Summary — Gujarati
AI-generated · not yet verified
The Gujarati meaning of each verse is shown below the verse.
ਕਰੋਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਹਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ।
ਕ੍षਿਪ੍ਰਂ ਯਸ਼ਸ੍ਤਂ ਸਮੁਪੈਤਿ ਸਨ੍ਤਮਲਂ
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਹਿ ਸੁਖਾਯ ਸਨ੍ਤਃ ॥ 1॥
karotyarthaṃ śaktimahāpayitvā |
kṣipraṃ yaśastaṃ samupaiti santamalaṃ
prasannā hi sukhāya santaḥ || 1||
વિદુર બોલ્યા: જે માણસ સજ્જનો દ્વારા વિનંતી કરવામાં આવે ત્યારે આળસ ન કરતાં, પોતાની શક્તિનો ત્યાગ કરીને પણ કાર્ય સિદ્ધ કરે છે, તેને શીઘ્ર જ કીર્તિ પ્રાપ્ત થાય છે; કારણ કે પ્રસન્ન થયેલા સજ્જનો સુખ આપવા માટે સમર્થ હોય છે. AI
ਯਃ ਸਨ੍ਤ੍ਯਜਤ੍ਯਨੁਪਾਕ੍ਰੁष੍ਟ ਏਵ ।
ਸੁਖਂ ਸ ਦੁਃਖਾਨ੍ਯਵਮੁਚ੍ਯ ਸ਼ੇਤੇ
ਜੀਰ੍ਣਾਂ ਤ੍ਵਚਂ ਸਰ੍ਪ ਇਵਾਵਮੁਚ੍ਯ ॥ 2॥
yaḥ santyajatyanupākruṣṭa eva |
sukhaṃ sa duḥkhānyavamucya śete
jīrṇāṃ tvacaṃ sarpa ivāvamucya || 2||
જે માણસ મોટા લાભને પણ અધર્મયુક્ત જોઈને, કોઈની નિંદા સાંભળ્યા વિના જ ત્યાગી દે છે, તે સુખપૂર્વક દુઃખોમાંથી મુક્ત થઈને સૂઈ જાય છે, જેમ સર્પ જૂની કાંચળીને છોડીને સુખે રહે છે. AI
ਗੁਰੋਸ਼੍ਚਾਲੀਕ ਨਿਰ੍ਬਨ੍ਧਃ ਸਮਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ ॥ 3॥
guroścālīka nirbandhaḥ samāni brahmahatyayā || 3||
અસત્ય બોલવું, ઉત્કર્ષની ઇચ્છા રાખવી, રાજાને ચાડી ખાવી અને ગુરુને અસત્ય બોલવા માટે બળજબરી કરવી – આ ચારે બ્રહ્મહત્યા સમાન છે. AI
ਅਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾ ਤ੍ਵਰਾ ਸ਼੍ਲਾਘਾ ਵਿਦ੍ਯਾਯਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰਵਸ੍ਤ੍ਰਯਃ ॥ 4॥
aśuśrūṣā tvarā ślāghā vidyāyāḥ śatravastrayaḥ || 4||
ઈર્ષા એ મૃત્યુનું પગલું છે, અતિવાદ (કઠોર વચન) એ શ્રીનો વધ છે, અશુશ્રૂષા (સેવા ન કરવી), ઉતાવળ અને આત્મપ્રશંસા – આ ત્રણ વિદ્યાના શત્રુઓ છે. AI
ਸੁਖਾਰ੍ਥੀ ਵਾ ਤ੍ਯਜੇਦ੍ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਵਾ ਸੁਖਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ ॥ 5॥
sukhārthī vā tyajedvidyāṃ vidyārthī vā sukhaṃ tyajet || 5||
સુખની ઇચ્છા રાખનારને વિદ્યા ક્યાંથી મળે? અને વિદ્યાર્થીને સુખ હોતું નથી. તેથી સુખેચ્છુએ વિદ્યાનો ત્યાગ કરવો જોઈએ, અથવા વિદ્યાર્થીએ સુખનો ત્યાગ કરવો જોઈએ. AI
