Narayaniyam Dashaka 75 - Kamsavadha — Kannada Script

ಪ್ರಾತಃ ಸನ್ತ್ರಸ್ತಭೋಜಕ್ಷಿತಿಪತಿವಚಸಾ ಪ್ರಸ್ತುತೇ ಮಲ್ಲತೂರ್ಯೇ

ಸಙ್ಘೇ ರಾಜ್ಞಾಂ ಚ ಮಞ್ಚಾನಭಿಯಯುಷಿ ಗತೇ ನನ್ದಗೋಪೇಽಪಿ ಹರ್ಮ್ಯಮ್ ।

ಕಂಸೇ ಸೌಧಾಧಿರೂಢೇ ತ್ವಮಪಿ ಸಹಬಲಃ ಸಾನುಗಶ್ಚಾರುವೇಷೋ

ರಙ್ಗದ್ವಾರಂ ಗತೋಽಭೂಃ ಕುಪಿತಕುವಲಯಾಪೀಡನಾಗಾವಲೀಢಮ್ ॥1॥

ಪಾಪಿಷ್ಠಾಪೇಹಿ ಮಾರ್ಗಾದ್ದ್ರುತಮಿತಿ ವಚಸಾ ನಿಷ್ಠುರಕ್ರುದ್ಧಬುದ್ಧೇ-

ರಮ್ಬಷ್ಠಸ್ಯ ಪ್ರಣೋದಾದಧಿಕಜವಜುಷಾ ಹಸ್ತಿನಾ ಗೃಹ್ಯಮಾಣಃ ।

ಕೇಲೀಮುಕ್ತೋಽಥ ಗೋಪೀಕುಚಕಲಶಚಿರಸ್ಪರ್ಧಿನಂ ಕುಮ್ಭಮಸ್ಯ

ವ್ಯಾಹತ್ಯಾಲೀಯಥಾಸ್ತ್ವಂ ಚರಣಭುವಿ ಪುನರ್ನಿರ್ಗತೋ ವಲ್ಗುಹಾಸೀ ॥2॥

ಹಸ್ತಪ್ರಾಪ್ಯೋಽಪ್ಯಗಮ್ಯೋ ಝಟಿತಿ ಮುನಿಜನಸ್ಯೇವ ಧಾವನ್ ಗಜೇನ್ದ್ರಂ

ಕ್ರೀಡನ್ನಾಪಾತ್ಯ ಭೂಮೌ ಪುನರಭಿಪತತಸ್ತಸ್ಯ ದನ್ತಂ ಸಜೀವಮ್ ।

ಮೂಲಾದುನ್ಮೂಲ್ಯ ತನ್ಮೂಲಗಮಹಿತಮಹಾಮೌಕ್ತಿಕಾನ್ಯಾತ್ಮಮಿತ್ರೇ

ಪ್ರಾದಾಸ್ತ್ವಂ ಹಾರಮೇಭಿರ್ಲಲಿತವಿರಚಿತಂ ರಾಧಿಕಾಯೈ ದಿಶೇತಿ ॥3॥

ಗೃಹ್ಣಾನಂ ದನ್ತಮಂಸೇ ಯುತಮಥ ಹಲಿನಾ ರಙ್ಗಮಙ್ಗಾವಿಶನ್ತಂ

ತ್ವಾಂ ಮಙ್ಗಲ್ಯಾಙ್ಗಭಙ್ಗೀರಭಸಹೃತಮನೋಲೋಚನಾ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಲೋಕಾಃ ।

