Valmiki Ramayana Ayodhya Kanda Sarga 99 — Tamil Script

⚠️ AI-generated translation — the Odia meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Odia

ଭରତ ଓ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ସେନା ସହିତ ଆସି ଚିତ୍ରକୂଟରେ ରାମଙ୍କ ପର୍ଣ୍ଣକୁଟୀ ଓ ଆଶ୍ରମ ଦେଖିଲେ। ଭରତ ରାମଙ୍କୁ ଜଟାମଣ୍ଡଳ ଓ ବଳ୍କଳ ପରିହିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖି ଦୁଃଖରେ ବିଳାପ କରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ମଧ୍ୟ କାନ୍ଦୁକାନ୍ଦୁ ରାମଙ୍କ ଚରଣରେ ପ୍ରଣାମ କଲେ ଏବଂ ରାମ ସେ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ବନବାସୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଶ୍ରୁ ବର୍ଷଣ କଲେ।

AI-generated · not yet verified

The Odia meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

ஶ்ரீமத்வால்மீகீய ராமாயணே அயோத்யாகாண்டம் ।

அத ஏகோநஶததமஸ்ஸர்கஃ ।

Shloka 1

நிவிஷ்டாயாம் து ஸேநாயாமுத்ஸுகோ பரதஸ்ததா ।
ஜகாம ப்ராதரம் த்ரஷ்டும் ஶத்ருக்நமநுதர்ஶயந் ॥ 1 ॥

niviṣṭāyāṃ tu senāyāmutsuko bharatastadā |
jagāma bhrātaraṃ draṣṭuṃ śatrughnamanudarśayan || 1 ||

ସେନା ଅବତରଣ କରିବା ପରେ ଭରତ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ଭାଇଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ ॥ 1 ॥ ^AI

ரு'ஷிம் வஸிஷ்டம் ஸந்திஶ்ய மாத்ரு'ர்மே ஶீக்ரமாநய ।

ṛṣiṃ vasiṣṭhaṃ sandiśya mātṛrme śīghramānaya |

ଋଷି ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଇ ମୋ ମାତାମାନଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଆଣ। ^AI

இதி த்வரிதமக்ரே ஸ ஜகாம குருவத்ஸலஃ ॥ 2 ॥

Shloka 3

ஸுமந்த்ரஸ்த்வபி ஶத்ருக்நமதூராதந்வபத்யத ।
ராமதர்ஶநஜஸ்தர்ஷோ பரதஸ்யேவ தஸ்ய ச ॥ 3 ॥

sumantrastvapi śatrughnamadūrādanvapadyata |
rāmadarśanajastarṣo bharatasyeva tasya ca || 3 ||

ସୁମନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇ ଅନୁସରଣ କଲେ; ରାମଦର୍ଶନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଉତ୍କଣ୍ଠା ଭରତଙ୍କ ପରି ତାଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଥିଲା ॥ 3 ॥ ^AI

Shloka 4

கச்சந்நேவாத பரதஸ்தாபஸாலய ஸம்ஸ்திதாம் ।
ப்ராதுஃ பர்ணகுடீம் ஶ்ரீமாநுடஜம் ச ததர்ஶ ஹ ॥ 4 ॥

gacchannevātha bharatastāpasālaya saṃsthitām |
bhrātuḥ parṇakuṭīṃ śrīmānuṭajaṃ ca dadarśa ha || 4 ||

ଗଲାବେଳେ ଭରତ ତାପସ ଆଶ୍ରମରେ ଥିବା ଭାଇଙ୍କର ଶୋଭାମୟ ପର୍ଣ୍ଣକୁଟୀ ଓ ପର୍ଣ୍ଣଶାଳା ଦେଖିଲେ ॥ 4 ॥ ^AI

Shloka 5

ஶாலாயாஸ்த்வக்ரத ஸ்தஸ்யா ததர்ஶ பரத ஸ்ததா ।
காஷ்டாநி சாவபக்நாநி புஷ்பாண்யுபசிதாநி ச ॥ 5 ॥

śālāyāstvagrata stasyā dadarśa bharata stadā |
kāṣṭhāni cāvabhagnāni puṣpāṇyupacitāni ca || 5 ||

ସେତେବେଳେ ଭରତ ସେହି ଶାଳାର ସମ୍ମୁଖରେ ଭଙ୍ଗା କାଷ୍ଠ ଓ ଗଦା କରା ଫୁଲ ଦେଖିଲେ ॥ 5 ॥ ^AI

Shloka 6

ஸ லக்ஷ்மணஸ்ய ராமஸ்ய ததர்ஶாऽஶ்ரமமீயுஷஃ ।
க்ரு'தம் வ்ரு'க்ஷேஷ்வபிஜ்ஞாநம் குஶசீரைஃ க்வசித்க்வசித் ॥ 6 ॥

sa lakṣmaṇasya rāmasya dadarśā'śramamīyuṣaḥ |
kṛtaṃ vṛkṣeṣvabhijñānaṃ kuśacīraiḥ kvacitkvacit || 6 ||

ଆଶ୍ରମକୁ ଆସିଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ରାମଙ୍କର ଆଶ୍ରମ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠି କୁଶ ଓ ଚୀର ଦ୍ୱାରା ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କରେ କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ଚିହ୍ନ କରା ଯାଇଥିଲା ॥ 6 ॥ ^AI

Shloka 7

ததர்ஶ வநே தஸ்மிந்மஹத ஸ்ஸஞ்சயாந்க்ரு'தாந் ।
ம்ரு'காணாம் மஹிஷாணாம் ச கரீஷை ஶஶீதகாரணாத் ॥ 7 ॥

dadarśa vane tasminmahata ssañcayānkṛtān |
mṛgāṇāṃ mahiṣāṇāṃ ca karīṣai śaśītakāraṇāt || 7 ||

ସେ ସେହି ବନରେ ମୃଗ ଓ ମହିଷମାନଙ୍କର ଗୋବରରେ ଶୀତ ନିବାରଣ ପାଇଁ କରା ଯାଇଥିବା ବଡ଼ ବଡ଼ ଗଦା ଦେଖିଲେ ॥ 7 ॥ ^AI

