Summary — Odia
AI-generated · not yet verified
The Odia meaning of each verse is shown below the verse.
-સઙ્કલ્પકલ્પતરવસ્ત્રિપુરે જયન્તિ ।
એતે કવિત્વકુમદપ્રકરાવબોધ-
-પૂર્ણેન્દવસ્ત્વયિ જગજ્જનનિ પ્રણામાઃ ॥ 1 ॥
-saṅkalpakalpataravastripure jayanti |
ete kavitvakumadaprakarāvabodha-
-pūrṇendavastvayi jagajjanani praṇāmāḥ || 1 ||
ହେ ଜଗଜ୍ଜନନୀ! ଯାହାଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ବିଭ୍ରମରୁ ଭୁବନମାନଙ୍କର ଅଧିପତ୍ୟର ସଙ୍କଳ୍ପ ରୂପକ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେହି ତ୍ରିପୁରରେ ତୁମେ ଜୟଯୁକ୍ତା ହୁଅ; କବିତ୍ୱରୂପୀ କୁମୁଦ ସମୂହକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିବା ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱରୂପା ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। AI
વાચસ્પતિ પ્રભૃતયોઽપિ જડી ભવન્તિ ।
તસ્માન્નિસર્ગજડિમા કતમોઽહમત્ર
સ્તોત્રં તવ ત્રિપુરતાપનપત્નિ કર્તુમ્ ॥ 2 ॥
vācaspati prabhṛtayo'pi jaḍī bhavanti |
tasmānnisargajaḍimā katamo'hamatra
stotraṃ tava tripuratāpanapatni kartum || 2 ||
ହେ ଦେବୀ! ତୁମର ସ୍ତୁତି ରଚନାରେ ଯେଉଁମାନେ ବୁଦ୍ଧି ଲଗାଇଛନ୍ତି, ବୃହସ୍ପତି ଆଦି ମଧ୍ୟ ଜଡ଼ ହୋଇଯାଆନ୍ତି; ତେବେ ସ୍ୱଭାବରୁ ଜଡ଼ ମୁଁ କେତେ କ୍ଷୁଦ୍ର, ହେ ତ୍ରିପୁରତାପନଙ୍କ ପତ୍ନୀ! ତୁମର ସ୍ତୋତ୍ର ରଚନା କରିବାକୁ। AI
-વિચ્છિત્તયે સ્તુતિમહાર્ણવ કર્ણધારઃ ।
સ્તોતું ભવાનિ સ ભવચ્ચરણારવિન્દ-
-ભક્તિગ્રહઃ કિમપિ માં મુખરી કરોતિ ॥ 3 ॥
-vicchittaye stutimahārṇava karṇadhāraḥ |
stotuṃ bhavāni sa bhavaccaraṇāravinda-
-bhaktigrahaḥ kimapi māṃ mukharī karoti || 3 ||
ହେ ମାତା! ତଥାପି ତୁମର ଭୟଙ୍କର ତାପର ବିନାଶ ପାଇଁ, ସ୍ତୁତିରୂପକ ମହାସାଗରର କର୍ଣ୍ଣଧାର ସ୍ୱରୂପ, ହେ ଭବାନୀ! ତୁମର ଚରଣକମଳରେ ଭକ୍ତିରୂପକ ଗ୍ରାହକ ମୋତେ କିଛି କହିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଛି। AI
જાગર્તિ તત્ક્ષયકૃતે ભવતી ભવાનિ ।
મોહં ભિનત્તિ ભવતી ભવતી રુણદ્ધિ
લીલાયિતં જયતિ ચિત્રમિદં ભવત્યાઃ ॥ 4 ॥
jāgarti tatkṣayakṛte bhavatī bhavāni |
mohaṃ bhinatti bhavatī bhavatī ruṇaddhi
līlāyitaṃ jayati citramidaṃ bhavatyāḥ || 4 ||
ହେ ଭବାନୀ! ତୁମେ ଜଗତମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରୁଛ, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଛ, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ କ୍ଷୟ ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ ରହୁଛ; ତୁମେ ମୋହକୁ ଭେଦ କରୁଛ, ତୁମେ ତାହାକୁ ରୋଧ କରୁଛ; ତୁମର ଏହି ଲୀଳା ବିଚିତ୍ର ଭାବରେ ଜୟଯୁକ୍ତ ହେଉଛି। AI