ಹಂಹೋ ಧನ್ಯೋ ಹಿ ನನ್ದೋ ನಹಿ ನಹಿ ಪಶುಪಾಲಾಙ್ಗನಾ ನೋ ಯಶೋದಾ

ನೋ ನೋ ಧನ್ಯೇಕ್ಷಣಾಃ ಸ್ಮಸ್ತ್ರಿಜಗತಿ ವಯಮೇವೇತಿ ಸರ್ವೇ ಶಶಂಸುಃ ॥4॥

ಪೂರ್ಣಂ ಬ್ರಹ್ಮೈವ ಸಾಕ್ಷಾನ್ನಿರವಧಿ ಪರಮಾನನ್ದಸಾನ್ದ್ರಪ್ರಕಾಶಂ

ಗೋಪೇಶು ತ್ವಂ ವ್ಯಲಾಸೀರ್ನ ಖಲು ಬಹುಜನೈಸ್ತಾವದಾವೇದಿತೋಽಭೂಃ ।

ದೃಷ್ಟ್ವಾಽಥ ತ್ವಾಂ ತದೇದಮ್ಪ್ರಥಮಮುಪಗತೇ ಪುಣ್ಯಕಾಲೇ ಜನೌಘಾಃ

ಪೂರ್ಣಾನನ್ದಾ ವಿಪಾಪಾಃ ಸರಸಮಭಿಜಗುಸ್ತ್ವತ್ಕೃತಾನಿ ಸ್ಮೃತಾನಿ ॥5॥

ಚಾಣೂರೋ ಮಲ್ಲವೀರಸ್ತದನು ನೃಪಗಿರಾ ಮುಷ್ಟಿಕೋ ಮುಷ್ಟಿಶಾಲೀ

ತ್ವಾಂ ರಾಮಂ ಚಾಭಿಪೇದೇ ಝಟಝಟಿತಿ ಮಿಥೋ ಮುಷ್ಟಿಪಾತಾತಿರೂಕ್ಷಮ್ ।

ಉತ್ಪಾತಾಪಾತನಾಕರ್ಷಣವಿವಿಧರಣಾನ್ಯಾಸತಾಂ ತತ್ರ ಚಿತ್ರಂ

ಮೃತ್ಯೋಃ ಪ್ರಾಗೇವ ಮಲ್ಲಪ್ರಭುರಗಮದಯಂ ಭೂರಿಶೋ ಬನ್ಧಮೋಕ್ಷಾನ್ ॥6॥

ಹಾ ಧಿಕ್ ಕಷ್ಟಂ ಕುಮಾರೌ ಸುಲಲಿತವಪುಷೌ ಮಲ್ಲವೀರೌ ಕಠೋರೌ

ನ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮೋ ವ್ರಜಾಮಸ್ತ್ವರಿತಮಿತಿ ಜನೇ ಭಾಷಮಾಣೇ ತದಾನೀಮ್ ।

ಚಾಣೂರಂ ತಂ ಕರೋದ್ಭ್ರಾಮಣವಿಗಲದಸುಂ ಪೋಥಯಾಮಾಸಿಥೋರ್ವ್ಯಾಂ

ಪಿಷ್ಟೋಽಭೂನ್ಮುಷ್ಟಿಕೋಽಪಿ ದ್ರುತಮಥ ಹಲಿನಾ ನಷ್ಟಶಿಷ್ಟೈರ್ದಧಾವೇ ॥7॥

ಕಂಸ ಸಂವಾರ್ಯ ತೂರ್ಯಂ ಖಲಮತಿರವಿದನ್ ಕಾರ್ಯಮಾರ್ಯಾನ್ ಪಿತೃಂಸ್ತಾ-

ನಾಹನ್ತುಂ ವ್ಯಾಪ್ತಮೂರ್ತೇಸ್ತವ ಚ ಸಮಶಿಷದ್ದೂರಮುತ್ಸಾರಣಾಯ ।

ರುಷ್ಟೋ ದುಷ್ಟೋಕ್ತಿಭಿಸ್ತ್ವಂ ಗರುಡ ಇವ ಗಿರಿಂ ಮಞ್ಚಮಞ್ಚನ್ನುದಞ್ಚತ್-

ಖಡ್ಗವ್ಯಾವಲ್ಗದುಸ್ಸಙ್ಗ್ರಹಮಪಿ ಚ ಹಠಾತ್ ಪ್ರಾಗ್ರಹೀರೌಗ್ರಸೇನಿಮ್ ॥8॥

ಸದ್ಯೋ ನಿಷ್ಪಿಷ್ಟಸನ್ಧಿಂ ಭುವಿ ನರಪತಿಮಾಪಾತ್ಯ ತಸ್ಯೋಪರಿಷ್ಟಾ-

ತ್ತ್ವಯ್ಯಾಪಾತ್ಯೇ ತದೈವ ತ್ವದುಪರಿ ಪತಿತಾ ನಾಕಿನಾಂ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಃ ।

ಕಿಂ ಕಿಂ ಬ್ರೂಮಸ್ತದಾನೀಂ ಸತತಮಪಿ ಭಿಯಾ ತ್ವದ್ಗತಾತ್ಮಾ ಸ ಭೇಜೇ

ಸಾಯುಜ್ಯಂ ತ್ವದ್ವಧೋತ್ಥಾ ಪರಮ ಪರಮಿಯಂ ವಾಸನಾ ಕಾಲನೇಮೇಃ ॥9॥

ತದ್ಭ್ರಾತೃನಷ್ಟ ಪಿಷ್ಟ್ವಾ ದ್ರುತಮಥ ಪಿತರೌ ಸನ್ನಮನ್ನುಗ್ರಸೇನಂ

ಕೃತ್ವಾ ರಾಜಾನಮುಚ್ಚೈರ್ಯದುಕುಲಮಖಿಲಂ ಮೋದಯನ್ ಕಾಮದಾನೈಃ ।

ಭಕ್ತಾನಾಮುತ್ತಮಂ ಚೋದ್ಧವಮಮರಗುರೋರಾಪ್ತನೀತಿಂ ಸಖಾಯಂ

ಲಬ್ಧ್ವಾ ತುಷ್ಟೋ ನಗರ್ಯಾಂ ಪವನಪುರಪತೇ ರುನ್ಧಿ ಮೇ ಸರ್ವರೋಗಾನ್ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

