📚 Valmiki Ramayana · Bala Kanda

1.43 ਬਾਲਕਾਣ੍ਡ - ਤ੍ਰਿਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ ਸਰ੍ਗਃ

Sarga 43

✍️ Author Maharishi Valmiki 🖋️ Gurmukhi script 🔢 41 verses 61 views
📄 Download PDF
View: Text in this script too →
🖋️ Script: ਪੰਜਾਬੀ ▾
⚠️ AI-generated translation — the Konkani meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.
Summary — Konkani
हें वाल्मीकि रामायणाच्या बालकाण्डांतलें 43वें सर्ग. शिवान गंगेक आपल्या जटांत धरली आनी उपरांत भगीरथाकडेन सोडली. गंगा सात प्रवाहांत विभागली आनी भगीरथाच्या रथाच्या फाटल्यान वचून सागराक पावली. जह्नू ऋषीन तिचें उदक पियेलें आनी उपरांत कानांतल्यान परत निर्माण केली, देखून तिका जाह्नवी म्हण्टात. भगीरथान गंगेचें उदक भस्म जाल्ल्या पूर्वजांचेर व्हांवलें आनी ते स्वर्गाक पावले.

AI-generated · not yet verified

The Konkani meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —
ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯ ਰਾਮਾਯਣੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡਮ੍ ।
ਅਥ ਤ੍ਰਿਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਸ੍ਸਰ੍ਗਃ ।
Shloka 1
ਦੇਵਦੇਵੇ ਗਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸੋऽਙ੍ਗੁष੍ਠਾਗ੍ਰਨਿਪੀਡਿਤਾਮ੍ ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਸੁਮਤੀਂ ਰਾਮ ਸਂਵਤ੍ਸਰਮੁਪਾਸਤ ॥ 1 ॥
devadeve gate tasmin so'ṅguṣṭhāgranipīḍitām |
kṛtvā vasumatīṃ rāma saṃvatsaramupāsata || 1 ||

देवदेव तस्मिन् गते सति, हे राम, तो अंगुष्ठाच्या टोकाने पृथ्वी दाबून वर्सभर उपासना केली. AI

Shloka 2
ਅਥ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਪੂਰ੍ਣੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਃ ।
ਉਮਾਪਤਿਃ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਰਾਜਾਨਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ॥ 2 ॥
atha saṃvatsare pūrṇe sarvalokanamaskṛtaḥ |
umāpatiḥ paśupatī rājānamidamabravīt || 2 ||

मग वर्स पूर्ण जाल्यावर, सर्व लोकांनी नमस्कार केल्लो, उमापती आनी पशुपती राजाक हें उलयलो. AI

Shloka 3
ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤੇऽਹਂ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ ।
ਸ਼ਿਰਸਾ ਧਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੈਲਰਾਜਸੁਤਾਮਹਮ੍ ॥ 3 ॥
prītaste'haṃ naraśreṣṭha kariṣyāmi tava priyam |
śirasā dhārayiṣyāmi śailarājasutāmaham || 3 ||

हे नरश्रेष्ठ, हांव तुजेर प्रसन्न जालां, तुजें प्रिय करीन. हांव शैलराजाची कन्या माथ्यार धारण करीन. AI

Shloka 4
ਤਤੋ ਹੈਮਵਤੀ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਾ ।
ਤਦਾ ਸਾਤਿਮਹਦ੍ਰੂਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੇਗਂ ਚ ਦੁਸ੍ਸਹਮ੍ ॥ 4 ॥
tato haimavatī jyeṣṭhā sarvalokanamaskṛtā |
tadā sātimahadrūpaṃ kṛtvā vegaṃ ca dussaham || 4 ||

मग हिमवंताची ज्येष्ठ कन्या, सर्व लोकांनी नमस्कार केल्ली, तेन्ना तिने खूब मोठो रूप आनी असह्य वेग घेतलो. AI

Shloka 5
ਆਕਾਸ਼ਾਦਪਤਦ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਵੇ ਸ਼ਿਵਸ਼ਿਰਸ੍ਯੁਤ ।
ਅਚਿਨ੍ਤਯਚ੍ਚ ਸਾ ਦੇਵੀ ਗਙ੍ਗਾ ਪਰਮਦੁਰ੍ਧਰਾ ॥ 5 ॥
ākāśādapatadrāma śive śivaśirasyuta |
acintayacca sā devī gaṅgā paramadurdharā || 5 ||

हे राम, ती शिवे आकाशांतल्यान शिवाच्या माथ्यार पडली. ती परम दुर्धर देवी गंगा चिंतन करूं लागली. AI

Shloka 6
ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਯਹਂ ਹਿ ਪਾਤਾਲਂ ਸ੍ਰੋਤਸਾ ਗृਹ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍ ।
ਤਸ੍ਯਾਵਲੇਪਨਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ ਹਰਃ ॥ 6 ॥
viśāmyahaṃ hi pātālaṃ srotasā gṛhya śaṅkaram |
tasyāvalepanaṃ jñātvā kruddhastu bhagavān haraḥ || 6 ||