ગૌરીં પ્રસાદમધુરાં દૃશમાદધાસિ ।
તસ્મિન્નિરન્તરમનઙ્ગશરાવકીર્ણ-
-સીમન્તિનીનયનસન્તતયઃ પતન્તિ ॥ 5 ॥
gaurīṃ prasādamadhurāṃ dṛśamādadhāsi |
tasminnirantaramanaṅgaśarāvakīrṇa-
-sīmantinīnayanasantatayaḥ patanti || 5 ||
ଯାହା ଉପରେ ତୁମେ ଅଳ୍ପ ମାତ୍ର ନୂଆ ପଦ୍ମପତ୍ର ପରି ଗୌରବର୍ଣ୍ଣା, ପ୍ରସାଦରେ ମଧୁର ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ, ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଉପରେ ଅନଙ୍ଗର ବାଣରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ନାରୀମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସମୂହ ନିରନ୍ତର ପଡ଼ୁଥାଏ। AI
વિદ્યાધર પ્રણતિ ચુમ્બિત પાદપીઠઃ ।
તચ્ચક્રવર્તિપદવીપ્રણયઃ સ એષઃ
ત્વત્પાદપઙ્કજરજઃ કણજઃ પ્રસાદઃ ॥ 6 ॥
vidyādhara praṇati cumbita pādapīṭhaḥ |
taccakravartipadavīpraṇayaḥ sa eṣaḥ
tvatpādapaṅkajarajaḥ kaṇajaḥ prasādaḥ || 6 ||
ଉଦୟନ ରାଜାଙ୍କଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ସେହି ପୃଥ୍ୱୀପତିଙ୍କର ମଧ୍ୟ ବିଦ୍ୟାଧରମାନଙ୍କ ପ୍ରଣାମରେ ଚୁମ୍ବିତ ପାଦପୀଠ ହୋଇଥାଏ; ସେହି ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ପଦବୀର ପ୍ରୀତି ସେହି ତୁମର ପାଦପଦ୍ମର ଧୂଳିକଣାରୁ ଜାତ ପ୍ରସାଦ ଅଟେ। AI
પુણ્યૈરનલ્પમતિભિઃ કૃતિભિઃ કવીન્દ્રૈઃ ।
ક્ષીરક્ષપાકરદુકૂલહિમાવદાતા
કૈરપ્યવાપિ ભુવનત્રિતયેઽપિ કીર્તિઃ ॥ 7 ॥
puṇyairanalpamatibhiḥ kṛtibhiḥ kavīndraiḥ |
kṣīrakṣapākaradukūlahimāvadātā
kairapyavāpi bhuvanatritaye'pi kīrtiḥ || 7 ||
ତୁମର ପାଦପଦ୍ମର ଧୂଳିକୁ ପ୍ରଣାମପୂର୍ବକ ଅନେକ ପୁଣ୍ୟ ଓ ବହୁ ବୁଦ୍ଧିଯୁକ୍ତ କୃତିମାନେ, କବୀନ୍ଦ୍ରମାନେ, କ୍ଷୀରସାଗର ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଶୁଭ୍ର କୀର୍ତ୍ତି ତ୍ରିଭୁବନରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି। AI
ઉદ્દીપિત પ્રિયતમામદરક્તગીતિમ્ ।
નિત્યં ભવાનિ ભવતીમુપવીણયન્તિ
વિદ્યાધરાઃ કનકશૈલગુહાગૃહેષુ ॥ 8 ॥
uddīpita priyatamāmadaraktagītim |
nityaṃ bhavāni bhavatīmupavīṇayanti
vidyādharāḥ kanakaśailaguhāgṛheṣu || 8 ||
ହେ ଭବାନୀ! କଳ୍ପବୃକ୍ଷର ପୁଷ୍ପରେ କଳ୍ପିତ ବିଚିତ୍ର ପୂଜା ଓ ପ୍ରିୟତମଙ୍କ ପ୍ରତି ଉଦ୍ଦୀପିତ ମଦରେ ରକ୍ତ ଗୀତ ସହିତ ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣପର୍ବତର ଗୁହାଳୟରେ ନିତ୍ୟ ତୁମକୁ ବୀଣା ସହିତ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। AI
