Summary — Odia
AI-generated · not yet verified
The Odia meaning of each verse is shown below the verse.
-ஸங்கல்பகல்பதரவஸ்த்ரிபுரே ஜயந்தி ।
ஏதே கவித்வகுமதப்ரகராவபோத-
-பூர்ணேந்தவஸ்த்வயி ஜகஜ்ஜநநி ப்ரணாமாஃ ॥ 1 ॥
-saṅkalpakalpataravastripure jayanti |
ete kavitvakumadaprakarāvabodha-
-pūrṇendavastvayi jagajjanani praṇāmāḥ || 1 ||
ହେ ଜଗଜ୍ଜନନୀ! ଯାହାଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ବିଭ୍ରମରୁ ଭୁବନମାନଙ୍କର ଅଧିପତ୍ୟର ସଙ୍କଳ୍ପ ରୂପକ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେହି ତ୍ରିପୁରରେ ତୁମେ ଜୟଯୁକ୍ତା ହୁଅ; କବିତ୍ୱରୂପୀ କୁମୁଦ ସମୂହକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିବା ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱରୂପା ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। AI
வாசஸ்பதி ப்ரப்ரு'தயோऽபி ஜடீ பவந்தி ।
தஸ்மாந்நிஸர்கஜடிமா கதமோऽஹமத்ர
ஸ்தோத்ரம் தவ த்ரிபுரதாபநபத்நி கர்தும் ॥ 2 ॥
vācaspati prabhṛtayo'pi jaḍī bhavanti |
tasmānnisargajaḍimā katamo'hamatra
stotraṃ tava tripuratāpanapatni kartum || 2 ||
ହେ ଦେବୀ! ତୁମର ସ୍ତୁତି ରଚନାରେ ଯେଉଁମାନେ ବୁଦ୍ଧି ଲଗାଇଛନ୍ତି, ବୃହସ୍ପତି ଆଦି ମଧ୍ୟ ଜଡ଼ ହୋଇଯାଆନ୍ତି; ତେବେ ସ୍ୱଭାବରୁ ଜଡ଼ ମୁଁ କେତେ କ୍ଷୁଦ୍ର, ହେ ତ୍ରିପୁରତାପନଙ୍କ ପତ୍ନୀ! ତୁମର ସ୍ତୋତ୍ର ରଚନା କରିବାକୁ। AI
-விச்சித்தயே ஸ்துதிமஹார்ணவ கர்ணதாரஃ ।
ஸ்தோதும் பவாநி ஸ பவச்சரணாரவிந்த-
-பக்திக்ரஹஃ கிமபி மாம் முகரீ கரோதி ॥ 3 ॥
-vicchittaye stutimahārṇava karṇadhāraḥ |
stotuṃ bhavāni sa bhavaccaraṇāravinda-
-bhaktigrahaḥ kimapi māṃ mukharī karoti || 3 ||
ହେ ମାତା! ତଥାପି ତୁମର ଭୟଙ୍କର ତାପର ବିନାଶ ପାଇଁ, ସ୍ତୁତିରୂପକ ମହାସାଗରର କର୍ଣ୍ଣଧାର ସ୍ୱରୂପ, ହେ ଭବାନୀ! ତୁମର ଚରଣକମଳରେ ଭକ୍ତିରୂପକ ଗ୍ରାହକ ମୋତେ କିଛି କହିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଛି। AI
ஜாகர்தி தத்க்ஷயக்ரு'தே பவதீ பவாநி ।
மோஹம் பிநத்தி பவதீ பவதீ ருணத்தி
லீலாயிதம் ஜயதி சித்ரமிதம் பவத்யாஃ ॥ 4 ॥
jāgarti tatkṣayakṛte bhavatī bhavāni |
mohaṃ bhinatti bhavatī bhavatī ruṇaddhi
līlāyitaṃ jayati citramidaṃ bhavatyāḥ || 4 ||
ହେ ଭବାନୀ! ତୁମେ ଜଗତମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରୁଛ, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଛ, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ କ୍ଷୟ ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ ରହୁଛ; ତୁମେ ମୋହକୁ ଭେଦ କରୁଛ, ତୁମେ ତାହାକୁ ରୋଧ କରୁଛ; ତୁମର ଏହି ଲୀଳା ବିଚିତ୍ର ଭାବରେ ଜୟଯୁକ୍ତ ହେଉଛି। AI
