Valmiki Ramayana Yuddha Kanda Sarga 117 — Gurmukhi Script

⚠️ AI-generated translation — the Sinhala meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Sinhala

හනුමාන් රාමයන්ට සීතාව දැකීමට සුදුසු බව පවසා, ඇය ජයග්‍රහණය ගැන අසා ඔහු දැකීමට ආශා කරන බව දන්වයි. රාමයන් විභීෂණයන්ට සීතාව රථයකින් කැඳවා ගෙන එන ලෙස පවසයි. සීතා තමා නොනාහා ස්වාමියා දැකීමට කැමති බව කී කල්හි, විභීෂණ ඇය නාහා අලංකාර කර ශිබිකාවකින් රැගෙන එයි. රාමයන් ජනයා ඉවත් කිරීම නවත්වන ලෙස පවසා, විපත් අවස්ථාවලදී ස්ත්‍රියකගේ දර්ශනය දෝෂයක් නොවන බව කියා, සීතා තමා වෙත පයින්ම එන ලෙස කියයි. සීතා ස්වාමියාගේ මුහුණ දැක සිතේ වෙහෙස දුරු කර ගනී.

AI-generated · not yet verified

The Sinhala meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯ ਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡਮ੍ ।

ਅਥ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮਸ੍ਸਰ੍ਗਃ ।

Shloka 1

ਸ ਉਵਾਚਮਹਾਪ੍ਰਾਮਸ੍ਸੋऽਭਿਵਾਦ੍ਯਪ੍ਲਵਙ੍ਗਮਃ ।
ਰਾਮਂਵਚਨਮਰ੍ਥਜ੍ਞੋਵਰਂਸਰ੍ਵਧਨੁष੍ਮਤਾਮ੍ ॥ 1 ॥

sa uvācamahāprāmasso'bhivādyaplavaṅgamaḥ |
rāmaṃvacanamarthajñovaraṃsarvadhanuṣmatām || 1 ||

එකල්හි අර්ථය දන්නා, සියලු ධනුර්ධරයන් අතර උතුම් වූ ඒ මහා ප්‍රාජ්ඤ වානරයා රාමයන් වෙත වැඳ ඔහුට මෙසේ පැවසීය. ^AI

Shloka 2

ਯਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤੋऽਯਮਾਰਮ੍ਬਃਕਰ੍ਮਣਾਂਯਃਫਲੋਦਯਃ ।
ਤਾਨ੍ਦੇਵੀਂਸ਼ੋਕਸਨ੍ਤਪ੍ਤਾਨ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਰ੍ਹਸਿਮੈਥਿਲੀਮ੍ ॥ 2 ॥

yannimitto'yamārambaḥkarmaṇāṃyaḥphalodayaḥ |
tāndevīṃśokasantaptāndraṣṭumarhasimaithilīm || 2 ||

මෙම කටයුත්ත ඇති වූයේ කුමන හේතුවක් නිසාද, එහි ඵලය කුමක්ද යන්න දැන, ශෝකයෙන් වෙහෙසට පත් වූ ඒ දේවිය, මෛථිලිය, දැකීමට ඔබ වහන්සේ සුදුසුය. ^AI

Shloka 3

ਸਾਹਿਸ਼ੋਕਸਮਾਵਿष੍ਟਾਬਾष੍ਪਪਰ੍ਯਾਕੁਲੇਕ੍षਣਾ ।
ਮੈਥਿਲੀਵਿਜਯਂਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਦ੍ਰष੍ਟੁਨ੍ਤ੍ਵਾਮਭਿਕਾਙ੍ਕ੍षਤਿ ॥ 3 ॥

sāhiśokasamāviṣṭābāṣpaparyākulekṣaṇā |
maithilīvijayaṃśrutvādraṣṭuntvāmabhikāṅkṣati || 3 ||

ශෝකයෙන් වැසී ගියා වූ, කඳුළින් තෙත් වූ ඇස් ඇති ඒ මෛථිලිය ජයග්‍රහණය පිළිබඳ අසා ඔබ වහන්සේ දැකීමට ආශා කරන්නීය. ^AI

Shloka 4

ਪੂਰ੍ਵਕਾਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਚ੍ਚਾਹਮੁਕ੍ਤੋਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਯਾਤਯਾ ।
ਭਰ੍ਤਾਰਨ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿਕृਤਾਰ੍ਥਂਸਹਲਕ੍ष੍ਮਣਮ੍ ॥ 4 ॥

pūrvakātpratyayāccāhamuktoviśvastayātayā |
bhartārandraṣṭumicchāmikṛtārthaṃsahalakṣmaṇam || 4 ||

පෙර පැවති විශ්වාසය නිසාද, ඇය මා විශ්වාස කොට පැවසූ බැවින්ද, ලක්ෂ්මණයන් සමඟ කෘතාර්ථ වූ ස්වාමියා දැකීමට මම කැමැත්තෙමි. ^AI

