Valmiki Ramayana Ayodhya Kanda Sarga 113 — Kannada Script

⚠️ AI-generated translation — the Telugu meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Telugu

భరతుడు రాముని పాదుకలను తలపై ధరించి, వసిష్ఠుడు మొదలైన మునులతో కలిసి చిత్రకూటము నుండి బయలుదేరి భరద్వాజాశ్రమమునకు చేరి ఆయనను నమస్కరించెను. భరద్వాజుడు రామునితో కలిసి వచ్చిన పని నెరవేరిందా అని అడుగగా, భరతుడు రాముడు తండ్రి ప్రతిజ్ఞను పద్నాలుగు సంవత్సరములు పాలించుటకు అంగీకరించి తన రాజ్యము కొరకు పాదుకలను ఇచ్చిన విషయమును తెలిపెను. భరద్వాజుడు భరతుని గుణములను ప్రశంసించి, భరతుడు అనుమతి తీసుకొని మంత్రులతో సహా అయోధ్యకు తిరిగి వెళ్ళెను. యమునా, గంగా నదులను దాటి శృంగిబేరపురము చేరి, తండ్రియు సోదరుడును లేని అయోధ్యను చూచి భరతుడు దుఃఖించెను.

AI-generated · not yet verified

The Telugu meaning of each verse is shown below the verse.

⚠️ AI-generated translation — the Kannada meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Kannada

ಭರತನು ರಾಮನ ಪಾದುಕೆಗಳನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ವಸಿಷ್ಠ ಮುಂತಾದ ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಚಿತ್ರಕೂಟದ ಬಳಿಯ ಭರದ್ವಾಜ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ಭರದ್ವಾಜನು ರಾಮನೊಂದಿಗಿನ ಸಮಾಗಮದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಭರತನು ತಂದೆಯ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದಾಗಿ ರಾಮನು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು. ವಸಿಷ್ಠರ ಸೂಚನೆಯಂತೆ ರಾಮನು ಪಾದುಕೆಗಳನ್ನು ರಾಜ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಿದನು. ಭರದ್ವಾಜನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಭರತನು ಸೈನ್ಯಸಹಿತನಾಗಿ ಯಮುನಾ ಮತ್ತು ಗಂಗಾ ನದಿಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಅಯೋಧ್ಯೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು. ತಂದೆ ಮತ್ತು ಸಹೋದರನಿಂದ ವರ್ಜಿತವಾದ ಅಯೋಧ್ಯೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಭರತನು ದುಃಖಿತನಾದನು.

AI-generated · not yet verified

The Kannada meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕೀಯ ರಾಮಾಯಣೇ ಅಯೋಧ್ಯಾಕಾಣ್ಡಮ್ ।

ಅಥ ತ್ರಯೋದಶಾಧಿಕಶತತಮಸ್ಸರ್ಗಃ ।

Shloka 1

ತತ ಶ್ಶಿರಸಿ ಕೃತ್ವಾ ತು ಪಾದುಕೇ ಭರತಸ್ತದಾ ।
ಆರುರೋಹ ರಥಂ ಹೃಷ್ಟಃ ಶತ್ರುಘ್ನೇನ ಸಮನ್ವಿತಃ ॥ 1 ॥

tata śśirasi kṛtvā tu pāduke bharatastadā |
āruroha rathaṃ hṛṣṭaḥ śatrughnena samanvitaḥ || 1 ||

ಆಗ ಭರತನು ಆ ಪಾದುಕೆಗಳನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ ಶತ್ರುಘ್ನನಿಂದ ಸಹಿತನಾಗಿ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು. ^AI

అప్పుడు భరతుడు ఆ పాదుకలను తలపై ధరించి, శత్రుఘ్నునితో కూడి సంతోషంగా రథమును ఎక్కెను. ^AI

Shloka 2

ವಸಿಷ್ಠೋ ವಾಮದೇವಶ್ಚ ಜಾಬಾಲಿಶ್ಚ ದೃಢವ್ರತಃ ।
ಅಗ್ರತಃ ಪ್ರಯಯು ಸ್ಸರ್ವೇ ಮನ್ತ್ರಿಣೋ ಮನ್ತ್ರಪೂಜಿತಾಃ ॥ 2 ॥

vasiṣṭho vāmadevaśca jābāliśca dṛḍhavrataḥ |
agrataḥ prayayu ssarve mantriṇo mantrapūjitāḥ || 2 ||

