Ashtavakra Gita Chapter 1 — Tamil Script

⚠️ AI-generated translation — the Gujarati meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Gujarati

અષ્ટાવક્ર ગીતાના પ્રથમ અધ્યાયમાં જનક રાજા જ્ઞાન, મુક્તિ અને વૈરાગ્ય કેવી રીતે પ્રાપ્ત થાય તે પૂછે છે. અષ્ટાવક્ર ઉત્તર આપે છે કે વિષયોને વિષના જેવા ત્યજીને ક્ષમા, સરળતા, દયા, સંતોષ અને સત્યનું અમૃતના જેવું સેવન કરવું જોઈએ. તે શીખવે છે કે મનુષ્ય ન દેહ છે, ન વર્ણ કે આશ્રમ છે, પરંતુ અસંગ, નિરાકાર અને વિશ્વના સાક્ષીરૂપ ચિદ્રૂપ આત્મા છે; ધર્મ-અધર્મ અને સુખ-દુઃખ મનના છે, આત્માના નથી. 'હું કર્તા છું' એવા અહંકારરૂપ સર્પને 'હું કર્તા નથી' એવા વિશ્વાસરૂપ અમૃતથી દૂર કરીને, દેહાભિમાનના પાશને જ્ઞાનરૂપ તલવારથી કાપીને સુખી થવાનું કહેવામાં આવ્યું છે. અંતે આત્મા સાક્ષી, સર્વવ્યાપી, પૂર્ણ અને એક છે — જેમ એક જ આકાશ ઘટમાં બહાર અને અંદર રહે છે તેમ બ્રહ્મ સર્વ ભૂતસમૂહમાં છે.

AI-generated · not yet verified

The Gujarati meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

॥ ஶ்ரீ ॥

அத ஶ்ரீமதஷ்டாவக்ரகீதா ப்ராரப்யதே ॥

ஜநக உவாச ॥

Verse 1-1

கதம் ஜ்ஞாநமவாப்நோதி கதம் முக்திர்பவிஷ்யதி ।
வைராக்யம் ச கதம் ப்ராப்தமேதத் ப்ரூஹி மம ப்ரபோ ॥ 1-1॥

kathaṃ jñānamavāpnoti kathaṃ muktirbhaviṣyati |
vairāgyaṃ ca kathaṃ prāptametad brūhi mama prabho || 1-1||

જનકે કહ્યું: હે પ્રભો, જ્ઞાન કેવી રીતે પ્રાપ્ત થાય છે, મુક્તિ કેવી રીતે થશે અને વૈરાગ્ય કેવી રીતે પ્રાપ્ત થાય છે — આ મને કહો. ^AI

அஷ்டாவக்ர உவாச ॥

Verse 1-2

முக்திமிச்சஸி சேத்தாத விஷயாந் விஷவத்த்யஜ ।
க்ஷமார்ஜவதயாதோஷஸத்யம் பீயூஷவத் பஜ ॥ 1-2॥

muktimicchasi cettāta viṣayān viṣavattyaja |
kṣamārjavadayātoṣasatyaṃ pīyūṣavad bhaja || 1-2||

અષ્ટાવક્રે કહ્યું: હે વત્સ, જો તમે મુક્તિ ઇચ્છો છો તો વિષયોને વિષના જેવા ત્યજી દો; અને ક્ષમા, સરળતા, દયા, સંતોષ અને સત્યનું અમૃતના જેવું સેવન કરો. ^AI

Verse 1-3

ந ப்ரு'த்வீ ந ஜலம் நாக்நிர்ந வாயுர்த்யௌர்ந வா பவாந் ।
ஏஷாம் ஸாக்ஷிணமாத்மாநம் சித்ரூபம் வித்தி முக்தயே ॥ 1-3॥

na pṛthvī na jalaṃ nāgnirna vāyurdyaurna vā bhavān |
eṣāṃ sākṣiṇamātmānaṃ cidrūpaṃ viddhi muktaye || 1-3||

તમે ન પૃથ્વી છો, ન જળ, ન અગ્નિ, ન વાયુ, ન આકાશ અને ન તો તમે (આ દેહ) છો. મુક્તિ માટે આ સર્વના સાક્ષીરૂપ, ચિદ્રૂપ આત્માને જાણો. ^AI

