Valmiki Ramayana Ayodhya Kanda Sarga 89 — Devanagari Script

⚠️ AI-generated translation — the Kannada meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Kannada

ಭರತನು ಗಂಗಾತೀರದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಶತ್ರುಘ್ನನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ ಗುಹನನ್ನು ಕರೆತರಲು ಹೇಳಿದನು. ಗುಹನು ತನ್ನ ಜನರಿಗೆ ದೋಣಿಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ, ಐನೂರು ದೋಣಿಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿದನು. ಭರತ, ಶತ್ರುಘ್ನ, ಕೌಸಲ್ಯೆ, ಸುಮಿತ್ರೆ ಮತ್ತು ಇತರ ರಾಜಸ್ತ್ರೀಯರು, ಪುರೋಹಿತರು, ಗುರುಗಳು ಹಾಗೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ದೋಣಿಗಳನ್ನು ಏರಿದರು; ಸೈನ್ಯವನ್ನು ದೋಣಿಗಳು, ತೆಪ್ಪಗಳು, ಕುಂಭಗಳು ಮತ್ತು ಬಾಹುಗಳಿಂದ ಗಂಗೆಯನ್ನು ದಾಟಿಸಲಾಯಿತು. ನಂತರ ಆ ಸೈನ್ಯವು ಪ್ರಯಾಗವನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಭರತನು ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಬೀಡು ಬಿಡಿಸಿ ಭರದ್ವಾಜರ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಅವರ ಪರ್ಣಶಾಲೆ ಮತ್ತು ವನವನ್ನು ಕಂಡನು.

AI-generated · not yet verified

The Kannada meaning of each verse is shown below the verse.

⚠️ AI-generated translation — the Hindi meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Hindi

अयोध्याकाण्ड के इस सर्ग में भरत और शत्रुघ्न द्वारा गंगा पार करने का वर्णन है। प्रातःकाल भरत ने शत्रुघ्न को जगाकर निषादराज गुह को बुलाने का आदेश दिया, और गुह ने अपने जाति-बंधुओं को नावें तैयार करने के लिए कहा। पाँच सौ नावों सहित अनेक नावें इकट्ठी की गईं, जिन पर भरत, शत्रुघ्न, कौसल्या, सुमित्रा, अन्य राजस्त्रियाँ, पुरोहित, गुरुजन, ब्राह्मण, गाड़ियाँ और बाजार के लोग चढ़े। नाविकों ने सेना को गंगा के पार उतारा, कुछ लोग बेड़ों, घड़ों और भुजाओं के बल से भी पार हुए, और मैत्र मुहूर्त में सेना प्रयागवन की ओर चल पड़ी। भरत ने सेना को ठिकाने पर ठहराया और ऋत्विजों से घिरे हुए ऋषिश्रेष्ठ भरद्वाज के आश्रम के पास पहुँचकर उस विशाल वन को देखा।

AI-generated · not yet verified

The Hindi meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे अयोध्याकाण्डम् ।

अथ एकोननवतितमस्सर्गः ।

Shloka 1

उष्य रात्रिं तु तत्रैव गङ्गाकूले स राघवः ।
भरतः काल्यमुत्थाय शत्रुघ्नमिदमब्रवीत् ॥ 1 ॥

uṣya rātriṃ tu tatraiva gaṅgākūle sa rāghavaḥ |
bharataḥ kālyamutthāya śatrughnamidamabravīt || 1 ||

उस रात को गंगा के तट पर वहीं बिताकर, प्रातःकाल उठकर रघुकुल के भरत ने शत्रुघ्न से यह कहा ॥ 1 ॥ ^AI

ಆ ರಾಘವನಾದ ಭರತನು ಆ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಗಂಗಾತೀರದಲ್ಲಿ ಕಳೆದು, ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಶತ್ರುಘ್ನನನ್ನು ಕುರಿತು ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ^AI

Shloka 2

शत्रुघ्नोत्तिष्ठ किं शेषे निषादाधिपतिं गुहम् ।
शीघ्रमानय भद्रं ते तारयिष्यति वाहिनीम् ॥ 2 ॥

śatrughnottiṣṭha kiṃ śeṣe niṣādādhipatiṃ guham |
śīghramānaya bhadraṃ te tārayiṣyati vāhinīm || 2 ||