हांव शंकराक धरून आपल्या प्रवाहान पाताळांत वचतां. तिचो तो अवलेप जाणून भगवान हर क्रुद्ध जालो. AI

Shloka 7
ਤਿਰੋਭਾਵਯਿਤੁਂ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਤ੍ਰਿਨਯਨਸ੍ਤਦਾ ।
ਸਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਪਤਿਤਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਪੁਣ੍ਯੇ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਨਿ ॥ 7 ॥
tirobhāvayituṃ buddhiṃ cakre trinayanastadā |
sā tasmin patitā puṇyā puṇye rudrasya mūrdhani || 7 ||

तेन्ना त्रिनयनान तिका अदृश्य करपाची बुद्धी केली. ती पुण्यवती पुण्य रुद्राच्या माथ्यार पडली. AI

Shloka 8
ਹਿਮਵਤ੍ਪ੍ਰਤਿਮੇ ਰਾਮ ਜਟਾਮਣ੍ਡਲਗਹ੍ਵਰੇ ।
ਸਾ ਕਥਞ੍ਚਿਨ੍ਮਹੀਂ ਗਨ੍ਤੁਂ ਨਾਸ਼ਕ੍ਨੋਦ੍ਯਤ੍ਨਮਾਸ੍ਥਿਤਾ ॥ 8 ॥
himavatpratime rāma jaṭāmaṇḍalagahvare |
sā kathañcinmahīṃ gantuṃ nāśaknodyatnamāsthitā || 8 ||

हे राम, हिमवंतासारख्या, जटांच्या गुहांत असलेल्या त्या माथ्यार ती कसोशीन पृथ्वीक वचूंक शकली ना, प्रयत्न करत रावली. AI

Shloka 9
ਨੈਵ ਨਿਰ੍ਗਮਨਂ ਲੇਭੇ ਜਟਾਮਣ੍ਡਲਮੋਹਿਤਾ ।
ਤਤ੍ਰੈਵਾਬਮ੍ਭ੍ਰਮਦ੍ਦੇਵੀ ਸਂਵਤ੍ਸਰਗਣਾਨ੍ ਬਹੂਨ੍ ॥ 9 ॥
naiva nirgamanaṃ lebhe jaṭāmaṇḍalamohitā |
tatraivābambhramaddevī saṃvatsaragaṇān bahūn || 9 ||

तिच्या जटांच्या मंडलान मोहित जाल्ली देवी थंयच रावन, निर्गमन मेळ्ळें ना, आनी ती थंयच बऱ्याच वर्सां भोंवत रावली. AI

Shloka 10
ਤਾਮਪਸ਼੍ਯਨ੍ਪੁਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਪਃ ਪਰਮਮਾਸ੍ਥਿਤਃ ।
ਅਨੇਨ ਤੋषਿਤਸ਼੍ਚਾਭੂਦਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ ॥ 10 ॥
tāmapaśyanpunastatra tapaḥ paramamāsthitaḥ |
anena toṣitaścābhūdatyarthaṃ raghunandana || 10 ||

हे रघुनंदना, परम तप आचरत आशिल्ल्या तिचो ताणें परतून थंय दर्शन घेतलो आनी तो तिचेर खूब प्रसन्न जालो. AI

Shloka 11
ਵਿਸਸਰ੍ਜ ਤਤੋ ਗਙ੍ਗਾਂ ਹਰੋ ਬਿਨ੍ਦੁਸਰਃ ਪ੍ਰਤਿ ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਵਿਸृਜ੍ਯਮਾਨਾਯਾਂ ਸਪ੍ਤਸ੍ਰੋਤਾਂਸਿ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ॥ 11 ॥
visasarja tato gaṅgāṃ haro bindusaraḥ prati |
tasyāṃ visṛjyamānāyāṃ saptasrotāṃsi jajñire || 11 ||

उपरांत हरान गंगेक बिंदुसराकडेन सोडली. ती सोडटना तिचे सात प्रवाह जल्मले. AI

Shloka 12
ਹ੍ਲਾਦਿਨੀ ਪਾਵਨੀ ਚੈਵ ਨਲਿਨੀ ਚ ਤਥਾऽਪਰਾ ।
ਤਿਸ੍ਰਃ ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਦਿਸ਼ਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਗਙ੍ਗਾਸ਼੍ਸ਼ਿਵਜਲਾਸ਼੍ਸ਼ੁਭਾਃ ॥ 12 ॥
hlādinī pāvanī caiva nalinī ca tathā'parā |
tisraḥ prācīṃ diśaṃ jagmuḥ gaṅgāśśivajalāśśubhāḥ || 12 ||

