Narayaniyam Dashaka 22 - Ajamilopakhyanam — Sinhala Script

අජාමිලෝ නාම මහීසුරඃ පුරා

චරන් විභෝ ධර්මපථාන් ගෘහාශ්රමී .

ගුරෝර්ගිරා කානනමේත්ය දෘෂ්ටවාන්

සුධෘෂ්ටශීලාං කුලටාං මදාකුලාම් ..1..

ස්වතඃ ප්රශාන්තෝ(අ)පි තදාහෘතාශයඃ

ස්වධර්මමුත්සෘජ්ය තයා සමාරමන් .

අධර්මකාරී දශමී භවන් පුන-

ර්දධෞ භවන්නාමයුතේ සුතේ රතිම් ..2..

ස මෘත්යුකාලේ යමරාජකිඞ්කරාන්

භයඞ්කරාංස්ත්රීනභිලක්ෂයන් භියා .

පුරා මනාක් ත්වත්ස්මෘතිවාසනාබලාත්

ජුහාව නාරායණනාමකං සුතම් ..3..

දුරාශයස්යාපි තදාත්වනිර්ගත-

ත්වදීයනාමාක්ෂරමාත්රවෛභවාත් .

පුරෝ(අ)භිපේතුර්භවදීයපාර්ෂදාඃ

චතුර්භුජාඃ පීතපටා මනෝරමාඃ ..4..

අමුං ච සම්පාශ්ය විකර්ෂතෝ භටාන්

විමුඤ්චතේත්යාරුරුධුර්බලාදමී .

නිවාරිතාස්තේ ච භවජ්ජනෛස්තදා

තදීයපාපං නිඛිලං න්යවේදයන් ..5..

භවන්තු පාපානි කථං තු නිෂ්කෘතේ

කෘතේ(අ)පි භෝ දණ්ඩනමස්ති පණ්ඩිතාඃ .

න නිෂ්කෘතිඃ කිං විදිතා භවාදෘශා-

මිති ප්රභෝ ත්වත්පුරුෂා බභාෂිරේ ..6..

ශ්රුතිස්මෘතිභ්යාං විහිතා ව්රතාදයඃ

පුනන්ති පාපං න ලුනන්ති වාසනාම් .

අනන්තසේවා තු නිකෘන්තති ද්වයී-

මිති ප්රභෝ ත්වත්පුරුෂා බභාෂිරේ ..7..

අනේන භෝ ජන්මසහස්රකෝටිභිඃ

කෘතේෂු පාපේෂ්වපි නිෂ්කෘතිඃ කෘතා .

යදග්රහීන්නාම භයාකුලෝ හරේ-

රිති ප්රභෝ ත්වත්පුරුෂා බභාෂිරේ ..8..

නෘණාමබුද්ධ්යාපි මුකුන්දකීර්තනං

දහත්යඝෞඝාන් මහිමාස්ය තාදෘශඃ .

යථාග්නිරේධාංසි යථෞෂධං ගදා -

නිති ප්රභෝ ත්වත්පුරුෂා බභාෂිරේ ..9..

ඉතීරිතෛර්යාම්යභටෛරපාසෘතේ

භවද්භටානාං ච ගණේ තිරෝහිතේ .

භවත්ස්මෘතිං කඤ්චන කාලමාචරන්

භවත්පදං ප්රාපි භවද්භටෛරසෞ ..10..

ස්වකිඞ්කරාවේදනශඞ්කිතෝ යම-

ස්ත්වදඞ්ඝ්රිභක්තේෂු න ගම්යතාමිති .

ස්වකීයභෘත්යානශිශික්ෂදුච්චකෛඃ

ස දේව වාතාලයනාථ පාහි මාම් ..11..