આકર્ષણવ્યતિકરેષુ ચ સિદ્ધમન્ત્રઃ ।
નીરન્ધ્રમોહતિમિરચ્છિદુરપ્રદીપો
દેવિ ત્વદઙ્ઘ્રિજનિતો જયતિ પ્રસાદઃ ॥ 9 ॥
ākarṣaṇavyatikareṣu ca siddhamantraḥ |
nīrandhramohatimiracchidurapradīpo
devi tvadaṅghrijanito jayati prasādaḥ || 9 ||
ହେ ଦେବି! ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ବଶ କରିବା କର୍ମରେ ଏବଂ କାମିନୀମାନଙ୍କ ଆକର୍ଷଣର ପ୍ରୟୋଗରେ ସିଦ୍ଧ ମନ୍ତ୍ର ସ୍ୱରୂପ, ନିରନ୍ତର ମୋହରୂପ ଅନ୍ଧକାରକୁ ବିଦାରଣ କରିବା ପ୍ରଦୀପ ସ୍ୱରୂପ, ତୁମ୍ଭ ଚରଣରୁ ଜାତ ଏହି ପ୍ରସାଦ ଜୟ କରୁଛି। AI
પ્રત્યગ્રમૌક્તિકરુચો મુદમુદ્વહન્તિ ।
સેવાનતિવ્યતિકરે સુરસુન્દરીણાં
સીમન્તસીમ્નિ કુસુમસ્તબકાયિતં યૈઃ ॥ 10 ॥
pratyagramauktikaruco mudamudvahanti |
sevānativyatikare surasundarīṇāṃ
sīmantasīmni kusumastabakāyitaṃ yaiḥ || 10 ||
ହେ ଦେବି! ତୁମ୍ଭ ଚରଣର ନଖରତ୍ନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କିରଣମାନେ ପ୍ରତ୍ୟଗ୍ର ମୁକ୍ତାର ଦୀପ୍ତି ପରି ଆନନ୍ଦ ବହନ କରନ୍ତି; ସେହି କିରଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବାରେ ନତ ସୁରସୁନ୍ଦରୀମାନଙ୍କ ସୀମନ୍ତରେଖାର ସୀମାରେ ପୁଷ୍ପଗୁଚ୍ଛ ପରି ଶୋଭା ପାଉଛି। AI
મધ્યે લલાટમમરાયુધરશ્મિચિત્રમ્ ।
હૃચ્ચક્રચુમ્બિ હુતભુક્કણિકાનુકારિ
જ્યોતિર્યદેતદિદમમ્બ તવ સ્વરૂપમ્ ॥ 11 ॥
madhye lalāṭamamarāyudharaśmicitram |
hṛccakracumbi hutabhukkaṇikānukāri
jyotiryadetadidamamba tava svarūpam || 11 ||
ହେ ଅମ୍ବ! ମସ୍ତକରେ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୀପ୍ତିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମଧ୍ୟରେ ଲଲାଟରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରର ରଶ୍ମିରେ ବିଚିତ୍ର, ହୃଦୟଚକ୍ରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଥିବା ଏବଂ ଅଗ୍ନିକଣିକା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଏହି ଯେଉଁ ଜ୍ୟୋତି, ତାହା ତୁମ୍ଭର ସ୍ୱରୂପ। AI
આલોકતે શિરસિ વાગધિદૈવતં યઃ ।
નિઃસીમસૂક્તિરચનામૃતનિર્ઝરસ્ય
તસ્ય પ્રસાદમધુરાઃ પ્રસરન્તિ વાચઃ ॥ 12 ॥
ālokate śirasi vāgadhidaivataṃ yaḥ |
niḥsīmasūktiracanāmṛtanirjharasya
tasya prasādamadhurāḥ prasaranti vācaḥ || 12 ||
