Valmiki Ramayana Yuddha Kanda Sarga 119 — Latin Script

⚠️ AI-generated translation — the Sinhala meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Sinhala

රාම විසින් රළු ලෙස පවසන ලද වචන ඇසූ සීතා බියට පත් නොවී, කඳුළු සලමින් තම චරිතය පිළිබඳ දිවුරුම් දෙමින් තමා නිර්දෝෂී බව පවසයි. ඇය ලක්ෂ්මණට චිතකයක් සාදන ලෙස පවසා, රාමට ප්‍රදක්ෂිණා කර, දෙවියන්ට හා බමුණන්ට වන්දනා කර, අග්නි දෙවියන් ඉදිරියේ තම පවිත්‍රතාව පිළිබඳ සාක්ෂි දෙමින් දිලිසෙන ගින්නට ඇතුළු වේ. එය දුටු විශාල ජන සමූහය හා සියලු දෙවියෝ ඇය ගින්නට වැටෙන ආකාරය බලා සිටිති. ස්ත්‍රීහු හඬා වැටෙන අතර, ඇය ගින්නට ඇතුළු වන විට මහත් හඬක් ඇති වේ.

AI-generated · not yet verified

The Sinhala meaning of each verse is shown below the verse.

⚠️ AI-generated translation — the Telugu meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Telugu

రాముడు కఠినమైన మాటలు పలికిన తర్వాత సీత కన్నీళ్లతో తన నిర్దోషత్వాన్ని వివరిస్తూ, తనను పరీక్షించి అనుమానాన్ని విడిచిపెట్టమని కోరింది. తన జీవితం సందేహాస్పదంగా ఉన్నందున ఇక జీవించాలని కోరుకోవడం లేదని చెప్పి, లక్ష్మణుడిని చితిని నిర్మించమని అడిగింది. లక్ష్మణుడు రాముని అభిప్రాయం ప్రకారమే చితిని నిర్మించాడు. సీత దేవతలను, బ్రాహ్మణులను నమస్కరించి, అగ్నిని సాక్షిగా పలికి, ప్రదక్షిణ చేసి ప్రజ్వలించే అగ్నిని ప్రవేశించింది. ఆమె అగ్నిలో పడుతుండగా స్త్రీలు ఆక్రందన చేశారు, 'హా! హా!' అని గొప్ప ధ్వని వినిపించింది.

AI-generated · not yet verified

The Telugu meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

śrīmadvālmīkīya rāmāyaṇe yuddhakāṇḍam |

atha ekonaviṃśatyadhikaśatatamassargaḥ |

Shloka 1

evamuktātuvaidehiparuṣaṃromaharṣaṇam |
rāghaveṇasaroṣeṇaśrutvāpravyathitā'bhavat || 1 ||

මෙසේ වෛදේහිය විසින් රළු ලෙස ද, රෝම කූප උදුරවන ලෙස ද පවසන ලද්දා වූ, කෝපයෙන් යුත් රාඝවයා විසින් පවසන ලද එම වචන ඇසූ ඇය බියට පත් නොවූවාය. ^AI

ఇలా పరుషమైన, రోమహర్షణమైన మాటలు కోపంతో కూడిన రాఘవుడు పలికినట్లు విని వైదేహి బహుగా వ్యథను పొందలేదు. ^AI

Shloka 2

sātadaśrutapūrvaṃhijanemahatimaithilī |
śrutvābhartṛrvacorūkṣaṃlajjayāvanatābhavat || 2 ||

මහත් ජනයා විසින් මෙතෙක් නොඇසූ, රළු වූ සිය ස්වාමියාගේ වචන ඇසූ මෛථිලිය ලජ්ජාවෙන් නමා ගියාය. ^AI

గొప్ప మైథిలి ఇంతకు ముందు ఎన్నడూ వినని, భర్త పలికిన కఠినమైన మాటలను విని సిగ్గుచేత తలవంచుకుంది. ^AI

Shloka 3

praviśantīvagātrāṇisvānisājanakātmajā |
vākṣaraisssaiḥsaśalyevabhṛśamāśrūṇyavartayat || 3 ||

ජනක රජුගේ දියණියගේ අවයවයන් තුළට ඊතල වැදෙන්නාක් මෙන් එම අක්ෂර ඇතුළු වන කල්හි, ඇය ඉතා තදින් කඳුළු වැගිරවූවාය. ^AI

జనకుని కుమార్తె ఆ మాటలు తన అవయవాలలోనికి చొచ్చుకొని వచ్చినట్లు భావించి, బాణాలతో నిండినట్లుగా ఆ మాటలచేత బాగా కన్నీళ్లను కార్చింది. ^AI

