Valmiki Ramayana Sundara Kanda Sarga 25 — Oriya Script

⚠️ AI-generated translation — the Kannada meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Kannada

ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣದ ಸುಂದರಕಾಂಡದ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೇ ಸರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಕ್ರೂರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುವ ರಾಕ್ಷಸಿಯರ ಮಧ್ಯೆ ಸೀತೆಯು ಅಳುತ್ತಾ, ಮನುಷ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯು ರಾಕ್ಷಸನ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಲು ಅರ್ಹಳಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ರಾವಣನಿಂದ ಬೆದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ದುಃಖಿತಳಾದ ಅವಳು ಮಂದೆಯಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣು ಜಿಂಕೆಯಂತೆ ನಡುಗುತ್ತಾ ಅಶೋಕ ವೃಕ್ಷದ ಕೊಂಬೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ರಾಮ, ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ಕೌಸಲ್ಯೆ ಮತ್ತು ಸುಮಿತ್ರೆಯರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ವಿಲಾಪಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೃತ್ಯುವು ದುರ್ಲಭ ಎಂಬ ಲೋಕವಾಣಿಯನ್ನು ನೆನೆದು, ರಾಮನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ರಾಕ್ಷಸಿಯರ ವಶದಲ್ಲಿರುವ ತನ್ನ ಜೀವನವು ವಿಷವನ್ನು ಸವಿದಂತೆ ದುರ್ಲಭ ಎಂದು ಶೋಕಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯಜನ್ಮಕ್ಕೂ ಪರಾಧೀನತೆಗೂ ಧಿಕ್ಕಾರವಿರಲಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.

AI-generated · not yet verified

The Kannada meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

ଶ୍ରୀମଦ୍ଵାଲ୍ମୀକୀଯ ରାମାଯଣେ ସୁନ୍ଦରକାଣ୍ଡମ୍ ।

ଅଥ ପଞ୍ଚଵିଂଶସ୍ସର୍ଗଃ ।

Shloka 1

ଅଥ ତାସାଂ ଵଦନ୍ତୀନାଂ ପରୁଷଂ ଦାରୁଣଂ ବହୁ ।
ରାକ୍ଷସୀନାମାସୌମ୍ଯାନାଂ ରୁରୋଦ ଜନକାତ୍ମଜା ॥ 1 ॥

atha tāsāṃ vadantīnāṃ paruṣaṃ dāruṇaṃ bahu |
rākṣasīnāmāsaumyānāṃ ruroda janakātmajā || 1 ||

ಆಗ, ಜನಕನ ಮಗಳಾದ ಸೀತೆಯು, ಕ್ರೂರವಾದ ಮತ್ತು ಕಠಿಣವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಅಸೌಮ್ಯ ಸ್ವಭಾವದ ರಾಕ್ಷಸಿಯರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅತ್ತಳು. ^AI

Shloka 2

ଏଵମୁକ୍ତା ତୁ ଵୈଦେହୀ ରାକ୍ଷସୀଭିର୍ମନସ୍ଵିନୀ ।
ଉଵାଚ ପରମତ୍ରସ୍ତା ଭାଷ୍ପଗ୍ଦ୍ଗଦଯା ଗିରା ॥ 2 ॥

evamuktā tu vaidehī rākṣasībhirmanasvinī |
uvāca paramatrastā bhāṣpagdgadayā girā || 2 ||

ಹೀಗೆ ರಾಕ್ಷಸಿಯರಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮನಸ್ವಿನಿಯಾದ ವೈದೇಹಿಯು, ಬಹಳ ಭಯಗೊಂಡು, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಗದ್ಗದಿತವಾದ ಮಾತಿನಿಂದ ಹೇಳಿದಳು. ^AI

Shloka 3

ନ ମାନୁଷୀ ରାକ୍ଷସସ୍ଯ ଭାର୍ଯା ଭଵିତୁମର୍ହତି ।
କାମଂ ଖାଦତ ମାଂ ସର୍ଵା ନ କରିଷ୍ଯାମି ଵୋ ଵଚଃ ॥ 3 ॥

na mānuṣī rākṣasasya bhāryā bhavitumarhati |
kāmaṃ khādata māṃ sarvā na kariṣyāmi vo vacaḥ || 3 ||

