Muchukunda Stutih — Gujarati Script

વિમોહિતોઽયં જન ઈશ માયયા

ત્વદીયયા ત્વાં ચ ભજત્યનર્થદૃક્ ।

સુખાય દુઃખપ્રભવેષુ સજ્જતે

ગૃહેષુ યોષિત્પુરુષશ્ચ વઞ્ચિતઃ ॥ 1 ॥

લબ્ધ્વા જનો દુર્લભમત્ર માનુષં

કથઞ્ચિદવ્યઙ્ગમયત્નતોઽનઘ ।

પાદારવિન્દં ન ભજત્યસન્મતિ-

ર્ગૃહાન્ધકૂપે પતિતો યથા પશુઃ ॥ 2 ॥

મમૈષ કાલોઽજિત નિષ્ફલો ગતો

રાજ્યશ્રિયોન્નદ્ધમદસ્ય ભૂપતે ।

મર્ત્યાત્મબુદ્ધેઃ સુતદારકોશભૂ-

ષ્વાસજ્જમાનસ્ય દુરન્તચિન્તયા ॥ 3 ॥

કલેવરેઽસ્મિન્ ઘટકુડ્યસન્નિભે

નિરૂઢમાનો નરદેવ ઇત્યહમ્ ।

વૃતો રથેભાશ્વપદાત્યનીકપૈર્ગાં

પર્યટંસ્ત્વાગણયન્ સુદુર્મદઃ ॥ 4 ॥

પ્રમત્તમુચ્ચૈરિતિ કૃત્યચિન્તયા

પ્રભુદ્ધલોભં વિષયેષુ લાલસમ્ ।

ત્વમપ્રમત્તઃ સહસાઽભિપદ્યસે

ક્ષુલ્લેલિહાનોઽહિરિવાખુમન્તકઃ ॥ 5 ॥

પુરા રથૈર્હેમપરિષ્કૃતૈશ્ચરન્

મતઙ્ગજૈર્વા નરદેવસઞ્જ્ઞિતઃ ।

સ એવ કાલેન દુરત્યયેન તે

કલેવરો વિટ્કૃમિભસ્મસઞ્જ્ઞિતઃ ॥ 6 ॥

નિર્જિત્ય દિક્ચક્રમભૂતવિગ્રહો

વરાસનસ્થઃ સમરાજવન્દિતઃ ।

ગૃહેષુ મૈથુન્યસુખેષુ યોષિતાં

ક્રીડામૃગ પૂરુષ ઈશ નીયતે ॥ 7 ॥

કરોતિ કર્માણિ તપઃસુ નિષ્ઠિતો

નિવૃત્તભોગસ્તદપેક્ષયા દદત્ ।

પુનશ્ચ ભૂયેયમહં સ્વરાડિતિ

પ્રબુદ્ધતર્ષો ન સુખાય કલ્પતે ॥ 8 ॥

ભવાપવર્ગો ભ્રમતો યદા ભવે-

જ્જનસ્ય તર્હ્યચ્યુત સત્સમાગમઃ ।

સત્સઙ્ગમો યર્હિ તદૈવ સદ્ગતૌ

પરાવરેશે ત્વયિ જાયતે મતિઃ ॥ 9 ॥

મન્યે મમાનુગ્રહ ઈશ તે કૃતો

રાજ્યાનુબન્ધાપગમો યદૃચ્છયા ।

યઃ પ્રાર્થ્યતે સાધુભિરેકચર્યયા

વનં વિવિક્ષદ્ભિરખણ્ડભૂમિપૈઃ ॥ 10 ॥

ન કામયેઽન્યં તવ પાદસેવનાદ્-

અકિઞ્ચનપ્રાર્થ્યતમાદ્વરં વિભો ।

આરાધ્ય કસ્ત્વાં હ્યપવર્ગદં હરે

વૃણીત આર્યો વરમાત્મબન્ધનમ્ ॥ 11 ॥

તસ્માદ્વિસૃજ્યાશિષ ઈશ સર્વતો

રજસ્તમઃસત્ત્વગુણાનુબન્ધનાઃ ।

નિરઞ્જનં નિર્ગુણમદ્વયં પરં

ત્વાં જ્ઞપ્તિમાત્રં પુરુષં વ્રજામ્યહમ્ ॥ 12 ॥

ચિરમિહ વૃજિનાર્તસ્તપ્યમાનોઽનુતાપૈઃ

અવિતૃષષડમિત્રો લબ્ધશાન્તિઃ કથઞ્ચિત્ ।

શરણદ સમુપેતસ્ત્વત્પદાબ્જં પરાત્મન્

અભયમમૃતમશોકં પાહિ માઽપન્નમીશ ॥ 13 ॥

ઇતિ શ્રીમદ્ભાગવતાન્તર્ગતા મુચુકુન્દકૃતા શ્રીવિષ્ણુસ્તુતિઃ સમાપ્તા ।

Roman (IAST) Transliteration

vimohito'yaṃ jana īśa māyayā

tvadīyayā tvāṃ ca bhajatyanarthadṛk |

sukhāya duḥkhaprabhaveṣu sajjate