Shloka 4

tatobāṣpapariklinnampramārjantīsvamānanam |
śanairgadgadayāvācābhartāramidamabravīt || 4 ||

ඉන්පසු කඳුළින් තෙත් වූ සිය මුහුණ පිස දමමින්, සෙමින් ගද්ගද වූ වචනයෙන් සිය ස්වාමියාට මෙසේ පැවසුවාය. ^AI

అప్పుడు కన్నీటితో తడిసిన తన ముఖాన్ని తుడుచుకుంటూ, నెమ్మదిగా గద్గద స్వరంతో భర్తతో ఇలా అన్నది. ^AI

Shloka 5

kimmāmasadṛśaṃvākyamīdṛśaṃśrotradāruṇam |
rūkṣaṃśrāvayasevīra prākṛtaḥprākṛtamiva || 5 ||

වීරය, ප්‍රාකෘත පුරුෂයෙක් ප්‍රාකෘත ස්ත්‍රියකට මෙන්, කන් කරච්චල් කරන, රළු වූ, මට නොගැළපෙන එවැනි වචනයක් මට ඇසෙන්නට සලස්වන්නේ කුමක් සඳහා ද? ^AI

ఓ వీరా! నాకు తగని, చెవులకు భయంకరమైన, కఠినమైన ఇటువంటి మాటలను నీవు ఏమి పలుకుతున్నావు? సామాన్యుడు సామాన్య స్త్రీతో మాట్లాడినట్లుగా పలుకుతున్నావు. ^AI

Shloka 6

na tathāsmimahābāho yathāmāmavagacchasi |
pratyayaṅgacchamesvenacāritreṇaivateśape || 6 ||

මහා බාහුව, ඔබ මා දන්නා ආකාරය එසේ නොවේ. මාගේම චරිතයෙන් මට විශ්වාසය ලබා ගන්න; ඔබට මාගේම චරිතයෙන් දිවුරමි. ^AI

ఓ మహాబాహో! నీవు నన్ను తెలుసుకొన్నట్లుగా నేను అలా లేను. నా స్వీయ చరిత్రతోనే నీకు నమ్మకం కలుగుగాక; నీతో ప్రమాణం చేస్తున్నాను. ^AI

Shloka 7

pṛthakastrīṇāmpracāreṇajātintvampariśaṅkase |
parityajaināṃśaṅkāntuyadite'hamparīkṣitā || 7 ||

වෙනත් ස්ත්‍රීන්ගේ හැසිරීම් අනුව ඔබ මා සැක කරන්නෙහි ය. එම සැකය අත්හරින්න; මක්නිසාද යත් ඔබ විසින් මා පරීක්ෂා කරන ලදී. ^AI

ఇతర స్త్రీల ప్రవర్తనను బట్టి నీవు నా జాతిని (స్వభావాన్ని) అనుమానిస్తున్నావు. నేను పరీక్షించబడిన తర్వాత ఆ అనుమానాన్ని విడిచిపెట్టుము. ^AI

Shloka 8

yadahaṅgātrasamparśaṅgatāsmiviśavāprabho |
kāmakāro na metatradaivantatrāparādhyati || 8 ||

ප්‍රභෝ, මා ගැටුණේ වායු දෙවියාගේ ශරීර ස්පර්ශය පමණක් බව විශ්වාස කරන්න. එහි මාගේ කැමැත්තක් නොවීය; එහි වරද දෙවියන් විසින්ම සිදු කරන ලදී. ^AI

ఓ ప్రభూ! నేను విశ్వామిత్రుని సమీపానికి వెళ్లినప్పుడు నా శరీర స్పర్శ కలిగింది; అందులో నా కామకారం (స్వేచ్ఛాప్రవర్తన) లేదు; అందులో దేవుడే అపరాధం చేసాడు. ^AI

Shloka 9

madadhīnantuyattanmehṛdayantvayivartate |
parādhīneṣugātreṣukiṅkariṣyāmyanīśvarī || 9 ||

මාගේ හදවත මා අධීන්ව ඔබ කෙරෙහි පවතී. එහෙත් අනුන් අධීන්ව ඇති මාගේ ගාත්‍රයන් ගැන මම අසරණියක් වූ මම කුමක් කරම්ද? ^AI

నా హృదయం నా అధీనంలో ఉండి నీలో లగ్నమై ఉంది. కానీ పరాధీనమైన ఈ శరీరాలతో నేను అసహాయురాలినై ఏమి చేయగలను? ^AI