ଯେ ତୁମ୍ଭର ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣ ପରି ଶୁଭ୍ର ସ୍ୱରୂପକୁ ମସ୍ତକରେ ଦର୍ଶନ କରେ, ସେ ବାକ୍ର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖେ; ଅସୀମ ସୁକ୍ତିରଚନାର ଅମୃତ ଝରଣାର ପ୍ରସାଦ ପରି ମଧୁର ବାଣୀ ତା ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ। AI
ત્વત્તેજસા જતુરસસ્નપિતામિવોર્વીમ્ ।
યઃ પશ્યતિ ક્ષણમપિ ત્રિપુરે વિહાય
વ્રીડાં મૃડાનિ સુદૃશસ્તમનુદ્રવન્તિ ॥ 13 ॥
tvattejasā jaturasasnapitāmivorvīm |
yaḥ paśyati kṣaṇamapi tripure vihāya
vrīḍāṃ mṛḍāni sudṛśastamanudravanti || 13 ||
ହେ ତ୍ରିପୁରେ! ଯେ କ୍ଷଣକ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଲଜ୍ଜା ତ୍ୟାଗ କରି ତୁମ୍ଭର ସିନ୍ଦୂର ଧୂଳିର ପଟଳରେ ଆଚ୍ଛନ୍ନ ଆକାଶ ପରି ଏବଂ ତୁମ୍ଭ ତେଜରେ ଲାଖରସରେ ସ୍ନାତ ପୃଥିବୀ ପରି ଦେଖେ, ସୁନ୍ଦରୀ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ତା ପଛେ ଧାବନ କରନ୍ତି। AI
લાક્ષારસપ્રસરતન્તુનિભં ભવત્યાઃ ।
ધ્યાયન્ત્યનન્યમનસસ્તમનઙ્ગતપ્તાઃ
પ્રદ્યુમ્નસીમ્નિ સુભગત્વગુણં તરુણ્યઃ ॥ 14 ॥
lākṣārasaprasaratantunibhaṃ bhavatyāḥ |
dhyāyantyananyamanasastamanaṅgataptāḥ
pradyumnasīmni subhagatvaguṇaṃ taruṇyaḥ || 14 ||
ହେ ମାତା! ଯେ ମୁହୂର୍ତ୍ତକ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଲାଖରସ ପ୍ରବାହିତ ସୂତ୍ର ପରି ତୁମ୍ଭର ସ୍ୱରୂପକୁ ସ୍ମରଣ କରେ, କାମଦେବଙ୍କ ତାପରେ ତପ୍ତ ଅନନ୍ୟମନା ତରୁଣୀମାନେ ତାକୁ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ସୀମାରେ ସୁଭଗ ତ୍ୱଚାର ଗୁଣ ପରି ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି। AI
યોઽયં સુરાસુરગુરુઃ પુરુષઃ પુરાણઃ ।
યદ્વામમર્ધમિદમન્ધકસૂદનસ્ય
દેવિ ત્વમેવ તદિતિ પ્રતિપાદયન્તિ ॥ 15 ॥
yo'yaṃ surāsuraguruḥ puruṣaḥ purāṇaḥ |
yadvāmamardhamidamandhakasūdanasya
devi tvameva taditi pratipādayanti || 15 ||
ଯେ ଏହି ଆକାଶସାଗରର ରତ୍ନ ସ୍ୱରୂପ ଚନ୍ଦ୍ର ଦୀପ୍ତି ପାଉଛନ୍ତି, ଯେ ଏହି ଦେବାସୁରଗୁରୁ ପୁରାଣ ପୁରୁଷ ଅଟନ୍ତି, ଅନ୍ଧକାସୁର ବିନାଶକ ଶିବଙ୍କର ଯେଉଁ ବାମ ଅର୍ଦ୍ଧ ଏହା ଦେଖାଯାଉଛି — ହେ ଦେବି! ସେହି ତୁମେ ହିଁ ବୋଲି ସେମାନେ ପ୍ରତିପାଦନ କରନ୍ତି। AI
સઙ્કર્ષિણિ ત્વમભિમૃશ્ય યદા બિભર્ષિ ।
જાયેત સ ત્રિભુવનૈક ગુરુસ્તદાનીં
દેવઃ શિવોઽપિ ભુવનત્રયસૂત્રધારઃ ॥ 16 ॥
saṅkarṣiṇi tvamabhimṛśya yadā bibharṣi |
jāyeta sa tribhuvanaika gurustadānīṃ
devaḥ śivo'pi bhuvanatrayasūtradhāraḥ || 16 ||
ହେ ସଙ୍କର୍ଷିଣି! ଇଚ୍ଛାନୁରୂପ ଅନୁରୂପ ଗୁଣର ପ୍ରକର୍ଷକୁ ଆକର୍ଷଣ କରି ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଧାରଣ କର, ସେତେବେଳେ ତ୍ରିଭୁବନର ଏକମାତ୍ର ଗୁରୁ ସେ ଦେବ ଶିବ ମଧ୍ୟ ତ୍ରିଭୁବନର ସୂତ୍ରଧାର ହୋଇ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। AI
