Gopika Gita (bhagavata Purana) — Oriya Script

ଗୋପ୍ଯ ଊଚୁଃ ।

ଜଯତି ତେଽଧିକଂ ଜନ୍ମନା ଵ୍ରଜଃ

ଶ୍ରଯତ ଇନ୍ଦିରା ଶଶ୍ଵଦତ୍ର ହି ।

ଦଯିତ ଦୃଶ୍ଯତାଂ ଦିକ୍ଷୁ ତାଵକା-

ସ୍ତ୍ଵଯି ଧୃତାସଵସ୍ତ୍ଵାଂ ଵିଚିନ୍ଵତେ ॥ 1॥

ଶରଦୁଦାଶଯେ ସାଧୁଜାତସ-

ତ୍ସରସିଜୋଦରଶ୍ରୀମୁଷା ଦୃଶା ।

ସୁରତନାଥ ତେଽଶୁଲ୍କଦାସିକା

ଵରଦ ନିଘ୍ନତୋ ନେହ କିଂ ଵଧଃ ॥ 2॥

ଵିଷଜଲାପ୍ଯଯାଦ୍ଵ୍ଯାଲରାକ୍ଷସା-

ଦ୍ଵର୍ଷମାରୁତାଦ୍ଵୈଦ୍ଯୁତାନଲାତ୍ ।

ଵୃଷମଯାତ୍ମଜାଦ୍ଵିଶ୍ଵତୋଭଯା-

ଦୃଷଭ ତେ ଵଯଂ ରକ୍ଷିତା ମୁହୁଃ ॥ 3॥

ନ ଖଲୁ ଗୋପିକାନନ୍ଦନୋ ଭଵା-

ନଖିଲଦେହିନାମନ୍ତରାତ୍ମଦୃକ୍ ।

ଵିଖନସାର୍ଥିତୋ ଵିଶ୍ଵଗୁପ୍ତଯେ

ସଖ ଉଦେଯିଵାନ୍ସାତ୍ଵତାଂ କୁଲେ ॥ 4॥

ଵିରଚିତାଭଯଂ ଵୃଷ୍ଣିଧୁର୍ଯ ତେ

ଚରଣମୀଯୁଷାଂ ସଂସୃତେର୍ଭଯାତ୍ ।

କରସରୋରୁହଂ କାନ୍ତ କାମଦଂ

ଶିରସି ଧେହି ନଃ ଶ୍ରୀକରଗ୍ରହମ୍ ॥ 5॥

ଵ୍ରଜଜନାର୍ତିହନ୍ଵୀର ଯୋଷିତାଂ

ନିଜଜନସ୍ମଯଧ୍ଵଂସନସ୍ମିତ ।

ଭଜ ସଖେ ଭଵତ୍କିଙ୍କରୀଃ ସ୍ମ ନୋ

ଜଲରୁହାନନଂ ଚାରୁ ଦର୍ଶଯ ॥ 6॥

ପ୍ରଣତଦେହିନାଂ ପାପକର୍ଶନଂ

ତୃଣଚରାନୁଗଂ ଶ୍ରୀନିକେତନମ୍ ।

ଫଣିଫଣାର୍ପିତଂ ତେ ପଦାମ୍ବୁଜଂ

କୃଣୁ କୁଚେଷୁ ନଃ କୃନ୍ଧି ହୃଚ୍ଛଯମ୍ ॥ 7॥

