Summary — Odia
AI-generated · not yet verified
The Odia meaning of each verse is shown below the verse.
-সঙ্কল্পকল্পতরবস্ত্রিপুরে জযন্তি ।
এতে কবিত্বকুমদপ্রকরাববোধ-
-পূর্ণেন্দবস্ত্বযি জগজ্জননি প্রণামাঃ ॥ 1 ॥
-saṅkalpakalpataravastripure jayanti |
ete kavitvakumadaprakarāvabodha-
-pūrṇendavastvayi jagajjanani praṇāmāḥ || 1 ||
ହେ ଜଗଜ୍ଜନନୀ! ଯାହାଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ବିଭ୍ରମରୁ ଭୁବନମାନଙ୍କର ଅଧିପତ୍ୟର ସଙ୍କଳ୍ପ ରୂପକ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେହି ତ୍ରିପୁରରେ ତୁମେ ଜୟଯୁକ୍ତା ହୁଅ; କବିତ୍ୱରୂପୀ କୁମୁଦ ସମୂହକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିବା ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱରୂପା ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। AI
বাচস্পতি প্রভৃতযোঽপি জডী ভবন্তি ।
তস্মান্নিসর্গজডিমা কতমোঽহমত্র
স্তোত্রং তব ত্রিপুরতাপনপত্নি কর্তুম্ ॥ 2 ॥
vācaspati prabhṛtayo'pi jaḍī bhavanti |
tasmānnisargajaḍimā katamo'hamatra
stotraṃ tava tripuratāpanapatni kartum || 2 ||
ହେ ଦେବୀ! ତୁମର ସ୍ତୁତି ରଚନାରେ ଯେଉଁମାନେ ବୁଦ୍ଧି ଲଗାଇଛନ୍ତି, ବୃହସ୍ପତି ଆଦି ମଧ୍ୟ ଜଡ଼ ହୋଇଯାଆନ୍ତି; ତେବେ ସ୍ୱଭାବରୁ ଜଡ଼ ମୁଁ କେତେ କ୍ଷୁଦ୍ର, ହେ ତ୍ରିପୁରତାପନଙ୍କ ପତ୍ନୀ! ତୁମର ସ୍ତୋତ୍ର ରଚନା କରିବାକୁ। AI
-বিচ্ছিত্তযে স্তুতিমহার্ণব কর্ণধারঃ ।
স্তোতুং ভবানি স ভবচ্চরণারবিন্দ-
-ভক্তিগ্রহঃ কিমপি মাং মুখরী করোতি ॥ 3 ॥
-vicchittaye stutimahārṇava karṇadhāraḥ |
stotuṃ bhavāni sa bhavaccaraṇāravinda-
-bhaktigrahaḥ kimapi māṃ mukharī karoti || 3 ||
ହେ ମାତା! ତଥାପି ତୁମର ଭୟଙ୍କର ତାପର ବିନାଶ ପାଇଁ, ସ୍ତୁତିରୂପକ ମହାସାଗରର କର୍ଣ୍ଣଧାର ସ୍ୱରୂପ, ହେ ଭବାନୀ! ତୁମର ଚରଣକମଳରେ ଭକ୍ତିରୂପକ ଗ୍ରାହକ ମୋତେ କିଛି କହିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଛି। AI
জাগর্তি তত্ক্ষযকৃতে ভবতী ভবানি ।
মোহং ভিনত্তি ভবতী ভবতী রুণদ্ধি
লীলাযিতং জযতি চিত্রমিদং ভবত্যাঃ ॥ 4 ॥
jāgarti tatkṣayakṛte bhavatī bhavāni |
mohaṃ bhinatti bhavatī bhavatī ruṇaddhi
līlāyitaṃ jayati citramidaṃ bhavatyāḥ || 4 ||
ହେ ଭବାନୀ! ତୁମେ ଜଗତମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରୁଛ, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଛ, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ କ୍ଷୟ ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ ରହୁଛ; ତୁମେ ମୋହକୁ ଭେଦ କରୁଛ, ତୁମେ ତାହାକୁ ରୋଧ କରୁଛ; ତୁମର ଏହି ଲୀଳା ବିଚିତ୍ର ଭାବରେ ଜୟଯୁକ୍ତ ହେଉଛି। AI
