Narayaniyam Dashaka 12 - Varahavataram — Sinhala Script

ස්වායම්භුවෝ මනුරථෝ ජනසර්ගශීලෝ

දෘෂ්ට්වා මහීමසමයේ සලිලේ නිමග්නාම් .

ස්රෂ්ටාරමාප ශරණං භවදඞ්ඝ්රිසේවා-

තුෂ්ටාශයං මුනිජනෛඃ සහ සත්යලෝකේ ..1..

කෂ්ටං ප්රජාඃ සෘජති මය්යවනිර්නිමග්නා

ස්ථානං සරෝජභව කල්පය තත් ප්රජානාම් .

ඉත්යේවමේෂ කථිතෝ මනුනා ස්වයම්භූඃ -

රම්භෝරුහාක්ෂ තව පාදයුගං ව්යචින්තීත් .. 2 ..

හා හා විභෝ ජලමහං න්යපිබං පුරස්තා-

දද්යාපි මජ්ජති මහී කිමහං කරෝමි .

ඉත්ථං ත්වදඞ්ඝ්රියුගලං ශරණං යතෝ(අ)ස්ය

නාසාපුටාත් සමභවඃ ශිශුකෝලරූපී .3..

අඞ්ගුෂ්ඨමාත්රවපුරුත්පතිතඃ පුරස්තාත්

භෝයෝ(අ)ථ කුම්භිසදෘශඃ සමජෘම්භථාස්ත්වම් .

අභ්රේ තථාවිධමුදීක්ෂ්ය භවන්තමුච්චෛ -

ර්විස්මේරතාං විධිරගාත් සහ සූනුභිඃ ස්වෛඃ ..4..

කෝ(අ)සාවචින්ත්යමහිමා කිටිරුත්ථිතෝ මේ

නාසාපුටාත් කිමු භවේදජිතස්ය මායා .

ඉත්ථං විචින්තයති ධාතරි ශෛලමාත්රඃ

සද්යෝ භවන් කිල ජගර්ජිථ ඝෝරඝෝරම් ..5..

තං තේ නිනාදමුපකර්ණ්ය ජනස්තපඃස්ථාඃ

සත්යස්ථිතාශ්ච මුනයෝ නුනුවුර්භවන්තම් .

තත්ස්තෝත්රහර්ෂුලමනාඃ පරිණද්ය භූය-

ස්තෝයාශයං විපුලමූර්තිරවාතරස්ත්වම් ..6..

ඌර්ධ්වප්රසාරිපරිධූම්රවිධූතරෝමා

ප්රෝත්ක්ෂිප්තවාලධිරවාඞ්මුඛඝෝරඝෝණඃ .

තූර්ණප්රදීර්ණජලදඃ පරිඝූර්ණදක්ෂ්ණා

ස්තෝතෘන් මුනීන් ශිශිරයන්නවතේරිථ ත්වම් ..7..

අන්තර්ජලං තදනුසඞ්කුලනක්රචක්රං

භ්රාම්යත්තිමිඞ්ගිලකුලං කලුෂෝර්මිමාලම් .

ආවිශ්ය භීෂණරවේණ රසාතලස්ථා -

නාකම්පයන් වසුමතීමගවේෂයස්ත්වම් ..8..

දෘෂ්ට්වා(අ)ථ දෛත්යහතකේන රසාතලාන්තේ

සංවේශිතාං ඣටිති කූටකිටිර්විභෝ ත්වම් .

ආපාතුකානවිගණය්ය සුරාරිඛේටාන්

දංෂ්ට්රාඞ්කුරේණ වසුධාමදධාඃ සලීලම් ..9..

අභ්යුද්ධරන්නථ ධරාං දශනාග්රලග්න

මුස්තාඞ්කුරාඞ්කිත ඉවාධිකපීවරාත්මා .

උද්ධූතඝෝරසලිලාජ්ජලධේරුදඤ්චන්

ක්රීඩාවරාහවපුරීශ්වර පාහි රෝගාත් ..10..

