Valmiki Ramayana Bala Kanda Sarga 19 — Malayalam Script

⚠️ AI-generated translation — the Konkani meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Konkani

ह्या सर्गांत विश्वामित्र राजा दशरथाकडे आपलें व्रत सांगतात आनी तें सिध्द करपाक रामाक मागतात. मारीच आनी सुबाहु हे दोन कामरूपी राक्षस तांच्या यज्ञाक विघ्न करतात म्हणून ते रामाकडेन सहाय्य मागतात. विश्वामित्र रामाक राक्षसांचो नाश करपाचें सामर्थ्य दितलों अशें वचन दितात आनी ते दोनूय राक्षस रामाक पर्याप्त नात अशें सांगतात. यज्ञाचो काळ धा रात्री आसा म्हणून रामाक लवकर दिवपाक ते दशरथाक सांगतात. हो शुभ उतर आयकून राजा दशरथ तीव्र शोकाक पावतात आनी भयान खचतात.

AI-generated · not yet verified

The Konkani meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ ബാലകാണ്ഡമ് ।

അഥ ഏകോനവിംശസ്സര്ഗഃ ।

Shloka 1

തച്ഛ്രുത്വാ രാജസിംഹസ്യ വാക്യമദ്ഭുതവിസ്തരമ് ।
ഹൃഷ്ടരോമാ മഹാതേജാ വിശ്വാമിത്രോഽഭ്യഭാഷത ॥ 1 ॥

tacchrutvā rājasiṃhasya vākyamadbhutavistaram |
hṛṣṭaromā mahātejā viśvāmitro'bhyabhāṣata || 1 ||

तें अद्भुत विस्तार आशिल्लें राजसिंहाचें वचन आयकून, महातेजस्वी विश्वामित्र हर्षान रोमांचित जालो आनी अशें उलोवंक लागलो. ^AI

Shloka 2

സദൃശം രാജശാര്ദൂല തവൈതദ്ഭുവി നാന്യഥാ ।
മഹാവംശപ്രസൂതസ്യ വസിഷ്ഠവ്യപദേശിനഃ ॥ 2 ॥

sadṛśaṃ rājaśārdūla tavaitadbhuvi nānyathā |
mahāvaṃśaprasūtasya vasiṣṭhavyapadeśinaḥ || 2 ||

हे राजशार्दूला, तुजें हें उतर भूंयेर तुला सारकेंच आसा, हेर खंयच्याय तरेन न्हय; तूं महावंशांत जल्मल्लो आनी वसिष्ठ अशें नांव आशिल्लो आसा. ^AI

Shloka 3

യത്തു മേ ഹൃദ്ഗതം വാക്യം തസ്യ കാര്യസ്യ നിശ്ചയമ് ।
കുരൂഷ്വ രാജശാര്ദൂല ഭവ സത്യപ്രതിശ്രവഃ ॥ 3 ॥

yattu me hṛdgataṃ vākyaṃ tasya kāryasya niścayam |
kurūṣva rājaśārdūla bhava satyapratiśravaḥ || 3 ||

जें म्हज्या काळजांत आशिल्लें वचन आसा, त्या कार्याचो निश्चय तूं कर; हे राजशार्दूला, सत्यप्रतिज्ञ जाव. ^AI

Shloka 4

അഹന്നിയമമാതിഷ്ഠേ സിധ്യര്ഥം പുരുഷര്ഷഭ ।
തസ്യ വിഘ്നകരൌ ദ്വൌ തു രാക്ഷസൌ കാമരൂപിണൌ ॥ 4 ॥

ahanniyamamātiṣṭhe sidhyarthaṃ puruṣarṣabha |
tasya vighnakarau dvau tu rākṣasau kāmarūpiṇau || 4 ||

हे पुरुषर्षभा, सिध्दी खातीर हांव एक नियम धरतां; ताचो विघ्न करपी दोन राक्षस आसात, कामरूपी. ^AI

