Valmiki Ramayana Yuddha Kanda Sarga 117 — Tamil Script

⚠️ AI-generated translation — the Sinhala meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Sinhala

හනුමාන් රාමයන්ට සීතාව දැකීමට සුදුසු බව පවසා, ඇය ජයග්‍රහණය ගැන අසා ඔහු දැකීමට ආශා කරන බව දන්වයි. රාමයන් විභීෂණයන්ට සීතාව රථයකින් කැඳවා ගෙන එන ලෙස පවසයි. සීතා තමා නොනාහා ස්වාමියා දැකීමට කැමති බව කී කල්හි, විභීෂණ ඇය නාහා අලංකාර කර ශිබිකාවකින් රැගෙන එයි. රාමයන් ජනයා ඉවත් කිරීම නවත්වන ලෙස පවසා, විපත් අවස්ථාවලදී ස්ත්‍රියකගේ දර්ශනය දෝෂයක් නොවන බව කියා, සීතා තමා වෙත පයින්ම එන ලෙස කියයි. සීතා ස්වාමියාගේ මුහුණ දැක සිතේ වෙහෙස දුරු කර ගනී.

AI-generated · not yet verified

The Sinhala meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

ஶ்ரீமத்வால்மீகீய ராமாயணே யுத்தகாண்டம் ।

அத ஸப்ததஶாதிகஶததமஸ்ஸர்கஃ ।

Shloka 1

ஸ உவாசமஹாப்ராமஸ்ஸோऽபிவாத்யப்லவங்கமஃ ।
ராமம்வசநமர்தஜ்ஞோவரம்ஸர்வதநுஷ்மதாம் ॥ 1 ॥

sa uvācamahāprāmasso'bhivādyaplavaṅgamaḥ |
rāmaṃvacanamarthajñovaraṃsarvadhanuṣmatām || 1 ||

එකල්හි අර්ථය දන්නා, සියලු ධනුර්ධරයන් අතර උතුම් වූ ඒ මහා ප්‍රාජ්ඤ වානරයා රාමයන් වෙත වැඳ ඔහුට මෙසේ පැවසීය. ^AI

Shloka 2

யந்நிமித்தோऽயமாரம்பஃகர்மணாம்யஃபலோதயஃ ।
தாந்தேவீம்ஶோகஸந்தப்தாந்த்ரஷ்டுமர்ஹஸிமைதிலீம் ॥ 2 ॥

yannimitto'yamārambaḥkarmaṇāṃyaḥphalodayaḥ |
tāndevīṃśokasantaptāndraṣṭumarhasimaithilīm || 2 ||

මෙම කටයුත්ත ඇති වූයේ කුමන හේතුවක් නිසාද, එහි ඵලය කුමක්ද යන්න දැන, ශෝකයෙන් වෙහෙසට පත් වූ ඒ දේවිය, මෛථිලිය, දැකීමට ඔබ වහන්සේ සුදුසුය. ^AI

Shloka 3

ஸாஹிஶோகஸமாவிஷ்டாபாஷ்பபர்யாகுலேக்ஷணா ।
மைதிலீவிஜயம்ஶ்ருத்வாத்ரஷ்டுந்த்வாமபிகாங்க்ஷதி ॥ 3 ॥

sāhiśokasamāviṣṭābāṣpaparyākulekṣaṇā |
maithilīvijayaṃśrutvādraṣṭuntvāmabhikāṅkṣati || 3 ||

ශෝකයෙන් වැසී ගියා වූ, කඳුළින් තෙත් වූ ඇස් ඇති ඒ මෛථිලිය ජයග්‍රහණය පිළිබඳ අසා ඔබ වහන්සේ දැකීමට ආශා කරන්නීය. ^AI

Shloka 4

பூர்வகாத்ப்ரத்யயாச்சாஹமுக்தோவிஶ்வஸ்தயாதயா ।
பர்தாரந்த்ரஷ்டுமிச்சாமிக்ரு'தார்தம்ஸஹலக்ஷ்மணம் ॥ 4 ॥

pūrvakātpratyayāccāhamuktoviśvastayātayā |
bhartārandraṣṭumicchāmikṛtārthaṃsahalakṣmaṇam || 4 ||

පෙර පැවති විශ්වාසය නිසාද, ඇය මා විශ්වාස කොට පැවසූ බැවින්ද, ලක්ෂ්මණයන් සමඟ කෘතාර්ථ වූ ස්වාමියා දැකීමට මම කැමැත්තෙමි. ^AI