கௌரீம் ப்ரஸாதமதுராம் த்ரு'ஶமாததாஸி ।
தஸ்மிந்நிரந்தரமநங்கஶராவகீர்ண-
-ஸீமந்திநீநயநஸந்ததயஃ பதந்தி ॥ 5 ॥
gaurīṃ prasādamadhurāṃ dṛśamādadhāsi |
tasminnirantaramanaṅgaśarāvakīrṇa-
-sīmantinīnayanasantatayaḥ patanti || 5 ||
ଯାହା ଉପରେ ତୁମେ ଅଳ୍ପ ମାତ୍ର ନୂଆ ପଦ୍ମପତ୍ର ପରି ଗୌରବର୍ଣ୍ଣା, ପ୍ରସାଦରେ ମଧୁର ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ, ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଉପରେ ଅନଙ୍ଗର ବାଣରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ନାରୀମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସମୂହ ନିରନ୍ତର ପଡ଼ୁଥାଏ। AI
வித்யாதர ப்ரணதி சும்பித பாதபீடஃ ।
தச்சக்ரவர்திபதவீப்ரணயஃ ஸ ஏஷஃ
த்வத்பாதபங்கஜரஜஃ கணஜஃ ப்ரஸாதஃ ॥ 6 ॥
vidyādhara praṇati cumbita pādapīṭhaḥ |
taccakravartipadavīpraṇayaḥ sa eṣaḥ
tvatpādapaṅkajarajaḥ kaṇajaḥ prasādaḥ || 6 ||
ଉଦୟନ ରାଜାଙ୍କଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ସେହି ପୃଥ୍ୱୀପତିଙ୍କର ମଧ୍ୟ ବିଦ୍ୟାଧରମାନଙ୍କ ପ୍ରଣାମରେ ଚୁମ୍ବିତ ପାଦପୀଠ ହୋଇଥାଏ; ସେହି ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ପଦବୀର ପ୍ରୀତି ସେହି ତୁମର ପାଦପଦ୍ମର ଧୂଳିକଣାରୁ ଜାତ ପ୍ରସାଦ ଅଟେ। AI
புண்யைரநல்பமதிபிஃ க்ரு'திபிஃ கவீந்த்ரைஃ ।
க்ஷீரக்ஷபாகரதுகூலஹிமாவதாதா
கைரப்யவாபி புவநத்ரிதயேऽபி கீர்திஃ ॥ 7 ॥
puṇyairanalpamatibhiḥ kṛtibhiḥ kavīndraiḥ |
kṣīrakṣapākaradukūlahimāvadātā
kairapyavāpi bhuvanatritaye'pi kīrtiḥ || 7 ||
ତୁମର ପାଦପଦ୍ମର ଧୂଳିକୁ ପ୍ରଣାମପୂର୍ବକ ଅନେକ ପୁଣ୍ୟ ଓ ବହୁ ବୁଦ୍ଧିଯୁକ୍ତ କୃତିମାନେ, କବୀନ୍ଦ୍ରମାନେ, କ୍ଷୀରସାଗର ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଶୁଭ୍ର କୀର୍ତ୍ତି ତ୍ରିଭୁବନରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି। AI
உத்தீபித ப்ரியதமாமதரக்தகீதிம் ।
நித்யம் பவாநி பவதீமுபவீணயந்தி
வித்யாதராஃ கநகஶைலகுஹாக்ரு'ஹேஷு ॥ 8 ॥
uddīpita priyatamāmadaraktagītim |
nityaṃ bhavāni bhavatīmupavīṇayanti
vidyādharāḥ kanakaśailaguhāgṛheṣu || 8 ||
ହେ ଭବାନୀ! କଳ୍ପବୃକ୍ଷର ପୁଷ୍ପରେ କଳ୍ପିତ ବିଚିତ୍ର ପୂଜା ଓ ପ୍ରିୟତମଙ୍କ ପ୍ରତି ଉଦ୍ଦୀପିତ ମଦରେ ରକ୍ତ ଗୀତ ସହିତ ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣପର୍ବତର ଗୁହାଳୟରେ ନିତ୍ୟ ତୁମକୁ ବୀଣା ସହିତ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। AI
