Valmiki Ramayana Ayodhya Kanda Sarga 99 — Oriya Script

⚠️ AI-generated translation — the Odia meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Odia

ଭରତ ଓ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ସେନା ସହିତ ଆସି ଚିତ୍ରକୂଟରେ ରାମଙ୍କ ପର୍ଣ୍ଣକୁଟୀ ଓ ଆଶ୍ରମ ଦେଖିଲେ। ଭରତ ରାମଙ୍କୁ ଜଟାମଣ୍ଡଳ ଓ ବଳ୍କଳ ପରିହିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖି ଦୁଃଖରେ ବିଳାପ କରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ମଧ୍ୟ କାନ୍ଦୁକାନ୍ଦୁ ରାମଙ୍କ ଚରଣରେ ପ୍ରଣାମ କଲେ ଏବଂ ରାମ ସେ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ବନବାସୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଶ୍ରୁ ବର୍ଷଣ କଲେ।

AI-generated · not yet verified

The Odia meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

ଶ୍ରୀମଦ୍ଵାଲ୍ମୀକୀଯ ରାମାଯଣେ ଅଯୋଧ୍ଯାକାଣ୍ଡମ୍ ।

ଅଥ ଏକୋନଶତତମସ୍ସର୍ଗଃ ।

Shloka 1

ନିଵିଷ୍ଟାଯାଂ ତୁ ସେନାଯାମୁତ୍ସୁକୋ ଭରତସ୍ତଦା ।
ଜଗାମ ଭ୍ରାତରଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଶତ୍ରୁଘ୍ନମନୁଦର୍ଶଯନ୍ ॥ 1 ॥

niviṣṭāyāṃ tu senāyāmutsuko bharatastadā |
jagāma bhrātaraṃ draṣṭuṃ śatrughnamanudarśayan || 1 ||

ସେନା ଅବତରଣ କରିବା ପରେ ଭରତ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ଭାଇଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ ॥ 1 ॥ ^AI

ଋଷିଂ ଵସିଷ୍ଠଂ ସନ୍ଦିଶ୍ଯ ମାତୃର୍ମେ ଶୀଘ୍ରମାନଯ ।

ṛṣiṃ vasiṣṭhaṃ sandiśya mātṛrme śīghramānaya |

ଋଷି ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଇ ମୋ ମାତାମାନଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଆଣ। ^AI

ଇତି ତ୍ଵରିତମଗ୍ରେ ସ ଜଗାମ ଗୁରୁଵତ୍ସଲଃ ॥ 2 ॥

Shloka 3

ସୁମନ୍ତ୍ରସ୍ତ୍ଵପି ଶତ୍ରୁଘ୍ନମଦୂରାଦନ୍ଵପଦ୍ଯତ ।
ରାମଦର୍ଶନଜସ୍ତର୍ଷୋ ଭରତସ୍ଯେଵ ତସ୍ଯ ଚ ॥ 3 ॥

sumantrastvapi śatrughnamadūrādanvapadyata |
rāmadarśanajastarṣo bharatasyeva tasya ca || 3 ||

ସୁମନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇ ଅନୁସରଣ କଲେ; ରାମଦର୍ଶନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଉତ୍କଣ୍ଠା ଭରତଙ୍କ ପରି ତାଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଥିଲା ॥ 3 ॥ ^AI

Shloka 4

ଗଚ୍ଛନ୍ନେଵାଥ ଭରତସ୍ତାପସାଲଯ ସଂସ୍ଥିତାମ୍ ।
ଭ୍ରାତୁଃ ପର୍ଣକୁଟୀଂ ଶ୍ରୀମାନୁଟଜଂ ଚ ଦଦର୍ଶ ହ ॥ 4 ॥

gacchannevātha bharatastāpasālaya saṃsthitām |
bhrātuḥ parṇakuṭīṃ śrīmānuṭajaṃ ca dadarśa ha || 4 ||

ଗଲାବେଳେ ଭରତ ତାପସ ଆଶ୍ରମରେ ଥିବା ଭାଇଙ୍କର ଶୋଭାମୟ ପର୍ଣ୍ଣକୁଟୀ ଓ ପର୍ଣ୍ଣଶାଳା ଦେଖିଲେ ॥ 4 ॥ ^AI

Shloka 5

ଶାଲାଯାସ୍ତ୍ଵଗ୍ରତ ସ୍ତସ୍ଯା ଦଦର୍ଶ ଭରତ ସ୍ତଦା ।
କାଷ୍ଠାନି ଚାଵଭଗ୍ନାନି ପୁଷ୍ପାଣ୍ଯୁପଚିତାନି ଚ ॥ 5 ॥

śālāyāstvagrata stasyā dadarśa bharata stadā |
kāṣṭhāni cāvabhagnāni puṣpāṇyupacitāni ca || 5 ||

ସେତେବେଳେ ଭରତ ସେହି ଶାଳାର ସମ୍ମୁଖରେ ଭଙ୍ଗା କାଷ୍ଠ ଓ ଗଦା କରା ଫୁଲ ଦେଖିଲେ ॥ 5 ॥ ^AI

Shloka 6

ସ ଲକ୍ଷ୍ମଣସ୍ଯ ରାମସ୍ଯ ଦଦର୍ଶାଽଶ୍ରମମୀଯୁଷଃ ।
କୃତଂ ଵୃକ୍ଷେଷ୍ଵଭିଜ୍ଞାନଂ କୁଶଚୀରୈଃ କ୍ଵଚିତ୍କ୍ଵଚିତ୍ ॥ 6 ॥

sa lakṣmaṇasya rāmasya dadarśā'śramamīyuṣaḥ |
kṛtaṃ vṛkṣeṣvabhijñānaṃ kuśacīraiḥ kvacitkvacit || 6 ||

ଆଶ୍ରମକୁ ଆସିଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ରାମଙ୍କର ଆଶ୍ରମ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠି କୁଶ ଓ ଚୀର ଦ୍ୱାରା ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କରେ କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ଚିହ୍ନ କରା ଯାଇଥିଲା ॥ 6 ॥ ^AI

Shloka 7

ଦଦର୍ଶ ଵନେ ତସ୍ମିନ୍ମହତ ସ୍ସଞ୍ଚଯାନ୍କୃତାନ୍ ।
ମୃଗାଣାଂ ମହିଷାଣାଂ ଚ କରୀଷୈ ଶଶୀତକାରଣାତ୍ ॥ 7 ॥

dadarśa vane tasminmahata ssañcayānkṛtān |
mṛgāṇāṃ mahiṣāṇāṃ ca karīṣai śaśītakāraṇāt || 7 ||

ସେ ସେହି ବନରେ ମୃଗ ଓ ମହିଷମାନଙ୍କର ଗୋବରରେ ଶୀତ ନିବାରଣ ପାଇଁ କରା ଯାଇଥିବା ବଡ଼ ବଡ଼ ଗଦା ଦେଖିଲେ ॥ 7 ॥ ^AI

