ইতি ত্বযি রসাকুলং রমিতবল্লভে বল্লবাঃ
কদাপি পুরমম্বিকামিতুরম্বিকাকাননে ।
সমেত্য ভবতা সমং নিশি নিষেব্য দিব্যোত্সবং
সুখং সুষুপুরগ্রসীদ্ব্রজপমুগ্রনাগস্তদা ॥1॥
সমুন্মুখমথোল্মুকৈরভিহতেঽপি তস্মিন্ বলা-
দমুঞ্চতি ভবত্পদে ন্যপতি পাহি পাহীতি তৈঃ ।
তদা খলু পদা ভবান্ সমুপগম্য পস্পর্শ তং
বভৌ স চ নিজাং তনুং সমুপসাদ্য বৈদ্যধরীম্ ॥2॥
সুদর্শনধর প্রভো ননু সুদর্শনাখ্যোঽস্ম্যহং
মুনীন্ ক্বচিদপাহসং ত ইহ মাং ব্যধুর্বাহসম্ ।
ভবত্পদসমর্পণাদমলতাং গতোঽস্মীত্যসৌ
স্তুবন্ নিজপদং যযৌ ব্রজপদং চ গোপা মুদা ॥3॥
কদাপি খলু সীরিণা বিহরতি ত্বযি স্ত্রীজনৈ-
র্জহার ধনদানুগঃ স কিল শঙ্খচূডোঽবলাঃ ।
অতিদ্রুতমনুদ্রুতস্তমথ মুক্তনারীজনং
রুরোজিথ শিরোমণিং হলভৃতে চ তস্যাদদাঃ ॥4॥
দিনেষু চ সুহৃজ্জনৈস্সহ বনেষু লীলাপরং
মনোভবমনোহরং রসিতবেণুনাদামৃতম্ ।
ভবন্তমমরীদৃশামমৃতপারণাদাযিনং
বিচিন্ত্য কিমু নালপন্ বিরহতাপিতা গোপিকাঃ ॥5॥
ভোজরাজভৃতকস্ত্বথ কশ্চিত্ কষ্টদুষ্টপথদৃষ্টিররিষ্টঃ ।
নিষ্ঠুরাকৃতিরপষ্ঠুনিনাদস্তিষ্ঠতে স্ম ভবতে বৃষরূপী ॥6॥
শাক্বরোঽথ জগতীধৃতিহারী মূর্তিমেষ বৃহতীং প্রদধানঃ ।
পঙ্ক্তিমাশু পরিঘূর্ণ্য পশূনাং ছন্দসাং নিধিমবাপ ভবন্তম্ ॥7॥
তুঙ্গশৃঙ্গমুখমাশ্বভিযন্তং সঙ্গৃহয্য রভসাদভিযং তম্ ।
ভদ্ররূপমপি দৈত্যমভদ্রং মর্দযন্নমদযঃ সুরলোকম্ ॥8॥
চিত্রমদ্য ভগবন্ বৃষঘাতাত্ সুস্থিরাঽজনি বৃষস্থিতিরুর্ব্যাম্ ।
বর্ধতে চ বৃষচেতসি ভূযান্ মোদ ইত্যভিনুতোঽসি সুরৈস্ত্বম্ ॥9॥
ঔক্ষকাণি পরিধাবত দূরং বীক্ষ্যতামযমিহোক্ষবিভেদী ।
ইত্থমাত্তহসিতৈঃ সহ গোপৈর্গেহগস্ত্বমব বাতপুরেশ ॥10॥
Roman (IAST) Transliteration
iti tvayi rasākulaṃ ramitavallabhe vallavāḥ
kadāpi puramambikāmiturambikākānane |
sametya bhavatā samaṃ niśi niṣevya divyotsavaṃ
sukhaṃ suṣupuragrasīdvrajapamugranāgastadā ||1||
samunmukhamatholmukairabhihate'pi tasmin balā-
damuñcati bhavatpade nyapati pāhi pāhīti taiḥ |
tadā khalu padā bhavān samupagamya pasparśa taṃ
babhau sa ca nijāṃ tanuṃ samupasādya vaidyadharīm ||2||
sudarśanadhara prabho nanu sudarśanākhyo'smyahaṃ
munīn kvacidapāhasaṃ ta iha māṃ vyadhurvāhasam |
bhavatpadasamarpaṇādamalatāṃ gato'smītyasau
stuvan nijapadaṃ yayau vrajapadaṃ ca gopā mudā ||3||
kadāpi khalu sīriṇā viharati tvayi strījanai-
