Summary — Odia
AI-generated · not yet verified
The Odia meaning of each verse is shown below the verse.
પૂજયામાસ ધર્માત્મા સહશિષ્યો મહામુનિઃ ॥ 1 ॥
pūjayāmāsa dharmātmā sahaśiṣyo mahāmuniḥ || 1 ||
ମହାମୁନି ବାଲ୍ମୀକି ନାରଦଙ୍କ ସେହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ବାକ୍ୟରେ ନିପୁଣ ଏବଂ ଧର୍ମାତ୍ମା ସେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ନାରଦଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। AI
આપૃષ્ટ્વૈવાભ્યનુજ્ઞાતસ્સ જગામ વિહાયસમ્ ॥ 2 ॥
āpṛṣṭvaivābhyanujñātassa jagāma vihāyasam || 2 ||
ସେ ଯଥାବିଧି ପୂଜା କରିବା ପରେ ଦେବର୍ଷି ନାରଦ ତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ମାଗି ଅନୁମତି ନେଇ ଆକାଶ ମାର୍ଗରେ ଚାଲିଗଲେ। AI
જગામ તમસાતીરં જાહ્નવ્યાસ્ત્વવિદૂરતઃ ॥ 3 ॥
jagāma tamasātīraṃ jāhnavyāstvavidūrataḥ || 3 ||
ସେ ମୁନି ଦେବଲୋକକୁ ଗଲାପରେ କିଛି ସମୟ ପରେ ମହାମୁନି ବାଲ୍ମୀକି ଜାହ୍ନବୀ (ଗଙ୍ଗା) ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ତମସା ନଦୀର କୂଳକୁ ଗଲେ। AI
શિષ્યમાહ સ્થિતં પાર્શ્વે દૃષ્ટ્વા તીર્થમકર્દમમ્ ॥ 4 ॥
śiṣyamāha sthitaṃ pārśve dṛṣṭvā tīrthamakardamam || 4 ||
ସେ ମହାମୁନି ତମସା ନଦୀର କୂଳରେ ପହଞ୍ଚି, ପାଶ୍ୱରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖି, ନିର୍ମଳ ତୀର୍ଥ ସ୍ଥାନ ଦେଖି କହିଲେ। AI
રમણીયં પ્રસન્નામ્બુ સન્મનુષ્યમનો યથા ॥ 5 ॥
ramaṇīyaṃ prasannāmbu sanmanuṣyamano yathā || 5 ||
ହେ ଭରଦ୍ୱାଜ! ଏହି ତୀର୍ଥ ସ୍ଥାନ ନିର୍ମଳ ଅଟେ, ଦେଖ। ଏହା ମନୋରମ ଏବଂ ଏହାର ଜଳ ପ୍ରସନ୍ନ, ସତ୍ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ମନ ପରି। AI
ઇદમેવાવગાહિષ્યે તમસાતીર્થમુત્તમમ્ ॥ 6 ॥
idamevāvagāhiṣye tamasātīrthamuttamam || 6 ||
ହେ ପ୍ରିୟ! କଳସ ରଖ, ମୋତେ ବଲ୍କଲ ଦିଅ। ମୁଁ ଏହି ଉତ୍ତମ ତମସା ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିବି। AI
પ્રાયચ્છત મુનેસ્તસ્ય વલ્કલં નિયતો ગુરોઃ ॥ 7 ॥
prāyacchata munestasya valkalaṃ niyato guroḥ || 7 ||
ମହାତ୍ମା ବାଲ୍ମୀକିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହା କୁହାଯିବା ପରେ ଭରଦ୍ୱାଜ ନିୟମିତ ହୋଇ ଗୁରୁ ସେ ମୁନିଙ୍କୁ ବଲ୍କଲ ଦେଲେ। AI
વિચચાર હ પશ્યંસ્તત્સર્વતો વિપુલં વનમ્ ॥ 8 ॥
vicacāra ha paśyaṃstatsarvato vipulaṃ vanam || 8 ||