ವಸಿಷ್ಠರು, ವಾಮದೇವರು, ದೃಢವ್ರತನಾದ ಜಾಬಾಲಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಮಂತ್ರಿಗಳು, ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತರಾಗಿ, ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೊರಟರು. ^AI

వసిష్ఠుడు, వామదేవుడు, దృఢవ్రతుడైన జాబాలి — మంత్రములచే పూజింపబడిన ఆ మంత్రులందరూ ముందుగా నడిచిరి. ^AI

Shloka 3

ಮನ್ದಾಕಿನೀಂ ನದೀಂ ರಮ್ಯಾಂ ಪ್ರಾಙ್ಮುಖಾಸ್ತೇ ಯಯುಸ್ತದಾ ।
ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ ಚ ಕುರ್ವಾಣಾಶ್ಚಿತ್ರಕೂಟಂ ಮಹಾಗಿರಿಮ್ ॥ 3 ॥

mandākinīṃ nadīṃ ramyāṃ prāṅmukhāste yayustadā |
pradakṣiṇaṃ ca kurvāṇāścitrakūṭaṃ mahāgirim || 3 ||

ಆಗ ಅವರು ಪೂರ್ವಾಭಿಮುಖರಾಗಿ ರಮಣೀಯವಾದ ಮಂದಾಕಿನಿ ನದಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾ, ಮಹಾಗಿರಿಯಾದ ಚಿತ್ರಕೂಟಕ್ಕೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೋದರು. ^AI

అప్పుడు వారు తూర్పు ముఖులై రమణీయమైన మందాకినీ నదిని, మహాగిరియైన చిత్రకూటమును ప్రదక్షిణము చేయుచూ వెళ్ళిరి. ^AI

Shloka 4

ಪಶ್ಯನ್ಧಾತುಸಹಸ್ರಾಣಿ ರಮ್ಯಾಣಿ ವಿವಿಧಾನಿ ಚ ।
ಪ್ರಯಯೌ ತಸ್ಯ ಪಾರ್ಶ್ವೇನ ಸಸೈನ್ಯೋ ಭರತಸ್ತದಾ ॥ 4 ॥

paśyandhātusahasrāṇi ramyāṇi vividhāni ca |
prayayau tasya pārśvena sasainyo bharatastadā || 4 ||

ಆಗ ಭರತನು ಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ, ರಮಣೀಯವಾದ ಮತ್ತು ವಿವಿಧವಾದ ಸಹಸ್ರಾರು ಧಾತುಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಅದರ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಹೋದನು. ^AI

అప్పుడు భరతుడు సేనతో కూడి, రమణీయములైన వివిధములైన వేయివేల ధాతువులను చూచుచూ దాని ప్రక్కగా వెళ్ళెను. ^AI

Shloka 5

ಅದೂರಾಚ್ಚಿತ್ರಕೂಟಸ್ಯ ದದರ್ಶ ಭರತಸ್ತದಾ ।
ಆಶ್ರಮಂ ಯತ್ರ ಸ ಮುನಿರ್ಭರದ್ವಾಜಃ ಕೃತಾಲಯಃ ॥ 5 ॥

adūrāccitrakūṭasya dadarśa bharatastadā |
āśramaṃ yatra sa munirbharadvājaḥ kṛtālayaḥ || 5 ||

ಆಗ ಭರತನು ಚಿತ್ರಕೂಟಕ್ಕೆ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ, ಭರದ್ವಾಜ ಮುನಿಯು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿದನು. ^AI

అప్పుడు భరతుడు చిత్రకూటమునకు దూరము కాని చోట, ఆ ముని భరద్వాజుడు నివాసము ఏర్పరచుకొన్న ఆశ్రమమును చూచెను. ^AI

Shloka 6

ಸ ತಮಾಶ್ರಮಮಾಗಮ್ಯ ಭರದ್ವಾಜಸ್ಯ ಬುದ್ಧಿಮಾನ್ ।
ಅವತೀರ್ಯ ರಥಾತ್ಪಾದೌ ವವನ್ದೇ ಭರತಸ್ತದಾ ॥ 6 ॥

sa tamāśramamāgamya bharadvājasya buddhimān |
avatīrya rathātpādau vavande bharatastadā || 6 ||

ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಭರತನು ಆ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದು, ರಥದಿಂದ ಇಳಿದು, ಆಗ ಭರದ್ವಾಜರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ^AI

అప్పుడు బుద్ధిమంతుడైన భరతుడు ఆ ఆశ్రమమునకు చేరి, రథము దిగి భరద్వాజుని పాదములకు నమస్కరించెను. ^AI

Shloka 7

ತತೋ ಹೃಷ್ಟೋ ಭರದ್ವಾಜೋ ಭರತಂ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್ ।
ಅಪಿ ಕೃತ್ಯಂ ಕೃತಂ ತಾತ ರಾಮೇಣ ಚ ಸಮಾಗತಮ್ ॥ 7 ॥

tato hṛṣṭo bharadvājo bharataṃ vākyamabravīt |
api kṛtyaṃ kṛtaṃ tāta rāmeṇa ca samāgatam || 7 ||

ಆಗ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಭರದ್ವಾಜನು ಭರತನನ್ನು ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡಿದನು: ಪ್ರೀತಿಯ ಮಗನೇ, ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಗಮವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯವು ನೆರವೇರಿತೇ? ^AI

అప్పుడు సంతోషించిన భరద్వాజుడు భరతునితో ఇట్లు పలికెను: ఓ తాతా, రామునితో కలిసి వచ్చిన పని నెరవేరిందా? ^AI

Shloka 8

ಏವಮುಕ್ತ ಸ್ಸ ತು ತತೋ ಭರದ್ವಾಜೇನ ಧೀಮತಾ ।
ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಭರದ್ವಾಜಂ ಭರತೋ ಧರ್ಮವತ್ಸಲಃ ॥ 8 ॥

evamukta ssa tu tato bharadvājena dhīmatā |
pratyuvāca bharadvājaṃ bharato dharmavatsalaḥ || 8 ||

ಹೀಗೆ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಭರದ್ವಾಜನಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಧರ್ಮವತ್ಸಲನಾದ ಭರತನು ಆಗ ಭರದ್ವಾಜನಿಗೆ ಉತ್ತರವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ^AI

అప్పుడు ధీమంతుడైన భరద్వాజుడు ఇట్లు పలుకగా, ధర్మవత్సలుడైన భరతుడు భరద్వాజునకు ఇట్లు ప్రత్యుత్తరమిచ్చెను. ^AI

Shloka 9

ಸ ಯಾಚ್ಯಮಾನೋ ಗುರುಣಾ ಮಯಾ ಚ ದೃಢವಿಕ್ರಮಃ ।
ರಾಘವಃ ಪರಮಪ್ರೀತೋ ವಸಿಷ್ಠಂ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್ ॥ 9 ॥

sa yācyamāno guruṇā mayā ca dṛḍhavikramaḥ |
rāghavaḥ paramaprīto vasiṣṭhaṃ vākyamabravīt || 9 ||

ಗುರುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ನನ್ನಿಂದ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ, ದೃಢಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಆ ರಾಘವನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಸಿಷ್ಠರನ್ನು ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡಿದನು. ^AI

ఆ మహాబలవంతుడైన రాఘవుడు గురువు చేతను, నా చేతను బలవంతంగా అడగబడుతూ, మిక్కిలి సంతోషంతో వసిష్ఠునితో ఈ మాటలు పలికాడు. ^AI

Shloka 10

ಪಿತುಃ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಂ ತಾಮೇವ ಪಾಲಯಿಷ್ಯಾಮಿ ತತ್ತ್ವತಃ ।
ಚತುರ್ದಶ ಹಿ ವರ್ಷಾಣಿ ಯಾ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾ ಪಿತುರ್ಮಮ ॥ 10 ॥

pituḥ pratijñāṃ tāmeva pālayiṣyāmi tattvataḥ |
caturdaśa hi varṣāṇi yā pratijñā piturmama || 10 ||

ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಆ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನೇ ನಾನು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವೆನು; ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯು ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳವರೆಗಿನದಾಗಿದೆ. ^AI

నా తండ్రి చేసిన ఆ ప్రతిజ్ఞను నేను నిజంగానే పాలిస్తాను. నా తండ్రి ప్రతిజ్ఞ పద్నాలుగు సంవత్సరాలది కదా. ^AI