Shloka 5

ஏவமுக்தோஹநுமதாராமோதர்மப்ரு'தாம்வரஃ ।
ஆகச்சத்ஸஹஸாத்யாநமீஷத்பாஷ்பபரிப்லுதஃ ॥ 5 ॥

evamuktohanumatārāmodharmabhṛtāṃvaraḥ |
āgacchatsahasādhyānamīṣadbhāṣpapariplutaḥ || 5 ||

හනුමාන් විසින් මෙසේ පවසන ලද, ධර්මය දරන්නන් අතර උතුම් වූ රාමයන්, සාධ්‍යයන් සමඟ, ටිකක් කඳුළින් තෙත් වූ ඇස් ඇතිව එහි පැමිණියේය. ^AI

Shloka 6

தீர்கமுஷ்ணம்விநிஃஶ்வஸ்யஜகதீமவலோகயந் ।
உவாசமேகஸங்காஶம்விபீஷணமுபஸ்திதம் ॥ 6 ॥

dīrghamuṣṇaṃviniḥśvasyajagatīmavalokayan |
uvācameghasaṅkāśaṃvibhīṣaṇamupasthitam || 6 ||

දිගු උණුසුම් නිශ්වාසයක් හෙළා, බිම දෙස බලමින්, මේඝයක් වැනි වූ, අසල සිටින විභීෂණයන්ට මෙසේ පැවසීය. ^AI

Shloka 7

திவ்யாங்கராகாம்வைதேஹீந்திவ்யாபரணபூஷிதாம் ।
இஹஸீதாம்ஶிரஃஸ்நாதாமுபஸ்தாபயமாசிரம் ॥ 7 ॥

divyāṅgarāgāṃvaidehīndivyābharaṇabhūṣitām |
ihasītāṃśiraḥsnātāmupasthāpayamāciram || 7 ||

දිව්‍ය අඟරාග ගැල්වූ, දිව්‍ය ආභරණයෙන් සැරසුණු, ඉස මුදුන් ස්නානය කළ වෛදේහිය, සීතාව, වහාම මෙහි ගෙන එන්න. ^AI

Shloka 8

ஏவமுக்தஸ்துராமேணத்வரமாணோவிபீஷணஃ ।
ப்ரவிஶ்யாந்தஃபுரம்ஸீதாம்ஸ்த்ரீபிஸ்ஸ்வாபிரோசதயத் ॥ 8 ॥

evamuktasturāmeṇatvaramāṇovibhīṣaṇaḥ |
praviśyāntaḥpuraṃsītāṃstrībhissvābhirocadayat || 8 ||

රාමයන් විසින් මෙසේ පවසන ලද විභීෂණයන් ඉක්මන් වෙමින්, ඇතුළු නගරයට පිවිස, සීතාව තම ස්ත්‍රීන් තිදෙනා සමඟ රථයට නංවා ගෙන ආවේය. ^AI

Shloka 9

ததஸ்ஸீதாம்மஹாபாகாந்த்ரு'ஷ்டவோவாசவிபீஷணஃ ।
மூர்த்நிபத்தாஞ்ஜலிஶ்ரீமாந்விநீதோராக்ஷஸேஶ்வரஃ ॥ 9 ॥

tatassītāmmahābhāgāndṛṣṭavovācavibhīṣaṇaḥ |
mūrdhnibaddhāñjaliśrīmānvinītorākṣaseśvaraḥ || 9 ||

එවිට ඒ මහා භාග්‍යවත් සීතාව දැක, රාක්ෂසයන්ගේ ඊශ්වරයා වූ, ශ්‍රීමත් වූ, විනීත වූ විභීෂණ තෙමේ හිසෙහි ඇඳිලි බැඳගෙන මෙසේ කීවේය. ^AI

Shloka 10

திவ்யாங்கராகாவைதேஹீதிவ்யாபரணபூஷிதா ।
யாநமாரோஹபத்ரந்தேபர்தாத்வாந்த்ரஷ்டுமிச்சதி ॥ 10 ॥

divyāṅgarāgāvaidehīdivyābharaṇabhūṣitā |
yānamārohabhadrantebhartātvāndraṣṭumicchati || 10 ||

‘දිව්‍ය අංගරාගයෙන් යුත්, දිව්‍ය ආභරණයෙන් සැරසුණු වෛදේහී තුමිය, භද්‍ර වූ යානයක් නැග ගන්න; ඔබගේ ස්වාමියා ඔබ දැකීමට කැමති වන්නේය’ යැයි කීවේය. ^AI