Verse 1-4

யதி தேஹம் ப்ரு'தக் க்ரு'த்ய சிதி விஶ்ராம்ய திஷ்டஸி ।
அதுநைவ ஸுகீ ஶாந்தோ பந்தமுக்தோ பவிஷ்யஸி ॥ 1-4॥

yadi dehaṃ pṛthak kṛtya citi viśrāmya tiṣṭhasi |
adhunaiva sukhī śānto bandhamukto bhaviṣyasi || 1-4||

જો તમે દેહને અલગ કરીને ચૈતન્યમાં વિશ્રામ લઈને સ્થિત થાઓ, તો અત્યારે જ સુખી, શાંત અને બંધનમુક્ત થઈ જશો. ^AI

Verse 1-5

ந த்வம் விப்ராதிகோ வர்ணோ நாஶ்ரமீ நாக்ஷகோசரஃ ।
அஸங்கோऽஸி நிராகாரோ விஶ்வஸாக்ஷீ ஸுகீ பவ ॥ 1-5॥

na tvaṃ viprādiko varṇo nāśramī nākṣagocaraḥ |
asaṅgo'si nirākāro viśvasākṣī sukhī bhava || 1-5||

તમે ન બ્રાહ્મણાદિ વર્ણ છો, ન આશ્રમી છો, ન તો ઇન્દ્રિયોના વિષય છો. તમે અસંગ, નિરાકાર અને વિશ્વના સાક્ષી છો — સુખી થાઓ. ^AI

Verse 1-6

தர்மாதர்மௌ ஸுகம் துஃகம் மாநஸாநி ந தே விபோ ।
ந கர்தாஸி ந போக்தாஸி முக்த ஏவாஸி ஸர்வதா ॥ 1-6॥

dharmādharmau sukhaṃ duḥkhaṃ mānasāni na te vibho |
na kartāsi na bhoktāsi mukta evāsi sarvadā || 1-6||

હે વિભો, ધર્મ-અધર્મ, સુખ-દુઃખ — આ બધા મનના છે, તમારા નથી. તમે ન કર્તા છો અને ન ભોક્તા છો; તમે સદાય મુક્ત જ છો. ^AI

Verse 1-7

ஏகோ த்ரஷ்டாஸி ஸர்வஸ்ய முக்தப்ராயோऽஸி ஸர்வதா ।
அயமேவ ஹி தே பந்தோ த்ரஷ்டாரம் பஶ்யஸீதரம் ॥ 1-7॥

eko draṣṭāsi sarvasya muktaprāyo'si sarvadā |
ayameva hi te bandho draṣṭāraṃ paśyasītaram || 1-7||

તમે સર્વના એક જ દ્રષ્ટા છો અને સદાય મુક્ત જેવા છો. આ જ તમારું બંધન છે કે તમે દ્રષ્ટા સિવાય બીજા કોઈને દ્રષ્ટા તરીકે જુઓ છો. ^AI

Verse 1-8

அஹம் கர்தேத்யஹம்மாநமஹாக்ரு'ஷ்ணாஹிதம்ஶிதஃ ।
நாஹம் கர்தேதி விஶ்வாஸாம்ரு'தம் பீத்வா ஸுகம் சர ॥ 1-8॥

ahaṃ kartetyahammānamahākṛṣṇāhidaṃśitaḥ |
nāhaṃ karteti viśvāsāmṛtaṃ pītvā sukhaṃ cara || 1-8||

'હું કર્તા છું' એવા અહંકારરૂપ મહાકાળા સર્પથી ડંખાયેલા તમે 'હું કર્તા નથી' એવા વિશ્વાસરૂપ અમૃતને પીને સુખપૂર્વક વિચરો. ^AI

Verse 1-9

ஏகோ விஶுத்தபோதோऽஹமிதி நிஶ்சயவஹ்நிநா ।
ப்ரஜ்வால்யாஜ்ஞாநகஹநம் வீதஶோகஃ ஸுகீ பவ ॥ 1-9॥

eko viśuddhabodho'hamiti niścayavahninā |
prajvālyājñānagahanaṃ vītaśokaḥ sukhī bhava || 1-9||

‘હું એક, શુદ્ધ જ્ઞાનસ્વરૂપ છું’ — એવા નિશ્ચયરૂપ અગ્નિથી અજ્ઞાનના ગાઢ વનને બાળી નાખીને, શોકરહિત થઈને સુખી થા. ^AI

