Valmiki Ramayana Bala Kanda Sarga 56 — Malayalam Script

⚠️ AI-generated translation — the Assamese meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Assamese

বালকাণ্ডৰ ষট্‌পঞ্চাশত্তম সৰ্গত বশিষ্ঠ আৰু বিশ্বামিত্ৰৰ মাজত হোৱা সংঘৰ্ষৰ বৰ্ণনা আছে। বিশ্বামিত্ৰই আগ্নেয়কে ধৰি বহুতো অস্ত্ৰ নিক্ষেপ কৰে, কিন্তু বশিষ্ঠই ব্ৰহ্মদণ্ডেৰে সেইবোৰ গ্ৰাস কৰে। শেষত বিশ্বামিত্ৰই ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ নিক্ষেপ কৰিলেও বশিষ্ঠই নিজৰ ব্ৰহ্মতেজেৰে সেয়াও গ্ৰাস কৰে। ইয়াত বশিষ্ঠৰ ত্ৰিলোক-মোহন ৰূপ প্ৰকাশ পায় আৰু মুনিসকলে তেওঁক প্ৰশংসা কৰে। পৰাজিত হৈ বিশ্বামিত্ৰই ক्षত্ৰিয় বলক ধিক্কাৰ দি ব্ৰহ্মত্ব লাভৰ বাবে মহান তপস্যা আশ্ৰয় কৰাৰ সংকল্প কৰে।

AI-generated · not yet verified

The Assamese meaning of each verse is shown below the verse.

⚠️ AI-generated translation — the Malayalam meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Malayalam

വസിഷ്ഠനും വിശ്വാമിത്രനും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തിൽ വിശ്വാമിത്രൻ ആഗ്നേയാസ്ത്രം ഉയർത്തി, വസിഷ്ഠൻ ബ്രഹ്മദണ്ഡം ഉയർത്തി അതിനെ ശാന്തമാക്കി. തുടർന്ന് വിശ്വാമിത്രൻ വാരുണം, രൗദ്രം, ഐന്ദ്രം, പാശുപതം തുടങ്ങി നിരവധി അസ്ത്രങ്ങൾ പ്രയോഗിച്ചെങ്കിലും വസിഷ്ഠൻ തന്റെ ദണ്ഡംകൊണ്ട് അവയെല്ലാം വിഴുങ്ങി. ഒടുവിൽ വിശ്വാമിത്രൻ ബ്രഹ്മാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു; മൂന്നുലോകവും തപ്തമായി, ദേവർഷിമാരും ഗന്ധർവന്മാരും ഭയന്നു. വസിഷ്ഠൻ ആ ബ്രഹ്മാസ്ത്രവും ബ്രഹ്മതേജസ്സുകൊണ്ട് വിഴുങ്ങി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ രോമകൂപങ്ങളിൽ നിന്ന് തീപ്പൊരികൾ പുറപ്പെട്ടു. മുനിമാർ വസിഷ്ഠനെ സ്തുതിച്ചു; അപമാനിക്കപ്പെട്ട വിശ്വാമിത്രൻ ക്ഷത്രിയബലത്തെ ധിക്കരിച്ച് ബ്രഹ്മത്വത്തിനായി മഹത്തായ തപസ്സ് ആശ്രയിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.

AI-generated · not yet verified

The Malayalam meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ ബാലകാണ്ഡമ് ।

അഥ ഷട്പഞ്ചാശസ്സര്ഗഃ ।

Shloka 1

ഏവമുക്തോ വസിഷ്ഠേന വിശ്വാമിത്രോ മഹാബലഃ ।
ആഗ്നേയമസ്ത്രമുത്ക്ഷിപ്യ തിഷ്ഠ തിഷ്ഠേതി ചാബ്രവീത് ॥ 1 ॥

evamukto vasiṣṭhena viśvāmitro mahābalaḥ |
āgneyamastramutkṣipya tiṣṭha tiṣṭheti cābravīt || 1 ||

এইদৰে মহাবলশালী বিশ্বামিত্ৰক বশিষ্ঠই কোৱাৰ পিছত, তেওঁ আগ্নেয় অস্ত্ৰ উত্তোলন কৰি ‘থাক, থাক’ বুলি ক’লে। ^AI

ഇപ്രകാരം വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മഹാബലവാനായ വിശ്വാമിത്രൻ ആഗ്നേയാസ്ത്രം ഉയർത്തി, "നിൽക്കൂ, നിൽക്കൂ" എന്ന് പറഞ്ഞു. ^AI

