Valmiki Ramayana Ayodhya Kanda Sarga 27 — Grantha Script

⚠️ AI-generated translation — the Gujarati meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Gujarati

આ સર્ગમાં સીતા રામને પોતાની સાથે વન લઈ જવાની વિનંતી કરે છે. તે કહે છે કે સ્ત્રીને આ લોકમાં અને પરલોકમાં પતિ જ એકમાત્ર ગતિ છે, અને પતિનું ભાગ્ય પત્ની જ પ્રાપ્ત કરે છે. તે રામની આગળ ચાલીને કુશ અને કાંટા કચડવાની, ફળ-કંદમૂળ ખાઈને નિયમિત રહેવાની અને તેમની સાથે નદી-પર્વત-વન જોવાની ઈચ્છા વ્યક્ત કરે છે. સીતા કહે છે કે રામ વિના સ્વર્ગ પણ તેને માન્ય નથી, અને તેમનાથી વિયુક્ત થતાં તેનું મરણ નિશ્ચિત છે. છતાં ધર્મવત્સલ રામ તેને લઈ જવાનો વિચાર કરતા નથી અને વનવાસનાં દુઃખો તથા પાછા ફરવા વિશે ઘણું કહે છે.

AI-generated · not yet verified

The Gujarati meaning of each verse is shown below the verse.

⚠️ AI-generated translation — the Kannada meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Kannada

ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣದ ಅಯೋಧ್ಯಾಕಾಂಡದ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೇ ಸರ್ಗದಲ್ಲಿ, ರಾಮನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ತನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿಯುವಂತೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಸೀತೆಯು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡು ಪ್ರತಿಭಟಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಪತಿಯ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಹೆಂಡತಿಯೊಬ್ಬಳೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆಂದೂ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಪತಿಯೊಬ್ಬನೇ ಗತಿಯೆಂದೂ ಅವಳು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಕುಶ ಮತ್ತು ಮುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ತುಳಿದುಕೊಂಡಾದರೂ ರಾಮನ ಮುಂದೆ ನಡೆಯುವೆನೆಂದೂ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣು-ಗೆಡ್ಡೆ ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಅವನ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಸಂತೋಷವಾಗಿರುವೆನೆಂದೂ ಅವಳು ತಿಳಿಸುತ್ತಾಳೆ. ನಿನ್ನಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟರೆ ಸ್ವರ್ಗವೂ ಇಷ್ಟವಲ್ಲ, ಮರಣವೇ ನಿಶ್ಚಯವೆಂದು ಹೇಳಿ ಅವಳು ತನ್ನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುವಂತೆ ಬೇಡುತ್ತಾಳೆ. ಹೀಗೆ ಅವಳು ಹೇಳಿದರೂ ಧರ್ಮವತ್ಸಲನಾದ ರಾಮನು ಸೀತೆಯನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಒಪ್ಪದೆ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ದುಃಖಿತಳಾದ ಅವಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುವಂತೆ ಬಹಳವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.

AI-generated · not yet verified

The Kannada meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

𑌶𑍍𑌰𑍀𑌮𑌦𑍍𑌵𑌾𑌲𑍍𑌮𑍀𑌕𑍀𑌯 𑌰𑌾𑌮𑌾𑌯𑌣𑍇 𑌅𑌯𑍋𑌧𑍍𑌯𑌾𑌕𑌾𑌣𑍍𑌡𑌮𑍍 ।

𑌅𑌥 𑌸𑌪𑍍𑌤𑌵𑌿𑌂𑌶𑌸𑍍𑌸𑌰𑍍𑌗𑌃 ।

Shloka 1

𑌏𑌵𑌮𑍁𑌕𑍍𑌤𑌾 𑌤𑍁 𑌵𑍈𑌦𑍇𑌹𑍀 𑌪𑍍𑌰𑌿𑌯𑌾𑌰𑍍𑌹𑌾 𑌪𑍍𑌰𑌿𑌯𑌵𑌾𑌦𑌿𑌨𑍀 ।
𑌪𑍍𑌰𑌣𑌯𑌾𑌦𑍇𑌵 𑌸𑌙𑍍𑌕𑍍𑌰𑍁𑌦𑍍𑌧𑌾 𑌭𑌰𑍍𑌤𑌾𑌰𑌮𑌿𑌦𑌮𑌬𑍍𑌰𑌵𑍀𑌤𑍍 ॥ 1 ॥

evamuktā tu vaidehī priyārhā priyavādinī |
praṇayādeva saṅkruddhā bhartāramidamabravīt || 1 ||

આમ કહેવાયેલી, પ્રિયને યોગ્ય અને પ્રિય બોલનારી વૈદેહી પ્રેમને કારણે જ ક્રોધિત થઈને પોતાના પતિને આ વચ્ચે કહેવા લાગી: ॥ 1 ॥ ^AI

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಿಯವಾದುದಕ್ಕೆ ಅರ್ಹಳಾದ, ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ವಿದೇಹರಾಜಕುಮಾರಿ ಸೀತೆಯು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೇ ಕೋಪಗೊಂಡು ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ಕುರಿತು ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದಳು. ^AI

Shloka 2

𑌕𑌿𑌮𑌿𑌦𑌂 𑌭𑌾𑌷𑌸𑍇 𑌰𑌾𑌮 𑌵𑌾𑌕𑍍𑌯𑌂 𑌲𑌘𑍁𑌤𑌯𑌾 𑌧𑍍𑌰𑍁𑌵𑌮𑍍 ।
𑌤𑍍𑌵𑌯𑌾 𑌯𑌦𑌪𑌹𑌾𑌸𑍍𑌯𑌂 𑌮𑍇 𑌶𑍍𑌰𑍁𑌤𑍍𑌵𑌾 𑌨𑌰𑌵𑌰𑌾𑌤𑍍𑌮𑌜 ॥ 2 ॥

kimidaṃ bhāṣase rāma vākyaṃ laghutayā dhruvam |
tvayā yadapahāsyaṃ me śrutvā naravarātmaja || 2 ||