ஆகர்ஷணவ்யதிகரேஷு ச ஸித்தமந்த்ரஃ ।
நீரந்த்ரமோஹதிமிரச்சிதுரப்ரதீபோ
தேவி த்வதங்க்ரிஜநிதோ ஜயதி ப்ரஸாதஃ ॥ 9 ॥
ākarṣaṇavyatikareṣu ca siddhamantraḥ |
nīrandhramohatimiracchidurapradīpo
devi tvadaṅghrijanito jayati prasādaḥ || 9 ||
ହେ ଦେବି! ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ବଶ କରିବା କର୍ମରେ ଏବଂ କାମିନୀମାନଙ୍କ ଆକର୍ଷଣର ପ୍ରୟୋଗରେ ସିଦ୍ଧ ମନ୍ତ୍ର ସ୍ୱରୂପ, ନିରନ୍ତର ମୋହରୂପ ଅନ୍ଧକାରକୁ ବିଦାରଣ କରିବା ପ୍ରଦୀପ ସ୍ୱରୂପ, ତୁମ୍ଭ ଚରଣରୁ ଜାତ ଏହି ପ୍ରସାଦ ଜୟ କରୁଛି। AI
ப்ரத்யக்ரமௌக்திகருசோ முதமுத்வஹந்தி ।
ஸேவாநதிவ்யதிகரே ஸுரஸுந்தரீணாம்
ஸீமந்தஸீம்நி குஸுமஸ்தபகாயிதம் யைஃ ॥ 10 ॥
pratyagramauktikaruco mudamudvahanti |
sevānativyatikare surasundarīṇāṃ
sīmantasīmni kusumastabakāyitaṃ yaiḥ || 10 ||
ହେ ଦେବି! ତୁମ୍ଭ ଚରଣର ନଖରତ୍ନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କିରଣମାନେ ପ୍ରତ୍ୟଗ୍ର ମୁକ୍ତାର ଦୀପ୍ତି ପରି ଆନନ୍ଦ ବହନ କରନ୍ତି; ସେହି କିରଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବାରେ ନତ ସୁରସୁନ୍ଦରୀମାନଙ୍କ ସୀମନ୍ତରେଖାର ସୀମାରେ ପୁଷ୍ପଗୁଚ୍ଛ ପରି ଶୋଭା ପାଉଛି। AI
மத்யே லலாடமமராயுதரஶ்மிசித்ரம் ।
ஹ்ரு'ச்சக்ரசும்பி ஹுதபுக்கணிகாநுகாரி
ஜ்யோதிர்யதேததிதமம்ப தவ ஸ்வரூபம் ॥ 11 ॥
madhye lalāṭamamarāyudharaśmicitram |
hṛccakracumbi hutabhukkaṇikānukāri
jyotiryadetadidamamba tava svarūpam || 11 ||
ହେ ଅମ୍ବ! ମସ୍ତକରେ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୀପ୍ତିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମଧ୍ୟରେ ଲଲାଟରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରର ରଶ୍ମିରେ ବିଚିତ୍ର, ହୃଦୟଚକ୍ରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଥିବା ଏବଂ ଅଗ୍ନିକଣିକା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଏହି ଯେଉଁ ଜ୍ୟୋତି, ତାହା ତୁମ୍ଭର ସ୍ୱରୂପ। AI
ஆலோகதே ஶிரஸி வாகதிதைவதம் யஃ ।
நிஃஸீமஸூக்திரசநாம்ரு'தநிர்சரஸ்ய
தஸ்ய ப்ரஸாதமதுராஃ ப்ரஸரந்தி வாசஃ ॥ 12 ॥
ālokate śirasi vāgadhidaivataṃ yaḥ |
niḥsīmasūktiracanāmṛtanirjharasya
tasya prasādamadhurāḥ prasaranti vācaḥ || 12 ||