গৌরীং প্রসাদমধুরাং দৃশমাদধাসি ।
তস্মিন্নিরন্তরমনঙ্গশরাবকীর্ণ-
-সীমন্তিনীনযনসন্ততযঃ পতন্তি ॥ 5 ॥
gaurīṃ prasādamadhurāṃ dṛśamādadhāsi |
tasminnirantaramanaṅgaśarāvakīrṇa-
-sīmantinīnayanasantatayaḥ patanti || 5 ||
ଯାହା ଉପରେ ତୁମେ ଅଳ୍ପ ମାତ୍ର ନୂଆ ପଦ୍ମପତ୍ର ପରି ଗୌରବର୍ଣ୍ଣା, ପ୍ରସାଦରେ ମଧୁର ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ, ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଉପରେ ଅନଙ୍ଗର ବାଣରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ନାରୀମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସମୂହ ନିରନ୍ତର ପଡ଼ୁଥାଏ। AI
বিদ্যাধর প্রণতি চুম্বিত পাদপীঠঃ ।
তচ্চক্রবর্তিপদবীপ্রণযঃ স এষঃ
ত্বত্পাদপঙ্কজরজঃ কণজঃ প্রসাদঃ ॥ 6 ॥
vidyādhara praṇati cumbita pādapīṭhaḥ |
taccakravartipadavīpraṇayaḥ sa eṣaḥ
tvatpādapaṅkajarajaḥ kaṇajaḥ prasādaḥ || 6 ||
ଉଦୟନ ରାଜାଙ୍କଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ସେହି ପୃଥ୍ୱୀପତିଙ୍କର ମଧ୍ୟ ବିଦ୍ୟାଧରମାନଙ୍କ ପ୍ରଣାମରେ ଚୁମ୍ବିତ ପାଦପୀଠ ହୋଇଥାଏ; ସେହି ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ପଦବୀର ପ୍ରୀତି ସେହି ତୁମର ପାଦପଦ୍ମର ଧୂଳିକଣାରୁ ଜାତ ପ୍ରସାଦ ଅଟେ। AI
পুণ্যৈরনল্পমতিভিঃ কৃতিভিঃ কবীন্দ্রৈঃ ।
ক্ষীরক্ষপাকরদুকূলহিমাবদাতা
কৈরপ্যবাপি ভুবনত্রিতযেঽপি কীর্তিঃ ॥ 7 ॥
puṇyairanalpamatibhiḥ kṛtibhiḥ kavīndraiḥ |
kṣīrakṣapākaradukūlahimāvadātā
kairapyavāpi bhuvanatritaye'pi kīrtiḥ || 7 ||
ତୁମର ପାଦପଦ୍ମର ଧୂଳିକୁ ପ୍ରଣାମପୂର୍ବକ ଅନେକ ପୁଣ୍ୟ ଓ ବହୁ ବୁଦ୍ଧିଯୁକ୍ତ କୃତିମାନେ, କବୀନ୍ଦ୍ରମାନେ, କ୍ଷୀରସାଗର ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଶୁଭ୍ର କୀର୍ତ୍ତି ତ୍ରିଭୁବନରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି। AI
উদ্দীপিত প্রিযতমামদরক্তগীতিম্ ।
নিত্যং ভবানি ভবতীমুপবীণযন্তি
বিদ্যাধরাঃ কনকশৈলগুহাগৃহেষু ॥ 8 ॥
uddīpita priyatamāmadaraktagītim |
nityaṃ bhavāni bhavatīmupavīṇayanti
vidyādharāḥ kanakaśailaguhāgṛheṣu || 8 ||
ହେ ଭବାନୀ! କଳ୍ପବୃକ୍ଷର ପୁଷ୍ପରେ କଳ୍ପିତ ବିଚିତ୍ର ପୂଜା ଓ ପ୍ରିୟତମଙ୍କ ପ୍ରତି ଉଦ୍ଦୀପିତ ମଦରେ ରକ୍ତ ଗୀତ ସହିତ ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣପର୍ବତର ଗୁହାଳୟରେ ନିତ୍ୟ ତୁମକୁ ବୀଣା ସହିତ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। AI