ह्लादिनी, पावनी, आनी नलिनी ह्यो तीन शुभ गंगा-शिवजलां पूर्व दिशेक गेलीं. AI

Shloka 13
ਸੁਚਕ੍षੁਸ਼੍ਚੈਵ ਸੀਤਾ ਚ ਸਿਨ੍ਧੁਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਨਦੀ ।
ਤਿਸ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵੇਤਾ ਦਿਸ਼ਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਪ੍ਰਤੀਚੀਂ ਤੁ ਸ਼ੁਭੋਦਕਾਃ ॥ 13 ॥
sucakṣuścaiva sītā ca sindhuścaiva mahānadī |
tisrastvetā diśaṃ jagmuḥ pratīcīṃ tu śubhodakāḥ || 13 ||

सुचक्षु, सीता, आनी महानदी सिंधु ह्यो तीन शुभ उदकाच्यो नद्यो पश्चिम दिशेक गेलीं. AI

Shloka 14
ਸਪ੍ਤਮੀ ਚਾਨ੍ਵਗਾਤ੍ਤਾਸਾਂ ਭਗੀਰਥਮਥੋ ਨृਪਮ੍ ।
ਭਗੀਰਥੋऽਪਿ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਮਾਸ੍ਥਿਤਃ ॥ 14 ॥
saptamī cānvagāttāsāṃ bhagīrathamatho nṛpam |
bhagīratho'pi rājarṣirdivyaṃ syandanamāsthitaḥ || 14 ||

सातवी तांचे फाटल्यान भगीरथ राजाकडेन गेली. राजर्षी भगीरथय दिव्य रथ आरूढ जालो. AI

Shloka 15
ਪ੍ਰਾਯਾਦਗ੍ਰੇ ਮਹਾਤੇਜਾ ਗਙ੍ਗਾ ਤਂ ਚਾਪ੍ਯਨੁਵ੍ਰਜਤ੍ ।
ਗਗਨਾਚ੍ਛਙ੍ਕਰਸ਼ਿਰਸ੍ਤਤੋ ਧਰਣਿਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ॥ 15 ॥
prāyādagre mahātejā gaṅgā taṃ cāpyanuvrajat |
gaganācchaṅkaraśirastato dharaṇimāśritā || 15 ||

महातेजस्वी भगीरथ आगीं गेलो आनी गंगाय ताचे फाटल्यान गेली. उपरांत ती आकाशांतल्यान शंकराच्या माथ्यार आनी थंयच्यान धर्तरेर आयली. AI

Shloka 16
ਵ੍ਯਸਰ੍ਪਤ ਜਲਂ ਤਤ੍ਰ ਤੀਵ੍ਰਸ਼ਬ੍ਦਪੁਰਸ੍ਕृਤਮ੍ ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਕਚ੍ਛਪਸਙ੍ਘੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਂਸ਼ੁਮਾਰਗਣੈਸ੍ਤਦਾ ॥ 16 ॥
vyasarpata jalaṃ tatra tīvraśabdapuraskṛtam |
matsyakacchapasaṅghaiśca śiṃśumāragaṇaistadā || 16 ||

थंय उदक तीव्र आवाज करत व्हांवलें, त्या वेळार मासळी, कासव आनी शिंशुमार हांच्या समूहांसयत. AI

Shloka 17
ਪਤਦ੍ਭਿਃ ਪਤਿਤੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਰ੍ਵ੍ਯਰੋਚਤ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ ।
ਤਤੋ ਦੇਵਰ੍षਿਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਯਕ੍षਸਿਦ੍ਧਗਣਾਸ੍ਤਦਾ ॥ 17 ॥
patadbhiḥ patitaiścānyairvyarocata vasundharā |
tato devarṣigandharvā yakṣasiddhagaṇāstadā || 17 ||

पडटल्या आनी पडल्या अशा हेर जलांनी धरती शोभली. ते उपरांत देव, ऋषी, गंधर्व, यक्ष आनी सिद्धगण त्या वेळार. AI

Shloka 18
ਵ੍ਯਲੋਕਯਨ੍ਤ ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਗਗਨਾਦ੍ਗਾਂ ਗਤਾਂ ਤਥਾ ।
ਵਿਮਾਨੈਰ੍ਨਗਰਾਕਾਰੈਰ੍ਹਯੈਰ੍ਗਜਵਰੈਸ੍ਤਦਾ ॥ 18 ॥
vyalokayanta te tatra gaganādgāṃ gatāṃ tathā |
vimānairnagarākārairhayairgajavaraistadā || 18 ||

ते त्या वेळार आकाशांतल्यान धरतीचेर आयिल्ल्या गंगेक पळयताले. विमानांनी, नगरा सारखीं आनी घोडे आनी श्रेष्ठ हत्तींनी. AI

Shloka 19
ਪਾਰਿਪ੍ਲਵਗਤੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦੇਵਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿष੍ਠਿਤਾਃ ।
ਤਦਦ੍ਭੁਤਤਮਂ ਲੋਕੇ ਗਙ੍ਗਾਪਤਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ॥ 19 ॥
pāriplavagataiścāpi devatāstatra viṣṭhitāḥ |
tadadbhutatamaṃ loke gaṅgāpatanamuttamam || 19 ||

तरणें करतल्या देवतांनी त्या वेळार थंय रावून, संवसारांतलें सगळ्यांत आश्चर्यकारक अशें श्रेष्ठ गंगापतन पळयलें. AI