Shloka 5

വ്രതേ മേ ബഹുശശ്ചീര്ണേ സമാപ്ത്യാം രാക്ഷസാവിമൌ ।
മാരീചശ്ച സുബാഹുശ്ച വീര്യവന്തൌ സുശിക്ഷിതൌ ॥ 5 ॥

vrate me bahuśaścīrṇe samāptyāṃ rākṣasāvimau |
mārīcaśca subāhuśca vīryavantau suśikṣitau || 5 ||

म्हजें व्रत जायत्या फावटीं आचरलां, तें संपता आसतना हे दोन राक्षस, मारीच आनी सुबाहु, वीर्यवान आनी बरें शिक्षण घेतिल्ले, हे येतात. ^AI

Shloka 6

സമാംസരുധിരൌഘേണ വേദിം താമഭ്യവര്ഷതാമ് ।
അവധൂതേ തഥാഭൂതേ തസ്മിന്നിയമനിശ്ചയേ ॥ 6 ॥

samāṃsarudhiraugheṇa vediṃ tāmabhyavarṣatām |
avadhūte tathābhūte tasminniyamaniścaye || 6 ||

ते मांस आनी रगताच्या ओघान ती वेदी भरसून घालतात; अशे तरेन तो नियम निश्चय नश्ट जालो. ^AI

Shloka 7

കൃതശ്രമോ നിരുത്സാഹസ്തസ്മാദ്ദേശാദപാക്രമേ ।
ന ച മേ ക്രോധമുത്സ്രഷ്ടും ബുദ്ധിര്ഭവതി പാര്ഥിവ ॥ 7 ॥

kṛtaśramo nirutsāhastasmāddeśādapākrame |
na ca me krodhamutsraṣṭuṃ buddhirbhavati pārthiva || 7 ||

कष्ट केल्लो, उत्साह सोडल्लो, देखून त्या देशांतल्यान भायर सरलो; पूण हे पार्थिवा, म्हजो क्रोध सोडपाची बुध्दी म्हाका जायना. ^AI

Shloka 8

തഥാ ഭൂതാ ഹി സാ ചര്യാ ന ശാപസ്തത്ര മുച്യതേ ।
സ്വപുത്രം രാജശാര്ദൂല രാമം സത്യപരാക്രമമ് ॥ 8 ॥

tathā bhūtā hi sā caryā na śāpastatra mucyate |
svaputraṃ rājaśārdūla rāmaṃ satyaparākramam || 8 ||

तशेंच ती चर्या आसली, थंय शाप मेळना; हे राजशार्दूला, सत्यपराक्रमी तुजो पूत राम हाका. ^AI

Shloka 9

കാകപക്ഷധരം ശൂരം ജ്യേഷ്ഠം മേ ദാതുമര്ഹസി ।
ശക്തോ ഹ്യേഷ മയാ ഗുപ്തോ ദിവ്യേന സ്വേന തേജസാ ॥ 9 ॥

kākapakṣadharaṃ śūraṃ jyeṣṭhaṃ me dātumarhasi |
śakto hyeṣa mayā gupto divyena svena tejasā || 9 ||

काकपक्ष धारण केल्लो, शूर, म्हजो ज्येष्ठ पुत्र म्हाका दिवपाक तूं योग्य आसा. हो म्हज्या राखणेंत आसतना आपल्या दिव्य तेजान समर्थ जातलो. ^AI

Shloka 10

രാക്ഷസാ യേ വികര്താരസ്തേഷാമപി വിനാശനേ ।
ശ്രേയശ്ചാസ്മൈ പ്രദാസ്യാമി ബഹുരൂപം ന സംശയഃ ॥ 10 ॥

rākṣasā ye vikartārasteṣāmapi vināśane |
śreyaścāsmai pradāsyāmi bahurūpaṃ na saṃśayaḥ || 10 ||

जे राक्षस विकृत रूप धारण करतात, तांचो नाश करपाक ताका हित आनी बहुरूप सामर्थ्य हांव दितलों, हातूंत संशय ना. ^AI