ସେ ନିୟତେନ୍ଦ୍ରିୟ ମୁନି ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ହାତରୁ ବଲ୍କଲ ନେଇ, ସେହି ବିଶାଳ ବନକୁ ସର୍ବତ୍ର ଦେଖୁ ଦେଖୁ ଭ୍ରମଣ କଲେ। AI
દદર્શ ભગવાંસ્તત્ર ક્રૌઞ્ચયોશ્ચારુનિસ્વનમ્ ॥ 9 ॥
dadarśa bhagavāṃstatra krauñcayoścārunisvanam || 9 ||
ସେଠାରେ ନିକଟରେ ଭଗବାନ ବାଲ୍ମୀକି ଏକ କ୍ରୌଞ୍ଚ ଯୁଗଳଙ୍କୁ ଚରିବା ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଅବିଚ୍ଛେଦ୍ୟ ସହଚର ଥିଲେ ଏବଂ ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ଗାଉଥିଲେ। AI
જઘાન વૈરનિલયો નિષાદસ્તસ્ય પશ્યતઃ ॥ 10 ॥
jaghāna vairanilayo niṣādastasya paśyataḥ || 10 ||
ସେହି ଯୁଗଳ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ପୁରୁଷ କ୍ରୌଞ୍ଚକୁ ପାପ ନିଶ୍ଚୟକାରୀ, ବୈରାଶ୍ରୟୀ ନିଷାଦ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ହତ୍ୟା କଲା। AI
ભાર્યા તુ નિહતં દૃષ્ટ્વા રુરાવ કરુણાં ગિરમ્ ॥ 11 ॥
bhāryā tu nihataṃ dṛṣṭvā rurāva karuṇāṃ giram || 11 ||
ରକ୍ତରେ ଆଚ୍ଛନ୍ନ ଶରୀର ଧାରଣ କରି ଭୂମିରେ ଗଡ଼ୁଥିବା ସେହି ପକ୍ଷୀକୁ ହତ ଦେଖି ତାହାର ସ୍ତ୍ରୀ କରୁଣ ଭାବରେ କ୍ରନ୍ଦନ କଲା। AI
તામ્રશીર્ષેણ મત્તેન પત્રિણા સહિતેન વૈ ॥ 12 ॥
tāmraśīrṣeṇa mattena patriṇā sahitena vai || 12 ||
ସେହି ଦ୍ୱିଜ (ପକ୍ଷୀ) ସହଚରୀ ସ୍ତ୍ରୀ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଠାରୁ ବିଚ୍ଛେଦ ହୋଇ, ତାମ୍ର ଶିର ବିଶିଷ୍ଟ, ମତ୍ତ, ପକ୍ଷଯୁକ୍ତ ସେହି ପକ୍ଷୀ ସହିତ ବିଚ୍ଛେଦ ହେଲା। AI
ઋષેર્ધર્માત્મનસ્તસ્ય કારુણ્યં સમપદ્યત ॥ 13 ॥
ṛṣerdharmātmanastasya kāruṇyaṃ samapadyata || 13 ||
ସେତେବେଳେ ନିଷାଦ ଦ୍ୱାରା ନିପାତିତ ସେହି ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଦେଖି ଧର୍ମାତ୍ମା ଋଷିଙ୍କର କରୁଣା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। AI
નિશામ્ય રુદતીં ક્રૌઞ્ચીમિદં વચનમબ્રવીત્ ॥ 14 ॥
niśāmya rudatīṃ krauñcīmidaṃ vacanamabravīt || 14 ||
ତତ୍ପରେ କରୁଣା ଜାଣିବା ହେତୁ ଏହା ଅଧର୍ମ ଅଟେ ବୋଲି ଦ୍ୱିଜ ନିଶ୍ଚୟ କରି, କ୍ରନ୍ଦନ କରୁଥିବା କ୍ରୌଞ୍ଚୀକୁ ଦେଖି ଏହି ବଚନ କହିଲେ। AI
યત્ક્રૌઞ્ચમિથુનાદેકમવધીઃ કામમોહિતમ્ ॥ 15 ॥
yatkrauñcamithunādekamavadhīḥ kāmamohitam || 15 ||
ହେ ନିଷାଦ! ତୁମେ ଚିରକାଳ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ନ ପାଅ, କାରଣ ତୁମେ କାମମୋହିତ କ୍ରୌଞ୍ଚ ଯୁଗଳ ମଧ୍ୟରୁ ଏକକୁ ହତ୍ୟା କଲ। AI
શોકાર્તેનાસ્ય શકુનેઃ કિમિદં વ્યાહૃતં મયા ॥ 16 ॥