ਨਾਨ੍ਤਕਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਨ ਪੁਂਸਾਂ ਵਾਮਲੋਚਨਾ ॥ 6॥
nāntakaḥ sarvabhūtānāṃ na puṃsāṃ vāmalocanā || 6||
અગ્નિ લાકડાંથી તૃપ્ત થતો નથી, મહાસાગર નદીઓથી તૃપ્ત થતો નથી, મૃત્યુ સર્વ પ્રાણીઓથી તૃપ્ત થતું નથી, અને પુરુષો સુંદર સ્ત્રીઓથી તૃપ્ત થતા નથી. AI
ਕ੍ਰੋਧਃ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਹਨ੍ਤਿ ਯਸ਼ਃ ਕਦਰ੍ਯਤਾ ।
ਅਪਾਲਨਂ ਹਨ੍ਤਿ ਪਸ਼ੂਂਸ਼੍ਚ ਰਾਜਨ੍ਨ੍
ਏਕਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਹਨ੍ਤਿ ਰਾष੍ਟ੍ਰਮ੍ ॥ 7॥
krodhaḥ śriyaṃ hanti yaśaḥ kadaryatā |
apālanaṃ hanti paśūṃśca rājann
ekaḥ kruddho brāhmaṇo hanti rāṣṭram || 7||
આશા ધૈર્યનો નાશ કરે છે, મૃત્યુ સમૃદ્ધિનો નાશ કરે છે, ક્રોધ શ્રીનો નાશ કરે છે, કંજૂસાઈ કીર્તિનો નાશ કરે છે, પશુઓની સંભાળ ન રાખવી તે પશુઓનો નાશ કરે છે, અને હે રાજન્! એક ક્રુદ્ધ બ્રાહ્મણ રાષ્ટ્રનો નાશ કરે છે. AI
ਮਧ੍ਵਾਕਰ੍षਃ ਸ਼ਕੁਨਿਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ ਚ ।
ਵृਦ੍ਧੋ ਜ੍ਞਾਤਿਰਵਸਨ੍ਨੋ ਵਯਸ੍ਯ
ਏਤਾਨਿ ਤੇ ਸਨ੍ਤੁ ਗृਹੇ ਸਦੈਵ ॥ 8॥
madhvākarṣaḥ śakuniḥ śrotriyaś ca |
vṛddho jñātiravasanno vayasya
etāni te santu gṛhe sadaiva || 8||
બકરી, કાંસ્ય, રથ, મધુનો સંગ્રહ, પક્ષી, શ્રોત્રિય (વેદજ્ઞ), વૃદ્ધ સંબંધી અને દરિદ્ર મિત્ર – આ તમારા ઘરમાં સદા રહેવા દો. AI
ਵਿषਮੌਦੁਮ੍ਬਰਂ ਸ਼ਙ੍ਖਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਨਾਭਿਸ਼੍ਚ ਰੋਚਨਾ ॥ 9॥
viṣamaudumbaraṃ śaṅkhaḥ svarṇaṃ nābhiśca rocanā || 9||
બકરો, બળદ, ચંદન, વીણા, દર્પણ, મધ અને ઘી, વિષમ ઔદુંબર (ઊંબરનું ફળ), શંખ, સોનું, નાભિ અને રોચના (ગોરોચન). AI
ਦੇਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਪੂਜਾਰ੍ਥਮਤਿਥੀਨਾਂ ਚ ਭਾਰਤ ॥ 10॥
deva brāhmaṇa pūjārthamatithīnāṃ ca bhārata || 10||
હે ભારત, મનુએ કહ્યું છે કે આ મંગળ વસ્તુઓ ઘરમાં સ્થાપિત કરવી જોઈએ, દેવો અને બ્રાહ્મણોની પૂજા તેમજ અતિથિઓ માટે. AI
ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਦਂ ਤਾਤ ਮਹਾਵਿਸ਼ਿष੍ਟਮ੍ ।
ਨ ਜਾਤੁ ਕਾਮਾਨ੍ਨ ਭਯਾਨ੍ਨ ਲੋਭਾਦ੍
ਧਰ੍ਮਂ ਤ੍ਯਜੇਜ੍ਜੀਵਿਤਸ੍ਯਾਪਿ ਹੇਤੋਃ ॥ 11॥
puṇyaṃ padaṃ tāta mahāviśiṣṭam |
na jātu kāmānna bhayānna lobhād
dharmaṃ tyajejjīvitasyāpi hetoḥ || 11||
હે પ્રિય, હું તને આ સર્વોત્તમ, પવિત્ર, અને અત્યંત શ્રેષ્ઠ પદ કહું છું: કદી પણ કામનાથી, ભયથી, કે લોભથી ધર્મનો ત્યાગ ન કરવો, જીવનના કારણે પણ નહીં. AI