Shloka 11

ஏவமுக்தாதுவைதேஹீப்ரத்யுவாசவிபீஷணம் ।
அஸ்நாத்வாத்ரஷ்டுமிச்சாமிபர்தாரம்ராக்ஷஸேஶ்வர ॥ 11 ॥

evamuktātuvaidehīpratyuvācavibhīṣaṇam |
asnātvādraṣṭumicchāmibhartāraṃrākṣaseśvara || 11 ||

මෙසේ කී කල්හි වෛදේහී තුමිය රාක්ෂස ඊශ්වරයා වූ විභීෂණට පිළිතුරු දෙමින්, ‘රාක්ෂස ඊශ්වරය, මම නොනාහා ස්වාමියා දැකීමට කැමති වෙමි’ යැයි කීවාය. ^AI

Shloka 12

தஸ்யாஸ்தத்வசநம்ஶ்ருத்வாப்ரத்யுவாசவிபீஷணஃ ।
யதாஹராமோபஹர்தாதேதத்ததாகர்துமார்ஹஸிமார்ஹஸி ॥ 12 ॥

tasyāstadvacanaṃśrutvāpratyuvācavibhīṣaṇaḥ |
yathāharāmobhahartātetattathākartumārhasimārhasi || 12 ||

ඇගේ ඒ වචනය අසා විභීෂණ මෙසේ පිළිතුරු දුන්නේය: ‘අපගේ ස්වාමියා ඔබ රැගෙන එන ආකාරයට ම එය කිරීම ඔබට සුදුසුය.’ ^AI

Shloka 13

தஸ்யதத்வசநம்ஶ்ருத்வாமைதிலீபதிதேவதா ।
பர்த்ரு'பக்த்யாவ்ரு'தாஸாத்வீததேதிப்ரத்யபாஷத ॥ 13 ॥

tasyatadvacanaṃśrutvāmaithilīpatidevatā |
bhartṛbhaktyāvṛtāsādhvītathetipratyabhāṣata || 13 ||

ඔහුගේ ඒ වචනය අසා, ස්වාමියා දෙවියන් කොට සලකන, ස්වාමියා කෙරෙහි ඇති භක්තියෙන් වැසුණු, සාධ්වී වූ මෛථිලී තුමිය ‘එසේ ය’ යැයි පිළිතුරු දුන්නාය. ^AI

Shloka 14

ததஸ்ஸீதாம்ஶிரஃஸ்நாதாம்ஸம்யுக்தாம்ப்ரதிகர்மணா ।
மஹார்ஹாபரணோபேதாம்மஹார்ஹாம்பரதாரிணீம் ॥ 14 ॥

tatassītāṃśiraḥsnātāṃsaṃyuktāmpratikarmaṇā |
mahārhābharaṇopetāmmahārhāmbaradhāriṇīm || 14 ||

එවිට හිස සෝදා නාහා, අලංකරණයෙන් යුත්, ඉතා අගනා ආභරණවලින් සැරසුණු, ඉතා අගනා වස්ත්‍ර ඇඳගත් සීතාව, ^AI

Shloka 15

ஆரோப்யஶிபிகாந்தீப்தாம்பரார்க்யாம்பரஸம்வ்ரு'தாம் ।
ராக்ஷஸைர்பஹுபிர்குப்தாமாஜஹாரவிபீஷணஃ ॥ 15 ॥

āropyaśibikāndīptāmparārghyāmbarasamvṛtām |
rākṣasairbhahubhirguptāmājahāravibhīṣaṇaḥ || 15 ||

දිලිසෙන, ඉතා අගනා වස්ත්‍රවලින් වැසුණු, බොහෝ රාක්ෂසයන් විසින් ආරක්ෂා කරන ලද ශිබිකාවක් මත නංවා විභීෂණ තෙමේ රැගෙන ආවේය. ^AI

Shloka 16

ஸோऽபிகம்யமஹாத்மாநஞ்ஜ்ஞாதாவபித்யாநமாஸ்திதம் ।
ப்ரணதஶ்சப்ரஹ்ரு'ஷ்டஶ்சப்ராப்தாம்ஸீதாந்ந்யவேதயத் ॥ 16 ॥

so'bhigamyamahātmānañjñātāvapidhyānamāsthitam |
praṇataścaprahṛṣṭaścaprāptāṃsītānnyavedayat || 16 ||