আকর্ষণব্যতিকরেষু চ সিদ্ধমন্ত্রঃ ।
নীরন্ধ্রমোহতিমিরচ্ছিদুরপ্রদীপো
দেবি ত্বদঙ্ঘ্রিজনিতো জযতি প্রসাদঃ ॥ 9 ॥
ākarṣaṇavyatikareṣu ca siddhamantraḥ |
nīrandhramohatimiracchidurapradīpo
devi tvadaṅghrijanito jayati prasādaḥ || 9 ||
ହେ ଦେବି! ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ବଶ କରିବା କର୍ମରେ ଏବଂ କାମିନୀମାନଙ୍କ ଆକର୍ଷଣର ପ୍ରୟୋଗରେ ସିଦ୍ଧ ମନ୍ତ୍ର ସ୍ୱରୂପ, ନିରନ୍ତର ମୋହରୂପ ଅନ୍ଧକାରକୁ ବିଦାରଣ କରିବା ପ୍ରଦୀପ ସ୍ୱରୂପ, ତୁମ୍ଭ ଚରଣରୁ ଜାତ ଏହି ପ୍ରସାଦ ଜୟ କରୁଛି। AI
প্রত্যগ্রমৌক্তিকরুচো মুদমুদ্বহন্তি ।
সেবানতিব্যতিকরে সুরসুন্দরীণাং
সীমন্তসীম্নি কুসুমস্তবকাযিতং যৈঃ ॥ 10 ॥
pratyagramauktikaruco mudamudvahanti |
sevānativyatikare surasundarīṇāṃ
sīmantasīmni kusumastabakāyitaṃ yaiḥ || 10 ||
ହେ ଦେବି! ତୁମ୍ଭ ଚରଣର ନଖରତ୍ନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କିରଣମାନେ ପ୍ରତ୍ୟଗ୍ର ମୁକ୍ତାର ଦୀପ୍ତି ପରି ଆନନ୍ଦ ବହନ କରନ୍ତି; ସେହି କିରଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବାରେ ନତ ସୁରସୁନ୍ଦରୀମାନଙ୍କ ସୀମନ୍ତରେଖାର ସୀମାରେ ପୁଷ୍ପଗୁଚ୍ଛ ପରି ଶୋଭା ପାଉଛି। AI
মধ্যে ললাটমমরাযুধরশ্মিচিত্রম্ ।
হৃচ্চক্রচুম্বি হুতভুক্কণিকানুকারি
জ্যোতির্যদেতদিদমম্ব তব স্বরূপম্ ॥ 11 ॥
madhye lalāṭamamarāyudharaśmicitram |
hṛccakracumbi hutabhukkaṇikānukāri
jyotiryadetadidamamba tava svarūpam || 11 ||
ହେ ଅମ୍ବ! ମସ୍ତକରେ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୀପ୍ତିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମଧ୍ୟରେ ଲଲାଟରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରର ରଶ୍ମିରେ ବିଚିତ୍ର, ହୃଦୟଚକ୍ରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଥିବା ଏବଂ ଅଗ୍ନିକଣିକା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଏହି ଯେଉଁ ଜ୍ୟୋତି, ତାହା ତୁମ୍ଭର ସ୍ୱରୂପ। AI
আলোকতে শিরসি বাগধিদৈবতং যঃ ।
নিঃসীমসূক্তিরচনামৃতনির্ঝরস্য
তস্য প্রসাদমধুরাঃ প্রসরন্তি বাচঃ ॥ 12 ॥
ālokate śirasi vāgadhidaivataṃ yaḥ |
niḥsīmasūktiracanāmṛtanirjharasya
tasya prasādamadhurāḥ prasaranti vācaḥ || 12 ||