હે રામ, હે નરશ્રેષ્ઠના પુત્ર, તું લઘુતાથી ચોક્કસ આ શું વાક્ય બોલે છે, જેને સાંભળીને મારે હાસ્ય કરવું પડે? ॥ 2 ॥ ^AI

ಎಲೈ ರಾಮನೇ, ನರಶ್ರೇಷ್ಠನ ಮಗನೇ, ನೀನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವ ಈ ಮಾತು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಲಘುತನದಿಂದ ಹೇಳಿದ್ದು; ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ನನಗೆ ಇದು ನಗೆಪಾಟಲಿಗೆ ಈಡಾದಂತಿದೆ. ^AI

Shloka 3

𑌆𑌰𑍍𑌯𑌪𑍁𑌤𑍍𑌰 𑌪𑌿𑌤𑌾 𑌮𑌾𑌤𑌾 𑌭𑍍𑌰𑌾𑌤𑌾 𑌪𑍁𑌤𑍍𑌰𑌸𑍍𑌤𑌥𑌾 𑌸𑍍𑌨𑍁𑌷𑌾 ।
𑌸𑍍𑌵𑌾𑌨𑌿 𑌪𑍁𑌣𑍍𑌯𑌾𑌨𑌿 𑌭𑍁𑌞𑍍𑌜𑌾𑌨𑌾𑌃 𑌸𑍍𑌵𑌂 𑌸𑍍𑌵𑌂 𑌭𑌾𑌗𑍍𑌯𑌮𑍁𑌪𑌾𑌸𑌤𑍇 ॥ 3 ॥

āryaputra pitā mātā bhrātā putrastathā snuṣā |
svāni puṇyāni bhuñjānāḥ svaṃ svaṃ bhāgyamupāsate || 3 ||

હે આર્યપુત્ર, પિતા, માતા, ભાઈ, પુત્ર તથા પુત્રવધૂ — સૌ પોતપોતાનાં પુણ્યો ભોગવતાં પોતપોતાનાં ભાગ્યને અનુસરે છે. ॥ 3 ॥ ^AI

ಎಲೈ ಆರ್ಯಪುತ್ರನೇ, ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಸಹೋದರ, ಮಗ ಮತ್ತು ಸೊಸೆ — ಇವರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪುಣ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಭಾಗ್ಯವನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ^AI

Shloka 4

𑌭𑌰𑍍𑌤𑍁𑌰𑍍𑌭𑌾𑌗𑍍𑌯𑌂 𑌤𑍁 𑌭𑌾𑌰𑍍𑌯𑍈𑌕𑌾 𑌪𑍍𑌰𑌾𑌪𑍍𑌨𑍋𑌤𑌿 𑌪𑍁𑌰𑍁𑌷𑌰𑍍𑌷𑌭 ।
𑌅𑌤𑌶𑍍𑌚𑍈𑌵𑌾𑌹𑌮𑌾𑌦𑌿𑌷𑍍𑌟𑌾 𑌵𑌨𑍇 𑌵𑌸𑍍𑌤𑌵𑍍𑌯𑌮𑌿𑌤𑍍𑌯𑌪𑌿 ॥ 4 ॥

bharturbhāgyaṃ tu bhāryaikā prāpnoti puruṣarṣabha |
ataścaivāhamādiṣṭā vane vastavyamityapi || 4 ||

હે પુરુષશ્રેષ્ઠ, પતિનું ભાગ્ય એકલી પત્ની જ પ્રાપ્ત કરે છે; તેથી જ મને પણ વનમાં રહેવાનો આદેશ મળ્યો છે. ॥ 4 ॥ ^AI

ಎಲೈ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಪತಿಯ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಹೆಂಡತಿಯೊಬ್ಬಳೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ; ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ನಾನೂ ಸಹ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕೆಂದು ಆದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ^AI

Shloka 5

𑌨 𑌪𑌿𑌤𑌾 𑌨𑌾𑌤𑍍𑌮𑌜𑍋 𑌨𑌾𑌤𑍍𑌮𑌾 𑌨 𑌮𑌾𑌤𑌾 𑌨 𑌸𑌖𑍀𑌜𑌨𑌃 ।
𑌇𑌹 𑌪𑍍𑌰𑍇𑌤𑍍𑌯 𑌚 𑌨𑌾𑌰𑍀𑌣𑌾𑌂 𑌪𑌤𑌿𑌰𑍇𑌕𑍋 𑌗𑌤𑌿𑌸𑍍𑌸𑌦𑌾 ॥ 5 ॥

na pitā nātmajo nātmā na mātā na sakhījanaḥ |
iha pretya ca nārīṇāṃ patireko gatissadā || 5 ||

ન પિતા, ન પુત્ર, ન પોતે, ન માતા, ન મિત્રજન — સ્ત્રીઓને આ લોકમાં અને પરલોકમાં પતિ એક જ સદા ગતિ છે. ॥ 5 ॥ ^AI

ತಂದೆಯಲ್ಲ, ಮಗನಲ್ಲ, ತಾನಲ್ಲ, ತಾಯಿಯಲ್ಲ, ಸ್ನೇಹಿತರ ಗುಂಪಲ್ಲ — ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಪತಿಯೊಬ್ಬನೇ ಸದಾ ಗತಿ. ^AI