Shloka 2

ബ്രഹ്മദണ്ഡം സമുത്ക്ഷിപ്യ കാലദണ്ഡമിവാ¶മ് ।
വസിഷ്ഠോ ഭഗവാന് ക്രോധാദിദം വചനമബ്രവീത് ॥ 2 ॥

brahmadaṇḍaṃ samutkṣipya kāladaṇḍamivā¶m |
vasiṣṭho bhagavān krodhādidaṃ vacanamabravīt || 2 ||

ভগৱান বশিষ্ঠই কালদণ্ডৰ দৰে ব্ৰহ্মদণ্ড উত্তোলন কৰি ক্ৰোধত এই বাক্য ক’লে। ^AI

ഭഗവാനായ വസിഷ്ഠൻ കാലദണ്ഡം പോലെയുള്ള ബ്രഹ്മദണ്ഡം ഉയർത്തി, കോപത്തോടെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. ^AI

Shloka 3

ക്ഷത്രബന്ധോ സ്ഥിതോസ്മ്യേഷ യദ്ബലം തദ്വിദര്ശയ ।
നാശയാമ്യദ്യ തേ ദര്പം ശസ്ത്രസ്യ തവ ഗാധിജ ॥ 3 ॥

kṣatrabandho sthitosmyeṣa yadbalaṃ tadvidarśaya |
nāśayāmyadya te darpaṃ śastrasya tava gādhija || 3 ||

‘হে ক্ষত্ৰিয়-বংশধৰ গাধিজ, মই থিয় হৈ আছোঁ, তোমাৰ যি বল আছে দেখুওৱা; আজি মই তোমাৰ শস্ত্ৰৰ দৰ্প নাশ কৰিম।’ ^AI

അല്ലയോ ക്ഷത്രിയബന്ധോ, ഞാൻ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നു; നിനക്കുള്ള ബലം കാണിച്ചുതരിക. അല്ലയോ ഗാധിപുത്രാ, ഇന്നു ഞാൻ നിന്റെ ശസ്ത്രത്തിന്റെ ദർപ്പം നശിപ്പിക്കും. ^AI

Shloka 4

ക്വ ച തേ ക്ഷത്രിയബലം ക്വ ച ബ്രഹ്മബലം മഹത് ।
പശ്യ ബ്രഹ്മബലം ദിവ്യം മമ ക്ഷത്രിയപാംസന ॥ 4 ॥

kva ca te kṣatriyabalaṃ kva ca brahmabalaṃ mahat |
paśya brahmabalaṃ divyaṃ mama kṣatriyapāṃsana || 4 ||

‘হে ক্ষত্ৰিয়-অধম, তোমাৰ ক্ষত্ৰিয় বল ক’ত আৰু মোৰ মহান ব্ৰহ্মবল ক’ত? মোৰ দিব্য ব্ৰহ্মবল চোৱা।’ ^AI

എവിടെയാണ് നിന്റെ ക്ഷത്രിയബലം, എവിടെയാണ് മഹത്തായ ബ്രഹ്മബലം? അല്ലയോ ക്ഷത്രിയപാംസനാ, എന്റെ ദിവ്യമായ ബ്രഹ്മബലം കാണുക. ^AI

Shloka 5

തസ്യാസ്ത്രം ഗാധിപുത്രസ്യ ഘോരമാഗ്നേയമുദ്യതമ് ।
ബ്രഹ്മദണ്ഡേന തച്ഛാന്തമഗ്നേര്വേഗ ഇവാമ്ഭസാ ॥ 5 ॥

tasyāstraṃ gādhiputrasya ghoramāgneyamudyatam |
brahmadaṇḍena tacchāntamagnervega ivāmbhasā || 5 ||

গাধি-পুত্ৰৰ সেই ঘোৰ আগ্নেয় অস্ত্ৰ যেতিয়া উত্থিত হ’ল, ব্ৰহ্মদণ্ডৰ দ্বাৰা সেয়া শান্ত হ’ল—যেনেকৈ পানীৰ দ্বাৰা অগ্নিৰ বেগ শান্ত হয়। ^AI

ഗാധിപുത്രൻ ഉയർത്തിയ ആ ഘോരമായ ആഗ്നേയാസ്ത്രം, വെള്ളം തീയുടെ വേഗം ശമിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ബ്രഹ്മദണ്ഡത്താൽ ശാന്തമായി. ^AI