हे शत्रुघ्न, उठो, क्यों सो रहे हो? निषादों के राजा गुह को शीघ्र बुलाओ; तुम्हारा भला हो, वे हमारी सेना को पार लगा देंगे ॥ 2 ॥ ^AI

ಶತ್ರುಘ್ನನೇ, ಎದ್ದೇಳು, ಏಕೆ ಮಲಗಿದ್ದೀಯೆ? ನಿಷಾದಾಧಿಪತಿಯಾದ ಗುಹನನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಾ; ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ಅವನು ನಮ್ಮ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ದಾಟಿಸುವನು. ^AI

Shloka 3

जागर्मि नाहं स्वपिमि तमेवाऽर्यं विचिन्तयन् ।
इत्येवमब्रवीद्भ्रात्ता शत्रुघ्नोऽपि प्रचोदितः ॥ 3 ॥

jāgarmi nāhaṃ svapimi tamevā'ryaṃ vicintayan |
ityevamabravīdbhrāttā śatrughno'pi pracoditaḥ || 3 ||

मैं जाग रहा हूँ, सो नहीं रहा; मैं उन्हीं आर्य (राम) का चिंतन कर रहा हूँ — भाई के इस प्रकार कहे जाने पर शत्रुघ्न ने भी यही कहा ॥ 3 ॥ ^AI

ನಾನು ಎಚ್ಚರವಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಮಲಗಿಲ್ಲ; ಆ ಆರ್ಯನನ್ನೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಪ್ರಚೋದಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಹೋದರನಾದ ಶತ್ರುಘ್ನನೂ ಹೇಳಿದನು. ^AI

इति संवदतोरेवमन्योन्यं नरसिंहयोः ।
आगम्य प्राञ्जलिः काले गुहो भरतमब्रवीत् ॥ 4 ॥

Shloka 5

कच्चित्सुखं नदीतीरेऽवात्सीः काकुत्स्थ शर्वरीम् ।
कच्चित्ते सह सैन्यस्य तावत्सर्वमनामयम् ॥ 5 ॥

kaccitsukhaṃ nadītīre'vātsīḥ kākutstha śarvarīm |
kaccitte saha sainyasya tāvatsarvamanāmayam || 5 ||

हे काकुत्स्थ, क्या तुमने रात नदी के तट पर सुख से बिताई? क्या अब तक तुम्हारे और सेना के सब कुशल से हैं? ॥ 5 ॥ ^AI

ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನೇ, ಈ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಕಳೆದೆಯಾ? ನಿನ್ನ ಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಕ್ಷೇಮವೇ? ^AI

Shloka 6

गुहस्य वचनं श्रुत्वा तत्तु स्नेहादुदीरितम् ।
रामस्यानुवशो वाक्यं भरतोऽपीदमब्रवीत् ॥ 6 ॥

guhasya vacanaṃ śrutvā tattu snehādudīritam |
rāmasyānuvaśo vākyaṃ bharato'pīdamabravīt || 6 ||

गुह के उन स्नेह से कहे हुए वचनों को सुनकर, राम के अधीन रहने वाले भरत ने भी यह वचन कहा ॥ 6 ॥ ^AI

ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಹೇಳಲಾದ ಗುಹನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಮನಿಗೆ ಅನುವಶನಾದ ಭರತನೂ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ^AI

Shloka 7

सुखा न श्शर्वरी राजन् पूजिताश्चापि ते वयम् ।
गङ्गां तु नौभिर्बह्वीभिर्दाशास्सन्तारयन्तु नः ॥ 7 ॥

sukhā na śśarvarī rājan pūjitāścāpi te vayam |
gaṅgāṃ tu naubhirbahvībhirdāśāssantārayantu naḥ || 7 ||

हे राजन्, हमारी रात सुखद नहीं रही, यद्यपि हमारा सत्कार हुआ। अब नाविक अनेक नावों से हमें गंगा के पार उतारें ॥ 7 ॥ ^AI