ਨਿਤ੍ਯੋ ਜੀਵੋ ਧਾਤੁਰਸ੍ਯ ਤ੍ਵਨਿਤ੍ਯਃ ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਤਿष੍ਠਸ੍ਵ ਨਿਤ੍ਯੇ
ਸਨ੍ਤੁष੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਤੋष ਪਰੋ ਹਿ ਲਾਭਃ ॥ 12॥
nityo jīvo dhāturasya tvanityaḥ |
tyaktvānityaṃ pratitiṣṭhasva nitye
santuṣya tvaṃ toṣa paro hi lābhaḥ || 12||
ધર્મ નિત્ય છે, સુખ અને દુઃખ અનિત્ય છે; જીવ નિત્ય છે, પરંતુ તેનું શરીર અનિત્ય છે. અનિત્યનો ત્યાગ કરીને નિત્યમાં સ્થિર થા; સંતોષ પામ, કારણ કે સંતોષ સૌથી શ્રેષ્ઠ લાભ છે. AI
ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਯ ਭੂਮਿਂ ਧਨਧਾਨ੍ਯ ਪੂਰ੍ਣਾਮ੍ ।
ਰਾਜ੍ਯਾਨਿ ਹਿਤ੍ਵਾ ਵਿਪੁਲਾਂਸ਼੍ਚ ਭੋਗਾਨ੍
ਗਤਾਨ੍ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਵਸ਼ਮਨ੍ਤਕਸ੍ਯ ॥ 13॥
praśāsya bhūmiṃ dhanadhānya pūrṇām |
rājyāni hitvā vipulāṃśca bhogān
gatānnarendrānvaśamantakasya || 13||
મહાબળવાન, મનના પ્રભાવવાળા, ધન અને ધાન્યથી ભરપૂર પૃથ્વી પર શાસન કરનારા, રાજ્યો અને વિપુલ ભોગોનો ત્યાગ કરીને, મૃત્યુના વશ થયેલા રાજાઓને જો. AI
ਉਤ੍ਕ੍षਿਪ੍ਯ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਗृਹਾਨ੍ਨਿਰ੍ਹਰਨ੍ਤਿ ।
ਤਂ ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ਾਃ ਕਰੁਣਂ ਰੁਦਨ੍ਤਸ਼੍
ਚਿਤਾਮਧ੍ਯੇ ਕਾष੍ਠਮਿਵ ਕ੍षਿਪਨ੍ਤਿ ॥ 14॥
utkṣipya rājansvagṛhānnirharanti |
taṃ muktakeśāḥ karuṇaṃ rudantaś
citāmadhye kāṣṭhamiva kṣipanti || 14||
હે રાજન, મનુષ્યો દુઃખથી પોષાયેલા મૃત પુત્રને ઉપાડીને પોતાના ઘરમાંથી બહાર કાઢે છે. મુક્ત કેશવાળા થઈને કરુણાપૂર્વક રડતા તેઓ તેને ચિતામાં લાકડાની જેમ નાખે છે. AI
ਵਯਾਂਸਿ ਚਾਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰੀਰਧਾਤੂਨ੍ ।
ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਮਯਂ ਸਹ ਗਚ੍ਛਤ੍ਯਮੁਤ੍ਰ
ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਪਾਪੇਨ ਚ ਵੇष੍ਟ੍ਯਮਾਨਃ ॥ 15॥
vayāṃsi cāgniśca śarīradhātūn |
dvābhyāmayaṃ saha gacchatyamutra
puṇyena pāpena ca veṣṭyamānaḥ || 15||
બીજો મૃત વ્યક્તિનું ધન ભોગવે છે, અને પક્ષીઓ તથા અગ્નિ શરીરના ધાતુઓને ભક્ષ કરે છે. પુણ્ય અને પાપથી વીંટળાયેલો આ જીવ બંનેને સાથે લઈને પરલોકમાં જાય છે. AI
ਅਗ੍ਨੌ ਪ੍ਰਾਸ੍ਤਂ ਤੁ ਪੁਰੁषਂ ਕਰ੍ਮਾਨ੍ਵੇਤਿ ਸ੍ਵਯਂ ਕृਤਮ੍ ॥ 16॥
agnau prāstaṃ tu puruṣaṃ karmānveti svayaṃ kṛtam || 16||