Shloka 11

ಏವಮುಕ್ತೋ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞೋ ವಸಿಷ್ಠಃ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಹ ।
ವಾಕ್ಯಜ್ಞೋ ವಾಕ್ಯಕುಶಲಂ ರಾಘವಂ ವಚನಂ ಮಹತ್ ॥ 11 ॥

evamukto mahāprājño vasiṣṭhaḥ pratyuvāca ha |
vākyajño vākyakuśalaṃ rāghavaṃ vacanaṃ mahat || 11 ||

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನಾದ ವಸಿಷ್ಠನು, ವಾಕ್ಯಜ್ಞನಾದ, ವಾಕ್ಯಕುಶಲನಾದ ರಾಘವನಿಗೆ ಮಹತ್ತಾದ ಮಾತನ್ನು ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು. ^AI

ఇలా చెప్పబడిన మహాప్రాజ్ఞుడైన వసిష్ఠుడు, మాటలు తెలిసినవాడు, మాటలలో నేర్పరియైన రాఘవునితో గొప్ప మాటలతో ఇలా పలికాడు. ^AI

Shloka 12

ಏತೇ ಪ್ರಯಚ್ಛ ಸಂಹೃಷ್ಟಃ ಪಾದುಕೇ ಹೇಮಭೂಷಿತೇ ।
ಅಯೋಧ್ಯಾಯಾಂ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ಯೋಗಕ್ಷೇಮಕರೇ ತವ ॥ 12 ॥

ete prayaccha saṃhṛṣṭaḥ pāduke hemabhūṣite |
ayodhyāyāṃ mahāprājña yogakṣemakare tava || 12 ||

ಎಲೈ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೇ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಈ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಪಾದುಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡು; ಇವು ಅಯೋಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಯೋಗಕ್ಷೇಮವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವವು. ^AI

ఓ మహాప్రాజ్ఞుడా, సంతోషంతో బంగారుతో అలంకరించబడిన ఈ పాదుకలను ఇవ్వుము. ఇవి అయోధ్యలో నీకు యోగక్షేమములను కలిగించునవి. ^AI

Shloka 13

ಏವಮುಕ್ತೋ ವಸಿಷ್ಠೇನ ರಾಘವಃ ಪ್ರಾಙ್ಮುಖಃ ಸ್ಥಿತಃ ।
ಪಾದುಕೇ ಹ್ಯಧಿರುಹ್ಯೈತೇ ಮಮ ರಾಜ್ಯಾಯ ವೈ ದದೌ ॥ 13 ॥

evamukto vasiṣṭhena rāghavaḥ prāṅmukhaḥ sthitaḥ |
pāduke hyadhiruhyaite mama rājyāya vai dadau || 13 ||

ವಸಿಷ್ಠರಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಘವನು ಪೂರ್ವಾಭಿಮುಖನಾಗಿ ನಿಂತು, ಈ ಪಾದುಕೆಗಳನ್ನು ಏರಿಸಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ರಾಜ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಿದನು. ^AI

వసిష్ఠుని చేత ఇలా చెప్పబడిన రాఘవుడు తూర్పు ముఖంగా నిలబడి, ఈ పాదుకలను (తన పాదములపై) ఎక్కించుకొని నా రాజ్యము కొరకు నాకు ఇచ్చాడు. ^AI

Shloka 14

ನಿವೃತ್ತೋಽಹಮನುಜ್ಞಾತೋ ರಾಮೇಣ ಸುಮಹಾತ್ಮನಾ ।
ಅಯೋಧ್ಯಾಮೇವ ಗಚ್ಛಾಮಿ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಪಾದುಕೇ ಶುಭೇ ॥ 14 ॥

nivṛtto'hamanujñāto rāmeṇa sumahātmanā |
ayodhyāmeva gacchāmi gṛhītvā pāduke śubhe || 14 ||

ಮಹಾತ್ಮನಾದ ರಾಮನಿಂದ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ನಾನು ಹಿಂದಿರುಗಿದ್ದೇನೆ; ಶುಭವಾದ ಆ ಪಾದುಕೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅಯೋಧ್ಯೆಗೇ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ^AI

మహాత్ముడైన రాముని చేత అనుమతి పొంది నేను తిరిగి వచ్చాను. శుభమైన ఆ పాదుకలను తీసుకొని అయోధ్యకే వెళ్తాను. ^AI