ඔහු මහාත්ම වූ, දැනගෙන සිටියද ධ්‍යානයෙහි යෙදී සිටි ඔහු වෙත පැමිණ, නමස්කාර කොට, සතුටින් යුතුව සීතාව පැමිණි බව දන්වා සිටියේය. ^AI

Shloka 17

தாமாகதாமுபஶ்ருத்யரக்ஷோக்ரு'ஹசிரோஷிதாம் ।
ஹர்ஷோதைந்யஞ்ச ரோஷஶ்சத்ரயம்ராகவமாவிஶத் ॥ 17 ॥

tāmāgatāmupaśrutyarakṣogṛhaciroṣitām |
harṣodainyañca roṣaścatrayaṃrāghavamāviśat || 17 ||

ඇය රාක්ෂස ගෘහයේ බොහෝ කලක් විසූ තැනැත්තියක් ලෙස පැමිණි බව අසා, සතුට, දුක්මුසු බව සහ කෝපය යන මේ තුන රාඝව තුමා තුළට ඇතුළු විය. ^AI

Shloka 18

ததஃபார்ஶ்வகதந்த்ரு'ஷ்டவாஸவிமர்ஶம்விசாரயந் ।
விபீஷணமிதம்வாக்யமஹ்ரு'ஷ்டோராகவோऽப்ரவீத் ॥ 18 ॥

tataḥpārśvagatandṛṣṭavāsavimarśaṃvicārayan |
vibhīṣaṇamidaṃvākyamahṛṣṭorāghavo'bravīt || 18 ||

ඉන්පසු තමා අසල සිටින විභීෂණ සමඟ කරුණු සලකා බලමින්, සතුටු වූ රාඝව තුමා විභීෂණට මේ වචන පැවසීය. ^AI

Shloka 19

ராக்ஷஸாதிபதேஸௌம்யநித்யம்மத்விஜயேரத ।
வைதேஹீஸந்நிகர்ஷம்மேஶீக்ரம்ஸமுபகச்சது ॥ 19 ॥

rākṣasādhipatesaumyanityammadvijayerata |
vaidehīsannikarṣammeśīghraṃsamupagacchatu || 19 ||

රාක්ෂසාධිපතිය, සෞම්‍යය, නිතරම මාගේ ජයෙහි ඇලුම් කරන්නා වූ ඔබ, වෛදේහී තුමිය මා අසලට ඉක්මනින් ගෙන එන්න. ^AI

Shloka 20

தஸ்யதத்வசநம்ஶ்ருத்வாராகவஸ்யவிபீஷணஃ ।
தூர்ணமுத்ஸாரணந்தத்ரகாரயாமாஸதர்மவித் ॥ 20 ॥

tasyatadvacanaṃśrutvārāghavasyavibhīṣaṇaḥ |
tūrṇamutsāraṇantatrakārayāmāsadharmavit || 20 ||

රාඝව තුමාගේ එම වචනය අසා, ධර්මය දන්නා විභීෂණ එහි ඉක්මනින් ඉවත් කිරීම සිදු කරවීය. ^AI

Shloka 21

கஞ்சுகோஷ்ணீஷிணஸ்தத்ரவேத்ரஜர்ஜரபாணயஃ ।
உத்ஸாரயந்தஸ்தாந்யோதாந்ஸமந்தாத் பரிசக்ரமுஃ ॥ 21 ॥

kañcukoṣṇīṣiṇastatravetrajarjarapāṇayaḥ |
utsārayantastānyodhānsamantāt paricakramuḥ || 21 ||

එහි කඤ්චුක සහ උෂ්ණීෂ පැළඳගත්, වේත්‍රයෙන් තැළුණු අත් ඇති භටයෝ ඒ යෝධයන් ඉවත් කරමින් සියලු දිසාවන්හි කැරකෙමින් ගියහ. ^AI

Shloka 22

ரு'க்ஷாணாம்வாநராணாம் ச ராக்ஷஸாநாம் ச ஸர்வஶஃ ।
வ்ரு'ந்தாந்யுத்ஸார்யமாணாநிதூரமுத்தஸ்துரந்ததஃ ॥ 22 ॥

ṛkṣāṇāṃvānarāṇāṃ ca rākṣasānāṃ ca sarvaśaḥ |
vṛndānyutsāryamāṇānidūramuttasthurantataḥ || 22 ||

වලසුන්ගේ, වානරයන්ගේ සහ රාක්ෂසයන්ගේ සමූහ සියලු තැන්වලින් ඉවත් කරනු ලබමින්, ඈතට ඉවත් වී නැගිට්ටාහුය. ^AI