સંબંધીઓ, મિત્રો અને પુત્રો તેને છોડીને પાછા ફરે છે. અગ્નિમાં નાખેલા પુરુષને તેના પોતાના કરેલા કર્મ અનુસરે છે. AI
ਮਹਤ੍ਤਮਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਹ੍ਯਨ੍ਧਕਾਰਮ੍ ।
ਤਦ੍ਵੈ ਮਹਾਮੋਹਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਾਂ
ਬੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਮਾ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਲਭੇਤ ਰਾਜਨ੍ ॥ 17॥
mahattamastiṣṭhati hyandhakāram |
tadvai mahāmohanamindriyāṇāṃ
budhyasva mā tvāṃ pralabheta rājan || 17||
આ લોકથી ઉપર અને તેનાથી નીચે મહાન અંધકાર રહેલો છે. તે ઇન્દ્રિયોનું મહામોહન છે. હે રાજન્, તું જાણી લે, તે તને છેતરે નહીં. AI
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਤੁਮੇਵਮ੍ ।
ਯਸ਼ਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਜੀਵਲੋਕੇ
ਭਯਂ ਨ ਚਾਮੁਤ੍ਰ ਨ ਚੇਹ ਤੇऽਸ੍ਤਿ ॥ 18॥
niśamya sarvaṃ pratipattumevam |
yaśaḥ paraṃ prāpsyasi jīvaloke
bhayaṃ na cāmutra na ceha te'sti || 18||
જો તું આ વચનને યથાવત્ સાંભળીને સર્વ પ્રકારે સ્વીકારી શકે, તો તું જીવલોકમાં પરમ યશ પ્રાપ્ત કરશે; અને તને ન પરલોકમાં ભય છે, ન આ લોકમાં. AI
ਸਤ੍ਯੋਦਕਾ ਧृਤਿਕੂਲਾ ਦਮੋਰ੍ਮਿਃ ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤਃ ਪੂਯਤੇ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਾ
ਪੁਣ੍ਯੋ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਨਿਤ੍ਯਮਮ੍ਭੋऽਮ੍ਭ ਏਵ ॥ 19॥
satyodakā dhṛtikūlā damormiḥ |
tasyāṃ snātaḥ pūyate puṇyakarmā
puṇyo hyātmā nityamambho'mbha eva || 19||
હે ભારત, આત્મા પુણ્યતીર્થોવાળી નદી છે, જેનું જળ સત્ય છે, કિનારો ધૈર્ય છે અને મોજાં દમ છે. તેમાં સ્નાન કરનાર પુણ્યકર્મા પવિત્ર થાય છે; કારણ કે પુણ્યાત્મા નિત્ય જળ જ જળ છે. AI
ਕृਤ੍ਵਾ ਧृਤਿਮਯੀਂ ਨਾਵਂ ਜਨ੍ਮ ਦੁਰ੍ਗਾਣਿ ਸਨ੍ਤਰ ॥ 20॥
kṛtvā dhṛtimayīṃ nāvaṃ janma durgāṇi santara || 20||
કામ અને ક્રોધરૂપી ગ્રાહોવાળી તથા પાંચ ઇન્દ્રિયરૂપી જળવાળી નદીને ધૈર્યમયી નાવ બનાવીને જન્મરૂપી દુર્ગોને તરી જાઓ. AI
ਵਿਦ੍ਯਾ ਵृਦ੍ਧਂ ਵਯਸਾ ਚਾਪਿ ਵृਦ੍ਧਮ੍ ।
ਕਾਰ੍ਯਾਕਾਰ੍ਯੇ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ
ਯਃ ਸਮ੍ਪृਚ੍ਛੇਨ੍ਨ ਸ ਮੁਹ੍ਯੇਤ੍ਕਦਾ ਚਿਤ੍ ॥ 21॥
vidyā vṛddhaṃ vayasā cāpi vṛddham |
kāryākārye pūjayitvā prasādya
yaḥ sampṛcchenna sa muhyetkadā cit || 21||