Shloka 11

ത്രയാണാമപി ലോകാനാം യേന ഖ്യാതിം ഗമിഷ്യതി ।
ന ച തൌ രാമമാസാദ്യ ശക്തൌ സ്ഥാതും കഥഞ്ചന ॥ 11 ॥

trayāṇāmapi lokānāṃ yena khyātiṃ gamiṣyati |
na ca tau rāmamāsādya śaktau sthātuṃ kathañcana || 11 ||

त्या तीनूय लोकांक जो कीर्ती मेळयतलो. ते दोनूय रामाक मेळून कसोय तरी टिकून रावपाक शक्य ना. ^AI

Shloka 12

ന ച തൌ രാഘവാദന്യോ ഹന്തുമുത്സഹതേ പുമാന് ।
വീര്യോത്സിക്തൌ ഹി തൌ പാപൌ കാലപാശവശം ഗതൌ ॥ 12 ॥

na ca tau rāghavādanyo hantumutsahate pumān |
vīryotsiktau hi tau pāpau kālapāśavaśaṃ gatau || 12 ||

राघव सोडून हेर खंयचोय पुरुष तांका मारपाक धैर्य करना. ते दोनूय पापी वीर्यान उन्मत्त जाल्ले आनी काळपाशाच्या ताब्यांत गेल्ले आसात. ^AI

Shloka 13

രാമസ്യ രാജശാര്ദൂല ന പര്യാപ്തൌ മഹാത്മനഃ ।
ന ച പുത്രകൃതസ്നേഹം കര്തുമര്ഹസി പാര്ഥിവ ॥ 13 ॥

rāmasya rājaśārdūla na paryāptau mahātmanaḥ |
na ca putrakṛtasnehaṃ kartumarhasi pārthiva || 13 ||

हे राजशार्दूला, ते दोनूय महात्मा रामाक पर्याप्त नात. हे पार्थिवा, पुत्राबद्दलचो स्नेह करपाक तूं योग्य ना. ^AI

Shloka 14

അഹം തേ പ്രതിജാനാമി ഹതൌ തൌ വിദ്ധി രാക്ഷസൌ ।
അഹം വേദ്മി മഹാത്മാനം രാമം സത്യപരാക്രമമ് ॥ 14 ॥

ahaṃ te pratijānāmi hatau tau viddhi rākṣasau |
ahaṃ vedmi mahātmānaṃ rāmaṃ satyaparākramam || 14 ||

हांव तुका प्रतिज्ञा करतां, ते दोनूय राक्षस मारले गेले अशें जाण. हांव महात्मा रामाक, सत्यपराक्रमी रामाक वळखतां. ^AI

Shloka 15

വസിഷ്ഠോഽപി മഹാതേജാ യേ ചേമേ തപസി സ്ഥിതാഃ ।
യദി തേ ധര്മലാഭം ച യശശ്ച പരമം ഭുവി ॥ 15 ॥

vasiṣṭho'pi mahātejā ye ceme tapasi sthitāḥ |
yadi te dharmalābhaṃ ca yaśaśca paramaṃ bhuvi || 15 ||

महातेजस्वी वसिष्ठ आनी हे तपस्वी जे आसात, तांणी जर धर्मलाभ आनी भूमीर परम कीर्ती इच्छिली जाल्यार. ^AI

Shloka 16

സ്ഥിതമിച്ഛസി രാജേന്ദ്ര രാമം മേ ദാതുമര്ഹസി ।
യദിഹ്യനുജ്ഞാം കാകുത്സ്ഥ ദദതേ തവ മന്ത്രിണഃ ॥ 16 ॥

sthitamicchasi rājendra rāmaṃ me dātumarhasi |
yadihyanujñāṃ kākutstha dadate tava mantriṇaḥ || 16 ||

हे राजेंद्रा, तूं रामाक स्थिर इच्छिता जाल्यार म्हाका दिवपाक योग्य आसा. हे काकुत्स्था, कारण तुजे मंत्री तुका अनुज्ञा दितात. ^AI

