അസ്യ ശ്രീ ആദിത്യകവചസ്തോത്രമഹാമന്ത്രസ്യ അഗസ്ത്യോ ഭഗവാനൃഷിഃ അനുഷ്ടുപ്ഛന്ദഃ ആദിത്യോ ദേവതാ ശ്രീം ബീജം ണീം ശക്തിഃ സൂം കീലകം മമ ആദിത്യപ്രസാദസിദ്ധ്യര്ഥേ ജപേ വിനിയോഗഃ ।
ധ്യാനം
ജപാകുസുമസങ്കാശം ദ്വിഭുജം പദ്മഹസ്തകമ്
സിന്ദൂരാമ്ബരമാല്യം ച രക്തഗന്ധാനുലേപനമ് ।
മാണിക്യരത്നഖചിത-സര്വാഭരണഭൂഷിതമ്
സപ്താശ്വരഥവാഹം തു മേരും ചൈവ പ്രദക്ഷിണമ് ॥
ദേവാസുരവരൈര്വന്ദ്യം ഘൃണിഭിഃ പരിസേവിതമ് ।
ധ്യായേത്പഠേത്സുവര്ണാഭം സൂര്യസ്യ കവചം മുദാ ॥
കവചം
ഘൃണിഃ പാതു ശിരോദേശേ സൂര്യഃ പാതു ലലാടകമ് ।
ആദിത്യോ ലോചനേ പാതു ശ്രുതീ പാതു ദിവാകരഃ ॥
ഘ്രാണം പാതു സദാ ഭാനുഃ മുഖം പാതു സദാരവിഃ ।
ജിഹ്വാം പാതു ജഗന്നേത്രഃ കണ്ഠം പാതു വിഭാവസുഃ ॥
സ്കന്ധൌ ഗ്രഹപതിഃ പാതു ഭുജൌ പാതു പ്രഭാകരഃ ।
കരാവബ്ജകരഃ പാതു ഹൃദയം പാതു നഭോമണിഃ ॥
ദ്വാദശാത്മാ കടിം പാതു സവിതാ പാതു സക്ഥിനീ ।
ഊരൂ പാതു സുരശ്രേഷ്ടോ ജാനുനീ പാതു ഭാസ്കരഃ ॥
ജങ്ഘേ മേ പാതു മാര്താണ്ഡോ ഗുല്ഫൌ പാതു ത്വിഷാമ്പതിഃ ।
പാദൌ ദിനമണിഃ പാതു പാതു മിത്രോഽഖിലം വപുഃ ॥
ആദിത്യകവചം പുണ്യമഭേദ്യം വജ്രസന്നിഭമ് ।
സര്വരോഗഭയാദിഭ്യോ മുച്യതേ നാത്ര സംശയഃ ॥
സംവത്സരമുപാസിത്വാ സാമ്രാജ്യപദവീം ലഭേത് ।
അശേഷരോഗശാന്ത്യര്ഥം ധ്യായേദാദിത്യമണ്ഡലമ് ।
ആദിത്യ മണ്ഡല സ്തുതിഃ –
അനേകരത്നസംയുക്തം സ്വര്ണമാണിക്യഭൂഷണമ് ।
കല്പവൃക്ഷസമാകീര്ണം കദമ്ബകുസുമപ്രിയമ് ॥
സിന്ദൂരവര്ണായ സുമണ്ഡലായ
സുവര്ണരത്നാഭരണായ തുഭ്യമ് ।
പദ്മാദിനേത്രേ ച സുപങ്കജായ
ബ്രഹ്മേന്ദ്ര-നാരായണ-ശങ്കരായ ॥
സംരക്തചൂര്ണം സസുവര്ണതോയം
സകുങ്കുമാഭം സകുശം സപുഷ്പമ് ।
പ്രദത്തമാദായ ച ഹേമപാത്രേ
പ്രശസ്തനാദം ഭഗവന് പ്രസീദ ॥
ഇതി ആദിത്യകവചമ് ।
Roman (IAST) Transliteration
asya śrī ādityakavacastotramahāmantrasya agastyo bhagavānṛṣiḥ anuṣṭupchandaḥ ādityo devatā śrīṃ bījaṃ ṇīṃ śaktiḥ sūṃ kīlakaṃ mama ādityaprasādasiddhyarthe jape viniyogaḥ |
dhyānaṃ
japākusumasaṅkāśaṃ dvibhujaṃ padmahastakam
sindūrāmbaramālyaṃ ca raktagandhānulepanam |
māṇikyaratnakhacita-sarvābharaṇabhūṣitam
saptāśvarathavāhaṃ tu meruṃ caiva pradakṣiṇam ||
devāsuravarairvandyaṃ ghṛṇibhiḥ parisevitam |
dhyāyetpaṭhetsuvarṇābhaṃ sūryasya kavacaṃ mudā ||
kavacaṃ
ghṛṇiḥ pātu śirodeśe sūryaḥ pātu lalāṭakam |
ādityo locane pātu śrutī pātu divākaraḥ ||