જ્ઞાનમાં વૃદ્ધ, ધર્મમાં વૃદ્ધ, સ્વજન, વિદ્યામાં વૃદ્ધ અને વયમાં પણ વૃદ્ધ એવા પુરુષને કર્તવ્ય-અકર્તવ્ય વિશે પૂજીને પ્રસન્ન કરીને જે પૂછે છે, તે કદી મોહ પામતો નથી. AI
ਚਕ੍षੁਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਚ ਮਨਸਾ ਮਨੋ ਵਾਚਂ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾ ॥ 22॥
cakṣuḥ śrotre ca manasā mano vācaṃ ca karmaṇā || 22||
ધૈર્યથી ઉપસ્થ અને ઉદરનું રક્ષણ કરે, હાથ-પગનું ચક્ષુથી રક્ષણ કરે, ચક્ષુ અને કાનનું મનથી રક્ષણ કરે, અને મન તથા વાણીનું કર્મથી રક્ષણ કરે. AI
ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯੀ ਪਤਿਤਾਨ੍ਨ ਵਰ੍ਜੀ ।
ऋਤਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਗੁਰਵੇ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਵਨ੍
ਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ੍ਯਵਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਤ੍ ॥ 23॥
nityasvādhyāyī patitānna varjī |
ṛtaṃ bruvangurave karma kurvan
na brāhmaṇaścyavate brahmalokāt || 23||
જે નિત્ય જળવાળો છે, નિત્ય યજ્ઞોપવીતી છે, નિત્ય સ્વાધ્યાય કરનારો છે, પતિતાન્નનો ત્યાગ કરનારો છે, સત્ય બોલનારો છે અને ગુરુ માટે કર્મ કરનારો છે, તે બ્રાહ્મણ બ્રહ્મલોકથી ચ્યુત થતો નથી. AI
ਇष੍ਟ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞੈਃ ਪਾਲਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜਾਸ਼੍ ਚ ।
ਗੋਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਰ੍ਥੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪੂਤਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਾ
ਹਤਃ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਕ੍षਤ੍ਰਿਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੇਤਿ ॥ 24॥
iṣṭvā yajñaiḥ pālayitvā prajāś ca |
gobrāhmaṇārthe śastrapūtāntarātmā
hataḥ saṅgrāme kṣatriyaḥ svargameti || 24||
વેદોનો અભ્યાસ કરીને, અગ્નિઓને સારી રીતે સ્થાપિત કરીને, યજ્ઞો દ્વારા ઇષ્ટ કરીને, પ્રજાઓનું પાલન કરીને, ગૌ અને બ્રાહ્મણ માટે શસ્ત્રથી પવિત્ર થયેલા અંતરાત્માવાળો, યુદ્ધમાં માર્યો ગયેલો ક્ષત્રિય સ્વર્ગમાં જાય છે. AI
ਧਨੈਃ ਕਾਲੇ ਸਂਵਿਭਜ੍ਯਾਸ਼੍ਰਿਤਾਂਸ਼੍ ਚ ।
ਤ੍ਰੇਤਾ ਪੂਤਂ ਧੂਮਮਾਘ੍ਰਾਯ ਪੁਣ੍ਯਂ
ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਦੇਵ ਸੁਖਾਨਿ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ॥ 25॥
