Meaning —
⏳ The meaning of this text is being prepared (AI translation with an accuracy check). This usually takes a few minutes — this page will refresh when it is ready.
The meaning is ready. Show it.
The meaning could not be prepared right now.
A translation in is not yet available for this text.
The original text and transliteration are shown below.
ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ ബാലകാണ്ഡമ് ।
അഥ ഏകോനപഞ്ചാശസ്സര്ഗഃ ।
Shloka 1
അഫലസ്തു തതശ്ശക്രോ ദേവാനഗ്നിപുരോഗമാന് ।
അബ്രവീത്ത്രസ്തവദനസ്സര്ഷിസ്സങ്ഘാന് സചാരണാന് ॥ 1 ॥
അബ്രവീത്ത്രസ്തവദനസ്സര്ഷിസ്സങ്ഘാന് സചാരണാന് ॥ 1 ॥
aphalastu tataśśakro devānagnipurogamān |
abravīttrastavadanassarṣissaṅghān sacāraṇān || 1 ||
abravīttrastavadanassarṣissaṅghān sacāraṇān || 1 ||
Shloka 2
കുര്വതാ തപസോ വിഘ്നം ഗൌതമസ്യ മഹാത്മനഃ ।
ക്രോധമുത്പാദ്യ ഹി മയാ സുരകാര്യമിദം കൃതമ് ॥ 2 ॥
ക്രോധമുത്പാദ്യ ഹി മയാ സുരകാര്യമിദം കൃതമ് ॥ 2 ॥
kurvatā tapaso vighnaṃ gautamasya mahātmanaḥ |
krodhamutpādya hi mayā surakāryamidaṃ kṛtam || 2 ||
krodhamutpādya hi mayā surakāryamidaṃ kṛtam || 2 ||
Shloka 3
അഫലോഽസ്മി കൃതസ്തേന ക്രോധാത്സാ ച നിരാകൃതാ ।
ശാപമോക്ഷേണ മഹതാ തപോഽസ്യാപഹൃതം മയാ ॥ 3 ॥
ശാപമോക്ഷേണ മഹതാ തപോഽസ്യാപഹൃതം മയാ ॥ 3 ॥
aphalo'smi kṛtastena krodhātsā ca nirākṛtā |
śāpamokṣeṇa mahatā tapo'syāpahṛtaṃ mayā || 3 ||
śāpamokṣeṇa mahatā tapo'syāpahṛtaṃ mayā || 3 ||
Shloka 4
തസ്മാത്സുരവരാസ്സര്വേ സര്ഷിസ്സങ്ഘാസ്സചാരണാഃ ।
സുരസാഹ്യകരം സര്വേ സഫലം കര്തുമര്ഹഥ ॥ 4 ॥
സുരസാഹ്യകരം സര്വേ സഫലം കര്തുമര്ഹഥ ॥ 4 ॥
tasmātsuravarāssarve sarṣissaṅghāssacāraṇāḥ |
surasāhyakaraṃ sarve saphalaṃ kartumarhatha || 4 ||
surasāhyakaraṃ sarve saphalaṃ kartumarhatha || 4 ||
Shloka 5
ശതക്രതോര്വചശ്ശ്രുത്വാ ദേവാസ്സാഗ്നിപുരോഗമാഃ ।
പിതൃദേവാനുപേത്യാഹു സ്സഹ സര്വൈര്മരുദ്ഗണൈഃ ॥ 5 ॥
പിതൃദേവാനുപേത്യാഹു സ്സഹ സര്വൈര്മരുദ്ഗണൈഃ ॥ 5 ॥
śatakratorvacaśśrutvā devāssāgnipurogamāḥ |
pitṛdevānupetyāhu ssaha sarvairmarudgaṇaiḥ || 5 ||
