Summary — Hindi
AI-generated · not yet verified
The Hindi meaning of each verse is shown below the verse.
ഭഗവന്നേതസ്മി-ന്പുരുഷേ കാനി സ്വപന്തി കാന്യസ്മിഞ്ജാഗ്രതി കതര ഏഷ ദേവ-സ്സ്വപ്നാ-ന്പശ്യതി കസ്യൈതത്സുഖ-മ്ഭവതി കസ്മിന്നു സര്വേ സമ്പ്രതിഷ്ഠിതാ ഭവന്തീതി ॥1॥
bhagavannetasmi-npuruṣe kāni svapanti kānyasmiñjāgrati katara eṣa deva-ssvapnā-npaśyati kasyaitatsukha-mbhavati kasminnu sarve sampratiṣṭhitā bhavantīti ||1||
फिर गार्ग्य ने सौर्यायणि से पूछा: 'हे भगवन्, इस पुरुष में कौन-कौन सोते हैं और कौन-कौन जागते हैं? यह कौन देव स्वप्न देखता है? यह सुख किसका होता है? और सब किसमें प्रतिष्ठित होते हैं?' AI
താഃ പുനഃ പുനരുദയതഃ പ്രചരന്ത്യേവം ഹ വൈ ത-ഥ്സര്വ-മ്പരേ ദേവേ മനസ്യേകീഭവതി।
തേന തര്ഹ്യേഷ പുരുഷോ ന ശൃണോതി ന പശ്യതി ന ജിഘ്രതി ന രസയതേ ന സ്പൃശതേ നാഭിവദതേ നാദത്തേ നാനന്ദയതേ ന വിസൃജതേ നേയായതേ സ്വപിതീത്യാചക്ഷതേ ॥2॥
tāḥ punaḥ punarudayataḥ pracarantyevaṃ ha vai ta-thsarva-mpare deve manasyekībhavati|
tena tarhyeṣa puruṣo na śṛṇoti na paśyati na jighrati na rasayate na spṛśate nābhivadate nādatte nānandayate na visṛjate neyāyate svapitītyācakṣate ||2||
उनसे उन्होंने कहा: 'हे गार्ग्य, जैसे सूर्य के अस्त होने पर उसकी किरणें सब उस तेजोमण्डल में एकीभवन (एक हो जाती) हैं, और वे फिर-फिर उदय होने पर फैल जाती हैं, वैसे ही यह सब परम देव मन में एकीभवन हो जाता है। तब यह पुरुष न सुनता है, न देखता है, न सूंघता है, न रस लेता है, न स्पर्श करता है, न बोलता है, न ग्रहण करता है, न आनंदित होता है, न त्याग करता है, न गति करता है — इसे लोग सोया हुआ कहते हैं।' AI
ഗാര്ഹപത്യോ ഹ വാ ഏഷോ-ഽപാനോ വ്യാനോ-ഽന്വാഹാര്യപചനോ യദ് ഗാര്ഹപത്യാ-ത്പ്രണീയതേ പ്രണയനാദാഹവനീയഃ പ്രാണഃ ॥3॥
gārhapatyo ha vā eṣo-'pāno vyāno-'nvāhāryapacano yad gārhapatyā-tpraṇīyate praṇayanādāhavanīyaḥ prāṇaḥ ||3||
इस पुर (शरीर) में प्राण ही अग्नियाँ जागती हैं। यह अपान वास्तव में गार्हपत्य अग्नि है, व्यान अन्वाहार्यपचन है, और जो गार्हपत्य से प्रणीत (निकाला गया) होता है, वह प्रणयन के कारण आहवनीय है — वह प्राण है। AI
മനോ ഹ വാവ യജമാനഃ ഇഷ്ടഫലമേവോദാന-സ്സ ഏനം-യഁജമാനമഹരഹര്ബ്രഹ്മ ഗമയതി ॥4॥
mano ha vāva yajamānaḥ iṣṭaphalamevodāna-ssa enaṃ-ya~jamānamaharaharbrahma gamayati ||4||
जो उच्छ्वास और निःश्वास — ये दो आहुतियाँ — समान रूप से साथ ले जाता है, वह समान है। मन वास्तव में यजमान है, और इष्टफल ही उदान है; वह इस यजमान को दिन-प्रतिदिन ब्रह्म तक पहुँचाता है। AI