Shloka 5

ਏਵਮੁਕ੍ਤੋਹਨੁਮਤਾਰਾਮੋਧਰ੍ਮਭृਤਾਂਵਰਃ ।
ਆਗਚ੍ਛਤ੍ਸਹਸਾਧ੍ਯਾਨਮੀषਦ੍ਭਾष੍ਪਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ ॥ 5 ॥

evamuktohanumatārāmodharmabhṛtāṃvaraḥ |
āgacchatsahasādhyānamīṣadbhāṣpapariplutaḥ || 5 ||

හනුමාන් විසින් මෙසේ පවසන ලද, ධර්මය දරන්නන් අතර උතුම් වූ රාමයන්, සාධ්‍යයන් සමඟ, ටිකක් කඳුළින් තෙත් වූ ඇස් ඇතිව එහි පැමිණියේය. ^AI

Shloka 6

ਦੀਰ੍ਘਮੁष੍ਣਂਵਿਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯਜਗਤੀਮਵਲੋਕਯਨ੍ ।
ਉਵਾਚਮੇਘਸਙ੍ਕਾਸ਼ਂਵਿਭੀषਣਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍ ॥ 6 ॥

dīrghamuṣṇaṃviniḥśvasyajagatīmavalokayan |
uvācameghasaṅkāśaṃvibhīṣaṇamupasthitam || 6 ||

දිගු උණුසුම් නිශ්වාසයක් හෙළා, බිම දෙස බලමින්, මේඝයක් වැනි වූ, අසල සිටින විභීෂණයන්ට මෙසේ පැවසීය. ^AI

Shloka 7

ਦਿਵ੍ਯਾਙ੍ਗਰਾਗਾਂਵੈਦੇਹੀਨ੍ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਮ੍ ।
ਇਹਸੀਤਾਂਸ਼ਿਰਃਸ੍ਨਾਤਾਮੁਪਸ੍ਥਾਪਯਮਾਚਿਰਮ੍ ॥ 7 ॥

divyāṅgarāgāṃvaidehīndivyābharaṇabhūṣitām |
ihasītāṃśiraḥsnātāmupasthāpayamāciram || 7 ||

දිව්‍ය අඟරාග ගැල්වූ, දිව්‍ය ආභරණයෙන් සැරසුණු, ඉස මුදුන් ස්නානය කළ වෛදේහිය, සීතාව, වහාම මෙහි ගෙන එන්න. ^AI

Shloka 8

ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁਰਾਮੇਣਤ੍ਵਰਮਾਣੋਵਿਭੀषਣਃ ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਨ੍ਤਃਪੁਰਂਸੀਤਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਸ੍ਸ੍ਵਾਭਿਰੋਚਦਯਤ੍ ॥ 8 ॥

evamuktasturāmeṇatvaramāṇovibhīṣaṇaḥ |
praviśyāntaḥpuraṃsītāṃstrībhissvābhirocadayat || 8 ||

රාමයන් විසින් මෙසේ පවසන ලද විභීෂණයන් ඉක්මන් වෙමින්, ඇතුළු නගරයට පිවිස, සීතාව තම ස්ත්‍රීන් තිදෙනා සමඟ රථයට නංවා ගෙන ආවේය. ^AI

Shloka 9

ਤਤਸ੍ਸੀਤਾਮ੍ਮਹਾਭਾਗਾਨ੍ਦृष੍ਟਵੋਵਾਚਵਿਭੀषਣਃ ।
ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿਬਦ੍ਧਾਞ੍ਜਲਿਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਵਿਨੀਤੋਰਾਕ੍षਸੇਸ਼੍ਵਰਃ ॥ 9 ॥

tatassītāmmahābhāgāndṛṣṭavovācavibhīṣaṇaḥ |
mūrdhnibaddhāñjaliśrīmānvinītorākṣaseśvaraḥ || 9 ||

එවිට ඒ මහා භාග්‍යවත් සීතාව දැක, රාක්ෂසයන්ගේ ඊශ්වරයා වූ, ශ්‍රීමත් වූ, විනීත වූ විභීෂණ තෙමේ හිසෙහි ඇඳිලි බැඳගෙන මෙසේ කීවේය. ^AI

Shloka 10

ਦਿਵ੍ਯਾਙ੍ਗਰਾਗਾਵੈਦੇਹੀਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ ।
ਯਾਨਮਾਰੋਹਭਦ੍ਰਨ੍ਤੇਭਰ੍ਤਾਤ੍ਵਾਨ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਤਿ ॥ 10 ॥

divyāṅgarāgāvaidehīdivyābharaṇabhūṣitā |
yānamārohabhadrantebhartātvāndraṣṭumicchati || 10 ||

‘දිව්‍ය අංගරාගයෙන් යුත්, දිව්‍ය ආභරණයෙන් සැරසුණු වෛදේහී තුමිය, භද්‍ර වූ යානයක් නැග ගන්න; ඔබගේ ස්වාමියා ඔබ දැකීමට කැමති වන්නේය’ යැයි කීවේය. ^AI

