📚 Valmiki Ramayana · Sundara Kanda

5.68 sundarakāṇḍa - aṣṭaṣaṣṭitama sargaḥ

Sarga 68

✍️ Author Maharishi Valmiki 🖋️ Latin script 🔢 29 verses 23 views
📄 Download PDF
⚠️ AI-generated translation — the Nepali meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.
Summary — Nepali
सुन्दरकाण्डको अष्टषष्टितम सर्गमा हनुमान्‌ले सीतालाई रामको स्नेह र आफ्नो अनुमतिका कारण भेटेर रावणलाई मारेर रामलाई चाँडै ल्याउने आश्वासन दिनुहुन्छ। सीताले वानर र भालु सेनाले दुर्लङ्घ्य समुद्र कसरी तर्ने होला भनी शङ्का व्यक्त गर्नुहुन्छ र रामले एक्लै पनि रावणलाई मार्न सक्ने बताउनुहुन्छ। हनुमान्‌ले सुग्रीव र महाबली वानरहरूको पराक्रमको वर्णन गर्दै उनीहरू शीघ्र लङ्का आइपुग्ने र रामले रावणलाई मारी सीतालाई लैजाने विश्वास दिलाउनुहुन्छ। अन्तमा हनुमान्‌का शुभ वचनले सीता शान्त हुनुहुन्छ।

AI-generated · not yet verified

The Nepali meaning of each verse is shown below the verse.

⚠️ AI-generated translation — the Marathi meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.
Summary — Marathi
या सर्गात हनुमान सीतेला सांगतात की सुग्रीव आणि वानरसैन्य तिच्या साहाय्यासाठी दृढनिश्चयी आहेत. सीता मात्र समुद्र ओलांडण्याची क्षमता केवळ गरुड, हनुमान किंवा वायूला आहे अशी शंका व्यक्त करते आणि रामाने सैन्यासह रावणाचा वध करून तिला न्यावे असे सुचवते. हनुमान तिला धीर देतात की सुग्रीवाच्या आदेशाखालील वानर मनाच्या वेगाने जाऊ शकतात आणि ते लंकेवर येतील. तसेच राम व लक्ष्मण तिला लवकरच दिसतील आणि अयोध्येतील राज्याभिषेकही ती पाहील असे ते सांगतात. या कल्याणकारी वाणीने सीता शांत होते.

AI-generated · not yet verified

The Marathi meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —
śrīmadvālmīkīya rāmāyaṇe sundarakāṇḍam |
atha aṣṭaṣaṣṭitamassargaḥ |
Shloka 1
athāhamuttaraṃ devyā punarukta ssasambhramam |
tava snehānnaravyāghra sauhārdādanumānya vai || 1 ||

मग मी देवीच्या पुढील बोलण्याला पुन्हा घाईघाईने उत्तर दिले; हे नरश्रेष्ठा, तुझ्या स्नेहामुळे आणि सौहार्दामुळे तिला समजावून सांगितल्यावर ॥ 1 ॥ AI

अनि हे नरश्रेष्ठ! तिमीप्रतिको स्नेह र सौहार्दका कारण अनुमति दिएर मैले देवीका अगाडि फेरि हतारिँदै भनेँ — AI

Shloka 2
evaṃ bahuvidhaṃ vācyo rāmo dāśarathistvayā |
yathā māmāpnuyācchīghraṃ hatvā rāvaṇamāhave || 2 ||

हे दशरथपुत्र रामा, तू तिला अनेक प्रकारे असे सांगावे की, रावणाला युद्धात ठार मारून तू मला लवकर प्राप्त हो ॥ 2 ॥ AI

हे दशरथनन्दन राम! तिमीले यसरी धेरै प्रकारले भन्नू — जसरी युद्धमा रावणलाई मारेर मैले चाँडै तिमीलाई प्राप्त गरूँ। AI

