Narayaniyam Dashaka 28 - Lakshmisvayamvaram Tatha Amritotpattih — Bengali Script

গরলং তরলানলং পুরস্তা-

জ্জলধেরুদ্বিজগাল কালকূটম্ ।

অমরস্তুতিবাদমোদনিঘ্নো

গিরিশস্তন্নিপপৌ ভবত্প্রিযার্থম্ ॥1॥

বিমথত্সু সুরাসুরেষু জাতা

সুরভিস্তামৃষিষু ন্যধাস্ত্রিধামন্ ।

হযরত্নমভূদথেভরত্নং

দ্যুতরুশ্চাপ্সরসঃ সুরেষু তানি ॥2॥

জগদীশ ভবত্পরা তদানীং

কমনীযা কমলা বভূব দেবী ।

অমলামবলোক্য যাং বিলোলঃ

সকলোঽপি স্পৃহযাম্বভূব লোকঃ ॥3॥

ত্বযি দত্তহৃদে তদৈব দেব্যৈ

ত্রিদশেন্দ্রো মণিপীঠিকাং ব্যতারীত্ ।

সকলোপহৃতাভিষেচনীযৈঃ

ঋষযস্তাং শ্রুতিগীর্ভিরভ্যষিঞ্চন্ ॥4॥

অভিষেকজলানুপাতিমুগ্ধ-

ত্বদপাঙ্গৈরবভূষিতাঙ্গবল্লীম্ ।

মণিকুণ্ডলপীতচেলহার-

প্রমুখৈস্তামমরাদযোঽন্বভূষন্ ॥5॥

বরণস্রজমাত্তভৃঙ্গনাদাং

দধতী সা কুচকুম্ভমন্দযানা ।

পদশিঞ্জিতমঞ্জুনূপুরা ত্বাং

কলিতব্রীলবিলাসমাসসাদ ॥6॥

গিরিশদ্রুহিণাদিসর্বদেবান্

গুণভাজোঽপ্যবিমুক্তদোষলেশান্ ।

অবমৃশ্য সদৈব সর্বরম্যে

নিহিতা ত্বয্যনযাঽপি দিব্যমালা ॥7॥

উরসা তরসা মমানিথৈনাং

ভুবনানাং জননীমনন্যভাবাম্ ।

ত্বদুরোবিলসত্তদীক্ষণশ্রী-

পরিবৃষ্ট্যা পরিপুষ্টমাস বিশ্বম্ ॥8॥

অতিমোহনবিভ্রমা তদানীং

মদযন্তী খলু বারুণী নিরাগাত্ ।

তমসঃ পদবীমদাস্ত্বমেনা-

মতিসম্মাননযা মহাসুরেভ্যঃ ॥9॥

তরুণাম্বুদসুন্দরস্তদা ত্বং

ননু ধন্বন্তরিরুত্থিতোঽম্বুরাশেঃ ।

অমৃতং কলশে বহন্ করাভ্যা-

মখিলার্তিং হর মারুতালযেশ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

garalaṃ taralānalaṃ purastā-

jjaladherudvijagāla kālakūṭam |

amarastutivādamodanighno

giriśastannipapau bhavatpriyārtham ||1||

vimathatsu surāsureṣu jātā

surabhistāmṛṣiṣu nyadhāstridhāman |

hayaratnamabhūdathebharatnaṃ

dyutaruścāpsarasaḥ sureṣu tāni ||2||

jagadīśa bhavatparā tadānīṃ

kamanīyā kamalā babhūva devī |

amalāmavalokya yāṃ vilolaḥ

sakalo'pi spṛhayāmbabhūva lokaḥ ||3||

tvayi dattahṛde tadaiva devyai

tridaśendro maṇipīṭhikāṃ vyatārīt |

sakalopahṛtābhiṣecanīyaiḥ

ṛṣayastāṃ śrutigīrbhirabhyaṣiñcan ||4||

abhiṣekajalānupātimugdha-

tvadapāṅgairavabhūṣitāṅgavallīm |

maṇikuṇḍalapītacelahāra-

pramukhaistāmamarādayo'nvabhūṣan ||5||

varaṇasrajamāttabhṛṅganādāṃ

dadhatī sā kucakumbhamandayānā |

padaśiñjitamañjunūpurā tvāṃ

kalitavrīlavilāsamāsasāda ||6||

giriśadruhiṇādisarvadevān

guṇabhājo'pyavimuktadoṣaleśān |

avamṛśya sadaiva sarvaramye

nihitā tvayyanayā'pi divyamālā ||7||

urasā tarasā mamānithaināṃ

bhuvanānāṃ jananīmananyabhāvām |

tvadurovilasattadīkṣaṇaśrī-

parivṛṣṭyā paripuṣṭamāsa viśvam ||8||

atimohanavibhramā tadānīṃ

madayantī khalu vāruṇī nirāgāt |

tamasaḥ padavīmadāstvamenā-

matisammānanayā mahāsurebhyaḥ ||9||

taruṇāmbudasundarastadā tvaṃ

nanu dhanvantarirutthito'mburāśeḥ |

amṛtaṃ kalaśe vahan karābhyā-

makhilārtiṃ hara mārutālayeśa ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

गरलं तरलानलं पुरस्ता-

ज्जलधेरुद्विजगाल कालकूटम् ।

अमरस्तुतिवादमोदनिघ्नो

गिरिशस्तन्निपपौ भवत्प्रियार्थम् ॥1॥

विमथत्सु सुरासुरेषु जाता

सुरभिस्तामृषिषु न्यधास्त्रिधामन् ।

हयरत्नमभूदथेभरत्नं

द्युतरुश्चाप्सरसः सुरेषु तानि ॥2॥

जगदीश भवत्परा तदानीं

कमनीया कमला बभूव देवी ।

अमलामवलोक्य यां विलोलः

सकलोऽपि स्पृहयाम्बभूव लोकः ॥3॥

त्वयि दत्तहृदे तदैव देव्यै

त्रिदशेन्द्रो मणिपीठिकां व्यतारीत् ।

सकलोपहृताभिषेचनीयैः

ऋषयस्तां श्रुतिगीर्भिरभ्यषिञ्चन् ॥4॥

अभिषेकजलानुपातिमुग्ध-

त्वदपाङ्गैरवभूषिताङ्गवल्लीम् ।

मणिकुण्डलपीतचेलहार-

प्रमुखैस्ताममरादयोऽन्वभूषन् ॥5॥

वरणस्रजमात्तभृङ्गनादां

दधती सा कुचकुम्भमन्दयाना ।

पदशिञ्जितमञ्जुनूपुरा त्वां

कलितव्रीलविलासमाससाद ॥6॥

गिरिशद्रुहिणादिसर्वदेवान्

गुणभाजोऽप्यविमुक्तदोषलेशान् ।

अवमृश्य सदैव सर्वरम्ये

निहिता त्वय्यनयाऽपि दिव्यमाला ॥7॥

उरसा तरसा ममानिथैनां

भुवनानां जननीमनन्यभावाम् ।

त्वदुरोविलसत्तदीक्षणश्री-

परिवृष्ट्या परिपुष्टमास विश्वम् ॥8॥

अतिमोहनविभ्रमा तदानीं

मदयन्ती खलु वारुणी निरागात् ।

तमसः पदवीमदास्त्वमेना-

मतिसम्माननया महासुरेभ्यः ॥9॥

तरुणाम्बुदसुन्दरस्तदा त्वं

ननु धन्वन्तरिरुत्थितोऽम्बुराशेः ।

अमृतं कलशे वहन् कराभ्या-

मखिलार्तिं हर मारुतालयेश ॥10॥