Shloka 6

വാരുണം ചൈവ രൌദ്രം ച ഐന്ദ്രം പാശുപതം തഥാ ।
ഐഷീകം ചാപി ചിക്ഷേപ കുപിതോ ഗാധിനന്ദനഃ ॥ 6 ॥

vāruṇaṃ caiva raudraṃ ca aindraṃ pāśupataṃ tathā |
aiṣīkaṃ cāpi cikṣepa kupito gādhinandanaḥ || 6 ||

ক্ৰোধিত গাধি-নন্দনে তাৰ পিছত বৰুণ, ৰৌদ্ৰ, ঐন্দ্ৰ, পাশুপত, আৰু ঐষীক অস্ত্ৰও নিক্ষেপ কৰিলে। ^AI

കോപിഷ്ഠനായ ഗാധിനന്ദനൻ വാരുണം, രൗദ്രം, ഐന്ദ്രം, പാശുപതം, ഐഷീകം എന്നിവയും പ്രയോഗിച്ചു. ^AI

Shloka 7

മാനവം മോഹനം ചൈവ ഗാന്ധര്വം സ്വാപനം തഥാ ।
ജൃമ്ഭണം മാദനം ചൈവ സന്താപനവിലാപനേ ॥ 7 ॥

mānavaṃ mohanaṃ caiva gāndharvaṃ svāpanaṃ tathā |
jṛmbhaṇaṃ mādanaṃ caiva santāpanavilāpane || 7 ||

মানৱ, মোহন, গান্ধৰ্ব, স্বাপন, জৃম্ভণ, মাদন, আৰু সন্তাপন-বিলাপন অস্ত্ৰও নিক্ষেপ কৰিলে। ^AI

മാനവം, മോഹനം, ഗാന്ധർവം, സ്വാപനം, ജൃംഭണം, മാദനം, സന്താപനം, വിലാപനം എന്നിവയും പ്രയോഗിച്ചു. ^AI

Shloka 8

ശോഷണം ദാരണം ചൈവ വജ്രമസ്ത്രം സുദുര്ജയമ് ।
ബ്രഹ്മപാശം കാലപാശം വാരുണം പാശമേവ ച ॥ 8 ॥

śoṣaṇaṃ dāraṇaṃ caiva vajramastraṃ sudurjayam |
brahmapāśaṃ kālapāśaṃ vāruṇaṃ pāśameva ca || 8 ||

শোষণ, দাৰণ, আৰু সুদুৰ্জয় বজ্ৰ অস্ত্ৰ, লগতে ব্ৰহ্মপাশ, কালপাশ আৰু বৰুণপাশও নিক্ষেপ কৰিলে। ^AI

ശോഷണം, ദാരണം, ജയിക്കാൻ പ്രയാസമായ വജ്രാസ്ത്രം, ബ്രഹ്മപാശം, കാലപാശം, വാരുണപാശം എന്നിവയും പ്രയോഗിച്ചു. ^AI

Shloka 9

പൈനാകാസ്ത്രം ച ദയിതം ശുഷ്കാര്ദ്രേ അശനീ ഉഭേ ।
ദണ്ഡാസ്ത്രമഥ പൈശാചം ക്രൌഞ്ചമസ്ത്രം തഥൈവ ച ॥ 9 ॥

painākāstraṃ ca dayitaṃ śuṣkārdre aśanī ubhe |
daṇḍāstramatha paiśācaṃ krauñcamastraṃ tathaiva ca || 9 ||

পৈনাক নামৰ অস্ত্ৰ (শিৱৰ ত্ৰিশূল-সম্বন্ধীয়), প্ৰিয় অস্ত্ৰ, শুকান আৰু আৰ্দ্ৰ — এই দুয়োবিধ অশনি, দণ্ড নামৰ অস্ত্ৰ, পৈশাচ অস্ত্ৰ, আৰু সেইদৰে ক্ৰৌঞ্চ অস্ত্ৰও। ^AI

പൈനാകം എന്ന ഇഷ്ടമുള്ള അസ്ത്രവും, ഉണങ്ങിയതും നനഞ്ഞതുമായ രണ്ട് അശനികളും, ദണ്ഡാസ്ത്രവും, പൈശാചാസ്ത്രവും, അതുപോലെ ക്രൗഞ്ചാസ്ത്രവും അദ്ദേഹം എയ്തു. ^AI