യദ് ദൃഷ്ട-ന്ദൃഷ്ടമനുപശ്യതി ശ്രുതം ശ്രുതമേവാര്ഥമനുശൃണോതി ദേശദിഗന്തരൈശ്ച പ്രത്യനുഭൂത-മ്പുനഃ പുനഃ പ്രത്യനുഭവതി ദൃഷ്ട-ഞ്ചാദൃഷ്ട-ഞ്ച ശ്രുത-ഞ്ചാശ്രുത-ഞ്ചാനുഭൂത-ഞ്ചാനനുഭൂത-ഞ്ച സച്ചാസച്ച സര്വ-മ്പശ്യതി സര്വഃ പസ്യതി ॥5॥
yad dṛṣṭa-ndṛṣṭamanupaśyati śrutaṃ śrutamevārthamanuśṛṇoti deśadigantaraiśca pratyanubhūta-mpunaḥ punaḥ pratyanubhavati dṛṣṭa-ñcādṛṣṭa-ñca śruta-ñcāśruta-ñcānubhūta-ñcānanubhūta-ñca saccāsacca sarva-mpaśyati sarvaḥ pasyati ||5||
यहाँ यह देव स्वप्न में अपनी महिमा का अनुभव करता है। जो देखा गया है उसे देखा हुआ ही फिर देखता है, जो सुना गया है उसे सुना हुआ ही फिर सुनता है, और देश-दिशाओं के अंतरों में जो अनुभव किया गया है उसे बार-बार फिर अनुभव करता है। देखे हुए और अदेखे, सुने और असुने, अनुभूत और अननुभूत, सत् और असत — सब कुछ देखता है, सब कुछ देखता है। AI
जब वह तेज से अभिभूत हो जाता है, तब यह देव स्वप्नों को नहीं देखता; और जब इस शरीर में यह सुख (भोग) प्राप्त होता है, तब वह (देव) इस शरीर में सुख का अनुभव करता है। AI
हे सोम्य, जैसे पक्षी वृक्ष पर आश्रय लेते हैं, वैसे ही यह सब परम आत्मा में प्रतिष्ठित होता है। AI
पृथ्वी और पृथ्वीमात्रा, जल और जलमात्रा, तेज और तेजोमात्रा, वायु और वायुमात्रा, आकाश और आकाशमात्रा, चक्षु और देखने योग्य, श्रोत्र और सुनने योग्य, घ्राण और सूंघने योग्य, रस और आस्वादन करने योग्य, त्वचा और स्पर्श करने योग्य, वाणी और कहने योग्य, हाथ और ग्रहण करने योग्य, उपस्थ और आनंद देने योग्य, पायु और त्याग करने योग्य, पैर और गमन करने योग्य, मन और मनन करने योग्य, बुद्धि और जानने योग्य, अहंकार और अभिमान करने योग्य, चित्त और चेतना से जानने योग्य, तेज और प्रकाशित करने योग्य, तथा प्राण और धारण करने योग्य — ये सब ॥8॥ AI
സ പരേ-ഽക്ഷര ആത്മനി സമ്പ്രതിഷ്ഠതേ ॥9॥
sa pare-'kṣara ātmani sampratiṣṭhate ||9||
यही देखने वाला, स्पर्श करने वाला, सुनने वाला, सूंघने वाला, आस्वादन करने वाला, मनन करने वाला, जानने वाला, कर्ता, विज्ञानात्मा पुरुष है। वह परम अक्षर आत्मा में प्रतिष्ठित होता है ॥9॥ AI
वह परम अक्षर को प्राप्त होता है जो उस छायारहित, अशरीर, अलोहित, शुभ्र अक्षर को जान लेता है। हे सौम्य! जो ऐसा जानता है वह सर्वज्ञ होता है, सर्व होता है। इस विषय में यह श्लोक है ॥10॥ AI
തദക്ഷരം-വേഁദയതേ യസ്തു സോമ്യ സ സര്വജ്ഞ-സ്സര്വമേവാവിവേശേതി ॥11॥
tadakṣaraṃ-ve~dayate yastu somya sa sarvajña-ssarvamevāviveśeti ||11||
जहाँ विज्ञानात्मा सब देवताओं के साथ, प्राण और भूत प्रतिष्ठित होते हैं — हे सौम्य! जो उस अक्षर को जान लेता है, वह सर्वज्ञ होता है और सब में प्रवेश कर जाता है ॥11॥ AI