Shloka 20
ਦਿਦृਕ੍षਵੋ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਮੀਯੁਰਮਿਤੌਜਸਃ ।
ਸਮ੍ਪਤਦ੍ਭਿਸ੍ਸੁਰਗਣੈਸ੍ਤੇषਾਂ ਚਾਭਰਣੌਜਸਾ ॥ 20 ॥
didṛkṣavo devagaṇāḥ samīyuramitaujasaḥ |
sampatadbhissuragaṇaisteṣāṃ cābharaṇaujasā || 20 ||

पळोवपाची इत्सा आशिल्ले अमित तेजाचे देवगण एकठांय आयले. तांच्या आभूषणांच्या तेजान सुरगणांनी भरिल्ल्या. AI

Shloka 21
ਸ਼ਤਾਦਿਤ੍ਯਮਿਵਾਭਾਤਿ ਗਗਨਂ ਗਤਤੋਯਦਮ੍ ।
ਸ਼ਿਂਸ਼ੁਮਾਰੋਰਗਗਣੈਰ੍ਮੀਨੈਰਪਿ ਚ ਚਞ੍ਚਲੈਃ ॥ 21 ॥
śatādityamivābhāti gaganaṃ gatatoyadam |
śiṃśumāroragagaṇairmīnairapi ca cañcalaiḥ || 21 ||

शेंबूर आनी सर्पगणांनी आनी चंचल माशांनी, जलरहित मेघांनी सारखें आकाश शंभर सूर्यांसारखें भासलें. AI

Shloka 22
ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਭਿਰਿਵ ਵਿਕ੍षਿਪ੍ਤਮਾਕਾਸ਼ਮਭਵਤ੍ਤਦਾ ।
ਪਾਣ੍ਡਰੈਸ੍ਸਲਿਲੋਤ੍ਪੀਡੈਃ ਕੀਰ੍ਯਮਾਣੈਸ੍ਸਹਸ੍ਰਧਾ ॥ 22 ॥
vidyudbhiriva vikṣiptamākāśamabhavattadā |
pāṇḍaraissalilotpīḍaiḥ kīryamāṇaissahasradhā || 22 ||

तेदना विजेसारखें विक्षिप्त जाल्लें आकाश जालें. धव्या उदकाच्या फवार्यांनी सहस्र पदांनी विक्षेपिल्लें. AI

Shloka 23
ਸ਼ਾਰਦਾਭ੍ਰੈਰਿਵਾਕੀਰ੍ਣਂ ਗਗਨਂ ਹਂਸਸਮ੍ਪ੍ਲਵੈਃ ।
ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਦ੍ਰੁਤਤਰਂ ਯਾਤਿ ਕੁਟਿਲਂ ਕ੍ਵਚਿਦਾਯਤਮ੍ ॥ 23 ॥
śāradābhrairivākīrṇaṃ gaganaṃ haṃsasamplavaiḥ |
kvaciddrutataraṃ yāti kuṭilaṃ kvacidāyatam || 23 ||

शरद ऋतूच्या मेघांनी भरिल्ल्या सारखें आकाश हंसांच्या समूहांनी भरलें. क्वचित वेगान वता, क्वचित वांकडें, क्वचित विस्तृत. AI

Shloka 24
ਵਿਨਤਂ ਕ੍ਵਚਿਦੁਦ੍ਧੂਤਂ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਯਾਤਿ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਸ਼ਨੈਃ ।
ਸਲਿਲੇਨੈਵ ਸਲਿਲਂ ਕ੍ਵਚਿਦਭ੍ਯਾਹਤਂ ਪੁਨਃ ॥ 24 ॥
vinataṃ kvaciduddhūtaṃ kvacidyāti śanaiśśanaiḥ |
salilenaiva salilaṃ kvacidabhyāhataṃ punaḥ || 24 ||

क्वचित वांकडें, क्वचित वयर उडयल्लें, क्वचित हळू हळू वता. क्वचित उदकानूच उदक परत आदळलें. AI

Shloka 25
ਮੁਹੁਰੂਰ੍ਧ੍ਵਮੁਖਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪਪਾਤ ਵਸੁਧਾਤਲਮ੍ ।
ਤਚ੍ਛਙ੍ਕਰਸ਼ਿਰੋਭ੍ਰष੍ਟਂ ਭ੍ਰष੍ਟਂ ਭੂਮਿਤਲੇ ਪੁਨਃ ॥ 25 ॥
muhurūrdhvamukhaṃ gatvā papāta vasudhātalam |
tacchaṅkaraśirobhraṣṭaṃ bhraṣṭaṃ bhūmitale punaḥ || 25 ||

पुन्हा वयर मुख करून ती वसुधातळार पडली. शंकराच्या मस्तकावेल्यान सुटून ती पुन्हा भूमीच्या पृष्ठभागार पडली. AI