ଯେ ତୁମ୍ଭର ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣ ପରି ଶୁଭ୍ର ସ୍ୱରୂପକୁ ମସ୍ତକରେ ଦର୍ଶନ କରେ, ସେ ବାକ୍ର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖେ; ଅସୀମ ସୁକ୍ତିରଚନାର ଅମୃତ ଝରଣାର ପ୍ରସାଦ ପରି ମଧୁର ବାଣୀ ତା ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ। AI
த்வத்தேஜஸா ஜதுரஸஸ்நபிதாமிவோர்வீம் ।
யஃ பஶ்யதி க்ஷணமபி த்ரிபுரே விஹாய
வ்ரீடாம் ம்ரு'டாநி ஸுத்ரு'ஶஸ்தமநுத்ரவந்தி ॥ 13 ॥
tvattejasā jaturasasnapitāmivorvīm |
yaḥ paśyati kṣaṇamapi tripure vihāya
vrīḍāṃ mṛḍāni sudṛśastamanudravanti || 13 ||
ହେ ତ୍ରିପୁରେ! ଯେ କ୍ଷଣକ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଲଜ୍ଜା ତ୍ୟାଗ କରି ତୁମ୍ଭର ସିନ୍ଦୂର ଧୂଳିର ପଟଳରେ ଆଚ୍ଛନ୍ନ ଆକାଶ ପରି ଏବଂ ତୁମ୍ଭ ତେଜରେ ଲାଖରସରେ ସ୍ନାତ ପୃଥିବୀ ପରି ଦେଖେ, ସୁନ୍ଦରୀ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ତା ପଛେ ଧାବନ କରନ୍ତି। AI
லாக்ஷாரஸப்ரஸரதந்துநிபம் பவத்யாஃ ।
த்யாயந்த்யநந்யமநஸஸ்தமநங்கதப்தாஃ
ப்ரத்யும்நஸீம்நி ஸுபகத்வகுணம் தருண்யஃ ॥ 14 ॥
lākṣārasaprasaratantunibhaṃ bhavatyāḥ |
dhyāyantyananyamanasastamanaṅgataptāḥ
pradyumnasīmni subhagatvaguṇaṃ taruṇyaḥ || 14 ||
ହେ ମାତା! ଯେ ମୁହୂର୍ତ୍ତକ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଲାଖରସ ପ୍ରବାହିତ ସୂତ୍ର ପରି ତୁମ୍ଭର ସ୍ୱରୂପକୁ ସ୍ମରଣ କରେ, କାମଦେବଙ୍କ ତାପରେ ତପ୍ତ ଅନନ୍ୟମନା ତରୁଣୀମାନେ ତାକୁ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ସୀମାରେ ସୁଭଗ ତ୍ୱଚାର ଗୁଣ ପରି ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି। AI
யோऽயம் ஸுராஸுரகுருஃ புருஷஃ புராணஃ ।
யத்வாமமர்தமிதமந்தகஸூதநஸ்ய
தேவி த்வமேவ ததிதி ப்ரதிபாதயந்தி ॥ 15 ॥
yo'yaṃ surāsuraguruḥ puruṣaḥ purāṇaḥ |
yadvāmamardhamidamandhakasūdanasya
devi tvameva taditi pratipādayanti || 15 ||
ଯେ ଏହି ଆକାଶସାଗରର ରତ୍ନ ସ୍ୱରୂପ ଚନ୍ଦ୍ର ଦୀପ୍ତି ପାଉଛନ୍ତି, ଯେ ଏହି ଦେବାସୁରଗୁରୁ ପୁରାଣ ପୁରୁଷ ଅଟନ୍ତି, ଅନ୍ଧକାସୁର ବିନାଶକ ଶିବଙ୍କର ଯେଉଁ ବାମ ଅର୍ଦ୍ଧ ଏହା ଦେଖାଯାଉଛି — ହେ ଦେବି! ସେହି ତୁମେ ହିଁ ବୋଲି ସେମାନେ ପ୍ରତିପାଦନ କରନ୍ତି। AI
ஸங்கர்ஷிணி த்வமபிம்ரு'ஶ்ய யதா பிபர்ஷி ।
ஜாயேத ஸ த்ரிபுவநைக குருஸ்ததாநீம்
தேவஃ ஶிவோऽபி புவநத்ரயஸூத்ரதாரஃ ॥ 16 ॥
saṅkarṣiṇi tvamabhimṛśya yadā bibharṣi |
jāyeta sa tribhuvanaika gurustadānīṃ
devaḥ śivo'pi bhuvanatrayasūtradhāraḥ || 16 ||
ହେ ସଙ୍କର୍ଷିଣି! ଇଚ୍ଛାନୁରୂପ ଅନୁରୂପ ଗୁଣର ପ୍ରକର୍ଷକୁ ଆକର୍ଷଣ କରି ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଧାରଣ କର, ସେତେବେଳେ ତ୍ରିଭୁବନର ଏକମାତ୍ର ଗୁରୁ ସେ ଦେବ ଶିବ ମଧ୍ୟ ତ୍ରିଭୁବନର ସୂତ୍ରଧାର ହୋଇ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। AI
