śrīmadvālmīkīya rāmāyaṇe yuddhakāṇḍam |
atha saptacatvāriṃśassargaḥ |
pratipraviṣṭelaṅkāyāṅkṛtārtherāvaṇātmaje |
Verse 1
rāghavamparivāryārturakṣurvānararṣabhāḥ || 1 ||
hanumānaṅgadonīlaḥsuṣeṇaḥkumudonalaḥ |
Verse 2
gajogavākṣogavayaśśarabhogandhamādanaḥ || 2 ||
jāmbavānṛṣabhaḥsundorambhaḥśatavaliḥpṛthuḥ |
Verse 3
vyūḍhānīkāścayattāścadrumānādāyasarvataḥ || 3 ||
vīkṣamāṇādiśassarvāstiryagūrdhvañcavānarāḥ |
Verse 4
tṛṇeṣvapicaceṣṭatsurākṣasāitimenire || 4 ||
rāvaṇaścāpisamhṛṣṭovisṛjyendrajitaṃsutam |
Verse 5
ajuhāvatatassītākṣiṇīrākṣasīstadā || 5 ||
rākṣasyastrijaṭācaivaśāsanātsamupasthitāḥ |
Verse 6
tāuvācatatohṛṣṭorākṣasīrākṣasādhamaḥ || 6 ||
hatāvindrajitākhyātavaidehyārāmalakṣmaṇau |
Verse 7
puṣpakantatsamāropyadarśayadhvaṃhatauraṇe || 7 ||
yadāśrayādavaṣṭabdhāmāmupatiṣṭhati |
Verse 8
so'syābhartāsahabhrātrānihatoraṇamūrdhani || 8 ||
nirviśaṅkānirudvignānirapekṣācamaithilī |
Verse 9
māmupasthāsyatesītāsarvābharaṇabhūṣitā || 9 ||
adyakālavaśamprāptaṃraṇerāmaṃsalakṣmaṇam |
Verse 10
avekṣyavinivṛttāsācānyāṅgatimapaśyatī || 10 ||
nirapekṣāviśālākṣīmāmupasthāsyatesvayam |
Verse 11
tasyatadvacanaṃśrutvārāvaṇasyadurātmanaḥ || 11 ||
rākṣasyastāstathetyuktvājagmurvaiyatrapuṣpakam |
Verse 12
tataḥpuṣpakamādāyarākṣasyorāvaṇājñayā || 12 ||
aśokavanikāsthāntāmmaithilīṃsamupānayan |
Verse 13
tāmādāyaturākṣasyobhartṛśokaparājitām || 13 ||
sītāmāropayāmāsurvimānampuṣpakantadā |
Verse 14
tataḥpuṣpakamāropyasītāntrijaṭayāsaha || 14 ||
jagmurdarśayituntasyairākṣasyorāmalakṣmaṇau |
Verse 15
rāvaṇo'kārayallaṅkāmpatākādhvajamālinīm || 15 ||
prāghoṣayatahṛṣṭaścalaṅkāyāṃrākṣaseśvaraḥ |
Verse 16
rāghavolakṣmaṇaścaivahatāvindrajitāraṇe || 16 ||
vimānenāpigatvātusītātrijaṭayāsaha |
Verse 17
dadarśavānarāṇāntusarvaṃsainyannipātitam || 17 ||
prahṛṣṭamanasaścāpidadarśapiśitāśanān |
Verse 18
vānarāṃścātiduḥkhārtānrāmalakṣmaṇapārśvataḥ || 18 ||
tatassītādadarśobhauśayānauśaratalpagau |
Verse 19
lakṣmaṇañcāpirāmañcavisañjñauśarapīḍitau || 19 ||
vidhvastakavacauvīrauvipraviddhaśarāsanau |
Verse 20
sāyakaicaśinnasarvāṅgauśarastambamayaukṣitau || 20 ||
taudṛṣṭavābhrātarautatrapravīraupuruṣarṣabhau |
Verse 21
śayānaupuṇḍarīkākṣaukumārāvivapāvakī || 21 ||
śaratalpagatauvīrautathābhūtānararṣabhau |
Verse 22
duḥkhārtākaruṇaṃsītāsubhṛśaṃvilalāpaha || 22 ||
bhartāramanavadyāṅgīlakṣmaṇañcāsitekṣaṇā |
Verse 23
prekṣyapāṃsuṣuceṣṭantaururodajanakātmajā || 23 ||