Roman (IAST) Transliteration

ajāmilo nāma mahīsuraḥ purā

caran vibho dharmapathān gṛhāśramī |

gurorgirā kānanametya dṛṣṭavān

sudhṛṣṭaśīlāṃ kulaṭāṃ madākulām ||1||

svataḥ praśānto'pi tadāhṛtāśayaḥ

svadharmamutsṛjya tayā samāraman |

adharmakārī daśamī bhavan puna-

rdadhau bhavannāmayute sute ratim ||2||

sa mṛtyukāle yamarājakiṅkarān

bhayaṅkarāṃstrīnabhilakṣayan bhiyā |

purā manāk tvatsmṛtivāsanābalāt

juhāva nārāyaṇanāmakaṃ sutam ||3||

durāśayasyāpi tadātvanirgata-

tvadīyanāmākṣaramātravaibhavāt |

puro'bhipeturbhavadīyapārṣadāḥ

caturbhujāḥ pītapaṭā manoramāḥ ||4||

amuṃ ca sampāśya vikarṣato bhaṭān

vimuñcatetyārurudhurbalādamī |

nivāritāste ca bhavajjanaistadā

tadīyapāpaṃ nikhilaṃ nyavedayan ||5||

bhavantu pāpāni kathaṃ tu niṣkṛte

kṛte'pi bho daṇḍanamasti paṇḍitāḥ |

na niṣkṛtiḥ kiṃ viditā bhavādṛśā-

miti prabho tvatpuruṣā babhāṣire ||6||

śrutismṛtibhyāṃ vihitā vratādayaḥ

punanti pāpaṃ na lunanti vāsanām |

anantasevā tu nikṛntati dvayī-

miti prabho tvatpuruṣā babhāṣire ||7||

anena bho janmasahasrakoṭibhiḥ

kṛteṣu pāpeṣvapi niṣkṛtiḥ kṛtā |

yadagrahīnnāma bhayākulo hare-

riti prabho tvatpuruṣā babhāṣire ||8||

nṛṇāmabuddhyāpi mukundakīrtanaṃ

dahatyaghaughān mahimāsya tādṛśaḥ |

yathāgniredhāṃsi yathauṣadhaṃ gadā -

niti prabho tvatpuruṣā babhāṣire ||9||

itīritairyāmyabhaṭairapāsṛte

bhavadbhaṭānāṃ ca gaṇe tirohite |

bhavatsmṛtiṃ kañcana kālamācaran

bhavatpadaṃ prāpi bhavadbhaṭairasau ||10||

svakiṅkarāvedanaśaṅkito yama-

stvadaṅghribhakteṣu na gamyatāmiti |

svakīyabhṛtyānaśiśikṣaduccakaiḥ

sa deva vātālayanātha pāhi mām ||11||

Sanskrit — Devanagari (original)

अजामिलो नाम महीसुरः पुरा

चरन् विभो धर्मपथान् गृहाश्रमी ।

गुरोर्गिरा काननमेत्य दृष्टवान्

सुधृष्टशीलां कुलटां मदाकुलाम् ॥1॥

स्वतः प्रशान्तोऽपि तदाहृताशयः

स्वधर्ममुत्सृज्य तया समारमन् ।

अधर्मकारी दशमी भवन् पुन-

र्दधौ भवन्नामयुते सुते रतिम् ॥2॥

स मृत्युकाले यमराजकिङ्करान्

भयङ्करांस्त्रीनभिलक्षयन् भिया ।

पुरा मनाक् त्वत्स्मृतिवासनाबलात्

जुहाव नारायणनामकं सुतम् ॥3॥

दुराशयस्यापि तदात्वनिर्गत-

त्वदीयनामाक्षरमात्रवैभवात् ।

पुरोऽभिपेतुर्भवदीयपार्षदाः

चतुर्भुजाः पीतपटा मनोरमाः ॥4॥

अमुं च सम्पाश्य विकर्षतो भटान्

विमुञ्चतेत्यारुरुधुर्बलादमी ।

निवारितास्ते च भवज्जनैस्तदा

तदीयपापं निखिलं न्यवेदयन् ॥5॥

भवन्तु पापानि कथं तु निष्कृते

कृतेऽपि भो दण्डनमस्ति पण्डिताः ।

न निष्कृतिः किं विदिता भवादृशा-

मिति प्रभो त्वत्पुरुषा बभाषिरे ॥6॥

श्रुतिस्मृतिभ्यां विहिता व्रतादयः

पुनन्ति पापं न लुनन्ति वासनाम् ।

अनन्तसेवा तु निकृन्तति द्वयी-

मिति प्रभो त्वत्पुरुषा बभाषिरे ॥7॥

अनेन भो जन्मसहस्रकोटिभिः

कृतेषु पापेष्वपि निष्कृतिः कृता ।

यदग्रहीन्नाम भयाकुलो हरे-

रिति प्रभो त्वत्पुरुषा बभाषिरे ॥8॥

नृणामबुद्ध्यापि मुकुन्दकीर्तनं

दहत्यघौघान् महिमास्य तादृशः ।

यथाग्निरेधांसि यथौषधं गदा -

निति प्रभो त्वत्पुरुषा बभाषिरे ॥9॥

इतीरितैर्याम्यभटैरपासृते

भवद्भटानां च गणे तिरोहिते ।

भवत्स्मृतिं कञ्चन कालमाचरन्

भवत्पदं प्रापि भवद्भटैरसौ ॥10॥

स्वकिङ्करावेदनशङ्कितो यम-

स्त्वदङ्घ्रिभक्तेषु न गम्यतामिति ।

स्वकीयभृत्यानशिशिक्षदुच्चकैः

स देव वातालयनाथ पाहि माम् ॥11॥