ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ സുന്ദരകാണ്ഡമ് ।
അഥ അഷ്ടഷഷ്ടിതമസ്സര്ഗഃ ।
അഥാഹമുത്തരം ദേവ്യാ പുനരുക്ത സ്സസമ്ഭ്രമമ് ।
തവ സ്നേഹാന്നരവ്യാഘ്ര സൌഹാര്ദാദനുമാന്യ വൈ ॥ 1 ॥
ഏവം ബഹുവിധം വാച്യോ രാമോ ദാശരഥിസ്ത്വയാ ।
യഥാ മാമാപ്നുയാച്ഛീഘ്രം ഹത്വാ രാവണമാഹവേ ॥ 2 ॥
യദി വാ മന്യസേ വീര വസൈകാഹമരിന്ദമ ।
കസ്മിംശ്ചിത്സംവൃതേ ദേശേ വിക്രാന്തശ്ശ്വോ ഗമിഷ്യസി ॥ 3 ॥
മമ ചാപ്യല്പഭാഗ്യായാസ്സാന്നിധ്യാത്തവ വീര്യവന് ।
അസ്യ ശോകവിപാകസ്യ മുഹൂര്തം സ്യാദ്വിമോക്ഷണമ് ॥ 4 ॥
ഗതേ ഹി ത്വയി വിക്രാന്തേ പുനരാഗമനായ വൈ ।
പ്രാണാനാമപി സന്ദേഹോ മമ സ്യാന്നാത്ര സംശയഃ ॥ 5 ॥
തവാദര്ശനജശ്ശോകോ ഭൂയോ മാം പരിതാപയേത് ।
ദുഃഖാദ്ദുഃഖപരാഭൂതാം ദുര്ഗതാം ദുഃഖഭാഗിനീമ് ॥ 6 ॥
അയം ച വീര സന്ദേഹസ്തിഷ്ഠതീവ മമാഗ്രതഃ ।
സുമഹാംസ്ത്വത്സഹായേഷു ഹര്യൃക്ഷേഷു ഹരീശ്വര ॥ 7 ॥
കഥം നു ഖലു ദുഷ്പാരം തരിഷ്യന്തി മഹോദധിമ് ।
താനി ഹര്യൃക്ഷസൈന്യാനി തൌ വാ നരവരാത്മജൌ ॥ 8 ॥
ത്രയാണാമേവ ഭൂതാനാം സാഗരസ്യാസ്യ ലങ്ഘനേ ।
ശക്തിസ്സ്യാദ്വൈനതേയസ്യ തവ വാ മാരുതസ്യ വാ ॥ 9 ॥
തദസ്മിന് കാര്യനിര്യോഗേ വീരൈവം ദുരതിക്രമേ ।
കിം പശ്യസി സമാധാനം ബ്രൂഹി കാര്യവിദാം വരഃ ॥ 10 ॥
കാമമസ്യ ത്വമേവൈകഃ കാര്യസ്യ പരിസാധനേ ।
പര്യാപ്തഃ പരവീരഘ്ന യശസ്യസ്തേ ബലോദയഃ ॥ 11 ॥
ബലൈ സ്സമഗ്രൈര്യദി മാം ഹത്വാ രാവണമാഹവേ ।
വിജയീ സ്വാം പുരീം രാമോ നയേത്തത്സ്യാദ്യശസ്കരമ് ॥ 12 ॥
യഥാഽഹം തസ്യ വീരസ്യ വനാദുപധിനാ ഹൃതാ ।
രക്ഷസാ തദ്ഭയാദേവ തഥാ നാര്ഹതി രാഘവഃ ॥ 13 ॥
ബലൈസ്തു സങ്കുലാം കൃത്വാ ലങ്കാം പരബലാര്ദനഃ ।
മാം നയേദ്യദി കാകുത്സ്ഥസ്തത്തസ്യ സദൃശം ഭവേത് ॥ 14 ॥
തദ്യഥാ തസ്യ വിക്രാന്തമനുരൂപം മഹാത്മനഃ ।
ഭവേദാഹവശൂരസ്യ തഥാ ത്വമുപപാദയ ॥ 15 ॥
തദര്ഥോപഹിതം വാക്യം പ്രശ്രിതം ഹേതുസംഹിതമ് ।
നിശമ്യാഹം തത ശ്ശേഷം വാക്യമുത്തരമബ്രുവമ് ॥ 16 ॥
ദേവി ഹര്യൃക്ഷസൈന്യാനാമീശ്വരഃ പ്ലവതാം വരഃ ।
സുഗ്രീവസ്സത്ത്വസമ്പന്നസ്തവാര്ഥേ കൃതനിശ്ചയഃ ॥ 17 ॥
തസ്യ വിക്രമസമ്പന്നാസ്സത്ത്വവന്തോ മഹാബലാഃ ।
മന സ്സങ്കല്പസമ്പാതാ നിദേശേ ഹരയഃ സ്ഥിതാഃ ॥ 18 ॥
യേഷാം നോപരി നാധസ്താന്ന തിര്യക്സജ്ജതേ ഗതിഃ ।
ന ച കര്മസു സീദന്തി മഹത്സ്വമിതതേജസഃ ॥ 19 ॥
അസകൃത്തൈര്മഹാഭാഗൈര്വാനരൈര്ബലദര്പിതൈഃ ।
പ്രദക്ഷിണീകൃതാ ഭൂമിര്വായുമാര്ഗാനുസാരിഭിഃ ॥ 20 ॥
മദ്വിശിഷ്ടാശ്ച തുല്യാശ്ച സന്തി തത്ര വനൌകസഃ ।
മത്തഃ പ്രത്യവരഃ കശ്ചിന്നാസ്തി സുഗ്രീവസന്നിധൌ ॥ 21 ॥
അഹം താവദിഹ പ്രാപ്തഃ കിം പുനസ്തേ മഹാബലാഃ ।