Shloka 8

ଗଚ୍ଛନ୍ନେଵ ମହାବାହୁର୍ଦ୍ଯୁତିମାନ୍ଭରତ ସ୍ତଦା ।
ଶତ୍ରୁଘ୍ନଂ ଚାବ୍ରଵୀଦ୍ଧୃଷ୍ଟସ୍ତାନମାତ୍ଯାଂଶ୍ଚ ସର୍ଵଶଃ ॥ 8 ॥

gacchanneva mahābāhurdyutimānbharata stadā |
śatrughnaṃ cābravīddhṛṣṭastānamātyāṃśca sarvaśaḥ || 8 ||

ଗଲାବେଳେ ମହାବାହୁ ଓ ତେଜସ୍ୱୀ ଭରତ ସେତେବେଳେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ଓ ସେହି ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ କହିଲେ ॥ 8 ॥ ^AI

Shloka 9

ମନ୍ଯେ ପ୍ରାପ୍ତାଃ ସ୍ମ ତଂ ଦେଶଂ ଭରଦ୍ଵାଜୋ ଯମବ୍ରଵୀତ୍ ।
ନାତିଦୂରେ ହି ମନ୍ଯେଽହଂ ନଦୀଂ ମନ୍ଦାକିନୀମିତଃ ॥ 9 ॥

manye prāptāḥ sma taṃ deśaṃ bharadvājo yamabravīt |
nātidūre hi manye'haṃ nadīṃ mandākinīmitaḥ || 9 ||

ମୁଁ ଭାବୁଛି, ଭରଦ୍ୱାଜ ଯେଉଁ ଦେଶର କଥା କହିଥିଲେ, ସେହି ଦେଶକୁ ଆମେ ପାଇଛୁ। ମୁଁ ଭାବୁଛି, ଏଠାରୁ ମନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀ ଅଧିକ ଦୂର ନାହିଁ। ^AI

Shloka 10

ଉଚ୍ଚୈର୍ବଦ୍ଧାନି ଚୀରାଣି ଲକ୍ଷ୍ମଣେନ ଭଵେଦଯମ୍ ।
ଅଭିଜ୍ଞାନକୃତଃ ପନ୍ଥା ଅକାଲେ ଗନ୍ତୁମିଚ୍ଛତା ॥ 10 ॥

uccairbaddhāni cīrāṇi lakṣmaṇena bhavedayam |
abhijñānakṛtaḥ panthā akāle gantumicchatā || 10 ||

ଅକାଳରେ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଅଭିଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚରେ ବନ୍ଧା ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଏହି ପଥରେ ରଖିଥାଇପାରନ୍ତି। ^AI

Shloka 11

ଇଦଂ ଚୋଦାତ୍ତଦନ୍ତାନାଂ କୁଞ୍ଜରାଣାଂ ତରସ୍ଵିନାମ୍ ।
ଶୈଲପାର୍ଶ୍ଵେ ପରିକ୍ରାନ୍ତମନ୍ଯୋନ୍ଯମଭିଗର୍ଜତାମ୍ ॥ 11 ॥

idaṃ codāttadantānāṃ kuñjarāṇāṃ tarasvinām |
śailapārśve parikrāntamanyonyamabhigarjatām || 11 ||

ପର୍ବତର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଉଚ୍ଚ ଦନ୍ତବିଶିଷ୍ଟ, ବଳବାନ ହାତୀମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଗର୍ଜନ କରି ଏହି ସ୍ଥାନରେ ବିଚରଣ କରିଛନ୍ତି। ^AI

Shloka 12

ଯମେଵାଧାତୁମିଚ୍ଛନ୍ତି ତାପସା ସ୍ସତତଂ ଵନେ ।
ତସ୍ଯାସୌ ଦୃଶ୍ଯତେ ଧୂମ ସ୍ସଙ୍କୁଲଃ କୃଷ୍ଣଵର୍ତ୍ମନଃ ॥ 12 ॥

yamevādhātumicchanti tāpasā ssatataṃ vane |
tasyāsau dṛśyate dhūma ssaṅkulaḥ kṛṣṇavartmanaḥ || 12 ||

ବନରେ ତାପସମାନେ ସର୍ବଦା ଯେଉଁ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେହି କୃଷ୍ଣପଥ ଅଗ୍ନିର ଘନ ଧୂମ ଏଠାରେ ଦେଖାଯାଉଛି। ^AI

Shloka 13

ଅତ୍ରାହଂ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ରଂ ଗୁରୁସତ୍କାରକାରିଣମ୍ ।
ଆର୍ଯଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯାମି ସଂହୃଷ୍ଟୋ ମହର୍ଷିମିଵ ରାଘଵମ୍ ॥ 13 ॥

atrāhaṃ puruṣavyāghraṃ gurusatkārakāriṇam |
āryaṃ drakṣyāmi saṃhṛṣṭo maharṣimiva rāghavam || 13 ||

ଏଠାରେ ମୁଁ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଗୁରୁଜନଙ୍କ ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ କରୁଥିବା, ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆର୍ଯ୍ୟ ରାଘବଙ୍କୁ ମହର୍ଷିଙ୍କ ପରି ଦର୍ଶନ କରିବି। ^AI

Shloka 14

ଅଥ ଗତ୍ଵା ମୁହୂର୍ତନ୍ତୁ ଚିତ୍ରକୂଟଂ ସ ରାଘଵଃ ।
ମନ୍ଦାକିନୀମନୁପ୍ରାପ୍ତସ୍ତଂ ଜନଂ ଚେଦମବ୍ରଵୀତ୍ ॥ 14 ॥

atha gatvā muhūrtantu citrakūṭaṃ sa rāghavaḥ |
mandākinīmanuprāptastaṃ janaṃ cedamabravīt || 14 ||

ତା’ପରେ ସେ ରାଘବ କିଛି ସମୟ ଗତ କରି ଚିତ୍ରକୂଟକୁ ଯାଇ ମନ୍ଦାକିନୀ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି ସେହି ଜନସମୂହକୁ ଏହା କହିଲେ। ^AI

Shloka 15

ଜଗତ୍ଯାଂ ପୁରଷଵ୍ଯାଘ୍ର ଆସ୍ତେ ଵୀରାସନେ ରତଃ ।
ଜନେନ୍ଦ୍ରୋ ନିର୍ଜନଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଧିଙ୍ମେ ଜନ୍ମ ସଜୀଵିତମ୍ ॥ 15 ॥

jagatyāṃ puraṣavyāghra āste vīrāsane rataḥ |
janendro nirjanaṃ prāpya dhiṅme janma sajīvitam || 15 ||

ପୃଥିବୀରେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଘବ ବୀରାସନରେ ଆସୀନ ଅଛନ୍ତି; ଜନସମୂହର ଅଧୀଶ୍ୱର ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନରେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି — ମୋର ଜନ୍ମ ଓ ଜୀବନ ଧିକ୍କାର। ^AI

Shloka 16

ମତ୍କୃତେ ଵ୍ଯସନଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଲୋକନାଥୋ ମହାଦ୍ଯୁତିଃ ।
ସର୍ଵାନ୍କାମାନ୍ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଵନେ ଵସତି ରାଘଵଃ ॥ 16 ॥

matkṛte vyasanaṃ prāpto lokanātho mahādyutiḥ |
sarvānkāmānparityajya vane vasati rāghavaḥ || 16 ||

ମୋ ପାଇଁ ମହାଦ୍ୟୁତିବାନ ଲୋକନାଥ ଦୁଃଖ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି; ରାଘବ ସମସ୍ତ କାମନା ପରିତ୍ୟାଗ କରି ବନରେ ବାସ କରୁଛନ୍ତି। ^AI

ଇତି ଲୋକସମାକ୍ରୁଷ୍ଟଃ ପାଦେଷ୍ଵଦ୍ଯ ପ୍ରସାଦଯନ୍ ।
ରାମସ୍ଯ ନିପତିଷ୍ଯାମି ସୀତାଯା ଲକ୍ଷ୍ମଣସ୍ଯ ଚ ॥ 17 ॥

Shloka 18

ଏଵଂ ସଂଵିଲପଂ ସ୍ତସ୍ମିନ୍ଵନେ ଦଶରଥାତ୍ମଜଃ ।
ଦଦର୍ଶ ମହତୀଂ ପୁଣ୍ଯାଂ ପର୍ଣଶାଲାଂ ମନୋରମାମ୍ ॥ 18 ॥

evaṃ saṃvilapaṃ stasminvane daśarathātmajaḥ |
dadarśa mahatīṃ puṇyāṃ parṇaśālāṃ manoramām || 18 ||

ଏହିପରି ବିଳାପ କରୁ କରୁ ଦଶରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ସେ ବନରେ ମହାନ, ପବିତ୍ର ଓ ମନୋହର ପର୍ଣ୍ଣଶାଳାକୁ ଦେଖିଲେ ॥ ^AI

Shloka 19

ସାଲତାଲାଶ୍ଵକର୍ଣାନାଂ ପର୍ଣୈର୍ବହୁଭିରାଵୃତାମ୍ ।
ଵିଶାଲାଂ ମୃଦୁଭିସ୍ତୀର୍ଣାଂ କୁଶୈର୍ଵେଦିମିଵାଧ୍ଵରେ ॥ 19 ॥

sālatālāśvakarṇānāṃ parṇairbahubhirāvṛtām |
viśālāṃ mṛdubhistīrṇāṃ kuśairvedimivādhvare || 19 ||

ସାଳ, ତାଳ ଓ ଅଶ୍ୱକର୍ଣ୍ଣ ବୃକ୍ଷର ଅନେକ ପତ୍ରରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ, ବିଶାଳ ଓ କୋମଳ କୁଶ ଘାସରେ ବିଛା ଯାଇଥିବା, ଯଜ୍ଞରେ ନିର୍ମିତ ବେଦୀ ପରି ଶୋଭିତ ॥ ^AI

Shloka 20

ଶକ୍ରାଯୁଧନିକାଶୈଶ୍ଚ କାର୍ମୁକୈର୍ଭାରସାଧନୈଃ ।
ରୁକ୍ମପୃଷ୍ଠୈର୍ମହାସାରୈ ଶ୍ଶୋଭିତାଂ ଶତ୍ରୁବାଧକୈଃ ॥ 20 ॥

śakrāyudhanikāśaiśca kārmukairbhārasādhanaiḥ |
rukmapṛṣṭhairmahāsārai śśobhitāṃ śatrubādhakaiḥ || 20 ||

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଭାରୀ ଓ ମହାଦୃଢ଼, ସୁନାର ପୃଷ୍ଠଭାଗ ବିଶିଷ୍ଟ, ଶତ୍ରୁକୁ ଦମନ କରୁଥିବା ଧନୁମାନଙ୍କରେ ଶୋଭିତ ॥ ^AI

Shloka 21

ଅର୍କ ରଶ୍ମି ପ୍ରତୀକାଶୈର୍ଘୋରୈସ୍ତୂଣୀଗତୈଶ୍ଶରୈଃ ।
ଶୋଭିତାଂ ଦୀପ୍ତଵଦନୈ ସ୍ସର୍ପୈର୍ଭୋଗଵତୀମିଵ ॥ 21 ॥

arka raśmi pratīkāśairghoraistūṇīgataiśśaraiḥ |
śobhitāṃ dīptavadanai ssarpairbhogavatīmiva || 21 ||

ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ, ଭୟଙ୍କର, ତୁଣୀରେ ରଖା ଯାଇଥିବା ବାଣମାନଙ୍କରେ ଶୋଭିତ; ଦୀପ୍ତ ମୁଖ ବିଶିଷ୍ଟ ସର୍ପମାନଙ୍କର ଫଣାଯୁକ୍ତ ଶରୀର ପରି ଶୋଭିତ ॥ ^AI

Shloka 22

ମହାରଜତଵାସୋଭ୍ଯାମସିଭ୍ଯାଂ ଚ ଵିରାଜିତାମ୍ ।
ରୁକ୍ମବିନ୍ଦୁଵିଚିତ୍ରାଭ୍ଯାଂ ଚର୍ମଭ୍ଯାଂ ଚାପି ଶୋଭିତାମ୍ ॥ 22 ॥

mahārajatavāsobhyāmasibhyāṃ ca virājitām |
rukmabinduvicitrābhyāṃ carmabhyāṃ cāpi śobhitām || 22 ||

ମହାମୂଲ୍ୟ ରୌପ୍ୟ ଆବରଣ ବିଶିଷ୍ଟ ଦୁଇଟି ଖଡ୍ଗରେ ବିରାଜିତ; ସୁନାର ବିନ୍ଦୁରେ ବିଚିତ୍ରିତ ଦୁଇଟି ଚର୍ମ (ଢାଲ)ରେ ମଧ୍ୟ ଶୋଭିତ ॥ ^AI

Shloka 23

ଗୋଧା ଅନ୍ଗୁଲିତ୍ରୈର୍ ଆସାକ୍ତୈଃ ଚିତ୍ରୈଃ କାନ୍ଚନ ଭୂଷିତୈଃ ।
ଅରି ସମ୍ଘୈର୍ ଅନାଧୃଷ୍ଯାଂ ମୃଗୈଃ ସିମ୍ହ ଗୁହାଂ ଇଵ ॥ 23 ॥

godhā angulitrair āsāktaiḥ citraiḥ kāncana bhūṣitaiḥ |
ari samghair anādhṛṣyāṃ mṛgaiḥ simha guhāṃ iva || 23 ||