Shloka 8

கச்சந்நேவ மஹாபாஹுர்த்யுதிமாந்பரத ஸ்ததா ।
ஶத்ருக்நம் சாப்ரவீத்த்ரு'ஷ்டஸ்தாநமாத்யாம்ஶ்ச ஸர்வஶஃ ॥ 8 ॥

gacchanneva mahābāhurdyutimānbharata stadā |
śatrughnaṃ cābravīddhṛṣṭastānamātyāṃśca sarvaśaḥ || 8 ||

ଗଲାବେଳେ ମହାବାହୁ ଓ ତେଜସ୍ୱୀ ଭରତ ସେତେବେଳେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ଓ ସେହି ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ କହିଲେ ॥ 8 ॥ ^AI

Shloka 9

மந்யே ப்ராப்தாஃ ஸ்ம தம் தேஶம் பரத்வாஜோ யமப்ரவீத் ।
நாதிதூரே ஹி மந்யேऽஹம் நதீம் மந்தாகிநீமிதஃ ॥ 9 ॥

manye prāptāḥ sma taṃ deśaṃ bharadvājo yamabravīt |
nātidūre hi manye'haṃ nadīṃ mandākinīmitaḥ || 9 ||

ମୁଁ ଭାବୁଛି, ଭରଦ୍ୱାଜ ଯେଉଁ ଦେଶର କଥା କହିଥିଲେ, ସେହି ଦେଶକୁ ଆମେ ପାଇଛୁ। ମୁଁ ଭାବୁଛି, ଏଠାରୁ ମନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀ ଅଧିକ ଦୂର ନାହିଁ। ^AI

Shloka 10

உச்சைர்பத்தாநி சீராணி லக்ஷ்மணேந பவேதயம் ।
அபிஜ்ஞாநக்ரு'தஃ பந்தா அகாலே கந்துமிச்சதா ॥ 10 ॥

uccairbaddhāni cīrāṇi lakṣmaṇena bhavedayam |
abhijñānakṛtaḥ panthā akāle gantumicchatā || 10 ||

ଅକାଳରେ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଅଭିଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚରେ ବନ୍ଧା ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଏହି ପଥରେ ରଖିଥାଇପାରନ୍ତି। ^AI

Shloka 11

இதம் சோதாத்ததந்தாநாம் குஞ்ஜராணாம் தரஸ்விநாம் ।
ஶைலபார்ஶ்வே பரிக்ராந்தமந்யோந்யமபிகர்ஜதாம் ॥ 11 ॥

idaṃ codāttadantānāṃ kuñjarāṇāṃ tarasvinām |
śailapārśve parikrāntamanyonyamabhigarjatām || 11 ||

ପର୍ବତର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଉଚ୍ଚ ଦନ୍ତବିଶିଷ୍ଟ, ବଳବାନ ହାତୀମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଗର୍ଜନ କରି ଏହି ସ୍ଥାନରେ ବିଚରଣ କରିଛନ୍ତି। ^AI

Shloka 12

யமேவாதாதுமிச்சந்தி தாபஸா ஸ்ஸததம் வநே ।
தஸ்யாஸௌ த்ரு'ஶ்யதே தூம ஸ்ஸங்குலஃ க்ரு'ஷ்ணவர்த்மநஃ ॥ 12 ॥

yamevādhātumicchanti tāpasā ssatataṃ vane |
tasyāsau dṛśyate dhūma ssaṅkulaḥ kṛṣṇavartmanaḥ || 12 ||

ବନରେ ତାପସମାନେ ସର୍ବଦା ଯେଉଁ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେହି କୃଷ୍ଣପଥ ଅଗ୍ନିର ଘନ ଧୂମ ଏଠାରେ ଦେଖାଯାଉଛି। ^AI

Shloka 13

அத்ராஹம் புருஷவ்யாக்ரம் குருஸத்காரகாரிணம் ।
ஆர்யம் த்ரக்ஷ்யாமி ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டோ மஹர்ஷிமிவ ராகவம் ॥ 13 ॥

atrāhaṃ puruṣavyāghraṃ gurusatkārakāriṇam |
āryaṃ drakṣyāmi saṃhṛṣṭo maharṣimiva rāghavam || 13 ||

ଏଠାରେ ମୁଁ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଗୁରୁଜନଙ୍କ ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ କରୁଥିବା, ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆର୍ଯ୍ୟ ରାଘବଙ୍କୁ ମହର୍ଷିଙ୍କ ପରି ଦର୍ଶନ କରିବି। ^AI

Shloka 14

அத கத்வா முஹூர்தந்து சித்ரகூடம் ஸ ராகவஃ ।
மந்தாகிநீமநுப்ராப்தஸ்தம் ஜநம் சேதமப்ரவீத் ॥ 14 ॥

atha gatvā muhūrtantu citrakūṭaṃ sa rāghavaḥ |
mandākinīmanuprāptastaṃ janaṃ cedamabravīt || 14 ||

ତା’ପରେ ସେ ରାଘବ କିଛି ସମୟ ଗତ କରି ଚିତ୍ରକୂଟକୁ ଯାଇ ମନ୍ଦାକିନୀ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି ସେହି ଜନସମୂହକୁ ଏହା କହିଲେ। ^AI

Shloka 15

ஜகத்யாம் புரஷவ்யாக்ர ஆஸ்தே வீராஸநே ரதஃ ।
ஜநேந்த்ரோ நிர்ஜநம் ப்ராப்ய திங்மே ஜந்ம ஸஜீவிதம் ॥ 15 ॥

jagatyāṃ puraṣavyāghra āste vīrāsane rataḥ |
janendro nirjanaṃ prāpya dhiṅme janma sajīvitam || 15 ||

ପୃଥିବୀରେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଘବ ବୀରାସନରେ ଆସୀନ ଅଛନ୍ତି; ଜନସମୂହର ଅଧୀଶ୍ୱର ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନରେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି — ମୋର ଜନ୍ମ ଓ ଜୀବନ ଧିକ୍କାର। ^AI