ന ഹി പ്രകൃഷ്ടാഃ പ്രേത്യന്തേ പ്രേഷ്യന്തേ ഹീതരേ ജനാഃ ॥ 22 ॥
തദലം പരിതാപേന ദേവി മന്യുര്വ്യപൈതു തേ ।
ഏകോത്പാതേന തേ ലങ്കാമേഷ്യന്തി ഹരിയൂഥപാഃ ॥ 23 ॥
മമ പൃഷ്ഠഗതൌ തൌ ച ചന്ദ്രസൂര്യാവിവോദിതൌ ।
ത്വത്സകാശം മഹാഭാഗേ നൃസിംഹാവാഗമിഷ്യതഃ ॥ 24 ॥
അരിഘ്നം സിംഹസങ്കാശം ക്ഷിപ്രം ദ്രക്ഷ്യസി രാഘവമ് ।
ലക്ഷ്മണം ച ധനുഷ്പാണിം ലങ്കാദ്വാരമുപസ്ഥിതമ് ॥ 25 ॥
നഖദംഷ്ട്രായുധാന് വീരാന് സിംഹശാര്ദൂലവിക്രമാന് ।
വാനരാന്വാരണോന്ദ്രാഭാന് ക്ഷിപ്രം ദ്രക്ഷസി സങ്ഗതാന് ॥ 26 ॥
ശൈലാമ്ബുദനികാശാനാം ലങ്കാമലയസാനുഷു ।
നര്ദതാം കപിമുഖ്യാനാമചിരാച്ഛ്രോഷ്യസി സ്വനമ് ॥ 27 ॥
നിവൃത്തവനവാസം ച ത്വയാ സാര്ധമരിന്ദമമ് ।
അഭിഷിക്തമയോധ്യായാം ക്ഷിപ്രം ദ്രക്ഷ്യസി രാഘവമ് ॥ 28 ॥
തതോ മയാ വാഗ്ഭിരദീനഭാഷിണാ ശിവാഭിരിഷ്ടാഭിരഭിപ്രസാദിതാ ।
ജഗാമ ശാന്തിം മമ മൈഥിലാത്മജാ തവാപി ശോകേന തദാഭിപീഡിതാ ॥ 29 ॥
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ സുന്ദരകാണ്ഡേ അഷ്ടഷഷ്ടിതമസ്സര്ഗഃ ॥
Roman (IAST) Transliteration
śrīmadvālmīkīya rāmāyaṇe sundarakāṇḍam |
atha aṣṭaṣaṣṭitamassargaḥ |
athāhamuttaraṃ devyā punarukta ssasambhramam |
tava snehānnaravyāghra sauhārdādanumānya vai || 1 ||
evaṃ bahuvidhaṃ vācyo rāmo dāśarathistvayā |
yathā māmāpnuyācchīghraṃ hatvā rāvaṇamāhave || 2 ||
yadi vā manyase vīra vasaikāhamarindama |
kasmiṃścitsaṃvṛte deśe vikrāntaśśvo gamiṣyasi || 3 ||
mama cāpyalpabhāgyāyāssānnidhyāttava vīryavan |
asya śokavipākasya muhūrtaṃ syādvimokṣaṇam || 4 ||
gate hi tvayi vikrānte punarāgamanāya vai |
prāṇānāmapi sandeho mama syānnātra saṃśayaḥ || 5 ||
tavādarśanajaśśoko bhūyo māṃ paritāpayet |
duḥkhādduḥkhaparābhūtāṃ durgatāṃ duḥkhabhāginīm || 6 ||
ayaṃ ca vīra sandehastiṣṭhatīva mamāgrataḥ |
sumahāṃstvatsahāyeṣu haryṛkṣeṣu harīśvara || 7 ||
kathaṃ nu khalu duṣpāraṃ tariṣyanti mahodadhim |
tāni haryṛkṣasainyāni tau vā naravarātmajau || 8 ||
trayāṇāmeva bhūtānāṃ sāgarasyāsya laṅghane |
śaktissyādvainateyasya tava vā mārutasya vā || 9 ||
tadasmin kāryaniryoge vīraivaṃ duratikrame |
kiṃ paśyasi samādhānaṃ brūhi kāryavidāṃ varaḥ || 10 ||
kāmamasya tvamevaikaḥ kāryasya parisādhane |