dhanaiḥ kāle saṃvibhajyāśritāṃś ca |
tretā pūtaṃ dhūmamāghrāya puṇyaṃ
pretya svarge deva sukhāni bhuṅkte || 25||
વૈશ્ય વેદાદિ શાસ્ત્રોનો અભ્યાસ કરી, બ્રાહ્મણો અને ક્ષત્રિયોને તથા આશ્રિતોને યોગ્ય સમયે ધનથી વિભાજન કરી, યજ્ઞની ધૂમ્રથી પવિત્ર થયેલો, પુણ્યમય ધૂમ્રનો સુગંધ લઈ, મૃત્યુ પછી સ્વર્ગમાં દેવતાઓના સુખો ભોગવે છે. AI
ਕ੍ਰਮੇਣੈਤਾਨ੍ਨ੍ਯਾਯਤਃ ਪੂਜਯਾਨਃ ।
ਤੁष੍ਟੇष੍ਵੇਤੇष੍ਵਵ੍ਯਥੋ ਦਗ੍ਧਪਾਪਸ੍
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਹਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸੁਖਾਨਿ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ॥ 26॥
krameṇaitānnyāyataḥ pūjayānaḥ |
tuṣṭeṣveteṣvavyatho dagdhapāpas
tyaktvā dehaṃ svargasukhāni bhuṅkte || 26||
શૂદ્ર બ્રાહ્મણ, ક્ષત્રિય અને વૈશ્ય વર્ણોને ક્રમશઃ ન્યાયપૂર્વક પૂજે છે; તેઓ સંતુષ્ટ થાય ત્યારે નિર્ભય થઈ, પાપોને બાળી નાખી, દેહ છોડીને સ્વર્ગના સુખો ભોગવે છે. AI
ਹੇਤੁਂ ਚਾਤ੍ਰ ਬ੍ਰੁਵਤੋ ਮੇ ਨਿਬੋਧ ।
ਕ੍षਾਤ੍ਰਾਦ੍ਧਰ੍ਮਾਦ੍ਧੀਯਤੇ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਸ੍
ਤਂ ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਨ੍ਰਾਜਧਰ੍ਮੇ ਨਿਯੁਙ੍ਕ੍ष੍ਵ ॥ 27॥
hetuṃ cātra bruvato me nibodha |
kṣātrāddharmāddhīyate pāṇḍuputras
taṃ tvaṃ rājanrājadharme niyuṅkṣva || 27||
ચાર વર્ણોનો આ ધર્મ તમને કહ્યો છે; અહીં હેતુ કહેતા મારા વચનને સાંભળ. ક્ષત્રિય ધર્મથી પાંડુપુત્ર ચ્યુત થાય છે; હે રાજન્, તમે તેને રાજધર્મમાં નિયુક્ત કરો. AI
ਮਮਾਪਿ ਚ ਮਤਿਃ ਸੌਮ੍ਯ ਭਵਤ੍ਯੇਵਂ ਯਥਾਤ੍ਥ ਮਾਮ੍ ॥ 28॥
mamāpi ca matiḥ saumya bhavatyevaṃ yathāttha mām || 28||
ધૃતરાષ્ટ્ર બોલ્યા: હે સૌમ્ય, તમે મને નિત્ય જેમ ઉપદેશ આપો છો તેમ આ જ છે; મને પણ તમે મને જેમ કહો છો તેમ જ બુદ્ધિ થાય છે. AI
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਵਿਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ ॥ 29॥
duryodhanaṃ samāsādya punarviparivartate || 29||
પણ તે બુદ્ધિ આમ થયા પછી પણ મારી પાંડવો તરફ જ સદા રહે છે; દુર્યોધનને મળીને પુનઃ વિપરીત થઈ જાય છે. AI
ਦਿष੍ਟਮੇਵ ਕृਤਂ ਮਨ੍ਯੇ ਪੌਰੁषਂ ਤੁ ਨਿਰਰ੍ਥਕਮ੍ ॥ 30॥
diṣṭameva kṛtaṃ manye pauruṣaṃ tu nirarthakam || 30||
કોઈ પણ મનુષ્ય દૈવને ઉલ્લંઘી શકતો નથી; દૈવ જ કૃત માનું છું, પૌરુષ તો નિરર્થક છે. AI