Shloka 6

𑌯𑌦𑌿 𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌸𑍍𑌥𑌿𑌤𑍋 𑌦𑍁𑌰𑍍𑌗𑌂 𑌵𑌨𑌮𑌦𑍍𑌯𑍈𑌵 𑌰𑌾𑌘𑌵 ।
𑌅𑌗𑍍𑌰𑌤𑌸𑍍𑌤𑍇 𑌗𑌮𑌿𑌷𑍍𑌯𑌾𑌮𑌿 𑌮𑍃𑌦𑍍𑌨𑌨𑍍𑌤𑍀 𑌕𑍁𑌶𑌕𑌣𑍍𑌟𑌕𑌾𑌨𑍍 ॥ 6 ॥

yadi tvaṃ prasthito durgaṃ vanamadyaiva rāghava |
agrataste gamiṣyāmi mṛdnantī kuśakaṇṭakān || 6 ||

હે રાઘવ, જો તું આજે જ દુર્ગમ વનમાં જવા નીકળ્યો હોય, તો હું કુશ અને કાંટા કચડતી તારી આગળ ચાલીશ. ॥ 6 ॥ ^AI

ಎಲೈ ರಾಘವನೇ, ನೀನು ಈ ದಿನವೇ ದುರ್ಗಮವಾದ ಕಾಡಿಗೆ ಹೊರಟರೆ, ನಾನು ಕುಶ ಮತ್ತು ಮುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ತುಳಿದುಕೊಂಡು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ^AI

Shloka 7

𑌈𑌰𑍍𑌷𑍍𑌯𑌾𑌰𑍋𑌷𑍗 𑌬𑌹𑌿𑌷𑍍𑌕𑍃𑌤𑍍𑌯 𑌭𑍁𑌕𑍍𑌤𑌶𑍇𑌷𑌮𑌿𑌵𑍋𑌦𑌕𑌮𑍍 ।
𑌨𑌯 𑌮𑌾𑌂 𑌵𑍀𑌰 𑌵𑌿𑌸𑍍𑌰𑌬𑍍𑌧𑌃 𑌪𑌾𑌪𑌂 𑌮𑌯𑌿 𑌨 𑌵𑌿𑌦𑍍𑌯𑌤𑍇 ॥ 7 ॥

īrṣyāroṣau bahiṣkṛtya bhuktaśeṣamivodakam |
naya māṃ vīra visrabdhaḥ pāpaṃ mayi na vidyate || 7 ||

હે વીર, ઈર્ષ્યા અને ક્રોધને બહાર કાઢીને, જેમ ભોજન પછી બાકી રહેલું જળ ગ્રહણ કરવામાં આવે તેમ, નિઃશંક થઈને મને લઈ જા; મારામાં કોઈ પાપ નથી. ॥ 7 ॥ ^AI

ಎಲೈ ವೀರನೇ, ಅಸೂಯೆ ಮತ್ತು ಕೋಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಉಳಿದುಕೊಂಡ ನೀರಿನಂತೆ (ಶುದ್ಧವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ) ನನ್ನನ್ನು ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು; ನನ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪಾಪವೂ ಇಲ್ಲ. ^AI

Shloka 8

𑌪𑍍𑌰𑌾𑌸𑌾𑌦𑌾𑌗𑍍𑌰𑍈𑌰𑍍𑌵𑌿𑌮𑌾𑌨𑍈𑌰𑍍𑌵𑌾 𑌵𑍈𑌹𑌾𑌯𑌸𑌗𑌤𑍇𑌨 𑌵𑌾 ।
𑌸𑌰𑍍𑌵𑌾𑌵𑌸𑍍𑌥𑌾𑌗𑌤𑌾 𑌭𑌰𑍍𑌤𑍁𑌃 𑌪𑌾𑌦𑌚𑍍𑌛𑌾𑌯𑌾 𑌵𑌿𑌶𑌿𑌷𑍍𑌯𑌤𑍇 ॥ 8 ॥

prāsādāgrairvimānairvā vaihāyasagatena vā |
sarvāvasthāgatā bhartuḥ pādacchāyā viśiṣyate || 8 ||

મહેલનાં શિખરો પર હો, વિમાનોમાં હો કે આકાશમાં ઉડતાં હો — સર્વ અવસ્થાઓમાં પતિના ચરણની છાયા જ શ્રેષ્ઠ છે. ॥ 8 ॥ ^AI

ಅರಮನೆಯ ಮೇಲ್ಭಾಗಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ, ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವುದರಲ್ಲಾಗಲಿ — ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲೂ ಪತಿಯ ಪಾದದ ನೆರಳೇ (ಆಶ್ರಯವೇ) ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು. ^AI

Shloka 9

𑌅𑌨𑍁𑌶𑌿𑌷𑍍𑌟𑌾𑌽𑌸𑍍𑌮𑌿 𑌮𑌾𑌤𑍍𑌰𑌾 𑌚 𑌪𑌿𑌤𑍍𑌰𑌾 𑌚 𑌵𑌿𑌵𑌿𑌧𑌾𑌶𑍍𑌰𑌯𑌮𑍍 ।
𑌨𑌾𑌽𑌸𑍍𑌮𑌿 𑌸𑌮𑍍𑌪𑍍𑌰𑌤𑌿 𑌵𑌕𑍍𑌤𑌵𑍍𑌯𑌾 𑌵𑌰𑍍𑌤𑌿𑌤𑌵𑍍𑌯𑌂 𑌯𑌥𑌾 𑌮𑌯𑌾 ॥ 9 ॥

anuśiṣṭā'smi mātrā ca pitrā ca vividhāśrayam |
nā'smi samprati vaktavyā vartitavyaṃ yathā mayā || 9 ||