Shloka 17

വസിഷ്ഠപ്രമുഖാഃ സര്വേ തതോ രാമം വിസര്ജയ ।
അഭിപ്രേതമസംസക്തമാത്മജം ദാതുമര്ഹസി ॥ 17 ॥

vasiṣṭhapramukhāḥ sarve tato rāmaṃ visarjaya |
abhipretamasaṃsaktamātmajaṃ dātumarhasi || 17 ||

वसिष्ठ आदी सगळ्यांक घेवन, त्या उपरांत रामाक विसर्जन कर. मनांत आशिल्लो, आसक्ती नाशिल्लो आपलो पूत दिवपाक तुका योग्य जाता. ^AI

Shloka 18

ദശരാത്രം ഹി യജ്ഞസ്യ രാമം രാജീവലോചനമ് ।
നാത്യേതി കാലോ യജ്ഞസ്യ യഥാഽയം മമ രാഘവ ॥ 18 ॥

daśarātraṃ hi yajñasya rāmaṃ rājīvalocanam |
nātyeti kālo yajñasya yathā'yaṃ mama rāghava || 18 ||

यज्ञाचो काळ धा रात्री आसा; राजीवलोचन रामाक, हे राघवा, ह्या यज्ञाचो काळ असो म्हज्या मतान परतून येवपार ना. ^AI

Shloka 19

തഥാ കുരുഷ്വ ഭദ്രം തേ മാ ച ശോകേ മനഃ കൃഥാഃ ।
ഇത്യേവമുക്ത്വാ ധര്മാത്മാ ധര്മാര്ഥസഹിതം വചഃ ॥ 19 ॥

tathā kuruṣva bhadraṃ te mā ca śoke manaḥ kṛthāḥ |
ityevamuktvā dharmātmā dharmārthasahitaṃ vacaḥ || 19 ||

तशें कर, तुका भलें जावं; आनी मनांत शोक करूं नको. अशें सांगून, धर्मात्मो, धर्म आनी अर्थ सहित उतर उलयलो. ^AI

Shloka 20

വിരരാമ മഹാതേജാ വിശ്വാമിത്രോ മഹാമുനിഃ ।
സ തന്നിശമ്യ രാജേന്ദ്രോ വിശ്വാമിത്രവചശ്ശുഭമ് ॥ 20 ॥

virarāma mahātejā viśvāmitro mahāmuniḥ |
sa tanniśamya rājendro viśvāmitravacaśśubham || 20 ||

महातेजस्वी, महामुनी विश्वामित्र विराम पावलो. तो शुभ विश्वामित्राचो उतर आयकून, राजेंद्रान. ^AI

ശോകമഭ്യഗമത്തീവ്രം വ്യഷീദത ഭയാന്വിതഃ ।

śokamabhyagamattīvraṃ vyaṣīdata bhayānvitaḥ |

तीव्र शोकाक पावलो, भयान युक्त जावन खचलो. ^AI

ഇതി ഹൃദയമനോവിദാരണം മുനിവചനം തദതീവ ശുശ്രുവാന് ।
നരപതിരഭവന്മഹാംസ്തദാ വ്യഥിതമനാഃ പ്രചചാല ചാസനാത് ॥ 21 ॥

ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ ബാലകാണ്ഡേ ഏകോനവിംശസ്സര്ഗഃ ॥

Sanskrit — Devanagari (original)