-માલામલદ્યુતિરકલ્મષમાનસેન ।
તસ્યાવિલમ્બમનવદ્યમનન્તકલ્પં
અલ્પૈર્દિનૈઃ સૃજસિ સુન્દરિ વાગ્વિલાસમ્ ॥ 17 ॥
-mālāmaladyutirakalmaṣamānasena |
tasyāvilambamanavadyamanantakalpaṃ
alpairdinaiḥ sṛjasi sundari vāgvilāsam || 17 ||
ହେ ହିମାଳୟପୁତ୍ରୀ! ଯେ ନିର୍ମଳ ମନରେ ତୁମର ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣମାଳା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ନିଷ୍କଳଙ୍କ ରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ! ତାହା ପାଇଁ ତୁମେ ବିଳମ୍ବ ନକରି ଅଳ୍ପ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଅନନ୍ତ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବା ଭଳି ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ବାକ୍ଚାତୁରୀ ସୃଷ୍ଟି କର। AI
સિન્દૂરરઞ્જિતસરોજગુણાનુકારિ ।
દીપ્તં હૃદિ સ્ફુરતિ દેવિ વપુસ્ત્વદીયં
ધ્યાયન્તિ તાનિહ સમીહિતસિદ્ધિસાર્થાઃ ॥ 18 ॥
sindūrarañjitasarojaguṇānukāri |
dīptaṃ hṛdi sphurati devi vapustvadīyaṃ
dhyāyanti tāniha samīhitasiddhisārthāḥ || 18 ||
ହେ ଦେବୀ! ପ୍ରାଣାୟାମରେ ବାୟୁରୋଧ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁମାନେ ସିନ୍ଦୂରରେ ରଞ୍ଜିତ ପଦ୍ମର ବର୍ଣ୍ଣ ସଦୃଶ ତୁମର ଦୀପ୍ତିମାନ ରୂପକୁ ହୃଦୟରେ ସ୍ଫୁରିତ ହେଉଥିବା ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଜଗତରେ ସେମାନଙ୍କ ଅଭୀଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧିର ଅଧିକାରୀ ହୁଅନ୍ତି। AI
રૂપં તવામ્બ નવયાવકપઙ્કપિઙ્ગમ્ ।
તેષાં સદૈવ કુસુમાયુધબાણભિન્ન-
-વક્ષઃસ્થલા મૃગદૃશો વશગા ભવન્તિ ॥ 19 ॥
rūpaṃ tavāmba navayāvakapaṅkapiṅgam |
teṣāṃ sadaiva kusumāyudhabāṇabhinna-
-vakṣaḥsthalā mṛgadṛśo vaśagā bhavanti || 19 ||
ହେ ଅମ୍ବା! ଯେଉଁମାନେ ଅରୁଣ ମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ନୂଆ ଲାଖର ପଙ୍କ ପରି ପିଙ୍ଗଳ ତୁମର ରୂପକୁ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବଦା କାମଦେବଙ୍କ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ ବକ୍ଷସ୍ଥଳ ବିଶିଷ୍ଟ ମୃଗନୟନୀ ନାରୀମାନେ ବଶୀଭୂତା ହୁଅନ୍ତି। AI
ઉદ્ભાસિતામ્બરતલામવલોકયન્તઃ ।
સદ્યો ભવાનિ સુધિયઃ કવયો ભવન્તિ
ત્વં ભાવનાહિતધિયાં કુલકામધેનુઃ ॥ 20 ॥
udbhāsitāmbaratalāmavalokayantaḥ |
sadyo bhavāni sudhiyaḥ kavayo bhavanti