Shloka 23

தேஷாமுத்ஸார்யமாணாநாந்நிஃஸ்வநஃஸுமஹாநபூத் ।
வாயுநோத்தூயாமாநஸ்யஸாகரஸ்யேவநிஃஸ்வநஃ ॥ 23 ॥

teṣāmutsāryamāṇānānniḥsvanaḥsumahānabhūt |
vāyunoddhūyāmānasyasāgarasyevaniḥsvanaḥ || 23 ||

ඉවත් කරනු ලබන ඔවුන්ගෙන් ඉතා මහත් ශබ්දයක් ඇති විය; එය වාතයෙන් ගසාගෙන යන මුහුදේ ශබ්දය මෙනි. ^AI

Shloka 24

உத்ஸார்யமாணாந் த்ரு'ஷ்டவாதஜகத்யாஞ்ஜாதஸம்ப்ரமாந் ।
தாக்ஷிண்யாத்ததமர்ஷாச்சவாரயாமாஸராகவஃ ॥ 24 ॥

utsāryamāṇān dṛṣṭavāthajagatyāñjātasambhramān |
dākṣiṇyāttadamarṣāccavārayāmāsarāghavaḥ || 24 ||

ඉවත් කරනු ලබන, ලෝකයෙහි බියට පත් වූ ඔවුන් දැක, රාඝව තුමා දයාව නිසාද ඒ අමනාපය නිසාද ඔවුන් වළක්වාලීය. ^AI

Shloka 25

ஸம்ரம்பஶ்சாப்ரவீத்ராமஶ்சக்ஷுஷாப்ரதஹந்நிவ ।
விபீஷணம்மஹாப்ராஜ்ஞம்ஸோபாலம்பமிதம்வசஃ ॥ 25 ॥

saṃrambaścābravīdrāmaścakṣuṣāpradahanniva |
vibhīṣaṇammahāprājñaṃsopālambamidaṃvacaḥ || 25 ||

රාම තෙමේ උදහස් වී, ඇසින් දවා හරින්නාක් මෙන් බලමින්, මහා ප්‍රඥාවන්ත වූ විභීෂණට මෙම වචනය පිළිවෙළින් කීය. ^AI

Shloka 26

கிமர்தம்மாமநாத்ரு'த்யக்லிஶ்யதேऽயந்த்வயாஜநஃ ।
நிவர்தயைநமுத்யோகஞ்ஜநோऽயம்ஸ்வஜநோமம ॥ 26 ॥

kimarthammāmanādṛtyakliśyate'yantvayājanaḥ |
nivartayainamudyogañjano'yaṃsvajanomama || 26 ||

මා නොසලකා හැර මේ ජනයා ඇයි වෙහෙසට පත් කරන්නේ? මේ උත්සාහය නවත්වන්න; මේ ජනයා මගේම ජනයාය. ^AI

Shloka 27

ந க்ரு'ஹாணி ந வஸ்த்ராணி ந ப்ராகாராஸ்திரஸ்க்ரியா ।
நேத்ரு'ஶாராஜஸத்காராவ்ரு'த்தமாவரணம்ஸ்த்ரியாஃ ॥ 27 ॥

na gṛhāṇi na vastrāṇi na prākārāstiraskriyā |
nedṛśārājasatkārāvṛttamāvaraṇaṃstriyāḥ || 27 ||

ගෘහ නොවේ, වස්ත්‍ර නොවේ, ප්‍රාකාර නොවේ, තිර ආවරණ නොවේ; මෙබඳු රාජ සත්කාරයක් ස්ත්‍රියකට ආවරණයක් නොවේ. ^AI

Shloka 28

வ்யஸநேஷு ந க்ரு'ச்ச்ரேஷு ந யுத்தேஷுஸ்வயம்வரே ।
ந க்ரதௌநோவிவாஹேவாதர்ஶநந்தூஷ்யதேஸ்த்ரியாஃ ॥ 28 ॥

vyasaneṣu na kṛcchreṣu na yuddheṣusvayaṃvare |
na krataunovivāhevādarśanandūṣyatestriyāḥ || 28 ||

විපත්වලදී, දුෂ්කර අවස්ථාවලදී, යුද්ධවලදී, ස්වයංවරයේදී, යාගයේදී හෝ විවාහයේදී ස්ත්‍රියකගේ දර්ශනය දෝෂයක් ලෙස නොසැලකේ. ^AI