Shloka 10

sahasamvṛddhabhāvenasaṃsargeṇa ca mānada |
yadite'haṃ na vijñātāhatātenāsmiśāśvatam || 10 ||

අහෝ මානයට පාත්‍ර වූ තැනැත්ත, අප එකට වැඩුණු බැවින් හා එකට ඇසුරු කළ බැවින්, ඔබ මා නොදැන සිටියේ නම්, එසේ නොදැනීම නිසා මම සදාකාලයටම විනාශ වූවා වෙමි. ^AI

ఓ మానదా! మనం కలిసి పెరిగిన భావంతోను, సహవాసంతోను నేను నిన్ను తెలుసుకోలేదు; అందుకే ఓ హతా (దురదృష్టవతీ)! నేను శాశ్వతంగా నీకు దూరమైతిని. ^AI

Shloka 11

preṣitastemahāvīrohanumānavalokakaḥ |
laṅkāsthāhantvayārājankintadā na visarjitā || 11 ||

මහා වීරයා වූ හනුමාන් ඔබ විසින් ලංකාවේ සිටින මා බැලීමට යවන ලදී. අහෝ රජ, එකල ඔබ ඔහු නැවත නොයැව්වේ කුමක් නිසාද? ^AI

ఓ రాజా! నిన్ను చూడటానికి మహావీరుడైన హనుమంతుడు లంకలో ఉన్న నా వద్దకు నీచే పంపబడ్డాడు. అప్పుడు నీవు అతనిని ఎందుకు తిరిగి పంపలేదు? ^AI

Shloka 12

pratyakṣaṃvānarasyāsyatadvākyasamanantaram |
tvayāsantyaktayāvīratyaktaṃsyājajīvitammayā || 12 ||

මේ වානරයා ඉදිරියේම, ඔහුගේ එම වචනයට පසුවම, ඔබ මා අත්හැරියේ නම්, අහෝ වීරය, මාගේ ජීවිතයද අත්හැරිය යුතු වන්නේය. ^AI

ఓ వీరా! ఈ వానరుని సమక్షంలో, అతని మాటల వెంటనే, నీచే విడువబడిన నా జీవితాన్ని నేను విడిచిపెట్టి ఉండేదానిని. ^AI

Shloka 13

na vṛthāteśramo'yaṃsyātsaṃśayenyasyajīvitam |
suhṛjjanaparikleśo na cāyaṃvipulastava || 13 ||

එසේ නොවන්නේ නම්, ඔබගේ මේ වෙහෙස නිෂ්ඵල නොවිය යුතුය; යමෙකුගේ ජීවිතය සැකයෙන් තොර විය යුතුය. ඔබගේ මිත්‍ර ජනයාගේ මේ මහත් වූ දුක් කරදරයද නිෂ්ඵල නොවිය යුතුය. ^AI

నా జీవితం సందేహాస్పదంగా ఉన్నప్పుడు ఈ శ్రమ వ్యర్థం కాకూడదు. అలాగే స్నేహితులకు కలిగే ఈ గొప్ప క్లేశం కూడా నీకు వ్యర్థం కాకూడదు. ^AI

Shloka 14

tvayātunṛpaśārdūladoṣamevānuvartatā |
laghunevamanuṣyeṇastrītvamevapuraskṛtam || 14 ||

අහෝ නරශ්‍රේෂ්ඨය, ඔබ දෝෂයම අනුගමනය කරමින්, සුළු මිනිසෙකු මෙන් ස්ත්‍රී භාවයම ඉදිරියට ගෙන ආවෙහිය. ^AI

ఓ నృపశార్దూలా! నీవు దోషాన్నే అనుసరిస్తూ, అల్పుడైన మనుష్యుని వలె, స్త్రీత్వాన్నే ముందు పెట్టుకున్నావు. ^AI

Shloka 15

apadeśenajanakādutpatatirvasuthātalāt |
mamavṛttaṃ ca vṛttajñabahute na puraskṛtam || 15 ||

පියාගේ නමින් යම් නිමිත්තක් යොදාගෙන මා රජ මාලිගයෙන් පිටතට පැමිණීම, සහ මාගේ හැසිරීමද, අහෝ චරිත දන්නා තැනැත්ත, බොහෝ සේ ඉදිරියට නොගෙන ඇත. ^AI

తండ్రి పేరుతో నేను భూమి నుండి పుట్టిన నా వృత్తాంతాన్ని, వృత్తజ్ఞుడవైన నీవు గొప్పగా ఎంచలేదు. ^AI

Shloka 16

na pramāṇīkṛtampāṇirbhālyemamanipīḍitaḥ |
mamabhaktiścaśīlaṃ ca sarvantepṛṣṭhataḥkṛtam || 16 ||