Shloka 3
yadi vā manyase vīra vasaikāhamarindama |
kasmiṃścitsaṃvṛte deśe vikrāntaśśvo gamiṣyasi || 3 ||

किंवा हे वीरा, शत्रुदमना, तुला योग्य वाटले तर एखाद्या लपलेल्या ठिकाणी एक दिवस राहा आणि पराक्रमी होऊन उद्या निघून जा ॥ 3 ॥ AI

हे वीर र शत्रुदमन! यदि तिमी ठीक ठान्छौ भने कुनै गोप्य ठाउँमा एक दिन बस, वीरतापूर्वक भोलि प्रस्थान गर्नू। AI

Shloka 4
mama cāpyalpabhāgyāyāssānnidhyāttava vīryavan |
asya śokavipākasya muhūrtaṃ syādvimokṣaṇam || 4 ||

आणि हे वीर्यवाना, माझ्यासारख्या अल्पभाग्य स्त्रीला तुझ्या सान्निध्यामुळे या शोकाच्या परिणामातून क्षणभर का होईना सुटका मिळेल ॥ 4 ॥ AI

हे वीर्यवान्! मेरो अल्पभाग्यका कारण तिम्रो सान्निध्यले यो शोकको परिणामबाट एक क्षणको मुक्ति हुनेछ। AI

Shloka 5
gate hi tvayi vikrānte punarāgamanāya vai |
prāṇānāmapi sandeho mama syānnātra saṃśayaḥ || 5 ||

कारण हे पराक्रमी, तू परत येण्यासाठी निघून गेल्यावर माझ्या प्राणांचाही संशय राहील, यात शंका नाही ॥ 5 ॥ AI

हे वीर! तिमी फर्केर आउने उद्देश्यले प्रस्थान गरेपछि मेरा प्राणको पनि शङ्का हुनेछ, यसमा कुनै सन्देह छैन। AI

Shloka 6
tavādarśanajaśśoko bhūyo māṃ paritāpayet |
duḥkhādduḥkhaparābhūtāṃ durgatāṃ duḥkhabhāginīm || 6 ||

तुझ्या दर्शनाअभावी झालेला शोक मला पुन्हा अधिक जास्त जाळेल; मी आधीच दुःखाने पीडलेली, दुर्दशाग्रस्त आणि दुःखाचा भागीदार आहे ॥ 6 ॥ AI

तिम्रो दर्शन नपाउँदाको शोकले दुःखबाट दुःखले पराजित, दुर्गतिमा परेकी र दुःख भोगिरहेकी मलाई फेरि परिताप दिनेछ। AI

Shloka 7
ayaṃ ca vīra sandehastiṣṭhatīva mamāgrataḥ |
sumahāṃstvatsahāyeṣu haryṛkṣeṣu harīśvara || 7 ||

हे वीरा, हरीश्वरा, हा मोठा संशय माझ्यासमोर उभा राहिल्यासारखा वाटतो — तुझ्या सहाय्यक वानर व भल्लूकांविषयी ॥ 7 ॥ AI

हे वीर! हे हरिश्रेष्ठ! तिम्रा सहायक वानर र भालुहरूका विषयमा यो ठूलो सन्देह मेरा अगाडि उभिएको जस्तै छ। AI

Shloka 8
kathaṃ nu khalu duṣpāraṃ tariṣyanti mahodadhim |
tāni haryṛkṣasainyāni tau vā naravarātmajau || 8 ||

ते वानर व भल्लूक सैन्य आणि ते दोन नरश्रेष्ठांचे पुत्र हे दुस्तर महासागर कसा पार करतील? ॥ 8 ॥ AI

ती वानर र भालु सेनाहरू वा ती नरश्रेष्ठका पुत्रहरूले यो दुर्लङ्घ्य महासागर कसरी पार गर्ने होलान्? AI

Shloka 9
trayāṇāmeva bhūtānāṃ sāgarasyāsya laṅghane |
śaktissyādvainateyasya tava vā mārutasya vā || 9 ||