tvaṃ bhāvanāhitadhiyāṃ kulakāmadhenuḥ || 20 ||
ହେ ଭବାନୀ! ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ପରି ଲଲାଟଦେଶରେ ଉଦ୍ଭାସିତା ଓ ଆକାଶତଳକୁ ଆଲୋକିତ କରୁଥିବା ତୁମକୁ ଦର୍ଶନ କରି ବୁଦ୍ଧିମାନ କବିମାନେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ କବି ହୋଇଯାଆନ୍ତି; ତୁମେ ଭାବନାରେ ମନ ନିବେଶ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ କୁଳକାମଧେନୁ ଅଟ। AI
પદ્મચ્છદદ્યુતિવિડમ્બિતનેત્રલક્ષ્મિ ।
નિષ્પાપમૂર્તિજનમાનસરાજહંસિ
હંસિ ત્વમાપદમનેકવિધાં જનસ્ય ॥ 21 ॥
padmacchadadyutiviḍambitanetralakṣmi |
niṣpāpamūrtijanamānasarājahaṃsi
haṃsi tvamāpadamanekavidhāṃ janasya || 21 ||
ହେ ଶର୍ବାଣୀ! ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଦିତ ପଦ୍ମପାଦା, ପଦ୍ମପତ୍ରର ଦୀପ୍ତିକୁ ପରାଜିତ କରୁଥିବା ନେତ୍ରଶ୍ରୀ ସମ୍ପନ୍ନା, ନିଷ୍ପାପ ମୂର୍ତ୍ତି ବିଶିଷ୍ଟ ଜନମାନସର ରାଜହଂସୀ! ତୁମେ ଜନସାଧାରଣର ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଆପଦକୁ ବିନାଶ କର। AI
ચેતશ્ચિરન્તનમઘૌઘવનં લુનીહિ ।
કારાગૃહે નિગલબન્ધનયન્ત્રિતસ્ય
ત્વત્સંસ્મૃતૌ ઝટિતિ મે નિગલાસ્ત્રુટન્તિ ॥ 22 ॥
cetaścirantanamaghaughavanaṃ lunīhi |
kārāgṛhe nigalabandhanayantritasya
tvatsaṃsmṛtau jhaṭiti me nigalāstruṭanti || 22 ||
ହେ ତ୍ରିପୁରା! ଉତ୍ତପ୍ତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା ତୁମେ ମୋର ଚିରନ୍ତନ ଚିତ୍ତକୁ ପବିତ୍ର କର ଏବଂ ପାପରାଶି ରୂପକ ବନକୁ ଛେଦନ କର। କାରାଗାରରେ ଶୃଙ୍ଖଳ ଓ ବନ୍ଧନରେ ଆବଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତିର ତୁମର ସ୍ମରଣ ହେବା ମାତ୍ରେ ମୋର ଶୃଙ୍ଖଳମାନେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଛିନ୍ନ ହୋଇଯାଆନ୍ତି। AI
ત્વાં કામિનીતિ કમલેતિ કલાવતીતિ ।
ત્વાં માલિનીતિ લલિતેત્યપરાજિતેતિ
દેવિ સ્તુવન્તિ વિજયેતિ જયેત્યુમેતિ ॥ 23 ॥
tvāṃ kāminīti kamaleti kalāvatīti |
tvāṃ mālinīti lalitetyaparājiteti
devi stuvanti vijayeti jayetyumeti || 23 ||
ହେ ଦେବୀ! ଲୋକେ ତୁମକୁ ବ୍ୟାପିନୀ, ସୁମନା, କୁଣ୍ଡଳୀ, କାମିନୀ, କମଳା, କଳାବତୀ, ମାଲିନୀ, ଲଳିତା, ଅପରାଜିତା, ବିଜୟା, ଜୟା ଓ ଉମା ବୋଲି ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। AI
ચણ્ડદ્યુતિદ્યુતિમપાસિતષડ્વિકારામ્ ।
મોહદ્વિપેન્દ્રકદનોદ્યતબોધસિંહ-
-લીલાગુહાં ભગવતીં ત્રિપુરાં નમામિ ॥ 24 ॥
caṇḍadyutidyutimapāsitaṣaḍvikārām |
mohadvipendrakadanodyatabodhasiṃha-
