Narayaniyam Dashaka 25 - Narasimhavataram — Bengali Script

স্তম্ভে ঘট্টযতো হিরণ্যকশিপোঃ কর্ণৌ সমাচূর্ণয-

ন্নাঘূর্ণজ্জগদণ্ডকুণ্ডকুহরো ঘোরস্তবাভূদ্রবঃ ।

শ্রুত্বা যং কিল দৈত্যরাজহৃদযে পূর্বং কদাপ্যশ্রুতং

কম্পঃ কশ্চন সম্পপাত চলিতোঽপ্যম্ভোজভূর্বিষ্টরাত্ ॥1॥

দৈত্যে দিক্ষু বিসৃষ্টচক্ষুষি মহাসংরম্ভিণি স্তম্ভতঃ

সম্ভূতং ন মৃগাত্মকং ন মনুজাকারং বপুস্তে বিভো ।

কিং কিং ভীষণমেতদদ্ভুতমিতি ব্যুদ্ভ্রান্তচিত্তেঽসুরে

বিস্ফূর্জ্জদ্ধবলোগ্ররোমবিকসদ্বর্ষ্মা সমাজৃম্ভথাঃ ॥2॥

তপ্তস্বর্ণসবর্ণঘূর্ণদতিরূক্ষাক্ষং সটাকেসর-

প্রোত্কম্পপ্রনিকুম্বিতাম্বরমহো জীযাত্তবেদং বপুঃ ।

ব্যাত্তব্যাপ্তমহাদরীসখমুখং খড্গোগ্রবল্গন্মহা-

জিহ্বানির্গমদৃশ্যমানসুমহাদংষ্ট্রাযুগোড্ডামরম্ ॥3॥

উত্সর্পদ্বলিভঙ্গভীষণহনু হ্রস্বস্থবীযস্তর-

গ্রীবং পীবরদোশ্শতোদ্গতনখক্রূরাংশুদূরোল্বণম্ ।

ব্যোমোল্লঙ্ঘি ঘনাঘনোপমঘনপ্রধ্বাননির্ধাবিত-

স্পর্ধালুপ্রকরং নমামি ভবতস্তন্নারসিংহং বপুঃ ॥4॥

নূনং বিষ্ণুরযং নিহন্ম্যমুমিতি ভ্রাম্যদ্গদাভীষণং

দৈত্যেন্দ্রং সমুপাদ্রবন্তমধৃথা দোর্ভ্যাং পৃথুভ্যামমুম্ ।

বীরো নির্গলিতোঽথ খড্গফলকৌ গৃহ্ণন্বিচিত্রশ্রমান্

ব্যাবৃণ্বন্ পুনরাপপাত ভুবনগ্রাসোদ্যতং ত্বামহো ॥5॥

ভ্রাম্যন্তং দিতিজাধমং পুনরপি প্রোদ্গৃহ্য দোর্ভ্যাং জবাত্

দ্বারেঽথোরুযুগে নিপাত্য নখরান্ ব্যুত্খায বক্ষোভুবি ।

নির্ভিন্দন্নধিগর্ভনির্ভরগলদ্রক্তাম্বু বদ্ধোত্সবং

পাযং পাযমুদৈরযো বহু জগত্সংহারিসিংহারবান্ ॥6॥

ত্যক্ত্বা তং হতমাশু রক্তলহরীসিক্তোন্নমদ্বর্ষ্মণি

প্রত্যুত্পত্য সমস্তদৈত্যপটলীং চাখাদ্যমানে ত্বযি ।

ভ্রাম্যদ্ভূমি বিকম্পিতাম্বুধিকুলং ব্যালোলশৈলোত্করং

প্রোত্সর্পত্খচরং চরাচরমহো দুঃস্থামবস্থাং দধৌ ॥7॥

তাবন্মাংসবপাকরালবপুষং ঘোরান্ত্রমালাধরং

ত্বাং মধ্যেসভমিদ্ধকোপমুষিতং দুর্বারগুর্বারবম্ ।

অভ্যেতুং ন শশাক কোপি ভুবনে দূরে স্থিতা ভীরবঃ

সর্বে শর্ববিরিঞ্চবাসবমুখাঃ প্রত্যেকমস্তোষত ॥8॥

ভূযোঽপ্যক্ষতরোষধাম্নি ভবতি ব্রহ্মাজ্ঞযা বালকে

প্রহ্লাদে পদযোর্নমত্যপভযে কারুণ্যভারাকুলঃ ।

শান্তস্ত্বং করমস্য মূর্ধ্নি সমধাঃ স্তোত্রৈরথোদ্গাযত-

স্তস্যাকামধিযোঽপি তেনিথ বরং লোকায চানুগ্রহম্ ॥9॥

এবং নাটিতরৌদ্রচেষ্টিত বিভো শ্রীতাপনীযাভিধ-

শ্রুত্যন্তস্ফ़উটগীতসর্বমহিমন্নত্যন্তশুদ্ধাকৃতে ।

তত্তাদৃঙ্নিখিলোত্তরং পুনরহো কস্ত্বাং পরো লঙ্ঘযেত্

প্রহ্লাদপ্রিয হে মরুত্পুরপতে সর্বামযাত্পাহি মাম্ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

stambhe ghaṭṭayato hiraṇyakaśipoḥ karṇau samācūrṇaya-

nnāghūrṇajjagadaṇḍakuṇḍakuharo ghorastavābhūdravaḥ |