ଯେ ତୁମ୍ଭର ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣ ପରି ଶୁଭ୍ର ସ୍ୱରୂପକୁ ମସ୍ତକରେ ଦର୍ଶନ କରେ, ସେ ବାକ୍ର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖେ; ଅସୀମ ସୁକ୍ତିରଚନାର ଅମୃତ ଝରଣାର ପ୍ରସାଦ ପରି ମଧୁର ବାଣୀ ତା ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ। AI
ত্বত্তেজসা জতুরসস্নপিতামিবোর্বীম্ ।
যঃ পশ্যতি ক্ষণমপি ত্রিপুরে বিহায
ব্রীডাং মৃডানি সুদৃশস্তমনুদ্রবন্তি ॥ 13 ॥
tvattejasā jaturasasnapitāmivorvīm |
yaḥ paśyati kṣaṇamapi tripure vihāya
vrīḍāṃ mṛḍāni sudṛśastamanudravanti || 13 ||
ହେ ତ୍ରିପୁରେ! ଯେ କ୍ଷଣକ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଲଜ୍ଜା ତ୍ୟାଗ କରି ତୁମ୍ଭର ସିନ୍ଦୂର ଧୂଳିର ପଟଳରେ ଆଚ୍ଛନ୍ନ ଆକାଶ ପରି ଏବଂ ତୁମ୍ଭ ତେଜରେ ଲାଖରସରେ ସ୍ନାତ ପୃଥିବୀ ପରି ଦେଖେ, ସୁନ୍ଦରୀ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ତା ପଛେ ଧାବନ କରନ୍ତି। AI
লাক্ষারসপ্রসরতন্তুনিভং ভবত্যাঃ ।
ধ্যাযন্ত্যনন্যমনসস্তমনঙ্গতপ্তাঃ
প্রদ্যুম্নসীম্নি সুভগত্বগুণং তরুণ্যঃ ॥ 14 ॥
lākṣārasaprasaratantunibhaṃ bhavatyāḥ |
dhyāyantyananyamanasastamanaṅgataptāḥ
pradyumnasīmni subhagatvaguṇaṃ taruṇyaḥ || 14 ||
ହେ ମାତା! ଯେ ମୁହୂର୍ତ୍ତକ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଲାଖରସ ପ୍ରବାହିତ ସୂତ୍ର ପରି ତୁମ୍ଭର ସ୍ୱରୂପକୁ ସ୍ମରଣ କରେ, କାମଦେବଙ୍କ ତାପରେ ତପ୍ତ ଅନନ୍ୟମନା ତରୁଣୀମାନେ ତାକୁ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ସୀମାରେ ସୁଭଗ ତ୍ୱଚାର ଗୁଣ ପରି ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି। AI
যোঽযং সুরাসুরগুরুঃ পুরুষঃ পুরাণঃ ।
যদ্বামমর্ধমিদমন্ধকসূদনস্য
দেবি ত্বমেব তদিতি প্রতিপাদযন্তি ॥ 15 ॥
yo'yaṃ surāsuraguruḥ puruṣaḥ purāṇaḥ |
yadvāmamardhamidamandhakasūdanasya
devi tvameva taditi pratipādayanti || 15 ||
ଯେ ଏହି ଆକାଶସାଗରର ରତ୍ନ ସ୍ୱରୂପ ଚନ୍ଦ୍ର ଦୀପ୍ତି ପାଉଛନ୍ତି, ଯେ ଏହି ଦେବାସୁରଗୁରୁ ପୁରାଣ ପୁରୁଷ ଅଟନ୍ତି, ଅନ୍ଧକାସୁର ବିନାଶକ ଶିବଙ୍କର ଯେଉଁ ବାମ ଅର୍ଦ୍ଧ ଏହା ଦେଖାଯାଉଛି — ହେ ଦେବି! ସେହି ତୁମେ ହିଁ ବୋଲି ସେମାନେ ପ୍ରତିପାଦନ କରନ୍ତି। AI
সঙ্কর্ষিণি ত্বমভিমৃশ্য যদা বিভর্ষি ।
জাযেত স ত্রিভুবনৈক গুরুস্তদানীং
দেবঃ শিবোঽপি ভুবনত্রযসূত্রধারঃ ॥ 16 ॥
saṅkarṣiṇi tvamabhimṛśya yadā bibharṣi |
jāyeta sa tribhuvanaika gurustadānīṃ
devaḥ śivo'pi bhuvanatrayasūtradhāraḥ || 16 ||
ହେ ସଙ୍କର୍ଷିଣି! ଇଚ୍ଛାନୁରୂପ ଅନୁରୂପ ଗୁଣର ପ୍ରକର୍ଷକୁ ଆକର୍ଷଣ କରି ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଧାରଣ କର, ସେତେବେଳେ ତ୍ରିଭୁବନର ଏକମାତ୍ର ଗୁରୁ ସେ ଦେବ ଶିବ ମଧ୍ୟ ତ୍ରିଭୁବନର ସୂତ୍ରଧାର ହୋଇ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। AI