-līlāguhāṃ bhagavatīṃ tripurāṃ namāmi || 24 ||
ପ୍ରବଳ କାମର ପରମାର୍ଥ ରୂପକ ପଦ୍ମସମୂହର ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଦୀପ୍ତିଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା, ଷଡ଼ବିକାରକୁ ଦୂର କରିଥିବା, ମୋହ ରୂପକ ମତ୍ତ ହସ୍ତୀକୁ ଦଳନ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ବୋଧ ରୂପକ ସିଂହର ଲୀଳା ଗୁହା ସ୍ୱରୂପା, ଭଗବତୀ ତ୍ରିପୁରାଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରୁଛି। AI
સ્મરારિવરવિષ્ટરા કુસુમબાણબાણૈર્યુતા ।
અનઙ્ગકુસુમાદિભિઃ પરિવૃતા ચ સિદ્ધૈસ્ત્રિભિઃ
કદમ્બવનમધ્યગા ત્રિપુરસુન્દરી પાતુ નઃ ॥ 25 ॥
smarārivaraviṣṭarā kusumabāṇabāṇairyutā |
anaṅgakusumādibhiḥ parivṛtā ca siddhaistribhiḥ
kadambavanamadhyagā tripurasundarī pātu naḥ || 25 ||
ଗଣେଶ ଓ ବଟୁକ (ଭୈରବ) ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତା, ରତି ଓ କାମଦେବଙ୍କ ସହିତ ଯୁକ୍ତା, ଶିବଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆସନରେ ବିରାଜିତା, ପୁଷ୍ପବାଣ ଓ ନିଜ ବାଣରେ ସହିତା, ଅନଙ୍ଗ (କାମ), ପୁଷ୍ପ ଆଦି ଏବଂ ତିନି ସିଦ୍ଧଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିବେଷ୍ଟିତା, କଦମ୍ବ ବନର ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତା ସେହି ତ୍ରିପୁରସୁନ୍ଦରୀ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ॥ ୨୫ ॥ AI
યે ચિન્તયન્ત્યરુણકાન્તિમનન્યરૂપામ્ ।
તાનેત્ય પક્ષ્મલદૃશઃ પ્રસભં ભજન્તે
કણ્ઠાવસક્તમૃદુબાહુલતાસ્તરુણ્યઃ ॥ 26 ॥
ye cintayantyaruṇakāntimananyarūpām |
tānetya pakṣmaladṛśaḥ prasabhaṃ bhajante
kaṇṭhāvasaktamṛdubāhulatāstaruṇyaḥ || 26 ||
ହେ ରୁଦ୍ରାଣୀ, ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରବାଳମୟୀ ପ୍ରତିମା ପରି, ଅରୁଣ ବର୍ଣ୍ଣର କାନ୍ତିଯୁକ୍ତା ଓ ଅନନ୍ୟ ରୂପିଣୀ ବୋଲି ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ପକ୍ଷ୍ମଳ ନେତ୍ରଯୁକ୍ତା, କଣ୍ଠରେ ଆଲିଙ୍ଗିତ କୋମଳ ବାହୁଲତା ଧାରିଣୀ ଯୁବତୀମାନେ ପ୍ରବଳଭାବେ ସେମାନଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି ॥ ୨୬ ॥ AI
-ગ્રામાકર્ણનરાગિતા શ્રવણયોસ્ત્વત્સંસ્મૃતિશ્ચેતસિ ।
ત્વત્પાદાર્ચનચાતુરી કરયુગે ત્વત્કીર્તિતં વાચિ મે
કુત્રાપિ ત્વદુપાસનવ્યસનિતા મે દેવિ મા શામ્યતુ ॥ 27 ॥
-grāmākarṇanarāgitā śravaṇayostvatsaṃsmṛtiścetasi |
tvatpādārcanacāturī karayuge tvatkīrtitaṃ vāci me
kutrāpi tvadupāsanavyasanitā me devi mā śāmyatu || 27 ||