śrutvā yaṃ kila daityarājahṛdaye pūrvaṃ kadāpyaśrutaṃ

kampaḥ kaścana sampapāta calito'pyambhojabhūrviṣṭarāt ||1||

daitye dikṣu visṛṣṭacakṣuṣi mahāsaṃrambhiṇi stambhataḥ

sambhūtaṃ na mṛgātmakaṃ na manujākāraṃ vapuste vibho |

kiṃ kiṃ bhīṣaṇametadadbhutamiti vyudbhrāntacitte'sure

visphūrjjaddhavalograromavikasadvarṣmā samājṛmbhathāḥ ||2||

taptasvarṇasavarṇaghūrṇadatirūkṣākṣaṃ saṭākesara-

protkampapranikumbitāmbaramaho jīyāttavedaṃ vapuḥ |

vyāttavyāptamahādarīsakhamukhaṃ khaḍgogravalganmahā-

jihvānirgamadṛśyamānasumahādaṃṣṭrāyugoḍḍāmaram ||3||

utsarpadvalibhaṅgabhīṣaṇahanu hrasvasthavīyastara-

grīvaṃ pīvaradośśatodgatanakhakrūrāṃśudūrolbaṇam |

vyomollaṅghi ghanāghanopamaghanapradhvānanirdhāvita-

spardhāluprakaraṃ namāmi bhavatastannārasiṃhaṃ vapuḥ ||4||

nūnaṃ viṣṇurayaṃ nihanmyamumiti bhrāmyadgadābhīṣaṇaṃ

daityendraṃ samupādravantamadhṛthā dorbhyāṃ pṛthubhyāmamum |

vīro nirgalito'tha khaḍgaphalakau gṛhṇanvicitraśramān

vyāvṛṇvan punarāpapāta bhuvanagrāsodyataṃ tvāmaho ||5||

bhrāmyantaṃ ditijādhamaṃ punarapi prodgṛhya dorbhyāṃ javāt

dvāre'thoruyuge nipātya nakharān vyutkhāya vakṣobhuvi |

nirbhindannadhigarbhanirbharagaladraktāmbu baddhotsavaṃ

pāyaṃ pāyamudairayo bahu jagatsaṃhārisiṃhāravān ||6||

tyaktvā taṃ hatamāśu raktalaharīsiktonnamadvarṣmaṇi

pratyutpatya samastadaityapaṭalīṃ cākhādyamāne tvayi |

bhrāmyadbhūmi vikampitāmbudhikulaṃ vyālolaśailotkaraṃ

protsarpatkhacaraṃ carācaramaho duḥsthāmavasthāṃ dadhau ||7||

tāvanmāṃsavapākarālavapuṣaṃ ghorāntramālādharaṃ

tvāṃ madhyesabhamiddhakopamuṣitaṃ durvāragurvāravam |

abhyetuṃ na śaśāka kopi bhuvane dūre sthitā bhīravaḥ

sarve śarvaviriñcavāsavamukhāḥ pratyekamastoṣata ||8||

bhūyo'pyakṣataroṣadhāmni bhavati brahmājñayā bālake

prahlāde padayornamatyapabhaye kāruṇyabhārākulaḥ |

śāntastvaṃ karamasya mūrdhni samadhāḥ stotrairathodgāyata-

stasyākāmadhiyo'pi tenitha varaṃ lokāya cānugraham ||9||

evaṃ nāṭitaraudraceṣṭita vibho śrītāpanīyābhidha-

śrutyantaspha़uṭagītasarvamahimannatyantaśuddhākṛte |

tattādṛṅnikhilottaraṃ punaraho kastvāṃ paro laṅghayet

prahlādapriya he marutpurapate sarvāmayātpāhi mām ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