श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे बालकाण्डम् ।

अथ एकोनविंशस्सर्गः ।

तच्छ्रुत्वा राजसिंहस्य वाक्यमद्भुतविस्तरम् ।

हृष्टरोमा महातेजा विश्वामित्रोऽभ्यभाषत ॥ 1 ॥

सदृशं राजशार्दूल तवैतद्भुवि नान्यथा ।

महावंशप्रसूतस्य वसिष्ठव्यपदेशिनः ॥ 2 ॥

यत्तु मे हृद्गतं वाक्यं तस्य कार्यस्य निश्चयम् ।

कुरूष्व राजशार्दूल भव सत्यप्रतिश्रवः ॥ 3 ॥

अहन्नियममातिष्ठे सिध्यर्थं पुरुषर्षभ ।

तस्य विघ्नकरौ द्वौ तु राक्षसौ कामरूपिणौ ॥ 4 ॥

व्रते मे बहुशश्चीर्णे समाप्त्यां राक्षसाविमौ ।

मारीचश्च सुबाहुश्च वीर्यवन्तौ सुशिक्षितौ ॥ 5 ॥

समांसरुधिरौघेण वेदिं तामभ्यवर्षताम् ।

अवधूते तथाभूते तस्मिन्नियमनिश्चये ॥ 6 ॥

कृतश्रमो निरुत्साहस्तस्माद्देशादपाक्रमे ।

न च मे क्रोधमुत्स्रष्टुं बुद्धिर्भवति पार्थिव ॥ 7 ॥

तथा भूता हि सा चर्या न शापस्तत्र मुच्यते ।

स्वपुत्रं राजशार्दूल रामं सत्यपराक्रमम् ॥ 8 ॥

काकपक्षधरं शूरं ज्येष्ठं मे दातुमर्हसि ।

शक्तो ह्येष मया गुप्तो दिव्येन स्वेन तेजसा ॥ 9 ॥

राक्षसा ये विकर्तारस्तेषामपि विनाशने ।

श्रेयश्चास्मै प्रदास्यामि बहुरूपं न संशयः ॥ 10 ॥

त्रयाणामपि लोकानां येन ख्यातिं गमिष्यति ।

न च तौ राममासाद्य शक्तौ स्थातुं कथञ्चन ॥ 11 ॥

न च तौ राघवादन्यो हन्तुमुत्सहते पुमान् ।

वीर्योत्सिक्तौ हि तौ पापौ कालपाशवशं गतौ ॥ 12 ॥

रामस्य राजशार्दूल न पर्याप्तौ महात्मनः ।

न च पुत्रकृतस्नेहं कर्तुमर्हसि पार्थिव ॥ 13 ॥

अहं ते प्रतिजानामि हतौ तौ विद्धि राक्षसौ ।

अहं वेद्मि महात्मानं रामं सत्यपराक्रमम् ॥ 14 ॥

वसिष्ठोऽपि महातेजा ये चेमे तपसि स्थिताः ।

यदि ते धर्मलाभं च यशश्च परमं भुवि ॥ 15 ॥

स्थितमिच्छसि राजेन्द्र रामं मे दातुमर्हसि ।

यदिह्यनुज्ञां काकुत्स्थ ददते तव मन्त्रिणः ॥ 16 ॥

वसिष्ठप्रमुखाः सर्वे ततो रामं विसर्जय ।

अभिप्रेतमसंसक्तमात्मजं दातुमर्हसि ॥ 17 ॥

दशरात्रं हि यज्ञस्य रामं राजीवलोचनम् ।

नात्येति कालो यज्ञस्य यथाऽयं मम राघव ॥ 18 ॥

तथा कुरुष्व भद्रं ते मा च शोके मनः कृथाः ।

इत्येवमुक्त्वा धर्मात्मा धर्मार्थसहितं वचः ॥ 19 ॥

विरराम महातेजा विश्वामित्रो महामुनिः ।

स तन्निशम्य राजेन्द्रो विश्वामित्रवचश्शुभम् ॥ 20 ॥

शोकमभ्यगमत्तीव्रं व्यषीदत भयान्वितः ।

इति हृदयमनोविदारणं मुनिवचनं तदतीव शुश्रुवान् ।

नरपतिरभवन्महांस्तदा व्यथितमनाः प्रचचाल चासनात् ॥ 21 ॥

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये बालकाण्डे एकोनविंशस्सर्गः ॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

1.19 ബാലകാണ്ഡ - ഏകോനവിംശ സര്ഗഃ