ಮನುಷ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯು ರಾಕ್ಷಸನ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಲು ಅರ್ಹಳಲ್ಲ. ನೀವೆಲ್ಲರೂ ನನ್ನನ್ನು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ತಿನ್ನಿರಿ; ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ (ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲ). ^AI

Shloka 4

ସା ରାକ୍ଷସୀମଧ୍ଯଗତା ସୀତା ସୁରସୁତୋପମା ।
ନ ଶର୍ମ ଲେଭେ ଦୁଃଖାର୍ତା ରାଵଣେନ ଚ ତର୍ଜିତା ॥ 4 ॥

sā rākṣasīmadhyagatā sītā surasutopamā |
na śarma lebhe duḥkhārtā rāvaṇena ca tarjitā || 4 ||

ದೇವಕನ್ಯೆಯಂತಿದ್ದ ಆ ಸೀತೆಯು ರಾಕ್ಷಸಿಯರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದು, ರಾವಣನಿಂದ ಬೆದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾಗಿ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ^AI

Shloka 5

ଵେପତେ ସ୍ମାଧିକଂ ସୀତା ଵିଶନ୍ତୀ ଵାଙ୍ଗମାତ୍ମନଃ ।
ଵନେ ଯୂଥପରିଭ୍ରଷ୍ଟା ମୃଗୀ କୋକୈରିଵାର୍ଦିତା ॥ 5 ॥

vepate smādhikaṃ sītā viśantī vāṅgamātmanaḥ |
vane yūthaparibhraṣṭā mṛgī kokairivārditā || 5 ||

ಸೀತೆಯು ತನ್ನ ದೇಹದ ಅಂಗಗಳನ್ನು ನಡುಗಿಸುತ್ತಾ, ಮಂದೆಯಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ಕಾಡಿನ ಹೆಣ್ಣು ಜಿಂಕೆಯು ಕಾಡುನಾಯಿಗಳಿಂದ ಪೀಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಬಹಳವಾಗಿ ನಡುಗಿದಳು. ^AI

Shloka 6

ସା ତ୍ଵଶୋକସ୍ଯ ଵିପୁଲାଂ ଶାଖାମାଲମ୍ବ୍ଯ ପୁଷ୍ପିତାମ୍ ।
ଚିନ୍ତଯାମାସ ଶୋକେନ ଭର୍ତାରଂ ଭଗ୍ନମାନସା ॥ 6 ॥

sā tvaśokasya vipulāṃ śākhāmālambya puṣpitām |
cintayāmāsa śokena bhartāraṃ bhagnamānasā || 6 ||

ಭಗ್ನಮನಸ್ಕಳಾದ ಆಕೆಯು ಶೋಕದಿಂದ ಕೂಡಿ, ಹೂವರಳಿದ ಅಶೋಕ ವೃಕ್ಷದ ವಿಶಾಲವಾದ ಕೊಂಬೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದಳು. ^AI

Shloka 7

ସା ସ୍ନାପଯନ୍ତୀ ଵିପୁଲୌ ସ୍ତନୌ ନେତ୍ରଜଲସ୍ରଵୈଃ ।
ଚିନ୍ତଯନ୍ତୀ ନ ଶୋକସ୍ଯ ତଦାନ୍ତମଧିଗଚ୍ଛତି ॥ 7 ॥

sā snāpayantī vipulau stanau netrajalasravaiḥ |
cintayantī na śokasya tadāntamadhigacchati || 7 ||

ಆಕೆಯು ತನ್ನ ಎರಡು ವಿಶಾಲವಾದ ಸ್ತನಗಳನ್ನು ಕಣ್ಣೀರಿನ ಹನಿಗಳಿಂದ ತೊಳೆಯುತ್ತಾ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಆಗ ಶೋಕದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಲಿಲ್ಲ. ^AI