-মালামলদ্যুতিরকল্মষমানসেন ।
তস্যাবিলম্বমনবদ্যমনন্তকল্পং
অল্পৈর্দিনৈঃ সৃজসি সুন্দরি বাগ্বিলাসম্ ॥ 17 ॥
-mālāmaladyutirakalmaṣamānasena |
tasyāvilambamanavadyamanantakalpaṃ
alpairdinaiḥ sṛjasi sundari vāgvilāsam || 17 ||
ହେ ହିମାଳୟପୁତ୍ରୀ! ଯେ ନିର୍ମଳ ମନରେ ତୁମର ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣମାଳା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ନିଷ୍କଳଙ୍କ ରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ! ତାହା ପାଇଁ ତୁମେ ବିଳମ୍ବ ନକରି ଅଳ୍ପ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଅନନ୍ତ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବା ଭଳି ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ବାକ୍ଚାତୁରୀ ସୃଷ୍ଟି କର। AI
সিন্দূররঞ্জিতসরোজগুণানুকারি ।
দীপ্তং হৃদি স্ফুরতি দেবি বপুস্ত্বদীযং
ধ্যাযন্তি তানিহ সমীহিতসিদ্ধিসার্থাঃ ॥ 18 ॥
sindūrarañjitasarojaguṇānukāri |
dīptaṃ hṛdi sphurati devi vapustvadīyaṃ
dhyāyanti tāniha samīhitasiddhisārthāḥ || 18 ||
ହେ ଦେବୀ! ପ୍ରାଣାୟାମରେ ବାୟୁରୋଧ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁମାନେ ସିନ୍ଦୂରରେ ରଞ୍ଜିତ ପଦ୍ମର ବର୍ଣ୍ଣ ସଦୃଶ ତୁମର ଦୀପ୍ତିମାନ ରୂପକୁ ହୃଦୟରେ ସ୍ଫୁରିତ ହେଉଥିବା ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଜଗତରେ ସେମାନଙ୍କ ଅଭୀଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧିର ଅଧିକାରୀ ହୁଅନ୍ତି। AI
রূপং তবাম্ব নবযাবকপঙ্কপিঙ্গম্ ।
তেষাং সদৈব কুসুমাযুধবাণভিন্ন-
-বক্ষঃস্থলা মৃগদৃশো বশগা ভবন্তি ॥ 19 ॥
rūpaṃ tavāmba navayāvakapaṅkapiṅgam |
teṣāṃ sadaiva kusumāyudhabāṇabhinna-
-vakṣaḥsthalā mṛgadṛśo vaśagā bhavanti || 19 ||
ହେ ଅମ୍ବା! ଯେଉଁମାନେ ଅରୁଣ ମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ନୂଆ ଲାଖର ପଙ୍କ ପରି ପିଙ୍ଗଳ ତୁମର ରୂପକୁ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବଦା କାମଦେବଙ୍କ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ ବକ୍ଷସ୍ଥଳ ବିଶିଷ୍ଟ ମୃଗନୟନୀ ନାରୀମାନେ ବଶୀଭୂତା ହୁଅନ୍ତି। AI
উদ্ভাসিতাম্বরতলামবলোকযন্তঃ ।
সদ্যো ভবানি সুধিযঃ কবযো ভবন্তি
ত্বং ভাবনাহিতধিযাং কুলকামধেনুঃ ॥ 20 ॥
udbhāsitāmbaratalāmavalokayantaḥ |
sadyo bhavāni sudhiyaḥ kavayo bhavanti