ರಾಜನೇ, ನಮಗೆ ಈ ರಾತ್ರಿ ಸುಖಕರವಾಗಿತ್ತು; ನಾವೂ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆವು. ಈಗ ದಾಸರು ಅನೇಕ ದೋಣಿಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಗಂಗೆಯನ್ನು ದಾಟಿಸಲಿ. ^AI

Shloka 8

ततो गुह स्सन्त्वरितं श्रुत्वा भरतशासनम् ।
प्रति प्रविश्य नगरं तं ज्ञातिजनमब्रवीत् ॥ 8 ॥

tato guha ssantvaritaṃ śrutvā bharataśāsanam |
prati praviśya nagaraṃ taṃ jñātijanamabravīt || 8 ||

तब गुह ने भरत की आज्ञा को शीघ्र सुनकर, नगर में प्रवेश करके अपने जाति-बंधुओं से यह कहा ॥ 8 ॥ ^AI

ಆಗ ಗುಹನು ಭರತನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕೇಳಿ, ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ತನ್ನ ಬಂಧುಜನರನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಳಿದನು. ^AI

Shloka 9

उत्तिष्ठत प्रबुध्यध्वं भद्रमस्तु च वस्सदा ।
नाव स्समनुकर्षध्वं तारयिष्याम वाहिनीम् ॥ 9 ॥

uttiṣṭhata prabudhyadhvaṃ bhadramastu ca vassadā |
nāva ssamanukarṣadhvaṃ tārayiṣyāma vāhinīm || 9 ||

उठो, जागो, तुम्हारा सदा कल्याण हो। नावों को खींचकर तैयार करो, हम सेना को पार उतारेंगे ॥ 9 ॥ ^AI

ಎದ್ದೇಳಿ, ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳಿ; ನಿಮಗೆ ಸದಾ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ದೋಣಿಗಳನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ; ನಾವು ಸೈನ್ಯವನ್ನು ದಾಟಿಸುವೆವು. ^AI

Shloka 10

ते तथोक्ता स्समुत्थाय त्वरिता राजशासनात् ।
पञ्चनावां शतान्याशु समानिन्युस्समन्ततः ॥ 10 ॥

te tathoktā ssamutthāya tvaritā rājaśāsanāt |
pañcanāvāṃ śatānyāśu samāninyussamantataḥ || 10 ||

राजा के उस आदेश से इस प्रकार कहे गए वे लोग शीघ्र ही उठकर पाँच सौ नावों को चारों ओर से जल्दी इकट्ठा ले आए। ^AI

ಹಾಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಅವರು ರಾಜಾಜ್ಞೆಯಿಂದ ತ್ವರೆಗೊಂಡು ಎದ್ದು, ಐನೂರು ದೋಣಿಗಳನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದಲೂ ಸೇರಿಸಿ ತಂದರು. ^AI

Shloka 11

अन्या स्स्वस्तिकविज्ञेया महाघण्टाधरा वराः ।
शोभमानाः पताकाभिर्युक्तवातास्सुसंहताः ॥ 11 ॥

anyā ssvastikavijñeyā mahāghaṇṭādharā varāḥ |
śobhamānāḥ patākābhiryuktavātāssusaṃhatāḥ || 11 ||

अन्य नावें स्वस्तिक चिह्न से पहचानी जाने वाली, बड़ी घंटियों से युक्त और श्रेष्ठ थीं; वे पताकाओं से सुशोभित, अनुकूल वायु से युक्त और भली-भाँति जुड़ी हुई थीं। ^AI

ಸ್ವಸ್ತಿಕ ಚಿಹ್ನೆಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ದೊಡ್ಡ ಗಂಟೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತ, ಪತಾಕೆಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುವ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಿಗಿಯಾದ ಮತ್ತು ಅನುಕೂಲವಾದ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಬೇರೆ ಉತ್ತಮ ದೋಣಿಗಳೂ ಇದ್ದವು. ^AI

Shloka 12

तत स्स्वस्तिकविज्ञेयां पाण्डुकम्बलसंवृताम् ।
सनन्दिघोषां कल्याणीं गुहो नावमुपाहरत् ॥ 12 ॥

tata ssvastikavijñeyāṃ pāṇḍukambalasaṃvṛtām |
sanandighoṣāṃ kalyāṇīṃ guho nāvamupāharat || 12 ||