Shloka 10

ധര്മചക്രം കാലചക്രം വിഷ്ണുചക്രം തഥൈവ ച ।
വായവ്യം മഥനം ചൈവ അസ്ത്രം ഹയശിരസ്തഥാ ॥ 10 ॥

dharmacakraṃ kālacakraṃ viṣṇucakraṃ tathaiva ca |
vāyavyaṃ mathanaṃ caiva astraṃ hayaśirastathā || 10 ||

ধৰ্মচক্ৰ, কালচক্ৰ, আৰু সেইদৰে বিষ্ণুচক্ৰ, বায়ব্য অস্ত্ৰ, মথন অস্ত্ৰ, আৰু হয়শিৰা অস্ত্ৰ। ^AI

ധർമചക്രം, കാലചക്രം, അതുപോലെ വിഷ്ണുചക്രം, വായവ്യാസ്ത്രം, മഥനാസ്ത്രം, ഹയശിരസ്സ് എന്നിവയും എയ്തു. ^AI

Shloka 11

ശക്തിദ്വയം ച ചിക്ഷേപ കങ്കാലം മുസലം തഥാ ।
560 വൈദ്യാധരം മഹാസ്ത്രം ച കാലാസ്ത്രമഥ ദാരുണമ് ॥ 11 ॥

śaktidvayaṃ ca cikṣepa kaṅkālaṃ musalaṃ tathā |
560 vaidyādharaṃ mahāstraṃ ca kālāstramatha dāruṇam || 11 ||

দুখন শক্তি, কঙ্কাল, মুষল, মহান বৈদ্যাধৰ অস্ত্ৰ, আৰু তাৰ পিছত ভয়ংকৰ কালাস্ত্ৰ — এইবোৰো তেওঁ নিক্ষেপ কৰিলে। ^AI

രണ്ട് ശക്തികളും, കങ്കാലം, മുസലം എന്നിവയും, വൈദ്യാധരം എന്ന മഹാസ്ത്രവും, ഭയങ്കരമായ കാലാസ്ത്രവും അദ്ദേഹം എയ്തു. ^AI

Shloka 12

ത്രിശൂലമസ്ത്രം ഘോരം ച കാപാലമഥ കങ്കണമ് ।
ഏതാന്യസ്ത്രാണി ചിക്ഷേപ സര്വാണി രഘുനന്ദന ॥ 12 ॥

triśūlamastraṃ ghoraṃ ca kāpālamatha kaṅkaṇam |
etānyastrāṇi cikṣepa sarvāṇi raghunandana || 12 ||

ভয়ংকৰ ত্ৰিশূল অস্ত্ৰ, কাপাল অস্ত্ৰ, আৰু কঙ্কণ — হে ৰঘুনন্দন, এই সকলোবোৰ অস্ত্ৰ তেওঁ নিক্ষেপ কৰিলে। ^AI

ഘോരമായ ത്രിശൂലാസ്ത്രം, കാപാലം, കങ്കണം എന്നിവയും എയ്തു. രഘുനന്ദനാ, ഈ അസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം അദ്ദേഹം എയ്തു. ^AI

Shloka 13

വസിഷ്ഠേ ജപതാം ശ്രേഷ്ഠേ തദദ്ഭുതമിവാഭവത് ।
താനി സര്വാണി ദണ്ഡേന ഗ്രസതേ ബ്രഹ്മണസ്സുതഃ ॥ 13 ॥

vasiṣṭhe japatāṃ śreṣṭhe tadadbhutamivābhavat |
tāni sarvāṇi daṇḍena grasate brahmaṇassutaḥ || 13 ||

জপ কৰোঁতাসকলৰ শ্ৰেষ্ঠ বশিষ্ঠৰ ওপৰত সেইবোৰ আশ্চৰ্যজনক যেন হ'ল। ব্ৰহ্মাৰ পুত্ৰই (বশিষ্ঠই) নিজৰ দণ্ডেৰে সেই সকলোবোৰ গ্ৰাস কৰিলে। ^AI

ജപിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വസിഷ്ഠനിൽ അത് അത്ഭുതകരമായി തോന്നി. ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനായ വസിഷ്ഠൻ തന്റെ ദണ്ഡംകൊണ്ട് അവയെല്ലാം വിഴുങ്ങി. ^AI

