Narayaniyam Dashaka 76 - Uddhavadautyam — Sinhala Script

ගත්වා සාන්දීපනිමථ චතුෂ්ෂෂ්ටිමාත්රෛරහෝභිඃ

සර්වජ්ඤස්ත්වං සහ මුසලිනා සර්වවිද්යා ගෘහීත්වා .

පුත්රං නෂ්ටං යමනිලයනාදාහෘතං දක්ෂිණාර්ථං

දත්වා තස්මෛ නිජපුරමගා නාදයන් පාඤ්චජන්යම් ..1..

ස්මෘත්වා ස්මෘත්වා පශුපසුදෘශඃ ප්රේමභාරප්රණුන්නාඃ

කාරුණ්යේන ත්වමපි විවශඃ ප්රාහිණෝරුද්ධවං තම් .

කිඤ්චාමුෂ්මෛ පරමසුහෘදේ භක්තවර්යාය තාසාං

භක්ත්යුද්රේකං සකලභුවනේ දුර්ලභං දර්ශයිෂ්යන් ..2..

ත්වන්මාහාත්ම්යප්රථිමපිශුනං ගෝකුලං ප්රාප්ය සායං

ත්වද්වාර්තාභිර්බහු ස රමයාමාස නන්දං යශෝදාම් .

ප්රාතර්ද්දෘෂ්ට්වා මණිමයරථං ශඞ්කිතාඃ පඞ්කජාක්ෂ්යඃ

ශ්රුත්වා ප්රාප්තං භවදනුචරං ත්යක්තකාර්යාඃ සමීයුඃ ..3..

දෘෂ්ට්වා චෛනං ත්වදුපමලසද්වේෂභූෂාභිරාමං

ස්මෘත්වා ස්මෘත්වා තව විලසිතාන්යුච්චකෛස්තානි තානි .

රුද්ධාලාපාඃ කථමපි පුනර්ගද්ගදාං වාචමූචුඃ

සෞජන්යාදීන් නිජපරභිදාමප්යලං විස්මරන්ත්යඃ ..4..

ශ්රීමාන් කිං ත්වං පිතෘජනකෘතේ ප්රේෂිතෝ නිර්දයේන

ක්වාසෞ කාන්තෝ නගරසුදෘශාං හා හරේ නාථ පායාඃ .

ආශ්ලේෂාණාමමෘතවපුෂෝ හන්ත තේ චුම්බනානා-

මුන්මාදානාං කුහකවචසාං විස්මරේත් කාන්ත කා වා ..5..

රාසක්රීඩාලුලිතලලිතං විශ්ලථත්කේශපාශං

මන්දෝද්භින්නශ්රමජලකණං ලෝභනීයං ත්වදඞ්ගම් .

කාරුණ්යාබ්ධේ සකෘදපි සමාලිඞ්ගිතුං දර්ශයේති

ප්රේමෝන්මාදාද්භුවනමදන ත්වත්ප්රියාස්ත්වාං විලේපුඃ ..6..

ඒවම්ප්රායෛර්විවශවචනෛරාකුලා ගෝපිකාස්තා-

ස්ත්වත්සන්දේශෛඃ ප්රකෘතිමනයත් සෝ(අ)ථ විජ්ඤානගර්භෛඃ .

භූයස්තාභිර්මුදිතමතිභිස්ත්වන්මයීභිර්වධූභි-

ස්තත්තද්වාර්තාසරසමනයත් කානිචිද්වාසරාණි ..7..

ත්වත්ප්රෝද්ගානෛඃ සහිතමනිශං සර්වතෝ ගේහකෘත්යං

ත්වද්වාර්තෛව ප්රසරති මිථඃ සෛව චෝත්ස්වාපලාපාඃ .

චේෂ්ටාඃ ප්රායස්ත්වදනුකෘතයස්ත්වන්මයං සර්වමේවං

දෘෂ්ට්වා තත්ර ව්යමුහදධිකං විස්මයාදුද්ධවෝ(අ)යම් ..8..

රාධායා මේ ප්රියතමමිදං මත්ප්රියෛවං බ්රවීති

ත්වං කිං මෞනං කලයසි සඛේ මානිනීමත්ප්රියේව.

ඉත්යාද්යේව ප්රවදති සඛි ත්වත්ප්රියෝ නිර්ජනේ මා-

මිත්ථංවාදෛරරමදයං ත්වත්ප්රියාමුත්පලාක්ෂීම් ..9..

ඒෂ්යාමි ද්රාගනුපගමනං කේවලං කාර්යභාරා-

ද්විශ්ලේෂේ(අ)පි ස්මරණදෘඪතාසම්භවාන්මාස්තු ඛේදඃ .