gṛheṣu yoṣitpuruṣaśca vañcitaḥ || 1 ||

labdhvā jano durlabhamatra mānuṣaṃ

kathañcidavyaṅgamayatnato'nagha |

pādāravindaṃ na bhajatyasanmati-

rgṛhāndhakūpe patito yathā paśuḥ || 2 ||

mamaiṣa kālo'jita niṣphalo gato

rājyaśriyonnaddhamadasya bhūpate |

martyātmabuddheḥ sutadārakośabhū-

ṣvāsajjamānasya durantacintayā || 3 ||

kalevare'smin ghaṭakuḍyasannibhe

nirūḍhamāno naradeva ityaham |

vṛto rathebhāśvapadātyanīkapairgāṃ

paryaṭaṃstvāgaṇayan sudurmadaḥ || 4 ||

pramattamuccairiti kṛtyacintayā

prabhuddhalobhaṃ viṣayeṣu lālasam |

tvamapramattaḥ sahasā'bhipadyase

kṣullelihāno'hirivākhumantakaḥ || 5 ||

purā rathairhemapariṣkṛtaiścaran

mataṅgajairvā naradevasañjñitaḥ |

sa eva kālena duratyayena te

kalevaro viṭkṛmibhasmasañjñitaḥ || 6 ||

nirjitya dikcakramabhūtavigraho

varāsanasthaḥ samarājavanditaḥ |

gṛheṣu maithunyasukheṣu yoṣitāṃ

krīḍāmṛga pūruṣa īśa nīyate || 7 ||

karoti karmāṇi tapaḥsu niṣṭhito

nivṛttabhogastadapekṣayā dadat |

punaśca bhūyeyamahaṃ svarāḍiti

prabuddhatarṣo na sukhāya kalpate || 8 ||

bhavāpavargo bhramato yadā bhave-

jjanasya tarhyacyuta satsamāgamaḥ |

satsaṅgamo yarhi tadaiva sadgatau

parāvareśe tvayi jāyate matiḥ || 9 ||

manye mamānugraha īśa te kṛto

rājyānubandhāpagamo yadṛcchayā |

yaḥ prārthyate sādhubhirekacaryayā

vanaṃ vivikṣadbhirakhaṇḍabhūmipaiḥ || 10 ||

na kāmaye'nyaṃ tava pādasevanād-

akiñcanaprārthyatamādvaraṃ vibho |

ārādhya kastvāṃ hyapavargadaṃ hare

vṛṇīta āryo varamātmabandhanam || 11 ||

tasmādvisṛjyāśiṣa īśa sarvato

rajastamaḥsattvaguṇānubandhanāḥ |

nirañjanaṃ nirguṇamadvayaṃ paraṃ

tvāṃ jñaptimātraṃ puruṣaṃ vrajāmyaham || 12 ||

ciramiha vṛjinārtastapyamāno'nutāpaiḥ

avitṛṣaṣaḍamitro labdhaśāntiḥ kathañcit |

śaraṇada samupetastvatpadābjaṃ parātman

abhayamamṛtamaśokaṃ pāhi mā'pannamīśa || 13 ||

iti śrīmadbhāgavatāntargatā mucukundakṛtā śrīviṣṇustutiḥ samāptā |

Sanskrit — Devanagari (original)

