Muchukunda Stutih — Sinhala Script

විමෝහිතෝ(අ)යං ජන ඊශ මායයා

ත්වදීයයා ත්වාං ච භජත්යනර්ථදෘක් .

සුඛාය දුඃඛප්රභවේෂු සජ්ජතේ

ගෘහේෂු යෝෂිත්පුරුෂශ්ච වඤ්චිතඃ .. 1 ..

ලබ්ධ්වා ජනෝ දුර්ලභමත්ර මානුෂං

කථඤ්චිදව්යඞ්ගමයත්නතෝ(අ)නඝ .

පාදාරවින්දං න භජත්යසන්මති-

ර්ගෘහාන්ධකූපේ පතිතෝ යථා පශුඃ .. 2 ..

මමෛෂ කාලෝ(අ)ජිත නිෂ්ඵලෝ ගතෝ

රාජ්යශ්රියෝන්නද්ධමදස්ය භූපතේ .

මර්ත්යාත්මබුද්ධේඃ සුතදාරකෝශභූ-

ෂ්වාසජ්ජමානස්ය දුරන්තචින්තයා .. 3 ..

කලේවරේ(අ)ස්මින් ඝටකුඩ්යසන්නිභේ

නිරූඪමානෝ නරදේව ඉත්යහම් .

වෘතෝ රථේභාශ්වපදාත්යනීකපෛර්ගාං

පර්යටංස්ත්වාගණයන් සුදුර්මදඃ .. 4 ..

ප්රමත්තමුච්චෛරිති කෘත්යචින්තයා

ප්රභුද්ධලෝභං විෂයේෂු ලාලසම් .

ත්වමප්රමත්තඃ සහසා(අ)භිපද්යසේ

ක්ෂුල්ලේලිහානෝ(අ)හිරිවාඛුමන්තකඃ .. 5 ..

පුරා රථෛර්හේමපරිෂ්කෘතෛශ්චරන්

මතඞ්ගජෛර්වා නරදේවසඤ්ජ්ඤිතඃ .

ස ඒව කාලේන දුරත්යයේන තේ

කලේවරෝ විට්කෘමිභස්මසඤ්ජ්ඤිතඃ .. 6 ..

නිර්ජිත්ය දික්චක්රමභූතවිග්රහෝ

වරාසනස්ථඃ සමරාජවන්දිතඃ .

ගෘහේෂු මෛථුන්යසුඛේෂු යෝෂිතාං

ක්රීඩාමෘග පූරුෂ ඊශ නීයතේ .. 7 ..

කරෝති කර්මාණි තපඃසු නිෂ්ඨිතෝ

නිවෘත්තභෝගස්තදපේක්ෂයා දදත් .

පුනශ්ච භූයේයමහං ස්වරාඩිති

ප්රබුද්ධතර්ෂෝ න සුඛාය කල්පතේ .. 8 ..

භවාපවර්ගෝ භ්රමතෝ යදා භවේ-

ජ්ජනස්ය තර්හ්යච්යුත සත්සමාගමඃ .

සත්සඞ්ගමෝ යර්හි තදෛව සද්ගතෞ

පරාවරේශේ ත්වයි ජායතේ මතිඃ .. 9 ..

මන්යේ මමානුග්රහ ඊශ තේ කෘතෝ

රාජ්යානුබන්ධාපගමෝ යදෘච්ඡයා .

යඃ ප්රාර්ථ්යතේ සාධුභිරේකචර්යයා

වනං විවික්ෂද්භිරඛණ්ඩභූමිපෛඃ .. 10 ..

න කාමයේ(අ)න්යං තව පාදසේවනාද්-

අකිඤ්චනප්රාර්ථ්යතමාද්වරං විභෝ .

ආරාධ්ය කස්ත්වාං හ්යපවර්ගදං හරේ

වෘණීත ආර්යෝ වරමාත්මබන්ධනම් .. 11 ..

තස්මාද්විසෘජ්යාශිෂ ඊශ සර්වතෝ

රජස්තමඃසත්ත්වගුණානුබන්ධනාඃ .