ଚିତ୍ରିତ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ଭୂଷିତ ଅଙ୍ଗୁଳିତ୍ରାଣ (ଆଙ୍ଗୁଠି ରକ୍ଷକ) ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ଗୋଧା ଚର୍ମରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ; ଶତ୍ରୁସମୂହ ଦ୍ୱାରା ଅଭେଦ୍ୟ, ସିଂହର ଗୁମ୍ଫା ପରି ॥ ^AI

Shloka 24

ଏଵଂ ସଂଵିଲପଂ ସ୍ତସ୍ମିନ୍ଵନେ ଦଶରଥାତ୍ମଜଃ ।
ଦଦର୍ଶ ମହାତୀଂ ପୁଣ୍ଯାଂ ପର୍ଣଶାଲାଂ ମନୋରମାମ୍ ॥ 24 ॥

evaṃ saṃvilapaṃ stasminvane daśarathātmajaḥ |
dadarśa mahātīṃ puṇyāṃ parṇaśālāṃ manoramām || 24 ||

Shloka 25

ସାଲତାଲାଶ୍ଵକର୍ଣାନାଂ ପର୍ଣୈର୍ବହୁଭିରାଵୃତାମ୍ ।
ଵିଶାଲାଂ ମୃଦୁଭିସ୍ତୀର୍ଣାଂ କୁଶୈର୍ଵେଦିମିଵାଧ୍ଵରେ ॥ 25 ॥

sālatālāśvakarṇānāṃ parṇairbahubhirāvṛtām |
viśālāṃ mṛdubhistīrṇāṃ kuśairvedimivādhvare || 25 ||

Shloka 26

ଶକ୍ରାଯୁଧନିକାଶୈଶ୍ଚ କାର୍ମୁକୈର୍ଭାରସାଧନୈଃ ।
ରୁକ୍ମପୃଷ୍ଠୈର୍ମହାସାରୈ ଶ୍ଶୋଭିତାଂ ଶତ୍ରୁବାଧକୈଃ ॥ 26 ॥

śakrāyudhanikāśaiśca kārmukairbhārasādhanaiḥ |
rukmapṛṣṭhairmahāsārai śśobhitāṃ śatrubādhakaiḥ || 26 ||

ସେ (ପର୍ଣ୍ଣଶାଳା) ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର (ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ) ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଭାର ବହନ କରିବାରେ ସମର୍ଥ, ସୁବର୍ଣ୍ଣର ପୃଷ୍ଠଭାଗ ବିଶିଷ୍ଟ, ମହାମୂଲ୍ୟ ଏବଂ ଶତ୍ରୁକୁ ପୀଡ଼ା ଦେଉଥିବା ଧନୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା ॥ 26 ॥ ^AI

Shloka 27

ଅର୍କ ରଶ୍ମି ପ୍ରତୀକାଶୈର୍ଘୋରୈସ୍ତୂଣୀଗତୈଶ୍ଶରୈଃ ।
ଶୋଭିତାଂ ଦୀପ୍ତଵଦନୈ ସ୍ସର୍ପୈର୍ଭୋଗଵତୀମିଵ ॥ 27 ॥

arka raśmi pratīkāśairghoraistūṇīgataiśśaraiḥ |
śobhitāṃ dīptavadanai ssarpairbhogavatīmiva || 27 ||

ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ, ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ତୂଣୀରରେ ରଖାଯାଇଥିବା ବାଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ (ପର୍ଣ୍ଣଶାଳା) ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା; ଯେପରି ଦୀପ୍ତମୁଖ ବିଶିଷ୍ଟ ସର୍ପମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଫଣୀ ବିଶିଷ୍ଟ ସର୍ପର ଗର୍ତ୍ତ ଶୋଭିତ ହୁଏ ॥ 27 ॥ ^AI

Shloka 28

ମହାରଜତଵାସୋଭ୍ଯାମସିଭ୍ଯାଂ ଚ ଵିରାଜିତାମ୍ ।
ରୁକ୍ମବିନ୍ଦୁଵିଚିତ୍ରାଭ୍ଯାଂ ଚର୍ମଭ୍ଯାଂ ଚାପି ଶୋଭିତାମ୍ ॥ 28 ॥

mahārajatavāsobhyāmasibhyāṃ ca virājitām |
rukmabinduvicitrābhyāṃ carmabhyāṃ cāpi śobhitām || 28 ||

ମହାନ ରୌପ୍ୟ ଆବରଣ ବିଶିଷ୍ଟ ଦୁଇଟି ଖଣ୍ଡା ଦ୍ୱାରା ବିରାଜିତ, ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବିନ୍ଦୁରେ ବିଚିତ୍ରିତ ଦୁଇଟି ଢାଲ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଶୋଭିତ ॥ 28 ॥ ^AI

Shloka 29

ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭରତଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ଦୁହ୍ଖ ମୋହ ପରିପ୍ଲୁତଃ ।
ଅଭ୍ଯଧାଵତ ଧର୍ମ ଆତ୍ମା ଭରତଃ କୈକଯୀ ସୁତଃ ॥ 29 ॥

taṃ dṛṣṭvā bharataḥ śrīmān duhkha moha pariplutaḥ |
abhyadhāvata dharma ātmā bharataḥ kaikayī sutaḥ || 29 ||

ସେହି ଶ୍ରୀମାନ ଧର୍ମାତ୍ମା କୈକେୟୀପୁତ୍ର ଭରତ ସେହି (ପର୍ଣ୍ଣଶାଳା)କୁ ଦେଖି ଦୁଃଖ ଓ ମୋହରେ ପ୍ଲାବିତ ହୋଇ ଦ୍ରୁତଗତିରେ ସେଠାକୁ ଧାଇଁଗଲେ ॥ 29 ॥ ^AI

Shloka 30

ପ୍ରାଗୁଦକ୍ପ୍ରଵଣାଂ ଵେଦିଂ ଵିଶାଲାଂ ଦୀପ୍ତପାଵକାମ୍ ।
ଦଦର୍ଶ ଭରତସ୍ତତ୍ର ପୁଣ୍ଯାଂ ରାମନିଵେଶନେ ॥ 30 ॥

prāgudakpravaṇāṃ vediṃ viśālāṃ dīptapāvakām |
dadarśa bharatastatra puṇyāṃ rāmaniveśane || 30 ||

ଭରତ ସେଠାରେ ରାମଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନରେ ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଢଳିଥିବା, ବିଶାଳ, ଦୀପ୍ତ ଅଗ୍ନି ବିଶିଷ୍ଟ ଏବଂ ପବିତ୍ର ବେଦିକୁ ଦେଖିଲେ ॥ 30 ॥ ^AI