तब गुह ने स्वस्तिक चिह्न से पहचानी जाने वाली, सफेद कम्बल से ढकी, मंगलध्वनि से युक्त और कल्याणकारी नाव को पास ले आया। ^AI

ಆಗ ಗುಹನು ಸ್ವಸ್ತಿಕ ಚಿಹ್ನೆಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಬಿಳಿಯ ಕಂಬಳಿಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ, ಮಂಗಳಕರವಾದ ನಂದಿಘೋಷವುಳ್ಳ ಶುಭವಾದ ದೋಣಿಯನ್ನು ತಂದನು. ^AI

Shloka 13

तामारुरोह भरतश्शत्रुघ्नश्च महाबलः ।
कौसल्या च सुमित्रा च याश्चान्या राजयोषितः ॥ 13 ॥

tāmāruroha bharataśśatrughnaśca mahābalaḥ |
kausalyā ca sumitrā ca yāścānyā rājayoṣitaḥ || 13 ||

उस पर भरत और महाबली शत्रुघ्न चढ़े, तथा कौसल्या और सुमित्रा तथा अन्य जो राजा की स्त्रियाँ थीं, वे भी चढ़ीं। ^AI

ಅದನ್ನು ಭರತನೂ, ಮಹಾಬಲನಾದ ಶತ್ರುಘ್ನನೂ, ಕೌಸಲ್ಯೆಯೂ, ಸುಮಿತ್ರೆಯೂ ಮತ್ತು ಉಳಿದ ರಾಜಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಏರಿದರು. ^AI

Shloka 14

पुरोहितश्च तत्पूर्वं गुरवो ब्राह्मणाश्च ये ।
अनन्तरं राजदारास्तदैव शकटापणाः ॥ 14 ॥

purohitaśca tatpūrvaṃ guravo brāhmaṇāśca ye |
anantaraṃ rājadārāstadaiva śakaṭāpaṇāḥ || 14 ||

उनसे पहले पुरोहित, गुरुजन और जो ब्राह्मण थे, वे चढ़े; उनके पीछे राजा की स्त्रियाँ और तत्काल ही गाड़ियाँ तथा बाजार के लोग चढ़े। ^AI

ಅವರ ಮುಂದೆ ಪುರೋಹಿತನೂ, ಗುರುಗಳೂ ಮತ್ತು ಯಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿದ್ದರೋ ಅವರೂ, ಅನಂತರ ರಾಜನ ಹೆಂಡತಿಯರೂ, ತದನಂತರ ಶಕಟ ಮತ್ತು ಅಂಗಡಿಗಳವರೂ (ಏರಿದರು). ^AI

Shloka 15

आवासमादीपयतां तीर्थं चाप्यवगाहताम् ।
भाण्डानि चाददानानां घोषस्त्रिदिवमस्पृशत् ॥ 15 ॥

āvāsamādīpayatāṃ tīrthaṃ cāpyavagāhatām |
bhāṇḍāni cādadānānāṃ ghoṣastridivamaspṛśat || 15 ||

ठहरने के स्थान जलाते हुए, तीर्थ में स्नान करते हुए और सामान उठाते हुए लोगों का कोलाहल तीसरे लोक (स्वर्ग) तक पहुँच गया। ^AI

ಬಿಡಾರಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವವರ, ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವವರ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳುವವರ ಗದ್ದಲವು ಮೂರನೆಯ ಲೋಕವನ್ನೂ ಮುಟ್ಟಿತು. ^AI

Shloka 16

पताकिन्यस्तु ता नावस्स्वयं दाशैरधिष्ठिताः ।
वहन्त्यो जनमारूढं तदा सम्पेतुराशुगाः ॥ 16 ॥

patākinyastu tā nāvassvayaṃ dāśairadhiṣṭhitāḥ |
vahantyo janamārūḍhaṃ tadā sampeturāśugāḥ || 16 ||

पताकाओं से युक्त वे नावें, जिन पर स्वयं नाविक सवार थे और जो चढ़े हुए लोगों को ले जा रही थीं, तब वायु के समान वेग से चलीं। ^AI

ಪತಾಕೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ದೋಣಿಗಳು, ಹುಟ್ಟುಗಾರರಿಂದ ತಾವೇ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಏರಿದ ಜನರನ್ನು ಹೊತ್ತು ಶೀಘ್ರಗಾಮಿಗಳಾಗಿ ಆಗ ಹೊರಟವು. ^AI

Shloka 17

नारीणामभिपूर्णा स्तु काश्चित् काश्चिच्च वाजिनाम् ।
काश्चिदत्र वहन्ति स्म यानयुग्यं महाधनम् ॥ 17 ॥

nārīṇāmabhipūrṇā stu kāścit kāścicca vājinām |
kāścidatra vahanti sma yānayugyaṃ mahādhanam || 17 ||

कुछ नावें स्त्रियों से भरी हुई थीं, कुछ घोड़ों से, और कुछ वहाँ बहुत धन से युक्त गाड़ियों की जोड़ी को ढो रही थीं। ^AI

ಕೆಲವು ದೋಣಿಗಳು ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು, ಕೆಲವು ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು; ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಇಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬಂಡಿ-ಜೋಡಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ಸಾಗಿದವು. ^AI

Shloka 18

ता स्स्म गत्वा परं तीरमवरोप्य च तं जनम् ।
निवृत्ताः काण्डचित्राणि क्रियन्ते दाशबन्धुभिः ॥ 18 ॥

tā ssma gatvā paraṃ tīramavaropya ca taṃ janam |
nivṛttāḥ kāṇḍacitrāṇi kriyante dāśabandhubhiḥ || 18 ||

वे (नावें) उस जनसमूह को लेकर गंगा के उस पार गईं और वहाँ उन लोगों को उतारकर लौट आईं; तब दाशबन्धु (नाविक) लकड़ी के चित्र-चिह्न बनाने लगे ॥ 18 ॥ ^AI

ಅವರು ಆ ದೊಡ್ಡ ಜನಸಮೂಹವನ್ನು ದೋಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಚೆಯ ದಡಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಿ, ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬಂದು, ದಾಶಬಂಧುಗಳಿಂದ (ದೋಣಿಯವರಿಂದ) ಕಾಂಡಚಿತ್ರಗಳನ್ನು (ದೋಣಿಗಳ ಅಲಂಕಾರ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು) ಬರೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ^AI

Shloka 19

सवैजयन्तास्तु गजा गजारोहप्रचोदिताः ।
तरन्त स्स्म प्रकाशन्ते सध्वजा इव पर्वताः ॥ 19 ॥

savaijayantāstu gajā gajārohapracoditāḥ |
taranta ssma prakāśante sadhvajā iva parvatāḥ || 19 ||

वैजयन्ती (ध्वजा) से युक्त हाथियों पर महावतों के चलाने से वे हाथी गंगा पार करते हुए ध्वजा सहित पर्वतों के समान शोभा पाते थे ॥ 19 ॥ ^AI

ವಿಜಯಪತಾಕೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆನೆಗಳು, ಮಾವಟಿಗರಿಂದ ಪ್ರಚೋದಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ನದಿಯನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾ, ಪತಾಕೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ^AI

Shloka 20

नावस्त्वारुरुहुश्चान्ये प्लवैस्तेरु स्तथापरे ।
अन्ये कुम्भघटैस्तेरुरन्येतेरुश्च बाहुभिः ॥ 20 ॥

nāvastvāruruhuścānye plavaisteru stathāpare |
anye kumbhaghaṭaisteruranyeteruśca bāhubhiḥ || 20 ||

कुछ लोग नावों पर चढ़े, कुछ लोग बेड़ों (प्लव) से तैर गए, कुछ घड़ों और मटकों के सहारे पार हुए और कुछ अपनी भुजाओं के बल से तैर गए ॥ 20 ॥ ^AI

ಬೇರೆ ಕೆಲವರು ದೋಣಿಗಳನ್ನು ಏರಿದರು; ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ತೆಪ್ಪಗಳಿಂದ ದಾಟಿದರು; ಬೇರೆ ಕೆಲವರು ಮಡಕೆಗಳಿಂದ (ಕುಂಭಗಳಿಂದ) ದಾಟಿದರು; ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಬಾಹುಗಳಿಂದಲೇ ಈಜಿ ದಾಟಿದರು. ^AI