Shloka 29

ஸைஷாவிபத்கதாசைவக்ரு'ச்ச்ரேவ ச மஹதிஸ்திதா ।
தர்ஶநேநாஸ்திதோஷோऽஸ்யாமத்ஸமீபேவிஶேஷதஃ ॥ 29 ॥

saiṣāvipadgatācaivakṛcchreva ca mahatisthitā |
darśanenāstidoṣo'syāmatsamīpeviśeṣataḥ || 29 ||

ඇය මේ විපතට පත්ව, මහත් දුෂ්කරතාවක සිටින්නීය. ඇය දැකීමෙන් දෝෂයක් නැත; විශේෂයෙන් මා අසලදී. ^AI

Shloka 30

விஸ்ரு'ஜ்யஶிபிகாந்தஸ்மாத்பத்ப்யாமேவோபஸர்பது ।
ஸமீபேமமவைதேஹீம்பஶ்யந்த்வேதேவநௌகஸஃ ॥ 30 ॥

visṛjyaśibikāntasmātpadbhyāmevopasarpatu |
samīpemamavaidehīmpaśyantvetevanaukasaḥ || 30 ||

ඇය ඒ උපාධානයෙන් බැස, පයින්ම මා වෙත පැමිණේවා. මේ වනවාසීහු වෛදේහිය මා අසල දකිත්වා. ^AI

Shloka 31

ஏவமுக்தஸ்துராமேணஸவிமர்ஶோவிபீஷணம் ।
ராமஸ்யோபாநயஸதீதாம்ஸந்நிகர்ஷம்விநீதவத் ॥ 31 ॥

evamuktasturāmeṇasavimarśovibhīṣaṇam |
rāmasyopānayasatītāṃsannikarṣaṃvinītavat || 31 ||

රාම විසින් මෙසේ කී කල්හි, විභීෂණ තෙමේ විමසා බලා, රාම අසලට ඇය විනීත ලෙස ගෙන ආයේය. ^AI

Shloka 32

ததோலக்ஷ்மணஸுக்ரீவௌஹநூமாம்ஶ்சப்லவங்கமஃ ।
நிஶம்யவாக்யம்ராமஸ்யபபூவுர்வ்யதிதாப்ரு'ஶம் ॥ 32 ॥

tatolakṣmaṇasugrīvauhanūmāṃścaplavaṅgamaḥ |
niśamyavākyaṃrāmasyababhūvurvyathitābhṛśam || 32 ||

එවිට ලක්ෂ්මණ, සුග්‍රීව සහ වානර වූ හනුමාන් රාමගේ වචනය අසා ඉතා දුකට පත් වූහ. ^AI

Shloka 33

இமமார்ஷம் ஸ்தவம் திவ்யமிதிஹாஸம் புராதநம் ॥ 33 ॥

imamārṣaṃ stavaṃ divyamitihāsaṃ purātanam || 33 ||

මෙම ඍෂි පරම්පරාවෙන් පැවත එන, දිව්‍යමය වූ, පුරාණ ඉතිහාසය වූ මෙම ස්තෝත්‍රය. ^AI

Shloka 34

லஜ்ஜயாத்வவலீயந்தீஸ்வேஷுகாத்ரேஷுமைதிலீ ।
விபீஷணேநாநுகதாபர்தாரம்ஸாப்யவர்தத ॥ 34 ॥

lajjayātvavalīyantīsveṣugātreṣumaithilī |
vibhīṣaṇenānugatābhartāraṃsābhyavartata || 34 ||

ලජ්ජාවෙන් තම ගාත්‍රයන් තුළම හැකිළෙමින්, විභීෂණයන් විසින් අනුගමනය කරනු ලබන මිථිලා දේශයේ දියණිය වූ සීතාව, තම ස්වාමියා වෙත ළඟා වූවාය. ^AI

Shloka 35

விஸ்மயாச்சப்ரஹர்ஷாச்சஸ்நேஹாச்சபதிதேவதா ।
உதைக்ஷதமுகம்பர்துஃஸௌம்யம்ஸௌம்யதராநநா ॥ 35 ॥

vismayācchapraharṣāccasnehāccapatidevatā |
udaikṣatamukhambhartuḥsaumyaṃsaumyatarānanā || 35 ||

ප්‍රියමනාප මුහුණක් ඇති ඇය, පුදුමයෙන් ද, මහත් සතුටින් ද, ස්නේහයෙන් ද, ස්වාමියාගේ ප්‍රියමනාප වූ මුහුණ දෙස බැලුවාය. ^AI