tvaṃ bhāvanāhitadhiyāṃ kulakāmadhenuḥ || 20 ||
ହେ ଭବାନୀ! ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ପରି ଲଲାଟଦେଶରେ ଉଦ୍ଭାସିତା ଓ ଆକାଶତଳକୁ ଆଲୋକିତ କରୁଥିବା ତୁମକୁ ଦର୍ଶନ କରି ବୁଦ୍ଧିମାନ କବିମାନେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ କବି ହୋଇଯାଆନ୍ତି; ତୁମେ ଭାବନାରେ ମନ ନିବେଶ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ କୁଳକାମଧେନୁ ଅଟ। AI
পদ্মচ্ছদদ্যুতিবিডম্বিতনেত্রলক্ষ্মি ।
নিষ্পাপমূর্তিজনমানসরাজহংসি
হংসি ত্বমাপদমনেকবিধাং জনস্য ॥ 21 ॥
padmacchadadyutiviḍambitanetralakṣmi |
niṣpāpamūrtijanamānasarājahaṃsi
haṃsi tvamāpadamanekavidhāṃ janasya || 21 ||
ହେ ଶର୍ବାଣୀ! ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଦିତ ପଦ୍ମପାଦା, ପଦ୍ମପତ୍ରର ଦୀପ୍ତିକୁ ପରାଜିତ କରୁଥିବା ନେତ୍ରଶ୍ରୀ ସମ୍ପନ୍ନା, ନିଷ୍ପାପ ମୂର୍ତ୍ତି ବିଶିଷ୍ଟ ଜନମାନସର ରାଜହଂସୀ! ତୁମେ ଜନସାଧାରଣର ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଆପଦକୁ ବିନାଶ କର। AI
চেতশ্চিরন্তনমঘৌঘবনং লুনীহি ।
কারাগৃহে নিগলবন্ধনযন্ত্রিতস্য
ত্বত্সংস্মৃতৌ ঝটিতি মে নিগলাস্ত্রুটন্তি ॥ 22 ॥
cetaścirantanamaghaughavanaṃ lunīhi |
kārāgṛhe nigalabandhanayantritasya
tvatsaṃsmṛtau jhaṭiti me nigalāstruṭanti || 22 ||
ହେ ତ୍ରିପୁରା! ଉତ୍ତପ୍ତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା ତୁମେ ମୋର ଚିରନ୍ତନ ଚିତ୍ତକୁ ପବିତ୍ର କର ଏବଂ ପାପରାଶି ରୂପକ ବନକୁ ଛେଦନ କର। କାରାଗାରରେ ଶୃଙ୍ଖଳ ଓ ବନ୍ଧନରେ ଆବଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତିର ତୁମର ସ୍ମରଣ ହେବା ମାତ୍ରେ ମୋର ଶୃଙ୍ଖଳମାନେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଛିନ୍ନ ହୋଇଯାଆନ୍ତି। AI
ত্বাং কামিনীতি কমলেতি কলাবতীতি ।
ত্বাং মালিনীতি ললিতেত্যপরাজিতেতি
দেবি স্তুবন্তি বিজযেতি জযেত্যুমেতি ॥ 23 ॥
tvāṃ kāminīti kamaleti kalāvatīti |
tvāṃ mālinīti lalitetyaparājiteti
devi stuvanti vijayeti jayetyumeti || 23 ||
ହେ ଦେବୀ! ଲୋକେ ତୁମକୁ ବ୍ୟାପିନୀ, ସୁମନା, କୁଣ୍ଡଳୀ, କାମିନୀ, କମଳା, କଳାବତୀ, ମାଲିନୀ, ଲଳିତା, ଅପରାଜିତା, ବିଜୟା, ଜୟା ଓ ଉମା ବୋଲି ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। AI
চণ্ডদ্যুতিদ্যুতিমপাসিতষড্বিকারাম্ ।
মোহদ্বিপেন্দ্রকদনোদ্যতবোধসিংহ-
-লীলাগুহাং ভগবতীং ত্রিপুরাং নমামি ॥ 24 ॥
caṇḍadyutidyutimapāsitaṣaḍvikārām |
mohadvipendrakadanodyatabodhasiṃha-