Shloka 11

ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਤੁਵੈਦੇਹੀਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚਵਿਭੀषਣਮ੍ ।
ਅਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿਭਰ੍ਤਾਰਂਰਾਕ੍षਸੇਸ਼੍ਵਰ ॥ 11 ॥

evamuktātuvaidehīpratyuvācavibhīṣaṇam |
asnātvādraṣṭumicchāmibhartāraṃrākṣaseśvara || 11 ||

මෙසේ කී කල්හි වෛදේහී තුමිය රාක්ෂස ඊශ්වරයා වූ විභීෂණට පිළිතුරු දෙමින්, ‘රාක්ෂස ඊශ්වරය, මම නොනාහා ස්වාමියා දැකීමට කැමති වෙමි’ යැයි කීවාය. ^AI

Shloka 12

ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚਵਿਭੀषਣਃ ।
ਯਥਾਹਰਾਮੋਭਹਰ੍ਤਾਤੇਤਤ੍ਤਥਾਕਰ੍ਤੁਮਾਰ੍ਹਸਿਮਾਰ੍ਹਸਿ ॥ 12 ॥

tasyāstadvacanaṃśrutvāpratyuvācavibhīṣaṇaḥ |
yathāharāmobhahartātetattathākartumārhasimārhasi || 12 ||

ඇගේ ඒ වචනය අසා විභීෂණ මෙසේ පිළිතුරු දුන්නේය: ‘අපගේ ස්වාමියා ඔබ රැගෙන එන ආකාරයට ම එය කිරීම ඔබට සුදුසුය.’ ^AI

Shloka 13

ਤਸ੍ਯਤਦ੍ਵਚਨਂਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਮੈਥਿਲੀਪਤਿਦੇਵਤਾ ।
ਭਰ੍ਤृਭਕ੍ਤ੍ਯਾਵृਤਾਸਾਧ੍ਵੀਤਥੇਤਿਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ ॥ 13 ॥

tasyatadvacanaṃśrutvāmaithilīpatidevatā |
bhartṛbhaktyāvṛtāsādhvītathetipratyabhāṣata || 13 ||

ඔහුගේ ඒ වචනය අසා, ස්වාමියා දෙවියන් කොට සලකන, ස්වාමියා කෙරෙහි ඇති භක්තියෙන් වැසුණු, සාධ්වී වූ මෛථිලී තුමිය ‘එසේ ය’ යැයි පිළිතුරු දුන්නාය. ^AI

Shloka 14

ਤਤਸ੍ਸੀਤਾਂਸ਼ਿਰਃਸ੍ਨਾਤਾਂਸਂਯੁਕ੍ਤਾਮ੍ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਮਣਾ ।
ਮਹਾਰ੍ਹਾਭਰਣੋਪੇਤਾਮ੍ਮਹਾਰ੍ਹਾਮ੍ਬਰਧਾਰਿਣੀਮ੍ ॥ 14 ॥

tatassītāṃśiraḥsnātāṃsaṃyuktāmpratikarmaṇā |
mahārhābharaṇopetāmmahārhāmbaradhāriṇīm || 14 ||

එවිට හිස සෝදා නාහා, අලංකරණයෙන් යුත්, ඉතා අගනා ආභරණවලින් සැරසුණු, ඉතා අගනා වස්ත්‍ර ඇඳගත් සීතාව, ^AI

Shloka 15

ਆਰੋਪ੍ਯਸ਼ਿਬਿਕਾਨ੍ਦੀਪ੍ਤਾਮ੍ਪਰਾਰ੍ਘ੍ਯਾਮ੍ਬਰਸਮ੍ਵृਤਾਮ੍ ।
ਰਾਕ੍षਸੈਰ੍ਭਹੁਭਿਰ੍ਗੁਪ੍ਤਾਮਾਜਹਾਰਵਿਭੀषਣਃ ॥ 15 ॥

āropyaśibikāndīptāmparārghyāmbarasamvṛtām |
rākṣasairbhahubhirguptāmājahāravibhīṣaṇaḥ || 15 ||

දිලිසෙන, ඉතා අගනා වස්ත්‍රවලින් වැසුණු, බොහෝ රාක්ෂසයන් විසින් ආරක්ෂා කරන ලද ශිබිකාවක් මත නංවා විභීෂණ තෙමේ රැගෙන ආවේය. ^AI

Shloka 16

ਸੋऽਭਿਗਮ੍ਯਮਹਾਤ੍ਮਾਨਞ੍ਜ੍ਞਾਤਾਵਪਿਧ੍ਯਾਨਮਾਸ੍ਥਿਤਮ੍ ।
ਪ੍ਰਣਤਸ਼੍ਚਪ੍ਰਹृष੍ਟਸ਼੍ਚਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਂਸੀਤਾਨ੍ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ ॥ 16 ॥

so'bhigamyamahātmānañjñātāvapidhyānamāsthitam |
praṇataścaprahṛṣṭaścaprāptāṃsītānnyavedayat || 16 ||