या समुद्राला ओलांडण्याची शक्ती केवळ तीनच प्राण्यांना आहे — गरुडाला, तुला किंवा वायूला. AI

यी तीन प्राणीहरू मध्ये — वैनतेय (गरुड), तिमी, वा मरुत (वायु) — मात्र यो सागर तर्न सक्ने शक्ति राख्छन् । AI

Shloka 10
tadasmin kāryaniryoge vīraivaṃ duratikrame |
kiṃ paśyasi samādhānaṃ brūhi kāryavidāṃ varaḥ || 10 ||

म्हणून या दुरतिक्रम अशा कार्याच्या निर्वाहासाठी, हे वीरा, तू कोणता उपाय पाहतोस, ते सांग; तू कार्यवेत्त्यांमध्ये श्रेष्ठ आहेस. AI

हे वीरा, यो दुरतिक्रम कार्य सम्पन्न गर्ने विषयमा तिमी के उपाय देख्छौ ? कार्यविद्हरूमा श्रेष्ठ भएका तिमी भन । AI

Shloka 11
kāmamasya tvamevaikaḥ kāryasya parisādhane |
paryāptaḥ paravīraghna yaśasyaste balodayaḥ || 11 ||

या कार्याच्या साधनासाठी तू एकटाच पुरेसा आहेस, हे परवीरघ्ना; तुझ्या बलाची वाढ कीर्तीकारक आहे. AI

हे परवीरघ्न, यो कार्य सिद्ध गर्न तिमी एक्लै पनि समर्थ छौ; तिम्रो बलको वृद्धि यशदायक हुनेछ । AI

Shloka 12
balai ssamagrairyadi māṃ hatvā rāvaṇamāhave |
vijayī svāṃ purīṃ rāmo nayettatsyādyaśaskaram || 12 ||

जर रामाने आपल्या सर्व सैन्यासह युद्धात रावणाला ठार मारून मला आपल्या नगरीला नेले, तर ते कीर्तिकर होईल. AI

यदि रामले सम्पूर्ण बलहरूसँग युद्धमा रावणलाई मारेर विजयी भई आफ्नो नगरीमा लगे, त्यो यशकर हुनेछ । AI

Shloka 13
yathā'haṃ tasya vīrasya vanādupadhinā hṛtā |
rakṣasā tadbhayādeva tathā nārhati rāghavaḥ || 13 ||

ज्याप्रमाणे मी या वीराच्या वनातून कपटाने राक्षसाकडून हिरण्यात आले, तसेच त्या भयामुळे राघवाने (असे वागणे) योग्य नाही. AI

जसरी मलाई त्यो वीर राक्षसले कपटले वनबाट हरण गर्‍यो, त्यसैको भयले गर्दा राघवले त्यस्तो गर्नु उचित हुँदैन । AI

Shloka 14
balaistu saṅkulāṃ kṛtvā laṅkāṃ parabalārdanaḥ |
māṃ nayedyadi kākutsthastattasya sadṛśaṃ bhavet || 14 ||

परंतु जर परबलार्दन काकुत्स्थाने लंकेला सैन्याने गजबजलेली करून मला नेले, तर ते त्याच्या सदृश होईल. AI

तर परबललाई पीडित गर्ने काकुत्स्थ (राम) ले बलहरूले लङ्कालाई व्याकुल बनाई मलाई लगे, त्यो उनको सदृश हुनेछ । AI

Shloka 15
tadyathā tasya vikrāntamanurūpaṃ mahātmanaḥ |
bhavedāhavaśūrasya tathā tvamupapādaya || 15 ||

म्हणून ज्याप्रमाणे महात्मा आणि आहवशूर अशा त्या रामाच्या पराक्रमाला अनुरूप होईल, तसे तू घडवून आण. AI

त्यसैले महात्मा, युद्धशूर उनको विक्रमको अनुरूप हुने गरी तिमी उपाय गर । AI

Shloka 16
tadarthopahitaṃ vākyaṃ praśritaṃ hetusaṃhitam |
niśamyāhaṃ tata śśeṣaṃ vākyamuttaramabruvam || 16 ||