Shloka 16

மத்க்ரு'தே வ்யஸநம் ப்ராப்தோ லோகநாதோ மஹாத்யுதிஃ ।
ஸர்வாந்காமாந்பரித்யஜ்ய வநே வஸதி ராகவஃ ॥ 16 ॥

matkṛte vyasanaṃ prāpto lokanātho mahādyutiḥ |
sarvānkāmānparityajya vane vasati rāghavaḥ || 16 ||

ମୋ ପାଇଁ ମହାଦ୍ୟୁତିବାନ ଲୋକନାଥ ଦୁଃଖ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି; ରାଘବ ସମସ୍ତ କାମନା ପରିତ୍ୟାଗ କରି ବନରେ ବାସ କରୁଛନ୍ତି। ^AI

இதி லோகஸமாக்ருஷ்டஃ பாதேஷ்வத்ய ப்ரஸாதயந் ।
ராமஸ்ய நிபதிஷ்யாமி ஸீதாயா லக்ஷ்மணஸ்ய ச ॥ 17 ॥

Shloka 18

ஏவம் ஸம்விலபம் ஸ்தஸ்மிந்வநே தஶரதாத்மஜஃ ।
ததர்ஶ மஹதீம் புண்யாம் பர்ணஶாலாம் மநோரமாம் ॥ 18 ॥

evaṃ saṃvilapaṃ stasminvane daśarathātmajaḥ |
dadarśa mahatīṃ puṇyāṃ parṇaśālāṃ manoramām || 18 ||

ଏହିପରି ବିଳାପ କରୁ କରୁ ଦଶରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ସେ ବନରେ ମହାନ, ପବିତ୍ର ଓ ମନୋହର ପର୍ଣ୍ଣଶାଳାକୁ ଦେଖିଲେ ॥ ^AI

Shloka 19

ஸாலதாலாஶ்வகர்ணாநாம் பர்ணைர்பஹுபிராவ்ரு'தாம் ।
விஶாலாம் ம்ரு'துபிஸ்தீர்ணாம் குஶைர்வேதிமிவாத்வரே ॥ 19 ॥

sālatālāśvakarṇānāṃ parṇairbahubhirāvṛtām |
viśālāṃ mṛdubhistīrṇāṃ kuśairvedimivādhvare || 19 ||

ସାଳ, ତାଳ ଓ ଅଶ୍ୱକର୍ଣ୍ଣ ବୃକ୍ଷର ଅନେକ ପତ୍ରରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ, ବିଶାଳ ଓ କୋମଳ କୁଶ ଘାସରେ ବିଛା ଯାଇଥିବା, ଯଜ୍ଞରେ ନିର୍ମିତ ବେଦୀ ପରି ଶୋଭିତ ॥ ^AI

Shloka 20

ஶக்ராயுதநிகாஶைஶ்ச கார்முகைர்பாரஸாதநைஃ ।
ருக்மப்ரு'ஷ்டைர்மஹாஸாரை ஶ்ஶோபிதாம் ஶத்ருபாதகைஃ ॥ 20 ॥

śakrāyudhanikāśaiśca kārmukairbhārasādhanaiḥ |
rukmapṛṣṭhairmahāsārai śśobhitāṃ śatrubādhakaiḥ || 20 ||

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଭାରୀ ଓ ମହାଦୃଢ଼, ସୁନାର ପୃଷ୍ଠଭାଗ ବିଶିଷ୍ଟ, ଶତ୍ରୁକୁ ଦମନ କରୁଥିବା ଧନୁମାନଙ୍କରେ ଶୋଭିତ ॥ ^AI

Shloka 21

அர்க ரஶ்மி ப்ரதீகாஶைர்கோரைஸ்தூணீகதைஶ்ஶரைஃ ।
ஶோபிதாம் தீப்தவதநை ஸ்ஸர்பைர்போகவதீமிவ ॥ 21 ॥

arka raśmi pratīkāśairghoraistūṇīgataiśśaraiḥ |
śobhitāṃ dīptavadanai ssarpairbhogavatīmiva || 21 ||

ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ, ଭୟଙ୍କର, ତୁଣୀରେ ରଖା ଯାଇଥିବା ବାଣମାନଙ୍କରେ ଶୋଭିତ; ଦୀପ୍ତ ମୁଖ ବିଶିଷ୍ଟ ସର୍ପମାନଙ୍କର ଫଣାଯୁକ୍ତ ଶରୀର ପରି ଶୋଭିତ ॥ ^AI

Shloka 22

மஹாரஜதவாஸோப்யாமஸிப்யாம் ச விராஜிதாம் ।
ருக்மபிந்துவிசித்ராப்யாம் சர்மப்யாம் சாபி ஶோபிதாம் ॥ 22 ॥

mahārajatavāsobhyāmasibhyāṃ ca virājitām |
rukmabinduvicitrābhyāṃ carmabhyāṃ cāpi śobhitām || 22 ||

ମହାମୂଲ୍ୟ ରୌପ୍ୟ ଆବରଣ ବିଶିଷ୍ଟ ଦୁଇଟି ଖଡ୍ଗରେ ବିରାଜିତ; ସୁନାର ବିନ୍ଦୁରେ ବିଚିତ୍ରିତ ଦୁଇଟି ଚର୍ମ (ଢାଲ)ରେ ମଧ୍ୟ ଶୋଭିତ ॥ ^AI

Shloka 23

கோதா அந்குலித்ரைர் ஆஸாக்தைஃ சித்ரைஃ காந்சந பூஷிதைஃ ।
அரி ஸம்கைர் அநாத்ரு'ஷ்யாம் ம்ரு'கைஃ ஸிம்ஹ குஹாம் இவ ॥ 23 ॥

godhā angulitrair āsāktaiḥ citraiḥ kāncana bhūṣitaiḥ |
ari samghair anādhṛṣyāṃ mṛgaiḥ simha guhāṃ iva || 23 ||

ଚିତ୍ରିତ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ଭୂଷିତ ଅଙ୍ଗୁଳିତ୍ରାଣ (ଆଙ୍ଗୁଠି ରକ୍ଷକ) ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ଗୋଧା ଚର୍ମରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ; ଶତ୍ରୁସମୂହ ଦ୍ୱାରା ଅଭେଦ୍ୟ, ସିଂହର ଗୁମ୍ଫା ପରି ॥ ^AI

