Muchukunda Stutih — Oriya Script

ଵିମୋହିତୋଽଯଂ ଜନ ଈଶ ମାଯଯା

ତ୍ଵଦୀଯଯା ତ୍ଵାଂ ଚ ଭଜତ୍ଯନର୍ଥଦୃକ୍ ।

ସୁଖାଯ ଦୁଃଖପ୍ରଭଵେଷୁ ସଜ୍ଜତେ

ଗୃହେଷୁ ଯୋଷିତ୍ପୁରୁଷଶ୍ଚ ଵଞ୍ଚିତଃ ॥ 1 ॥

ଲବ୍ଧ୍ଵା ଜନୋ ଦୁର୍ଲଭମତ୍ର ମାନୁଷଂ

କଥଞ୍ଚିଦଵ୍ଯଙ୍ଗମଯତ୍ନତୋଽନଘ ।

ପାଦାରଵିନ୍ଦଂ ନ ଭଜତ୍ଯସନ୍ମତି-

ର୍ଗୃହାନ୍ଧକୂପେ ପତିତୋ ଯଥା ପଶୁଃ ॥ 2 ॥

ମମୈଷ କାଲୋଽଜିତ ନିଷ୍ଫଲୋ ଗତୋ

ରାଜ୍ଯଶ୍ରିଯୋନ୍ନଦ୍ଧମଦସ୍ଯ ଭୂପତେ ।

ମର୍ତ୍ଯାତ୍ମବୁଦ୍ଧେଃ ସୁତଦାରକୋଶଭୂ-

ଷ୍ଵାସଜ୍ଜମାନସ୍ଯ ଦୁରନ୍ତଚିନ୍ତଯା ॥ 3 ॥

କଲେଵରେଽସ୍ମିନ୍ ଘଟକୁଡ୍ଯସନ୍ନିଭେ

ନିରୂଢମାନୋ ନରଦେଵ ଇତ୍ଯହମ୍ ।

ଵୃତୋ ରଥେଭାଶ୍ଵପଦାତ୍ଯନୀକପୈର୍ଗାଂ

ପର୍ଯଟଂସ୍ତ୍ଵାଗଣଯନ୍ ସୁଦୁର୍ମଦଃ ॥ 4 ॥

ପ୍ରମତ୍ତମୁଚ୍ଚୈରିତି କୃତ୍ଯଚିନ୍ତଯା

ପ୍ରଭୁଦ୍ଧଲୋଭଂ ଵିଷଯେଷୁ ଲାଲସମ୍ ।

ତ୍ଵମପ୍ରମତ୍ତଃ ସହସାଽଭିପଦ୍ଯସେ

କ୍ଷୁଲ୍ଲେଲିହାନୋଽହିରିଵାଖୁମନ୍ତକଃ ॥ 5 ॥

ପୁରା ରଥୈର୍ହେମପରିଷ୍କୃତୈଶ୍ଚରନ୍

ମତଙ୍ଗଜୈର୍ଵା ନରଦେଵସଞ୍ଜ୍ଞିତଃ ।

ସ ଏଵ କାଲେନ ଦୁରତ୍ଯଯେନ ତେ

କଲେଵରୋ ଵିଟ୍କୃମିଭସ୍ମସଞ୍ଜ୍ଞିତଃ ॥ 6 ॥

ନିର୍ଜିତ୍ଯ ଦିକ୍ଚକ୍ରମଭୂତଵିଗ୍ରହୋ

ଵରାସନସ୍ଥଃ ସମରାଜଵନ୍ଦିତଃ ।

ଗୃହେଷୁ ମୈଥୁନ୍ଯସୁଖେଷୁ ଯୋଷିତାଂ

କ୍ରୀଡାମୃଗ ପୂରୁଷ ଈଶ ନୀଯତେ ॥ 7 ॥

କରୋତି କର୍ମାଣି ତପଃସୁ ନିଷ୍ଠିତୋ