pitṛdevānupetyāhu ssaha sarvairmarudgaṇaiḥ || 5 ||
Shloka 6
അയം മേഷസ്സവൃഷണശ്ശക്രോ ഹ്യവൃഷണഃ കൃതഃ ।
മേഷസ്യ വൃഷണൌ ഗൃഹ്യ ശക്രായാഽശു പ്രയച്ഛഥ ॥ 6 ॥
മേഷസ്യ വൃഷണൌ ഗൃഹ്യ ശക്രായാഽശു പ്രയച്ഛഥ ॥ 6 ॥
ayaṃ meṣassavṛṣaṇaśśakro hyavṛṣaṇaḥ kṛtaḥ |
meṣasya vṛṣaṇau gṛhya śakrāyā'śu prayacchatha || 6 ||
meṣasya vṛṣaṇau gṛhya śakrāyā'śu prayacchatha || 6 ||
Shloka 7
അഫലസ്തു കൃതോ മേഷഃ പരാം തുഷ്ടിം പ്രദാസ്യതി ।
ഭവതാം ഹര്ഷണാര്ഥായ യേ ച ദാസ്യന്തി മാനവാഃ ॥ 7 ॥
ഭവതാം ഹര്ഷണാര്ഥായ യേ ച ദാസ്യന്തി മാനവാഃ ॥ 7 ॥
aphalastu kṛto meṣaḥ parāṃ tuṣṭiṃ pradāsyati |
bhavatāṃ harṣaṇārthāya ye ca dāsyanti mānavāḥ || 7 ||
bhavatāṃ harṣaṇārthāya ye ca dāsyanti mānavāḥ || 7 ||
Shloka 8
അഗ്നേസ്തു വചനം ശ്രുത്വാ പിതൃദേവാസ്സമാഗതാഃ ।
ഉത്പാട്യ മേഷവൃഷണൌ സഹസ്രാക്ഷേ ന്യവേശയന് ॥ 8 ॥
ഉത്പാട്യ മേഷവൃഷണൌ സഹസ്രാക്ഷേ ന്യവേശയന് ॥ 8 ॥
agnestu vacanaṃ śrutvā pitṛdevāssamāgatāḥ |
utpāṭya meṣavṛṣaṇau sahasrākṣe nyaveśayan || 8 ||
utpāṭya meṣavṛṣaṇau sahasrākṣe nyaveśayan || 8 ||
Shloka 9
തദാ പ്രഭൃതി കാകുത്സ്ഥ പിതൃദേവാസ്സമാഗതാഃ ।
അഫലാന് ഭുഞ്ജതേ മേഷാന് ഫലൈസ്തേഷാമയോജയന് ॥ 9 ॥
അഫലാന് ഭുഞ്ജതേ മേഷാന് ഫലൈസ്തേഷാമയോജയന് ॥ 9 ॥
tadā prabhṛti kākutstha pitṛdevāssamāgatāḥ |
aphalān bhuñjate meṣān phalaisteṣāmayojayan || 9 ||
aphalān bhuñjate meṣān phalaisteṣāmayojayan || 9 ||
Shloka 10
ഇന്ദ്രസ്തു മേഷവൃഷണസ്തദാപ്രഭൃതി രാഘവ ।
ഗൌതമസ്യ പ്രഭാവേന തപസശ്ച മഹാത്മനഃ ॥ 10 ॥
ഗൌതമസ്യ പ്രഭാവേന തപസശ്ച മഹാത്മനഃ ॥ 10 ॥
indrastu meṣavṛṣaṇastadāprabhṛti rāghava |
gautamasya prabhāvena tapasaśca mahātmanaḥ || 10 ||
gautamasya prabhāvena tapasaśca mahātmanaḥ || 10 ||
Shloka 11
തദാഗച്ഛ മഹാതേജ ആശ്രമം പുണ്യകര്മണഃ ।
താരയൈനാം മഹാഭാഗാമഹല്യാം ദേവരൂപിണീമ് ॥ 11 ॥
താരയൈനാം മഹാഭാഗാമഹല്യാം ദേവരൂപിണീമ് ॥ 11 ॥
tadāgaccha mahāteja āśramaṃ puṇyakarmaṇaḥ |
tārayaināṃ mahābhāgāmahalyāṃ devarūpiṇīm || 11 ||
tārayaināṃ mahābhāgāmahalyāṃ devarūpiṇīm || 11 ||
Shloka 12
വിശ്വാമിത്രവചശ്ശ്രുത്വാ രാഘവസ്സഹലക്ഷ്മണഃ ।
വിശ്വാമിത്രം പുരസ്കൃത്യ തമാശ്രമമഥാവിശത് ॥ 12 ॥