Shloka 31

ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ ସ ମୁହୂର୍ତଂ ତୁ ଦଦର୍ଶ ଭରତୋ ଗୁରୁମ୍ ।
ଉଟଜେ ରାମମାସୀନଂ ଜଟାମଣ୍ଡଲଧାରିଣମ୍ ॥ 31 ॥

nirīkṣya sa muhūrtaṃ tu dadarśa bharato gurum |
uṭaje rāmamāsīnaṃ jaṭāmaṇḍaladhāriṇam || 31 ||

ଭରତ କିଛିକ୍ଷଣ ନିରୀକ୍ଷଣ କରି ପର୍ଣ୍ଣଶାଳାରେ ଜଟାମଣ୍ଡଳ ଧାରଣ କରିଥିବା ଗୁରୁଜନ ରାମଙ୍କୁ ଉପବିଷ୍ଟ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିଲେ ॥ 31 ॥ ^AI

Shloka 32

ତଂ ତୁ କୃଷ୍ଣାଜିନଧରଂ ଚୀରଵଲ୍କଲଵାସସମ୍ ।
ଦଦର୍ଶ ରାମମାସୀନମଭିତଃ ପାଵକୋପମମ୍ ॥ 32 ॥

taṃ tu kṛṣṇājinadharaṃ cīravalkalavāsasam |
dadarśa rāmamāsīnamabhitaḥ pāvakopamam || 32 ||

ସେ କୃଷ୍ଣାଜିନ ଧାରଣ କରିଥିବା, ବଳ୍କଳ ଓ ଚୀର ବସ୍ତ୍ର ପରିହିତ, ଅଗ୍ନି ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ରାମଙ୍କୁ ଚାରିପାଖରେ ଉପବିଷ୍ଟ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିଲେ ॥ 32 ॥ ^AI

Shloka 33

ସିଂହସ୍କନ୍ଧଂ ମହାବାହୁଂ ପୁଣ୍ଡରୀକନିଭେକ୍ଷଣମ୍ ।
ପୃଥିଵ୍ଯାସ୍ସାଗରାନ୍ତାଯାଃ ଭର୍ତାରଂ ଧର୍ମଚାରିଣମ୍ ॥ 33 ॥

siṃhaskandhaṃ mahābāhuṃ puṇḍarīkanibhekṣaṇam |
pṛthivyāssāgarāntāyāḥ bhartāraṃ dharmacāriṇam || 33 ||

ସିଂହପରି ସ୍କନ୍ଧ ବିଶିଷ୍ଟ, ମହାବାହୁ, ପଦ୍ମ ପରି ନେତ୍ର ବିଶିଷ୍ଟ, ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାପ୍ତ ପୃଥିବୀର ଭର୍ତ୍ତା ଏବଂ ଧର୍ମାଚାରୀ (ରାମଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ) ॥ 33 ॥ ^AI

Shloka 34

ଉପଵିଷ୍ଟଂ ମହାବାହୁଂ ବ୍ରହ୍ମାଣମିଵ ଶାଶ୍ଵତମ୍ ।
ସ୍ଥଣ୍ଡିଲେ ଦର୍ଭସଂସ୍ତୀର୍ଣେ ସୀତଯା ଲକ୍ଷ୍ମଣେନ ଚ ॥ 34 ॥

upaviṣṭaṃ mahābāhuṃ brahmāṇamiva śāśvatam |
sthaṇḍile darbhasaṃstīrṇe sītayā lakṣmaṇena ca || 34 ||

ମହାବାହୁ ରାମ ଦର୍ଭା ବିଛାଯାଇଥିବା ସ୍ଥଣ୍ଡିଳ ଉପରେ ସୀତା ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ବସିଛନ୍ତି, ଶାଶ୍ୱତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପରି ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି। ^AI

Shloka 35

ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭରତ ଶ୍ଶ୍ରୀମାନ୍ ଦୁଃଖଶୋକପରିପ୍ଲୁତଃ ।
ଅଭ୍ଯଧାଵତ ଧର୍ମାତ୍ମା ଭରତଃ କୈକେଯୀ ସୁତଃ ॥ 35 ॥

taṃ dṛṣṭvā bharata śśrīmān duḥkhaśokapariplutaḥ |
abhyadhāvata dharmātmā bharataḥ kaikeyī sutaḥ || 35 ||

ସେ ଧର୍ମାତ୍ମା କୈକେୟୀପୁତ୍ର ଶ୍ରୀମାନ ଭରତ ସେହି ରାମଙ୍କୁ ଦେଖି ଦୁଃଖ ଓ ଶୋକରେ ପ୍ଲାବିତ ହୋଇ ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଗଲେ। ^AI

Shloka 36

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵ ଵିଲଲାପାଽର୍ତୋ ବାଷ୍ପସନ୍ଦିଗ୍ଧଯା ଗିରା ।
ଅଶକ୍ନୁଵନ୍ ଧାରଯିତୁଂ ଧୈର୍ଯାଦ୍ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍ ॥ 36 ॥

dṛṣṭvaiva vilalāpā'rto bāṣpasandigdhayā girā |
aśaknuvan dhārayituṃ dhairyādvacanamabravīt || 36 ||

ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ ଅର୍ତ୍ତ ହୋଇ ସେ ବିଳାପ କଲେ; ଅଶ୍ରୁରେ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ବାଣୀରେ, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧାରଣ କରି ନ ପାରି ସେ ଏହି କଥା କହିଲେ। ^AI

Shloka 37

ଯ ସ୍ସଂସଦି ପ୍ରକୃତିଭିର୍ଭଵେଦ୍ଯୁକ୍ତ ଉପାସିତୁମ୍ ।
ଵନ୍ଯୈର୍ମୃଗୈରୁପାସୀନ ସ୍ସୋଽଯମାସ୍ତେ ମମାଗ୍ରଜଃ ॥ 37 ॥

ya ssaṃsadi prakṛtibhirbhavedyukta upāsitum |
vanyairmṛgairupāsīna sso'yamāste mamāgrajaḥ || 37 ||

ଯେ ପୂର୍ବେ ସଭାରେ ପ୍ରଜା ଓ ପରିଜନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ହେବାର ଯୋଗ୍ୟ ଥିଲେ, ସେହି ମୋର ଅଗ୍ରଜ ଏବେ ବନ୍ୟ ପଶୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ହୋଇ ଏଠାରେ ବସିଛନ୍ତି। ^AI

Shloka 38

ଵାସୋଭିର୍ବହୁସାହସ୍ରୈର୍ଯୋ ମହାତ୍ମା ପୁରୋଚିତଃ ।
ମୃଗାଜିନେ ସୋଽଯମିହ ପ୍ରଵସ୍ତେ ଧର୍ମମାଚରନ୍ ॥ 38 ॥

vāsobhirbahusāhasrairyo mahātmā purocitaḥ |
mṛgājine so'yamiha pravaste dharmamācaran || 38 ||