-மாலாமலத்யுதிரகல்மஷமாநஸேந ।
தஸ்யாவிலம்பமநவத்யமநந்தகல்பம்
அல்பைர்திநைஃ ஸ்ரு'ஜஸி ஸுந்தரி வாக்விலாஸம் ॥ 17 ॥
-mālāmaladyutirakalmaṣamānasena |
tasyāvilambamanavadyamanantakalpaṃ
alpairdinaiḥ sṛjasi sundari vāgvilāsam || 17 ||
ହେ ହିମାଳୟପୁତ୍ରୀ! ଯେ ନିର୍ମଳ ମନରେ ତୁମର ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣମାଳା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ନିଷ୍କଳଙ୍କ ରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ! ତାହା ପାଇଁ ତୁମେ ବିଳମ୍ବ ନକରି ଅଳ୍ପ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଅନନ୍ତ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବା ଭଳି ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ବାକ୍ଚାତୁରୀ ସୃଷ୍ଟି କର। AI
ஸிந்தூரரஞ்ஜிதஸரோஜகுணாநுகாரி ।
தீப்தம் ஹ்ரு'தி ஸ்புரதி தேவி வபுஸ்த்வதீயம்
த்யாயந்தி தாநிஹ ஸமீஹிதஸித்திஸார்தாஃ ॥ 18 ॥
sindūrarañjitasarojaguṇānukāri |
dīptaṃ hṛdi sphurati devi vapustvadīyaṃ
dhyāyanti tāniha samīhitasiddhisārthāḥ || 18 ||
ହେ ଦେବୀ! ପ୍ରାଣାୟାମରେ ବାୟୁରୋଧ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁମାନେ ସିନ୍ଦୂରରେ ରଞ୍ଜିତ ପଦ୍ମର ବର୍ଣ୍ଣ ସଦୃଶ ତୁମର ଦୀପ୍ତିମାନ ରୂପକୁ ହୃଦୟରେ ସ୍ଫୁରିତ ହେଉଥିବା ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଜଗତରେ ସେମାନଙ୍କ ଅଭୀଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧିର ଅଧିକାରୀ ହୁଅନ୍ତି। AI
ரூபம் தவாம்ப நவயாவகபங்கபிங்கம் ।
தேஷாம் ஸதைவ குஸுமாயுதபாணபிந்ந-
-வக்ஷஃஸ்தலா ம்ரு'கத்ரு'ஶோ வஶகா பவந்தி ॥ 19 ॥
rūpaṃ tavāmba navayāvakapaṅkapiṅgam |
teṣāṃ sadaiva kusumāyudhabāṇabhinna-
-vakṣaḥsthalā mṛgadṛśo vaśagā bhavanti || 19 ||
ହେ ଅମ୍ବା! ଯେଉଁମାନେ ଅରୁଣ ମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ନୂଆ ଲାଖର ପଙ୍କ ପରି ପିଙ୍ଗଳ ତୁମର ରୂପକୁ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବଦା କାମଦେବଙ୍କ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ ବକ୍ଷସ୍ଥଳ ବିଶିଷ୍ଟ ମୃଗନୟନୀ ନାରୀମାନେ ବଶୀଭୂତା ହୁଅନ୍ତି। AI
உத்பாஸிதாம்பரதலாமவலோகயந்தஃ ।
ஸத்யோ பவாநி ஸுதியஃ கவயோ பவந்தி
த்வம் பாவநாஹிததியாம் குலகாமதேநுஃ ॥ 20 ॥
udbhāsitāmbaratalāmavalokayantaḥ |
sadyo bhavāni sudhiyaḥ kavayo bhavanti