බ්රහ්මානන්දේ මිලති නචිරාත් සඞ්ගමෝ වා වියෝග-

ස්තුල්යෝ වඃ ස්යාදිති තව ගිරා සෝ(අ)කරෝන්නිර්ව්යථාස්තාඃ ..10..

ඒවං භක්ති සකලභුවනේ නේක්ෂිතා න ශ්රුතා වා

කිං ශාස්ත්රෞඝෛඃ කිමිහ තපසා ගෝපිකාභ්යෝ නමෝ(අ)ස්තු .

ඉත්යානන්දාකුලමුපගතං ගෝකුලාදුද්ධවං තං

දෘෂ්ට්වා හෘෂ්ටෝ ගුරුපුරපතේ පාහි මාමාමයෞඝාත් ..11..

Roman (IAST) Transliteration

gatvā sāndīpanimatha catuṣṣaṣṭimātrairahobhiḥ

sarvajñastvaṃ saha musalinā sarvavidyā gṛhītvā |

putraṃ naṣṭaṃ yamanilayanādāhṛtaṃ dakṣiṇārthaṃ

datvā tasmai nijapuramagā nādayan pāñcajanyam ||1||

smṛtvā smṛtvā paśupasudṛśaḥ premabhārapraṇunnāḥ

kāruṇyena tvamapi vivaśaḥ prāhiṇoruddhavaṃ tam |

kiñcāmuṣmai paramasuhṛde bhaktavaryāya tāsāṃ

bhaktyudrekaṃ sakalabhuvane durlabhaṃ darśayiṣyan ||2||

tvanmāhātmyaprathimapiśunaṃ gokulaṃ prāpya sāyaṃ

tvadvārtābhirbahu sa ramayāmāsa nandaṃ yaśodām |

prātarddṛṣṭvā maṇimayarathaṃ śaṅkitāḥ paṅkajākṣyaḥ

śrutvā prāptaṃ bhavadanucaraṃ tyaktakāryāḥ samīyuḥ ||3||

dṛṣṭvā cainaṃ tvadupamalasadveṣabhūṣābhirāmaṃ

smṛtvā smṛtvā tava vilasitānyuccakaistāni tāni |

ruddhālāpāḥ kathamapi punargadgadāṃ vācamūcuḥ

saujanyādīn nijaparabhidāmapyalaṃ vismarantyaḥ ||4||

śrīmān kiṃ tvaṃ pitṛjanakṛte preṣito nirdayena

kvāsau kānto nagarasudṛśāṃ hā hare nātha pāyāḥ |

āśleṣāṇāmamṛtavapuṣo hanta te cumbanānā-

munmādānāṃ kuhakavacasāṃ vismaret kānta kā vā ||5||

rāsakrīḍālulitalalitaṃ viślathatkeśapāśaṃ

mandodbhinnaśramajalakaṇaṃ lobhanīyaṃ tvadaṅgam |

kāruṇyābdhe sakṛdapi samāliṅgituṃ darśayeti

premonmādādbhuvanamadana tvatpriyāstvāṃ vilepuḥ ||6||

evamprāyairvivaśavacanairākulā gopikāstā-

stvatsandeśaiḥ prakṛtimanayat so'tha vijñānagarbhaiḥ |

bhūyastābhirmuditamatibhistvanmayībhirvadhūbhi-

stattadvārtāsarasamanayat kānicidvāsarāṇi ||7||

tvatprodgānaiḥ sahitamaniśaṃ sarvato gehakṛtyaṃ

tvadvārtaiva prasarati mithaḥ saiva cotsvāpalāpāḥ |

ceṣṭāḥ prāyastvadanukṛtayastvanmayaṃ sarvamevaṃ

dṛṣṭvā tatra vyamuhadadhikaṃ vismayāduddhavo'yam ||8||

rādhāyā me priyatamamidaṃ matpriyaivaṃ bravīti

tvaṃ kiṃ maunaṃ kalayasi sakhe māninīmatpriyeva|

ityādyeva pravadati sakhi tvatpriyo nirjane mā-

mitthaṃvādairaramadayaṃ tvatpriyāmutpalākṣīm ||9||

eṣyāmi drāganupagamanaṃ kevalaṃ kāryabhārā-

dviśleṣe'pi smaraṇadṛḍhatāsambhavānmāstu khedaḥ |

brahmānande milati nacirāt saṅgamo vā viyoga-

stulyo vaḥ syāditi tava girā so'karonnirvyathāstāḥ ||10||

evaṃ bhakti sakalabhuvane nekṣitā na śrutā vā

kiṃ śāstraughaiḥ kimiha tapasā gopikābhyo namo'stu |

ityānandākulamupagataṃ gokulāduddhavaṃ taṃ

dṛṣṭvā hṛṣṭo gurupurapate pāhi māmāmayaughāt ||11||

Sanskrit — Devanagari (original)