ଯେ ମହାତ୍ମା ପୂର୍ବେ ଅନେକ ସହସ୍ର ବସ୍ତ୍ରରେ ସୁସଜ୍ଜିତ ହେଉଥିଲେ, ସେହି ଧର୍ମାଚରଣକାରୀ ଏବେ ଏଠାରେ ମୃଗଚର୍ମ ପରିଧାନ କରିଛନ୍ତି। ^AI

Shloka 39

ଅଧାରଯଦ୍ଯୋ ଵିଵିଧାଶ୍ଚିତ୍ରାସ୍ସୁମନସସ୍ତଦା ।
ସୋଽଯଂ ଜଟାଭାରମିମଂ ଵହତେ ରାଘଵଃ କଥମ୍ ॥ 39 ॥

adhārayadyo vividhāścitrāssumanasastadā |
so'yaṃ jaṭābhāramimaṃ vahate rāghavaḥ katham || 39 ||

ଯେ ପୂର୍ବେ ବିବିଧ ଚିତ୍ରବିଚିତ୍ର ପୁଷ୍ପମାଲ୍ୟ ଧାରଣ କରୁଥିଲେ, ସେହି ରାଘବ ଏବେ ଏହି ଜଟାଭାର କିପରି ବହନ କରୁଛନ୍ତି? ^AI

Shloka 40

ଯସ୍ଯ ଯଜ୍ଞୈର୍ଯଥାଦିଷ୍ଟୈର୍ଯୁକ୍ତୋ ଧର୍ମସ୍ଯ ସଞ୍ଚଯଃ ।
ଶରୀରକ୍ଲେଶସମ୍ଭୂତଂ ସ ଧର୍ମଂ ପରିମାର୍ଗତେ ॥ 40 ॥

yasya yajñairyathādiṣṭairyukto dharmasya sañcayaḥ |
śarīrakleśasambhūtaṃ sa dharmaṃ parimārgate || 40 ||

ଯାହାଙ୍କ ବିଧିପୂର୍ବକ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମର ସଞ୍ଚୟ ହୋଇଥିଲା, ସେ ଏବେ ଶରୀରକ୍ଳେଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଛନ୍ତି। ^AI

Shloka 41

ଚନ୍ଦନେନ ମହାର୍ହେଣ ଯସ୍ଯାଙ୍ଗମୁପସେଵିତମ୍ ।
ମଲେନ ତସ୍ଯାଙ୍ଗମିଦଂ କଥମାର୍ଯସ୍ଯ ସେଵ୍ଯତେ ॥ 41 ॥

candanena mahārheṇa yasyāṅgamupasevitam |
malena tasyāṅgamidaṃ kathamāryasya sevyate || 41 ||

ଯାହାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ମହାର୍ଘ ଚନ୍ଦନରେ ସେବିତ ହେଉଥିଲା, ସେହି ଆର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ଏବେ ମଳରେ କିପରି ସେବିତ ହେଉଛି? ^AI

Shloka 42

ମନ୍ନିମିତ୍ତମିଦଂ ଦୁଃଖଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ରାମଃ ସୁଖୋଚିତଃ ।
ଧିଗ୍ଜୀଵିତଂ ନୃଶଂସସ୍ଯ ମମ ଲୋକଵିଗର୍ହିତମ୍ ॥ 42 ॥

mannimittamidaṃ duḥkhaṃ prāpto rāmaḥ sukhocitaḥ |
dhigjīvitaṃ nṛśaṃsasya mama lokavigarhitam || 42 ||

‘ମୋ କାରଣରୁ ସୁଖର ଯୋଗ୍ୟ ରାମ ଏହି ଦୁଃଖ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି । ମୋର ଏହି ନୃଶଂସ ଓ ଲୋକବିଗର୍ହିତ ଜୀବନକୁ ଧିକ୍‌କାର ହେଉ ।’ ^AI

Shloka 43

ଇତ୍ଯେଵଂ ଵିଲପନ୍ଦୀନଃ ପ୍ରସ୍ଵିନ୍ନମୁଖପଙ୍କଜଃ ।
ପାଦାଵପ୍ରାପ୍ଯ ରାମସ୍ଯ ପପାତ ଭରତୋ ରୁଦନ୍ ॥ 43 ॥

ityevaṃ vilapandīnaḥ prasvinnamukhapaṅkajaḥ |
pādāvaprāpya rāmasya papāta bharato rudan || 43 ||

ଏହିପରି ଦୀନଭାବରେ ବିଳାପ କରୁକରୁ ଭରତଙ୍କର ମୁଖକମଳ ଝାଳରେ ଭିଜିଗଲା; ସେ ରାମଙ୍କ ଚରଣ ପାଇ ନ ପାରି କାନ୍ଦୁଥାଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ । ^AI

Shloka 44

ଦୁଃଖାଭିତପ୍ତୋ ଭରତୋ ରାଜପୁତ୍ରୋ ମହାବଲଃ ।
ଉକ୍ତ୍ଵାଽର୍ଯେତି ସକୃଦ୍ଦୀନଂ ପୁନର୍ନୋଵାଚ କିଞ୍ଚନ ॥ 44 ॥

duḥkhābhitapto bharato rājaputro mahābalaḥ |
uktvā'ryeti sakṛddīnaṃ punarnovāca kiñcana || 44 ||

ଦୁଃଖରେ ଅଭିତପ୍ତ ମହାବଳୀ ରାଜପୁତ୍ର ଭରତ ଥରେ ଦୀନଭାବରେ ‘ଆର୍ଯ୍ୟା’ ବୋଲି କହି ପୁନର୍ବାର ଆଉ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ । ^AI

Shloka 45

ବାଷ୍ପାଭିହତକଣ୍ଠଶ୍ଚ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ରାମଂ ଯଶସ୍ଵିନମ୍ ।
ଆର୍ଯେତ୍ଯେଵାଭିସଙ୍କ୍ରୁଶ୍ଯ ଵ୍ଯାହର୍ତୁଂ ନାଶକତ୍ତଦା ॥ 45 ॥

bāṣpābhihatakaṇṭhaśca prekṣya rāmaṃ yaśasvinam |
āryetyevābhisaṅkruśya vyāhartuṃ nāśakattadā || 45 ||

ଅଶ୍ରୁରେ ତାଙ୍କର କଣ୍ଠ ଅବରୁଦ୍ଧ ହୋଇଗଲା; ଯଶସ୍ୱୀ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ‘ଆର୍ଯ୍ୟା’ ବୋଲି ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଡାକି ପକାଇଲେ, ମାତ୍ର ସେତେବେଳେ ଆଉ କିଛି କହିବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଲେ ନାହିଁ । ^AI