මාගේ අත ගිවිස ගැනීම ප්‍රමාණයට නොගෙන ඇත; කුඩා කල මාගේ නළල පිරිමැදීමද නොකළේය. මාගේ භක්තිය හා ශීලය සියල්ලම ඔබ පසුපසට කළෙහිය. ^AI

బాల్యంలో నా చేయి పట్టుకోవడం, నా భుజం నొక్కడం ప్రమాణంగా ఎంచబడలేదు. నా భక్తి, నా శీలం అన్నీ నీవు వెనుకకు తోసివేశావు. ^AI

Shloka 17

itibruvantīrudatībāṣpagadgagabhāṣiṇī |
uvācalakṣmaṇaṃsītādīnandhyānaparāyaṇam || 17 ||

මෙසේ කියමින් හඬා වැටෙමින්, කඳුළින් ගද්ගද වූ වචන ඇති සීතාව, ධ්‍යානයෙහි යෙදී සිටි ලක්ෂ්මණට මෙසේ කීවාය. ^AI

అలా పలుకుతూ, కన్నీటితో గద్గద స్వరంతో మాట్లాడుతూ, ధ్యానపరాయణుడైన లక్ష్మణుడిని చూసి సీత ఇలా అన్నది. ^AI

Shloka 18

citāmmekurusaumitrevyavanasyāsyabheṣajam |
midhyāpavādopahatānāhañjīvitumutsahe || 18 ||

සෞමිත්‍රය, මට චිතකයක් සාදන්න; මේ අපකීර්තියට බෙහෙතක් කරන්න. මිථ්‍යා අපවාදයෙන් පීඩිත වූ මට ජීවත් වීමට ආශාවක් නැත. ^AI

ఓ సౌమిత్రీ! ఈ దుర్భాషలనే వ్యాధికి మందుగా నాకు చితిని నిర్మించుము. అపవాదముచే నిందితురాలనైన నేను ఇక జీవించాలని కోరుకోవడం లేదు. ^AI

Shloka 19

aprītenaguṇairbhartrātyaktāyājanasaṃsadi |
yākṣamāmegatirgantumpravekṣyehavyavāhanam || 19 ||

ගුණයන්ට අප්‍රිය වූ, ජන සමාජයේ දෝෂාරෝපණයෙන් අත්හැරුණු ස්වාමියා විසින් අත්හැර දමන ලද මට ගති යා හැකි එකම ගතිය ගිනි දෙවියන් වෙත පිවිසීමයි. ^AI

గుణవంతుడైన భర్తచే అప్రీతుడై (అసంతుష్టుడై), జనసమక్షంలో త్యజించబడిన నాకు ఇక ఇక్కడ ఉండటానికి తగిన స్థానం లేదు; కాబట్టి నేను అగ్నిని ప్రవేశిస్తాను. ^AI

Shloka 20

evamuktastuvaidehyālakṣmaṇaḥparavīrahā |
amarṣavaśamāpannorāghavaṃsamudaikṣata || 20 ||

වෛදේහිය විසින් මෙසේ කියන ලද පරවීරයන් නසන ලක්ෂ්මණ, අමර්ෂයට යටත්ව රාඝවගේ දෙස බැලීය. ^AI

వైదేహి ఇలా పలికిన విని, శత్రువీరులను సంహరించే లక్ష్మణుడు అమర్షానికి లోనై రాఘవుడి వైపు చూశాడు. ^AI

Shloka 21

sa vijñāyatataśchandaṃrāmasyākārasūcitam |
citāñcakārasaumitrirmaterāmasyavīryavān || 21 ||

වීර්‍යවන්ත සෞමිත්‍රි රාමගේ අභිප්‍රාය ඔහුගේ ඉරියව්වෙන් ඇඟවුණු බව දැනගෙන, රාමගේ අදහසට අනුව චිතකය සකස් කළේය. ^AI

ఆ వీర్యవంతుడైన సౌమిత్రి రాముని ఆకారంలో సూచించబడిన ఆయన అభిప్రాయాన్ని గ్రహించి, రాముని మనస్సు ప్రకారమే చితిని నిర్మించాడు. ^AI

Shloka 22

nahirāmantadākaścitkālāntakayamopamam |
anunetumathovaktundraṣṭuṃvāpyaśakatsuhṛt || 22 ||

එකල කාලාන්තක යමයා හා සමාන ඔහුට අවවාද කිරීමට, කථා කිරීමට හෝ බැලීමට පවා කිසිදු මිත‍්‍රයෙකුට හැකි නොවීය. ^AI