ඔහු මහාත්ම වූ, දැනගෙන සිටියද ධ්‍යානයෙහි යෙදී සිටි ඔහු වෙත පැමිණ, නමස්කාර කොට, සතුටින් යුතුව සීතාව පැමිණි බව දන්වා සිටියේය. ^AI

Shloka 17

ਤਾਮਾਗਤਾਮੁਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯਰਕ੍षੋਗृਹਚਿਰੋषਿਤਾਮ੍ ।
ਹਰ੍षੋਦੈਨ੍ਯਞ੍ਚ ਰੋषਸ਼੍ਚਤ੍ਰਯਂਰਾਘਵਮਾਵਿਸ਼ਤ੍ ॥ 17 ॥

tāmāgatāmupaśrutyarakṣogṛhaciroṣitām |
harṣodainyañca roṣaścatrayaṃrāghavamāviśat || 17 ||

ඇය රාක්ෂස ගෘහයේ බොහෝ කලක් විසූ තැනැත්තියක් ලෙස පැමිණි බව අසා, සතුට, දුක්මුසු බව සහ කෝපය යන මේ තුන රාඝව තුමා තුළට ඇතුළු විය. ^AI

Shloka 18

ਤਤਃਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਗਤਨ੍ਦृष੍ਟਵਾਸਵਿਮਰ੍ਸ਼ਂਵਿਚਾਰਯਨ੍ ।
ਵਿਭੀषਣਮਿਦਂਵਾਕ੍ਯਮਹृष੍ਟੋਰਾਘਵੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ॥ 18 ॥

tataḥpārśvagatandṛṣṭavāsavimarśaṃvicārayan |
vibhīṣaṇamidaṃvākyamahṛṣṭorāghavo'bravīt || 18 ||

ඉන්පසු තමා අසල සිටින විභීෂණ සමඟ කරුණු සලකා බලමින්, සතුටු වූ රාඝව තුමා විභීෂණට මේ වචන පැවසීය. ^AI

Shloka 19

ਰਾਕ੍षਸਾਧਿਪਤੇਸੌਮ੍ਯਨਿਤ੍ਯਮ੍ਮਦ੍ਵਿਜਯੇਰਤ ।
ਵੈਦੇਹੀਸਨ੍ਨਿਕਰ੍षਮ੍ਮੇਸ਼ੀਘ੍ਰਂਸਮੁਪਗਚ੍ਛਤੁ ॥ 19 ॥

rākṣasādhipatesaumyanityammadvijayerata |
vaidehīsannikarṣammeśīghraṃsamupagacchatu || 19 ||

රාක්ෂසාධිපතිය, සෞම්‍යය, නිතරම මාගේ ජයෙහි ඇලුම් කරන්නා වූ ඔබ, වෛදේහී තුමිය මා අසලට ඉක්මනින් ගෙන එන්න. ^AI

Shloka 20

ਤਸ੍ਯਤਦ੍ਵਚਨਂਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਰਾਘਵਸ੍ਯਵਿਭੀषਣਃ ।
ਤੂਰ੍ਣਮੁਤ੍ਸਾਰਣਨ੍ਤਤ੍ਰਕਾਰਯਾਮਾਸਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ ॥ 20 ॥

tasyatadvacanaṃśrutvārāghavasyavibhīṣaṇaḥ |
tūrṇamutsāraṇantatrakārayāmāsadharmavit || 20 ||

රාඝව තුමාගේ එම වචනය අසා, ධර්මය දන්නා විභීෂණ එහි ඉක්මනින් ඉවත් කිරීම සිදු කරවීය. ^AI

Shloka 21

ਕਞ੍ਚੁਕੋष੍ਣੀषਿਣਸ੍ਤਤ੍ਰਵੇਤ੍ਰਜਰ੍ਜਰਪਾਣਯਃ ।
ਉਤ੍ਸਾਰਯਨ੍ਤਸ੍ਤਾਨ੍ਯੋਧਾਨ੍ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ ਪਰਿਚਕ੍ਰਮੁਃ ॥ 21 ॥

kañcukoṣṇīṣiṇastatravetrajarjarapāṇayaḥ |
utsārayantastānyodhānsamantāt paricakramuḥ || 21 ||

එහි කඤ්චුක සහ උෂ්ණීෂ පැළඳගත්, වේත්‍රයෙන් තැළුණු අත් ඇති භටයෝ ඒ යෝධයන් ඉවත් කරමින් සියලු දිසාවන්හි කැරකෙමින් ගියහ. ^AI

Shloka 22

ऋਕ੍षਾਣਾਂਵਾਨਰਾਣਾਂ ਚ ਰਾਕ੍षਸਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ।
ਵृਨ੍ਦਾਨ੍ਯੁਤ੍ਸਾਰ੍ਯਮਾਣਾਨਿਦੂਰਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੁਰਨ੍ਤਤਃ ॥ 22 ॥