ନିଵୃତ୍ତଭୋଗସ୍ତଦପେକ୍ଷଯା ଦଦତ୍ ।

ପୁନଶ୍ଚ ଭୂଯେଯମହଂ ସ୍ଵରାଡିତି

ପ୍ରବୁଦ୍ଧତର୍ଷୋ ନ ସୁଖାଯ କଲ୍ପତେ ॥ 8 ॥

ଭଵାପଵର୍ଗୋ ଭ୍ରମତୋ ଯଦା ଭଵେ-

ଜ୍ଜନସ୍ଯ ତର୍ହ୍ଯଚ୍ଯୁତ ସତ୍ସମାଗମଃ ।

ସତ୍ସଙ୍ଗମୋ ଯର୍ହି ତଦୈଵ ସଦ୍ଗତୌ

ପରାଵରେଶେ ତ୍ଵଯି ଜାଯତେ ମତିଃ ॥ 9 ॥

ମନ୍ଯେ ମମାନୁଗ୍ରହ ଈଶ ତେ କୃତୋ

ରାଜ୍ଯାନୁବନ୍ଧାପଗମୋ ଯଦୃଚ୍ଛଯା ।

ଯଃ ପ୍ରାର୍ଥ୍ଯତେ ସାଧୁଭିରେକଚର୍ଯଯା

ଵନଂ ଵିଵିକ୍ଷଦ୍ଭିରଖଣ୍ଡଭୂମିପୈଃ ॥ 10 ॥

ନ କାମଯେଽନ୍ଯଂ ତଵ ପାଦସେଵନାଦ୍-

ଅକିଞ୍ଚନପ୍ରାର୍ଥ୍ଯତମାଦ୍ଵରଂ ଵିଭୋ ।

ଆରାଧ୍ଯ କସ୍ତ୍ଵାଂ ହ୍ଯପଵର୍ଗଦଂ ହରେ

ଵୃଣୀତ ଆର୍ଯୋ ଵରମାତ୍ମବନ୍ଧନମ୍ ॥ 11 ॥

ତସ୍ମାଦ୍ଵିସୃଜ୍ଯାଶିଷ ଈଶ ସର୍ଵତୋ

ରଜସ୍ତମଃସତ୍ତ୍ଵଗୁଣାନୁବନ୍ଧନାଃ ।

ନିରଞ୍ଜନଂ ନିର୍ଗୁଣମଦ୍ଵଯଂ ପରଂ

ତ୍ଵାଂ ଜ୍ଞପ୍ତିମାତ୍ରଂ ପୁରୁଷଂ ଵ୍ରଜାମ୍ଯହମ୍ ॥ 12 ॥

ଚିରମିହ ଵୃଜିନାର୍ତସ୍ତପ୍ଯମାନୋଽନୁତାପୈଃ

ଅଵିତୃଷଷଡମିତ୍ରୋ ଲବ୍ଧଶାନ୍ତିଃ କଥଞ୍ଚିତ୍ ।

ଶରଣଦ ସମୁପେତସ୍ତ୍ଵତ୍ପଦାବ୍ଜଂ ପରାତ୍ମନ୍

ଅଭଯମମୃତମଶୋକଂ ପାହି ମାଽପନ୍ନମୀଶ ॥ 13 ॥

ଇତି ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗଵତାନ୍ତର୍ଗତା ମୁଚୁକୁନ୍ଦକୃତା ଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୁସ୍ତୁତିଃ ସମାପ୍ତା ।