అప్పుడు కాలాంతక యమునితో సమానుడైన ఆ రాముని సమీపించి, ఓదార్చి, మాట్లాడించి, చూడగలిగిన స్నేహితుడు ఎవరూ లేరు. ^AI

Shloka 23

adhomukhaṃsthitaṃrāmantataḥkṛtvāpradakṣiṇam |
upāvartatavaidehīdīpyamānaṃhutāśanam || 23 ||

එවිට වෛදේහිය යටිකුරු වූ මුහුණින් සිටි රාමට ප්‍රදක්ෂිණා කර, දිලෙන ගිනි දෙවියන් වෙත හැරුණාය. ^AI

అప్పుడు వైదేహి తల దించుకుని నిలిచిన రామునికి ప్రదక్షిణ చేసి, ప్రజ్వలించే అగ్ని వైపు తిరిగింది. ^AI

Shloka 24

praṇamyadaivatebhyaścabrāhmaṇebhyaścamaithilī |
baddhāñjalipuṭācedamuvācānagisamīpataḥ || 24 ||

මෛථිලිය දෙවියන්ට සහ බමුණන්ට වන්දනා කර, බැඳි ඇඳිලි ඇතිව ගිනි දෙවියන් අසල සිට මෙසේ කීවාය. ^AI

మైథిలి దేవతలకు, బ్రాహ్మణులకు నమస్కరించి, అంజలి ఘటించి, అగ్ని సమీపంలో ఇలా అన్నది. ^AI

Shloka 25

yathāmehṛdayannityannāpasarpatirāghavāt |
tathālokasyasākṣīmāṃsarvataḥpātupāvakaḥ || 25 ||

"මාගේ හදවතෙහි නිතරම රාඝවගෙන් ඉවත් නොවී යන පරිද්දෙන්, ලෝකයට සාක්ෂිකරු වූ අග්නි දෙවියන් මා සර්වප්‍රකාරයෙන් ආරක්ෂා කරත්වා." ^AI

'నా హృదయంలో ఎల్లప్పుడూ రాఘవుడిని ఎడబాసి ఉండను; అలాగే లోకానికి సాక్షియైన అగ్నిదేవుడు నన్ను సర్వత్రా కాపాడుగాక.' ^AI

Shloka 26

yathāmāṃśuddhacaritānduṣṭāñjānātirāghavaḥ |
tathālokasyasākṣīmāṃsarvataḥpātupāvakaḥ || 26 ||

"ශුද්ධ චරිතයෙන් යුත් මා දුෂ්ට ලෙස රාඝව දැනගන්නේ නම්, ලෝකයට සාක්ෂිකරු වූ අග්නි දෙවියන් මා සර්වප්‍රකාරයෙන් ආරක්ෂා කරත්වා." ^AI

'శుద్ధచరితుడైన రాఘవుడు దుష్టులను ఎలా గుర్తిస్తాడో, అలాగే లోకానికి సాక్షియైన అగ్నిదేవుడు నన్ను సర్వత్రా కాపాడుగాక.' ^AI

Shloka 27

karmaṇāmanasāvācāyathānāticarāmyaham |
rāghavaṃsarvadharmajñantathāmāmpātupāvakaḥ || 27 ||

"කයෙන්, සිතින් හා වචනයෙන් මා කිසිදාක සර්වධර්මඥ රාඝවගෙන් ඉක්මවා නොයන පරිද්දෙන්, අග්නි දෙවියන් මා ආරක්ෂා කරත්වා." ^AI

'కర్మతో, మనసుతో, మాటతో నేను సర్వధర్మజ్ఞుడైన రాఘవుడిని ఎలా మించి (తప్పుగా) ప్రవర్తించను — అలాగే లోకానికి సాక్షియైన అగ్నిదేవుడు నన్ను సర్వత్రా కాపాడుగాక.' ^AI

Shloka 28

ādityobhagavānvāyurdhiśaścandrastathaiva ca |
ahaścāpitathāsandhyerātriścapṛthivītathaā || 28 ||

"භගවත් ආදිත්‍යයා, වායු දෙවියා, දිශාවෝ, චන්ද්‍රයා, දිවා කාලය, සන්ධ්‍යාව, රාත්‍රිය සහ පෘථිවිය යන මොවුහුද (සාක්ෂිකරුවෝ වෙත්වා)." ^AI

'ఆదిత్యుడు, భగవంతుడైన వాయువు, దిక్కులు, చంద్రుడు, పగలు, సంధ్యలు, రాత్రి, భూమి — వీరందరూ సాక్షులు.' ^AI