tvaṃ bhāvanāhitadhiyāṃ kulakāmadhenuḥ || 20 ||
ହେ ଭବାନୀ! ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ପରି ଲଲାଟଦେଶରେ ଉଦ୍ଭାସିତା ଓ ଆକାଶତଳକୁ ଆଲୋକିତ କରୁଥିବା ତୁମକୁ ଦର୍ଶନ କରି ବୁଦ୍ଧିମାନ କବିମାନେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ କବି ହୋଇଯାଆନ୍ତି; ତୁମେ ଭାବନାରେ ମନ ନିବେଶ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ କୁଳକାମଧେନୁ ଅଟ। AI
பத்மச்சதத்யுதிவிடம்பிதநேத்ரலக்ஷ்மி ।
நிஷ்பாபமூர்திஜநமாநஸராஜஹம்ஸி
ஹம்ஸி த்வமாபதமநேகவிதாம் ஜநஸ்ய ॥ 21 ॥
padmacchadadyutiviḍambitanetralakṣmi |
niṣpāpamūrtijanamānasarājahaṃsi
haṃsi tvamāpadamanekavidhāṃ janasya || 21 ||
ହେ ଶର୍ବାଣୀ! ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଦିତ ପଦ୍ମପାଦା, ପଦ୍ମପତ୍ରର ଦୀପ୍ତିକୁ ପରାଜିତ କରୁଥିବା ନେତ୍ରଶ୍ରୀ ସମ୍ପନ୍ନା, ନିଷ୍ପାପ ମୂର୍ତ୍ତି ବିଶିଷ୍ଟ ଜନମାନସର ରାଜହଂସୀ! ତୁମେ ଜନସାଧାରଣର ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଆପଦକୁ ବିନାଶ କର। AI
சேதஶ்சிரந்தநமகௌகவநம் லுநீஹி ।
காராக்ரு'ஹே நிகலபந்தநயந்த்ரிதஸ்ய
த்வத்ஸம்ஸ்ம்ரு'தௌ சடிதி மே நிகலாஸ்த்ருடந்தி ॥ 22 ॥
cetaścirantanamaghaughavanaṃ lunīhi |
kārāgṛhe nigalabandhanayantritasya
tvatsaṃsmṛtau jhaṭiti me nigalāstruṭanti || 22 ||
ହେ ତ୍ରିପୁରା! ଉତ୍ତପ୍ତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା ତୁମେ ମୋର ଚିରନ୍ତନ ଚିତ୍ତକୁ ପବିତ୍ର କର ଏବଂ ପାପରାଶି ରୂପକ ବନକୁ ଛେଦନ କର। କାରାଗାରରେ ଶୃଙ୍ଖଳ ଓ ବନ୍ଧନରେ ଆବଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତିର ତୁମର ସ୍ମରଣ ହେବା ମାତ୍ରେ ମୋର ଶୃଙ୍ଖଳମାନେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଛିନ୍ନ ହୋଇଯାଆନ୍ତି। AI
த்வாம் காமிநீதி கமலேதி கலாவதீதி ।
த்வாம் மாலிநீதி லலிதேத்யபராஜிதேதி
தேவி ஸ்துவந்தி விஜயேதி ஜயேத்யுமேதி ॥ 23 ॥
tvāṃ kāminīti kamaleti kalāvatīti |
tvāṃ mālinīti lalitetyaparājiteti
devi stuvanti vijayeti jayetyumeti || 23 ||
ହେ ଦେବୀ! ଲୋକେ ତୁମକୁ ବ୍ୟାପିନୀ, ସୁମନା, କୁଣ୍ଡଳୀ, କାମିନୀ, କମଳା, କଳାବତୀ, ମାଲିନୀ, ଲଳିତା, ଅପରାଜିତା, ବିଜୟା, ଜୟା ଓ ଉମା ବୋଲି ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। AI
சண்டத்யுதித்யுதிமபாஸிதஷட்விகாராம் ।
மோஹத்விபேந்த்ரகதநோத்யதபோதஸிம்ஹ-
-லீலாகுஹாம் பகவதீம் த்ரிபுராம் நமாமி ॥ 24 ॥
caṇḍadyutidyutimapāsitaṣaḍvikārām |
mohadvipendrakadanodyatabodhasiṃha-
