Narayaniyam Dashakam 53 — Bengali Script

Meaning —

অতীত্য বাল্যং জগতাং পতে ত্বমুপেত্য পৌগণ্ডবযো মনোজ্ঞম্ ।
উপেক্ষ্য বত্সাবনমুত্সবেন প্রাবর্তথা গোগণপালনাযাম্ ॥1॥

atītya bālyaṃ jagatāṃ pate tvamupetya paugaṇḍavayo manojñam |
upekṣya vatsāvanamutsavena prāvartathā gogaṇapālanāyām ||1||

Verse 2

উপক্রমস্যানুগুণৈব সেযং মরুত্পুরাধীশ তব প্রবৃত্তিঃ ।
গোত্রাপরিত্রাণকৃতেঽবতীর্ণস্তদেব দেবাঽঽরভথাস্তদা যত্ ॥2॥

upakramasyānuguṇaiva seyaṃ marutpurādhīśa tava pravṛttiḥ |
gotrāparitrāṇakṛte'vatīrṇastadeva devā''rabhathāstadā yat ||2||

Verse 3

কদাপি রামেণ সমং বনান্তে বনশ্রিযং বীক্ষ্য চরন্ সুখেন ।
শ্রীদামনাম্নঃ স্বসখস্য বাচা মোদাদগা ধেনুককাননং ত্বম্ ॥3॥

kadāpi rāmeṇa samaṃ vanānte vanaśriyaṃ vīkṣya caran sukhena |
śrīdāmanāmnaḥ svasakhasya vācā modādagā dhenukakānanaṃ tvam ||3||

Verse 4

উত্তালতালীনিবহে ত্বদুক্ত্যা বলেন ধূতেঽথ বলেন দোর্ভ্যাম্ ।
মৃদুঃ খরশ্চাভ্যপতত্পুরস্তাত্ ফলোত্করো ধেনুকদানবোঽপি ॥4॥

uttālatālīnivahe tvaduktyā balena dhūte'tha balena dorbhyām |
mṛduḥ kharaścābhyapatatpurastāt phalotkaro dhenukadānavo'pi ||4||

Verse 5

সমুদ্যতো ধৈনুকপালনেঽহং কথং বধং ধৈনুকমদ্য কুর্বে ।
ইতীব মত্বা ধ্রুবমগ্রজেন সুরৌঘযোদ্ধারমজীঘনস্ত্বম্ ॥5॥

samudyato dhainukapālane'haṃ kathaṃ vadhaṃ dhainukamadya kurve |
itīva matvā dhruvamagrajena suraughayoddhāramajīghanastvam ||5||

Verse 6

তদীযভৃত্যানপি জম্বুকত্বেনোপাগতানগ্রজসংযুতস্ত্বম্ ।
জম্বূফলানীব তদা নিরাস্থস্তালেষু খেলন্ ভগবন্ নিরাস্থঃ ॥6॥

tadīyabhṛtyānapi jambukatvenopāgatānagrajasaṃyutastvam |
jambūphalānīva tadā nirāsthastāleṣu khelan bhagavan nirāsthaḥ ||6||

Verse 7

বিনিঘ্নতি ত্বয্যথ জম্বুকৌঘং সনামকত্বাদ্বরুণস্তদানীম্ ।
ভযাকুলো জম্বুকনামধেযং শ্রুতিপ্রসিদ্ধং ব্যধিতেতি মন্যে ॥7॥

vinighnati tvayyatha jambukaughaṃ sanāmakatvādvaruṇastadānīm |
bhayākulo jambukanāmadheyaṃ śrutiprasiddhaṃ vyadhiteti manye ||7||

Verse 8

তবাবতারস্য ফলং মুরারে সঞ্জাতমদ্যেতি সুরৈর্নুতস্ত্বম্ ।
সত্যং ফলং জাতমিহেতি হাসী বালৈঃ সমং তালফলান্যভুঙ্ক্থাঃ ॥8॥

tavāvatārasya phalaṃ murāre sañjātamadyeti surairnutastvam |
satyaṃ phalaṃ jātamiheti hāsī bālaiḥ samaṃ tālaphalānyabhuṅkthāḥ ||8||