ṛkṣāṇāṃvānarāṇāṃ ca rākṣasānāṃ ca sarvaśaḥ |
vṛndānyutsāryamāṇānidūramuttasthurantataḥ || 22 ||

වලසුන්ගේ, වානරයන්ගේ සහ රාක්ෂසයන්ගේ සමූහ සියලු තැන්වලින් ඉවත් කරනු ලබමින්, ඈතට ඉවත් වී නැගිට්ටාහුය. ^AI

Shloka 23

ਤੇषਾਮੁਤ੍ਸਾਰ੍ਯਮਾਣਾਨਾਨ੍ਨਿਃਸ੍ਵਨਃਸੁਮਹਾਨਭੂਤ੍ ।
ਵਾਯੁਨੋਦ੍ਧੂਯਾਮਾਨਸ੍ਯਸਾਗਰਸ੍ਯੇਵਨਿਃਸ੍ਵਨਃ ॥ 23 ॥

teṣāmutsāryamāṇānānniḥsvanaḥsumahānabhūt |
vāyunoddhūyāmānasyasāgarasyevaniḥsvanaḥ || 23 ||

ඉවත් කරනු ලබන ඔවුන්ගෙන් ඉතා මහත් ශබ්දයක් ඇති විය; එය වාතයෙන් ගසාගෙන යන මුහුදේ ශබ්දය මෙනි. ^AI

Shloka 24

ਉਤ੍ਸਾਰ੍ਯਮਾਣਾਨ੍ ਦृष੍ਟਵਾਥਜਗਤ੍ਯਾਞ੍ਜਾਤਸਮ੍ਭ੍ਰਮਾਨ੍ ।
ਦਾਕ੍षਿਣ੍ਯਾਤ੍ਤਦਮਰ੍षਾਚ੍ਚਵਾਰਯਾਮਾਸਰਾਘਵਃ ॥ 24 ॥

utsāryamāṇān dṛṣṭavāthajagatyāñjātasambhramān |
dākṣiṇyāttadamarṣāccavārayāmāsarāghavaḥ || 24 ||

ඉවත් කරනු ලබන, ලෝකයෙහි බියට පත් වූ ඔවුන් දැක, රාඝව තුමා දයාව නිසාද ඒ අමනාපය නිසාද ඔවුන් වළක්වාලීය. ^AI

Shloka 25

ਸਂਰਮ੍ਬਸ਼੍ਚਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਮਸ਼੍ਚਕ੍षੁषਾਪ੍ਰਦਹਨ੍ਨਿਵ ।
ਵਿਭੀषਣਮ੍ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਂਸੋਪਾਲਮ੍ਬਮਿਦਂਵਚਃ ॥ 25 ॥

saṃrambaścābravīdrāmaścakṣuṣāpradahanniva |
vibhīṣaṇammahāprājñaṃsopālambamidaṃvacaḥ || 25 ||

රාම තෙමේ උදහස් වී, ඇසින් දවා හරින්නාක් මෙන් බලමින්, මහා ප්‍රඥාවන්ත වූ විභීෂණට මෙම වචනය පිළිවෙළින් කීය. ^AI

Shloka 26

ਕਿਮਰ੍ਥਮ੍ਮਾਮਨਾਦृਤ੍ਯਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਤੇऽਯਨ੍ਤ੍ਵਯਾਜਨਃ ।
ਨਿਵਰ੍ਤਯੈਨਮੁਦ੍ਯੋਗਞ੍ਜਨੋऽਯਂਸ੍ਵਜਨੋਮਮ ॥ 26 ॥

kimarthammāmanādṛtyakliśyate'yantvayājanaḥ |
nivartayainamudyogañjano'yaṃsvajanomama || 26 ||

මා නොසලකා හැර මේ ජනයා ඇයි වෙහෙසට පත් කරන්නේ? මේ උත්සාහය නවත්වන්න; මේ ජනයා මගේම ජනයාය. ^AI

Shloka 27

ਨ ਗृਹਾਣਿ ਨ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਨ ਪ੍ਰਾਕਾਰਾਸ੍ਤਿਰਸ੍ਕ੍ਰਿਯਾ ।
ਨੇਦृਸ਼ਾਰਾਜਸਤ੍ਕਾਰਾਵृਤ੍ਤਮਾਵਰਣਂਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਃ ॥ 27 ॥

na gṛhāṇi na vastrāṇi na prākārāstiraskriyā |
nedṛśārājasatkārāvṛttamāvaraṇaṃstriyāḥ || 27 ||

ගෘහ නොවේ, වස්ත්‍ර නොවේ, ප්‍රාකාර නොවේ, තිර ආවරණ නොවේ; මෙබඳු රාජ සත්කාරයක් ස්ත්‍රියකට ආවරණයක් නොවේ. ^AI