Shloka 8

ସା ଵେପମାନା ପତିତା ପ୍ରଵାତେ କଦଲୀ ଯଥା ।
ରାକ୍ଷସୀନାଂ ଭଯତ୍ରସ୍ତା ଵିଵର୍ଣଵଦନାଭଵତ୍ ॥ 8 ॥

sā vepamānā patitā pravāte kadalī yathā |
rākṣasīnāṃ bhayatrastā vivarṇavadanābhavat || 8 ||

ಆಕೆಯು ನಡುಗುತ್ತಾ, ಬಲವಾದ ಗಾಳಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಬಾಳೆಯಂತೆ ಉರುಳಿದಳು; ರಾಕ್ಷಸಿಯರ ಭಯದಿಂದ ಬೆದರಿದ ಆಕೆಯ ಮುಖವು ವಿವರ್ಣವಾಯಿತು. ^AI

Shloka 9

ତସ୍ଯାଃ ସା ଦୀର୍ଘଵିପୁଲା ଵେପନ୍ତ୍ଯା ସୀତଯା ତଦା ।
ଦଦୃଶେ କମ୍ପିନୀ ଵେଣୀ ଵ୍ଯାଲୀଵ ପରିସର୍ପତୀ ॥ 9 ॥

tasyāḥ sā dīrghavipulā vepantyā sītayā tadā |
dadṛśe kampinī veṇī vyālīva parisarpatī || 9 ||

ಆಗ ಅವಳ ದೀರ್ಘವಾದ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲವಾದ ಜಡೆ, ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ಸೀತೆಯಿಂದ, ನಡುಗುವ ಹಾವಿನಂತೆ ಹರಿದಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಕಂಡುಬಂದಿತು. ^AI

Shloka 10

ସା ନିଃଶ୍ଵସନ୍ତୀ ଦୁଃଖାର୍ତା ଶୋକୋପହତଚେତନା ।
ଆର୍ତା ଵ୍ଯସୃଜଦଶ୍ରୂଣି ମୈଥିଲୀ ଵିଲଲାପ ଚ ॥ 10 ॥

sā niḥśvasantī duḥkhārtā śokopahatacetanā |
ārtā vyasṛjadaśrūṇi maithilī vilalāpa ca || 10 ||

ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದ, ಶೋಕದಿಂದ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಆ ಮೈಥಿಲಿಯು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಸುರಿಸಿ ವಿಲಾಪಿಸಿದಳು. ^AI

Shloka 11

ହା ରାମେତି ଚ ଦୁଃଖାର୍ତା ହା ପୁନର୍ଲକ୍ଷ୍ମଣେତି ଚ ।
ହା ଶ୍ଵଶ୍ରୁ ମମ କୌସଲ୍ଯେ ହା ସୁମିତ୍ରେତି ଭାମିନୀ ॥ 11 ॥

hā rāmeti ca duḥkhārtā hā punarlakṣmaṇeti ca |
hā śvaśru mama kausalye hā sumitreti bhāminī || 11 ||

ಅಯ್ಯೋ ರಾಮಾ ಎಂದೂ, ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾಗಿ ಅಯ್ಯೋ ಲಕ್ಷ್ಮಣಾ ಎಂದೂ, ಅಯ್ಯೋ ನನ್ನ ಅತ್ತೆ ಕೌಸಲ್ಯೆಯೇ ಎಂದೂ, ಅಯ್ಯೋ ಸುಮಿತ್ರೆಯೇ ಎಂದೂ ಆ ಭಾಮಿನಿಯು (ವಿಲಾಪಿಸಿದಳು). ^AI

Shloka 12

ଲୋକପ୍ରଵାଦଃ ସତ୍ଯୋଽଯଂ ପଣ୍ଡିତୈଃ ସମୁଦାହୃତଃ ।
ଅକାଲେ ଦୁର୍ଲଭୋ ମୃତ୍ଯୁଃ ସ୍ତ୍ରିଯା ଵା ପୁରୁଷସ୍ଯ ଵା ॥ 12 ॥

lokapravādaḥ satyo'yaṃ paṇḍitaiḥ samudāhṛtaḥ |
akāle durlabho mṛtyuḥ striyā vā puruṣasya vā || 12 ||