ghrāṇaṃ pātu sadā bhānuḥ mukhaṃ pātu sadāraviḥ |
jihvāṃ pātu jagannetraḥ kaṇṭhaṃ pātu vibhāvasuḥ ||
skandhau grahapatiḥ pātu bhujau pātu prabhākaraḥ |
karāvabjakaraḥ pātu hṛdayaṃ pātu nabhomaṇiḥ ||
dvādaśātmā kaṭiṃ pātu savitā pātu sakthinī |
ūrū pātu suraśreṣṭo jānunī pātu bhāskaraḥ ||
jaṅghe me pātu mārtāṇḍo gulphau pātu tviṣāmpatiḥ |
pādau dinamaṇiḥ pātu pātu mitro'khilaṃ vapuḥ ||
ādityakavacaṃ puṇyamabhedyaṃ vajrasannibham |
sarvarogabhayādibhyo mucyate nātra saṃśayaḥ ||
saṃvatsaramupāsitvā sāmrājyapadavīṃ labhet |
aśeṣarogaśāntyarthaṃ dhyāyedādityamaṇḍalam |
āditya maṇḍala stutiḥ –
anekaratnasaṃyuktaṃ svarṇamāṇikyabhūṣaṇam |
kalpavṛkṣasamākīrṇaṃ kadambakusumapriyam ||
sindūravarṇāya sumaṇḍalāya
suvarṇaratnābharaṇāya tubhyam |
padmādinetre ca supaṅkajāya
brahmendra-nārāyaṇa-śaṅkarāya ||
saṃraktacūrṇaṃ sasuvarṇatoyaṃ
sakuṅkumābhaṃ sakuśaṃ sapuṣpam |
pradattamādāya ca hemapātre
praśastanādaṃ bhagavan prasīda ||
iti ādityakavacam |
Sanskrit — Devanagari (original)
अस्य श्री आदित्यकवचस्तोत्रमहामन्त्रस्य अगस्त्यो भगवानृषिः अनुष्टुप्छन्दः आदित्यो देवता श्रीं बीजं णीं शक्तिः सूं कीलकं मम आदित्यप्रसादसिद्ध्यर्थे जपे विनियोगः ।
ध्यानं
जपाकुसुमसङ्काशं द्विभुजं पद्महस्तकम्
सिन्दूराम्बरमाल्यं च रक्तगन्धानुलेपनम् ।
माणिक्यरत्नखचित-सर्वाभरणभूषितम्
सप्ताश्वरथवाहं तु मेरुं चैव प्रदक्षिणम् ॥
देवासुरवरैर्वन्द्यं घृणिभिः परिसेवितम् ।
ध्यायेत्पठेत्सुवर्णाभं सूर्यस्य कवचं मुदा ॥
कवचं
घृणिः पातु शिरोदेशे सूर्यः पातु ललाटकम् ।
आदित्यो लोचने पातु श्रुती पातु दिवाकरः ॥
घ्राणं पातु सदा भानुः मुखं पातु सदारविः ।
जिह्वां पातु जगन्नेत्रः कण्ठं पातु विभावसुः ॥
स्कन्धौ ग्रहपतिः पातु भुजौ पातु प्रभाकरः ।
करावब्जकरः पातु हृदयं पातु नभोमणिः ॥
द्वादशात्मा कटिं पातु सविता पातु सक्थिनी ।
ऊरू पातु सुरश्रेष्टो जानुनी पातु भास्करः ॥
जङ्घे मे पातु मार्ताण्डो गुल्फौ पातु त्विषाम्पतिः ।
पादौ दिनमणिः पातु पातु मित्रोऽखिलं वपुः ॥
आदित्यकवचं पुण्यमभेद्यं वज्रसन्निभम् ।
सर्वरोगभयादिभ्यो मुच्यते नात्र संशयः ॥
संवत्सरमुपासित्वा साम्राज्यपदवीं लभेत् ।