ମଧୁରଯା ଗିରା ଵଲ୍ଗୁଵାକ୍ଯଯା

ବୁଧମନୋଜ୍ଞଯା ପୁଷ୍କରେକ୍ଷଣ ।

ଵିଧିକରୀରିମା ଵୀର ମୁହ୍ଯତୀ-

ରଧରସୀଧୁନାଽଽପ୍ଯାଯଯସ୍ଵ ନଃ ॥ 8॥

ତଵ କଥାମୃତଂ ତପ୍ତଜୀଵନଂ

କଵିଭିରୀଡିତଂ କଲ୍ମଷାପହମ୍ ।

ଶ୍ରଵଣମଙ୍ଗଲଂ ଶ୍ରୀମଦାତତଂ

ଭୁଵି ଗୃଣନ୍ତି ତେ ଭୂରିଦା ଜନାଃ ॥ 9॥

ପ୍ରହସିତଂ ପ୍ରିଯ ପ୍ରେମଵୀକ୍ଷଣଂ

ଵିହରଣଂ ଚ ତେ ଧ୍ଯାନମଙ୍ଗଲମ୍ ।

ରହସି ସଂଵିଦୋ ଯା ହୃଦିସ୍ପୃଶଃ

କୁହକ ନୋ ମନଃ କ୍ଷୋଭଯନ୍ତି ହି ॥ 10॥

ଚଲସି ଯଦ୍ଵ୍ରଜାଚ୍ଚାରଯନ୍ପଶୂନ୍

ନଲିନସୁନ୍ଦରଂ ନାଥ ତେ ପଦମ୍ ।

ଶିଲତୃଣାଙ୍କୁରୈଃ ସୀଦତୀତି ନଃ

କଲିଲତାଂ ମନଃ କାନ୍ତ ଗଚ୍ଛତି ॥ 11॥

ଦିନପରିକ୍ଷଯେ ନୀଲକୁନ୍ତଲୈ-

ର୍ଵନରୁହାନନଂ ବିଭ୍ରଦାଵୃତମ୍ ।

ଘନରଜସ୍ଵଲଂ ଦର୍ଶଯନ୍ମୁହୁ-

ର୍ମନସି ନଃ ସ୍ମରଂ ଵୀର ଯଚ୍ଛସି ॥ 12॥

ପ୍ରଣତକାମଦଂ ପଦ୍ମଜାର୍ଚିତଂ

ଧରଣିମଣ୍ଡନଂ ଧ୍ଯେଯମାପଦି ।

ଚରଣପଙ୍କଜଂ ଶନ୍ତମଂ ଚ ତେ

ରମଣ ନଃ ସ୍ତନେଷ୍ଵର୍ପଯାଧିହନ୍ ॥ 13॥

ସୁରତଵର୍ଧନଂ ଶୋକନାଶନଂ

ସ୍ଵରିତଵେଣୁନା ସୁଷ୍ଠୁ ଚୁମ୍ବିତମ୍ ।

ଇତରରାଗଵିସ୍ମାରଣଂ ନୃଣାଂ

ଵିତର ଵୀର ନସ୍ତେଽଧରାମୃତମ୍ ॥ 14॥

ଅଟତି ଯଦ୍ଭଵାନହ୍ନି କାନନଂ

ତ୍ରୁଟିର୍ଯୁଗାଯତେ ତ୍ଵାମପଶ୍ଯତାମ୍ ।

କୁଟିଲକୁନ୍ତଲଂ ଶ୍ରୀମୁଖଂ ଚ ତେ