Shloka 26
ਵ੍ਯਰੋਚਤ ਤਦਾ ਤੋਯਂ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਗਤਕਲ੍ਮषਮ੍ ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਰ੍षਿਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਵਸੁਧਾਤਲਵਾਸਿਨਃ ॥ 26 ॥
vyarocata tadā toyaṃ nirmalaṃ gatakalmaṣam |
tatra devarṣigandharvā vasudhātalavāsinaḥ || 26 ||

तेव्हा ते निर्मळ आनी कल्मषरहित उदक शोभायमान जालें. थंय देवर्षी, गंधर्व आनी वसुधातळार रावपी लोक. AI

Shloka 27
ਭਵਾਙ੍ਗਪਤਿਤਂ ਤੋਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਮਿਤਿ ਪਸ੍ਪृਸ਼ੁਃ ।
ਸ਼ਾਪਾਤ੍ਪ੍ਰਪਤਿਤਾ ਯੇ ਚ ਗਗਨਾਦ੍ਵਸੁਧਾਤਲਮ੍ ॥ 27 ॥
bhavāṅgapatitaṃ toyaṃ pavitramiti paspṛśuḥ |
śāpātprapatitā ye ca gaganādvasudhātalam || 27 ||

शिवाच्या अंगावेल्यान पडिल्लें तें उदक पवित्र अशें मानून तांणी स्पर्श केलो. शापाक लागून आकाशांतल्यान वसुधातळार पडिल्ले जे आसात. AI

Shloka 28
ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਤੇ ਬਭੂਵੁਰ੍ਗਤਕਲ੍ਮषਾਃ ।
ਧੂਤਪਾਪਾਃ ਪੁਨਸ੍ਤੇਨ ਤੋਯੇਨਾਥ ਸੁਭਾਸ੍ਵਤਾ ॥ 28 ॥
kṛtvā tatrābhiṣekaṃ te babhūvurgatakalmaṣāḥ |
dhūtapāpāḥ punastena toyenātha subhāsvatā || 28 ||

थंय स्नान करून ते कल्मषरहित जाले. उपरांत त्या तेजस्वी उदकान तांणी पाप धुवन उडयले. AI

Shloka 29
ਪੁਨਰਾਕਾਸ਼ਮਾਵਿਸ਼੍ਯ ਸ੍ਵਾਨ੍ ਲੋਕਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਪੇਦਿਰੇ ।
ਮੁਮੁਦੇ ਮੁਦਿਤੋ ਲੋਕਸ੍ਤੇਨ ਤੋਯੇਨ ਭਾਸ੍ਵਤਾ ॥ 29 ॥
punarākāśamāviśya svān lokān pratipedire |
mumude mudito lokastena toyena bhāsvatā || 29 ||

पुन्हा आकाशांत प्रवेश करून आपल्या लोकांक परत गेले. त्या तेजस्वी उदकान आनंदी लोक आनंदी जाले. AI

Shloka 30
ਕृਤਾਭਿषੇਕੋ ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਬਭੂਵ ਵਿਗਤਕ੍ਲਮਃ ।
ਭਗੀਰਥੋऽਪਿ ਰਾਜਾਰ੍षਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਮਾਸ੍ਥਿਤਃ ।
ਪ੍ਰਾਯਾਦਗ੍ਰੇ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤਂ ਗਙ੍ਗਾ ਪृष੍ਠਤੋऽਨ੍ਵਗਾਤ੍ ॥ 30 ॥
kṛtābhiṣeko gaṅgāyāṃ babhūva vigataklamaḥ |
bhagīratho'pi rājārṣirdivyaṃ syandanamāsthitaḥ |
prāyādagre mahātejāstaṃ gaṅgā pṛṣṭhato'nvagāt || 30 ||

गंगेंत स्नान केल्लो भगीरथ राजर्षी थकवारहित जालो. तो महातेजस्वी दिव्य रथार बसून मुखार गेलो आनी गंगा ताच्या फाटल्यान चलली. AI

Shloka 31
ਦੇਵਾਸ੍ਸਰ੍षਿਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਰਾਕ੍षਸਾਃ ॥ 31 ॥
devāssarṣigaṇāḥ sarve daityadānavarākṣasāḥ || 31 ||

देव, ऋषिगण, सगळे दैत्य, दानव आनी राक्षस. AI

Shloka 32
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਯਕ੍षਪ੍ਰਵਰਾਸ੍ਸਕਿਨ੍ਨਰਮਹੋਰਗਾਃ ।
ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਸੋ ਰਾਮ ਭਗੀਰਥਰਥਾਨੁਗਾਮ੍ ॥ 32 ॥
gandharvayakṣapravarāssakinnaramahoragāḥ |
sarvāścāpsaraso rāma bhagīratharathānugām || 32 ||

हे रामा, गंधर्व, यक्ष, श्रेष्ठ किन्नर आनी महोरग, तशेंच सगळ्यो अप्सरा भगीरथाच्या रथाच्या फाटल्यान गेल्यो. AI