නිරඤ්ජනං නිර්ගුණමද්වයං පරං

ත්වාං ජ්ඤප්තිමාත්රං පුරුෂං ව්රජාම්යහම් .. 12 ..

චිරමිහ වෘජිනාර්තස්තප්යමානෝ(අ)නුතාපෛඃ

අවිතෘෂෂඩමිත්රෝ ලබ්ධශාන්තිඃ කථඤ්චිත් .

ශරණද සමුපේතස්ත්වත්පදාබ්ජං පරාත්මන්

අභයමමෘතමශෝකං පාහි මා(අ)පන්නමීශ .. 13 ..

ඉති ශ්රීමද්භාගවතාන්තර්ගතා මුචුකුන්දකෘතා ශ්රීවිෂ්ණුස්තුතිඃ සමාප්තා .

Roman (IAST) Transliteration

vimohito'yaṃ jana īśa māyayā

tvadīyayā tvāṃ ca bhajatyanarthadṛk |

sukhāya duḥkhaprabhaveṣu sajjate

gṛheṣu yoṣitpuruṣaśca vañcitaḥ || 1 ||

labdhvā jano durlabhamatra mānuṣaṃ

kathañcidavyaṅgamayatnato'nagha |

pādāravindaṃ na bhajatyasanmati-

rgṛhāndhakūpe patito yathā paśuḥ || 2 ||

mamaiṣa kālo'jita niṣphalo gato

rājyaśriyonnaddhamadasya bhūpate |

martyātmabuddheḥ sutadārakośabhū-

ṣvāsajjamānasya durantacintayā || 3 ||

kalevare'smin ghaṭakuḍyasannibhe

nirūḍhamāno naradeva ityaham |

vṛto rathebhāśvapadātyanīkapairgāṃ

paryaṭaṃstvāgaṇayan sudurmadaḥ || 4 ||

pramattamuccairiti kṛtyacintayā

prabhuddhalobhaṃ viṣayeṣu lālasam |

tvamapramattaḥ sahasā'bhipadyase

kṣullelihāno'hirivākhumantakaḥ || 5 ||

purā rathairhemapariṣkṛtaiścaran

mataṅgajairvā naradevasañjñitaḥ |

sa eva kālena duratyayena te

kalevaro viṭkṛmibhasmasañjñitaḥ || 6 ||

nirjitya dikcakramabhūtavigraho

varāsanasthaḥ samarājavanditaḥ |

gṛheṣu maithunyasukheṣu yoṣitāṃ

krīḍāmṛga pūruṣa īśa nīyate || 7 ||

karoti karmāṇi tapaḥsu niṣṭhito

nivṛttabhogastadapekṣayā dadat |

punaśca bhūyeyamahaṃ svarāḍiti

prabuddhatarṣo na sukhāya kalpate || 8 ||

bhavāpavargo bhramato yadā bhave-

jjanasya tarhyacyuta satsamāgamaḥ |

satsaṅgamo yarhi tadaiva sadgatau

parāvareśe tvayi jāyate matiḥ || 9 ||

manye mamānugraha īśa te kṛto

rājyānubandhāpagamo yadṛcchayā |

yaḥ prārthyate sādhubhirekacaryayā

vanaṃ vivikṣadbhirakhaṇḍabhūmipaiḥ || 10 ||

na kāmaye'nyaṃ tava pādasevanād-

akiñcanaprārthyatamādvaraṃ vibho |

ārādhya kastvāṃ hyapavargadaṃ hare

vṛṇīta āryo varamātmabandhanam || 11 ||

tasmādvisṛjyāśiṣa īśa sarvato

rajastamaḥsattvaguṇānubandhanāḥ |

nirañjanaṃ nirguṇamadvayaṃ paraṃ

tvāṃ jñaptimātraṃ puruṣaṃ vrajāmyaham || 12 ||

ciramiha vṛjinārtastapyamāno'nutāpaiḥ

avitṛṣaṣaḍamitro labdhaśāntiḥ kathañcit |

śaraṇada samupetastvatpadābjaṃ parātman

abhayamamṛtamaśokaṃ pāhi mā'pannamīśa || 13 ||

iti śrīmadbhāgavatāntargatā mucukundakṛtā śrīviṣṇustutiḥ samāptā |

Sanskrit — Devanagari (original)