ଜଡ ଉଦୀକ୍ଷତାଂ ପକ୍ଷ୍ମକୃଦ୍ଦୃଶାମ୍ ॥ 15॥

ପତିସୁତାନ୍ଵଯଭ୍ରାତୃବାନ୍ଧଵା-

ନତିଵିଲଙ୍ଘ୍ଯ ତେଽନ୍ତ୍ଯଚ୍ଯୁତାଗତାଃ ।

ଗତିଵିଦସ୍ତଵୋଦ୍ଗୀତମୋହିତାଃ

କିତଵ ଯୋଷିତଃ କସ୍ତ୍ଯଜେନ୍ନିଶି ॥ 16॥

ରହସି ସଂଵିଦଂ ହୃଚ୍ଛଯୋଦଯଂ

ପ୍ରହସିତାନନଂ ପ୍ରେମଵୀକ୍ଷଣମ୍ ।

ବୃହଦୁରଃ ଶ୍ରିଯୋ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଧାମ ତେ

ମୁହୁରତିସ୍ପୃହା ମୁହ୍ଯତେ ମନଃ ॥ 17॥

ଵ୍ରଜଵନୌକସାଂ ଵ୍ଯକ୍ତିରଙ୍ଗ ତେ

ଵୃଜିନହନ୍ତ୍ର୍ଯଲଂ ଵିଶ୍ଵମଙ୍ଗଲମ୍ ।

ତ୍ଯଜ ମନାକ୍ ଚ ନସ୍ତ୍ଵତ୍ସ୍ପୃହାତ୍ମନାଂ

ସ୍ଵଜନହୃଦ୍ରୁଜାଂ ଯନ୍ନିଷୂଦନମ୍ ॥ 18॥

ଯତ୍ତେ ସୁଜାତଚରଣାମ୍ବୁରୁହଂ ସ୍ତନେଷ

ଭୀତାଃ ଶନୈଃ ପ୍ରିଯ ଦଧୀମହି କର୍କଶେଷୁ ।

ତେନାଟଵୀମଟସି ତଦ୍ଵ୍ଯଥତେ ନ କିଂସ୍ଵିତ୍

କୂର୍ପାଦିଭିର୍ଭ୍ରମତି ଧୀର୍ଭଵଦାଯୁଷାଂ ନଃ ॥ 19॥

ଇତି ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗଵତ ମହାପୁରାଣେ ପାରମହଂସ୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ

ଦଶମସ୍କନ୍ଧେ ପୂର୍ଵାର୍ଧେ ରାସକ୍ରୀଡାଯାଂ ଗୋପୀଗୀତଂ ନାମୈକତ୍ରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ ॥