Shloka 29

yathānye'pivijānantitathācāritrasaṃyutām |
evamuktvātuvaidehīparikramyahutāśanam |
viveśajvalanandīptanniḥśaṅkenāntarātmanā || 29 ||

"අන්‍යයන්ද මාගේ චරිතයෙන් යුක්ත ලෙස දැනගන්නා පරිද්දෙන්" යැයි මෙසේ පවසා වෛදේහී අග්නිය වටා පැදකුණු කර, නිර්භය අභ්‍යන්තර සිතින් දිලිසෙන ගින්නට ඇතුළු වූවාය. ^AI

'ఇతరులందరూ కూడా నా శీలసంపన్నతను ఎలా తెలుసుకుంటారో అలాగే (తెలుసుకొనుగాక).' ఈ మాటలు పలికి వైదేహి అగ్నిని ప్రదక్షిణ చేసి, నిర్భయమైన అంతరాత్మతో ప్రజ్వలించే అగ్నిని ప్రవేశించింది. ^AI

Shloka 30

naścasumahāṃstatrabālavṛddhasamākulaḥ || 30 ||

එහි බාලයන් හා වෘද්ධයන්ගෙන් ගැවසී ගත් ඉතා විශාල ජන සමූහයක් විය. ^AI

అప్పుడు బాలులతో, వృద్ధులతో నిండిన ఆ మహాజనసమూహం (ఆమెను చూసింది). ^AI

Shloka 31

dadarśamaithilīndīptāmpraviśantīṃhutāśanam |
sātaptanavahemābhātaptakāñcanabhūṣaṇā || 31 ||

දිලිසෙන ගින්නට ඇතුළු වන මෛථිලිය දෙස බැලූහ; ඇය තප්ත කළ නව රන් වැනි දීප්තියෙන් යුතුව, තප්ත කළ රන් ආභරණයෙන් සැරසී සිටියාය. ^AI

ప్రజ్వలించే అగ్నిని ప్రవేశిస్తున్న మైథిలిని — సానపెట్టిన కొత్త బంగారంలాంటి కాంతితో, తప్తకాంచన భూషణాలతో ఉన్న ఆమెను — (అందరూ) చూశారు. ^AI

Shloka 32

papātajvalanandīptaṃsarvalokasyasannidhau |
dadṛśustāṃviśālākṣīmpatantīṃhavyavāhanam || 32 ||

සියලු ලෝකයා ඉදිරියේ ඇය දිලිසෙන ගින්නට වැටුණාය. විශාල ඇස් ඇති ඇය ගිනි දෙවියා වෙත වැටෙන ආකාරය ඔවුහු දුටුවෝය. ^AI

సర్వలోకాల సమక్షంలో ఆమె ప్రజ్వలించే అగ్నిలో పడిపోయింది. విశాలాక్షి అయిన ఆమెను అగ్నిలో పడుతున్నట్లు (అందరూ) చూశారు. ^AI

Shloka 33

sītāṃsarvāṇirūpāṇirukmavedinibhāntadā |
dadṛśustāmmahābhāgāmpraviśantīṃhutāśanam || 33 ||

එකල්හි සියලු දෙවියෝ රන්වන් වේදිකාවක් මෙන් බබළන, මහත් භාග්‍යයෙන් යුත් සීතාව ගිනි දෙවියන් වෙත ඇතුළු වන ආකාරය දුටුවෝය. ^AI

అప్పుడు మహాభాగ్యవతి అయిన సీతను, బంగారు వర్ణము కలిగిన దేహము గల ఆమెను, అగ్నిని ప్రవేశిస్తున్న ఆమెను, సర్వజనులు చూశారు. ^AI

Shloka 34

sītāṅkṛtsnāstrayolokāḥpuṇyāmājyāhutīmiva |
pracukruśuḥstriyaḥsarvāstāndṛṣṭavāhavyavāhave || 34 ||

සීතාව ගිනි දෙවියන් වෙත ඇතුළු වන ආකාරය දැක, සියලු ස්ත්‍රීහු තුන් ලෝකයම පිරිසිදු ගිතෙල් ආහුතියක් මෙන් හැඬූහ. ^AI

సీతను మూడు లోకములవారును పవిత్రమైన ఆజ్యాహుతిగా భావించారు. అగ్నిలో ఆమెను చూసిన ఆ స్త్రీలందరూ గొప్పగా ఆక్రందన చేశారు. ^AI

Shloka 35

patantīṃsaṃskṛtāmmanranssairvasordārāmivādhvare |
dadṛśustāntrayolokādevagandharvadānavāḥ || 35 ||