Shloka 14

തേഷു ശാന്തേഷു ബ്രഹ്മാസ്ത്രം ക്ഷിപ്തവാന് ഗാധിനന്ദനഃ ।
തദസ്ത്രമുദ്യതം ദൃഷ്ട്വാ ദേവാസ്സാഗ്നിപുരോഗമാഃ ॥ 14 ॥

teṣu śānteṣu brahmāstraṃ kṣiptavān gādhinandanaḥ |
tadastramudyataṃ dṛṣṭvā devāssāgnipurogamāḥ || 14 ||

সেইবোৰ শান্ত হোৱাৰ পিছত গাধিৰ পুত্ৰই (বিশ্বামিত্ৰই) ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ নিক্ষেপ কৰিলে। সেই অস্ত্ৰ উত্থিত হোৱা দেখি অগ্নিৰে আগত থকা দেৱতাসকলে, ^AI

അവ ശമിച്ചപ്പോൾ ഗാധിപുത്രനായ വിശ്വാമിത്രൻ ബ്രഹ്മാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു. ഉയർത്തിയ ആ അസ്ത്രം കണ്ട് അഗ്നിദേവൻ മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്ന ദേവന്മാരും, ^AI

Shloka 15

ദേവര്ഷയശ്ച സമ്ഭ്രാന്താഗന്ധര്വാസ്സമഹോരഗാഃ ।
ത്രൈലോക്യമാസീത്സന്തപ്തം ബ്രഹ്മാസ്ത്രേ സമുദീരിതേ ॥ 15 ॥

devarṣayaśca sambhrāntāgandharvāssamahoragāḥ |
trailokyamāsītsantaptaṃ brahmāstre samudīrite || 15 ||

দেৱৰ্ষিসকল, আৰু গন্ধৰ্ব তথা মহোৰগসকলে সৈতে ভয়বিহ্বল হ'ল। ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ উত্থিত হোৱাত তিনিও লোক সন্তপ্ত হ'ল। ^AI

ദേവർഷിമാരും പരിഭ്രാന്തരായി; ഗന്ധർവന്മാരും മഹാസർപ്പങ്ങളും ഒരുപോലെ ഭയന്നു. ബ്രഹ്മാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചപ്പോൾ മൂന്നുലോകവും തപ്തമായി. ^AI

Shloka 16

തദപ്യസ്ത്രം മഹാഘോരം ബ്രഹ്മം ബ്രാഹ്മേണ തേജസാ ।
വസിഷ്ഠോ ഗ്രസതേ സര്വം ബ്രഹ്മദണ്ഡേന രാഘവ ॥ 16 ॥

tadapyastraṃ mahāghoraṃ brahmaṃ brāhmeṇa tejasā |
vasiṣṭho grasate sarvaṃ brahmadaṇḍena rāghava || 16 ||

হে ৰাঘৱ, সেই মহাভয়ংকৰ ব্ৰহ্মাস্ত্ৰও বশিষ্ঠই নিজৰ ব্ৰহ্মতেজেৰে আৰু ব্ৰহ্মদণ্ডেৰে সকলো গ্ৰাস কৰিলে। ^AI

രാഘവാ, ആ മഹാഘോരമായ ബ്രഹ്മാസ്ത്രവും വസിഷ്ഠൻ തന്റെ ബ്രഹ്മതേജസ്സുകൊണ്ട്, ബ്രഹ്മദണ്ഡംകൊണ്ട് സമ്പൂർണമായി വിഴുങ്ങി. ^AI

Shloka 17

ബ്രഹ്മാസ്ത്രം ഗ്രസമാനസ്യ വസിഷ്ഠസ്യ മഹാത്മനഃ ।
ത്രൈലോക്യമോഹനം രൌദ്രം രൂപമാസീത്സുദാരുണമ് ॥ 17 ॥

brahmāstraṃ grasamānasya vasiṣṭhasya mahātmanaḥ |
trailokyamohanaṃ raudraṃ rūpamāsītsudāruṇam || 17 ||

মহাত্মা বশিষ্ঠে ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ গ্ৰাস কৰি থকা সময়ত তেওঁৰ ত্ৰিলোক-মোহন, ভয়ংকৰ আৰু অতি দাৰুণ ৰূপ প্ৰকাশ পাইছিল। ^AI

ബ്രഹ്മാസ്ത്രം വിഴുങ്ങുന്ന മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠന്റെ മൂന്നുലോകങ്ങളെയും മോഹിപ്പിക്കുന്ന, ഭയങ്കരവും അത്യന്തം ഘോരവുമായ ഒരു രൂപം ഉണ്ടായി. ^AI