വിശ്വാമിത്രം പുരസ്കൃത്യ തമാശ്രമമഥാവിശത് ॥ 12 ॥
viśvāmitravacaśśrutvā rāghavassahalakṣmaṇaḥ |
viśvāmitraṃ puraskṛtya tamāśramamathāviśat || 12 ||
viśvāmitraṃ puraskṛtya tamāśramamathāviśat || 12 ||
Shloka 13
ദദര്ശ ച മഹാഭാഗാം തപസാ ദ്യോതിതപ്രഭാമ് ।
ലോകൈരപി സമാഗമ്യ ദുര്നിരീക്ഷ്യാം സുരാസുരൈഃ ॥ 13 ॥
ലോകൈരപി സമാഗമ്യ ദുര്നിരീക്ഷ്യാം സുരാസുരൈഃ ॥ 13 ॥
dadarśa ca mahābhāgāṃ tapasā dyotitaprabhām |
lokairapi samāgamya durnirīkṣyāṃ surāsuraiḥ || 13 ||
lokairapi samāgamya durnirīkṣyāṃ surāsuraiḥ || 13 ||
Shloka 14
പ്രയത്നാന്നിര്മിതാം ധാത്രാ ദിവ്യാം മായാമയീമിവ ।
സ തുഷാരാവൃതാം സാഭ്രാം പൂര്ണചന്ദ്രപ്രഭാമിവ ॥ 14 ॥
സ തുഷാരാവൃതാം സാഭ്രാം പൂര്ണചന്ദ്രപ്രഭാമിവ ॥ 14 ॥
prayatnānnirmitāṃ dhātrā divyāṃ māyāmayīmiva |
sa tuṣārāvṛtāṃ sābhrāṃ pūrṇacandraprabhāmiva || 14 ||
sa tuṣārāvṛtāṃ sābhrāṃ pūrṇacandraprabhāmiva || 14 ||
Shloka 15
മധ്യേംഽഭസോ ദുരാധര്ഷാം ദീപ്താം സൂര്യപ്രഭാമിവ ।
സാ ഹി ഗൌതമവാക്യേന ദുര്നിരീക്ഷ്യാ ബഭൂവ ഹ ॥ 15 ॥
സാ ഹി ഗൌതമവാക്യേന ദുര്നിരീക്ഷ്യാ ബഭൂവ ഹ ॥ 15 ॥
madhyeṃ'bhaso durādharṣāṃ dīptāṃ sūryaprabhāmiva |
sā hi gautamavākyena durnirīkṣyā babhūva ha || 15 ||
sā hi gautamavākyena durnirīkṣyā babhūva ha || 15 ||
Shloka 16
ത്രയാണാമപി ലോകാനാം യാവദ്രാമസ്യ ദര്ശനമ് ।
ശാപസ്യാന്തമുപാഗമ്യ തേഷാം ദര്ശനമാഗതാ ॥ 16 ॥
ശാപസ്യാന്തമുപാഗമ്യ തേഷാം ദര്ശനമാഗതാ ॥ 16 ॥
trayāṇāmapi lokānāṃ yāvadrāmasya darśanam |
śāpasyāntamupāgamya teṣāṃ darśanamāgatā || 16 ||
śāpasyāntamupāgamya teṣāṃ darśanamāgatā || 16 ||
Shloka 17
രാഘവൌ തു തതസ്തസ്യാഃ പാദൌ ജഗൃഹതുസ്തദാ ।
സ്മരന്തീ ഗൌതമവചഃ പ്രതിജഗ്രാഹ സാ ച തൌ ॥ 17 ॥
സ്മരന്തീ ഗൌതമവചഃ പ്രതിജഗ്രാഹ സാ ച തൌ ॥ 17 ॥
rāghavau tu tatastasyāḥ pādau jagṛhatustadā |
smarantī gautamavacaḥ pratijagrāha sā ca tau || 17 ||
smarantī gautamavacaḥ pratijagrāha sā ca tau || 17 ||
Shloka 18
പാദ്യമര്ഘ്യം തഥാഽഽതിഥ്യം ചകാര സുസമാഹിതാ ।
പ്രതിജഗ്രാഹ കാകുത്സ്ഥോ വിധിദൃഷ്ടേന കര്മണാ ॥ 18 ॥
പ്രതിജഗ്രാഹ കാകുത്സ്ഥോ വിധിദൃഷ്ടേന കര്മണാ ॥ 18 ॥