prātaḥ santrastabhojakṣitipativacasā prastute mallatūrye

saṅghe rājñāṃ ca mañcānabhiyayuṣi gate nandagope'pi harmyam |

kaṃse saudhādhirūḍhe tvamapi sahabalaḥ sānugaścāruveṣo

raṅgadvāraṃ gato'bhūḥ kupitakuvalayāpīḍanāgāvalīḍham ||1||

pāpiṣṭhāpehi mārgāddrutamiti vacasā niṣṭhurakruddhabuddhe-

rambaṣṭhasya praṇodādadhikajavajuṣā hastinā gṛhyamāṇaḥ |

kelīmukto'tha gopīkucakalaśaciraspardhinaṃ kumbhamasya

vyāhatyālīyathāstvaṃ caraṇabhuvi punarnirgato valguhāsī ||2||

hastaprāpyo'pyagamyo jhaṭiti munijanasyeva dhāvan gajendraṃ

krīḍannāpātya bhūmau punarabhipatatastasya dantaṃ sajīvam |

mūlādunmūlya tanmūlagamahitamahāmauktikānyātmamitre

prādāstvaṃ hāramebhirlalitaviracitaṃ rādhikāyai diśeti ||3||

gṛhṇānaṃ dantamaṃse yutamatha halinā raṅgamaṅgāviśantaṃ

tvāṃ maṅgalyāṅgabhaṅgīrabhasahṛtamanolocanā vīkṣya lokāḥ |

haṃho dhanyo hi nando nahi nahi paśupālāṅganā no yaśodā

no no dhanyekṣaṇāḥ smastrijagati vayameveti sarve śaśaṃsuḥ ||4||

pūrṇaṃ brahmaiva sākṣānniravadhi paramānandasāndraprakāśaṃ

gopeśu tvaṃ vyalāsīrna khalu bahujanaistāvadāvedito'bhūḥ |

dṛṣṭvā'tha tvāṃ tadedamprathamamupagate puṇyakāle janaughāḥ

pūrṇānandā vipāpāḥ sarasamabhijagustvatkṛtāni smṛtāni ||5||

cāṇūro mallavīrastadanu nṛpagirā muṣṭiko muṣṭiśālī

tvāṃ rāmaṃ cābhipede jhaṭajhaṭiti mitho muṣṭipātātirūkṣam |

utpātāpātanākarṣaṇavividharaṇānyāsatāṃ tatra citraṃ

mṛtyoḥ prāgeva mallaprabhuragamadayaṃ bhūriśo bandhamokṣān ||6||

hā dhik kaṣṭaṃ kumārau sulalitavapuṣau mallavīrau kaṭhorau

na drakṣyāmo vrajāmastvaritamiti jane bhāṣamāṇe tadānīm |

cāṇūraṃ taṃ karodbhrāmaṇavigaladasuṃ pothayāmāsithorvyāṃ

piṣṭo'bhūnmuṣṭiko'pi drutamatha halinā naṣṭaśiṣṭairdadhāve ||7||

kaṃsa saṃvārya tūryaṃ khalamatiravidan kāryamāryān pitṛṃstā-

nāhantuṃ vyāptamūrtestava ca samaśiṣaddūramutsāraṇāya |

ruṣṭo duṣṭoktibhistvaṃ garuḍa iva giriṃ mañcamañcannudañcat-

khaḍgavyāvalgadussaṅgrahamapi ca haṭhāt prāgrahīraugrasenim ||8||

sadyo niṣpiṣṭasandhiṃ bhuvi narapatimāpātya tasyopariṣṭā-

ttvayyāpātye tadaiva tvadupari patitā nākināṃ puṣpavṛṣṭiḥ |

kiṃ kiṃ brūmastadānīṃ satatamapi bhiyā tvadgatātmā sa bheje

sāyujyaṃ tvadvadhotthā parama paramiyaṃ vāsanā kālanemeḥ ||9||

tadbhrātṛnaṣṭa piṣṭvā drutamatha pitarau sannamannugrasenaṃ

kṛtvā rājānamuccairyadukulamakhilaṃ modayan kāmadānaiḥ |

bhaktānāmuttamaṃ coddhavamamaragurorāptanītiṃ sakhāyaṃ

labdhvā tuṣṭo nagaryāṃ pavanapurapate rundhi me sarvarogān ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