Shloka 28

ਵ੍ਯਸਨੇषੁ ਨ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇषੁ ਨ ਯੁਦ੍ਧੇषੁਸ੍ਵਯਂਵਰੇ ।
ਨ ਕ੍ਰਤੌਨੋਵਿਵਾਹੇਵਾਦਰ੍ਸ਼ਨਨ੍ਦੂष੍ਯਤੇਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਃ ॥ 28 ॥

vyasaneṣu na kṛcchreṣu na yuddheṣusvayaṃvare |
na krataunovivāhevādarśanandūṣyatestriyāḥ || 28 ||

විපත්වලදී, දුෂ්කර අවස්ථාවලදී, යුද්ධවලදී, ස්වයංවරයේදී, යාගයේදී හෝ විවාහයේදී ස්ත්‍රියකගේ දර්ශනය දෝෂයක් ලෙස නොසැලකේ. ^AI

Shloka 29

ਸੈषਾਵਿਪਦ੍ਗਤਾਚੈਵਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਵ ਚ ਮਹਤਿਸ੍ਥਿਤਾ ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨਾਸ੍ਤਿਦੋषੋऽਸ੍ਯਾਮਤ੍ਸਮੀਪੇਵਿਸ਼ੇषਤਃ ॥ 29 ॥

saiṣāvipadgatācaivakṛcchreva ca mahatisthitā |
darśanenāstidoṣo'syāmatsamīpeviśeṣataḥ || 29 ||

ඇය මේ විපතට පත්ව, මහත් දුෂ්කරතාවක සිටින්නීය. ඇය දැකීමෙන් දෝෂයක් නැත; විශේෂයෙන් මා අසලදී. ^AI

Shloka 30

ਵਿਸृਜ੍ਯਸ਼ਿਬਿਕਾਨ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਮੇਵੋਪਸਰ੍ਪਤੁ ।
ਸਮੀਪੇਮਮਵੈਦੇਹੀਮ੍ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਵੇਤੇਵਨੌਕਸਃ ॥ 30 ॥

visṛjyaśibikāntasmātpadbhyāmevopasarpatu |
samīpemamavaidehīmpaśyantvetevanaukasaḥ || 30 ||

ඇය ඒ උපාධානයෙන් බැස, පයින්ම මා වෙත පැමිණේවා. මේ වනවාසීහු වෛදේහිය මා අසල දකිත්වා. ^AI

Shloka 31

ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁਰਾਮੇਣਸਵਿਮਰ੍ਸ਼ੋਵਿਭੀषਣਮ੍ ।
ਰਾਮਸ੍ਯੋਪਾਨਯਸਤੀਤਾਂਸਨ੍ਨਿਕਰ੍षਂਵਿਨੀਤਵਤ੍ ॥ 31 ॥

evamuktasturāmeṇasavimarśovibhīṣaṇam |
rāmasyopānayasatītāṃsannikarṣaṃvinītavat || 31 ||

රාම විසින් මෙසේ කී කල්හි, විභීෂණ තෙමේ විමසා බලා, රාම අසලට ඇය විනීත ලෙස ගෙන ආයේය. ^AI

Shloka 32

ਤਤੋਲਕ੍ष੍ਮਣਸੁਗ੍ਰੀਵੌਹਨੂਮਾਂਸ਼੍ਚਪ੍ਲਵਙ੍ਗਮਃ ।
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯਵਾਕ੍ਯਂਰਾਮਸ੍ਯਬਭੂਵੁਰ੍ਵ੍ਯਥਿਤਾਭृਸ਼ਮ੍ ॥ 32 ॥

tatolakṣmaṇasugrīvauhanūmāṃścaplavaṅgamaḥ |
niśamyavākyaṃrāmasyababhūvurvyathitābhṛśam || 32 ||

එවිට ලක්ෂ්මණ, සුග්‍රීව සහ වානර වූ හනුමාන් රාමගේ වචනය අසා ඉතා දුකට පත් වූහ. ^AI

Shloka 33

ਇਮਮਾਰ੍षਂ ਸ੍ਤਵਂ ਦਿਵ੍ਯਮਿਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ ॥ 33 ॥

imamārṣaṃ stavaṃ divyamitihāsaṃ purātanam || 33 ||

මෙම ඍෂි පරම්පරාවෙන් පැවත එන, දිව්‍යමය වූ, පුරාණ ඉතිහාසය වූ මෙම ස්තෝත්‍රය. ^AI

Shloka 34

ਲਜ੍ਜਯਾਤ੍ਵਵਲੀਯਨ੍ਤੀਸ੍ਵੇषੁਗਾਤ੍ਰੇषੁਮੈਥਿਲੀ ।
ਵਿਭੀषਣੇਨਾਨੁਗਤਾਭਰ੍ਤਾਰਂਸਾਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ॥ 34 ॥

lajjayātvavalīyantīsveṣugātreṣumaithilī |
vibhīṣaṇenānugatābhartāraṃsābhyavartata || 34 ||

ලජ්ජාවෙන් තම ගාත්‍රයන් තුළම හැකිළෙමින්, විභීෂණයන් විසින් අනුගමනය කරනු ලබන මිථිලා දේශයේ දියණිය වූ සීතාව, තම ස්වාමියා වෙත ළඟා වූවාය. ^AI