स्तम्भे घट्टयतो हिरण्यकशिपोः कर्णौ समाचूर्णय-

न्नाघूर्णज्जगदण्डकुण्डकुहरो घोरस्तवाभूद्रवः ।

श्रुत्वा यं किल दैत्यराजहृदये पूर्वं कदाप्यश्रुतं

कम्पः कश्चन सम्पपात चलितोऽप्यम्भोजभूर्विष्टरात् ॥1॥

दैत्ये दिक्षु विसृष्टचक्षुषि महासंरम्भिणि स्तम्भतः

सम्भूतं न मृगात्मकं न मनुजाकारं वपुस्ते विभो ।

किं किं भीषणमेतदद्भुतमिति व्युद्भ्रान्तचित्तेऽसुरे

विस्फूर्ज्जद्धवलोग्ररोमविकसद्वर्ष्मा समाजृम्भथाः ॥2॥

तप्तस्वर्णसवर्णघूर्णदतिरूक्षाक्षं सटाकेसर-

प्रोत्कम्पप्रनिकुम्बिताम्बरमहो जीयात्तवेदं वपुः ।

व्यात्तव्याप्तमहादरीसखमुखं खड्गोग्रवल्गन्महा-

जिह्वानिर्गमदृश्यमानसुमहादंष्ट्रायुगोड्डामरम् ॥3॥

उत्सर्पद्वलिभङ्गभीषणहनु ह्रस्वस्थवीयस्तर-

ग्रीवं पीवरदोश्शतोद्गतनखक्रूरांशुदूरोल्बणम् ।

व्योमोल्लङ्घि घनाघनोपमघनप्रध्वाननिर्धावित-

स्पर्धालुप्रकरं नमामि भवतस्तन्नारसिंहं वपुः ॥4॥

नूनं विष्णुरयं निहन्म्यमुमिति भ्राम्यद्गदाभीषणं

दैत्येन्द्रं समुपाद्रवन्तमधृथा दोर्भ्यां पृथुभ्याममुम् ।

वीरो निर्गलितोऽथ खड्गफलकौ गृह्णन्विचित्रश्रमान्

व्यावृण्वन् पुनरापपात भुवनग्रासोद्यतं त्वामहो ॥5॥

भ्राम्यन्तं दितिजाधमं पुनरपि प्रोद्गृह्य दोर्भ्यां जवात्

द्वारेऽथोरुयुगे निपात्य नखरान् व्युत्खाय वक्षोभुवि ।

निर्भिन्दन्नधिगर्भनिर्भरगलद्रक्ताम्बु बद्धोत्सवं

पायं पायमुदैरयो बहु जगत्संहारिसिंहारवान् ॥6॥

त्यक्त्वा तं हतमाशु रक्तलहरीसिक्तोन्नमद्वर्ष्मणि

प्रत्युत्पत्य समस्तदैत्यपटलीं चाखाद्यमाने त्वयि ।

भ्राम्यद्भूमि विकम्पिताम्बुधिकुलं व्यालोलशैलोत्करं

प्रोत्सर्पत्खचरं चराचरमहो दुःस्थामवस्थां दधौ ॥7॥

तावन्मांसवपाकरालवपुषं घोरान्त्रमालाधरं

त्वां मध्येसभमिद्धकोपमुषितं दुर्वारगुर्वारवम् ।

अभ्येतुं न शशाक कोपि भुवने दूरे स्थिता भीरवः

सर्वे शर्वविरिञ्चवासवमुखाः प्रत्येकमस्तोषत ॥8॥

भूयोऽप्यक्षतरोषधाम्नि भवति ब्रह्माज्ञया बालके

प्रह्लादे पदयोर्नमत्यपभये कारुण्यभाराकुलः ।

शान्तस्त्वं करमस्य मूर्ध्नि समधाः स्तोत्रैरथोद्गायत-

स्तस्याकामधियोऽपि तेनिथ वरं लोकाय चानुग्रहम् ॥9॥

एवं नाटितरौद्रचेष्टित विभो श्रीतापनीयाभिध-

श्रुत्यन्तस्फ़उटगीतसर्वमहिमन्नत्यन्तशुद्धाकृते ।

तत्तादृङ्निखिलोत्तरं पुनरहो कस्त्वां परो लङ्घयेत्

प्रह्लादप्रिय हे मरुत्पुरपते सर्वामयात्पाहि माम् ॥10॥