विमोहितोऽयं जन ईश मायया

त्वदीयया त्वां च भजत्यनर्थदृक् ।

सुखाय दुःखप्रभवेषु सज्जते

गृहेषु योषित्पुरुषश्च वञ्चितः ॥ 1 ॥

लब्ध्वा जनो दुर्लभमत्र मानुषं

कथञ्चिदव्यङ्गमयत्नतोऽनघ ।

पादारविन्दं न भजत्यसन्मति-

र्गृहान्धकूपे पतितो यथा पशुः ॥ 2 ॥

ममैष कालोऽजित निष्फलो गतो

राज्यश्रियोन्नद्धमदस्य भूपते ।

मर्त्यात्मबुद्धेः सुतदारकोशभू-

ष्वासज्जमानस्य दुरन्तचिन्तया ॥ 3 ॥

कलेवरेऽस्मिन् घटकुड्यसन्निभे

निरूढमानो नरदेव इत्यहम् ।

वृतो रथेभाश्वपदात्यनीकपैर्गां

पर्यटंस्त्वागणयन् सुदुर्मदः ॥ 4 ॥

प्रमत्तमुच्चैरिति कृत्यचिन्तया

प्रभुद्धलोभं विषयेषु लालसम् ।

त्वमप्रमत्तः सहसाऽभिपद्यसे

क्षुल्लेलिहानोऽहिरिवाखुमन्तकः ॥ 5 ॥

पुरा रथैर्हेमपरिष्कृतैश्चरन्

मतङ्गजैर्वा नरदेवसञ्ज्ञितः ।

स एव कालेन दुरत्ययेन ते

कलेवरो विट्कृमिभस्मसञ्ज्ञितः ॥ 6 ॥

निर्जित्य दिक्चक्रमभूतविग्रहो

वरासनस्थः समराजवन्दितः ।

गृहेषु मैथुन्यसुखेषु योषितां

क्रीडामृग पूरुष ईश नीयते ॥ 7 ॥

करोति कर्माणि तपःसु निष्ठितो

निवृत्तभोगस्तदपेक्षया ददत् ।

पुनश्च भूयेयमहं स्वराडिति

प्रबुद्धतर्षो न सुखाय कल्पते ॥ 8 ॥

भवापवर्गो भ्रमतो यदा भवे-

ज्जनस्य तर्ह्यच्युत सत्समागमः ।

सत्सङ्गमो यर्हि तदैव सद्गतौ

परावरेशे त्वयि जायते मतिः ॥ 9 ॥

मन्ये ममानुग्रह ईश ते कृतो

राज्यानुबन्धापगमो यदृच्छया ।

यः प्रार्थ्यते साधुभिरेकचर्यया

वनं विविक्षद्भिरखण्डभूमिपैः ॥ 10 ॥

न कामयेऽन्यं तव पादसेवनाद्-

अकिञ्चनप्रार्थ्यतमाद्वरं विभो ।

आराध्य कस्त्वां ह्यपवर्गदं हरे

वृणीत आर्यो वरमात्मबन्धनम् ॥ 11 ॥

तस्माद्विसृज्याशिष ईश सर्वतो

रजस्तमःसत्त्वगुणानुबन्धनाः ।

निरञ्जनं निर्गुणमद्वयं परं

त्वां ज्ञप्तिमात्रं पुरुषं व्रजाम्यहम् ॥ 12 ॥

चिरमिह वृजिनार्तस्तप्यमानोऽनुतापैः

अवितृषषडमित्रो लब्धशान्तिः कथञ्चित् ।

शरणद समुपेतस्त्वत्पदाब्जं परात्मन्

अभयममृतमशोकं पाहि माऽपन्नमीश ॥ 13 ॥

इति श्रीमद्भागवतान्तर्गता मुचुकुन्दकृता श्रीविष्णुस्तुतिः समाप्ता ।