ಪಂಡಿತರು ಹೇಳಿರುವ ಈ ಲೋಕವಾಣಿ ಸತ್ಯವಾದುದು: ಸ್ತ್ರೀಗಾಗಲಿ ಪುರುಷನಿಗಾಗಲಿ ಅಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೃತ್ಯುವು ದುರ್ಲಭವಾದುದು. ^AI

Shloka 13

ଯଦହମେଵଂ କ୍ରୂରାଭୀ ରାକ୍ଷସୀଭିରିହାର୍ଦିତା ।
ଜୀଵାମି ହୀନା ରାମେଣ ମୁହୂର୍ତମପି ଦୁଃଖିତା ॥ 13 ॥

yadahamevaṃ krūrābhī rākṣasībhirihārditā |
jīvāmi hīnā rāmeṇa muhūrtamapi duḥkhitā || 13 ||

ರಾಮನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ದುಃಖಿತಳಾಗಿ, ಈ ರೀತಿ ಕ್ರೂರವಾದ ರಾಕ್ಷಸಿಯರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಪೀಡಿತಳಾಗಿಯೂ ನಾನು ಒಂದು ಮುಹೂರ್ತವಾದರೂ ಬದುಕಿರುವುದು ಎಂಥದ್ದು! ^AI

Shloka 14

ଏଷାଲ୍ପପୁଣ୍ଯା କୃପଣା ଵିନଶିଷ୍ଯାମ୍ଯନାଥଵତ୍ ।
ସମୁଦ୍ରମଧ୍ଯେ ନୌଃ ପୂର୍ଣା ଵାଯୁଵେଗୈରିଵାହତା ॥ 14 ॥

eṣālpapuṇyā kṛpaṇā vinaśiṣyāmyanāthavat |
samudramadhye nauḥ pūrṇā vāyuvegairivāhatā || 14 ||

ಅಲ್ಪ ಪುಣ್ಯವುಳ್ಳ ಈ ದೀನಳು ಅನಾಥೆಯಂತೆ ನಾಶವನ್ನು ಹೊಂದುವೆನು; ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ, (ನೀರಿನಿಂದ) ತುಂಬಿದ ದೋಣಿಯಂತೆ (ನಾಶವನ್ನು ಹೊಂದುವೆನು). ^AI

Shloka 15

ଭର୍ତାରଂ ତମପଶ୍ଯନ୍ତୀ ରାକ୍ଷସୀଵଶମାଗତା ।
ସୀଦାମି ଖଲୁ ଶୋକେନ କୂଲଂ ତୋଯହତଂ ଯଥା ॥ 15 ॥

bhartāraṃ tamapaśyantī rākṣasīvaśamāgatā |
sīdāmi khalu śokena kūlaṃ toyahataṃ yathā || 15 ||

ಆ ಪತಿಯನ್ನು ಕಾಣದೆ ರಾಕ್ಷಸಿಯರ ವಶಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿ, ನೀರಿನಿಂದ ಸವೆದ ದಡದಂತೆ ನಾನು ಶೋಕದಿಂದ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕುಸಿಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ^AI

Shloka 16

ତଂ ପଦ୍ମଦଲପତ୍ରାକ୍ଷଂ ସିଂହଵିକ୍ରାନ୍ତଗାମିନମ୍ ।
ଧନ୍ଯାଃ ପଶ୍ଯନ୍ତି ମେ ନାଥଂ କୃତଜ୍ଞଂ ପ୍ରିଯଵାଦିନମ୍ ॥ 16 ॥

taṃ padmadalapatrākṣaṃ siṃhavikrāntagāminam |
dhanyāḥ paśyanti me nāthaṃ kṛtajñaṃ priyavādinam || 16 ||

ಕಮಲದ ದಳದ ಎಲೆಯಂತೆ ಕಣ್ಣುಳ್ಳ, ಸಿಂಹದಂತೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವ, ಕೃತಜ್ಞನಾದ, ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ನನ್ನ ನಾಥನನ್ನು ಧನ್ಯರು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ^AI