Shloka 24

ஏவம் ஸம்விலபம் ஸ்தஸ்மிந்வநே தஶரதாத்மஜஃ ।
ததர்ஶ மஹாதீம் புண்யாம் பர்ணஶாலாம் மநோரமாம் ॥ 24 ॥

evaṃ saṃvilapaṃ stasminvane daśarathātmajaḥ |
dadarśa mahātīṃ puṇyāṃ parṇaśālāṃ manoramām || 24 ||

Shloka 25

ஸாலதாலாஶ்வகர்ணாநாம் பர்ணைர்பஹுபிராவ்ரு'தாம் ।
விஶாலாம் ம்ரு'துபிஸ்தீர்ணாம் குஶைர்வேதிமிவாத்வரே ॥ 25 ॥

sālatālāśvakarṇānāṃ parṇairbahubhirāvṛtām |
viśālāṃ mṛdubhistīrṇāṃ kuśairvedimivādhvare || 25 ||

Shloka 26

ஶக்ராயுதநிகாஶைஶ்ச கார்முகைர்பாரஸாதநைஃ ।
ருக்மப்ரு'ஷ்டைர்மஹாஸாரை ஶ்ஶோபிதாம் ஶத்ருபாதகைஃ ॥ 26 ॥

śakrāyudhanikāśaiśca kārmukairbhārasādhanaiḥ |
rukmapṛṣṭhairmahāsārai śśobhitāṃ śatrubādhakaiḥ || 26 ||

ସେ (ପର୍ଣ୍ଣଶାଳା) ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର (ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ) ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଭାର ବହନ କରିବାରେ ସମର୍ଥ, ସୁବର୍ଣ୍ଣର ପୃଷ୍ଠଭାଗ ବିଶିଷ୍ଟ, ମହାମୂଲ୍ୟ ଏବଂ ଶତ୍ରୁକୁ ପୀଡ଼ା ଦେଉଥିବା ଧନୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା ॥ 26 ॥ ^AI

Shloka 27

அர்க ரஶ்மி ப்ரதீகாஶைர்கோரைஸ்தூணீகதைஶ்ஶரைஃ ।
ஶோபிதாம் தீப்தவதநை ஸ்ஸர்பைர்போகவதீமிவ ॥ 27 ॥

arka raśmi pratīkāśairghoraistūṇīgataiśśaraiḥ |
śobhitāṃ dīptavadanai ssarpairbhogavatīmiva || 27 ||

ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ, ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ତୂଣୀରରେ ରଖାଯାଇଥିବା ବାଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ (ପର୍ଣ୍ଣଶାଳା) ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା; ଯେପରି ଦୀପ୍ତମୁଖ ବିଶିଷ୍ଟ ସର୍ପମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଫଣୀ ବିଶିଷ୍ଟ ସର୍ପର ଗର୍ତ୍ତ ଶୋଭିତ ହୁଏ ॥ 27 ॥ ^AI

Shloka 28

மஹாரஜதவாஸோப்யாமஸிப்யாம் ச விராஜிதாம் ।
ருக்மபிந்துவிசித்ராப்யாம் சர்மப்யாம் சாபி ஶோபிதாம் ॥ 28 ॥

mahārajatavāsobhyāmasibhyāṃ ca virājitām |
rukmabinduvicitrābhyāṃ carmabhyāṃ cāpi śobhitām || 28 ||

ମହାନ ରୌପ୍ୟ ଆବରଣ ବିଶିଷ୍ଟ ଦୁଇଟି ଖଣ୍ଡା ଦ୍ୱାରା ବିରାଜିତ, ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବିନ୍ଦୁରେ ବିଚିତ୍ରିତ ଦୁଇଟି ଢାଲ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଶୋଭିତ ॥ 28 ॥ ^AI

Shloka 29

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பரதஃ ஶ்ரீமாந் துஹ்க மோஹ பரிப்லுதஃ ।
அப்யதாவத தர்ம ஆத்மா பரதஃ கைகயீ ஸுதஃ ॥ 29 ॥

taṃ dṛṣṭvā bharataḥ śrīmān duhkha moha pariplutaḥ |
abhyadhāvata dharma ātmā bharataḥ kaikayī sutaḥ || 29 ||

ସେହି ଶ୍ରୀମାନ ଧର୍ମାତ୍ମା କୈକେୟୀପୁତ୍ର ଭରତ ସେହି (ପର୍ଣ୍ଣଶାଳା)କୁ ଦେଖି ଦୁଃଖ ଓ ମୋହରେ ପ୍ଲାବିତ ହୋଇ ଦ୍ରୁତଗତିରେ ସେଠାକୁ ଧାଇଁଗଲେ ॥ 29 ॥ ^AI

Shloka 30

ப்ராகுதக்ப்ரவணாம் வேதிம் விஶாலாம் தீப்தபாவகாம் ।
ததர்ஶ பரதஸ்தத்ர புண்யாம் ராமநிவேஶநே ॥ 30 ॥

prāgudakpravaṇāṃ vediṃ viśālāṃ dīptapāvakām |
dadarśa bharatastatra puṇyāṃ rāmaniveśane || 30 ||

ଭରତ ସେଠାରେ ରାମଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନରେ ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଢଳିଥିବା, ବିଶାଳ, ଦୀପ୍ତ ଅଗ୍ନି ବିଶିଷ୍ଟ ଏବଂ ପବିତ୍ର ବେଦିକୁ ଦେଖିଲେ ॥ 30 ॥ ^AI

Shloka 31

நிரீக்ஷ்ய ஸ முஹூர்தம் து ததர்ஶ பரதோ குரும் ।
உடஜே ராமமாஸீநம் ஜடாமண்டலதாரிணம் ॥ 31 ॥

nirīkṣya sa muhūrtaṃ tu dadarśa bharato gurum |
uṭaje rāmamāsīnaṃ jaṭāmaṇḍaladhāriṇam || 31 ||