गत्वा सान्दीपनिमथ चतुष्षष्टिमात्रैरहोभिः

सर्वज्ञस्त्वं सह मुसलिना सर्वविद्या गृहीत्वा ।

पुत्रं नष्टं यमनिलयनादाहृतं दक्षिणार्थं

दत्वा तस्मै निजपुरमगा नादयन् पाञ्चजन्यम् ॥1॥

स्मृत्वा स्मृत्वा पशुपसुदृशः प्रेमभारप्रणुन्नाः

कारुण्येन त्वमपि विवशः प्राहिणोरुद्धवं तम् ।

किञ्चामुष्मै परमसुहृदे भक्तवर्याय तासां

भक्त्युद्रेकं सकलभुवने दुर्लभं दर्शयिष्यन् ॥2॥

त्वन्माहात्म्यप्रथिमपिशुनं गोकुलं प्राप्य सायं

त्वद्वार्ताभिर्बहु स रमयामास नन्दं यशोदाम् ।

प्रातर्द्दृष्ट्वा मणिमयरथं शङ्किताः पङ्कजाक्ष्यः

श्रुत्वा प्राप्तं भवदनुचरं त्यक्तकार्याः समीयुः ॥3॥

दृष्ट्वा चैनं त्वदुपमलसद्वेषभूषाभिरामं

स्मृत्वा स्मृत्वा तव विलसितान्युच्चकैस्तानि तानि ।

रुद्धालापाः कथमपि पुनर्गद्गदां वाचमूचुः

सौजन्यादीन् निजपरभिदामप्यलं विस्मरन्त्यः ॥4॥

श्रीमान् किं त्वं पितृजनकृते प्रेषितो निर्दयेन

क्वासौ कान्तो नगरसुदृशां हा हरे नाथ पायाः ।

आश्लेषाणाममृतवपुषो हन्त ते चुम्बनाना-

मुन्मादानां कुहकवचसां विस्मरेत् कान्त का वा ॥5॥

रासक्रीडालुलितललितं विश्लथत्केशपाशं

मन्दोद्भिन्नश्रमजलकणं लोभनीयं त्वदङ्गम् ।

कारुण्याब्धे सकृदपि समालिङ्गितुं दर्शयेति

प्रेमोन्मादाद्भुवनमदन त्वत्प्रियास्त्वां विलेपुः ॥6॥

एवम्प्रायैर्विवशवचनैराकुला गोपिकास्ता-

स्त्वत्सन्देशैः प्रकृतिमनयत् सोऽथ विज्ञानगर्भैः ।

भूयस्ताभिर्मुदितमतिभिस्त्वन्मयीभिर्वधूभि-

स्तत्तद्वार्तासरसमनयत् कानिचिद्वासराणि ॥7॥

त्वत्प्रोद्गानैः सहितमनिशं सर्वतो गेहकृत्यं

त्वद्वार्तैव प्रसरति मिथः सैव चोत्स्वापलापाः ।

चेष्टाः प्रायस्त्वदनुकृतयस्त्वन्मयं सर्वमेवं

दृष्ट्वा तत्र व्यमुहदधिकं विस्मयादुद्धवोऽयम् ॥8॥

राधाया मे प्रियतममिदं मत्प्रियैवं ब्रवीति

त्वं किं मौनं कलयसि सखे मानिनीमत्प्रियेव।

इत्याद्येव प्रवदति सखि त्वत्प्रियो निर्जने मा-

मित्थंवादैररमदयं त्वत्प्रियामुत्पलाक्षीम् ॥9॥

एष्यामि द्रागनुपगमनं केवलं कार्यभारा-

द्विश्लेषेऽपि स्मरणदृढतासम्भवान्मास्तु खेदः ।

ब्रह्मानन्दे मिलति नचिरात् सङ्गमो वा वियोग-

स्तुल्यो वः स्यादिति तव गिरा सोऽकरोन्निर्व्यथास्ताः ॥10॥

एवं भक्ति सकलभुवने नेक्षिता न श्रुता वा

किं शास्त्रौघैः किमिह तपसा गोपिकाभ्यो नमोऽस्तु ।

इत्यानन्दाकुलमुपगतं गोकुलादुद्धवं तं

दृष्ट्वा हृष्टो गुरुपुरपते पाहि मामामयौघात् ॥11॥