Shloka 46

ଶତ୍ରୁଘ୍ନଶ୍ଚାପି ରାମସ୍ଯ ଵଵନ୍ଦେ ଚରଣୌ ରୁଦନ୍ ।
ତାଵୁଭୌ ସ ସମାଲିଙ୍ଗ୍ଯ ରାମଶ୍ଚାଶ୍ରୂଣ୍ଯଵର୍ତଯତ୍ ॥ 46 ॥

śatrughnaścāpi rāmasya vavande caraṇau rudan |
tāvubhau sa samāliṅgya rāmaścāśrūṇyavartayat || 46 ||

ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ମଧ୍ୟ କାନ୍ଦୁକାନ୍ଦୁ ରାମଙ୍କ ଚରଣରେ ପ୍ରଣାମ କଲେ । ରାମ ସେ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ନିଜର ଅଶ୍ରୁ ବାରଣ କଲେ । ^AI

Shloka 47

ତତସ୍ସୁମନ୍ତ୍ରେଣ ଗୁହେନ ଚୈଵ ସମୀଯତୁ ରାଜସୁତାଵରଣ୍ଯେ ।
ଦିଵାକରଶ୍ଚୈଵ ନିଶାକରଶ୍ଚ ଯଥାଽମ୍ବରେ ଶୁକ୍ରବୃହସ୍ପତିଭ୍ଯାମ୍ ॥ 47 ॥

tatassumantreṇa guhena caiva samīyatu rājasutāvaraṇye |
divākaraścaiva niśākaraśca yathā'mbare śukrabṛhaspatibhyām || 47 ||

ତା’ପରେ ସେ ଦୁଇ ରାଜପୁତ୍ର ଅରଣ୍ୟରେ ସୁମନ୍ତ୍ର ଓ ଗୁହଙ୍କ ସହିତ ମିଳିତ ହେଲେ, ଯେପରି ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଶୁକ୍ର ଓ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ସହିତ ମିଳିତ ହୁଅନ୍ତି । ^AI

Shloka 48

ତାନ୍ପାର୍ଥିଵାନ୍ଵାରଣଯୂଥପାଭାନ୍ସମାଗତାଂ ସ୍ତତ୍ର ମହତ୍ଯରଣ୍ଯେ ।
ଵନୌକସସ୍ତେଽପି ସମୀକ୍ଷ୍ଯ ସର୍ଵେଽପ୍ଯଶ୍ରୂଣ୍ଯମୁଞ୍ଚନ୍ପ୍ରଵିହାଯ ହର୍ଷମ୍ ॥ 48 ॥

tānpārthivānvāraṇayūthapābhānsamāgatāṃ statra mahatyaraṇye |
vanaukasaste'pi samīkṣya sarve'pyaśrūṇyamuñcanpravihāya harṣam || 48 ||

ସେ ମହାନ୍ ଅରଣ୍ୟରେ ହସ୍ତୀମାନଙ୍କ ପରି ଗମନ କରୁଥିବା ସେହି ରାଜପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ରିତ ଦେଖି ସେଠାରେ ବାସ କରୁଥିବା ବନବାସୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତେ ହର୍ଷ ପରିତ୍ୟାଗ କରି ଅଶ୍ରୁ ବର୍ଷଣ କଲେ । ^AI

ଇତ୍ଯାର୍ଷେ ଶ୍ରୀମଦ୍ରାମାଯଣେ ଵାଲ୍ମୀକୀଯ ଆଦିକାଵ୍ଯେ ଅଯୋଧ୍ଯାକାଣ୍ଡେ ଏକୋନଶତତମସ୍ସର୍ଗଃ ॥

Sanskrit — Devanagari (original)