अशेषरोगशान्त्यर्थं ध्यायेदादित्यमण्डलम् ।
आदित्य मण्डल स्तुतिः –
अनेकरत्नसंयुक्तं स्वर्णमाणिक्यभूषणम् ।
कल्पवृक्षसमाकीर्णं कदम्बकुसुमप्रियम् ॥
सिन्दूरवर्णाय सुमण्डलाय
सुवर्णरत्नाभरणाय तुभ्यम् ।
पद्मादिनेत्रे च सुपङ्कजाय
ब्रह्मेन्द्र-नारायण-शङ्कराय ॥
संरक्तचूर्णं ससुवर्णतोयं
सकुङ्कुमाभं सकुशं सपुष्पम् ।
प्रदत्तमादाय च हेमपात्रे
प्रशस्तनादं भगवन् प्रसीद ॥
इति आदित्यकवचम् ।
asya śrī ādityakavacastotramahāmantrasya agastyo bhagavānṛṣiḥ anuṣṭupchandaḥ ādityo devatā śrīṃ bījaṃ ṇīṃ śaktiḥ sūṃ kīlakaṃ mama ādityaprasādasiddhyarthe jape viniyogaḥ |
dhyānaṃ
japākusumasaṅkāśaṃ dvibhujaṃ padmahastakam
sindūrāmbaramālyaṃ ca raktagandhānulepanam |
māṇikyaratnakhacita-sarvābharaṇabhūṣitam
saptāśvarathavāhaṃ tu meruṃ caiva pradakṣiṇam ||
devāsuravarairvandyaṃ ghṛṇibhiḥ parisevitam |
dhyāyetpaṭhetsuvarṇābhaṃ sūryasya kavacaṃ mudā ||
kavacaṃ
ghṛṇiḥ pātu śirodeśe sūryaḥ pātu lalāṭakam |
ādityo locane pātu śrutī pātu divākaraḥ ||
ghrāṇaṃ pātu sadā bhānuḥ mukhaṃ pātu sadāraviḥ |
jihvāṃ pātu jagannetraḥ kaṇṭhaṃ pātu vibhāvasuḥ ||
skandhau grahapatiḥ pātu bhujau pātu prabhākaraḥ |
karāvabjakaraḥ pātu hṛdayaṃ pātu nabhomaṇiḥ ||
dvādaśātmā kaṭiṃ pātu savitā pātu sakthinī |
ūrū pātu suraśreṣṭo jānunī pātu bhāskaraḥ ||
jaṅghe me pātu mārtāṇḍo gulphau pātu tviṣāmpatiḥ |
pādau dinamaṇiḥ pātu pātu mitro'khilaṃ vapuḥ ||
ādityakavacaṃ puṇyamabhedyaṃ vajrasannibham |
sarvarogabhayādibhyo mucyate nātra saṃśayaḥ ||
saṃvatsaramupāsitvā sāmrājyapadavīṃ labhet |
aśeṣarogaśāntyarthaṃ dhyāyedādityamaṇḍalam |
āditya maṇḍala stutiḥ –
anekaratnasaṃyuktaṃ svarṇamāṇikyabhūṣaṇam |
kalpavṛkṣasamākīrṇaṃ kadambakusumapriyam ||
sindūravarṇāya sumaṇḍalāya
suvarṇaratnābharaṇāya tubhyam |
padmādinetre ca supaṅkajāya
brahmendra-nārāyaṇa-śaṅkarāya ||
saṃraktacūrṇaṃ sasuvarṇatoyaṃ
sakuṅkumābhaṃ sakuśaṃ sapuṣpam |
pradattamādāya ca hemapātre
praśastanādaṃ bhagavan prasīda ||
iti ādityakavacam |
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.