Shloka 21

सा पुण्या ध्वजिनी गङ्गां दाशैस्सन्तारिता स्वयम् ।
मैत्रे मुहूर्ते प्रययौ प्रयागवनमुत्तमम् ॥ 21 ॥

sā puṇyā dhvajinī gaṅgāṃ dāśaissantāritā svayam |
maitre muhūrte prayayau prayāgavanamuttamam || 21 ||

वह पुण्यमयी सेना दाशों (नाविकों) द्वारा स्वयं गंगा के पार उतारी गई और मैत्र नामक शुभ मुहूर्त में उत्तम प्रयागवन की ओर चल पड़ी ॥ 21 ॥ ^AI

ಪವಿತ್ರವಾದ ಆ ಸೈನ್ಯವು ದಾಶರಿಂದ ತಾನೇ ದಾಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಮೈತ್ರ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಪ್ರಯಾಗವನಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿತು. ^AI

Shloka 22

आश्वासयित्वा च चमूं महात्मा निवेशयित्वा च यथोपजोषम् ।
द्रष्टुं भरद्वाजमृषिप्रवर्य मृत्विग्वृतस्सन्भरतः प्रतस्थे ॥ 22 ॥

āśvāsayitvā ca camūṃ mahātmā niveśayitvā ca yathopajoṣam |
draṣṭuṃ bharadvājamṛṣipravarya mṛtvigvṛtassanbharataḥ pratasthe || 22 ||

महात्मा भरत ने सेना को आश्वस्त किया और उसे यथायोग्य ठिकाने पर ठहराया; फिर ऋत्विजों (पुरोहितों) से घिरे हुए वे ऋषिश्रेष्ठ भरद्वाज के दर्शन के लिए चल पड़े ॥ 22 ॥ ^AI

ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಭರತನು ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಂತೆ ಬೀಡು ಬಿಡಿಸಿ, ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭರದ್ವಾಜರನ್ನು ನೋಡಲು ಋತ್ವಿಜರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿ ಹೊರಟನು. ^AI

Shloka 23

स ब्राह्मणस्याऽश्रममभ्युपेत्य महात्मनो देवपुरोहितस्य ।
ददर्श रम्योटजवृक्षषण्डं महद्वनं विप्रवरस्य रम्यम् ॥ 23 ॥

sa brāhmaṇasyā'śramamabhyupetya mahātmano devapurohitasya |
dadarśa ramyoṭajavṛkṣaṣaṇḍaṃ mahadvanaṃ vipravarasya ramyam || 23 ||

वे महात्मा देवपुरोहित (भरद्वाज) के ब्राह्मण-आश्रम के पास पहुँचे और उस विप्रवर के सुंदर कुटी और वृक्षों के समूह से युक्त उस विशाल, मनोहर वन को देखा ॥ 23 ॥ ^AI

ಅವನು ದೇವಪುರೋಹಿತನಾದ (ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಮಗನಾದ) ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ಆ ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠನ ಸುಂದರವಾದ ಪರ್ಣಶಾಲೆ ಮತ್ತು ವೃಕ್ಷಸಮೂಹಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಮನೋಹರವಾದ ದೊಡ್ಡ ವನವನ್ನು ಕಂಡನು. ^AI

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये अयोध्याकाण्डे एकोननवतितमस्सर्गः ॥

Sanskrit — Devanagari (original)