මන්ත්‍ර ගායනා කරන ලද, යාගයේදී දෙවියන්ගේ භාර්යාව මෙන් ගිනි දෙවියන් වෙත වැටෙන ඇය, තුන් ලෝකයේ දෙවි, ගන්ධර්ව සහ දානවයෝ දුටුවෝය. ^AI

యజ్ఞములో వసువు యొక్క భార్యను వేల్చినట్లుగా, మంత్రములతో సంస్కరించబడిన ఆమెను పడిపోతున్నట్లు మూడు లోకముల దేవతలు, గంధర్వులు, దానవులు చూశారు. ^AI

Shloka 36

śastāmpatantīnnirayetrivivāddhevatāmiva |
tasyāmagniṃviśantyāntuhāhetivipulaḥsvanaḥ || 36 ||

නිරයට වැටෙන දෙවඟනක් මෙන් ගිනි දෙවියන් වෙත වැටෙන ඇය, ගිනි දෙවියන් වෙත ඇතුළු වන විට, අහෝ! අහෝ! යන මහත් හඬක් ඇති විය. ^AI

నరకమునకు పోతున్న దేవతను వేల్చినట్లుగా, ఆమెను పడిపోతున్నట్లు చూసి, ఆమె అగ్నిని ప్రవేశిస్తుండగా 'హా! హా!' అని గొప్ప ధ్వని వినిపించింది. ^AI

ityārṣe śrīmadrāmāyaṇe vālmīkīya ādikāvye yuddhakāṇḍe ekonaviṃśatyadhikaśatatamassargaḥ ||

Sanskrit — Devanagari (original)