मग त्या अर्थाला अनुसरून, नम्र, युक्तियुक्त असे तिचे वचन ऐकून मी उर्वरित उत्तरवचन बोललो. AI

त्यसपछि मैले उनको त्यो अर्थसँग सम्बद्ध, नम्र र हेतुयुक्त वचन सुनेर बाँकी उत्तर वचन भनेँ । AI

Shloka 17
devi haryṛkṣasainyānāmīśvaraḥ plavatāṃ varaḥ |
sugrīvassattvasampannastavārthe kṛtaniścayaḥ || 17 ||

हे देवी, हर्यक्ष (वानर व रीक्ष) सैन्याचा स्वामी, उडणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ, सत्त्वगुणसंपन्न असा सुग्रीव तुझ्या कार्यासाठी दृढनिश्चय केलेला आहे. AI

हे देवी! हरि र भालुहरूको सेनाका स्वामी, उड्नेहरूमध्ये श्रेष्ठ, बलवान् सुग्रीव तपाईंको कार्यका लागि दृढ निश्चय गरेर बसेका छन्। AI

Shloka 18
tasya vikramasampannāssattvavanto mahābalāḥ |
mana ssaṅkalpasampātā nideśe harayaḥ sthitāḥ || 18 ||

त्याच्या आदेशात पराक्रमसंपन्न, सत्त्ववान व महाबलवान असे वानर राहतात; त्यांची गती मनाच्या संकल्पाइतकी वेगवान आहे. AI

उनका पराक्रमले सम्पन्न, बलवान् र महाबली वानरहरू मनको संकल्प जति छिटो पुग्ने गति भएका छन् र उनको आदेशमा तत्पर छन्। AI

Shloka 19
yeṣāṃ nopari nādhastānna tiryaksajjate gatiḥ |
na ca karmasu sīdanti mahatsvamitatejasaḥ || 19 ||

ज्यांच्या गतीला वर, खाली किंवा तिरपे असे कोणतेही अडथळे नाहीत आणि जे अमिततेजस्वी असून मोठ्या कार्यांमध्येही थकत नाहीत. AI

जसको माथि, तल वा तिरछा कतै पनि गति अड्किँदैन, र जो अत्यन्त तेजस्वी भएर ठूला कार्यहरूमा कहिल्यै थकाइ मान्दैनन्। AI

Shloka 20
asakṛttairmahābhāgairvānarairbaladarpitaiḥ |
pradakṣiṇīkṛtā bhūmirvāyumārgānusāribhiḥ || 20 ||

अनेक वेळा महाभाग्यवान, बलदर्पित व वायुमार्गाने जाणाऱ्या वानरांनी पृथ्वीची प्रदक्षिणा केली आहे. AI

वायुमार्गको अनुसरण गर्ने, बल र दर्पले मत्त ती महाभाग्यशाली वानरहरूले पटक-पटक पृथ्वीलाई प्रदक्षिणा गरेका छन्। AI

Shloka 21
madviśiṣṭāśca tulyāśca santi tatra vanaukasaḥ |
mattaḥ pratyavaraḥ kaścinnāsti sugrīvasannidhau || 21 ||

तिथे माझ्यापेक्षा श्रेष्ठ व माझ्यासमान असे वनवासी आहेत; पण सुग्रीवाच्या जवळ माझ्यापेक्षा कनिष्ठ असा कोणीही नाही. AI

त्यहाँ मभन्दा श्रेष्ठ र मेरो बराबरका पनि वानरहरू छन्, तर सुग्रीवको नजिक मभन्दा कमजोर कोही पनि छैन। AI

Shloka 22
ahaṃ tāvadiha prāptaḥ kiṃ punaste mahābalāḥ |
na hi prakṛṣṭāḥ pretyante preṣyante hītare janāḥ || 22 ||