Shloka 18

രോമകൂപേഷു സര്വേഷു വസിഷ്ഠസ്യ മഹാത്മനഃ ।
മരീച്യ ഇവ നിഷ്പേതുരഗ്നേര്ധൂമാകുലാര്ചിഷഃ ॥ 18 ॥

romakūpeṣu sarveṣu vasiṣṭhasya mahātmanaḥ |
marīcya iva niṣpeturagnerdhūmākulārciṣaḥ || 18 ||

মহাত্মা বশিষ্ঠৰ শৰীৰৰ সকলো ৰোমকূপৰ পৰা অগ্নিৰ ধোঁৱাৰে আৱৰা শিখাৰ দৰে ৰশ্মি ওলাই পৰিছিল। ^AI

മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠന്റെ എല്ലാ രോമകൂപങ്ങളിൽ നിന്നും അഗ്നിയുടെ പുകയാൽ മൂടപ്പെട്ട ജ്വാലകൾ പോലെ തീപ്പൊരികൾ പുറത്തേക്ക് പാഞ്ഞു. ^AI

Shloka 19

പ്രാജ്വലദ്ബ്രഹ്മദണ്ഡശ്ച വസിഷ്ഠസ്യ കരോദ്യതഃ ।
വിധൂമ ഇവ കാലാഗ്നിര്യമദണ്ഡ ഇവാപരഃ ॥ 19 ॥

prājvaladbrahmadaṇḍaśca vasiṣṭhasya karodyataḥ |
vidhūma iva kālāgniryamadaṇḍa ivāparaḥ || 19 ||

বশিষ্ঠৰ হাতত ধৰা ব্ৰহ্মদণ্ড প্ৰজ্বলিত হৈ উঠিছিল — ধোঁৱাবিহীন কালাগ্নিৰ দৰে, আৰু আন এটা যমদণ্ডৰ দৰে। ^AI

വസിഷ്ഠന്റെ കൈയിൽ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച ബ്രഹ്മദണ്ഡം പുകയില്ലാത്ത കാലാഗ്നി പോലെയും മറ്റൊരു യമദണ്ഡം പോലെയും ജ്വലിച്ചു. ^AI

Shloka 20

തതോഽസ്തുവന് മുനിഗണാ വസിഷ്ഠം ജപതാം വരമ് ।
അമോഘം തേ ബലം ബ്രഹ്മന് തേജോ ധാരയ തേജസാ ॥ 20 ॥

tato'stuvan munigaṇā vasiṣṭhaṃ japatāṃ varam |
amoghaṃ te balaṃ brahman tejo dhāraya tejasā || 20 ||

তেতিয়া মুনিসকলে জপ কৰোঁতাসকলৰ শ্ৰেষ্ঠ বশিষ্ঠক প্ৰশংসা কৰি ক'লে, ‘হে ব্ৰহ্মন, আপোনাৰ বল অমোঘ; আপোনাৰ তেজেৰে এই তেজ ধাৰণ কৰক।’ ^AI

അപ്പോൾ മുനിസമൂഹങ്ങൾ ജപിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വസിഷ്ഠനെ സ്തുതിച്ചു: അല്ലയോ ബ്രഹ്മൻ, അങ്ങയുടെ ബലം അമോഘമാണ്; അങ്ങയുടെ തേജസ്സിനാൽ തേജസ്സിനെ ധരിച്ചാലും. ^AI

Shloka 21

നിഗൃഹീതസ്ത്വയാ ബ്രഹ്മന് വിശ്വാമിത്രോ മഹാതപാഃ ।
പ്രസീദ ജപതാം ശ്രേഷ്ഠ ലോകാസ്സന്തു ഗതവ്യഥാഃ ॥ 21 ॥

nigṛhītastvayā brahman viśvāmitro mahātapāḥ |
prasīda japatāṃ śreṣṭha lokāssantu gatavyathāḥ || 21 ||

‘হে ব্ৰহ্মন, মহাতপা বিশ্বামিত্ৰ আপোনাৰ দ্বাৰা নিগ্ৰহ কৰা হৈছে। হে জপ কৰোঁতাসকলৰ শ্ৰেষ্ঠ, প্ৰসন্ন হওক; লোকসকল শোকমুক্ত হওক।’ ^AI

അല്ലയോ ബ്രഹ്മൻ, മഹാതപസ്സുള്ള വിശ്വാമിത്രൻ അങ്ങയാൽ നിഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ജപിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അങ്ങ് പ്രസാദിക്കേണമേ; ലോകങ്ങൾ ഭയമില്ലാത്തവയാകട്ടെ. ^AI