Shloka 33
ਗਙ੍ਗਾਮਨ੍ਵਗਮਨ੍ ਪ੍ਰੀਤਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਜਲਚਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ।
ਯਤੋ ਭਗੀਰਥੋ ਰਾਜਾ ਤਤੋ ਗਙ੍ਗਾਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ ॥ 33 ॥
gaṅgāmanvagaman prītāssarve jalacarāśca ye |
yato bhagīratho rājā tato gaṅgāyaśasvinī || 33 ||

सगळे जलचर प्राणी आनंदान गंगेच्या फाटल्यान गेले; राजा भगीरथ जंय गेलो, थंय कीर्तिवंत गंगा गेली. AI

Shloka 34
ਜਗਾਮ ਸਰਿਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀ ।
ਤਤੋ ਹਿ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਜਹ੍ਨੋਰਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਣਃ ॥ 34 ॥
jagāma saritāṃ śreṣṭhā sarvapāpapraṇāśinī |
tato hi yajamānasya jahnoradbhutakarmaṇaḥ || 34 ||

सगळ्या पापांचो नाश करपी, नद्यांमदीं श्रेष्ठ अशी गंगा गेली; उपरांत अद्भुत कर्म करपी यजमान जह्नु हाचे कडेन गेली. AI

Shloka 35
ਗਙ੍ਗਾ ਸਮ੍ਪ੍ਲਾਵਯਾਮਾਸ ਯਜ੍ਞਵਾਟਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ।
ਤਸ੍ਯਾਵਲੇਪਨਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਯਜ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਘਵ ॥ 35 ॥
gaṅgā samplāvayāmāsa yajñavāṭaṃ mahātmanaḥ |
tasyāvalepanaṃ jñātvā kruddho yajvā tu rāghava || 35 ||

हे राघवा, गंगेन महात्म्या जह्नूचो यज्ञवाट भरून उडयलो; ताचो अवलेप (गर्व) कळून यज्ञ करपी तो रागान भरलो. AI

Shloka 36
ਅਪਿਬਚ੍ਚ ਜਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਗਙ੍ਗਾਯਾਃ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਸ੍ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਸੁਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ ॥ 36 ॥
apibacca jalaṃ sarvaṃ gaṅgāyāḥ paramādbhutam |
tato devāssagandharvā ṛṣayaśca suvismitāḥ || 36 ||

आनी ताणें गंगेचें सगळें परम अद्भुत उदक पियेलें; उपरांत देव, गंधर्व आनी ऋषी खूब आश्चर्यचकित जाले. AI

Shloka 37
ਪੂਜਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਜਹ੍ਨੁਂ ਪੁਰੁषਸਤ੍ਤਮਮ੍ ।
ਗਙ੍ਗਾਂ ਚਾਪਿ ਨਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਦੁਹਿਤृਤ੍ਵੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ॥ 37 ॥
pūjayanti mahātmānaṃ jahnuṃ puruṣasattamam |
gaṅgāṃ cāpi nayanti sma duhitṛtve mahātmanaḥ || 37 ||

ते महात्मा, पुरुषश्रेष्ठ जह्नूची पूजा करतात; आनी गंगेक त्या महात्म्याची धूव म्हणून मानतात. AI

Shloka 38
ਤਤਸ੍ਤੁष੍ਟੋ ਮਹਾਤੇਜਾਸ਼੍ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਮਸृਜਤ੍ ਪੁਨਃ ॥ 38 ॥
tatastuṣṭo mahātejāśśrotrābhyāmasṛjat punaḥ || 38 ||

उपरांत महातेजस्वी जह्नू संतुष्ट जालो आनी ताणें आपल्या कानांतल्यान परत तिका निर्माण केली. AI

Shloka 39
ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਹ੍ਨੁਸੁਤਾ ਗਙ੍ਗਾ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਜਾਹ੍ਨਵੀਤਿਚ ।
ਜਗਾਮ ਚ ਪੁਨਰ੍ਗਙ੍ਗਾ ਭਗੀਰਥਰਥਾਨੁਗਾ ।
ਸਾਗਰਂ ਚਾਪਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਸਾ ਸਰਿਤ੍ਪ੍ਰਵਰਾ ਤਦਾ ॥ 39 ॥
tasmājjahnusutā gaṅgā procyate jāhnavītica |
jagāma ca punargaṅgā bhagīratharathānugā |
sāgaraṃ cāpi samprāptā sā saritpravarā tadā || 39 ||

देखून गंगेक जह्नुसुता आनी जाह्नवी अशें म्हणतात. गंगा परत भगीरथाच्या रथाच्या फाटल्यान गेली; ती श्रेष्ठ नदी तेन्ना सागराकडेन पावली. AI

Shloka 40
ਰਸਾਤਲਮੁਪਾਗਚ੍ਛਤ੍ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਃ ।
ਭਗੀਰਥੋऽਪਿ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਗਙ੍ਗਾਮਾਦਾਯ ਯਤ੍ਨਤਃ ।
ਪਿਤਾਮਹਾਨ੍ ਭਸ੍ਮਕृਤਾਨਪਸ਼੍ਯਦ੍ਦੀਨਚੇਤਨਃ ॥ 40 ॥
rasātalamupāgacchatsiddhyarthaṃ tasya karmaṇaḥ |
bhagīratho'pi rājarṣiḥ gaṅgāmādāya yatnataḥ |
pitāmahān bhasmakṛtānapaśyaddīnacetanaḥ || 40 ||