-līlāguhāṃ bhagavatīṃ tripurāṃ namāmi || 24 ||
ପ୍ରବଳ କାମର ପରମାର୍ଥ ରୂପକ ପଦ୍ମସମୂହର ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଦୀପ୍ତିଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା, ଷଡ଼ବିକାରକୁ ଦୂର କରିଥିବା, ମୋହ ରୂପକ ମତ୍ତ ହସ୍ତୀକୁ ଦଳନ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ବୋଧ ରୂପକ ସିଂହର ଲୀଳା ଗୁହା ସ୍ୱରୂପା, ଭଗବତୀ ତ୍ରିପୁରାଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରୁଛି। AI
স্মরারিবরবিষ্টরা কুসুমবাণবাণৈর্যুতা ।
অনঙ্গকুসুমাদিভিঃ পরিবৃতা চ সিদ্ধৈস্ত্রিভিঃ
কদম্ববনমধ্যগা ত্রিপুরসুন্দরী পাতু নঃ ॥ 25 ॥
smarārivaraviṣṭarā kusumabāṇabāṇairyutā |
anaṅgakusumādibhiḥ parivṛtā ca siddhaistribhiḥ
kadambavanamadhyagā tripurasundarī pātu naḥ || 25 ||
ଗଣେଶ ଓ ବଟୁକ (ଭୈରବ) ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତା, ରତି ଓ କାମଦେବଙ୍କ ସହିତ ଯୁକ୍ତା, ଶିବଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆସନରେ ବିରାଜିତା, ପୁଷ୍ପବାଣ ଓ ନିଜ ବାଣରେ ସହିତା, ଅନଙ୍ଗ (କାମ), ପୁଷ୍ପ ଆଦି ଏବଂ ତିନି ସିଦ୍ଧଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିବେଷ୍ଟିତା, କଦମ୍ବ ବନର ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତା ସେହି ତ୍ରିପୁରସୁନ୍ଦରୀ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ॥ ୨୫ ॥ AI
যে চিন্তযন্ত্যরুণকান্তিমনন্যরূপাম্ ।
তানেত্য পক্ষ্মলদৃশঃ প্রসভং ভজন্তে
কণ্ঠাবসক্তমৃদুবাহুলতাস্তরুণ্যঃ ॥ 26 ॥
ye cintayantyaruṇakāntimananyarūpām |
tānetya pakṣmaladṛśaḥ prasabhaṃ bhajante
kaṇṭhāvasaktamṛdubāhulatāstaruṇyaḥ || 26 ||
ହେ ରୁଦ୍ରାଣୀ, ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରବାଳମୟୀ ପ୍ରତିମା ପରି, ଅରୁଣ ବର୍ଣ୍ଣର କାନ୍ତିଯୁକ୍ତା ଓ ଅନନ୍ୟ ରୂପିଣୀ ବୋଲି ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ପକ୍ଷ୍ମଳ ନେତ୍ରଯୁକ୍ତା, କଣ୍ଠରେ ଆଲିଙ୍ଗିତ କୋମଳ ବାହୁଲତା ଧାରିଣୀ ଯୁବତୀମାନେ ପ୍ରବଳଭାବେ ସେମାନଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି ॥ ୨୬ ॥ AI
-গ্রামাকর্ণনরাগিতা শ্রবণযোস্ত্বত্সংস্মৃতিশ্চেতসি ।
ত্বত্পাদার্চনচাতুরী করযুগে ত্বত্কীর্তিতং বাচি মে
কুত্রাপি ত্বদুপাসনব্যসনিতা মে দেবি মা শাম্যতু ॥ 27 ॥
-grāmākarṇanarāgitā śravaṇayostvatsaṃsmṛtiścetasi |
tvatpādārcanacāturī karayuge tvatkīrtitaṃ vāci me
kutrāpi tvadupāsanavyasanitā me devi mā śāmyatu || 27 ||