Shloka 15

ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಶುಭಂ ವಾಕ್ಯಂ ಭರತಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ ।
ಭರದ್ವಾಜಶ್ಶುಭತರಂ ಮುನಿರ್ವಾಕ್ಯಮುವಾಚ ತಮ್ ॥ 15 ॥

etacchrutvā śubhaṃ vākyaṃ bharatasya mahātmanaḥ |
bharadvājaśśubhataraṃ munirvākyamuvāca tam || 15 ||

ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಭರತನ ಈ ಶುಭವಾದ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮುನಿಯಾದ ಭರದ್ವಾಜನು ಅವನಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಶುಭತರವಾದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ^AI

మహాత్ముడైన భరతుని ఈ శుభమైన మాటలను విని, మునియైన భరద్వాజుడు అతనితో మరింత శుభమైన మాటలు పలికాడు. ^AI

Shloka 16

ನೈತಚ್ಚಿತ್ರಂ ನರವ್ಯಾಘ್ರ ಶೀಲವೃತ್ತವತಾಂ ವರ ।
ಯದಾರ್ಯಂ ತ್ವಯಿ ತಿಷ್ಠೇತ್ತು ನಿಮ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಮಿವೋದಕಮ್ ॥ 16 ॥

naitaccitraṃ naravyāghra śīlavṛttavatāṃ vara |
yadāryaṃ tvayi tiṣṭhettu nimne sṛṣṭamivodakam || 16 ||

ಎಲೈ ನರವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ಶೀಲವೃತ್ತವುಳ್ಳವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಆರ್ಯವಾದ ಗುಣವು ನೆಲೆಸಿರುವುದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಲ್ಲ; ಅದು ತಗ್ಗಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ನೀರಿನಂತೆ ಸಹಜವಾದುದು. ^AI

ఓ నరవ్యాఘ్రా, శీలము, నడవడిక కలవారిలో శ్రేష్ఠుడా, నీలో ఈ ఆర్యమైన గుణము నిలిచి ఉండుట ఆశ్చర్యము కాదు; అది పల్లములో చేరిన నీరు వలె ఉన్నది. ^AI

Shloka 17

ಅಮೃತ ಸ್ಸಮಹಾಬಾಹುಃ ಪಿತಾ ದಶರಥಸ್ತವ ।
ಯಸ್ಯ ತ್ವಮೀದೃಶಃ ಪುತ್ರೋ ಧರ್ಮಜ್ಞೋ ಧರ್ಮವತ್ಸಲಃ ॥ 17 ॥

amṛta ssamahābāhuḥ pitā daśarathastava |
yasya tvamīdṛśaḥ putro dharmajño dharmavatsalaḥ || 17 ||

ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಅಮೃತರೂಪರಾದ ನಿನ್ನ ತಂದೆ ದಶರಥನು; ಅವರಿಗೆ ಧರ್ಮಜ್ಞನೂ ಧರ್ಮವತ್ಸಲನೂ ಆದ ಇಂತಹ ಪುತ್ರನು ನೀನು. ^AI

మహాబాహుడా, నీ తండ్రి దశరథుడు అమృతుడు వంటివాడు. ధర్మజ్ఞుడు, ధర్మవత్సలుడు అయిన ఇటువంటి కుమారుడు అతనికి కలడు. ^AI

Shloka 18

ತಮೃಷಿಂ ತು ಮಹಾತ್ಮಾನಮುಕ್ತವಾಕ್ಯಂ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ ।
ಆಮನ್ತ್ರಯಿತುಮಾರೇಭೇ ಚರಣಾವುಪಗೃಹ್ಯ ಚ ॥ 18 ॥

tamṛṣiṃ tu mahātmānamuktavākyaṃ kṛtāñjaliḥ |
āmantrayitumārebhe caraṇāvupagṛhya ca || 18 ||

ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಋಷಿಯು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಮುಗಿದು, ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅವರ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ^AI

ఆ మహాత్ముడైన ఋషి చెప్పిన మాటలను విని, భరతుడు అంజలి ఘటించి, ఆయన పాదాలను పట్టుకొని, సెలవు తీసుకొనుటకు ప్రారంభించెను. ^AI