ଭରତ କିଛିକ୍ଷଣ ନିରୀକ୍ଷଣ କରି ପର୍ଣ୍ଣଶାଳାରେ ଜଟାମଣ୍ଡଳ ଧାରଣ କରିଥିବା ଗୁରୁଜନ ରାମଙ୍କୁ ଉପବିଷ୍ଟ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିଲେ ॥ 31 ॥ ^AI

Shloka 32

தம் து க்ரு'ஷ்ணாஜிநதரம் சீரவல்கலவாஸஸம் ।
ததர்ஶ ராமமாஸீநமபிதஃ பாவகோபமம் ॥ 32 ॥

taṃ tu kṛṣṇājinadharaṃ cīravalkalavāsasam |
dadarśa rāmamāsīnamabhitaḥ pāvakopamam || 32 ||

ସେ କୃଷ୍ଣାଜିନ ଧାରଣ କରିଥିବା, ବଳ୍କଳ ଓ ଚୀର ବସ୍ତ୍ର ପରିହିତ, ଅଗ୍ନି ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ରାମଙ୍କୁ ଚାରିପାଖରେ ଉପବିଷ୍ଟ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିଲେ ॥ 32 ॥ ^AI

Shloka 33

ஸிம்ஹஸ்கந்தம் மஹாபாஹும் புண்டரீகநிபேக்ஷணம் ।
ப்ரு'திவ்யாஸ்ஸாகராந்தாயாஃ பர்தாரம் தர்மசாரிணம் ॥ 33 ॥

siṃhaskandhaṃ mahābāhuṃ puṇḍarīkanibhekṣaṇam |
pṛthivyāssāgarāntāyāḥ bhartāraṃ dharmacāriṇam || 33 ||

ସିଂହପରି ସ୍କନ୍ଧ ବିଶିଷ୍ଟ, ମହାବାହୁ, ପଦ୍ମ ପରି ନେତ୍ର ବିଶିଷ୍ଟ, ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାପ୍ତ ପୃଥିବୀର ଭର୍ତ୍ତା ଏବଂ ଧର୍ମାଚାରୀ (ରାମଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ) ॥ 33 ॥ ^AI

Shloka 34

உபவிஷ்டம் மஹாபாஹும் ப்ரஹ்மாணமிவ ஶாஶ்வதம் ।
ஸ்தண்டிலே தர்பஸம்ஸ்தீர்ணே ஸீதயா லக்ஷ்மணேந ச ॥ 34 ॥

upaviṣṭaṃ mahābāhuṃ brahmāṇamiva śāśvatam |
sthaṇḍile darbhasaṃstīrṇe sītayā lakṣmaṇena ca || 34 ||

ମହାବାହୁ ରାମ ଦର୍ଭା ବିଛାଯାଇଥିବା ସ୍ଥଣ୍ଡିଳ ଉପରେ ସୀତା ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ବସିଛନ୍ତି, ଶାଶ୍ୱତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପରି ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି। ^AI

Shloka 35

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பரத ஶ்ஶ்ரீமாந் துஃகஶோகபரிப்லுதஃ ।
அப்யதாவத தர்மாத்மா பரதஃ கைகேயீ ஸுதஃ ॥ 35 ॥

taṃ dṛṣṭvā bharata śśrīmān duḥkhaśokapariplutaḥ |
abhyadhāvata dharmātmā bharataḥ kaikeyī sutaḥ || 35 ||

ସେ ଧର୍ମାତ୍ମା କୈକେୟୀପୁତ୍ର ଶ୍ରୀମାନ ଭରତ ସେହି ରାମଙ୍କୁ ଦେଖି ଦୁଃଖ ଓ ଶୋକରେ ପ୍ଲାବିତ ହୋଇ ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଗଲେ। ^AI

Shloka 36

த்ரு'ஷ்ட்வைவ விலலாபாऽர்தோ பாஷ்பஸந்திக்தயா கிரா ।
அஶக்நுவந் தாரயிதும் தைர்யாத்வசநமப்ரவீத் ॥ 36 ॥

dṛṣṭvaiva vilalāpā'rto bāṣpasandigdhayā girā |
aśaknuvan dhārayituṃ dhairyādvacanamabravīt || 36 ||

ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ ଅର୍ତ୍ତ ହୋଇ ସେ ବିଳାପ କଲେ; ଅଶ୍ରୁରେ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ବାଣୀରେ, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧାରଣ କରି ନ ପାରି ସେ ଏହି କଥା କହିଲେ। ^AI

Shloka 37

ய ஸ்ஸம்ஸதி ப்ரக்ரு'திபிர்பவேத்யுக்த உபாஸிதும் ।
வந்யைர்ம்ரு'கைருபாஸீந ஸ்ஸோऽயமாஸ்தே மமாக்ரஜஃ ॥ 37 ॥

ya ssaṃsadi prakṛtibhirbhavedyukta upāsitum |
vanyairmṛgairupāsīna sso'yamāste mamāgrajaḥ || 37 ||

ଯେ ପୂର୍ବେ ସଭାରେ ପ୍ରଜା ଓ ପରିଜନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ହେବାର ଯୋଗ୍ୟ ଥିଲେ, ସେହି ମୋର ଅଗ୍ରଜ ଏବେ ବନ୍ୟ ପଶୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ହୋଇ ଏଠାରେ ବସିଛନ୍ତି। ^AI

Shloka 38

வாஸோபிர்பஹுஸாஹஸ்ரைர்யோ மஹாத்மா புரோசிதஃ ।
ம்ரு'காஜிநே ஸோऽயமிஹ ப்ரவஸ்தே தர்மமாசரந் ॥ 38 ॥

vāsobhirbahusāhasrairyo mahātmā purocitaḥ |
mṛgājine so'yamiha pravaste dharmamācaran || 38 ||

ଯେ ମହାତ୍ମା ପୂର୍ବେ ଅନେକ ସହସ୍ର ବସ୍ତ୍ରରେ ସୁସଜ୍ଜିତ ହେଉଥିଲେ, ସେହି ଧର୍ମାଚରଣକାରୀ ଏବେ ଏଠାରେ ମୃଗଚର୍ମ ପରିଧାନ କରିଛନ୍ତି। ^AI