મેં માતા અને પિતા પાસેથી વિવિધ પ્રકારે શિક્ષણ મેળવ્યું છે; હવે મારે કેવી રીતે રહેવું તે વિશે મને કંઈ કહેવાની જરૂર નથી. ^AI

ನಾನು ಅಮ್ಮನಿಂದಲೂ ಅಪ್ಪನಿಂದಲೂ ಬಗೆಬಗೆಯಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಈಗ ಹೇಗೆ ಇರಬೇಕೆಂದು ಯಾರೂ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ^AI

Shloka 10

𑌅𑌹𑌂 𑌦𑍁𑌰𑍍𑌗𑌂 𑌗𑌮𑌿𑌷𑍍𑌯𑌾𑌮𑌿 𑌵𑌨𑌂 𑌪𑍁𑌰𑍁𑌷𑌵𑌰𑍍𑌜𑌿𑌤𑌮𑍍 ।
𑌨𑌾𑌨𑌾𑌮𑍃𑌗𑌗𑌣𑌾𑌕𑍀𑌰𑍍𑌣𑌂 𑌶𑌾𑌰𑍍𑌦𑍂𑌲𑌵𑍃𑌕𑌸𑍇𑌵𑌿𑌤𑌮𑍍 ॥ 10 ॥

ahaṃ durgaṃ gamiṣyāmi vanaṃ puruṣavarjitam |
nānāmṛgagaṇākīrṇaṃ śārdūlavṛkasevitam || 10 ||

હું પુરુષોથી વંચિત, અનેક પ્રકારના હરણોના સમૂહથી ભરેલા તથા વાઘ અને વરુઓથી સેવિત એવા દુર્ગમ વનમાં જઈશ. ^AI

ನಾನು ಪುರುಷರಿಲ್ಲದ, ನಾನಾ ಮೃಗಸಮೂಹಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಹುಲಿ ಮತ್ತು ತೋಳಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ ದುರ್ಗಮವಾದ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗುವೆನು. ^AI

Shloka 11

𑌸𑍁𑌖𑌂 𑌵𑌨𑍇 𑌨𑌿𑌵𑌤𑍍𑌸𑍍𑌯𑌾𑌮𑌿 𑌯𑌥𑍈𑌵 𑌭𑌵𑌨𑍇 𑌪𑌿𑌤𑍁𑌃 ।
𑌅𑌚𑌿𑌨𑍍𑌤𑌯𑌨𑍍𑌤𑍀 𑌤𑍍𑌰𑍀𑌨𑍍𑌲𑍋𑌕𑌾𑌂𑌶𑍍𑌚𑍍𑌚𑌿𑌨𑍍𑌤𑌯𑌨𑍍𑌤𑍀 𑌪𑌤𑌿𑌵𑍍𑌰𑌤𑌮𑍍 ॥ 11 ॥

sukhaṃ vane nivatsyāmi yathaiva bhavane pituḥ |
acintayantī trīnlokāṃśccintayantī pativratam || 11 ||

હું પિતાના ઘરમાં જેમ સુખે રહી છું તેમ વનમાં પણ સુખે રહીશ; ત્રણ લોકોની ચિંતા ન કરતાં, પતિવ્રતાનું ચિંતન કરતી રહીશ. ^AI

ಅಪ್ಪನ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಂತೆಯೇ ನಾನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸುವೆನು; ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸದೆ, ಪತಿವ್ರತೆಯಾದ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಇರುವೆನು. ^AI

Shloka 12

𑌶𑍁𑌶𑍍𑌰𑍂𑌷𑌮𑌾𑌣𑌾 𑌤𑍇 𑌨𑌿𑌤𑍍𑌯𑌂 𑌨𑌿𑌯𑌤𑌾 𑌬𑍍𑌰𑌹𑍍𑌮𑌚𑌾𑌰𑌿𑌣𑍀 ।
𑌸𑌹 𑌰𑌂𑌸𑍍𑌯𑍇 𑌤𑍍𑌵𑌯𑌾 𑌵𑍀𑌰 𑌵𑌨𑍇𑌷𑍁 𑌮𑌧𑍁𑌗𑌨𑍍𑌧𑌿𑌷𑍁 ॥ 12 ॥

śuśrūṣamāṇā te nityaṃ niyatā brahmacāriṇī |
saha raṃsye tvayā vīra vaneṣu madhugandhiṣu || 12 ||

હે વીર! હું નિયમિતપણે તમારી સેવા કરતી, નિયમિત અને બ્રહ્મચારિણી રહીને મધુની સુગંધવાળા વનોમાં તમારી સાથે આનંદ માણીશ. ^AI

ಎಲೈ ವೀರನೇ, ನಾನು ನಿತ್ಯವೂ ನಿನ್ನ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ನಿಯಮದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿಯಾಗಿ, ಜೇನಿನ ಸುವಾಸನೆಯುಳ್ಳ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಪಡುವೆನು. ^AI

Shloka 13

𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌹𑌿 𑌶𑌕𑍍𑌤𑍋 𑌵𑌨𑍇 𑌕𑌰𑍍𑌤𑍁𑌂 𑌰𑌾𑌮 𑌸𑌮𑍍𑌪𑌰𑌿𑌪𑌾𑌲𑌨𑌮𑍍 ।
𑌅𑌨𑍍𑌯𑌸𑍍𑌯𑌾𑌪𑌿 𑌜𑌨𑌸𑍍𑌯𑍇𑌹 𑌕𑌿𑌂 𑌪𑍁𑌨𑌰𑍍𑌮𑌮 𑌮𑌾𑌨𑌦 ॥ 13 ॥

tvaṃ hi śakto vane kartuṃ rāma samparipālanam |
anyasyāpi janasyeha kiṃ punarmama mānada || 13 ||