-līlāguhāṃ bhagavatīṃ tripurāṃ namāmi || 24 ||
ପ୍ରବଳ କାମର ପରମାର୍ଥ ରୂପକ ପଦ୍ମସମୂହର ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଦୀପ୍ତିଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା, ଷଡ଼ବିକାରକୁ ଦୂର କରିଥିବା, ମୋହ ରୂପକ ମତ୍ତ ହସ୍ତୀକୁ ଦଳନ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ବୋଧ ରୂପକ ସିଂହର ଲୀଳା ଗୁହା ସ୍ୱରୂପା, ଭଗବତୀ ତ୍ରିପୁରାଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରୁଛି। AI
ஸ்மராரிவரவிஷ்டரா குஸுமபாணபாணைர்யுதா ।
அநங்ககுஸுமாதிபிஃ பரிவ்ரு'தா ச ஸித்தைஸ்த்ரிபிஃ
கதம்பவநமத்யகா த்ரிபுரஸுந்தரீ பாது நஃ ॥ 25 ॥
smarārivaraviṣṭarā kusumabāṇabāṇairyutā |
anaṅgakusumādibhiḥ parivṛtā ca siddhaistribhiḥ
kadambavanamadhyagā tripurasundarī pātu naḥ || 25 ||
ଗଣେଶ ଓ ବଟୁକ (ଭୈରବ) ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତା, ରତି ଓ କାମଦେବଙ୍କ ସହିତ ଯୁକ୍ତା, ଶିବଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆସନରେ ବିରାଜିତା, ପୁଷ୍ପବାଣ ଓ ନିଜ ବାଣରେ ସହିତା, ଅନଙ୍ଗ (କାମ), ପୁଷ୍ପ ଆଦି ଏବଂ ତିନି ସିଦ୍ଧଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିବେଷ୍ଟିତା, କଦମ୍ବ ବନର ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତା ସେହି ତ୍ରିପୁରସୁନ୍ଦରୀ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ॥ ୨୫ ॥ AI
யே சிந்தயந்த்யருணகாந்திமநந்யரூபாம் ।
தாநேத்ய பக்ஷ்மலத்ரு'ஶஃ ப்ரஸபம் பஜந்தே
கண்டாவஸக்தம்ரு'துபாஹுலதாஸ்தருண்யஃ ॥ 26 ॥
ye cintayantyaruṇakāntimananyarūpām |
tānetya pakṣmaladṛśaḥ prasabhaṃ bhajante
kaṇṭhāvasaktamṛdubāhulatāstaruṇyaḥ || 26 ||
ହେ ରୁଦ୍ରାଣୀ, ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରବାଳମୟୀ ପ୍ରତିମା ପରି, ଅରୁଣ ବର୍ଣ୍ଣର କାନ୍ତିଯୁକ୍ତା ଓ ଅନନ୍ୟ ରୂପିଣୀ ବୋଲି ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ପକ୍ଷ୍ମଳ ନେତ୍ରଯୁକ୍ତା, କଣ୍ଠରେ ଆଲିଙ୍ଗିତ କୋମଳ ବାହୁଲତା ଧାରିଣୀ ଯୁବତୀମାନେ ପ୍ରବଳଭାବେ ସେମାନଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି ॥ ୨୬ ॥ AI
-க்ராமாகர்ணநராகிதா ஶ்ரவணயோஸ்த்வத்ஸம்ஸ்ம்ரு'திஶ்சேதஸி ।
த்வத்பாதார்சநசாதுரீ கரயுகே த்வத்கீர்திதம் வாசி மே
குத்ராபி த்வதுபாஸநவ்யஸநிதா மே தேவி மா ஶாம்யது ॥ 27 ॥
-grāmākarṇanarāgitā śravaṇayostvatsaṃsmṛtiścetasi |
tvatpādārcanacāturī karayuge tvatkīrtitaṃ vāci me
kutrāpi tvadupāsanavyasanitā me devi mā śāmyatu || 27 ||