मी तर इथे आलो आहे; मग ते महाबलवान कसे न येतील? श्रेष्ठ जनांना पाठविले जात नाही, तर इतर (कनिष्ठ) जन पाठविले जातात. AI

म त यहाँसम्म आएको छु, ती महाबलीहरूको त कुरै छाड्नु। श्रेष्ठ जनहरूलाई सन्देशका लागि पठाइँदैन, अरू साधारण जनलाई मात्र पठाइन्छ। AI

Shloka 23
tadalaṃ paritāpena devi manyurvyapaitu te |
ekotpātena te laṅkāmeṣyanti hariyūthapāḥ || 23 ||

म्हणून खंत पुरेशी; हे देवी, तुझा राग दूर होवो. एका उत्पातानेच (प्रयत्नानेच) वानरसेनापती तुझ्या लंकेकडे येतील. AI

त्यसैले हे देवी! शोक गर्नु व्यर्थ छ, तपाईंको मनको क्रोध हटाओ। एकै पटकको आक्रमणले नै वानरसेनाका नायकहरू लङ्कामा आइपुग्नेछन्। AI

Shloka 24
mama pṛṣṭhagatau tau ca candrasūryāvivoditau |
tvatsakāśaṃ mahābhāge nṛsiṃhāvāgamiṣyataḥ || 24 ||

माझ्या पाठीमागे उदित झालेल्या चंद्र-सूर्यांप्रमाणे ते दोन महाभाग्यवान नृसिंह (नरश्रेष्ठ) तुझ्याजवळ येतील. AI

हे महाभागे! मेरो पछि लागेका ती दुई, उदाएका चन्द्र र सूर्यजस्तै, नरसिंहसमान तपाईंकहाँ आउनेछन्। AI

Shloka 25
arighnaṃ siṃhasaṅkāśaṃ kṣipraṃ drakṣyasi rāghavam |
lakṣmaṇaṃ ca dhanuṣpāṇiṃ laṅkādvāramupasthitam || 25 ||

शत्रूंचा नाश करणाऱ्या, सिंहासारख्या पराक्रमी राघवांना आणि हातात धनुष्य घेऊन लंकेच्या दरवाजाजवळ उभ्या असलेल्या लक्ष्मणाला तू लवकरच पाहशील. AI

तिमीले शीघ्रै शत्रुहन्ता, सिंहसदृश राघवलाई र हातमा धनु लिएका लक्ष्मणलाई लङ्काको ढोकामा उपस्थित देख्नेछौ। AI

Shloka 26
nakhadaṃṣṭrāyudhān vīrān siṃhaśārdūlavikramān |
vānarānvāraṇondrābhān kṣipraṃ drakṣasi saṅgatān || 26 ||

नखे व दात हीच आयुधे असलेल्या, सिंह व वाघांसारख्या पराक्रमाच्या, हत्तींसारख्या दिसणाऱ्या वीर वानरांना एकत्र आलेल्या तू लवकरच पाहशील. AI

नङ्ग्रा र दाँत नै अस्त्र बनाएका, वीर, सिंह र बाघजस्तो पराक्रम भएका, हात्तीका जस्ता शोभा भएका वानरहरूलाई तिमीले शीघ्रै एकसाथ भेला भएको देख्नेछौ। AI

Shloka 27
śailāmbudanikāśānāṃ laṅkāmalayasānuṣu |
nardatāṃ kapimukhyānāmacirācchroṣyasi svanam || 27 ||

पर्वत व मेघांसारखे दिसणाऱ्या, लंकेच्या मलय पर्वताच्या कड्यांवर गर्जना करणाऱ्या वानरश्रेष्ठांचा स्वन तू थोड्याच वेळात ऐकशील. AI

पर्वत र मेघसदृश शरीर भएका, लङ्काका मलय पर्वतका कान्लाहरूमा गर्जिरहेका कपिश्रेष्ठहरूको स्वर तिमीले चाँडै सुन्नेछौ। AI