હે રામ! તમે વનમાં મારું સંપૂર્ણ પાલન કરવા સમર્થ છો; તો પછી હે માનદ! અહીં બીજા કોઈ જનની તો વાત જ શું? ^AI

ಎಲೈ ರಾಮನೇ, ನೀನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಶಕ್ತನಾಗಿದ್ದೀಯೆ; ಇನ್ನು ಇಲ್ಲಿನ ಬೇರೆ ಜನರ ವಿಷಯವೇನು, ನನ್ನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದೇನು, ಎಲೈ ಮಾನದನೇ. ^AI

Shloka 14

𑌸𑌹 𑌤𑍍𑌵𑌯𑌾 𑌗𑌮𑌿𑌷𑍍𑌯𑌾𑌮𑌿 𑌵𑌨𑌮𑌦𑍍𑌯 𑌨 𑌸𑌂𑌶𑌯𑌃 ।
𑌨𑌾𑌹𑌂 𑌶𑌕𑍍𑌯𑌾 𑌮𑌹𑌾𑌭𑌾𑌗 𑌨𑌿𑌵𑌰𑍍𑌤𑌯𑌿𑌤𑍁𑌮𑍁𑌦𑍍𑌯𑌤𑌾 ॥ 14 ॥

saha tvayā gamiṣyāmi vanamadya na saṃśayaḥ |
nāhaṃ śakyā mahābhāga nivartayitumudyatā || 14 ||

હે મહાભાગ્ય! આજે હું તમારી સાથે વનમાં જઈશ, તેમાં કોઈ સંશય નથી; ઉત્સુક થયેલી મને પાછી વાળી શકાય તેમ નથી. ^AI

ಎಲೈ ಮಹಾಭಾಗ್ಯನೇ, ನಾನು ಈ ದಿನ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗುವೆನು, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ಹೊರಡಲು ಸಿದ್ಧಳಾದ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ^AI

Shloka 15

𑌫𑌲𑌮𑍂𑌲𑌾𑌶𑌨𑌾 𑌨𑌿𑌤𑍍𑌯𑌂 𑌭𑌵𑌿𑌷𑍍𑌯𑌾𑌮𑌿 𑌨 𑌸𑌂𑌶𑌯𑌃 ।
𑌨 𑌤𑍇 𑌦𑍁𑌃𑌖𑌂 𑌕𑌰𑌿𑌷𑍍𑌯𑌾𑌮𑌿 𑌨𑌿𑌵𑌸𑌨𑍍𑌤𑍀 𑌸𑌹 𑌤𑍍𑌵𑌯𑌾 ॥ 15 ॥

phalamūlāśanā nityaṃ bhaviṣyāmi na saṃśayaḥ |
na te duḥkhaṃ kariṣyāmi nivasantī saha tvayā || 15 ||

હું નિયમિતપણે ફળ અને કંદમૂળ ખાતી રહીશ, તેમાં કોઈ સંશય નથી; તમારી સાથે રહેતી હું તમને કોઈ દુઃખ નહીં કરું. ^AI

ನಾನು ನಿತ್ಯವೂ ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಗೆಡ್ಡೆಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವವಳಾಗುವೆನು, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ ನಿನಗೆ ಯಾವ ದುಃಖವನ್ನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ^AI

Shloka 16

𑌇𑌚𑍍𑌛𑌾𑌮𑌿 𑌸𑌰𑌿𑌤𑌶𑍍𑌶𑍈𑌲𑌾𑌨𑍍𑌪𑌲𑍍𑌵𑌲𑌾𑌨𑌿 𑌵𑌨𑌾𑌨𑌿 𑌚 ।
𑌦𑍍𑌰𑌷𑍍𑌟𑍁𑌂 𑌸𑌰𑍍𑌵𑌤𑍍𑌰 𑌨𑌿𑌰𑍍𑌭𑍀𑌤𑌾 𑌤𑍍𑌵𑌯𑌾 𑌨𑌾𑌥𑍇𑌨 𑌧𑍀𑌮𑌤𑌾 ॥ 16 ॥

icchāmi saritaśśailānpalvalāni vanāni ca |
draṣṭuṃ sarvatra nirbhītā tvayā nāthena dhīmatā || 16 ||

હે બુદ્ધિમાન નાથ! તમારી સાથે હું નદીઓ, પર્વતો, પલ્વલ (જળાશયો) અને વનોને સર્વત્ર નિર્ભય થઈને જોવા ઈચ્છું છું. ^AI

ಎಲೈ ಬುದ್ಧಿವಂತನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಕನಾಗಿ ಹೊಂದಿ, ನಾನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ನಿರ್ಭಯಳಾಗಿ ನದಿಗಳನ್ನು, ಪರ್ವತಗಳನ್ನು, ಕೊಳಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕಾಡುಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ^AI

Shloka 17

𑌹𑌂𑌸𑌕𑌾𑌰𑌣𑍍𑌡𑌵𑌾𑌕𑍀𑌰𑍍𑌣𑌾𑌃 𑌪𑌦𑍍𑌮𑌿𑌨𑍀𑌸𑍍𑌸𑌾𑌧𑍁𑌪𑍁𑌷𑍍𑌪𑌿𑌤𑌾𑌃 ।
𑌇𑌚𑍍𑌛𑍇𑌯𑌂 𑌸𑍁𑌖𑌿𑌨𑍀 𑌦𑍍𑌰𑌷𑍍𑌟𑍁𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌯𑌾 𑌵𑍀𑌰𑍇𑌣 𑌸𑌙𑍍𑌗𑌤𑌾 ॥ 17 ॥

haṃsakāraṇḍavākīrṇāḥ padminīssādhupuṣpitāḥ |
iccheyaṃ sukhinī draṣṭuṃ tvayā vīreṇa saṅgatā || 17 ||