Shloka 39

அதாரயத்யோ விவிதாஶ்சித்ராஸ்ஸுமநஸஸ்ததா ।
ஸோऽயம் ஜடாபாரமிமம் வஹதே ராகவஃ கதம் ॥ 39 ॥

adhārayadyo vividhāścitrāssumanasastadā |
so'yaṃ jaṭābhāramimaṃ vahate rāghavaḥ katham || 39 ||

ଯେ ପୂର୍ବେ ବିବିଧ ଚିତ୍ରବିଚିତ୍ର ପୁଷ୍ପମାଲ୍ୟ ଧାରଣ କରୁଥିଲେ, ସେହି ରାଘବ ଏବେ ଏହି ଜଟାଭାର କିପରି ବହନ କରୁଛନ୍ତି? ^AI

Shloka 40

யஸ்ய யஜ்ஞைர்யதாதிஷ்டைர்யுக்தோ தர்மஸ்ய ஸஞ்சயஃ ।
ஶரீரக்லேஶஸம்பூதம் ஸ தர்மம் பரிமார்கதே ॥ 40 ॥

yasya yajñairyathādiṣṭairyukto dharmasya sañcayaḥ |
śarīrakleśasambhūtaṃ sa dharmaṃ parimārgate || 40 ||

ଯାହାଙ୍କ ବିଧିପୂର୍ବକ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମର ସଞ୍ଚୟ ହୋଇଥିଲା, ସେ ଏବେ ଶରୀରକ୍ଳେଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଛନ୍ତି। ^AI

Shloka 41

சந்தநேந மஹார்ஹேண யஸ்யாங்கமுபஸேவிதம் ।
மலேந தஸ்யாங்கமிதம் கதமார்யஸ்ய ஸேவ்யதே ॥ 41 ॥

candanena mahārheṇa yasyāṅgamupasevitam |
malena tasyāṅgamidaṃ kathamāryasya sevyate || 41 ||

ଯାହାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ମହାର୍ଘ ଚନ୍ଦନରେ ସେବିତ ହେଉଥିଲା, ସେହି ଆର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ଏବେ ମଳରେ କିପରି ସେବିତ ହେଉଛି? ^AI

Shloka 42

மந்நிமித்தமிதம் துஃகம் ப்ராப்தோ ராமஃ ஸுகோசிதஃ ।
திக்ஜீவிதம் ந்ரு'ஶம்ஸஸ்ய மம லோகவிகர்ஹிதம் ॥ 42 ॥

mannimittamidaṃ duḥkhaṃ prāpto rāmaḥ sukhocitaḥ |
dhigjīvitaṃ nṛśaṃsasya mama lokavigarhitam || 42 ||

‘ମୋ କାରଣରୁ ସୁଖର ଯୋଗ୍ୟ ରାମ ଏହି ଦୁଃଖ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି । ମୋର ଏହି ନୃଶଂସ ଓ ଲୋକବିଗର୍ହିତ ଜୀବନକୁ ଧିକ୍‌କାର ହେଉ ।’ ^AI

Shloka 43

இத்யேவம் விலபந்தீநஃ ப்ரஸ்விந்நமுகபங்கஜஃ ।
பாதாவப்ராப்ய ராமஸ்ய பபாத பரதோ ருதந் ॥ 43 ॥

ityevaṃ vilapandīnaḥ prasvinnamukhapaṅkajaḥ |
pādāvaprāpya rāmasya papāta bharato rudan || 43 ||

ଏହିପରି ଦୀନଭାବରେ ବିଳାପ କରୁକରୁ ଭରତଙ୍କର ମୁଖକମଳ ଝାଳରେ ଭିଜିଗଲା; ସେ ରାମଙ୍କ ଚରଣ ପାଇ ନ ପାରି କାନ୍ଦୁଥାଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ । ^AI

Shloka 44

துஃகாபிதப்தோ பரதோ ராஜபுத்ரோ மஹாபலஃ ।
உக்த்வாऽர்யேதி ஸக்ரு'த்தீநம் புநர்நோவாச கிஞ்சந ॥ 44 ॥

duḥkhābhitapto bharato rājaputro mahābalaḥ |
uktvā'ryeti sakṛddīnaṃ punarnovāca kiñcana || 44 ||

ଦୁଃଖରେ ଅଭିତପ୍ତ ମହାବଳୀ ରାଜପୁତ୍ର ଭରତ ଥରେ ଦୀନଭାବରେ ‘ଆର୍ଯ୍ୟା’ ବୋଲି କହି ପୁନର୍ବାର ଆଉ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ । ^AI

Shloka 45

பாஷ்பாபிஹதகண்டஶ்ச ப்ரேக்ஷ்ய ராமம் யஶஸ்விநம் ।
ஆர்யேத்யேவாபிஸங்க்ருஶ்ய வ்யாஹர்தும் நாஶகத்ததா ॥ 45 ॥

bāṣpābhihatakaṇṭhaśca prekṣya rāmaṃ yaśasvinam |
āryetyevābhisaṅkruśya vyāhartuṃ nāśakattadā || 45 ||

ଅଶ୍ରୁରେ ତାଙ୍କର କଣ୍ଠ ଅବରୁଦ୍ଧ ହୋଇଗଲା; ଯଶସ୍ୱୀ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ‘ଆର୍ଯ୍ୟା’ ବୋଲି ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଡାକି ପକାଇଲେ, ମାତ୍ର ସେତେବେଳେ ଆଉ କିଛି କହିବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଲେ ନାହିଁ । ^AI

Shloka 46

ஶத்ருக்நஶ்சாபி ராமஸ்ய வவந்தே சரணௌ ருதந் ।
தாவுபௌ ஸ ஸமாலிங்க்ய ராமஶ்சாஶ்ரூண்யவர்தயத் ॥ 46 ॥

śatrughnaścāpi rāmasya vavande caraṇau rudan |
tāvubhau sa samāliṅgya rāmaścāśrūṇyavartayat || 46 ||

ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ମଧ୍ୟ କାନ୍ଦୁକାନ୍ଦୁ ରାମଙ୍କ ଚରଣରେ ପ୍ରଣାମ କଲେ । ରାମ ସେ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ନିଜର ଅଶ୍ରୁ ବାରଣ କଲେ । ^AI