Verse 1-10

யத்ர விஶ்வமிதம் பாதி கல்பிதம் ரஜ்ஜுஸர்பவத் ।
ஆநந்தபரமாநந்தஃ ஸ போதஸ்த்வம் ஸுகம் பவ ॥ 1-10॥

yatra viśvamidaṃ bhāti kalpitaṃ rajjusarpavat |
ānandaparamānandaḥ sa bodhastvaṃ sukhaṃ bhava || 1-10||

જેમાં આ સમગ્ર વિશ્વ દોરીમાં સર્પની જેમ કલ્પિત ભાસે છે, તે આનંદસ્વરૂપ, પરમાનંદસ્વરૂપ બોધ તું જ છે; સુખી થા. ^AI

Verse 1-11

முக்தாபிமாநீ முக்தோ ஹி பத்தோ பத்தாபிமாந்யபி ।
கிம்வதந்தீஹ ஸத்யேயம் யா மதிஃ ஸா கதிர்பவேத் ॥ 1-11॥

muktābhimānī mukto hi baddho baddhābhimānyapi |
kiṃvadantīha satyeyaṃ yā matiḥ sā gatirbhavet || 1-11||

મુક્ત હોવાનો અભિમાન ધરાવનાર મુક્ત જ છે, અને બદ્ધ હોવાનો અભિમાન ધરાવનાર બદ્ધ જ છે; આ લોકમાં આ કહેવત સાચી છે — જેવી તારી બુદ્ધિ હોય તેવી જ તારી ગતિ થાય છે. ^AI

Verse 1-12

ஆத்மா ஸாக்ஷீ விபுஃ பூர்ண ஏகோ முக்தஶ்சிதக்ரியஃ ।
அஸங்கோ நிஃஸ்ப்ரு'ஹஃ ஶாந்தோ ப்ரமாத்ஸம்ஸாரவாநிவ ॥ 1-12॥

ātmā sākṣī vibhuḥ pūrṇa eko muktaścidakriyaḥ |
asaṅgo niḥspṛhaḥ śānto bhramātsaṃsāravāniva || 1-12||

આત્મા સાક્ષી છે, સર્વવ્યાપી છે, પૂર્ણ છે, એક છે, મુક્ત છે, ચિત્સ્વરૂપ છે અને ક્રિયારહિત છે; તે અસંગ છે, નિઃસ્પૃહ છે, શાંત છે, છતાં ભ્રમથી સંસારવાળો જેવો ભાસે છે. ^AI

Verse 1-13

கூடஸ்தம் போதமத்வைதமாத்மாநம் பரிபாவய ।
ஆபாஸோऽஹம் ப்ரமம் முக்த்வா பாவம் பாஹ்யமதாந்தரம் ॥ 1-13॥

kūṭasthaṃ bodhamadvaitamātmānaṃ paribhāvaya |
ābhāso'haṃ bhramaṃ muktvā bhāvaṃ bāhyamathāntaram || 1-13||

બહારના અને અંદરના ભાવને તથા ‘હું આભાસ છું’ એવા ભ્રમને છોડીને, અદ્વૈત બોધસ્વરૂપ, કૂટસ્થ આત્માનું ચિંતન કર. ^AI

Verse 1-14

தேஹாபிமாநபாஶேந சிரம் பத்தோऽஸி புத்ரக ।
போதோऽஹம் ஜ்ஞாநகட்கேந தந்நிக்ரு'த்ய ஸுகீ பவ ॥ 1-14॥

dehābhimānapāśena ciraṃ baddho'si putraka |
bodho'haṃ jñānakhaḍgena tannikṛtya sukhī bhava || 1-14||

વત્સ, તું દેહાભિમાનના પાશથી ચિરકાળથી બદ્ધ છે; ‘હું બોધસ્વરૂપ છું’ — એ જ્ઞાનરૂપ તલવારથી તે પાશને કાપી નાખીને સુખી થા. ^AI