Shloka 19

ತತಃ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ ಕೃತ್ವಾ ಭರದ್ವಾಜಂ ಪುನಃ ಪುನಃ ।
ಭರತಸ್ತು ಯಯೌ ಶ್ರೀಮಾನಯೋಧ್ಯಾಂ ಸಹ ಮನ್ತ್ರಿಭಿಃ ॥ 19 ॥

tataḥ pradakṣiṇaṃ kṛtvā bharadvājaṃ punaḥ punaḥ |
bharatastu yayau śrīmānayodhyāṃ saha mantribhiḥ || 19 ||

ಅನಂತರ ಭರದ್ವಾಜರಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ಭರತನು ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಯೋಧ್ಯೆಗೆ ಹೊರಟನು. ^AI

అటుపిమ్మట భరద్వాజునికి మాటిమాటికి ప్రదక్షిణ చేసి, శ్రీమంతుడైన భరతుడు మంత్రులతో సహా అయోధ్యకు వెళ్ళెను. ^AI

Shloka 20

ಯಾನೈಶ್ಚ ಶಕಟೈಶ್ಚೈವ ಹಯೈರ್ನಾಗೈಶ್ಚ ಸಾ ಚಮೂಃ ।
ಪುನರ್ನಿವೃತ್ತಾ ವಿಸ್ತೀರ್ಣಾ ಭರತಸ್ಯಾನುಯಾಯಿನೀ ॥ 20 ॥

yānaiśca śakaṭaiścaiva hayairnāgaiśca sā camūḥ |
punarnivṛttā vistīrṇā bharatasyānuyāyinī || 20 ||

ವಾಹನಗಳಿಂದಲೂ, ಶಕಟಗಳಿಂದಲೂ, ಕುದುರೆಗಳಿಂದಲೂ, ಆನೆಗಳಿಂದಲೂ ಕೂಡಿದ ಆ ವಿಶಾಲವಾದ ಸೈನ್ಯವು, ಭರತನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದವರೆಲ್ಲರೂ ಪುನಃ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು. ^AI

ఆ సైన్యము, భరతుని అనుచరులు, బండ్లతో, శకటములతో, గుఱ్ఱములతో, ఏనుగులతో విస్తరించి, తిరిగి బయలుదేరెను. ^AI

Shloka 21

ತತಸ್ತೇ ಯಮುನಾಂ ದಿವ್ಯಾಂ ನದೀಂ ತೀರ್ತ್ವೋರ್ಮಿಮಾಲಿನೀಮ್ ।
ದದೃಶುಸ್ತಾಂ ಪುನ ಸ್ಸರ್ವೇ ಗಙ್ಗಾಂ ಶುಭಜಲಾಂ ನದೀಮ್ ॥ 21 ॥

tataste yamunāṃ divyāṃ nadīṃ tīrtvormimālinīm |
dadṛśustāṃ puna ssarve gaṅgāṃ śubhajalāṃ nadīm || 21 ||

ಅನಂತರ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಅಲೆಗಳ ಮಾಲೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ದಿವ್ಯವಾದ ಯಮುನಾ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿ, ಪುನಃ ಶುಭಜಲವುಳ್ಳ ಗಂಗಾ ನದಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರು. ^AI

అప్పుడు వారందరు అలల మాలలతో అలంకరించబడిన దివ్యమైన యమునా నదిని దాటి, శుభజలములతో కూడిన గంగా నదిని తిరిగి చూచిరి. ^AI

Shloka 22

ತಾಂ ರಮ್ಯಜಲಸಮ್ಪೂರ್ಣಾಂ ಸನ್ತೀರ್ಯ ಸಹಬಾನ್ಧವಃ ಶೃಙ್ಗಿಬೇರಪುರಂ ರಮ್ಯಂ ಪ್ರವಿವೇಶ ಸಸೈನಿಕಃ ।
ಶೃಙ್ಗಿಬೇರಪುರಾದ್ಭೂಯ ಸ್ತ್ವಯೋಧ್ಯಾಂ ಸನ್ದದರ್ಶ ಹ ॥ 22 ॥

tāṃ ramyajalasampūrṇāṃ santīrya sahabāndhavaḥ śṛṅgiberapuraṃ ramyaṃ praviveśa sasainikaḥ |
śṛṅgiberapurādbhūya stvayodhyāṃ sandadarśa ha || 22 ||