paryāptaḥ paravīraghna yaśasyaste balodayaḥ || 11 ||
balai ssamagrairyadi māṃ hatvā rāvaṇamāhave |
vijayī svāṃ purīṃ rāmo nayettatsyādyaśaskaram || 12 ||
yathā'haṃ tasya vīrasya vanādupadhinā hṛtā |
rakṣasā tadbhayādeva tathā nārhati rāghavaḥ || 13 ||
balaistu saṅkulāṃ kṛtvā laṅkāṃ parabalārdanaḥ |
māṃ nayedyadi kākutsthastattasya sadṛśaṃ bhavet || 14 ||
tadyathā tasya vikrāntamanurūpaṃ mahātmanaḥ |
bhavedāhavaśūrasya tathā tvamupapādaya || 15 ||
tadarthopahitaṃ vākyaṃ praśritaṃ hetusaṃhitam |
niśamyāhaṃ tata śśeṣaṃ vākyamuttaramabruvam || 16 ||
devi haryṛkṣasainyānāmīśvaraḥ plavatāṃ varaḥ |
sugrīvassattvasampannastavārthe kṛtaniścayaḥ || 17 ||
tasya vikramasampannāssattvavanto mahābalāḥ |
mana ssaṅkalpasampātā nideśe harayaḥ sthitāḥ || 18 ||
yeṣāṃ nopari nādhastānna tiryaksajjate gatiḥ |
na ca karmasu sīdanti mahatsvamitatejasaḥ || 19 ||
asakṛttairmahābhāgairvānarairbaladarpitaiḥ |
pradakṣiṇīkṛtā bhūmirvāyumārgānusāribhiḥ || 20 ||
madviśiṣṭāśca tulyāśca santi tatra vanaukasaḥ |
mattaḥ pratyavaraḥ kaścinnāsti sugrīvasannidhau || 21 ||
ahaṃ tāvadiha prāptaḥ kiṃ punaste mahābalāḥ |
na hi prakṛṣṭāḥ pretyante preṣyante hītare janāḥ || 22 ||
tadalaṃ paritāpena devi manyurvyapaitu te |
ekotpātena te laṅkāmeṣyanti hariyūthapāḥ || 23 ||
mama pṛṣṭhagatau tau ca candrasūryāvivoditau |
tvatsakāśaṃ mahābhāge nṛsiṃhāvāgamiṣyataḥ || 24 ||
arighnaṃ siṃhasaṅkāśaṃ kṣipraṃ drakṣyasi rāghavam |
lakṣmaṇaṃ ca dhanuṣpāṇiṃ laṅkādvāramupasthitam || 25 ||
nakhadaṃṣṭrāyudhān vīrān siṃhaśārdūlavikramān |
vānarānvāraṇondrābhān kṣipraṃ drakṣasi saṅgatān || 26 ||
śailāmbudanikāśānāṃ laṅkāmalayasānuṣu |
nardatāṃ kapimukhyānāmacirācchroṣyasi svanam || 27 ||
nivṛttavanavāsaṃ ca tvayā sārdhamarindamam |
abhiṣiktamayodhyāyāṃ kṣipraṃ drakṣyasi rāghavam || 28 ||
tato mayā vāgbhiradīnabhāṣiṇā śivābhiriṣṭābhirabhiprasāditā |
jagāma śāntiṃ mama maithilātmajā tavāpi śokena tadābhipīḍitā || 29 ||
ityārṣe śrīmadrāmāyaṇe vālmīkīya ādikāvye sundarakāṇḍe aṣṭaṣaṣṭitamassargaḥ ||
Sanskrit — Devanagari (original)