rjahāra dhanadānugaḥ sa kila śaṅkhacūḍo'balāḥ |
atidrutamanudrutastamatha muktanārījanaṃ
rurojitha śiromaṇiṃ halabhṛte ca tasyādadāḥ ||4||
dineṣu ca suhṛjjanaissaha vaneṣu līlāparaṃ
manobhavamanoharaṃ rasitaveṇunādāmṛtam |
bhavantamamarīdṛśāmamṛtapāraṇādāyinaṃ
vicintya kimu nālapan virahatāpitā gopikāḥ ||5||
bhojarājabhṛtakastvatha kaścit kaṣṭaduṣṭapathadṛṣṭirariṣṭaḥ |
niṣṭhurākṛtirapaṣṭhuninādastiṣṭhate sma bhavate vṛṣarūpī ||6||
śākvaro'tha jagatīdhṛtihārī mūrtimeṣa bṛhatīṃ pradadhānaḥ |
paṅktimāśu parighūrṇya paśūnāṃ chandasāṃ nidhimavāpa bhavantam ||7||
tuṅgaśṛṅgamukhamāśvabhiyantaṃ saṅgṛhayya rabhasādabhiyaṃ tam |
bhadrarūpamapi daityamabhadraṃ mardayannamadayaḥ suralokam ||8||
citramadya bhagavan vṛṣaghātāt susthirā'jani vṛṣasthitirurvyām |
vardhate ca vṛṣacetasi bhūyān moda ityabhinuto'si suraistvam ||9||
aukṣakāṇi paridhāvata dūraṃ vīkṣyatāmayamihokṣavibhedī |
itthamāttahasitaiḥ saha gopairgehagastvamava vātapureśa ||10||
Sanskrit — Devanagari (original)
इति त्वयि रसाकुलं रमितवल्लभे वल्लवाः
कदापि पुरमम्बिकामितुरम्बिकाकानने ।
समेत्य भवता समं निशि निषेव्य दिव्योत्सवं
सुखं सुषुपुरग्रसीद्व्रजपमुग्रनागस्तदा ॥1॥
समुन्मुखमथोल्मुकैरभिहतेऽपि तस्मिन् बला-
दमुञ्चति भवत्पदे न्यपति पाहि पाहीति तैः ।
तदा खलु पदा भवान् समुपगम्य पस्पर्श तं
बभौ स च निजां तनुं समुपसाद्य वैद्यधरीम् ॥2॥
सुदर्शनधर प्रभो ननु सुदर्शनाख्योऽस्म्यहं
मुनीन् क्वचिदपाहसं त इह मां व्यधुर्वाहसम् ।
भवत्पदसमर्पणादमलतां गतोऽस्मीत्यसौ
स्तुवन् निजपदं ययौ व्रजपदं च गोपा मुदा ॥3॥
कदापि खलु सीरिणा विहरति त्वयि स्त्रीजनै-
र्जहार धनदानुगः स किल शङ्खचूडोऽबलाः ।
अतिद्रुतमनुद्रुतस्तमथ मुक्तनारीजनं
रुरोजिथ शिरोमणिं हलभृते च तस्याददाः ॥4॥
दिनेषु च सुहृज्जनैस्सह वनेषु लीलापरं
मनोभवमनोहरं रसितवेणुनादामृतम् ।
भवन्तममरीदृशाममृतपारणादायिनं
विचिन्त्य किमु नालपन् विरहतापिता गोपिकाः ॥5॥
भोजराजभृतकस्त्वथ कश्चित् कष्टदुष्टपथदृष्टिररिष्टः ।
निष्ठुराकृतिरपष्ठुनिनादस्तिष्ठते स्म भवते वृषरूपी ॥6॥
शाक्वरोऽथ जगतीधृतिहारी मूर्तिमेष बृहतीं प्रदधानः ।
पङ्क्तिमाशु परिघूर्ण्य पशूनां छन्दसां निधिमवाप भवन्तम् ॥7॥