Shloka 28
nivṛttavanavāsaṃ ca tvayā sārdhamarindamam |
abhiṣiktamayodhyāyāṃ kṣipraṃ drakṣyasi rāghavam || 28 ||

वनवासातून परतलेल्या, तुझ्यासह शत्रूंचा नाश करणाऱ्या राघवांचा अयोध्येतील राज्याभिषेक तू लवकरच पाहशील. AI

वनवासबाट फर्केका, तिम्रा साथमा रहेका, शत्रुदमन गर्ने राघवलाई अयोध्यामा अभिषिक्त भएको तिमीले शीघ्रै देख्नेछौ। AI

Shloka 29
tato mayā vāgbhiradīnabhāṣiṇā śivābhiriṣṭābhirabhiprasāditā |
jagāma śāntiṃ mama maithilātmajā tavāpi śokena tadābhipīḍitā || 29 ||

त्या वेळी दीन न बोलणाऱ्या माझ्या कल्याणकारक व प्रिय अशा वाणीने मी तिला प्रसन्न केले; तुझ्या शोकाने पीडित झालेली मैथिलीची कन्या शांत झाली. AI

तब दीनतारहित वाणी बोल्ने मैले शुभ र अभीष्ट वचनहरूद्वारा सान्त्वना दिएपछि मेरी मिथिलात्मजा (सीता) शान्त भइन्; त्यसबेला तिम्रो शोकले पीडित उनी पनि शान्त भइन्। AI