श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे सुन्दरकाण्डम् ।
अथ अष्टषष्टितमस्सर्गः ।
अथाहमुत्तरं देव्या पुनरुक्त स्ससम्भ्रमम् ।
तव स्नेहान्नरव्याघ्र सौहार्दादनुमान्य वै ॥ 1 ॥
एवं बहुविधं वाच्यो रामो दाशरथिस्त्वया ।
यथा मामाप्नुयाच्छीघ्रं हत्वा रावणमाहवे ॥ 2 ॥
यदि वा मन्यसे वीर वसैकाहमरिन्दम ।
कस्मिंश्चित्संवृते देशे विक्रान्तश्श्वो गमिष्यसि ॥ 3 ॥
मम चाप्यल्पभाग्यायास्सान्निध्यात्तव वीर्यवन् ।
अस्य शोकविपाकस्य मुहूर्तं स्याद्विमोक्षणम् ॥ 4 ॥
गते हि त्वयि विक्रान्ते पुनरागमनाय वै ।
प्राणानामपि सन्देहो मम स्यान्नात्र संशयः ॥ 5 ॥
तवादर्शनजश्शोको भूयो मां परितापयेत् ।
दुःखाद्दुःखपराभूतां दुर्गतां दुःखभागिनीम् ॥ 6 ॥
अयं च वीर सन्देहस्तिष्ठतीव ममाग्रतः ।
सुमहांस्त्वत्सहायेषु हर्यृक्षेषु हरीश्वर ॥ 7 ॥
कथं नु खलु दुष्पारं तरिष्यन्ति महोदधिम् ।
तानि हर्यृक्षसैन्यानि तौ वा नरवरात्मजौ ॥ 8 ॥
त्रयाणामेव भूतानां सागरस्यास्य लङ्घने ।
शक्तिस्स्याद्वैनतेयस्य तव वा मारुतस्य वा ॥ 9 ॥
तदस्मिन् कार्यनिर्योगे वीरैवं दुरतिक्रमे ।
किं पश्यसि समाधानं ब्रूहि कार्यविदां वरः ॥ 10 ॥
काममस्य त्वमेवैकः कार्यस्य परिसाधने ।
पर्याप्तः परवीरघ्न यशस्यस्ते बलोदयः ॥ 11 ॥
बलै स्समग्रैर्यदि मां हत्वा रावणमाहवे ।
विजयी स्वां पुरीं रामो नयेत्तत्स्याद्यशस्करम् ॥ 12 ॥
यथाऽहं तस्य वीरस्य वनादुपधिना हृता ।
रक्षसा तद्भयादेव तथा नार्हति राघवः ॥ 13 ॥
बलैस्तु सङ्कुलां कृत्वा लङ्कां परबलार्दनः ।
मां नयेद्यदि काकुत्स्थस्तत्तस्य सदृशं भवेत् ॥ 14 ॥
तद्यथा तस्य विक्रान्तमनुरूपं महात्मनः ।
भवेदाहवशूरस्य तथा त्वमुपपादय ॥ 15 ॥
तदर्थोपहितं वाक्यं प्रश्रितं हेतुसंहितम् ।
निशम्याहं तत श्शेषं वाक्यमुत्तरमब्रुवम् ॥ 16 ॥
देवि हर्यृक्षसैन्यानामीश्वरः प्लवतां वरः ।
सुग्रीवस्सत्त्वसम्पन्नस्तवार्थे कृतनिश्चयः ॥ 17 ॥
तस्य विक्रमसम्पन्नास्सत्त्ववन्तो महाबलाः ।
मन स्सङ्कल्पसम्पाता निदेशे हरयः स्थिताः ॥ 18 ॥
येषां नोपरि नाधस्तान्न तिर्यक्सज्जते गतिः ।
न च कर्मसु सीदन्ति महत्स्वमिततेजसः ॥ 19 ॥
असकृत्तैर्महाभागैर्वानरैर्बलदर्पितैः ।
प्रदक्षिणीकृता भूमिर्वायुमार्गानुसारिभिः ॥ 20 ॥
मद्विशिष्टाश्च तुल्याश्च सन्ति तत्र वनौकसः ।
मत्तः प्रत्यवरः कश्चिन्नास्ति सुग्रीवसन्निधौ ॥ 21 ॥
अहं तावदिह प्राप्तः किं पुनस्ते महाबलाः ।