Shloka 35

ਵਿਸ੍ਮਯਾਚ੍ਛਪ੍ਰਹਰ੍षਾਚ੍ਚਸ੍ਨੇਹਾਚ੍ਚਪਤਿਦੇਵਤਾ ।
ਉਦੈਕ੍षਤਮੁਖਮ੍ਭਰ੍ਤੁਃਸੌਮ੍ਯਂਸੌਮ੍ਯਤਰਾਨਨਾ ॥ 35 ॥

vismayācchapraharṣāccasnehāccapatidevatā |
udaikṣatamukhambhartuḥsaumyaṃsaumyatarānanā || 35 ||

ප්‍රියමනාප මුහුණක් ඇති ඇය, පුදුමයෙන් ද, මහත් සතුටින් ද, ස්නේහයෙන් ද, ස්වාමියාගේ ප්‍රියමනාප වූ මුහුණ දෙස බැලුවාය. ^AI

Shloka 36

ਅਥਸਮਪਨੁਦਨ੍ਮਨਃਕ੍ਲਮਂਸਾਸੁਚਿਰਮਦृष੍ਟਮੁਦੀਕ੍ष੍ਯਵੈਪ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ।
ਵਦਨਮੁਦਿਤਚਨ੍ਦ੍ਰਪੂਰ੍ਣਕਾਨ੍ਤਂਵਿਮਲਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕਨਿਭਾਨਨਾਤਦਾਨੀਮ੍ ॥ 36 ॥

athasamapanudanmanaḥklamaṃsāsuciramadṛṣṭamudīkṣyavaipriyasya |
vadanamuditacandrapūrṇakāntaṃvimalaśaśāṅkanibhānanātadānīm || 36 ||

එවිට ඇය, බොහෝ කලක් නොදුටු තම ප්‍රියයාගේ, පිබිදුණු සඳ සේ පූර්ණ කාන්තියෙන් යුත් මුහුණ, පිරිසිදු සඳක් වැනි මුහුණක් ඇති ඇය එකල දැක, සිතේ ඇති වූ වෙහෙස දුරු කළාය. ^AI

ਇਤ੍ਯਾਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਮਾਯਣੇ ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯ ਆਦਿਕਾਵ੍ਯੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮਸ੍ਸਰ੍ਗਃ ॥

Sanskrit — Devanagari (original)