હંસ અને કારંડવ પક્ષીઓથી ભરેલા, સારી રીતે ખીલેલાં કમળોથી યુક્ત એવા સરોવરોને હું સુખી થઈને, વીર એવા તારી સાથે સંગાથે જોઈ ઈચ્છું છું. ^AI

ಹಂಸ ಮತ್ತು ಕಾರಂಡವ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಳಿದ ಪದ್ಮಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪದ್ಮಿನಿ ಸರೋವರಗಳನ್ನು ನಾನು ಸುಖಿನಿಯಾಗಿ, ವೀರನಾದ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗೂಡಿ ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ^AI

Shloka 18

𑌅𑌭𑌿𑌷𑍇𑌕𑌂 𑌕𑌰𑌿𑌷𑍍𑌯𑌾𑌮𑌿 𑌤𑌾𑌸𑍁 𑌨𑌿𑌤𑍍𑌯𑌂 𑌯𑌤𑌵𑍍𑌰𑌤𑌾 ।
𑌸𑌹 𑌤𑍍𑌵𑌯𑌾 𑌵𑌿𑌶𑌾𑌲𑌾𑌕𑍍𑌷 𑌰𑌂𑌸𑍍𑌯𑍇 𑌪𑌰𑌮𑌨𑌨𑍍𑌦𑌿𑌨𑍀 ॥ 18 ॥

abhiṣekaṃ kariṣyāmi tāsu nityaṃ yatavratā |
saha tvayā viśālākṣa raṃsye paramanandinī || 18 ||

હે વિશાળાક્ષ, નિયમિત વ્રત ધારણ કરીને હું તે સરોવરોમાં નિત્ય સ્નાન કરીશ અને તારી સાથે પરમ આનંદ પામતી રહીશ. ^AI

ವಿಶಾಲಾಕ್ಷನೇ, ನಿತ್ಯವೂ ವ್ರತನಿಷ್ಠಳಾಗಿ ಆ ಸರೋವರಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಸ್ನಾನವನ್ನು ಮಾಡುವೆನು; ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಪರಮಾನಂದದಿಂದ ಸಂತೋಷಿಸುವೆನು. ^AI

Shloka 19

𑌏𑌵𑌂 𑌵𑌰𑍍𑌷𑌸𑌹𑌸𑍍𑌰𑌾𑌣𑌾𑌂 𑌶𑌤𑌂 𑌵𑌾𑌽𑌹𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌯𑌾 𑌸𑌹 ।
𑌵𑍍𑌯𑌤𑌿𑌕𑍍𑌰𑌮𑌂 𑌨 𑌵𑍇𑌤𑍍𑌸𑍍𑌯𑌾𑌮𑌿 𑌸𑍍𑌵𑌰𑍍𑌗𑍋𑌽𑌪𑌿 𑌨 𑌹𑌿 𑌮𑍇 𑌮𑌤𑌃 ॥ 19 ॥

evaṃ varṣasahasrāṇāṃ śataṃ vā'haṃ tvayā saha |
vyatikramaṃ na vetsyāmi svargo'pi na hi me mataḥ || 19 ||

આ પ્રમાણે હું તારી સાથે હજાર વર્ષનાં સો વર્ષ (એટલે કે એક લાખ વર્ષ) વિત્યાં તેમ પણ જાણીશ નહીં; સ્વર્ગ પણ મને માન્ય નથી. ^AI

ಹೀಗೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗೂಡಿ ನೂರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದುದನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಸ್ವರ್ಗವೂ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಲ್ಲ. ^AI

Shloka 20

𑌸𑍍𑌵𑌰𑍍𑌗𑍇𑌽𑌪𑌿 𑌚 𑌵𑌿𑌨𑌾 𑌵𑌾𑌸𑍋 𑌭𑌵𑌿𑌤𑌾 𑌯𑌦𑌿 𑌰𑌾𑌘𑌵 ।
𑌤𑍍𑌵𑌯𑌾 𑌮𑌮 𑌨𑌰𑌵𑍍𑌯𑌾𑌘𑍍𑌰 𑌨𑌾𑌹𑌂 𑌤𑌮𑌪𑌿 𑌰𑍋𑌚𑌯𑍇 ॥ 20 ॥

svarge'pi ca vinā vāso bhavitā yadi rāghava |
tvayā mama naravyāghra nāhaṃ tamapi rocaye || 20 ||

હે રાઘવ, જો સ્વર્ગમાં પણ તારા વિના વાસ થાય તો હે નરવ્યાઘ્ર, હું તે સ્વર્ગને પણ પસંદ કરતી નથી. ^AI

ರಾಘವನೇ, ನರವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟು ವಾಸವಾಗುವುದಾದರೆ, ಆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೂ ನಾನು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ^AI