Shloka 47

ததஸ்ஸுமந்த்ரேண குஹேந சைவ ஸமீயது ராஜஸுதாவரண்யே ।
திவாகரஶ்சைவ நிஶாகரஶ்ச யதாऽம்பரே ஶுக்ரப்ரு'ஹஸ்பதிப்யாம் ॥ 47 ॥

tatassumantreṇa guhena caiva samīyatu rājasutāvaraṇye |
divākaraścaiva niśākaraśca yathā'mbare śukrabṛhaspatibhyām || 47 ||

ତା’ପରେ ସେ ଦୁଇ ରାଜପୁତ୍ର ଅରଣ୍ୟରେ ସୁମନ୍ତ୍ର ଓ ଗୁହଙ୍କ ସହିତ ମିଳିତ ହେଲେ, ଯେପରି ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଶୁକ୍ର ଓ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ସହିତ ମିଳିତ ହୁଅନ୍ତି । ^AI

Shloka 48

தாந்பார்திவாந்வாரணயூதபாபாந்ஸமாகதாம் ஸ்தத்ர மஹத்யரண்யே ।
வநௌகஸஸ்தேऽபி ஸமீக்ஷ்ய ஸர்வேऽப்யஶ்ரூண்யமுஞ்சந்ப்ரவிஹாய ஹர்ஷம் ॥ 48 ॥

tānpārthivānvāraṇayūthapābhānsamāgatāṃ statra mahatyaraṇye |
vanaukasaste'pi samīkṣya sarve'pyaśrūṇyamuñcanpravihāya harṣam || 48 ||

ସେ ମହାନ୍ ଅରଣ୍ୟରେ ହସ୍ତୀମାନଙ୍କ ପରି ଗମନ କରୁଥିବା ସେହି ରାଜପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ରିତ ଦେଖି ସେଠାରେ ବାସ କରୁଥିବା ବନବାସୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତେ ହର୍ଷ ପରିତ୍ୟାଗ କରି ଅଶ୍ରୁ ବର୍ଷଣ କଲେ । ^AI

இத்யார்ஷே ஶ்ரீமத்ராமாயணே வால்மீகீய ஆதிகாவ்யே அயோத்யாகாண்டே ஏகோநஶததமஸ்ஸர்கஃ ॥

Sanskrit — Devanagari (original)

