Narayaniyam Dashaka 9 - Brahmanah Tapah Tatha Lokasrishtih — Bengali Script

স্থিতস্স কমলোদ্ভবস্তব হি নাভিপঙ্কেরুহে

কুতঃ স্বিদিদমম্বুধাবুদিতমিত্যনালোকযন্ ।

তদীক্ষণকুতূহলাত্ প্রতিদিশং বিবৃত্তানন-

শ্চতুর্বদনতামগাদ্বিকসদষ্টদৃষ্ট্যম্বুজাম্ ॥1॥

মহার্ণববিঘূর্ণিতং কমলমেব তত্কেবলং

বিলোক্য তদুপাশ্রযং তব তনুং তু নালোকযন্ ।

ক এষ কমলোদরে মহতি নিস্সহাযো হ্যহং

কুতঃ স্বিদিদম্বুজং সমজনীতি চিন্তামগাত্ ॥2॥

অমুষ্য হি সরোরুহঃ কিমপি কারণং সম্ভ্বে-

দিতি স্ম কৃতনিশ্চযস্স খলু নালরন্ধ্রাধ্বনা ।

স্বযোগবলবিদ্যযা সমবরূঢবান্ প্রৌঢধী -

স্ত্বদীযমতিমোহনং ন তু কলেবরং দৃষ্টবান্ ॥3॥

ততঃ সকলনালিকাবিবরমার্গগো মার্গযন্

প্রযস্য শতবত্সরং কিমপি নৈব সন্দৃষ্টবান্ ।

নিবৃত্য কমলোদরে সুখনিষণ্ণ একাগ্রধীঃ

সমাধিবলমাদধে ভবদনুগ্রহৈকাগ্রহী ॥4॥

শতেন পরিবত্সরৈর্দৃঢসমাধিবন্ধোল্লসত্-

প্রবোধবিশদীকৃতঃ স খলু পদ্মিনীসম্ভবঃ ।

অদৃষ্টচরমদ্ভুতং তব হি রূপমন্তর্দৃশা

ব্যচষ্ট পরিতুষ্টধীর্ভুজগভোগভাগাশ্রযম্ ॥5॥

কিরীটমুকুটোল্লসত্কটকহারকেযূরযুঙ্-

মণিস্ফুরিতমেখলং সুপরিবীতপীতাম্বরম্ ।

কলাযকুসুমপ্রভং গলতলোল্লসত্কৌস্তুভং

বপুস্তদযি ভাবযে কমলজন্মে দর্শিতম্ ॥6॥

শ্রুতিপ্রকরদর্শিতপ্রচুরবৈভব শ্রীপতে

হরে জয জয প্রভো পদমুপৈষি দিষ্ট্যা দৃশোঃ ।

কুরুষ্ব ধিযমাশু মে ভুবননির্মিতৌ কর্মঠা-

মিতি দ্রুহিণবর্ণিতস্বগুণবংহিমা পাহি মাম্ ॥7॥

লভস্ব ভুবনত্রযীরচনদক্ষতামক্ষতাং

গৃহাণ মদনুগ্রহং কুরু তপশ্চ ভূযো বিধে ।

ভবত্বখিলসাধনী মযি চ ভক্তিরত্যুত্কটে-

ত্যুদীর্য গিরমাদধা মুদিতচেতসং বেধসম্ ॥8॥

শতং কৃততপাস্ততঃ স খলু দিব্যসংবত্সরা-

নবাপ্য চ তপোবলং মতিবলং চ পূর্বাধিকম্ ।

উদীক্ষ্য কিল কম্পিতং পযসি পঙ্কজং বাযুনা

ভবদ্বলবিজৃম্ভিতঃ পবনপাথসী পীতবান্ ॥9॥

তবৈব কৃপযা পুনস্সরসিজেন তেনৈব সঃ

প্রকল্প্য ভুবনত্রযীং প্রববৃতে প্রজানির্মিতৌ ।

তথাবিধকৃপাভরো গুরুমরুত্পুরাধীশ্বর

ত্বমাশু পরিপাহি মাং গুরুদযোক্ষিতৈরীক্ষিতৈঃ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