Roman (IAST) Transliteration

svāyambhuvo manuratho janasargaśīlo

dṛṣṭvā mahīmasamaye salile nimagnām |

sraṣṭāramāpa śaraṇaṃ bhavadaṅghrisevā-

tuṣṭāśayaṃ munijanaiḥ saha satyaloke ||1||

kaṣṭaṃ prajāḥ sṛjati mayyavanirnimagnā

sthānaṃ sarojabhava kalpaya tat prajānām |

ityevameṣa kathito manunā svayambhūḥ -

rambhoruhākṣa tava pādayugaṃ vyacintīt || 2 ||

hā hā vibho jalamahaṃ nyapibaṃ purastā-

dadyāpi majjati mahī kimahaṃ karomi |

itthaṃ tvadaṅghriyugalaṃ śaraṇaṃ yato'sya

nāsāpuṭāt samabhavaḥ śiśukolarūpī |3||

aṅguṣṭhamātravapurutpatitaḥ purastāt

bhoyo'tha kumbhisadṛśaḥ samajṛmbhathāstvam |

abhre tathāvidhamudīkṣya bhavantamuccai -

rvismeratāṃ vidhiragāt saha sūnubhiḥ svaiḥ ||4||

ko'sāvacintyamahimā kiṭirutthito me

nāsāpuṭāt kimu bhavedajitasya māyā |

itthaṃ vicintayati dhātari śailamātraḥ

sadyo bhavan kila jagarjitha ghoraghoram ||5||

taṃ te ninādamupakarṇya janastapaḥsthāḥ

satyasthitāśca munayo nunuvurbhavantam |

tatstotraharṣulamanāḥ pariṇadya bhūya-

stoyāśayaṃ vipulamūrtiravātarastvam ||6||

ūrdhvaprasāriparidhūmravidhūtaromā

protkṣiptavāladhiravāṅmukhaghoraghoṇaḥ |

tūrṇapradīrṇajaladaḥ parighūrṇadakṣṇā

stotṛn munīn śiśirayannavateritha tvam ||7||

antarjalaṃ tadanusaṅkulanakracakraṃ

bhrāmyattimiṅgilakulaṃ kaluṣormimālam |

āviśya bhīṣaṇaraveṇa rasātalasthā -

nākampayan vasumatīmagaveṣayastvam ||8||

dṛṣṭvā'tha daityahatakena rasātalānte

saṃveśitāṃ jhaṭiti kūṭakiṭirvibho tvam |

āpātukānavigaṇayya surārikheṭān

daṃṣṭrāṅkureṇa vasudhāmadadhāḥ salīlam ||9||

abhyuddharannatha dharāṃ daśanāgralagna

mustāṅkurāṅkita ivādhikapīvarātmā |

uddhūtaghorasalilājjaladherudañcan

krīḍāvarāhavapurīśvara pāhi rogāt ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

स्वायम्भुवो मनुरथो जनसर्गशीलो

दृष्ट्वा महीमसमये सलिले निमग्नाम् ।

स्रष्टारमाप शरणं भवदङ्घ्रिसेवा-

तुष्टाशयं मुनिजनैः सह सत्यलोके ॥1॥

कष्टं प्रजाः सृजति मय्यवनिर्निमग्ना

स्थानं सरोजभव कल्पय तत् प्रजानाम् ।

इत्येवमेष कथितो मनुना स्वयम्भूः -

रम्भोरुहाक्ष तव पादयुगं व्यचिन्तीत् ॥ 2 ॥

हा हा विभो जलमहं न्यपिबं पुरस्ता-

दद्यापि मज्जति मही किमहं करोमि ।

इत्थं त्वदङ्घ्रियुगलं शरणं यतोऽस्य

नासापुटात् समभवः शिशुकोलरूपी ।3॥

अङ्गुष्ठमात्रवपुरुत्पतितः पुरस्तात्

भोयोऽथ कुम्भिसदृशः समजृम्भथास्त्वम् ।

अभ्रे तथाविधमुदीक्ष्य भवन्तमुच्चै -

र्विस्मेरतां विधिरगात् सह सूनुभिः स्वैः ॥4॥

कोऽसावचिन्त्यमहिमा किटिरुत्थितो मे

नासापुटात् किमु भवेदजितस्य माया ।

इत्थं विचिन्तयति धातरि शैलमात्रः

सद्यो भवन् किल जगर्जिथ घोरघोरम् ॥5॥

तं ते निनादमुपकर्ण्य जनस्तपःस्थाः

सत्यस्थिताश्च मुनयो नुनुवुर्भवन्तम् ।

तत्स्तोत्रहर्षुलमनाः परिणद्य भूय-

स्तोयाशयं विपुलमूर्तिरवातरस्त्वम् ॥6॥

ऊर्ध्वप्रसारिपरिधूम्रविधूतरोमा

प्रोत्क्षिप्तवालधिरवाङ्मुखघोरघोणः ।

तूर्णप्रदीर्णजलदः परिघूर्णदक्ष्णा

स्तोतृन् मुनीन् शिशिरयन्नवतेरिथ त्वम् ॥7॥

अन्तर्जलं तदनुसङ्कुलनक्रचक्रं

भ्राम्यत्तिमिङ्गिलकुलं कलुषोर्मिमालम् ।

आविश्य भीषणरवेण रसातलस्था -

नाकम्पयन् वसुमतीमगवेषयस्त्वम् ॥8॥

दृष्ट्वाऽथ दैत्यहतकेन रसातलान्ते

संवेशितां झटिति कूटकिटिर्विभो त्वम् ।

आपातुकानविगणय्य सुरारिखेटान्

दंष्ट्राङ्कुरेण वसुधामदधाः सलीलम् ॥9॥

अभ्युद्धरन्नथ धरां दशनाग्रलग्न

मुस्ताङ्कुराङ्कित इवाधिकपीवरात्मा ।

उद्धूतघोरसलिलाज्जलधेरुदञ्चन्

क्रीडावराहवपुरीश्वर पाहि रोगात् ॥10॥