pādyamarghyaṃ tathā''tithyaṃ cakāra susamāhitā |
pratijagrāha kākutstho vidhidṛṣṭena karmaṇā || 18 ||
pratijagrāha kākutstho vidhidṛṣṭena karmaṇā || 18 ||
Shloka 19
പുഷ്പവൃഷ്ടിര്മഹത്യാസീദ്ദേവദുന്ദുഭിനിസ്വനൈഃ ।
ഗന്ധര്വാപ്സരസാം ചൈവ മഹാനാസീത്സമാഗമഃ ॥ 19 ॥
ഗന്ധര്വാപ്സരസാം ചൈവ മഹാനാസീത്സമാഗമഃ ॥ 19 ॥
puṣpavṛṣṭirmahatyāsīddevadundubhinisvanaiḥ |
gandharvāpsarasāṃ caiva mahānāsītsamāgamaḥ || 19 ||
gandharvāpsarasāṃ caiva mahānāsītsamāgamaḥ || 19 ||
Shloka 20
സാധു സാധ്വിതി ദേവാസ്താമഹല്യാം സമപൂജയന് ।
തപോബലവിശുദ്ധാങ്ഗീ ഗൌതമസ്യ വശാനുഗാമ് ॥ 20 ॥
തപോബലവിശുദ്ധാങ്ഗീ ഗൌതമസ്യ വശാനുഗാമ് ॥ 20 ॥
sādhu sādhviti devāstāmahalyāṃ samapūjayan |
tapobalaviśuddhāṅgī gautamasya vaśānugām || 20 ||
tapobalaviśuddhāṅgī gautamasya vaśānugām || 20 ||
Shloka 21
ഗൌതമോഽപി മഹാതേജാ അഹല്യാസഹിതസ്സുഖീ ।
രാമം സമ്പൂജ്യ വിധിവത്തപസ്തേപേ മഹാതപാഃ ॥ 21 ॥
രാമം സമ്പൂജ്യ വിധിവത്തപസ്തേപേ മഹാതപാഃ ॥ 21 ॥
gautamo'pi mahātejā ahalyāsahitassukhī |
rāmaṃ sampūjya vidhivattapastepe mahātapāḥ || 21 ||
rāmaṃ sampūjya vidhivattapastepe mahātapāḥ || 21 ||
Shloka 22
രാമോഽപി പരമാം പൂജാം ഗൌതമസ്യ മഹാമുനേഃ ।
സകാശാദ്വിധിവത്പ്രാപ്യ ജഗാമ മിഥിലാം തതഃ ॥ 22 ॥
സകാശാദ്വിധിവത്പ്രാപ്യ ജഗാമ മിഥിലാം തതഃ ॥ 22 ॥
rāmo'pi paramāṃ pūjāṃ gautamasya mahāmuneḥ |
sakāśādvidhivatprāpya jagāma mithilāṃ tataḥ || 22 ||
sakāśādvidhivatprāpya jagāma mithilāṃ tataḥ || 22 ||
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ ബാലകാണ്ഡേ ഏകോനപഞ്ചാശസ്സര്ഗഃ ॥
Sanskrit — Devanagari (original)
श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे बालकाण्डम् ।
अथ एकोनपञ्चाशस्सर्गः ।
अफलस्तु ततश्शक्रो देवानग्निपुरोगमान् ।
अब्रवीत्त्रस्तवदनस्सर्षिस्सङ्घान् सचारणान् ॥ 1 ॥
कुर्वता तपसो विघ्नं गौतमस्य महात्मनः ।
क्रोधमुत्पाद्य हि मया सुरकार्यमिदं कृतम् ॥ 2 ॥
अफलोऽस्मि कृतस्तेन क्रोधात्सा च निराकृता ।
शापमोक्षेण महता तपोऽस्यापहृतं मया ॥ 3 ॥
तस्मात्सुरवरास्सर्वे सर्षिस्सङ्घास्सचारणाः ।
सुरसाह्यकरं सर्वे सफलं कर्तुमर्हथ ॥ 4 ॥