श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे अयोध्याकाण्डम् ।

अथ एकोननवतितमस्सर्गः ।

उष्य रात्रिं तु तत्रैव गङ्गाकूले स राघवः ।

भरतः काल्यमुत्थाय शत्रुघ्नमिदमब्रवीत् ॥ 1 ॥

शत्रुघ्नोत्तिष्ठ किं शेषे निषादाधिपतिं गुहम् ।

शीघ्रमानय भद्रं ते तारयिष्यति वाहिनीम् ॥ 2 ॥

जागर्मि नाहं स्वपिमि तमेवाऽर्यं विचिन्तयन् ।

इत्येवमब्रवीद्भ्रात्ता शत्रुघ्नोऽपि प्रचोदितः ॥ 3 ॥

इति संवदतोरेवमन्योन्यं नरसिंहयोः ।

आगम्य प्राञ्जलिः काले गुहो भरतमब्रवीत् ॥ 4 ॥

कच्चित्सुखं नदीतीरेऽवात्सीः काकुत्स्थ शर्वरीम् ।

कच्चित्ते सह सैन्यस्य तावत्सर्वमनामयम् ॥ 5 ॥

गुहस्य वचनं श्रुत्वा तत्तु स्नेहादुदीरितम् ।

रामस्यानुवशो वाक्यं भरतोऽपीदमब्रवीत् ॥ 6 ॥

सुखा न श्शर्वरी राजन् पूजिताश्चापि ते वयम् ।

गङ्गां तु नौभिर्बह्वीभिर्दाशास्सन्तारयन्तु नः ॥ 7 ॥

ततो गुह स्सन्त्वरितं श्रुत्वा भरतशासनम् ।

प्रति प्रविश्य नगरं तं ज्ञातिजनमब्रवीत् ॥ 8 ॥

उत्तिष्ठत प्रबुध्यध्वं भद्रमस्तु च वस्सदा ।

नाव स्समनुकर्षध्वं तारयिष्याम वाहिनीम् ॥ 9 ॥

ते तथोक्ता स्समुत्थाय त्वरिता राजशासनात् ।

पञ्चनावां शतान्याशु समानिन्युस्समन्ततः ॥ 10 ॥

अन्या स्स्वस्तिकविज्ञेया महाघण्टाधरा वराः ।

शोभमानाः पताकाभिर्युक्तवातास्सुसंहताः ॥ 11 ॥

तत स्स्वस्तिकविज्ञेयां पाण्डुकम्बलसंवृताम् ।

सनन्दिघोषां कल्याणीं गुहो नावमुपाहरत् ॥ 12 ॥

तामारुरोह भरतश्शत्रुघ्नश्च महाबलः ।

कौसल्या च सुमित्रा च याश्चान्या राजयोषितः ॥ 13 ॥

पुरोहितश्च तत्पूर्वं गुरवो ब्राह्मणाश्च ये ।

अनन्तरं राजदारास्तदैव शकटापणाः ॥ 14 ॥

आवासमादीपयतां तीर्थं चाप्यवगाहताम् ।

भाण्डानि चाददानानां घोषस्त्रिदिवमस्पृशत् ॥ 15 ॥

पताकिन्यस्तु ता नावस्स्वयं दाशैरधिष्ठिताः ।

वहन्त्यो जनमारूढं तदा सम्पेतुराशुगाः ॥ 16 ॥

नारीणामभिपूर्णा स्तु काश्चित् काश्चिच्च वाजिनाम् ।

काश्चिदत्र वहन्ति स्म यानयुग्यं महाधनम् ॥ 17 ॥

ता स्स्म गत्वा परं तीरमवरोप्य च तं जनम् ।

निवृत्ताः काण्डचित्राणि क्रियन्ते दाशबन्धुभिः ॥ 18 ॥

सवैजयन्तास्तु गजा गजारोहप्रचोदिताः ।

तरन्त स्स्म प्रकाशन्ते सध्वजा इव पर्वताः ॥ 19 ॥

नावस्त्वारुरुहुश्चान्ये प्लवैस्तेरु स्तथापरे ।

अन्ये कुम्भघटैस्तेरुरन्येतेरुश्च बाहुभिः ॥ 20 ॥

सा पुण्या ध्वजिनी गङ्गां दाशैस्सन्तारिता स्वयम् ।

मैत्रे मुहूर्ते प्रययौ प्रयागवनमुत्तमम् ॥ 21 ॥

आश्वासयित्वा च चमूं महात्मा निवेशयित्वा च यथोपजोषम् ।

द्रष्टुं भरद्वाजमृषिप्रवर्य मृत्विग्वृतस्सन्भरतः प्रतस्थे ॥ 22 ॥

स ब्राह्मणस्याऽश्रममभ्युपेत्य महात्मनो देवपुरोहितस्य ।

ददर्श रम्योटजवृक्षषण्डं महद्वनं विप्रवरस्य रम्यम् ॥ 23 ॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Devanagari script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

2.89 अयोध्याकाण्ड - एकोननवतितम सर्गः