śokārtenāsya śakuneḥ kimidaṃ vyāhṛtaṃ mayā || 16 ||
ସେ ଏହା କହିବା ସମୟରେ ହୃଦୟରେ ଚିନ୍ତା କଲେ, ଶୋକାର୍ତ୍ତ ହୋଇ ଏହି ପକ୍ଷୀ ପାଇଁ ମୁଁ କଣ କହିଲି? AI
શિષ્યં ચૈવાઽબ્રવીદ્વાક્યમિદં સ મુનિપુઙ્ગવઃ ॥ 17 ॥
śiṣyaṃ caivā'bravīdvākyamidaṃ sa munipuṅgavaḥ || 17 ||
ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ଓ ମେଧାବୀ ସେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏହା ଚିନ୍ତା କରି ମନରେ ଏକ ନିଷ୍ଚୟ କଲେ ଏବଂ ଶିଷ୍ୟକୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ। AI
શોકાર્તસ્ય પ્રવૃત્તો મે શ્લોકો ભવતુ નાન્યથા ॥ 18 ॥
śokārtasya pravṛtto me śloko bhavatu nānyathā || 18 ||
ପାଦବଦ୍ଧ, ଅକ୍ଷର ସମସ୍ତ ଏବଂ ତନ୍ତ୍ରୀ ଲୟ ସହିତ ଯୁକ୍ତ, ଶୋକାର୍ତ୍ତ ମୋଠାରୁ ପ୍ରବୃତ୍ତ ଏହି ଶ୍ଳୋକ ହେଉ, ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ। AI
પ્રતિજગ્રાહ સંહૃષ્ટસ્તસ્ય તુષ્ટોઽભવદ્ગુરુઃ ॥ 19 ॥
pratijagrāha saṃhṛṣṭastasya tuṣṭo'bhavadguruḥ || 19 ||
ମୁନିଙ୍କ କହୁଥିବା ସେହି ଅନୁତ୍ତମ ବାକ୍ୟକୁ ଶିଷ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ହର୍ଷିତ ହୋଇ ଗ୍ରହଣ କଲା, ଏବଂ ଗୁରୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। AI
તમેવ ચિન્તયન્નર્થમુપાવર્તત વૈ મુનિઃ ॥ 20 ॥
tameva cintayannarthamupāvartata vai muniḥ || 20 ||
ତାପରେ ସେ ମୁନି ସେହି ତୀର୍ଥରେ ବିଧିପୂର୍ବକ ସ୍ନାନାଦି କର୍ମ କରି ସେହି ଅର୍ଥକୁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଫେରିଆସିଲେ। AI
કલશં પૂર્ણમાદાય પૃષ્ઠતોઽનુજગામ હ ॥ 21 ॥
kalaśaṃ pūrṇamādāya pṛṣṭhato'nujagāma ha || 21 ||
ତାପରେ ମୁନିଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ଭରଦ୍ୱାଜ, ବିନୀତ ଓ ଶ୍ରୁତବାନ୍, ପୂର୍ଣ୍ଣ କଳଶ ନେଇ ପଛରେ ଅନୁସରଣ କଲେ। AI
ઉપવિષ્ટઃ કથાશ્ચાન્યાશ્ચકાર ધ્યાનમાસ્થિતઃ ॥ 22 ॥
upaviṣṭaḥ kathāścānyāścakāra dhyānamāsthitaḥ || 22 ||
ଧର୍ମଜ୍ଞ ସେ ମୁନି ଶିଷ୍ୟ ସହିତ ଆଶ୍ରମକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ଉପବିଷ୍ଟ ହୋଇ ଧ୍ୟାନରେ ରହି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କଥାବାର୍ତ୍ତା କଲେ। AI
ચતુર્મુખો મહાતેજા દ્રષ્ટું તં મુનિપુઙ્ગવમ્ ॥ 23 ॥
caturmukho mahātejā draṣṭuṃ taṃ munipuṅgavam || 23 ||
ତାପରେ ଲୋକକର୍ତ୍ତା ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରଭୁ ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ମହାତେଜା ସେହି ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଆସିଲେ। AI