Verse 9

মধুদ্রবস্রুন্তি বৃহন্তি তানি ফলানি মেদোভরভৃন্তি ভুক্ত্বা ।
তৃপ্তৈশ্চ দৃপ্তৈর্ভবনং ফলৌঘং বহদ্ভিরাগাঃ খলু বালকৈস্ত্বম্ ॥9॥

madhudravasrunti bṛhanti tāni phalāni medobharabhṛnti bhuktvā |
tṛptaiśca dṛptairbhavanaṃ phalaughaṃ vahadbhirāgāḥ khalu bālakaistvam ||9||

Verse 10

হতো হতো ধেনুক ইত্যুপেত্য ফলান্যদদ্ভির্মধুরাণি লোকৈঃ ।
জযেতি জীবেতি নুতো বিভো ত্বং মরুত্পুরাধীশ্বর পাহি রোগাত্ ॥10॥

hato hato dhenuka ityupetya phalānyadadbhirmadhurāṇi lokaiḥ |
jayeti jīveti nuto vibho tvaṃ marutpurādhīśvara pāhi rogāt ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

अतीत्य बाल्यं जगतां पते त्वमुपेत्य पौगण्डवयो मनोज्ञम् ।

उपेक्ष्य वत्सावनमुत्सवेन प्रावर्तथा गोगणपालनायाम् ॥1॥

उपक्रमस्यानुगुणैव सेयं मरुत्पुराधीश तव प्रवृत्तिः ।

गोत्रापरित्राणकृतेऽवतीर्णस्तदेव देवाऽऽरभथास्तदा यत् ॥2॥

कदापि रामेण समं वनान्ते वनश्रियं वीक्ष्य चरन् सुखेन ।

श्रीदामनाम्नः स्वसखस्य वाचा मोदादगा धेनुककाननं त्वम् ॥3॥

उत्तालतालीनिवहे त्वदुक्त्या बलेन धूतेऽथ बलेन दोर्भ्याम् ।

मृदुः खरश्चाभ्यपतत्पुरस्तात् फलोत्करो धेनुकदानवोऽपि ॥4॥

समुद्यतो धैनुकपालनेऽहं कथं वधं धैनुकमद्य कुर्वे ।

इतीव मत्वा ध्रुवमग्रजेन सुरौघयोद्धारमजीघनस्त्वम् ॥5॥

तदीयभृत्यानपि जम्बुकत्वेनोपागतानग्रजसंयुतस्त्वम् ।

जम्बूफलानीव तदा निरास्थस्तालेषु खेलन् भगवन् निरास्थः ॥6॥

विनिघ्नति त्वय्यथ जम्बुकौघं सनामकत्वाद्वरुणस्तदानीम् ।

भयाकुलो जम्बुकनामधेयं श्रुतिप्रसिद्धं व्यधितेति मन्ये ॥7॥

तवावतारस्य फलं मुरारे सञ्जातमद्येति सुरैर्नुतस्त्वम् ।

सत्यं फलं जातमिहेति हासी बालैः समं तालफलान्यभुङ्क्थाः ॥8॥

मधुद्रवस्रुन्ति बृहन्ति तानि फलानि मेदोभरभृन्ति भुक्त्वा ।

तृप्तैश्च दृप्तैर्भवनं फलौघं वहद्भिरागाः खलु बालकैस्त्वम् ॥9॥

हतो हतो धेनुक इत्युपेत्य फलान्यदद्भिर्मधुराणि लोकैः ।

जयेति जीवेति नुतो विभो त्वं मरुत्पुराधीश्वर पाहि रोगात् ॥10॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Bengali script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

নারাযণীযং দশক 53 - ধেনুকাসুরবধম্