Verse 1-15

நிஃஸங்கோ நிஷ்க்ரியோऽஸி த்வம் ஸ்வப்ரகாஶோ நிரஞ்ஜநஃ ।
அயமேவ ஹி தே பந்தஃ ஸமாதிமநுதிஷ்டஸி ॥ 1-15॥

niḥsaṅgo niṣkriyo'si tvaṃ svaprakāśo nirañjanaḥ |
ayameva hi te bandhaḥ samādhimanutiṣṭhasi || 1-15||

તું અસંગ છે, નિષ્ક્રિય છે, સ્વપ્રકાશ છે અને નિરંજન છે; છતાં તું સમાધિનું અનુષ્ઠાન કરે છે — આ જ તારો બંધ છે. ^AI

Verse 1-16

த்வயா வ்யாப்தமிதம் விஶ்வம் த்வயி ப்ரோதம் யதார்ததஃ ।
ஶுத்தபுத்தஸ்வரூபஸ்த்வம் மா கமஃ க்ஷுத்ரசித்ததாம் ॥ 1-16॥

tvayā vyāptamidaṃ viśvaṃ tvayi protaṃ yathārthataḥ |
śuddhabuddhasvarūpastvaṃ mā gamaḥ kṣudracittatām || 1-16||

આ સમગ્ર વિશ્વ તારાથી વ્યાપ્ત છે અને યથાર્થ રીતે તારામાં જ પ્રોત છે; તું શુદ્ધ જ્ઞાનસ્વરૂપ છે, તું ક્ષુદ્ર ચિત્તતાને પામીશ નહીં. ^AI

Verse 1-17

நிரபேக்ஷோ நிர்விகாரோ நிர்பரஃ ஶீதலாஶயஃ ।
அகாதபுத்திரக்ஷுப்தோ பவ சிந்மாத்ரவாஸநஃ ॥ 1-17॥

nirapekṣo nirvikāro nirbharaḥ śītalāśayaḥ |
agādhabuddhirakṣubdho bhava cinmātravāsanaḥ || 1-17||

નિરપેક્ષ થઈ જા, નિર્વિકાર થઈ જા, પૂર્ણ થઈ જા, શીતળ આશયવાળો થઈ જા. અગાધ બુદ્ધિવાળો અને અક્ષુબ્ધ થઈ જા; ચિન્માત્રની વાસનાવાળો થઈ જા. ^AI

Verse 1-18

ஸாகாரமந்ரு'தம் வித்தி நிராகாரம் து நிஶ்சலம் ।
ஏதத்தத்த்வோபதேஶேந ந புநர்பவஸம்பவஃ ॥ 1-18॥

sākāramanṛtaṃ viddhi nirākāraṃ tu niścalam |
etattattvopadeśena na punarbhavasambhavaḥ || 1-18||

સાકારને અનૃત જાણ; નિરાકારને નિશ્ચળ જાણ. આ તત્ત્વોપદેશથી ફરી ભવસંભવ થતો નથી. ^AI

Verse 1-19

யதைவாதர்ஶமத்யஸ்தே ரூபேऽந்தஃ பரிதஸ்து ஸஃ ।
ததைவாऽஸ்மிந் ஶரீரேऽந்தஃ பரிதஃ பரமேஶ்வரஃ ॥ 1-19॥

yathaivādarśamadhyasthe rūpe'ntaḥ paritastu saḥ |
tathaivā'smin śarīre'ntaḥ paritaḥ parameśvaraḥ || 1-19||

જેમ અરીસાની અંદર રહેલા રૂપમાં તે (પ્રતિબિંબ) અંદર અને બહાર બંને રીતે હોય છે, તેમ આ શરીરમાં અંદર અને બહાર પરમેશ્વર છે. ^AI

Verse 1-20

ஏகம் ஸர்வகதம் வ்யோம பஹிரந்தர்யதா கடே ।
நித்யம் நிரந்தரம் ப்ரஹ்ம ஸர்வபூதகணே ததா ॥ 1-20॥

ekaṃ sarvagataṃ vyoma bahirantaryathā ghaṭe |
nityaṃ nirantaraṃ brahma sarvabhūtagaṇe tathā || 1-20||

જેમ એક જ આકાશ સર્વવ્યાપી છે, ઘટમાં બહાર અને અંદર રહે છે, તેમ નિત્ય અને નિરંતર બ્રહ્મ સર્વ ભૂતસમૂહમાં છે. ^AI

Sanskrit — Devanagari (original)