श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे युद्धकाण्डम् ।

अथ सप्तदशाधिकशततमस्सर्गः ।

स उवाचमहाप्रामस्सोऽभिवाद्यप्लवङ्गमः ।

रामंवचनमर्थज्ञोवरंसर्वधनुष्मताम् ॥ 1 ॥

यन्निमित्तोऽयमारम्बःकर्मणांयःफलोदयः ।

तान्देवींशोकसन्तप्तान्द्रष्टुमर्हसिमैथिलीम् ॥ 2 ॥

साहिशोकसमाविष्टाबाष्पपर्याकुलेक्षणा ।

मैथिलीविजयंश्रुत्वाद्रष्टुन्त्वामभिकाङ्क्षति ॥ 3 ॥

पूर्वकात्प्रत्ययाच्चाहमुक्तोविश्वस्तयातया ।

भर्तारन्द्रष्टुमिच्छामिकृतार्थंसहलक्ष्मणम् ॥ 4 ॥

एवमुक्तोहनुमतारामोधर्मभृतांवरः ।

आगच्छत्सहसाध्यानमीषद्भाष्पपरिप्लुतः ॥ 5 ॥

दीर्घमुष्णंविनिःश्वस्यजगतीमवलोकयन् ।

उवाचमेघसङ्काशंविभीषणमुपस्थितम् ॥ 6 ॥

दिव्याङ्गरागांवैदेहीन्दिव्याभरणभूषिताम् ।

इहसीतांशिरःस्नातामुपस्थापयमाचिरम् ॥ 7 ॥

एवमुक्तस्तुरामेणत्वरमाणोविभीषणः ।

प्रविश्यान्तःपुरंसीतांस्त्रीभिस्स्वाभिरोचदयत् ॥ 8 ॥

ततस्सीताम्महाभागान्दृष्टवोवाचविभीषणः ।

मूर्ध्निबद्धाञ्जलिश्रीमान्विनीतोराक्षसेश्वरः ॥ 9 ॥

दिव्याङ्गरागावैदेहीदिव्याभरणभूषिता ।

यानमारोहभद्रन्तेभर्तात्वान्द्रष्टुमिच्छति ॥ 10 ॥

एवमुक्तातुवैदेहीप्रत्युवाचविभीषणम् ।

अस्नात्वाद्रष्टुमिच्छामिभर्तारंराक्षसेश्वर ॥ 11 ॥

तस्यास्तद्वचनंश्रुत्वाप्रत्युवाचविभीषणः ।

यथाहरामोभहर्तातेतत्तथाकर्तुमार्हसिमार्हसि ॥ 12 ॥

तस्यतद्वचनंश्रुत्वामैथिलीपतिदेवता ।

भर्तृभक्त्यावृतासाध्वीतथेतिप्रत्यभाषत ॥ 13 ॥

ततस्सीतांशिरःस्नातांसंयुक्ताम्प्रतिकर्मणा ।

महार्हाभरणोपेताम्महार्हाम्बरधारिणीम् ॥ 14 ॥

आरोप्यशिबिकान्दीप्ताम्परार्घ्याम्बरसम्वृताम् ।

राक्षसैर्भहुभिर्गुप्तामाजहारविभीषणः ॥ 15 ॥

सोऽभिगम्यमहात्मानञ्ज्ञातावपिध्यानमास्थितम् ।

प्रणतश्चप्रहृष्टश्चप्राप्तांसीतान्न्यवेदयत् ॥ 16 ॥

तामागतामुपश्रुत्यरक्षोगृहचिरोषिताम् ।

हर्षोदैन्यञ्च रोषश्चत्रयंराघवमाविशत् ॥ 17 ॥

ततःपार्श्वगतन्दृष्टवासविमर्शंविचारयन् ।

विभीषणमिदंवाक्यमहृष्टोराघवोऽब्रवीत् ॥ 18 ॥

राक्षसाधिपतेसौम्यनित्यम्मद्विजयेरत ।

वैदेहीसन्निकर्षम्मेशीघ्रंसमुपगच्छतु ॥ 19 ॥

तस्यतद्वचनंश्रुत्वाराघवस्यविभीषणः ।

तूर्णमुत्सारणन्तत्रकारयामासधर्मवित् ॥ 20 ॥

कञ्चुकोष्णीषिणस्तत्रवेत्रजर्जरपाणयः ।

उत्सारयन्तस्तान्योधान्समन्तात् परिचक्रमुः ॥ 21 ॥

ऋक्षाणांवानराणां च राक्षसानां च सर्वशः ।

वृन्दान्युत्सार्यमाणानिदूरमुत्तस्थुरन्ततः ॥ 22 ॥

तेषामुत्सार्यमाणानान्निःस्वनःसुमहानभूत् ।

वायुनोद्धूयामानस्यसागरस्येवनिःस्वनः ॥ 23 ॥

उत्सार्यमाणान् दृष्टवाथजगत्याञ्जातसम्भ्रमान् ।

दाक्षिण्यात्तदमर्षाच्चवारयामासराघवः ॥ 24 ॥

संरम्बश्चाब्रवीद्रामश्चक्षुषाप्रदहन्निव ।

विभीषणम्महाप्राज्ञंसोपालम्बमिदंवचः ॥ 25 ॥

किमर्थम्मामनादृत्यक्लिश्यतेऽयन्त्वयाजनः ।

निवर्तयैनमुद्योगञ्जनोऽयंस्वजनोमम ॥ 26 ॥

न गृहाणि न वस्त्राणि न प्राकारास्तिरस्क्रिया ।

नेदृशाराजसत्कारावृत्तमावरणंस्त्रियाः ॥ 27 ॥

व्यसनेषु न कृच्छ्रेषु न युद्धेषुस्वयंवरे ।

न क्रतौनोविवाहेवादर्शनन्दूष्यतेस्त्रियाः ॥ 28 ॥

सैषाविपद्गताचैवकृच्छ्रेव च महतिस्थिता ।

दर्शनेनास्तिदोषोऽस्यामत्समीपेविशेषतः ॥ 29 ॥

विसृज्यशिबिकान्तस्मात्पद्भ्यामेवोपसर्पतु ।

समीपेममवैदेहीम्पश्यन्त्वेतेवनौकसः ॥ 30 ॥

एवमुक्तस्तुरामेणसविमर्शोविभीषणम् ।

रामस्योपानयसतीतांसन्निकर्षंविनीतवत् ॥ 31 ॥

ततोलक्ष्मणसुग्रीवौहनूमांश्चप्लवङ्गमः ।

निशम्यवाक्यंरामस्यबभूवुर्व्यथिताभृशम् ॥ 32 ॥

इममार्षं स्तवं दिव्यमितिहासं पुरातनम् ॥ 33 ॥

लज्जयात्ववलीयन्तीस्वेषुगात्रेषुमैथिली ।

विभीषणेनानुगताभर्तारंसाभ्यवर्तत ॥ 34 ॥

विस्मयाच्छप्रहर्षाच्चस्नेहाच्चपतिदेवता ।

उदैक्षतमुखम्भर्तुःसौम्यंसौम्यतरानना ॥ 35 ॥

अथसमपनुदन्मनःक्लमंसासुचिरमदृष्टमुदीक्ष्यवैप्रियस्य ।

वदनमुदितचन्द्रपूर्णकान्तंविमलशशाङ्कनिभाननातदानीम् ॥ 36 ॥

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये युद्धकाण्डे सप्तदशाधिकशततमस्सर्गः ॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Gurmukhi script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

6.117 ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡ - ਸਪ੍ਤਦਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮ ਸਰ੍ਗਃ