Roman (IAST) Transliteration

gopya ūcuḥ |

jayati te'dhikaṃ janmanā vrajaḥ

śrayata indirā śaśvadatra hi |

dayita dṛśyatāṃ dikṣu tāvakā-

stvayi dhṛtāsavastvāṃ vicinvate || 1||

śaradudāśaye sādhujātasa-

tsarasijodaraśrīmuṣā dṛśā |

suratanātha te'śulkadāsikā

varada nighnato neha kiṃ vadhaḥ || 2||

viṣajalāpyayādvyālarākṣasā-

dvarṣamārutādvaidyutānalāt |

vṛṣamayātmajādviśvatobhayā-

dṛṣabha te vayaṃ rakṣitā muhuḥ || 3||

na khalu gopikānandano bhavā-

nakhiladehināmantarātmadṛk |

vikhanasārthito viśvaguptaye

sakha udeyivānsātvatāṃ kule || 4||

viracitābhayaṃ vṛṣṇidhurya te

caraṇamīyuṣāṃ saṃsṛterbhayāt |

karasaroruhaṃ kānta kāmadaṃ

śirasi dhehi naḥ śrīkaragraham || 5||

vrajajanārtihanvīra yoṣitāṃ

nijajanasmayadhvaṃsanasmita |

bhaja sakhe bhavatkiṅkarīḥ sma no

jalaruhānanaṃ cāru darśaya || 6||

praṇatadehināṃ pāpakarśanaṃ

tṛṇacarānugaṃ śrīniketanam |

phaṇiphaṇārpitaṃ te padāmbujaṃ

kṛṇu kuceṣu naḥ kṛndhi hṛcchayam || 7||

madhurayā girā valguvākyayā

budhamanojñayā puṣkarekṣaṇa |

vidhikarīrimā vīra muhyatī-

radharasīdhunā''pyāyayasva naḥ || 8||

tava kathāmṛtaṃ taptajīvanaṃ

kavibhirīḍitaṃ kalmaṣāpaham |

śravaṇamaṅgalaṃ śrīmadātataṃ

bhuvi gṛṇanti te bhūridā janāḥ || 9||

prahasitaṃ priya premavīkṣaṇaṃ

viharaṇaṃ ca te dhyānamaṅgalam |

rahasi saṃvido yā hṛdispṛśaḥ

kuhaka no manaḥ kṣobhayanti hi || 10||

calasi yadvrajāccārayanpaśūn

nalinasundaraṃ nātha te padam |

śilatṛṇāṅkuraiḥ sīdatīti naḥ

kalilatāṃ manaḥ kānta gacchati || 11||

dinaparikṣaye nīlakuntalai-

rvanaruhānanaṃ bibhradāvṛtam |

ghanarajasvalaṃ darśayanmuhu-

rmanasi naḥ smaraṃ vīra yacchasi || 12||

praṇatakāmadaṃ padmajārcitaṃ

dharaṇimaṇḍanaṃ dhyeyamāpadi |

caraṇapaṅkajaṃ śantamaṃ ca te

ramaṇa naḥ staneṣvarpayādhihan || 13||

suratavardhanaṃ śokanāśanaṃ

svaritaveṇunā suṣṭhu cumbitam |

itararāgavismāraṇaṃ nṛṇāṃ

vitara vīra naste'dharāmṛtam || 14||

aṭati yadbhavānahni kānanaṃ

truṭiryugāyate tvāmapaśyatām |

kuṭilakuntalaṃ śrīmukhaṃ ca te

jaḍa udīkṣatāṃ pakṣmakṛddṛśām || 15||

patisutānvayabhrātṛbāndhavā-

nativilaṅghya te'ntyacyutāgatāḥ |

gatividastavodgītamohitāḥ

kitava yoṣitaḥ kastyajenniśi || 16||

rahasi saṃvidaṃ hṛcchayodayaṃ

prahasitānanaṃ premavīkṣaṇam |

bṛhaduraḥ śriyo vīkṣya dhāma te

muhuratispṛhā muhyate manaḥ || 17||

vrajavanaukasāṃ vyaktiraṅga te

vṛjinahantryalaṃ viśvamaṅgalam |

tyaja manāk ca nastvatspṛhātmanāṃ

svajanahṛdrujāṃ yanniṣūdanam || 18||

yatte sujātacaraṇāmburuhaṃ staneṣa

bhītāḥ śanaiḥ priya dadhīmahi karkaśeṣu |

tenāṭavīmaṭasi tadvyathate na kiṃsvit

kūrpādibhirbhramati dhīrbhavadāyuṣāṃ naḥ || 19||

iti śrīmadbhāgavata mahāpurāṇe pāramahaṃsyāṃ saṃhitāyāṃ

daśamaskandhe pūrvārdhe rāsakrīḍāyāṃ gopīgītaṃ nāmaikatriṃśo'dhyāyaḥ ||

Sanskrit — Devanagari (original)