પ્રાઞ્જલિઃ પ્રયતો ભૂત્વા તસ્થૌ પરમવિસ્મિતઃ ॥ 24 ॥
prāñjaliḥ prayato bhūtvā tasthau paramavismitaḥ || 24 ||
ତାପରେ ବାଲ୍ମୀକି ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ତତକ୍ଷଣାତ୍ ଉଠି ବାକ୍ୟସଂଯତ ହୋଇ, ହାତ ଯୋଡ଼ି, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ପରମ ବିସ୍ମିତ ହୋଇ ଠିଆ ହେଲେ। AI
પ્રણમ્ય વિધિવચ્ચૈનં પૃષ્ટ્વાઽનામયમવ્યયમ્ ॥ 25 ॥
praṇamya vidhivaccainaṃ pṛṣṭvā'nāmayamavyayam || 25 ||
ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପାଦ୍ୟ, ଅର୍ଘ୍ୟ, ଆସନ ଓ ବନ୍ଦନା ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ । ବିଧିପୂର୍ବକ ସେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ନିରାମୟ ଓ ଅବ୍ୟୟ ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ । AI
વાલ્મીકયે મહર્ષયે સન્દિદેશાસનં તતઃ ॥ 26 ॥
vālmīkaye maharṣaye sandideśāsanaṃ tataḥ || 26 ||
ତାପରେ ଭଗବାନ ଅତି ସମ୍ମାନିତ ଆସନରେ ବସିଲେ । ତା’ପରେ ସେ ମହର୍ଷି ବାଲ୍ମୀକିଙ୍କୁ ଆସନ ଦେଖାଇଲେ । AI
ઉપવિષ્ટે તદા તસ્મિન્સર્વલોકપિતામહે ।
તદ્ગતેનૈવ મનસા વાલ્મીકિર્ધ્યાનમાસ્થિતઃ ॥ 27 ॥
upaviṣṭe tadā tasminsarvalokapitāmahe |
tadgatenaiva manasā vālmīkirdhyānamāsthitaḥ || 27 ||
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ ସେ ମଧ୍ୟ ଆସନରେ ବସିଲେ । ସେତେବେଳେ ସର୍ବଲୋକପିତାମହ ସେଠାରେ ବସିଥିବା ବେଳେ ବାଲ୍ମୀକି ସେହି ଆସକ୍ତ ମନରେ ଧ୍ୟାନରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲେ । AI
યસ્તાદૃશં ચારુરવં ક્રૌઞ્ચં હન્યાદકારણાત્ ॥ 28 ॥
yastādṛśaṃ cāruravaṃ krauñcaṃ hanyādakāraṇāt || 28 ||
ପାପାତ୍ମା, ବୈର ଗ୍ରହଣ ବୁଦ୍ଧି ଥିବା ଜଣେ ଯେଉଁ ପ୍ରକାରର ମନୋହର କ୍ରୌଞ୍ଚ ପକ୍ଷୀକୁ ଅକାରଣରେ ହତ୍ୟା କରିବ । AI
જગાવન્તર્ગતમના ભૂત્વા શોકપરાયણઃ ॥ 29 ॥
jagāvantargatamanā bhūtvā śokaparāyaṇaḥ || 29 ||
ଶୋକରେ ମଗ୍ନ ହୋଇ ଅନ୍ତର୍ମନରେ ଥାଇ ସେ ବାରମ୍ବାର କ୍ରୌଞ୍ଚୀ ପାଇଁ ଶୋକ କରି ପୁନର୍ବାର ଏହି ଶ୍ଳୋକ ଗାନ କଲେ । AI
શ્લોક એવ ત્વયા બદ્ધો નાત્ર કાર્યા વિચારણા ॥ 30 ॥
śloka eva tvayā baddho nātra kāryā vicāraṇā || 30 ||
ତା’ପରେ ବ୍ରହ୍ମା ସେ ମୁନିପୁଙ୍ଗବଙ୍କୁ ହସି କହିଲେ, ତୁମେ ଶ୍ଳୋକ ରଚନା କରିଛ, ଏଥିରେ କୌଣସି ବିଚାର କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ । AI