ହେ ଦେବୀ, ମୋ ଦୁଇ ଚକ୍ଷୁର ଏକମାତ୍ର ତୁମ ରୂପକୁ ନିରୂପଣ କରିବାରେ ଆସକ୍ତି ରହୁ, ମୋ ଦୁଇ କର୍ଣ୍ଣରେ ତୁମର ଗୁଣସମୂହ ଶୁଣିବାରେ ଅନୁରାଗ ରହୁ, ମୋ ଚିତ୍ତରେ ତୁମର ସ୍ମରଣ ରହୁ, ମୋ ଦୁଇ ହସ୍ତରେ ତୁମ ଚରଣାର୍ଚ୍ଚନାର ନୈପୁଣ୍ୟ ରହୁ, ମୋ ବାଣୀରେ ତୁମର କୀର୍ତ୍ତନ ରହୁ; ମୋର ତୁମ ଉପାସନାରେ ଥିବା ଏହି ଆସକ୍ତି କେବେ ହେଁ କ୍ଷୀଣ ନ ହେଉ ॥ ୨୭ ॥ AI
ઉદ્ભાવયેન્મદનદૈવતમક્ષરં યઃ ।
તં રૂપહીનમપિ મન્મથનિર્વિશેષં
આલોકયન્ત્યુરુનિતમ્બતટાસ્તરુણ્યઃ ॥ 28 ॥
udbhāvayenmadanadaivatamakṣaraṃ yaḥ |
taṃ rūpahīnamapi manmathanirviśeṣaṃ
ālokayantyurunitambataṭāstaruṇyaḥ || 28 ||
ଯିଏ ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଡାଳିମ୍ବ ପୁଷ୍ପ ପରି ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ରୂପକୁ ଅକ୍ଷୟ ମଦନଦେବ ରୂପେ ଉଦ୍ଭାବନ କରେ, ବିଶାଳ ନିତମ୍ବପ୍ରଦେଶଯୁକ୍ତା ଯୁବତୀମାନେ ସେହି ରୂପହୀନ ଓ ମନ୍ମଥଠାରୁ ଅଭିନ୍ନ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ॥ ୨୮ ॥ AI
-સ્કન્દદ્વિપાનનહુતાશનવન્દિતાયૈ ।
વાગીશ્વરિ ત્રિભુવનેશ્વરિ વિશ્વમાતઃ
અન્તર્બહિશ્ચ કૃતસંસ્થિતયે નમસ્તે ॥ 29 ॥
-skandadvipānanahutāśanavanditāyai |
vāgīśvari tribhuvaneśvari viśvamātaḥ
antarbahiśca kṛtasaṃsthitaye namaste || 29 ||
ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ରୁଦ୍ର, ହରି, ଚନ୍ଦ୍ର, ସହସ୍ରରଶ୍ମି (ସୂର୍ଯ୍ୟ), ସ୍କନ୍ଦ, ଗଜାନନ (ଗଣେଶ) ଓ ଅଗ୍ନି ଯାହାଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରନ୍ତି, ସେହି ବାଗୀଶ୍ୱରୀ, ତ୍ରିଭୁବନେଶ୍ୱରୀ ଓ ବିଶ୍ୱମାତାଙ୍କୁ, ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ ସର୍ବତ୍ର ଅବସ୍ଥିତା ରଖିଥିବା ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର ॥ ୨୯ ॥ AI
શ્રેયસ્કરં પઠતિ વા યદિ વા શૃણોતિ ।
તસ્યેપ્સિતં ફલતિ રાજભિરીડ્યતેઽસૌ
જાયેત સ પ્રિયતમો મદિરેક્ષણાનામ્ ॥ 30 ॥
śreyaskaraṃ paṭhati vā yadi vā śṛṇoti |
tasyepsitaṃ phalati rājabhirīḍyate'sau
jāyeta sa priyatamo madirekṣaṇānām || 30 ||
ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ଈଶ୍ୱରୀଙ୍କର ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ପଢ଼େ ଅଥବା ଶୁଣେ, ତାହା ମଙ୍ଗଳକର; ତାହାର ଅଭୀଷ୍ଟ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ସେ ରାଜାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଏ ଏବଂ ସେ ମଦିରେକ୍ଷଣୀ (ସୁନ୍ଦରୀ) ନାରୀମାନଙ୍କର ଅତି ପ୍ରିୟ ହୁଏ ॥ ୩୦ ॥ AI