श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे युद्धकाण्डम् ।

अथ एकोनविंशत्यधिकशततमस्सर्गः ।

एवमुक्तातुवैदेहिपरुषंरोमहर्षणम् ।

राघवेणसरोषेणश्रुत्वाप्रव्यथिताऽभवत् ॥ 1 ॥

सातदश्रुतपूर्वंहिजनेमहतिमैथिली ।

श्रुत्वाभर्तृर्वचोरूक्षंलज्जयावनताभवत् ॥ 2 ॥

प्रविशन्तीवगात्राणिस्वानिसाजनकात्मजा ।

वाक्षरैस्स्सैःसशल्येवभृशमाश्रूण्यवर्तयत् ॥ 3 ॥

ततोबाष्पपरिक्लिन्नम्प्रमार्जन्तीस्वमाननम् ।

शनैर्गद्गदयावाचाभर्तारमिदमब्रवीत् ॥ 4 ॥

किम्मामसदृशंवाक्यमीदृशंश्रोत्रदारुणम् ।

रूक्षंश्रावयसेवीर प्राकृतःप्राकृतमिव ॥ 5 ॥

न तथास्मिमहाबाहो यथामामवगच्छसि ।

प्रत्ययङ्गच्छमेस्वेनचारित्रेणैवतेशपे ॥ 6 ॥

पृथकस्त्रीणाम्प्रचारेणजातिन्त्वम्परिशङ्कसे ।

परित्यजैनांशङ्कान्तुयदितेऽहम्परीक्षिता ॥ 7 ॥

यदहङ्गात्रसम्पर्शङ्गतास्मिविशवाप्रभो ।

कामकारो न मेतत्रदैवन्तत्रापराध्यति ॥ 8 ॥

मदधीनन्तुयत्तन्मेहृदयन्त्वयिवर्तते ।

पराधीनेषुगात्रेषुकिङ्करिष्याम्यनीश्वरी ॥ 9 ॥

सहसम्वृद्धभावेनसंसर्गेण च मानद ।

यदितेऽहं न विज्ञाताहतातेनास्मिशाश्वतम् ॥ 10 ॥

प्रेषितस्तेमहावीरोहनुमानवलोककः ।

लङ्कास्थाहन्त्वयाराजन्किन्तदा न विसर्जिता ॥ 11 ॥

प्रत्यक्षंवानरस्यास्यतद्वाक्यसमनन्तरम् ।

त्वयासन्त्यक्तयावीरत्यक्तंस्याजजीवितम्मया ॥ 12 ॥

न वृथातेश्रमोऽयंस्यात्संशयेन्यस्यजीवितम् ।

सुहृज्जनपरिक्लेशो न चायंविपुलस्तव ॥ 13 ॥

त्वयातुनृपशार्दूलदोषमेवानुवर्तता ।

लघुनेवमनुष्येणस्त्रीत्वमेवपुरस्कृतम् ॥ 14 ॥

अपदेशेनजनकादुत्पततिर्वसुथातलात् ।

ममवृत्तं च वृत्तज्ञबहुते न पुरस्कृतम् ॥ 15 ॥

न प्रमाणीकृतम्पाणिर्भाल्येममनिपीडितः ।

ममभक्तिश्चशीलं च सर्वन्तेपृष्ठतःकृतम् ॥ 16 ॥

इतिब्रुवन्तीरुदतीबाष्पगद्गगभाषिणी ।

उवाचलक्ष्मणंसीतादीनन्ध्यानपरायणम् ॥ 17 ॥

चिताम्मेकुरुसौमित्रेव्यवनस्यास्यभेषजम् ।

मिध्यापवादोपहतानाहञ्जीवितुमुत्सहे ॥ 18 ॥

अप्रीतेनगुणैर्भर्त्रात्यक्तायाजनसंसदि ।

याक्षमामेगतिर्गन्तुम्प्रवेक्ष्येहव्यवाहनम् ॥ 19 ॥

एवमुक्तस्तुवैदेह्यालक्ष्मणःपरवीरहा ।

अमर्षवशमापन्नोराघवंसमुदैक्षत ॥ 20 ॥

स विज्ञायततश्छन्दंरामस्याकारसूचितम् ।

चिताञ्चकारसौमित्रिर्मतेरामस्यवीर्यवान् ॥ 21 ॥

नहिरामन्तदाकश्चित्कालान्तकयमोपमम् ।

अनुनेतुमथोवक्तुन्द्रष्टुंवाप्यशकत्सुहृत् ॥ 22 ॥

अधोमुखंस्थितंरामन्ततःकृत्वाप्रदक्षिणम् ।

उपावर्ततवैदेहीदीप्यमानंहुताशनम् ॥ 23 ॥

प्रणम्यदैवतेभ्यश्चब्राह्मणेभ्यश्चमैथिली ।

बद्धाञ्जलिपुटाचेदमुवाचानगिसमीपतः ॥ 24 ॥

यथामेहृदयन्नित्यन्नापसर्पतिराघवात् ।

तथालोकस्यसाक्षीमांसर्वतःपातुपावकः ॥ 25 ॥

यथामांशुद्धचरितान्दुष्टाञ्जानातिराघवः ।

तथालोकस्यसाक्षीमांसर्वतःपातुपावकः ॥ 26 ॥

कर्मणामनसावाचायथानातिचराम्यहम् ।

राघवंसर्वधर्मज्ञन्तथामाम्पातुपावकः ॥ 27 ॥

आदित्योभगवान्वायुर्धिशश्चन्द्रस्तथैव च ।

अहश्चापितथासन्ध्येरात्रिश्चपृथिवीतथआ ॥ 28 ॥

यथान्येऽपिविजानन्तितथाचारित्रसंयुताम् ।

एवमुक्त्वातुवैदेहीपरिक्रम्यहुताशनम् ।

विवेशज्वलनन्दीप्तन्निःशङ्केनान्तरात्मना ॥ 29 ॥

नश्चसुमहांस्तत्रबालवृद्धसमाकुलः ॥ 30 ॥

ददर्शमैथिलीन्दीप्ताम्प्रविशन्तींहुताशनम् ।

सातप्तनवहेमाभातप्तकाञ्चनभूषणा ॥ 31 ॥

पपातज्वलनन्दीप्तंसर्वलोकस्यसन्निधौ ।

ददृशुस्तांविशालाक्षीम्पतन्तींहव्यवाहनम् ॥ 32 ॥

सीतांसर्वाणिरूपाणिरुक्मवेदिनिभान्तदा ।

ददृशुस्ताम्महाभागाम्प्रविशन्तींहुताशनम् ॥ 33 ॥

सीताङ्कृत्स्नास्त्रयोलोकाःपुण्यामाज्याहुतीमिव ।

प्रचुक्रुशुःस्त्रियःसर्वास्तान्दृष्टवाहव्यवाहवे ॥ 34 ॥

पतन्तींसंस्कृताम्मन्रन्स्सैर्वसोर्दारामिवाध्वरे ।

ददृशुस्तान्त्रयोलोकादेवगन्धर्वदानवाः ॥ 35 ॥

शस्ताम्पतन्तीन्निरयेत्रिविवाद्धेवतामिव ।

तस्यामग्निंविशन्त्यान्तुहाहेतिविपुलःस्वनः ॥ 36 ॥

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये युद्धकाण्डे एकोनविंशत्यधिकशततमस्सर्गः ॥

6.119 yuddhakāṇḍa - ekonaviṃśatyadhikaśatatama sargaḥ