श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे अयोध्याकाण्डम् ।

अथ एकोनशततमस्सर्गः ।

निविष्टायां तु सेनायामुत्सुको भरतस्तदा ।

जगाम भ्रातरं द्रष्टुं शत्रुघ्नमनुदर्शयन् ॥ 1 ॥

ऋषिं वसिष्ठं सन्दिश्य मातृर्मे शीघ्रमानय ।

इति त्वरितमग्रे स जगाम गुरुवत्सलः ॥ 2 ॥

सुमन्त्रस्त्वपि शत्रुघ्नमदूरादन्वपद्यत ।

रामदर्शनजस्तर्षो भरतस्येव तस्य च ॥ 3 ॥

गच्छन्नेवाथ भरतस्तापसालय संस्थिताम् ।

भ्रातुः पर्णकुटीं श्रीमानुटजं च ददर्श ह ॥ 4 ॥

शालायास्त्वग्रत स्तस्या ददर्श भरत स्तदा ।

काष्ठानि चावभग्नानि पुष्पाण्युपचितानि च ॥ 5 ॥

स लक्ष्मणस्य रामस्य ददर्शाऽश्रममीयुषः ।

कृतं वृक्षेष्वभिज्ञानं कुशचीरैः क्वचित्क्वचित् ॥ 6 ॥

ददर्श वने तस्मिन्महत स्सञ्चयान्कृतान् ।

मृगाणां महिषाणां च करीषै शशीतकारणात् ॥ 7 ॥

गच्छन्नेव महाबाहुर्द्युतिमान्भरत स्तदा ।

शत्रुघ्नं चाब्रवीद्धृष्टस्तानमात्यांश्च सर्वशः ॥ 8 ॥

मन्ये प्राप्ताः स्म तं देशं भरद्वाजो यमब्रवीत् ।

नातिदूरे हि मन्येऽहं नदीं मन्दाकिनीमितः ॥ 9 ॥

उच्चैर्बद्धानि चीराणि लक्ष्मणेन भवेदयम् ।

अभिज्ञानकृतः पन्था अकाले गन्तुमिच्छता ॥ 10 ॥

इदं चोदात्तदन्तानां कुञ्जराणां तरस्विनाम् ।

शैलपार्श्वे परिक्रान्तमन्योन्यमभिगर्जताम् ॥ 11 ॥

यमेवाधातुमिच्छन्ति तापसा स्सततं वने ।

तस्यासौ दृश्यते धूम स्सङ्कुलः कृष्णवर्त्मनः ॥ 12 ॥

अत्राहं पुरुषव्याघ्रं गुरुसत्कारकारिणम् ।

आर्यं द्रक्ष्यामि संहृष्टो महर्षिमिव राघवम् ॥ 13 ॥

अथ गत्वा मुहूर्तन्तु चित्रकूटं स राघवः ।

मन्दाकिनीमनुप्राप्तस्तं जनं चेदमब्रवीत् ॥ 14 ॥

जगत्यां पुरषव्याघ्र आस्ते वीरासने रतः ।

जनेन्द्रो निर्जनं प्राप्य धिङ्मे जन्म सजीवितम् ॥ 15 ॥

मत्कृते व्यसनं प्राप्तो लोकनाथो महाद्युतिः ।

सर्वान्कामान्परित्यज्य वने वसति राघवः ॥ 16 ॥

इति लोकसमाक्रुष्टः पादेष्वद्य प्रसादयन् ।

रामस्य निपतिष्यामि सीताया लक्ष्मणस्य च ॥ 17 ॥

एवं संविलपं स्तस्मिन्वने दशरथात्मजः ।

ददर्श महतीं पुण्यां पर्णशालां मनोरमाम् ॥ 18 ॥

सालतालाश्वकर्णानां पर्णैर्बहुभिरावृताम् ।

विशालां मृदुभिस्तीर्णां कुशैर्वेदिमिवाध्वरे ॥ 19 ॥

शक्रायुधनिकाशैश्च कार्मुकैर्भारसाधनैः ।

रुक्मपृष्ठैर्महासारै श्शोभितां शत्रुबाधकैः ॥ 20 ॥

अर्क रश्मि प्रतीकाशैर्घोरैस्तूणीगतैश्शरैः ।

शोभितां दीप्तवदनै स्सर्पैर्भोगवतीमिव ॥ 21 ॥

महारजतवासोभ्यामसिभ्यां च विराजिताम् ।

रुक्मबिन्दुविचित्राभ्यां चर्मभ्यां चापि शोभिताम् ॥ 22 ॥

गोधा अन्गुलित्रैर् आसाक्तैः चित्रैः कान्चन भूषितैः ।

अरि सम्घैर् अनाधृष्यां मृगैः सिम्ह गुहां इव ॥ 23 ॥

एवं संविलपं स्तस्मिन्वने दशरथात्मजः ।

ददर्श महातीं पुण्यां पर्णशालां मनोरमाम् ॥ 24 ॥

सालतालाश्वकर्णानां पर्णैर्बहुभिरावृताम् ।

विशालां मृदुभिस्तीर्णां कुशैर्वेदिमिवाध्वरे ॥ 25 ॥

शक्रायुधनिकाशैश्च कार्मुकैर्भारसाधनैः ।

रुक्मपृष्ठैर्महासारै श्शोभितां शत्रुबाधकैः ॥ 26 ॥

अर्क रश्मि प्रतीकाशैर्घोरैस्तूणीगतैश्शरैः ।

शोभितां दीप्तवदनै स्सर्पैर्भोगवतीमिव ॥ 27 ॥

महारजतवासोभ्यामसिभ्यां च विराजिताम् ।

रुक्मबिन्दुविचित्राभ्यां चर्मभ्यां चापि शोभिताम् ॥ 28 ॥

तं दृष्ट्वा भरतः श्रीमान् दुह्ख मोह परिप्लुतः ।

अभ्यधावत धर्म आत्मा भरतः कैकयी सुतः ॥ 29 ॥

प्रागुदक्प्रवणां वेदिं विशालां दीप्तपावकाम् ।

ददर्श भरतस्तत्र पुण्यां रामनिवेशने ॥ 30 ॥

निरीक्ष्य स मुहूर्तं तु ददर्श भरतो गुरुम् ।

उटजे राममासीनं जटामण्डलधारिणम् ॥ 31 ॥

तं तु कृष्णाजिनधरं चीरवल्कलवाससम् ।

ददर्श राममासीनमभितः पावकोपमम् ॥ 32 ॥

सिंहस्कन्धं महाबाहुं पुण्डरीकनिभेक्षणम् ।

पृथिव्यास्सागरान्तायाः भर्तारं धर्मचारिणम् ॥ 33 ॥

उपविष्टं महाबाहुं ब्रह्माणमिव शाश्वतम् ।

स्थण्डिले दर्भसंस्तीर्णे सीतया लक्ष्मणेन च ॥ 34 ॥

तं दृष्ट्वा भरत श्श्रीमान् दुःखशोकपरिप्लुतः ।

अभ्यधावत धर्मात्मा भरतः कैकेयी सुतः ॥ 35 ॥

दृष्ट्वैव विललापाऽर्तो बाष्पसन्दिग्धया गिरा ।

अशक्नुवन् धारयितुं धैर्याद्वचनमब्रवीत् ॥ 36 ॥

य स्संसदि प्रकृतिभिर्भवेद्युक्त उपासितुम् ।

वन्यैर्मृगैरुपासीन स्सोऽयमास्ते ममाग्रजः ॥ 37 ॥

वासोभिर्बहुसाहस्रैर्यो महात्मा पुरोचितः ।

मृगाजिने सोऽयमिह प्रवस्ते धर्ममाचरन् ॥ 38 ॥

अधारयद्यो विविधाश्चित्रास्सुमनसस्तदा ।

सोऽयं जटाभारमिमं वहते राघवः कथम् ॥ 39 ॥

यस्य यज्ञैर्यथादिष्टैर्युक्तो धर्मस्य सञ्चयः ।

शरीरक्लेशसम्भूतं स धर्मं परिमार्गते ॥ 40 ॥

चन्दनेन महार्हेण यस्याङ्गमुपसेवितम् ।

मलेन तस्याङ्गमिदं कथमार्यस्य सेव्यते ॥ 41 ॥

मन्निमित्तमिदं दुःखं प्राप्तो रामः सुखोचितः ।

धिग्जीवितं नृशंसस्य मम लोकविगर्हितम् ॥ 42 ॥

इत्येवं विलपन्दीनः प्रस्विन्नमुखपङ्कजः ।

पादावप्राप्य रामस्य पपात भरतो रुदन् ॥ 43 ॥

दुःखाभितप्तो भरतो राजपुत्रो महाबलः ।

उक्त्वाऽर्येति सकृद्दीनं पुनर्नोवाच किञ्चन ॥ 44 ॥

बाष्पाभिहतकण्ठश्च प्रेक्ष्य रामं यशस्विनम् ।

आर्येत्येवाभिसङ्क्रुश्य व्याहर्तुं नाशकत्तदा ॥ 45 ॥

शत्रुघ्नश्चापि रामस्य ववन्दे चरणौ रुदन् ।

तावुभौ स समालिङ्ग्य रामश्चाश्रूण्यवर्तयत् ॥ 46 ॥

ततस्सुमन्त्रेण गुहेन चैव समीयतु राजसुतावरण्ये ।

दिवाकरश्चैव निशाकरश्च यथाऽम्बरे शुक्रबृहस्पतिभ्याम् ॥ 47 ॥

तान्पार्थिवान्वारणयूथपाभान्समागतां स्तत्र महत्यरण्ये ।

वनौकसस्तेऽपि समीक्ष्य सर्वेऽप्यश्रूण्यमुञ्चन्प्रविहाय हर्षम् ॥ 48 ॥

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये अयोध्याकाण्डे एकोनशततमस्सर्गः ॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Oriya script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

2.99 ଅଯୋଧ୍ଯାକାଣ୍ଡ - ଏକୋନଶତତମ ସର୍ଗଃ