ರಮಣೀಯವಾದ ಜಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿ, ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೈನ್ಯಸಹಿತನಾಗಿ ರಮಣೀಯವಾದ ಶೃಂಗಿಬೇರಪುರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಶೃಂಗಿಬೇರಪುರದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಅಯೋಧ್ಯೆಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ನೋಡಿದನು. ^AI

రమ్యమైన జలములతో నిండిన ఆ నదిని దాటి, బంధువులతో సహా శృంగిబేరపురమును ప్రవేశించెను. శృంగిబేరపురము నుండి తిరిగి అయోధ్యను చూచెను. ^AI

Shloka 23

ಅಯೋಧ್ಯಾಂ ಚ ತತೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪಿತ್ರಾ ಭ್ರಾತ್ರಾ ವಿವರ್ಜಿತಾಮ್ ।
ಭರತೋ ದುಃಖ ಸನ್ತಪ್ತ ಸ್ಸಾರಥಿಂ ಚೇದಮಬ್ರವೀತ್ ॥ 23 ॥

ayodhyāṃ ca tato dṛṣṭvā pitrā bhrātrā vivarjitām |
bharato duḥkha santapta ssārathiṃ cedamabravīt || 23 ||

ಅನಂತರ ತಂದೆಯಿಂದಲೂ ಸಹೋದರನಿಂದಲೂ ವರ್ಜಿತವಾದ ಅಯೋಧ್ಯೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಸಂತಪ್ತನಾದ ಭರತನು ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಕುರಿತು ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ^AI

అటుపిమ్మట తండ్రి మరియు సోదరుడు లేని అయోధ్యను చూచి, దుఃఖముతో తపించిన భరతుడు సారథితో ఇట్లు పలికెను. ^AI

Shloka 24

ಸಾರಥೇ ಪಶ್ಯ ವಿಧ್ವಸ್ತಾ ಸಾಽಯೋಧ್ಯಾ ನ ಪ್ರಕಾಶತೇ ।
ನಿರಾಕಾರಾ ನಿರಾನನ್ದಾ ದೀನಾ ಪ್ರತಿಹತಸ್ವರಾ ॥ 24 ॥

sārathe paśya vidhvastā sā'yodhyā na prakāśate |
nirākārā nirānandā dīnā pratihatasvarā || 24 ||

ಸಾರಥಿಯೇ, ನೋಡು, ವಿಧ್ವಸ್ತವಾದ ಆ ಅಯೋಧ್ಯೆಯು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆಕಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಆನಂದವಿಲ್ಲದೆ, ದೀನಳಾಗಿ, ಕುಗ್ಗಿದ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ^AI

ఓ సారథీ, నాశనము చేయబడిన ఈ అయోధ్యను చూడుము. ఇది ప్రకాశించుట లేదు. ఆకారము లేక, ఆనందము లేక, దీనమై, కృశించిన స్వరముతో ఉన్నది. ^AI

ಇತ್ಯಾರ್ಷೇ ಶ್ರೀಮದ್ರಾಮಾಯಣೇ ವಾಲ್ಮೀಕೀಯ ಆದಿಕಾವ್ಯೇ ಅಯೋಧ್ಯಾಕಾಣ್ಡೇ ತ್ರಯೋದಶಾಧಿಕಶತತಮಸ್ಸರ್ಗಃ ॥

Sanskrit — Devanagari (original)