ityārṣe śrīmadrāmāyaṇe vālmīkīya ādikāvye sundarakāṇḍe aṣṭaṣaṣṭitamassargaḥ ||
Sanskrit — Devanagari (original)
श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे सुन्दरकाण्डम् ।
अथ अष्टषष्टितमस्सर्गः ।
अथाहमुत्तरं देव्या पुनरुक्त स्ससम्भ्रमम् ।
तव स्नेहान्नरव्याघ्र सौहार्दादनुमान्य वै ॥ 1 ॥
एवं बहुविधं वाच्यो रामो दाशरथिस्त्वया ।
यथा मामाप्नुयाच्छीघ्रं हत्वा रावणमाहवे ॥ 2 ॥
यदि वा मन्यसे वीर वसैकाहमरिन्दम ।
कस्मिंश्चित्संवृते देशे विक्रान्तश्श्वो गमिष्यसि ॥ 3 ॥
मम चाप्यल्पभाग्यायास्सान्निध्यात्तव वीर्यवन् ।
अस्य शोकविपाकस्य मुहूर्तं स्याद्विमोक्षणम् ॥ 4 ॥
गते हि त्वयि विक्रान्ते पुनरागमनाय वै ।
प्राणानामपि सन्देहो मम स्यान्नात्र संशयः ॥ 5 ॥
तवादर्शनजश्शोको भूयो मां परितापयेत् ।
दुःखाद्दुःखपराभूतां दुर्गतां दुःखभागिनीम् ॥ 6 ॥
अयं च वीर सन्देहस्तिष्ठतीव ममाग्रतः ।
सुमहांस्त्वत्सहायेषु हर्यृक्षेषु हरीश्वर ॥ 7 ॥
कथं नु खलु दुष्पारं तरिष्यन्ति महोदधिम् ।
तानि हर्यृक्षसैन्यानि तौ वा नरवरात्मजौ ॥ 8 ॥
त्रयाणामेव भूतानां सागरस्यास्य लङ्घने ।
शक्तिस्स्याद्वैनतेयस्य तव वा मारुतस्य वा ॥ 9 ॥
तदस्मिन् कार्यनिर्योगे वीरैवं दुरतिक्रमे ।
किं पश्यसि समाधानं ब्रूहि कार्यविदां वरः ॥ 10 ॥
काममस्य त्वमेवैकः कार्यस्य परिसाधने ।
पर्याप्तः परवीरघ्न यशस्यस्ते बलोदयः ॥ 11 ॥
बलै स्समग्रैर्यदि मां हत्वा रावणमाहवे ।
विजयी स्वां पुरीं रामो नयेत्तत्स्याद्यशस्करम् ॥ 12 ॥
यथाऽहं तस्य वीरस्य वनादुपधिना हृता ।
रक्षसा तद्भयादेव तथा नार्हति राघवः ॥ 13 ॥
बलैस्तु सङ्कुलां कृत्वा लङ्कां परबलार्दनः ।
मां नयेद्यदि काकुत्स्थस्तत्तस्य सदृशं भवेत् ॥ 14 ॥
तद्यथा तस्य विक्रान्तमनुरूपं महात्मनः ।
भवेदाहवशूरस्य तथा त्वमुपपादय ॥ 15 ॥
तदर्थोपहितं वाक्यं प्रश्रितं हेतुसंहितम् ।
निशम्याहं तत श्शेषं वाक्यमुत्तरमब्रुवम् ॥ 16 ॥
देवि हर्यृक्षसैन्यानामीश्वरः प्लवतां वरः ।
सुग्रीवस्सत्त्वसम्पन्नस्तवार्थे कृतनिश्चयः ॥ 17 ॥
तस्य विक्रमसम्पन्नास्सत्त्ववन्तो महाबलाः ।
मन स्सङ्कल्पसम्पाता निदेशे हरयः स्थिताः ॥ 18 ॥
येषां नोपरि नाधस्तान्न तिर्यक्सज्जते गतिः ।
न च कर्मसु सीदन्ति महत्स्वमिततेजसः ॥ 19 ॥
असकृत्तैर्महाभागैर्वानरैर्बलदर्पितैः ।
प्रदक्षिणीकृता भूमिर्वायुमार्गानुसारिभिः ॥ 20 ॥
मद्विशिष्टाश्च तुल्याश्च सन्ति तत्र वनौकसः ।
मत्तः प्रत्यवरः कश्चिन्नास्ति सुग्रीवसन्निधौ ॥ 21 ॥
अहं तावदिह प्राप्तः किं पुनस्ते महाबलाः ।
न हि प्रकृष्टाः प्रेत्यन्ते प्रेष्यन्ते हीतरे जनाः ॥ 22 ॥
तदलं परितापेन देवि मन्युर्व्यपैतु ते ।
एकोत्पातेन ते लङ्कामेष्यन्ति हरियूथपाः ॥ 23 ॥
मम पृष्ठगतौ तौ च चन्द्रसूर्याविवोदितौ ।
त्वत्सकाशं महाभागे नृसिंहावागमिष्यतः ॥ 24 ॥
अरिघ्नं सिंहसङ्काशं क्षिप्रं द्रक्ष्यसि राघवम् ।
लक्ष्मणं च धनुष्पाणिं लङ्काद्वारमुपस्थितम् ॥ 25 ॥
नखदंष्ट्रायुधान् वीरान् सिंहशार्दूलविक्रमान् ।
वानरान्वारणोन्द्राभान् क्षिप्रं द्रक्षसि सङ्गतान् ॥ 26 ॥
शैलाम्बुदनिकाशानां लङ्कामलयसानुषु ।
नर्दतां कपिमुख्यानामचिराच्छ्रोष्यसि स्वनम् ॥ 27 ॥
निवृत्तवनवासं च त्वया सार्धमरिन्दमम् ।
अभिषिक्तमयोध्यायां क्षिप्रं द्रक्ष्यसि राघवम् ॥ 28 ॥
ततो मया वाग्भिरदीनभाषिणा शिवाभिरिष्टाभिरभिप्रसादिता ।
जगाम शान्तिं मम मैथिलात्मजा तवापि शोकेन तदाभिपीडिता ॥ 29 ॥
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये सुन्दरकाण्डे अष्टषष्टितमस्सर्गः ॥
🕉 InfoLyter.in