गोप्य ऊचुः ।

जयति तेऽधिकं जन्मना व्रजः

श्रयत इन्दिरा शश्वदत्र हि ।

दयित दृश्यतां दिक्षु तावका-

स्त्वयि धृतासवस्त्वां विचिन्वते ॥ 1॥

शरदुदाशये साधुजातस-

त्सरसिजोदरश्रीमुषा दृशा ।

सुरतनाथ तेऽशुल्कदासिका

वरद निघ्नतो नेह किं वधः ॥ 2॥

विषजलाप्ययाद्व्यालराक्षसा-

द्वर्षमारुताद्वैद्युतानलात् ।

वृषमयात्मजाद्विश्वतोभया-

दृषभ ते वयं रक्षिता मुहुः ॥ 3॥

न खलु गोपिकानन्दनो भवा-

नखिलदेहिनामन्तरात्मदृक् ।

विखनसार्थितो विश्वगुप्तये

सख उदेयिवान्सात्वतां कुले ॥ 4॥

विरचिताभयं वृष्णिधुर्य ते

चरणमीयुषां संसृतेर्भयात् ।

करसरोरुहं कान्त कामदं

शिरसि धेहि नः श्रीकरग्रहम् ॥ 5॥

व्रजजनार्तिहन्वीर योषितां

निजजनस्मयध्वंसनस्मित ।

भज सखे भवत्किङ्करीः स्म नो

जलरुहाननं चारु दर्शय ॥ 6॥

प्रणतदेहिनां पापकर्शनं

तृणचरानुगं श्रीनिकेतनम् ।

फणिफणार्पितं ते पदाम्बुजं

कृणु कुचेषु नः कृन्धि हृच्छयम् ॥ 7॥

मधुरया गिरा वल्गुवाक्यया

बुधमनोज्ञया पुष्करेक्षण ।

विधिकरीरिमा वीर मुह्यती-

रधरसीधुनाऽऽप्याययस्व नः ॥ 8॥

तव कथामृतं तप्तजीवनं

कविभिरीडितं कल्मषापहम् ।

श्रवणमङ्गलं श्रीमदाततं

भुवि गृणन्ति ते भूरिदा जनाः ॥ 9॥

प्रहसितं प्रिय प्रेमवीक्षणं

विहरणं च ते ध्यानमङ्गलम् ।

रहसि संविदो या हृदिस्पृशः

कुहक नो मनः क्षोभयन्ति हि ॥ 10॥

चलसि यद्व्रजाच्चारयन्पशून्

नलिनसुन्दरं नाथ ते पदम् ।

शिलतृणाङ्कुरैः सीदतीति नः

कलिलतां मनः कान्त गच्छति ॥ 11॥

दिनपरिक्षये नीलकुन्तलै-

र्वनरुहाननं बिभ्रदावृतम् ।

घनरजस्वलं दर्शयन्मुहु-

र्मनसि नः स्मरं वीर यच्छसि ॥ 12॥

प्रणतकामदं पद्मजार्चितं

धरणिमण्डनं ध्येयमापदि ।

चरणपङ्कजं शन्तमं च ते

रमण नः स्तनेष्वर्पयाधिहन् ॥ 13॥

सुरतवर्धनं शोकनाशनं

स्वरितवेणुना सुष्ठु चुम्बितम् ।

इतररागविस्मारणं नृणां

वितर वीर नस्तेऽधरामृतम् ॥ 14॥

अटति यद्भवानह्नि काननं

त्रुटिर्युगायते त्वामपश्यताम् ।

कुटिलकुन्तलं श्रीमुखं च ते

जड उदीक्षतां पक्ष्मकृद्दृशाम् ॥ 15॥

पतिसुतान्वयभ्रातृबान्धवा-

नतिविलङ्घ्य तेऽन्त्यच्युतागताः ।

गतिविदस्तवोद्गीतमोहिताः

कितव योषितः कस्त्यजेन्निशि ॥ 16॥

रहसि संविदं हृच्छयोदयं

प्रहसिताननं प्रेमवीक्षणम् ।

बृहदुरः श्रियो वीक्ष्य धाम ते

मुहुरतिस्पृहा मुह्यते मनः ॥ 17॥

व्रजवनौकसां व्यक्तिरङ्ग ते

वृजिनहन्त्र्यलं विश्वमङ्गलम् ।

त्यज मनाक् च नस्त्वत्स्पृहात्मनां

स्वजनहृद्रुजां यन्निषूदनम् ॥ 18॥

यत्ते सुजातचरणाम्बुरुहं स्तनेष

भीताः शनैः प्रिय दधीमहि कर्कशेषु ।

तेनाटवीमटसि तद्व्यथते न किंस्वित्

कूर्पादिभिर्भ्रमति धीर्भवदायुषां नः ॥ 19॥

इति श्रीमद्भागवत महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां

दशमस्कन्धे पूर्वार्धे रासक्रीडायां गोपीगीतं नामैकत्रिंशोऽध्यायः ॥