ହେ ଦେବୀ, ମୋ ଦୁଇ ଚକ୍ଷୁର ଏକମାତ୍ର ତୁମ ରୂପକୁ ନିରୂପଣ କରିବାରେ ଆସକ୍ତି ରହୁ, ମୋ ଦୁଇ କର୍ଣ୍ଣରେ ତୁମର ଗୁଣସମୂହ ଶୁଣିବାରେ ଅନୁରାଗ ରହୁ, ମୋ ଚିତ୍ତରେ ତୁମର ସ୍ମରଣ ରହୁ, ମୋ ଦୁଇ ହସ୍ତରେ ତୁମ ଚରଣାର୍ଚ୍ଚନାର ନୈପୁଣ୍ୟ ରହୁ, ମୋ ବାଣୀରେ ତୁମର କୀର୍ତ୍ତନ ରହୁ; ମୋର ତୁମ ଉପାସନାରେ ଥିବା ଏହି ଆସକ୍ତି କେବେ ହେଁ କ୍ଷୀଣ ନ ହେଉ ॥ ୨୭ ॥ AI
உத்பாவயேந்மதநதைவதமக்ஷரம் யஃ ।
தம் ரூபஹீநமபி மந்மதநிர்விஶேஷம்
ஆலோகயந்த்யுருநிதம்பதடாஸ்தருண்யஃ ॥ 28 ॥
udbhāvayenmadanadaivatamakṣaraṃ yaḥ |
taṃ rūpahīnamapi manmathanirviśeṣaṃ
ālokayantyurunitambataṭāstaruṇyaḥ || 28 ||
ଯିଏ ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଡାଳିମ୍ବ ପୁଷ୍ପ ପରି ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ରୂପକୁ ଅକ୍ଷୟ ମଦନଦେବ ରୂପେ ଉଦ୍ଭାବନ କରେ, ବିଶାଳ ନିତମ୍ବପ୍ରଦେଶଯୁକ୍ତା ଯୁବତୀମାନେ ସେହି ରୂପହୀନ ଓ ମନ୍ମଥଠାରୁ ଅଭିନ୍ନ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ॥ ୨୮ ॥ AI
-ஸ்கந்தத்விபாநநஹுதாஶநவந்திதாயை ।
வாகீஶ்வரி த்ரிபுவநேஶ்வரி விஶ்வமாதஃ
அந்தர்பஹிஶ்ச க்ரு'தஸம்ஸ்திதயே நமஸ்தே ॥ 29 ॥
-skandadvipānanahutāśanavanditāyai |
vāgīśvari tribhuvaneśvari viśvamātaḥ
antarbahiśca kṛtasaṃsthitaye namaste || 29 ||
ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ରୁଦ୍ର, ହରି, ଚନ୍ଦ୍ର, ସହସ୍ରରଶ୍ମି (ସୂର୍ଯ୍ୟ), ସ୍କନ୍ଦ, ଗଜାନନ (ଗଣେଶ) ଓ ଅଗ୍ନି ଯାହାଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରନ୍ତି, ସେହି ବାଗୀଶ୍ୱରୀ, ତ୍ରିଭୁବନେଶ୍ୱରୀ ଓ ବିଶ୍ୱମାତାଙ୍କୁ, ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ ସର୍ବତ୍ର ଅବସ୍ଥିତା ରଖିଥିବା ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର ॥ ୨୯ ॥ AI
ஶ்ரேயஸ்கரம் படதி வா யதி வா ஶ்ரு'ணோதி ।
தஸ்யேப்ஸிதம் பலதி ராஜபிரீட்யதேऽஸௌ
ஜாயேத ஸ ப்ரியதமோ மதிரேக்ஷணாநாம் ॥ 30 ॥
śreyaskaraṃ paṭhati vā yadi vā śṛṇoti |
tasyepsitaṃ phalati rājabhirīḍyate'sau
jāyeta sa priyatamo madirekṣaṇānām || 30 ||
ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ଈଶ୍ୱରୀଙ୍କର ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ପଢ଼େ ଅଥବା ଶୁଣେ, ତାହା ମଙ୍ଗଳକର; ତାହାର ଅଭୀଷ୍ଟ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ସେ ରାଜାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଏ ଏବଂ ସେ ମଦିରେକ୍ଷଣୀ (ସୁନ୍ଦରୀ) ନାରୀମାନଙ୍କର ଅତି ପ୍ରିୟ ହୁଏ ॥ ୩୦ ॥ AI