शतक्रतोर्वचश्श्रुत्वा देवास्साग्निपुरोगमाः ।
पितृदेवानुपेत्याहु स्सह सर्वैर्मरुद्गणैः ॥ 5 ॥
अयं मेषस्सवृषणश्शक्रो ह्यवृषणः कृतः ।
मेषस्य वृषणौ गृह्य शक्रायाऽशु प्रयच्छथ ॥ 6 ॥
अफलस्तु कृतो मेषः परां तुष्टिं प्रदास्यति ।
भवतां हर्षणार्थाय ये च दास्यन्ति मानवाः ॥ 7 ॥
अग्नेस्तु वचनं श्रुत्वा पितृदेवास्समागताः ।
उत्पाट्य मेषवृषणौ सहस्राक्षे न्यवेशयन् ॥ 8 ॥
तदा प्रभृति काकुत्स्थ पितृदेवास्समागताः ।
अफलान् भुञ्जते मेषान् फलैस्तेषामयोजयन् ॥ 9 ॥
इन्द्रस्तु मेषवृषणस्तदाप्रभृति राघव ।
गौतमस्य प्रभावेन तपसश्च महात्मनः ॥ 10 ॥
तदागच्छ महातेज आश्रमं पुण्यकर्मणः ।
तारयैनां महाभागामहल्यां देवरूपिणीम् ॥ 11 ॥
विश्वामित्रवचश्श्रुत्वा राघवस्सहलक्ष्मणः ।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य तमाश्रममथाविशत् ॥ 12 ॥
ददर्श च महाभागां तपसा द्योतितप्रभाम् ।
लोकैरपि समागम्य दुर्निरीक्ष्यां सुरासुरैः ॥ 13 ॥
प्रयत्नान्निर्मितां धात्रा दिव्यां मायामयीमिव ।
स तुषारावृतां साभ्रां पूर्णचन्द्रप्रभामिव ॥ 14 ॥
मध्येंऽभसो दुराधर्षां दीप्तां सूर्यप्रभामिव ।
सा हि गौतमवाक्येन दुर्निरीक्ष्या बभूव ह ॥ 15 ॥
त्रयाणामपि लोकानां यावद्रामस्य दर्शनम् ।
शापस्यान्तमुपागम्य तेषां दर्शनमागता ॥ 16 ॥
राघवौ तु ततस्तस्याः पादौ जगृहतुस्तदा ।
स्मरन्ती गौतमवचः प्रतिजग्राह सा च तौ ॥ 17 ॥
पाद्यमर्घ्यं तथाऽऽतिथ्यं चकार सुसमाहिता ।
प्रतिजग्राह काकुत्स्थो विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ 18 ॥
पुष्पवृष्टिर्महत्यासीद्देवदुन्दुभिनिस्वनैः ।
गन्धर्वाप्सरसां चैव महानासीत्समागमः ॥ 19 ॥
साधु साध्विति देवास्तामहल्यां समपूजयन् ।
तपोबलविशुद्धाङ्गी गौतमस्य वशानुगाम् ॥ 20 ॥
गौतमोऽपि महातेजा अहल्यासहितस्सुखी ।
रामं सम्पूज्य विधिवत्तपस्तेपे महातपाः ॥ 21 ॥
रामोऽपि परमां पूजां गौतमस्य महामुनेः ।
सकाशाद्विधिवत्प्राप्य जगाम मिथिलां ततः ॥ 22 ॥
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये बालकाण्डे एकोनपञ्चाशस्सर्गः ॥
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.
It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.