॥ श्री ॥

अथ श्रीमदष्टावक्रगीता प्रारभ्यते ॥

जनक उवाच ॥

कथं ज्ञानमवाप्नोति कथं मुक्तिर्भविष्यति ।

वैराग्यं च कथं प्राप्तमेतद् ब्रूहि मम प्रभो ॥ 1-1॥

अष्टावक्र उवाच ॥

मुक्तिमिच्छसि चेत्तात विषयान् विषवत्त्यज ।

क्षमार्जवदयातोषसत्यं पीयूषवद् भज ॥ 1-2॥

न पृथ्वी न जलं नाग्निर्न वायुर्द्यौर्न वा भवान् ।

एषां साक्षिणमात्मानं चिद्रूपं विद्धि मुक्तये ॥ 1-3॥

यदि देहं पृथक् कृत्य चिति विश्राम्य तिष्ठसि ।

अधुनैव सुखी शान्तो बन्धमुक्तो भविष्यसि ॥ 1-4॥

न त्वं विप्रादिको वर्णो नाश्रमी नाक्षगोचरः ।

असङ्गोऽसि निराकारो विश्वसाक्षी सुखी भव ॥ 1-5॥

धर्माधर्मौ सुखं दुःखं मानसानि न ते विभो ।

न कर्तासि न भोक्तासि मुक्त एवासि सर्वदा ॥ 1-6॥

एको द्रष्टासि सर्वस्य मुक्तप्रायोऽसि सर्वदा ।

अयमेव हि ते बन्धो द्रष्टारं पश्यसीतरम् ॥ 1-7॥

अहं कर्तेत्यहम्मानमहाकृष्णाहिदंशितः ।

नाहं कर्तेति विश्वासामृतं पीत्वा सुखं चर ॥ 1-8॥

एको विशुद्धबोधोऽहमिति निश्चयवह्निना ।

प्रज्वाल्याज्ञानगहनं वीतशोकः सुखी भव ॥ 1-9॥

यत्र विश्वमिदं भाति कल्पितं रज्जुसर्पवत् ।

आनन्दपरमानन्दः स बोधस्त्वं सुखं भव ॥ 1-10॥

मुक्ताभिमानी मुक्तो हि बद्धो बद्धाभिमान्यपि ।

किंवदन्तीह सत्येयं या मतिः सा गतिर्भवेत् ॥ 1-11॥

आत्मा साक्षी विभुः पूर्ण एको मुक्तश्चिदक्रियः ।

असङ्गो निःस्पृहः शान्तो भ्रमात्संसारवानिव ॥ 1-12॥

कूटस्थं बोधमद्वैतमात्मानं परिभावय ।

आभासोऽहं भ्रमं मुक्त्वा भावं बाह्यमथान्तरम् ॥ 1-13॥

देहाभिमानपाशेन चिरं बद्धोऽसि पुत्रक ।

बोधोऽहं ज्ञानखड्गेन तन्निकृत्य सुखी भव ॥ 1-14॥

निःसङ्गो निष्क्रियोऽसि त्वं स्वप्रकाशो निरञ्जनः ।

अयमेव हि ते बन्धः समाधिमनुतिष्ठसि ॥ 1-15॥

त्वया व्याप्तमिदं विश्वं त्वयि प्रोतं यथार्थतः ।

शुद्धबुद्धस्वरूपस्त्वं मा गमः क्षुद्रचित्तताम् ॥ 1-16॥

निरपेक्षो निर्विकारो निर्भरः शीतलाशयः ।

अगाधबुद्धिरक्षुब्धो भव चिन्मात्रवासनः ॥ 1-17॥

साकारमनृतं विद्धि निराकारं तु निश्चलम् ।

एतत्तत्त्वोपदेशेन न पुनर्भवसम्भवः ॥ 1-18॥

यथैवादर्शमध्यस्थे रूपेऽन्तः परितस्तु सः ।

तथैवाऽस्मिन् शरीरेऽन्तः परितः परमेश्वरः ॥ 1-19॥

एकं सर्वगतं व्योम बहिरन्तर्यथा घटे ।

नित्यं निरन्तरं ब्रह्म सर्वभूतगणे तथा ॥ 1-20॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Tamil script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

அஷ்டாவக்ர கீதா ப்ரதமோऽத்யாயஃ