Shloka 17

ସର୍ଵଥା ତେନ ହୀନାଯା ରାମେଣ ଵିଦିତାତ୍ମନା ।
ତୀକ୍ଷ୍ଣଂ ଵିଷମିଵାସ୍ଵାଦ୍ଯ ଦୁର୍ଲଭଂ ମମ ଜୀଵିତମ୍ ॥ 17 ॥

sarvathā tena hīnāyā rāmeṇa viditātmanā |
tīkṣṇaṃ viṣamivāsvādya durlabhaṃ mama jīvitam || 17 ||

ಆ ವಿವೇಕವುಳ್ಳ ರಾಮನಿಂದ ಸರ್ವವಿಧದಲ್ಲೂ ಬಿಟ್ಟುಹೋದವಳಾದ ನನಗೆ, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ವಿಷವನ್ನು ಸವಿದಂತೆ, ಈ ಜೀವನವು ದುರ್ಲಭವಾದುದು. ^AI

Shloka 18

କୀଦୃଶଂ ତୁ ମହାପାପଂ ମଯା ଜନ୍ମାନ୍ତରେ କୃତମ୍ ।
ଯନେଦଂ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ଦୁଃଖଂ ମଯା ଘୋରଂ ସୁଦାରୁଣମ୍ ॥ 18 ॥

kīdṛśaṃ tu mahāpāpaṃ mayā janmāntare kṛtam |
yanedaṃ prāpyate duḥkhaṃ mayā ghoraṃ sudāruṇam || 18 ||

ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನಾನು ಎಂತಹ ಮಹಾಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೋ, ಅದರಿಂದಲೇ ನನಗೆ ಈ ಘೋರವೂ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರವೂ ಆದ ದುಃಖವು ಉಂಟಾಗಿದೆ. ^AI

Shloka 19

ଜୀଵିତଂ ତ୍ଯକ୍ତୁମିଚ୍ଛାମି ଶୋକେନ ମହତା ଵୃତା ।
ରାକ୍ଷସୀଭିଶ୍ଚ ରକ୍ଷନ୍ତ୍ଯା ରାମୋ ନାସାଦ୍ଯତେ ମଯା ॥ 19 ॥

jīvitaṃ tyaktumicchāmi śokena mahatā vṛtā |
rākṣasībhiśca rakṣantyā rāmo nāsādyate mayā || 19 ||

ಮಹಾಶೋಕದಿಂದ ಆವೃತಳಾಗಿ ನಾನು ಜೀವನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ರಾಕ್ಷಸಿಯರು ಕಾವಲು ಕಾಯುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ನನಗೆ ರಾಮನು ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ^AI

Shloka 20

ଧିଗସ୍ତୁ ଖଲୁ ମାନୁଷ୍ଯଂ ଧିଗସ୍ତୁ ପରଵଶ୍ଯତାମ୍ ।
ନ ଶକ୍ଯଂ ଯତ୍ପରିତ୍ଯକ୍ତୁମାତ୍ମଚ୍ଛନ୍ଦେନ ଜୀଵିତମ୍ ॥ 20 ॥

dhigastu khalu mānuṣyaṃ dhigastu paravaśyatām |
na śakyaṃ yatparityaktumātmacchandena jīvitam || 20 ||

ಮನುಷ್ಯಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಧಿಕ್ಕಾರವಿರಲಿ, ಪರಾಧೀನತೆಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರವಿರಲಿ; ಏಕೆಂದರೆ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಜೀವನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ^AI

ଇତ୍ଯାର୍ଷେ ଶ୍ରୀମଦ୍ରାମାଯଣେ ଵାଲ୍ମୀକୀଯ ଆଦିକାଵ୍ଯେ ସୁନ୍ଦରକାଣ୍ଡେ ପଞ୍ଚଵିଂଶସ୍ସର୍ଗଃ ॥

Sanskrit — Devanagari (original)