ହେ ଦେବୀ, ମୋ ଦୁଇ ଚକ୍ଷୁର ଏକମାତ୍ର ତୁମ ରୂପକୁ ନିରୂପଣ କରିବାରେ ଆସକ୍ତି ରହୁ, ମୋ ଦୁଇ କର୍ଣ୍ଣରେ ତୁମର ଗୁଣସମୂହ ଶୁଣିବାରେ ଅନୁରାଗ ରହୁ, ମୋ ଚିତ୍ତରେ ତୁମର ସ୍ମରଣ ରହୁ, ମୋ ଦୁଇ ହସ୍ତରେ ତୁମ ଚରଣାର୍ଚ୍ଚନାର ନୈପୁଣ୍ୟ ରହୁ, ମୋ ବାଣୀରେ ତୁମର କୀର୍ତ୍ତନ ରହୁ; ମୋର ତୁମ ଉପାସନାରେ ଥିବା ଏହି ଆସକ୍ତି କେବେ ହେଁ କ୍ଷୀଣ ନ ହେଉ ॥ ୨୭ ॥ AI
উদ্ভাবযেন্মদনদৈবতমক্ষরং যঃ ।
তং রূপহীনমপি মন্মথনির্বিশেষং
আলোকযন্ত্যুরুনিতম্বতটাস্তরুণ্যঃ ॥ 28 ॥
udbhāvayenmadanadaivatamakṣaraṃ yaḥ |
taṃ rūpahīnamapi manmathanirviśeṣaṃ
ālokayantyurunitambataṭāstaruṇyaḥ || 28 ||
ଯିଏ ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଡାଳିମ୍ବ ପୁଷ୍ପ ପରି ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ରୂପକୁ ଅକ୍ଷୟ ମଦନଦେବ ରୂପେ ଉଦ୍ଭାବନ କରେ, ବିଶାଳ ନିତମ୍ବପ୍ରଦେଶଯୁକ୍ତା ଯୁବତୀମାନେ ସେହି ରୂପହୀନ ଓ ମନ୍ମଥଠାରୁ ଅଭିନ୍ନ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ॥ ୨୮ ॥ AI
-স্কন্দদ্বিপাননহুতাশনবন্দিতাযৈ ।
বাগীশ্বরি ত্রিভুবনেশ্বরি বিশ্বমাতঃ
অন্তর্বহিশ্চ কৃতসংস্থিতযে নমস্তে ॥ 29 ॥
-skandadvipānanahutāśanavanditāyai |
vāgīśvari tribhuvaneśvari viśvamātaḥ
antarbahiśca kṛtasaṃsthitaye namaste || 29 ||
ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ରୁଦ୍ର, ହରି, ଚନ୍ଦ୍ର, ସହସ୍ରରଶ୍ମି (ସୂର୍ଯ୍ୟ), ସ୍କନ୍ଦ, ଗଜାନନ (ଗଣେଶ) ଓ ଅଗ୍ନି ଯାହାଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରନ୍ତି, ସେହି ବାଗୀଶ୍ୱରୀ, ତ୍ରିଭୁବନେଶ୍ୱରୀ ଓ ବିଶ୍ୱମାତାଙ୍କୁ, ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ ସର୍ବତ୍ର ଅବସ୍ଥିତା ରଖିଥିବା ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର ॥ ୨୯ ॥ AI
শ্রেযস্করং পঠতি বা যদি বা শৃণোতি ।
তস্যেপ্সিতং ফলতি রাজভিরীড্যতেঽসৌ
জাযেত স প্রিযতমো মদিরেক্ষণানাম্ ॥ 30 ॥
śreyaskaraṃ paṭhati vā yadi vā śṛṇoti |
tasyepsitaṃ phalati rājabhirīḍyate'sau
jāyeta sa priyatamo madirekṣaṇānām || 30 ||
ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ଈଶ୍ୱରୀଙ୍କର ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ପଢ଼େ ଅଥବା ଶୁଣେ, ତାହା ମଙ୍ଗଳକର; ତାହାର ଅଭୀଷ୍ଟ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ସେ ରାଜାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଏ ଏବଂ ସେ ମଦିରେକ୍ଷଣୀ (ସୁନ୍ଦରୀ) ନାରୀମାନଙ୍କର ଅତି ପ୍ରିୟ ହୁଏ ॥ ୩୦ ॥ AI