तुङ्गशृङ्गमुखमाश्वभियन्तं सङ्गृहय्य रभसादभियं तम् ।
भद्ररूपमपि दैत्यमभद्रं मर्दयन्नमदयः सुरलोकम् ॥8॥
चित्रमद्य भगवन् वृषघातात् सुस्थिराऽजनि वृषस्थितिरुर्व्याम् ।
वर्धते च वृषचेतसि भूयान् मोद इत्यभिनुतोऽसि सुरैस्त्वम् ॥9॥
औक्षकाणि परिधावत दूरं वीक्ष्यतामयमिहोक्षविभेदी ।
इत्थमात्तहसितैः सह गोपैर्गेहगस्त्वमव वातपुरेश ॥10॥
iti tvayi rasākulaṃ ramitavallabhe vallavāḥ
kadāpi puramambikāmiturambikākānane |
sametya bhavatā samaṃ niśi niṣevya divyotsavaṃ
sukhaṃ suṣupuragrasīdvrajapamugranāgastadā ||1||
samunmukhamatholmukairabhihate'pi tasmin balā-
damuñcati bhavatpade nyapati pāhi pāhīti taiḥ |
tadā khalu padā bhavān samupagamya pasparśa taṃ
babhau sa ca nijāṃ tanuṃ samupasādya vaidyadharīm ||2||
sudarśanadhara prabho nanu sudarśanākhyo'smyahaṃ
munīn kvacidapāhasaṃ ta iha māṃ vyadhurvāhasam |
bhavatpadasamarpaṇādamalatāṃ gato'smītyasau
stuvan nijapadaṃ yayau vrajapadaṃ ca gopā mudā ||3||
kadāpi khalu sīriṇā viharati tvayi strījanai-
rjahāra dhanadānugaḥ sa kila śaṅkhacūḍo'balāḥ |
atidrutamanudrutastamatha muktanārījanaṃ
rurojitha śiromaṇiṃ halabhṛte ca tasyādadāḥ ||4||
dineṣu ca suhṛjjanaissaha vaneṣu līlāparaṃ
manobhavamanoharaṃ rasitaveṇunādāmṛtam |
bhavantamamarīdṛśāmamṛtapāraṇādāyinaṃ
vicintya kimu nālapan virahatāpitā gopikāḥ ||5||
bhojarājabhṛtakastvatha kaścit kaṣṭaduṣṭapathadṛṣṭirariṣṭaḥ |
niṣṭhurākṛtirapaṣṭhuninādastiṣṭhate sma bhavate vṛṣarūpī ||6||
śākvaro'tha jagatīdhṛtihārī mūrtimeṣa bṛhatīṃ pradadhānaḥ |
paṅktimāśu parighūrṇya paśūnāṃ chandasāṃ nidhimavāpa bhavantam ||7||
tuṅgaśṛṅgamukhamāśvabhiyantaṃ saṅgṛhayya rabhasādabhiyaṃ tam |
bhadrarūpamapi daityamabhadraṃ mardayannamadayaḥ suralokam ||8||
citramadya bhagavan vṛṣaghātāt susthirā'jani vṛṣasthitirurvyām |
vardhate ca vṛṣacetasi bhūyān moda ityabhinuto'si suraistvam ||9||
aukṣakāṇi paridhāvata dūraṃ vīkṣyatāmayamihokṣavibhedī |
itthamāttahasitaiḥ saha gopairgehagastvamava vātapureśa ||10||
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Bengali script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.