Shloka 36

அதஸமபநுதந்மநஃக்லமம்ஸாஸுசிரமத்ரு'ஷ்டமுதீக்ஷ்யவைப்ரியஸ்ய ।
வதநமுதிதசந்த்ரபூர்ணகாந்தம்விமலஶஶாங்கநிபாநநாததாநீம் ॥ 36 ॥

athasamapanudanmanaḥklamaṃsāsuciramadṛṣṭamudīkṣyavaipriyasya |
vadanamuditacandrapūrṇakāntaṃvimalaśaśāṅkanibhānanātadānīm || 36 ||

එවිට ඇය, බොහෝ කලක් නොදුටු තම ප්‍රියයාගේ, පිබිදුණු සඳ සේ පූර්ණ කාන්තියෙන් යුත් මුහුණ, පිරිසිදු සඳක් වැනි මුහුණක් ඇති ඇය එකල දැක, සිතේ ඇති වූ වෙහෙස දුරු කළාය. ^AI

இத்யார்ஷே ஶ்ரீமத்ராமாயணே வால்மீகீய ஆதிகாவ்யே யுத்தகாண்டே ஸப்ததஶாதிகஶததமஸ்ஸர்கஃ ॥

Sanskrit — Devanagari (original)

श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे युद्धकाण्डम् ।

अथ सप्तदशाधिकशततमस्सर्गः ।

स उवाचमहाप्रामस्सोऽभिवाद्यप्लवङ्गमः ।

रामंवचनमर्थज्ञोवरंसर्वधनुष्मताम् ॥ 1 ॥

यन्निमित्तोऽयमारम्बःकर्मणांयःफलोदयः ।

तान्देवींशोकसन्तप्तान्द्रष्टुमर्हसिमैथिलीम् ॥ 2 ॥

साहिशोकसमाविष्टाबाष्पपर्याकुलेक्षणा ।

मैथिलीविजयंश्रुत्वाद्रष्टुन्त्वामभिकाङ्क्षति ॥ 3 ॥

पूर्वकात्प्रत्ययाच्चाहमुक्तोविश्वस्तयातया ।

भर्तारन्द्रष्टुमिच्छामिकृतार्थंसहलक्ष्मणम् ॥ 4 ॥

एवमुक्तोहनुमतारामोधर्मभृतांवरः ।

आगच्छत्सहसाध्यानमीषद्भाष्पपरिप्लुतः ॥ 5 ॥

दीर्घमुष्णंविनिःश्वस्यजगतीमवलोकयन् ।

उवाचमेघसङ्काशंविभीषणमुपस्थितम् ॥ 6 ॥

दिव्याङ्गरागांवैदेहीन्दिव्याभरणभूषिताम् ।

इहसीतांशिरःस्नातामुपस्थापयमाचिरम् ॥ 7 ॥

एवमुक्तस्तुरामेणत्वरमाणोविभीषणः ।

प्रविश्यान्तःपुरंसीतांस्त्रीभिस्स्वाभिरोचदयत् ॥ 8 ॥

ततस्सीताम्महाभागान्दृष्टवोवाचविभीषणः ।

मूर्ध्निबद्धाञ्जलिश्रीमान्विनीतोराक्षसेश्वरः ॥ 9 ॥

दिव्याङ्गरागावैदेहीदिव्याभरणभूषिता ।

यानमारोहभद्रन्तेभर्तात्वान्द्रष्टुमिच्छति ॥ 10 ॥

एवमुक्तातुवैदेहीप्रत्युवाचविभीषणम् ।

अस्नात्वाद्रष्टुमिच्छामिभर्तारंराक्षसेश्वर ॥ 11 ॥

तस्यास्तद्वचनंश्रुत्वाप्रत्युवाचविभीषणः ।

यथाहरामोभहर्तातेतत्तथाकर्तुमार्हसिमार्हसि ॥ 12 ॥

तस्यतद्वचनंश्रुत्वामैथिलीपतिदेवता ।

भर्तृभक्त्यावृतासाध्वीतथेतिप्रत्यभाषत ॥ 13 ॥

ततस्सीतांशिरःस्नातांसंयुक्ताम्प्रतिकर्मणा ।

महार्हाभरणोपेताम्महार्हाम्बरधारिणीम् ॥ 14 ॥

आरोप्यशिबिकान्दीप्ताम्परार्घ्याम्बरसम्वृताम् ।

राक्षसैर्भहुभिर्गुप्तामाजहारविभीषणः ॥ 15 ॥

सोऽभिगम्यमहात्मानञ्ज्ञातावपिध्यानमास्थितम् ।