Shloka 22

ഏവമുക്തോ മഹാതേജാശ്ശമം ചക്രേ മഹാതപാഃ ।
വിശ്വാമിത്രോഽപി നികൃതോ വിനിശ്വസ്യേദമബ്രവീത് ॥ 22 ॥

evamukto mahātejāśśamaṃ cakre mahātapāḥ |
viśvāmitro'pi nikṛto viniśvasyedamabravīt || 22 ||

এইদৰে কোৱা হ'লে মহাতেজা মহাতপা বশিষ্ঠই শান্ত হ'ল। বিশ্বামিত্ৰও পৰাজিত হৈ নিশ্বাস এৰি এইদৰে ক'বলৈ ধৰিলে। ^AI

ഇപ്രകാരം പറയപ്പെട്ട മഹാതേജസ്സും മഹാതപസ്സുമുള്ള വസിഷ്ഠൻ ശാന്തനായി. അപമാനിക്കപ്പെട്ട വിശ്വാമിത്രനാകട്ടെ നെടുവീർപ്പിട്ട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു. ^AI

Shloka 23

ധിഗ്ബലം ക്ഷത്രിയബലം ബ്രഹ്മതേജോ ബലം ബലമ് ।
ഏകേന ബ്രഹ്മദണ്ഡേന സര്വാസ്ത്രാണി ഹതാനി മേ ॥ 23 ॥

dhigbalaṃ kṣatriyabalaṃ brahmatejo balaṃ balam |
ekena brahmadaṇḍena sarvāstrāṇi hatāni me || 23 ||

‘ক্ষত্ৰিয়ৰ বলক ধিক্! ব্ৰহ্মতেজেই প্ৰকৃত বল। মোৰ এটাই ব্ৰহ্মদণ্ডে মোৰ সকলো অস্ত্ৰ নাশ কৰিলে।’ ^AI

ക്ഷത്രിയബലത്തിന് ധിക്കാരം! ബ്രഹ്മതേജസ്സാണ് യഥാർത്ഥ ബലം. ഒരു ബ്രഹ്മദണ്ഡം കൊണ്ട് എന്റെ എല്ലാ അസ്ത്രങ്ങളും നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ^AI

Shloka 24

തദേതത്സമവേക്ഷ്യാഹം പ്രസന്നേന്ദ്രിയമാനസഃ ।
തപോ മഹത്സമാസ്ഥാസ്യേ യദ്വൈ ബ്രഹ്മത്വകാരണമ് ॥ 24 ॥

tadetatsamavekṣyāhaṃ prasannendriyamānasaḥ |
tapo mahatsamāsthāsye yadvai brahmatvakāraṇam || 24 ||

‘সেই কথা ভালদৰে বিবেচনা কৰি, ইন্দ্ৰিয় আৰু মন প্ৰসন্ন কৰি, যি ব্ৰহ্মত্বৰ কাৰণ, সেই মহান তপস্যা মই আশ্ৰয় কৰিম।’ ^AI

അതിനെ നന്നായി വിചിന്തനം ചെയ്ത്, പ്രസന്നമായ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും മനസ്സുമുള്ളവനായി, ബ്രഹ്മത്വത്തിന് കാരണമായ മഹത്തായ തപസ്സ് ഞാൻ ആശ്രയിക്കും. ^AI

ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ ബാലകാണ്ഡേ ഷട്പഞ്ചാശസ്സര്ഗഃ ॥

Sanskrit — Devanagari (original)

श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे बालकाण्डम् ।

अथ षट्पञ्चाशस्सर्गः ।

एवमुक्तो वसिष्ठेन विश्वामित्रो महाबलः ।

आग्नेयमस्त्रमुत्क्षिप्य तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ 1 ॥