न हि प्रकृष्टाः प्रेत्यन्ते प्रेष्यन्ते हीतरे जनाः ॥ 22 ॥
तदलं परितापेन देवि मन्युर्व्यपैतु ते ।
एकोत्पातेन ते लङ्कामेष्यन्ति हरियूथपाः ॥ 23 ॥
मम पृष्ठगतौ तौ च चन्द्रसूर्याविवोदितौ ।
त्वत्सकाशं महाभागे नृसिंहावागमिष्यतः ॥ 24 ॥
अरिघ्नं सिंहसङ्काशं क्षिप्रं द्रक्ष्यसि राघवम् ।
लक्ष्मणं च धनुष्पाणिं लङ्काद्वारमुपस्थितम् ॥ 25 ॥
नखदंष्ट्रायुधान् वीरान् सिंहशार्दूलविक्रमान् ।
वानरान्वारणोन्द्राभान् क्षिप्रं द्रक्षसि सङ्गतान् ॥ 26 ॥
शैलाम्बुदनिकाशानां लङ्कामलयसानुषु ।
नर्दतां कपिमुख्यानामचिराच्छ्रोष्यसि स्वनम् ॥ 27 ॥
निवृत्तवनवासं च त्वया सार्धमरिन्दमम् ।
अभिषिक्तमयोध्यायां क्षिप्रं द्रक्ष्यसि राघवम् ॥ 28 ॥
ततो मया वाग्भिरदीनभाषिणा शिवाभिरिष्टाभिरभिप्रसादिता ।
जगाम शान्तिं मम मैथिलात्मजा तवापि शोकेन तदाभिपीडिता ॥ 29 ॥
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये सुन्दरकाण्डे अष्टषष्टितमस्सर्गः ॥
śrīmadvālmīkīya rāmāyaṇe sundarakāṇḍam |
atha aṣṭaṣaṣṭitamassargaḥ |
athāhamuttaraṃ devyā punarukta ssasambhramam |
tava snehānnaravyāghra sauhārdādanumānya vai || 1 ||
evaṃ bahuvidhaṃ vācyo rāmo dāśarathistvayā |
yathā māmāpnuyācchīghraṃ hatvā rāvaṇamāhave || 2 ||
yadi vā manyase vīra vasaikāhamarindama |
kasmiṃścitsaṃvṛte deśe vikrāntaśśvo gamiṣyasi || 3 ||
mama cāpyalpabhāgyāyāssānnidhyāttava vīryavan |
asya śokavipākasya muhūrtaṃ syādvimokṣaṇam || 4 ||
gate hi tvayi vikrānte punarāgamanāya vai |
prāṇānāmapi sandeho mama syānnātra saṃśayaḥ || 5 ||
tavādarśanajaśśoko bhūyo māṃ paritāpayet |
duḥkhādduḥkhaparābhūtāṃ durgatāṃ duḥkhabhāginīm || 6 ||
ayaṃ ca vīra sandehastiṣṭhatīva mamāgrataḥ |
sumahāṃstvatsahāyeṣu haryṛkṣeṣu harīśvara || 7 ||
kathaṃ nu khalu duṣpāraṃ tariṣyanti mahodadhim |
tāni haryṛkṣasainyāni tau vā naravarātmajau || 8 ||
trayāṇāmeva bhūtānāṃ sāgarasyāsya laṅghane |
śaktissyādvainateyasya tava vā mārutasya vā || 9 ||
tadasmin kāryaniryoge vīraivaṃ duratikrame |
kiṃ paśyasi samādhānaṃ brūhi kāryavidāṃ varaḥ || 10 ||
kāmamasya tvamevaikaḥ kāryasya parisādhane |
paryāptaḥ paravīraghna yaśasyaste balodayaḥ || 11 ||