प्रणतश्चप्रहृष्टश्चप्राप्तांसीतान्न्यवेदयत् ॥ 16 ॥

तामागतामुपश्रुत्यरक्षोगृहचिरोषिताम् ।

हर्षोदैन्यञ्च रोषश्चत्रयंराघवमाविशत् ॥ 17 ॥

ततःपार्श्वगतन्दृष्टवासविमर्शंविचारयन् ।

विभीषणमिदंवाक्यमहृष्टोराघवोऽब्रवीत् ॥ 18 ॥

राक्षसाधिपतेसौम्यनित्यम्मद्विजयेरत ।

वैदेहीसन्निकर्षम्मेशीघ्रंसमुपगच्छतु ॥ 19 ॥

तस्यतद्वचनंश्रुत्वाराघवस्यविभीषणः ।

तूर्णमुत्सारणन्तत्रकारयामासधर्मवित् ॥ 20 ॥

कञ्चुकोष्णीषिणस्तत्रवेत्रजर्जरपाणयः ।

उत्सारयन्तस्तान्योधान्समन्तात् परिचक्रमुः ॥ 21 ॥

ऋक्षाणांवानराणां च राक्षसानां च सर्वशः ।

वृन्दान्युत्सार्यमाणानिदूरमुत्तस्थुरन्ततः ॥ 22 ॥

तेषामुत्सार्यमाणानान्निःस्वनःसुमहानभूत् ।

वायुनोद्धूयामानस्यसागरस्येवनिःस्वनः ॥ 23 ॥

उत्सार्यमाणान् दृष्टवाथजगत्याञ्जातसम्भ्रमान् ।

दाक्षिण्यात्तदमर्षाच्चवारयामासराघवः ॥ 24 ॥

संरम्बश्चाब्रवीद्रामश्चक्षुषाप्रदहन्निव ।

विभीषणम्महाप्राज्ञंसोपालम्बमिदंवचः ॥ 25 ॥

किमर्थम्मामनादृत्यक्लिश्यतेऽयन्त्वयाजनः ।

निवर्तयैनमुद्योगञ्जनोऽयंस्वजनोमम ॥ 26 ॥

न गृहाणि न वस्त्राणि न प्राकारास्तिरस्क्रिया ।

नेदृशाराजसत्कारावृत्तमावरणंस्त्रियाः ॥ 27 ॥

व्यसनेषु न कृच्छ्रेषु न युद्धेषुस्वयंवरे ।

न क्रतौनोविवाहेवादर्शनन्दूष्यतेस्त्रियाः ॥ 28 ॥

सैषाविपद्गताचैवकृच्छ्रेव च महतिस्थिता ।

दर्शनेनास्तिदोषोऽस्यामत्समीपेविशेषतः ॥ 29 ॥

विसृज्यशिबिकान्तस्मात्पद्भ्यामेवोपसर्पतु ।

समीपेममवैदेहीम्पश्यन्त्वेतेवनौकसः ॥ 30 ॥

एवमुक्तस्तुरामेणसविमर्शोविभीषणम् ।

रामस्योपानयसतीतांसन्निकर्षंविनीतवत् ॥ 31 ॥

ततोलक्ष्मणसुग्रीवौहनूमांश्चप्लवङ्गमः ।

निशम्यवाक्यंरामस्यबभूवुर्व्यथिताभृशम् ॥ 32 ॥

इममार्षं स्तवं दिव्यमितिहासं पुरातनम् ॥ 33 ॥

लज्जयात्ववलीयन्तीस्वेषुगात्रेषुमैथिली ।

विभीषणेनानुगताभर्तारंसाभ्यवर्तत ॥ 34 ॥

विस्मयाच्छप्रहर्षाच्चस्नेहाच्चपतिदेवता ।

उदैक्षतमुखम्भर्तुःसौम्यंसौम्यतरानना ॥ 35 ॥

अथसमपनुदन्मनःक्लमंसासुचिरमदृष्टमुदीक्ष्यवैप्रियस्य ।

वदनमुदितचन्द्रपूर्णकान्तंविमलशशाङ्कनिभाननातदानीम् ॥ 36 ॥

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये युद्धकाण्डे सप्तदशाधिकशततमस्सर्गः ॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Tamil script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

6.117 யுத்தகாண்ட - ஸப்ததஶாதிகஶததம ஸர்கஃ