विमोहितोऽयं जन ईश मायया

त्वदीयया त्वां च भजत्यनर्थदृक् ।

सुखाय दुःखप्रभवेषु सज्जते

गृहेषु योषित्पुरुषश्च वञ्चितः ॥ 1 ॥

लब्ध्वा जनो दुर्लभमत्र मानुषं

कथञ्चिदव्यङ्गमयत्नतोऽनघ ।

पादारविन्दं न भजत्यसन्मति-

र्गृहान्धकूपे पतितो यथा पशुः ॥ 2 ॥

ममैष कालोऽजित निष्फलो गतो

राज्यश्रियोन्नद्धमदस्य भूपते ।

मर्त्यात्मबुद्धेः सुतदारकोशभू-

ष्वासज्जमानस्य दुरन्तचिन्तया ॥ 3 ॥

कलेवरेऽस्मिन् घटकुड्यसन्निभे

निरूढमानो नरदेव इत्यहम् ।

वृतो रथेभाश्वपदात्यनीकपैर्गां

पर्यटंस्त्वागणयन् सुदुर्मदः ॥ 4 ॥

प्रमत्तमुच्चैरिति कृत्यचिन्तया

प्रभुद्धलोभं विषयेषु लालसम् ।

त्वमप्रमत्तः सहसाऽभिपद्यसे

क्षुल्लेलिहानोऽहिरिवाखुमन्तकः ॥ 5 ॥

पुरा रथैर्हेमपरिष्कृतैश्चरन्

मतङ्गजैर्वा नरदेवसञ्ज्ञितः ।

स एव कालेन दुरत्ययेन ते

कलेवरो विट्कृमिभस्मसञ्ज्ञितः ॥ 6 ॥

निर्जित्य दिक्चक्रमभूतविग्रहो

वरासनस्थः समराजवन्दितः ।

गृहेषु मैथुन्यसुखेषु योषितां

क्रीडामृग पूरुष ईश नीयते ॥ 7 ॥

करोति कर्माणि तपःसु निष्ठितो

निवृत्तभोगस्तदपेक्षया ददत् ।

पुनश्च भूयेयमहं स्वराडिति

प्रबुद्धतर्षो न सुखाय कल्पते ॥ 8 ॥

भवापवर्गो भ्रमतो यदा भवे-

ज्जनस्य तर्ह्यच्युत सत्समागमः ।

सत्सङ्गमो यर्हि तदैव सद्गतौ

परावरेशे त्वयि जायते मतिः ॥ 9 ॥

मन्ये ममानुग्रह ईश ते कृतो

राज्यानुबन्धापगमो यदृच्छया ।

यः प्रार्थ्यते साधुभिरेकचर्यया

वनं विविक्षद्भिरखण्डभूमिपैः ॥ 10 ॥

न कामयेऽन्यं तव पादसेवनाद्-

अकिञ्चनप्रार्थ्यतमाद्वरं विभो ।

आराध्य कस्त्वां ह्यपवर्गदं हरे

वृणीत आर्यो वरमात्मबन्धनम् ॥ 11 ॥

तस्माद्विसृज्याशिष ईश सर्वतो

रजस्तमःसत्त्वगुणानुबन्धनाः ।

निरञ्जनं निर्गुणमद्वयं परं

त्वां ज्ञप्तिमात्रं पुरुषं व्रजाम्यहम् ॥ 12 ॥

चिरमिह वृजिनार्तस्तप्यमानोऽनुतापैः

अवितृषषडमित्रो लब्धशान्तिः कथञ्चित् ।

शरणद समुपेतस्त्वत्पदाब्जं परात्मन्

अभयममृतमशोकं पाहि माऽपन्नमीश ॥ 13 ॥

इति श्रीमद्भागवतान्तर्गता मुचुकुन्दकृता श्रीविष्णुस्तुतिः समाप्ता ।