त्या कर्माच्या सिध्दी खातीर ती रसातलाक गेली. राजर्षी भगीरथानूय यत्नान गंगेक घेवन आपल्या भस्म जाल्ल्या पितामहांक पळयलो, तो दीन चित्ताचो जालो. AI

Shloka 41
ਅਥ ਤਦ੍ਭਸ੍ਮਨਾਂ ਰਾਸ਼ਿਂ ਗਙ੍ਗਾਸਲਿਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ।
ਪ੍ਲਾਵਯਦ੍ਧੂਤਪਾਪ੍ਮਾਨਸ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਰਘੂਤ੍ਤਮ ॥ 41 ॥
atha tadbhasmanāṃ rāśiṃ gaṅgāsalilamuttamam |
plāvayaddhūtapāpmānassvargaṃ prāptā raghūttama || 41 ||

मागीर त्या भस्माच्या राशीक उत्तम गंगेचें उदक व्हांवलें; पापांतल्यान शुद्ध जाल्ले ते रघूत्तमाचे पूर्वज स्वर्गाक पावले. AI

ਇਤ੍ਯਾਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਮਾਯਣੇ ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯ ਆਦਿਕਾਵ੍ਯੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰਿਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਸ੍ਸਰ੍ਗਃ ॥
Sanskrit — Devanagari (original)
श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे बालकाण्डम् ।
अथ त्रिचत्वारिंशस्सर्गः ।
देवदेवे गते तस्मिन् सोऽङ्गुष्ठाग्रनिपीडिताम् ।
कृत्वा वसुमतीं राम संवत्सरमुपासत ॥ 1 ॥
अथ संवत्सरे पूर्णे सर्वलोकनमस्कृतः ।
उमापतिः पशुपती राजानमिदमब्रवीत् ॥ 2 ॥
प्रीतस्तेऽहं नरश्रेष्ठ करिष्यामि तव प्रियम् ।
शिरसा धारयिष्यामि शैलराजसुतामहम् ॥ 3 ॥
ततो हैमवती ज्येष्ठा सर्वलोकनमस्कृता ।
तदा सातिमहद्रूपं कृत्वा वेगं च दुस्सहम् ॥ 4 ॥
आकाशादपतद्राम शिवे शिवशिरस्युत ।
अचिन्तयच्च सा देवी गङ्गा परमदुर्धरा ॥ 5 ॥
विशाम्यहं हि पातालं स्रोतसा गृह्य शङ्करम् ।
तस्यावलेपनं ज्ञात्वा क्रुद्धस्तु भगवान् हरः ॥ 6 ॥
तिरोभावयितुं बुद्धिं चक्रे त्रिनयनस्तदा ।
सा तस्मिन् पतिता पुण्या पुण्ये रुद्रस्य मूर्धनि ॥ 7 ॥
हिमवत्प्रतिमे राम जटामण्डलगह्वरे ।
सा कथञ्चिन्महीं गन्तुं नाशक्नोद्यत्नमास्थिता ॥ 8 ॥
नैव निर्गमनं लेभे जटामण्डलमोहिता ।
तत्रैवाबम्भ्रमद्देवी संवत्सरगणान् बहून् ॥ 9 ॥
तामपश्यन्पुनस्तत्र तपः परममास्थितः ।
अनेन तोषितश्चाभूदत्यर्थं रघुनन्दन ॥ 10 ॥
विससर्ज ततो गङ्गां हरो बिन्दुसरः प्रति ।
तस्यां विसृज्यमानायां सप्तस्रोतांसि जज्ञिरे ॥ 11 ॥
ह्लादिनी पावनी चैव नलिनी च तथाऽपरा ।
तिस्रः प्राचीं दिशं जग्मुः गङ्गाश्शिवजलाश्शुभाः ॥ 12 ॥
सुचक्षुश्चैव सीता च सिन्धुश्चैव महानदी ।
तिस्रस्त्वेता दिशं जग्मुः प्रतीचीं तु शुभोदकाः ॥ 13 ॥
सप्तमी चान्वगात्तासां भगीरथमथो नृपम् ।
भगीरथोऽपि राजर्षिर्दिव्यं स्यन्दनमास्थितः ॥ 14 ॥
प्रायादग्रे महातेजा गङ्गा तं चाप्यनुव्रजत् ।
गगनाच्छङ्करशिरस्ततो धरणिमाश्रिता ॥ 15 ॥
व्यसर्पत जलं तत्र तीव्रशब्दपुरस्कृतम् ।
मत्स्यकच्छपसङ्घैश्च शिंशुमारगणैस्तदा ॥ 16 ॥
पतद्भिः पतितैश्चान्यैर्व्यरोचत वसुन्धरा ।