श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे अयोध्याकाण्डम् ।

अथ त्रयोदशाधिकशततमस्सर्गः ।

तत श्शिरसि कृत्वा तु पादुके भरतस्तदा ।

आरुरोह रथं हृष्टः शत्रुघ्नेन समन्वितः ॥ 1 ॥

वसिष्ठो वामदेवश्च जाबालिश्च दृढव्रतः ।

अग्रतः प्रययु स्सर्वे मन्त्रिणो मन्त्रपूजिताः ॥ 2 ॥

मन्दाकिनीं नदीं रम्यां प्राङ्मुखास्ते ययुस्तदा ।

प्रदक्षिणं च कुर्वाणाश्चित्रकूटं महागिरिम् ॥ 3 ॥

पश्यन्धातुसहस्राणि रम्याणि विविधानि च ।

प्रययौ तस्य पार्श्वेन ससैन्यो भरतस्तदा ॥ 4 ॥

अदूराच्चित्रकूटस्य ददर्श भरतस्तदा ।

आश्रमं यत्र स मुनिर्भरद्वाजः कृतालयः ॥ 5 ॥

स तमाश्रममागम्य भरद्वाजस्य बुद्धिमान् ।

अवतीर्य रथात्पादौ ववन्दे भरतस्तदा ॥ 6 ॥

ततो हृष्टो भरद्वाजो भरतं वाक्यमब्रवीत् ।

अपि कृत्यं कृतं तात रामेण च समागतम् ॥ 7 ॥

एवमुक्त स्स तु ततो भरद्वाजेन धीमता ।

प्रत्युवाच भरद्वाजं भरतो धर्मवत्सलः ॥ 8 ॥

स याच्यमानो गुरुणा मया च दृढविक्रमः ।

राघवः परमप्रीतो वसिष्ठं वाक्यमब्रवीत् ॥ 9 ॥

पितुः प्रतिज्ञां तामेव पालयिष्यामि तत्त्वतः ।

चतुर्दश हि वर्षाणि या प्रतिज्ञा पितुर्मम ॥ 10 ॥

एवमुक्तो महाप्राज्ञो वसिष्ठः प्रत्युवाच ह ।

वाक्यज्ञो वाक्यकुशलं राघवं वचनं महत् ॥ 11 ॥

एते प्रयच्छ संहृष्टः पादुके हेमभूषिते ।

अयोध्यायां महाप्राज्ञ योगक्षेमकरे तव ॥ 12 ॥

एवमुक्तो वसिष्ठेन राघवः प्राङ्मुखः स्थितः ।

पादुके ह्यधिरुह्यैते मम राज्याय वै ददौ ॥ 13 ॥

निवृत्तोऽहमनुज्ञातो रामेण सुमहात्मना ।

अयोध्यामेव गच्छामि गृहीत्वा पादुके शुभे ॥ 14 ॥

एतच्छ्रुत्वा शुभं वाक्यं भरतस्य महात्मनः ।

भरद्वाजश्शुभतरं मुनिर्वाक्यमुवाच तम् ॥ 15 ॥

नैतच्चित्रं नरव्याघ्र शीलवृत्तवतां वर ।

यदार्यं त्वयि तिष्ठेत्तु निम्ने सृष्टमिवोदकम् ॥ 16 ॥

अमृत स्समहाबाहुः पिता दशरथस्तव ।

यस्य त्वमीदृशः पुत्रो धर्मज्ञो धर्मवत्सलः ॥ 17 ॥

तमृषिं तु महात्मानमुक्तवाक्यं कृताञ्जलिः ।

आमन्त्रयितुमारेभे चरणावुपगृह्य च ॥ 18 ॥

ततः प्रदक्षिणं कृत्वा भरद्वाजं पुनः पुनः ।

भरतस्तु ययौ श्रीमानयोध्यां सह मन्त्रिभिः ॥ 19 ॥

यानैश्च शकटैश्चैव हयैर्नागैश्च सा चमूः ।

पुनर्निवृत्ता विस्तीर्णा भरतस्यानुयायिनी ॥ 20 ॥

ततस्ते यमुनां दिव्यां नदीं तीर्त्वोर्मिमालिनीम् ।

ददृशुस्तां पुन स्सर्वे गङ्गां शुभजलां नदीम् ॥ 21 ॥

तां रम्यजलसम्पूर्णां सन्तीर्य सहबान्धवः शृङ्गिबेरपुरं रम्यं प्रविवेश ससैनिकः ।

शृङ्गिबेरपुराद्भूय स्त्वयोध्यां सन्ददर्श ह ॥ 22 ॥

अयोध्यां च ततो दृष्ट्वा पित्रा भ्रात्रा विवर्जिताम् ।

भरतो दुःख सन्तप्त स्सारथिं चेदमब्रवीत् ॥ 23 ॥

सारथे पश्य विध्वस्ता साऽयोध्या न प्रकाशते ।

निराकारा निरानन्दा दीना प्रतिहतस्वरा ॥ 24 ॥

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये अयोध्याकाण्डे त्रयोदशाधिकशततमस्सर्गः ॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Kannada script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

2.113 ಅಯೋಧ್ಯಾಕಾಣ್ಡ - ತ್ರಯೋದಶಾಧಿಕಶತತಮ ಸರ್ಗಃ