sabāṣpaśokābhihatāsamīkṣyataubhrātaraudevasamaprabhāvau |
Verse 24
vitarkayantīnidhanantayossāduḥkhānvitāvākyamidañjagāda || 24 ||
ityārṣe śrīmadrāmāyaṇe vālmīkīya ādikāvye yuddhakāṇḍe saptacatvāriṃśassargaḥ ||
Sanskrit — Devanagari (original)
श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे युद्धकाण्डम् ।
अथ सप्तचत्वारिंशस्सर्गः ।
प्रतिप्रविष्टेलङ्कायाङ्कृतार्थेरावणात्मजे ।
राघवम्परिवार्यार्तुरक्षुर्वानरर्षभाः ॥ 1 ॥
हनुमानङ्गदोनीलःसुषेणःकुमुदोनलः ।
गजोगवाक्षोगवयश्शरभोगन्धमादनः ॥ 2 ॥
जाम्बवानृषभःसुन्दोरम्भःशतवलिःपृथुः ।
व्यूढानीकाश्चयत्ताश्चद्रुमानादायसर्वतः ॥ 3 ॥
वीक्षमाणादिशस्सर्वास्तिर्यगूर्ध्वञ्चवानराः ।
तृणेष्वपिचचेष्टत्सुराक्षसाइतिमेनिरे ॥ 4 ॥
रावणश्चापिसम्हृष्टोविसृज्येन्द्रजितंसुतम् ।
अजुहावततस्सीताक्षिणीराक्षसीस्तदा ॥ 5 ॥
राक्षस्यस्त्रिजटाचैवशासनात्समुपस्थिताः ।
ताउवाचततोहृष्टोराक्षसीराक्षसाधमः ॥ 6 ॥
हताविन्द्रजिताख्यातवैदेह्यारामलक्ष्मणौ ।
पुष्पकन्तत्समारोप्यदर्शयध्वंहतौरणे ॥ 7 ॥
यदाश्रयादवष्टब्धामामुपतिष्ठति ।
सोऽस्याभर्तासहभ्रात्रानिहतोरणमूर्धनि ॥ 8 ॥
निर्विशङ्कानिरुद्विग्नानिरपेक्षाचमैथिली ।
मामुपस्थास्यतेसीतासर्वाभरणभूषिता ॥ 9 ॥
अद्यकालवशम्प्राप्तंरणेरामंसलक्ष्मणम् ।
अवेक्ष्यविनिवृत्तासाचान्याङ्गतिमपश्यती ॥ 10 ॥
निरपेक्षाविशालाक्षीमामुपस्थास्यतेस्वयम् ।
तस्यतद्वचनंश्रुत्वारावणस्यदुरात्मनः ॥ 11 ॥
राक्षस्यस्तास्तथेत्युक्त्वाजग्मुर्वैयत्रपुष्पकम् ।
ततःपुष्पकमादायराक्षस्योरावणाज्ञया ॥ 12 ॥
अशोकवनिकास्थान्ताम्मैथिलींसमुपानयन् ।
तामादायतुराक्षस्योभर्तृशोकपराजिताम् ॥ 13 ॥
सीतामारोपयामासुर्विमानम्पुष्पकन्तदा ।
ततःपुष्पकमारोप्यसीतान्त्रिजटयासह ॥ 14 ॥
जग्मुर्दर्शयितुन्तस्यैराक्षस्योरामलक्ष्मणौ ।
रावणोऽकारयल्लङ्काम्पताकाध्वजमालिनीम् ॥ 15 ॥
प्राघोषयतहृष्टश्चलङ्कायांराक्षसेश्वरः ।
राघवोलक्ष्मणश्चैवहताविन्द्रजितारणे ॥ 16 ॥
विमानेनापिगत्वातुसीतात्रिजटयासह ।
ददर्शवानराणान्तुसर्वंसैन्यन्निपातितम् ॥ 17 ॥
प्रहृष्टमनसश्चापिददर्शपिशिताशनान् ।
वानरांश्चातिदुःखार्तान्रामलक्ष्मणपार्श्वतः ॥ 18 ॥
ततस्सीताददर्शोभौशयानौशरतल्पगौ ।
लक्ष्मणञ्चापिरामञ्चविसञ्ज्ञौशरपीडितौ ॥ 19 ॥
विध्वस्तकवचौवीरौविप्रविद्धशरासनौ ।
सायकैचशिन्नसर्वाङ्गौशरस्तम्बमयौक्षितौ ॥ 20 ॥
तौदृष्टवाभ्रातरौतत्रप्रवीरौपुरुषर्षभौ ।
शयानौपुण्डरीकाक्षौकुमाराविवपावकी ॥ 21 ॥
शरतल्पगतौवीरौतथाभूतानरर्षभौ ।
दुःखार्ताकरुणंसीतासुभृशंविललापह ॥ 22 ॥
भर्तारमनवद्याङ्गीलक्ष्मणञ्चासितेक्षणा ।
प्रेक्ष्यपांसुषुचेष्टन्तौरुरोदजनकात्मजा ॥ 23 ॥
सबाष्पशोकाभिहतासमीक्ष्यतौभ्रातरौदेवसमप्रभावौ ।
वितर्कयन्तीनिधनन्तयोस्सादुःखान्वितावाक्यमिदञ्जगाद ॥ 24 ॥
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये युद्धकाण्डे सप्तचत्वारिंशस्सर्गः ॥