ततो देवर्षिगन्धर्वा यक्षसिद्धगणास्तदा ॥ 17 ॥
व्यलोकयन्त ते तत्र गगनाद्गां गतां तथा ।
विमानैर्नगराकारैर्हयैर्गजवरैस्तदा ॥ 18 ॥
पारिप्लवगतैश्चापि देवतास्तत्र विष्ठिताः ।
तदद्भुततमं लोके गङ्गापतनमुत्तमम् ॥ 19 ॥
दिदृक्षवो देवगणाः समीयुरमितौजसः ।
सम्पतद्भिस्सुरगणैस्तेषां चाभरणौजसा ॥ 20 ॥
शतादित्यमिवाभाति गगनं गततोयदम् ।
शिंशुमारोरगगणैर्मीनैरपि च चञ्चलैः ॥ 21 ॥
विद्युद्भिरिव विक्षिप्तमाकाशमभवत्तदा ।
पाण्डरैस्सलिलोत्पीडैः कीर्यमाणैस्सहस्रधा ॥ 22 ॥
शारदाभ्रैरिवाकीर्णं गगनं हंससम्प्लवैः ।
क्वचिद्द्रुततरं याति कुटिलं क्वचिदायतम् ॥ 23 ॥
विनतं क्वचिदुद्धूतं क्वचिद्याति शनैश्शनैः ।
सलिलेनैव सलिलं क्वचिदभ्याहतं पुनः ॥ 24 ॥
मुहुरूर्ध्वमुखं गत्वा पपात वसुधातलम् ।
तच्छङ्करशिरोभ्रष्टं भ्रष्टं भूमितले पुनः ॥ 25 ॥
व्यरोचत तदा तोयं निर्मलं गतकल्मषम् ।
तत्र देवर्षिगन्धर्वा वसुधातलवासिनः ॥ 26 ॥
भवाङ्गपतितं तोयं पवित्रमिति पस्पृशुः ।
शापात्प्रपतिता ये च गगनाद्वसुधातलम् ॥ 27 ॥
कृत्वा तत्राभिषेकं ते बभूवुर्गतकल्मषाः ।
धूतपापाः पुनस्तेन तोयेनाथ सुभास्वता ॥ 28 ॥
पुनराकाशमाविश्य स्वान् लोकान् प्रतिपेदिरे ।
मुमुदे मुदितो लोकस्तेन तोयेन भास्वता ॥ 29 ॥
कृताभिषेको गङ्गायां बभूव विगतक्लमः ।
भगीरथोऽपि राजार्षिर्दिव्यं स्यन्दनमास्थितः ।
प्रायादग्रे महातेजास्तं गङ्गा पृष्ठतोऽन्वगात् ॥ 30 ॥
देवास्सर्षिगणाः सर्वे दैत्यदानवराक्षसाः ॥ 31 ॥
गन्धर्वयक्षप्रवरास्सकिन्नरमहोरगाः ।
सर्वाश्चाप्सरसो राम भगीरथरथानुगाम् ॥ 32 ॥
गङ्गामन्वगमन् प्रीतास्सर्वे जलचराश्च ये ।
यतो भगीरथो राजा ततो गङ्गायशस्विनी ॥ 33 ॥
जगाम सरितां श्रेष्ठा सर्वपापप्रणाशिनी ।
ततो हि यजमानस्य जह्नोरद्भुतकर्मणः ॥ 34 ॥
गङ्गा सम्प्लावयामास यज्ञवाटं महात्मनः ।
तस्यावलेपनं ज्ञात्वा क्रुद्धो यज्वा तु राघव ॥ 35 ॥
अपिबच्च जलं सर्वं गङ्गायाः परमाद्भुतम् ।
ततो देवास्सगन्धर्वा ऋषयश्च सुविस्मिताः ॥ 36 ॥
पूजयन्ति महात्मानं जह्नुं पुरुषसत्तमम् ।
गङ्गां चापि नयन्ति स्म दुहितृत्वे महात्मनः ॥ 37 ॥
ततस्तुष्टो महातेजाश्श्रोत्राभ्यामसृजत् पुनः ॥ 38 ॥
तस्माज्जह्नुसुता गङ्गा प्रोच्यते जाह्नवीतिच ।
जगाम च पुनर्गङ्गा भगीरथरथानुगा ।
सागरं चापि सम्प्राप्ता सा सरित्प्रवरा तदा ॥ 39 ॥
रसातलमुपागच्छत्सिद्ध्यर्थं तस्य कर्मणः ।
भगीरथोऽपि राजर्षिः गङ्गामादाय यत्नतः ।
पितामहान् भस्मकृतानपश्यद्दीनचेतनः ॥ 40 ॥
अथ तद्भस्मनां राशिं गङ्गासलिलमुत्तमम् ।
प्लावयद्धूतपाप्मानस्स्वर्गं प्राप्ता रघूत्तम ॥ 41 ॥
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये बालकाण्डे त्रिचत्वारिंशस्सर्गः ॥
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Gurmukhi script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.
🕉 InfoLyter.in