प्रातः सन्त्रस्तभोजक्षितिपतिवचसा प्रस्तुते मल्लतूर्ये

सङ्घे राज्ञां च मञ्चानभिययुषि गते नन्दगोपेऽपि हर्म्यम् ।

कंसे सौधाधिरूढे त्वमपि सहबलः सानुगश्चारुवेषो

रङ्गद्वारं गतोऽभूः कुपितकुवलयापीडनागावलीढम् ॥1॥

पापिष्ठापेहि मार्गाद्द्रुतमिति वचसा निष्ठुरक्रुद्धबुद्धे-

रम्बष्ठस्य प्रणोदादधिकजवजुषा हस्तिना गृह्यमाणः ।

केलीमुक्तोऽथ गोपीकुचकलशचिरस्पर्धिनं कुम्भमस्य

व्याहत्यालीयथास्त्वं चरणभुवि पुनर्निर्गतो वल्गुहासी ॥2॥

हस्तप्राप्योऽप्यगम्यो झटिति मुनिजनस्येव धावन् गजेन्द्रं

क्रीडन्नापात्य भूमौ पुनरभिपततस्तस्य दन्तं सजीवम् ।

मूलादुन्मूल्य तन्मूलगमहितमहामौक्तिकान्यात्ममित्रे

प्रादास्त्वं हारमेभिर्ललितविरचितं राधिकायै दिशेति ॥3॥

गृह्णानं दन्तमंसे युतमथ हलिना रङ्गमङ्गाविशन्तं

त्वां मङ्गल्याङ्गभङ्गीरभसहृतमनोलोचना वीक्ष्य लोकाः ।

हंहो धन्यो हि नन्दो नहि नहि पशुपालाङ्गना नो यशोदा

नो नो धन्येक्षणाः स्मस्त्रिजगति वयमेवेति सर्वे शशंसुः ॥4॥

पूर्णं ब्रह्मैव साक्षान्निरवधि परमानन्दसान्द्रप्रकाशं

गोपेशु त्वं व्यलासीर्न खलु बहुजनैस्तावदावेदितोऽभूः ।

दृष्ट्वाऽथ त्वां तदेदम्प्रथममुपगते पुण्यकाले जनौघाः

पूर्णानन्दा विपापाः सरसमभिजगुस्त्वत्कृतानि स्मृतानि ॥5॥

चाणूरो मल्लवीरस्तदनु नृपगिरा मुष्टिको मुष्टिशाली

त्वां रामं चाभिपेदे झटझटिति मिथो मुष्टिपातातिरूक्षम् ।

उत्पातापातनाकर्षणविविधरणान्यासतां तत्र चित्रं

मृत्योः प्रागेव मल्लप्रभुरगमदयं भूरिशो बन्धमोक्षान् ॥6॥

हा धिक् कष्टं कुमारौ सुललितवपुषौ मल्लवीरौ कठोरौ

न द्रक्ष्यामो व्रजामस्त्वरितमिति जने भाषमाणे तदानीम् ।

चाणूरं तं करोद्भ्रामणविगलदसुं पोथयामासिथोर्व्यां

पिष्टोऽभून्मुष्टिकोऽपि द्रुतमथ हलिना नष्टशिष्टैर्दधावे ॥7॥

कंस संवार्य तूर्यं खलमतिरविदन् कार्यमार्यान् पितृंस्ता-

नाहन्तुं व्याप्तमूर्तेस्तव च समशिषद्दूरमुत्सारणाय ।

रुष्टो दुष्टोक्तिभिस्त्वं गरुड इव गिरिं मञ्चमञ्चन्नुदञ्चत्-

खड्गव्यावल्गदुस्सङ्ग्रहमपि च हठात् प्राग्रहीरौग्रसेनिम् ॥8॥

सद्यो निष्पिष्टसन्धिं भुवि नरपतिमापात्य तस्योपरिष्टा-

त्त्वय्यापात्ये तदैव त्वदुपरि पतिता नाकिनां पुष्पवृष्टिः ।

किं किं ब्रूमस्तदानीं सततमपि भिया त्वद्गतात्मा स भेजे

सायुज्यं त्वद्वधोत्था परम परमियं वासना कालनेमेः ॥9॥

तद्भ्रातृनष्ट पिष्ट्वा द्रुतमथ पितरौ सन्नमन्नुग्रसेनं

कृत्वा राजानमुच्चैर्यदुकुलमखिलं मोदयन् कामदानैः ।

भक्तानामुत्तमं चोद्धवममरगुरोराप्तनीतिं सखायं

लब्ध्वा तुष्टो नगर्यां पवनपुरपते रुन्धि मे सर्वरोगान् ॥10॥