श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे अयोध्याकाण्डम् ।

अथ एकोनशततमस्सर्गः ।

निविष्टायां तु सेनायामुत्सुको भरतस्तदा ।

जगाम भ्रातरं द्रष्टुं शत्रुघ्नमनुदर्शयन् ॥ 1 ॥

ऋषिं वसिष्ठं सन्दिश्य मातृर्मे शीघ्रमानय ।

इति त्वरितमग्रे स जगाम गुरुवत्सलः ॥ 2 ॥

सुमन्त्रस्त्वपि शत्रुघ्नमदूरादन्वपद्यत ।

रामदर्शनजस्तर्षो भरतस्येव तस्य च ॥ 3 ॥

गच्छन्नेवाथ भरतस्तापसालय संस्थिताम् ।

भ्रातुः पर्णकुटीं श्रीमानुटजं च ददर्श ह ॥ 4 ॥

शालायास्त्वग्रत स्तस्या ददर्श भरत स्तदा ।

काष्ठानि चावभग्नानि पुष्पाण्युपचितानि च ॥ 5 ॥

स लक्ष्मणस्य रामस्य ददर्शाऽश्रममीयुषः ।

कृतं वृक्षेष्वभिज्ञानं कुशचीरैः क्वचित्क्वचित् ॥ 6 ॥

ददर्श वने तस्मिन्महत स्सञ्चयान्कृतान् ।

मृगाणां महिषाणां च करीषै शशीतकारणात् ॥ 7 ॥

गच्छन्नेव महाबाहुर्द्युतिमान्भरत स्तदा ।

शत्रुघ्नं चाब्रवीद्धृष्टस्तानमात्यांश्च सर्वशः ॥ 8 ॥

मन्ये प्राप्ताः स्म तं देशं भरद्वाजो यमब्रवीत् ।

नातिदूरे हि मन्येऽहं नदीं मन्दाकिनीमितः ॥ 9 ॥

उच्चैर्बद्धानि चीराणि लक्ष्मणेन भवेदयम् ।

अभिज्ञानकृतः पन्था अकाले गन्तुमिच्छता ॥ 10 ॥

इदं चोदात्तदन्तानां कुञ्जराणां तरस्विनाम् ।

शैलपार्श्वे परिक्रान्तमन्योन्यमभिगर्जताम् ॥ 11 ॥

यमेवाधातुमिच्छन्ति तापसा स्सततं वने ।

तस्यासौ दृश्यते धूम स्सङ्कुलः कृष्णवर्त्मनः ॥ 12 ॥

अत्राहं पुरुषव्याघ्रं गुरुसत्कारकारिणम् ।

आर्यं द्रक्ष्यामि संहृष्टो महर्षिमिव राघवम् ॥ 13 ॥

अथ गत्वा मुहूर्तन्तु चित्रकूटं स राघवः ।

मन्दाकिनीमनुप्राप्तस्तं जनं चेदमब्रवीत् ॥ 14 ॥

जगत्यां पुरषव्याघ्र आस्ते वीरासने रतः ।

जनेन्द्रो निर्जनं प्राप्य धिङ्मे जन्म सजीवितम् ॥ 15 ॥

मत्कृते व्यसनं प्राप्तो लोकनाथो महाद्युतिः ।

सर्वान्कामान्परित्यज्य वने वसति राघवः ॥ 16 ॥

इति लोकसमाक्रुष्टः पादेष्वद्य प्रसादयन् ।

रामस्य निपतिष्यामि सीताया लक्ष्मणस्य च ॥ 17 ॥

एवं संविलपं स्तस्मिन्वने दशरथात्मजः ।

ददर्श महतीं पुण्यां पर्णशालां मनोरमाम् ॥ 18 ॥

सालतालाश्वकर्णानां पर्णैर्बहुभिरावृताम् ।

विशालां मृदुभिस्तीर्णां कुशैर्वेदिमिवाध्वरे ॥ 19 ॥

शक्रायुधनिकाशैश्च कार्मुकैर्भारसाधनैः ।

रुक्मपृष्ठैर्महासारै श्शोभितां शत्रुबाधकैः ॥ 20 ॥

अर्क रश्मि प्रतीकाशैर्घोरैस्तूणीगतैश्शरैः ।

शोभितां दीप्तवदनै स्सर्पैर्भोगवतीमिव ॥ 21 ॥

महारजतवासोभ्यामसिभ्यां च विराजिताम् ।

रुक्मबिन्दुविचित्राभ्यां चर्मभ्यां चापि शोभिताम् ॥ 22 ॥

गोधा अन्गुलित्रैर् आसाक्तैः चित्रैः कान्चन भूषितैः ।

अरि सम्घैर् अनाधृष्यां मृगैः सिम्ह गुहां इव ॥ 23 ॥

एवं संविलपं स्तस्मिन्वने दशरथात्मजः ।

ददर्श महातीं पुण्यां पर्णशालां मनोरमाम् ॥ 24 ॥

सालतालाश्वकर्णानां पर्णैर्बहुभिरावृताम् ।

विशालां मृदुभिस्तीर्णां कुशैर्वेदिमिवाध्वरे ॥ 25 ॥

शक्रायुधनिकाशैश्च कार्मुकैर्भारसाधनैः ।

रुक्मपृष्ठैर्महासारै श्शोभितां शत्रुबाधकैः ॥ 26 ॥

अर्क रश्मि प्रतीकाशैर्घोरैस्तूणीगतैश्शरैः ।

शोभितां दीप्तवदनै स्सर्पैर्भोगवतीमिव ॥ 27 ॥

महारजतवासोभ्यामसिभ्यां च विराजिताम् ।

रुक्मबिन्दुविचित्राभ्यां चर्मभ्यां चापि शोभिताम् ॥ 28 ॥

तं दृष्ट्वा भरतः श्रीमान् दुह्ख मोह परिप्लुतः ।

अभ्यधावत धर्म आत्मा भरतः कैकयी सुतः ॥ 29 ॥

प्रागुदक्प्रवणां वेदिं विशालां दीप्तपावकाम् ।

ददर्श भरतस्तत्र पुण्यां रामनिवेशने ॥ 30 ॥

निरीक्ष्य स मुहूर्तं तु ददर्श भरतो गुरुम् ।

उटजे राममासीनं जटामण्डलधारिणम् ॥ 31 ॥

तं तु कृष्णाजिनधरं चीरवल्कलवाससम् ।

ददर्श राममासीनमभितः पावकोपमम् ॥ 32 ॥

सिंहस्कन्धं महाबाहुं पुण्डरीकनिभेक्षणम् ।

पृथिव्यास्सागरान्तायाः भर्तारं धर्मचारिणम् ॥ 33 ॥

उपविष्टं महाबाहुं ब्रह्माणमिव शाश्वतम् ।

स्थण्डिले दर्भसंस्तीर्णे सीतया लक्ष्मणेन च ॥ 34 ॥

तं दृष्ट्वा भरत श्श्रीमान् दुःखशोकपरिप्लुतः ।

अभ्यधावत धर्मात्मा भरतः कैकेयी सुतः ॥ 35 ॥

दृष्ट्वैव विललापाऽर्तो बाष्पसन्दिग्धया गिरा ।

अशक्नुवन् धारयितुं धैर्याद्वचनमब्रवीत् ॥ 36 ॥

य स्संसदि प्रकृतिभिर्भवेद्युक्त उपासितुम् ।

वन्यैर्मृगैरुपासीन स्सोऽयमास्ते ममाग्रजः ॥ 37 ॥

वासोभिर्बहुसाहस्रैर्यो महात्मा पुरोचितः ।

मृगाजिने सोऽयमिह प्रवस्ते धर्ममाचरन् ॥ 38 ॥

अधारयद्यो विविधाश्चित्रास्सुमनसस्तदा ।

सोऽयं जटाभारमिमं वहते राघवः कथम् ॥ 39 ॥

यस्य यज्ञैर्यथादिष्टैर्युक्तो धर्मस्य सञ्चयः ।

शरीरक्लेशसम्भूतं स धर्मं परिमार्गते ॥ 40 ॥

चन्दनेन महार्हेण यस्याङ्गमुपसेवितम् ।

मलेन तस्याङ्गमिदं कथमार्यस्य सेव्यते ॥ 41 ॥

मन्निमित्तमिदं दुःखं प्राप्तो रामः सुखोचितः ।

धिग्जीवितं नृशंसस्य मम लोकविगर्हितम् ॥ 42 ॥

इत्येवं विलपन्दीनः प्रस्विन्नमुखपङ्कजः ।

पादावप्राप्य रामस्य पपात भरतो रुदन् ॥ 43 ॥

दुःखाभितप्तो भरतो राजपुत्रो महाबलः ।

उक्त्वाऽर्येति सकृद्दीनं पुनर्नोवाच किञ्चन ॥ 44 ॥

बाष्पाभिहतकण्ठश्च प्रेक्ष्य रामं यशस्विनम् ।

आर्येत्येवाभिसङ्क्रुश्य व्याहर्तुं नाशकत्तदा ॥ 45 ॥

शत्रुघ्नश्चापि रामस्य ववन्दे चरणौ रुदन् ।

तावुभौ स समालिङ्ग्य रामश्चाश्रूण्यवर्तयत् ॥ 46 ॥

ततस्सुमन्त्रेण गुहेन चैव समीयतु राजसुतावरण्ये ।

दिवाकरश्चैव निशाकरश्च यथाऽम्बरे शुक्रबृहस्पतिभ्याम् ॥ 47 ॥

तान्पार्थिवान्वारणयूथपाभान्समागतां स्तत्र महत्यरण्ये ।

वनौकसस्तेऽपि समीक्ष्य सर्वेऽप्यश्रूण्यमुञ्चन्प्रविहाय हर्षम् ॥ 48 ॥

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये अयोध्याकाण्डे एकोनशततमस्सर्गः ॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Tamil script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

2.99 அயோத்யாகாண்ட - ஏகோநஶததம ஸர்கஃ