श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे सुन्दरकाण्डम् ।

अथ पञ्चविंशस्सर्गः ।

अथ तासां वदन्तीनां परुषं दारुणं बहु ।

राक्षसीनामासौम्यानां रुरोद जनकात्मजा ॥ 1 ॥

एवमुक्ता तु वैदेही राक्षसीभिर्मनस्विनी ।

उवाच परमत्रस्ता भाष्पग्द्गदया गिरा ॥ 2 ॥

न मानुषी राक्षसस्य भार्या भवितुमर्हति ।

कामं खादत मां सर्वा न करिष्यामि वो वचः ॥ 3 ॥

सा राक्षसीमध्यगता सीता सुरसुतोपमा ।

न शर्म लेभे दुःखार्ता रावणेन च तर्जिता ॥ 4 ॥

वेपते स्माधिकं सीता विशन्ती वाङ्गमात्मनः ।

वने यूथपरिभ्रष्टा मृगी कोकैरिवार्दिता ॥ 5 ॥

सा त्वशोकस्य विपुलां शाखामालम्ब्य पुष्पिताम् ।

चिन्तयामास शोकेन भर्तारं भग्नमानसा ॥ 6 ॥

सा स्नापयन्ती विपुलौ स्तनौ नेत्रजलस्रवैः ।

चिन्तयन्ती न शोकस्य तदान्तमधिगच्छति ॥ 7 ॥

सा वेपमाना पतिता प्रवाते कदली यथा ।

राक्षसीनां भयत्रस्ता विवर्णवदनाभवत् ॥ 8 ॥

तस्याः सा दीर्घविपुला वेपन्त्या सीतया तदा ।

ददृशे कम्पिनी वेणी व्यालीव परिसर्पती ॥ 9 ॥

सा निःश्वसन्ती दुःखार्ता शोकोपहतचेतना ।

आर्ता व्यसृजदश्रूणि मैथिली विललाप च ॥ 10 ॥

हा रामेति च दुःखार्ता हा पुनर्लक्ष्मणेति च ।

हा श्वश्रु मम कौसल्ये हा सुमित्रेति भामिनी ॥ 11 ॥

लोकप्रवादः सत्योऽयं पण्डितैः समुदाहृतः ।

अकाले दुर्लभो मृत्युः स्त्रिया वा पुरुषस्य वा ॥ 12 ॥

यदहमेवं क्रूराभी राक्षसीभिरिहार्दिता ।

जीवामि हीना रामेण मुहूर्तमपि दुःखिता ॥ 13 ॥

एषाल्पपुण्या कृपणा विनशिष्याम्यनाथवत् ।

समुद्रमध्ये नौः पूर्णा वायुवेगैरिवाहता ॥ 14 ॥

भर्तारं तमपश्यन्ती राक्षसीवशमागता ।

सीदामि खलु शोकेन कूलं तोयहतं यथा ॥ 15 ॥

तं पद्मदलपत्राक्षं सिंहविक्रान्तगामिनम् ।

धन्याः पश्यन्ति मे नाथं कृतज्ञं प्रियवादिनम् ॥ 16 ॥

सर्वथा तेन हीनाया रामेण विदितात्मना ।

तीक्ष्णं विषमिवास्वाद्य दुर्लभं मम जीवितम् ॥ 17 ॥

कीदृशं तु महापापं मया जन्मान्तरे कृतम् ।

यनेदं प्राप्यते दुःखं मया घोरं सुदारुणम् ॥ 18 ॥

जीवितं त्यक्तुमिच्छामि शोकेन महता वृता ।

राक्षसीभिश्च रक्षन्त्या रामो नासाद्यते मया ॥ 19 ॥

धिगस्तु खलु मानुष्यं धिगस्तु परवश्यताम् ।

न शक्यं यत्परित्यक्तुमात्मच्छन्देन जीवितम् ॥ 20 ॥

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये सुन्दरकाण्डे पञ्चविंशस्सर्गः ॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Oriya script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

5.25 ସୁନ୍ଦରକାଣ୍ଡ - ପଞ୍ଚଵିଂଶ ସର୍ଗଃ