sthitassa kamalodbhavastava hi nābhipaṅkeruhe

kutaḥ svididamambudhāvuditamityanālokayan |

tadīkṣaṇakutūhalāt pratidiśaṃ vivṛttānana-

ścaturvadanatāmagādvikasadaṣṭadṛṣṭyambujām ||1||

mahārṇavavighūrṇitaṃ kamalameva tatkevalaṃ

vilokya tadupāśrayaṃ tava tanuṃ tu nālokayan |

ka eṣa kamalodare mahati nissahāyo hyahaṃ

kutaḥ svididambujaṃ samajanīti cintāmagāt ||2||

amuṣya hi saroruhaḥ kimapi kāraṇaṃ sambhve-

diti sma kṛtaniścayassa khalu nālarandhrādhvanā |

svayogabalavidyayā samavarūḍhavān prauḍhadhī -

stvadīyamatimohanaṃ na tu kalevaraṃ dṛṣṭavān ||3||

tataḥ sakalanālikāvivaramārgago mārgayan

prayasya śatavatsaraṃ kimapi naiva sandṛṣṭavān |

nivṛtya kamalodare sukhaniṣaṇṇa ekāgradhīḥ

samādhibalamādadhe bhavadanugrahaikāgrahī ||4||

śatena parivatsarairdṛḍhasamādhibandhollasat-

prabodhaviśadīkṛtaḥ sa khalu padminīsambhavaḥ |

adṛṣṭacaramadbhutaṃ tava hi rūpamantardṛśā

vyacaṣṭa parituṣṭadhīrbhujagabhogabhāgāśrayam ||5||

kirīṭamukuṭollasatkaṭakahārakeyūrayuṅ-

maṇisphuritamekhalaṃ suparivītapītāmbaram |

kalāyakusumaprabhaṃ galatalollasatkaustubhaṃ

vapustadayi bhāvaye kamalajanme darśitam ||6||

śrutiprakaradarśitapracuravaibhava śrīpate

hare jaya jaya prabho padamupaiṣi diṣṭyā dṛśoḥ |

kuruṣva dhiyamāśu me bhuvananirmitau karmaṭhā-

miti druhiṇavarṇitasvaguṇabaṃhimā pāhi mām ||7||

labhasva bhuvanatrayīracanadakṣatāmakṣatāṃ

gṛhāṇa madanugrahaṃ kuru tapaśca bhūyo vidhe |

bhavatvakhilasādhanī mayi ca bhaktiratyutkaṭe-

tyudīrya giramādadhā muditacetasaṃ vedhasam ||8||

śataṃ kṛtatapāstataḥ sa khalu divyasaṃvatsarā-

navāpya ca tapobalaṃ matibalaṃ ca pūrvādhikam |

udīkṣya kila kampitaṃ payasi paṅkajaṃ vāyunā

bhavadbalavijṛmbhitaḥ pavanapāthasī pītavān ||9||

tavaiva kṛpayā punassarasijena tenaiva saḥ

prakalpya bhuvanatrayīṃ pravavṛte prajānirmitau |

tathāvidhakṛpābharo gurumarutpurādhīśvara

tvamāśu paripāhi māṃ gurudayokṣitairīkṣitaiḥ ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

स्थितस्स कमलोद्भवस्तव हि नाभिपङ्केरुहे

कुतः स्विदिदमम्बुधावुदितमित्यनालोकयन् ।

तदीक्षणकुतूहलात् प्रतिदिशं विवृत्तानन-

श्चतुर्वदनतामगाद्विकसदष्टदृष्ट्यम्बुजाम् ॥1॥

महार्णवविघूर्णितं कमलमेव तत्केवलं

विलोक्य तदुपाश्रयं तव तनुं तु नालोकयन् ।

क एष कमलोदरे महति निस्सहायो ह्यहं

कुतः स्विदिदम्बुजं समजनीति चिन्तामगात् ॥2॥

अमुष्य हि सरोरुहः किमपि कारणं सम्भ्वे-

दिति स्म कृतनिश्चयस्स खलु नालरन्ध्राध्वना ।

स्वयोगबलविद्यया समवरूढवान् प्रौढधी -

स्त्वदीयमतिमोहनं न तु कलेवरं दृष्टवान् ॥3॥

ततः सकलनालिकाविवरमार्गगो मार्गयन्

प्रयस्य शतवत्सरं किमपि नैव सन्दृष्टवान् ।

निवृत्य कमलोदरे सुखनिषण्ण एकाग्रधीः

समाधिबलमादधे भवदनुग्रहैकाग्रही ॥4॥

शतेन परिवत्सरैर्दृढसमाधिबन्धोल्लसत्-

प्रबोधविशदीकृतः स खलु पद्मिनीसम्भवः ।

अदृष्टचरमद्भुतं तव हि रूपमन्तर्दृशा

व्यचष्ट परितुष्टधीर्भुजगभोगभागाश्रयम् ॥5॥

किरीटमुकुटोल्लसत्कटकहारकेयूरयुङ्-

मणिस्फुरितमेखलं सुपरिवीतपीताम्बरम् ।

कलायकुसुमप्रभं गलतलोल्लसत्कौस्तुभं

वपुस्तदयि भावये कमलजन्मे दर्शितम् ॥6॥

श्रुतिप्रकरदर्शितप्रचुरवैभव श्रीपते

हरे जय जय प्रभो पदमुपैषि दिष्ट्या दृशोः ।

कुरुष्व धियमाशु मे भुवननिर्मितौ कर्मठा-

मिति द्रुहिणवर्णितस्वगुणबंहिमा पाहि माम् ॥7॥

लभस्व भुवनत्रयीरचनदक्षतामक्षतां

गृहाण मदनुग्रहं कुरु तपश्च भूयो विधे ।

भवत्वखिलसाधनी मयि च भक्तिरत्युत्कटे-

त्युदीर्य गिरमादधा मुदितचेतसं वेधसम् ॥8॥

शतं कृततपास्ततः स खलु दिव्यसंवत्सरा-

नवाप्य च तपोबलं मतिबलं च पूर्वाधिकम् ।

उदीक्ष्य किल कम्पितं पयसि पङ्कजं वायुना

भवद्बलविजृम्भितः पवनपाथसी पीतवान् ॥9॥

तवैव कृपया पुनस्सरसिजेन तेनैव सः

प्रकल्प्य भुवनत्रयीं प्रववृते प्रजानिर्मितौ ।

तथाविधकृपाभरो गुरुमरुत्पुराधीश्वर

त्वमाशु परिपाहि मां गुरुदयोक्षितैरीक्षितैः ॥10॥