Shloka 21

𑌅𑌹𑌂 𑌗𑌮𑌿𑌷𑍍𑌯𑌾𑌮𑌿 𑌵𑌨𑌂 𑌸𑍁𑌦𑍁𑌰𑍍𑌗𑌮𑌂 𑌮𑍃𑌗𑌾𑌯𑍁𑌤𑌂 𑌵𑌾𑌨𑌰𑌵𑌾𑌰𑌣𑍈𑌰𑍍𑌯𑍁𑌤𑌮𑍍 ।
𑌵𑌨𑍇 𑌨𑌿𑌵𑌤𑍍𑌸𑍍𑌯𑌾𑌮𑌿 𑌯𑌥𑌾 𑌪𑌿𑌤𑍁𑌰𑍍𑌗𑍃𑌹𑍇 𑌤𑌵𑍈𑌵 𑌪𑌾𑌦𑌾𑌵𑍁𑌪𑌗𑍃𑌹𑍍𑌯 𑌸𑌂𑌯𑌤𑌾 ॥ 21 ॥

ahaṃ gamiṣyāmi vanaṃ sudurgamaṃ mṛgāyutaṃ vānaravāraṇairyutam |
vane nivatsyāmi yathā piturgṛhe tavaiva pādāvupagṛhya saṃyatā || 21 ||

હું અત્યંત દુર્ગમ, હરણોથી ભરેલા અને વાનર તથા હાથીઓથી યુક્ત એવા વનમાં જઈશ; અને વનમાં પિતાના ઘરમાં જેમ રહેવાય તેમ, તારા ચરણોને પકડીને સંયમથી રહીશ. ^AI

ನಾನು ಬಹಳ ದುರ್ಗಮವಾದ, ಮೃಗಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಕಪಿಗಳು ಮತ್ತು ಆನೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗುವೆನು; ತಂದೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಂತೆಯೇ, ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಸಂಯಮದಿಂದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವೆನು. ^AI

Shloka 22

𑌅𑌨𑌨𑍍𑌯𑌭𑌾𑌵𑌾𑌮𑌨𑍁𑌰𑌕𑍍𑌤𑌚𑍇𑌤𑌸𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌯𑌾 𑌵𑌿𑌯𑍁𑌕𑍍𑌤𑌾𑌂 𑌮𑌰𑌣𑌾𑌯𑌨𑌿𑌶𑍍𑌚𑌿𑌤𑌾𑌮𑍍 ।
𑌨𑌯𑌸𑍍𑌵 𑌮𑌾𑌂 𑌸𑌾𑌧𑍁 𑌕𑍁𑌰𑍁𑌷𑍍𑌵 𑌯𑌾𑌚𑌨𑌾𑌂 𑌨 𑌤𑍇 𑌮𑌯𑌾𑌽𑌤𑍋 𑌗𑍁𑌰𑍁𑌤𑌾 𑌭𑌵𑌿𑌷𑍍𑌯𑌤𑌿 ॥ 22 ॥

ananyabhāvāmanuraktacetasaṃ tvayā viyuktāṃ maraṇāyaniścitām |
nayasva māṃ sādhu kuruṣva yācanāṃ na te mayā'to gurutā bhaviṣyati || 22 ||

અનન્ય ભાવવાળી, તારા પ્રત્યે અનુરક્ત ચિત્તવાળી, તારાથી વિયુક્ત થતાં મરણ નિશ્ચિત થયેલી એવી મને સાથે લઈ જા; સાધુ થઈને મારી યાચના પૂર્ણ કર; આથી તને કોઈ ગુરુતા (દોષ) થશે નહીં. ^AI

ಬೇರೆ ಯಾವ ಭಾವವೂ ಇಲ್ಲದೆ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಅನುರಕ್ತವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ನಿನ್ನಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟರೆ ಮರಣವೇ ನಿಶ್ಚಯವೆಂದು ತಿಳಿದಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುವವನಾಗು; ಚೆನ್ನಾಗಿ ನನ್ನ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸುವವನಾಗು; ಇದರಿಂದ ನಿನಗೆ ಯಾವ ಗೌರವಹಾನಿಯೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ^AI

Shloka 23

𑌤𑌥𑌾 𑌬𑍍𑌰𑍁𑌵𑌾𑌣𑌾𑌮𑌪𑌿 𑌧𑌰𑍍𑌮𑌵𑌤𑍍𑌸𑌲𑍋 𑌨 𑌚 𑌸𑍍𑌮 𑌸𑍀𑌤𑌾𑌂 𑌨𑍃𑌵𑌰𑍋 𑌨𑌿𑌨𑍀𑌷𑌤𑌿 ।
𑌉𑌵𑌾𑌚 𑌚𑍈𑌨𑌾𑌂 𑌬𑌹𑍁 𑌸𑌨𑍍𑌨𑌿𑌵𑌰𑍍𑌤𑌨𑍇 𑌵𑌨𑍇 𑌨𑌿𑌵𑌾𑌸𑌸𑍍𑌯 𑌚 𑌦𑍁𑌃𑌖𑌿𑌤𑌾𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌤𑌿 ॥ 23 ॥

tathā bruvāṇāmapi dharmavatsalo na ca sma sītāṃ nṛvaro ninīṣati |
uvāca caināṃ bahu sannivartane vane nivāsasya ca duḥkhitāṃ prati || 23 ||

તે સીતા આમ કહેતી હતી ત્યારે પણ ધર્મવત્સલ એવા નૃપશ્રેષ્ઠ રામે તેને લઈ જવાનો વિચાર કર્યો નહીં; અને દુઃખી થયેલી તે સીતાને વનમાં નિવાસનાં દુઃખો વિશે તથા પાછા ફરવા વિશે ઘણું કહ્યું. ^AI

ಹೀಗೆ ಅವಳು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೂ ಧರ್ಮವತ್ಸಲನಾದ ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನು ಸೀತೆಯನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ; ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ದುಃಖಿತಳಾದ ಅವಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುವಂತೆ ಬಹಳವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು. ^AI