રામસ્ય ચરિતં સર્વં કુરુ ત્વમૃષિસત્તમ ॥ 31 ॥
rāmasya caritaṃ sarvaṃ kuru tvamṛṣisattama || 31 ||
ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍, ମୋର ଇଚ୍ଛାରେ ହିଁ ଏହି ସରସ୍ୱତୀ ପ୍ରବୃତ୍ତ ହୋଇଛି । ହେ ଋଷିସତ୍ତମ, ତୁମେ ରାମଙ୍କ ସମସ୍ତ ଚରିତ ରଚନା କର । AI
વૃત્તં કથય ધીરસ્ય યથા તે નારદાચ્છ્રુતમ્ ॥ 32 ॥
vṛttaṃ kathaya dhīrasya yathā te nāradācchrutam || 32 ||
ଧର୍ମାତ୍ମା, ଗୁଣବାନ୍, ଲୋକରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଧୀର ରାମଙ୍କ ଚରିତ ତୁମେ ଯେପରି ନାରଦଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣିଛ, ସେହିପରି କଥନ କର । AI
રામસ્ય સહસૌમિત્રેઃ રાક્ષસાનાં ચ સર્વશઃ ॥ 33 ॥
rāmasya sahasaumitreḥ rākṣasānāṃ ca sarvaśaḥ || 33 ||
ଧୀମାନ ରାମଙ୍କର ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କର, ତଥା ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ଯାହା ଗୋପନୀୟ ଓ ପ୍ରକାଶ୍ୟ ଘଟଣା ଘଟିଛି, ସେସବୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଜାଣିଛ। AI
તચ્ચાપ્યવિદિતં સર્વં વિદિતં તે ભવિષ્યતિ ॥ 34 ॥
taccāpyaviditaṃ sarvaṃ viditaṃ te bhaviṣyati || 34 ||
ବିଦେହ ରାଜକନ୍ୟା ସୀତାଙ୍କର ଯାହା ପ୍ରକାଶ୍ୟ କିମ୍ବା ଗୋପନୀୟ ଘଟଣା ଘଟିଛି, ସେସବୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଜାଣିଛ। AI
કુરુ રામકથાં પુણ્યાં શ્લોકબદ્ધાં મનોરમામ્ ॥ 35 ॥
kuru rāmakathāṃ puṇyāṃ ślokabaddhāṃ manoramām || 35 ||
ତୁମର କାବ୍ୟରେ କୌଣସି ମିଥ୍ୟା ବାକ୍ୟ ରହିବ ନାହିଁ। ତୁମେ ପବିତ୍ର, ଶ୍ଳୋକବଦ୍ଧ ଓ ମନୋହର ରାମକଥା ରଚନା କର। AI
તાવદ્રામાયણકથા લોકેષુ પ્રચરિષ્યતિ ॥ 36 ॥
tāvadrāmāyaṇakathā lokeṣu pracariṣyati || 36 ||
ପୃଥିବୀ ପୃଷ୍ଠରେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପର୍ବତ ଓ ନଦୀମାନେ ରହିବେ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାମାୟଣ କଥା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଚଳିତ ହେବ। AI
તાવદૂર્ધ્વમધશ્ચ ત્વં મલ્લોકેષુ નિવત્સ્યસિ ॥ 37 ॥
tāvadūrdhvamadhaśca tvaṃ mallokeṣu nivatsyasi || 37 ||
ତୁମ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ରାମାୟଣ କଥା ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଚଳିତ ହେବ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଲୋକ ଓ ଅଧୋଲୋକରେ ବାସ କରିବ। AI