balai ssamagrairyadi māṃ hatvā rāvaṇamāhave |
vijayī svāṃ purīṃ rāmo nayettatsyādyaśaskaram || 12 ||
yathā'haṃ tasya vīrasya vanādupadhinā hṛtā |
rakṣasā tadbhayādeva tathā nārhati rāghavaḥ || 13 ||
balaistu saṅkulāṃ kṛtvā laṅkāṃ parabalārdanaḥ |
māṃ nayedyadi kākutsthastattasya sadṛśaṃ bhavet || 14 ||
tadyathā tasya vikrāntamanurūpaṃ mahātmanaḥ |
bhavedāhavaśūrasya tathā tvamupapādaya || 15 ||
tadarthopahitaṃ vākyaṃ praśritaṃ hetusaṃhitam |
niśamyāhaṃ tata śśeṣaṃ vākyamuttaramabruvam || 16 ||
devi haryṛkṣasainyānāmīśvaraḥ plavatāṃ varaḥ |
sugrīvassattvasampannastavārthe kṛtaniścayaḥ || 17 ||
tasya vikramasampannāssattvavanto mahābalāḥ |
mana ssaṅkalpasampātā nideśe harayaḥ sthitāḥ || 18 ||
yeṣāṃ nopari nādhastānna tiryaksajjate gatiḥ |
na ca karmasu sīdanti mahatsvamitatejasaḥ || 19 ||
asakṛttairmahābhāgairvānarairbaladarpitaiḥ |
pradakṣiṇīkṛtā bhūmirvāyumārgānusāribhiḥ || 20 ||
madviśiṣṭāśca tulyāśca santi tatra vanaukasaḥ |
mattaḥ pratyavaraḥ kaścinnāsti sugrīvasannidhau || 21 ||
ahaṃ tāvadiha prāptaḥ kiṃ punaste mahābalāḥ |
na hi prakṛṣṭāḥ pretyante preṣyante hītare janāḥ || 22 ||
tadalaṃ paritāpena devi manyurvyapaitu te |
ekotpātena te laṅkāmeṣyanti hariyūthapāḥ || 23 ||
mama pṛṣṭhagatau tau ca candrasūryāvivoditau |
tvatsakāśaṃ mahābhāge nṛsiṃhāvāgamiṣyataḥ || 24 ||
arighnaṃ siṃhasaṅkāśaṃ kṣipraṃ drakṣyasi rāghavam |
lakṣmaṇaṃ ca dhanuṣpāṇiṃ laṅkādvāramupasthitam || 25 ||
nakhadaṃṣṭrāyudhān vīrān siṃhaśārdūlavikramān |
vānarānvāraṇondrābhān kṣipraṃ drakṣasi saṅgatān || 26 ||
śailāmbudanikāśānāṃ laṅkāmalayasānuṣu |
nardatāṃ kapimukhyānāmacirācchroṣyasi svanam || 27 ||
nivṛttavanavāsaṃ ca tvayā sārdhamarindamam |
abhiṣiktamayodhyāyāṃ kṣipraṃ drakṣyasi rāghavam || 28 ||
tato mayā vāgbhiradīnabhāṣiṇā śivābhiriṣṭābhirabhiprasāditā |
jagāma śāntiṃ mama maithilātmajā tavāpi śokena tadābhipīḍitā || 29 ||
ityārṣe śrīmadrāmāyaṇe vālmīkīya ādikāvye sundarakāṇḍe aṣṭaṣaṣṭitamassargaḥ ||
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.