𑌇𑌤𑍍𑌯𑌾𑌰𑍍𑌷𑍇 𑌶𑍍𑌰𑍀𑌮𑌦𑍍𑌰𑌾𑌮𑌾𑌯𑌣𑍇 𑌵𑌾𑌲𑍍𑌮𑍀𑌕𑍀𑌯 𑌆𑌦𑌿𑌕𑌾𑌵𑍍𑌯𑍇 𑌅𑌯𑍋𑌧𑍍𑌯𑌾𑌕𑌾𑌣𑍍𑌡𑍇 𑌸𑌪𑍍𑌤𑌵𑌿𑌂𑌶𑌸𑍍𑌸𑌰𑍍𑌗𑌃 ॥

Sanskrit — Devanagari (original)

श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे अयोध्याकाण्डम् ।

अथ सप्तविंशस्सर्गः ।

एवमुक्ता तु वैदेही प्रियार्हा प्रियवादिनी ।

प्रणयादेव सङ्क्रुद्धा भर्तारमिदमब्रवीत् ॥ 1 ॥

किमिदं भाषसे राम वाक्यं लघुतया ध्रुवम् ।

त्वया यदपहास्यं मे श्रुत्वा नरवरात्मज ॥ 2 ॥

आर्यपुत्र पिता माता भ्राता पुत्रस्तथा स्नुषा ।

स्वानि पुण्यानि भुञ्जानाः स्वं स्वं भाग्यमुपासते ॥ 3 ॥

भर्तुर्भाग्यं तु भार्यैका प्राप्नोति पुरुषर्षभ ।

अतश्चैवाहमादिष्टा वने वस्तव्यमित्यपि ॥ 4 ॥

न पिता नात्मजो नात्मा न माता न सखीजनः ।

इह प्रेत्य च नारीणां पतिरेको गतिस्सदा ॥ 5 ॥

यदि त्वं प्रस्थितो दुर्गं वनमद्यैव राघव ।

अग्रतस्ते गमिष्यामि मृद्नन्ती कुशकण्टकान् ॥ 6 ॥

ईर्ष्यारोषौ बहिष्कृत्य भुक्तशेषमिवोदकम् ।

नय मां वीर विस्रब्धः पापं मयि न विद्यते ॥ 7 ॥

प्रासादाग्रैर्विमानैर्वा वैहायसगतेन वा ।

सर्वावस्थागता भर्तुः पादच्छाया विशिष्यते ॥ 8 ॥

अनुशिष्टाऽस्मि मात्रा च पित्रा च विविधाश्रयम् ।

नाऽस्मि सम्प्रति वक्तव्या वर्तितव्यं यथा मया ॥ 9 ॥

अहं दुर्गं गमिष्यामि वनं पुरुषवर्जितम् ।

नानामृगगणाकीर्णं शार्दूलवृकसेवितम् ॥ 10 ॥

सुखं वने निवत्स्यामि यथैव भवने पितुः ।

अचिन्तयन्ती त्रीन्लोकांश्च्चिन्तयन्ती पतिव्रतम् ॥ 11 ॥

शुश्रूषमाणा ते नित्यं नियता ब्रह्मचारिणी ।

सह रंस्ये त्वया वीर वनेषु मधुगन्धिषु ॥ 12 ॥

त्वं हि शक्तो वने कर्तुं राम सम्परिपालनम् ।

अन्यस्यापि जनस्येह किं पुनर्मम मानद ॥ 13 ॥

सह त्वया गमिष्यामि वनमद्य न संशयः ।

नाहं शक्या महाभाग निवर्तयितुमुद्यता ॥ 14 ॥

फलमूलाशना नित्यं भविष्यामि न संशयः ।

न ते दुःखं करिष्यामि निवसन्ती सह त्वया ॥ 15 ॥

इच्छामि सरितश्शैलान्पल्वलानि वनानि च ।

द्रष्टुं सर्वत्र निर्भीता त्वया नाथेन धीमता ॥ 16 ॥

हंसकारण्डवाकीर्णाः पद्मिनीस्साधुपुष्पिताः ।

इच्छेयं सुखिनी द्रष्टुं त्वया वीरेण सङ्गता ॥ 17 ॥

अभिषेकं करिष्यामि तासु नित्यं यतव्रता ।

सह त्वया विशालाक्ष रंस्ये परमनन्दिनी ॥ 18 ॥

एवं वर्षसहस्राणां शतं वाऽहं त्वया सह ।

व्यतिक्रमं न वेत्स्यामि स्वर्गोऽपि न हि मे मतः ॥ 19 ॥

स्वर्गेऽपि च विना वासो भविता यदि राघव ।

त्वया मम नरव्याघ्र नाहं तमपि रोचये ॥ 20 ॥

अहं गमिष्यामि वनं सुदुर्गमं मृगायुतं वानरवारणैर्युतम् ।

वने निवत्स्यामि यथा पितुर्गृहे तवैव पादावुपगृह्य संयता ॥ 21 ॥

अनन्यभावामनुरक्तचेतसं त्वया वियुक्तां मरणायनिश्चिताम् ।

नयस्व मां साधु कुरुष्व याचनां न ते मयाऽतो गुरुता भविष्यति ॥ 22 ॥

तथा ब्रुवाणामपि धर्मवत्सलो न च स्म सीतां नृवरो निनीषति ।

उवाच चैनां बहु सन्निवर्तने वने निवासस्य च दुःखितां प्रति ॥ 23 ॥

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये अयोध्याकाण्डे सप्तविंशस्सर्गः ॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Grantha script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

2.27 𑌅𑌯𑍋𑌧𑍍𑌯𑌾𑌕𑌾𑌣𑍍𑌡 - 𑌸𑌪𑍍𑌤𑌵𑌿𑌂𑌶 𑌸𑌰𑍍𑌗𑌃