ब्रह्मदण्डं समुत्क्षिप्य कालदण्डमिवा¶म् ।

वसिष्ठो भगवान् क्रोधादिदं वचनमब्रवीत् ॥ 2 ॥

क्षत्रबन्धो स्थितोस्म्येष यद्बलं तद्विदर्शय ।

नाशयाम्यद्य ते दर्पं शस्त्रस्य तव गाधिज ॥ 3 ॥

क्व च ते क्षत्रियबलं क्व च ब्रह्मबलं महत् ।

पश्य ब्रह्मबलं दिव्यं मम क्षत्रियपांसन ॥ 4 ॥

तस्यास्त्रं गाधिपुत्रस्य घोरमाग्नेयमुद्यतम् ।

ब्रह्मदण्डेन तच्छान्तमग्नेर्वेग इवाम्भसा ॥ 5 ॥

वारुणं चैव रौद्रं च ऐन्द्रं पाशुपतं तथा ।

ऐषीकं चापि चिक्षेप कुपितो गाधिनन्दनः ॥ 6 ॥

मानवं मोहनं चैव गान्धर्वं स्वापनं तथा ।

जृम्भणं मादनं चैव सन्तापनविलापने ॥ 7 ॥

शोषणं दारणं चैव वज्रमस्त्रं सुदुर्जयम् ।

ब्रह्मपाशं कालपाशं वारुणं पाशमेव च ॥ 8 ॥

पैनाकास्त्रं च दयितं शुष्कार्द्रे अशनी उभे ।

दण्डास्त्रमथ पैशाचं क्रौञ्चमस्त्रं तथैव च ॥ 9 ॥

धर्मचक्रं कालचक्रं विष्णुचक्रं तथैव च ।

वायव्यं मथनं चैव अस्त्रं हयशिरस्तथा ॥ 10 ॥

शक्तिद्वयं च चिक्षेप कङ्कालं मुसलं तथा ।

560 वैद्याधरं महास्त्रं च कालास्त्रमथ दारुणम् ॥ 11 ॥

त्रिशूलमस्त्रं घोरं च कापालमथ कङ्कणम् ।

एतान्यस्त्राणि चिक्षेप सर्वाणि रघुनन्दन ॥ 12 ॥

वसिष्ठे जपतां श्रेष्ठे तदद्भुतमिवाभवत् ।

तानि सर्वाणि दण्डेन ग्रसते ब्रह्मणस्सुतः ॥ 13 ॥

तेषु शान्तेषु ब्रह्मास्त्रं क्षिप्तवान् गाधिनन्दनः ।

तदस्त्रमुद्यतं दृष्ट्वा देवास्साग्निपुरोगमाः ॥ 14 ॥

देवर्षयश्च सम्भ्रान्तागन्धर्वास्समहोरगाः ।

त्रैलोक्यमासीत्सन्तप्तं ब्रह्मास्त्रे समुदीरिते ॥ 15 ॥

तदप्यस्त्रं महाघोरं ब्रह्मं ब्राह्मेण तेजसा ।

वसिष्ठो ग्रसते सर्वं ब्रह्मदण्डेन राघव ॥ 16 ॥

ब्रह्मास्त्रं ग्रसमानस्य वसिष्ठस्य महात्मनः ।

त्रैलोक्यमोहनं रौद्रं रूपमासीत्सुदारुणम् ॥ 17 ॥

रोमकूपेषु सर्वेषु वसिष्ठस्य महात्मनः ।

मरीच्य इव निष्पेतुरग्नेर्धूमाकुलार्चिषः ॥ 18 ॥

प्राज्वलद्ब्रह्मदण्डश्च वसिष्ठस्य करोद्यतः ।

विधूम इव कालाग्निर्यमदण्ड इवापरः ॥ 19 ॥

ततोऽस्तुवन् मुनिगणा वसिष्ठं जपतां वरम् ।

अमोघं ते बलं ब्रह्मन् तेजो धारय तेजसा ॥ 20 ॥

निगृहीतस्त्वया ब्रह्मन् विश्वामित्रो महातपाः ।

प्रसीद जपतां श्रेष्ठ लोकास्सन्तु गतव्यथाः ॥ 21 ॥

एवमुक्तो महातेजाश्शमं चक्रे महातपाः ।

विश्वामित्रोऽपि निकृतो विनिश्वस्येदमब्रवीत् ॥ 22 ॥

धिग्बलं क्षत्रियबलं ब्रह्मतेजो बलं बलम् ।

एकेन ब्रह्मदण्डेन सर्वास्त्राणि हतानि मे ॥ 23 ॥

तदेतत्समवेक्ष्याहं प्रसन्नेन्द्रियमानसः ।

तपो महत्समास्थास्ये यद्वै ब्रह्मत्वकारणम् ॥ 24 ॥

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये बालकाण्डे षट्पञ्चाशस्सर्गः ॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

1.56 ബാലകാണ്ഡ - ഷട്പഞ്ചാശ സര്ഗഃ