તતસ્સશિષ્યો ભગવાન્મુનિર્વિસ્મયમાયયૌ ॥ 38 ॥
tatassaśiṣyo bhagavānmunirvismayamāyayau || 38 ||
ଏହା କହି ଭଗବାନ ବ୍ରହ୍ମା ସେଠାରେ ଅନ୍ତର୍ହିତ ହେଲେ। ତତ୍ପରେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଭଗବାନ ମୁନି ବିସ୍ମିତ ହେଲେ। AI
મુહુર્મુહુઃ પ્રીયમાણાઃ પ્રાહુશ્ચ ભૃશવિસ્મિતાઃ ॥ 39 ॥
muhurmuhuḥ prīyamāṇāḥ prāhuśca bhṛśavismitāḥ || 39 ||
ତାହାପରେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶିଷ୍ୟ ପୁନର୍ବାର ଏହି ଶ୍ଳୋକ ଗାନ କଲେ। ବାରମ୍ବାର ପ୍ରୀତ ହୋଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ମିତ ହୋଇ କହିଲେ। AI
સોઽનુવ્યાહરણાદ્ભૂયશ્શ્લોકશ્શ્લોકત્વમાગતઃ ॥ 40 ॥
so'nuvyāharaṇādbhūyaśślokaśślokatvamāgataḥ || 40 ||
ମହର୍ଷି ଯାହାକୁ ସମାନ ଅକ୍ଷରବିଶିଷ୍ଟ ଚାରି ପାଦରେ ଗାନ କରିଥିଲେ, ସେହି ଶ୍ଳୋକ ପୁନର୍ବାର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପୁନର୍ବାର ଶ୍ଳୋକତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲା। AI
કૃત્સ્નં રામાયણં કાવ્યમીદૃશૈઃ કરવાણ્યહમ્ ॥ 41 ॥
kṛtsnaṃ rāmāyaṇaṃ kāvyamīdṛśaiḥ karavāṇyaham || 41 ||
ପବିତ୍ର ଚିତ୍ତବିଶିଷ୍ଟ ବାଲ୍ମୀକିଙ୍କର ଏହି ବୁଦ୍ଧି ଜାତ ହେଲା ଯେ, ମୁଁ ଏହିପରି ଶ୍ଳୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରାମାୟଣ କାବ୍ୟ ରଚନା କରିବି। AI
સમાક્ષરૈશ્શ્લોકશતૈર્યશસ્વિનો યશસ્કરં કાવ્યમુદારધીર્મુનિઃ ॥ 42 ॥
samākṣaraiśślokaśatairyaśasvino yaśaskaraṃ kāvyamudāradhīrmuniḥ || 42 ||
ଉଦାର ଚରିତ୍ର, ଅର୍ଥ ଓ ପଦ ସମ୍ପନ୍ନ, ମନୋହର ଶ୍ଳୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ କୀର୍ତ୍ତିମାନ ମୁନି ଯଶସ୍ୱୀ ରାମଙ୍କର ଯଶ ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା କାବ୍ୟ ରଚନା କଲେ; ସେହି ଶ୍ଳୋକମାନେ ସମାନ ଅକ୍ଷର ବିଶିଷ୍ଟ ଶତ ଶତ ଶ୍ଳୋକ ଥିଲେ। AI
રઘુવરચરિતં મુનિપ્રણીતં દશશિરસશ્ચ વધં નિશામયધ્વમ્ ॥ 43 ॥
raghuvaracaritaṃ munipraṇītaṃ daśaśirasaśca vadhaṃ niśāmayadhvam || 43 ||
ସମାସ ଓ ସନ୍ଧି ଯୋଗରେ ଉପଗତ, ସମ ଓ ମଧୁର ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ବାକ୍ୟରେ ବଦ୍ଧ, ମୁନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଣୀତ ରଘୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାମଙ୍କ ଚରିତ ଏବଂ ଦଶମୁଣ୍ଡ ରାବଣର ବଧ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଶୁଣ। AI