Roman (IAST) Transliteration

vimohito'yaṃ jana īśa māyayā

tvadīyayā tvāṃ ca bhajatyanarthadṛk |

sukhāya duḥkhaprabhaveṣu sajjate

gṛheṣu yoṣitpuruṣaśca vañcitaḥ || 1 ||

labdhvā jano durlabhamatra mānuṣaṃ

kathañcidavyaṅgamayatnato'nagha |

pādāravindaṃ na bhajatyasanmati-

rgṛhāndhakūpe patito yathā paśuḥ || 2 ||

mamaiṣa kālo'jita niṣphalo gato

rājyaśriyonnaddhamadasya bhūpate |

martyātmabuddheḥ sutadārakośabhū-

ṣvāsajjamānasya durantacintayā || 3 ||

kalevare'smin ghaṭakuḍyasannibhe

nirūḍhamāno naradeva ityaham |

vṛto rathebhāśvapadātyanīkapairgāṃ

paryaṭaṃstvāgaṇayan sudurmadaḥ || 4 ||

pramattamuccairiti kṛtyacintayā

prabhuddhalobhaṃ viṣayeṣu lālasam |

tvamapramattaḥ sahasā'bhipadyase

kṣullelihāno'hirivākhumantakaḥ || 5 ||

purā rathairhemapariṣkṛtaiścaran

mataṅgajairvā naradevasañjñitaḥ |

sa eva kālena duratyayena te

kalevaro viṭkṛmibhasmasañjñitaḥ || 6 ||

nirjitya dikcakramabhūtavigraho

varāsanasthaḥ samarājavanditaḥ |

gṛheṣu maithunyasukheṣu yoṣitāṃ

krīḍāmṛga pūruṣa īśa nīyate || 7 ||

karoti karmāṇi tapaḥsu niṣṭhito

nivṛttabhogastadapekṣayā dadat |

punaśca bhūyeyamahaṃ svarāḍiti

prabuddhatarṣo na sukhāya kalpate || 8 ||

bhavāpavargo bhramato yadā bhave-

jjanasya tarhyacyuta satsamāgamaḥ |

satsaṅgamo yarhi tadaiva sadgatau

parāvareśe tvayi jāyate matiḥ || 9 ||

manye mamānugraha īśa te kṛto

rājyānubandhāpagamo yadṛcchayā |

yaḥ prārthyate sādhubhirekacaryayā

vanaṃ vivikṣadbhirakhaṇḍabhūmipaiḥ || 10 ||

na kāmaye'nyaṃ tava pādasevanād-

akiñcanaprārthyatamādvaraṃ vibho |

ārādhya kastvāṃ hyapavargadaṃ hare

vṛṇīta āryo varamātmabandhanam || 11 ||

tasmādvisṛjyāśiṣa īśa sarvato

rajastamaḥsattvaguṇānubandhanāḥ |

nirañjanaṃ nirguṇamadvayaṃ paraṃ

tvāṃ jñaptimātraṃ puruṣaṃ vrajāmyaham || 12 ||

ciramiha vṛjinārtastapyamāno'nutāpaiḥ

avitṛṣaṣaḍamitro labdhaśāntiḥ kathañcit |

śaraṇada samupetastvatpadābjaṃ parātman

abhayamamṛtamaśokaṃ pāhi mā'pannamīśa || 13 ||

iti śrīmadbhāgavatāntargatā mucukundakṛtā śrīviṣṇustutiḥ samāptā |

Sanskrit — Devanagari (original)

विमोहितोऽयं जन ईश मायया

त्वदीयया त्वां च भजत्यनर्थदृक् ।

सुखाय दुःखप्रभवेषु सज्जते

गृहेषु योषित्पुरुषश्च वञ्चितः ॥ 1 ॥

लब्ध्वा जनो दुर्लभमत्र मानुषं

कथञ्चिदव्यङ्गमयत्नतोऽनघ ।

पादारविन्दं न भजत्यसन्मति-

र्गृहान्धकूपे पतितो यथा पशुः ॥ 2 ॥

ममैष कालोऽजित निष्फलो गतो

राज्यश्रियोन्नद्धमदस्य भूपते ।

मर्त्यात्मबुद्धेः सुतदारकोशभू-

ष्वासज्जमानस्य दुरन्तचिन्तया ॥ 3 ॥

कलेवरेऽस्मिन् घटकुड्यसन्निभे

निरूढमानो नरदेव इत्यहम् ।

वृतो रथेभाश्वपदात्यनीकपैर्गां

पर्यटंस्त्वागणयन् सुदुर्मदः ॥ 4 ॥

प्रमत्तमुच्चैरिति कृत्यचिन्तया

प्रभुद्धलोभं विषयेषु लालसम् ।

त्वमप्रमत्तः सहसाऽभिपद्यसे

क्षुल्लेलिहानोऽहिरिवाखुमन्तकः ॥ 5 ॥

पुरा रथैर्हेमपरिष्कृतैश्चरन्

मतङ्गजैर्वा नरदेवसञ्ज्ञितः ।

स एव कालेन दुरत्ययेन ते

कलेवरो विट्कृमिभस्मसञ्ज्ञितः ॥ 6 ॥

निर्जित्य दिक्चक्रमभूतविग्रहो

वरासनस्थः समराजवन्दितः ।

गृहेषु मैथुन्यसुखेषु योषितां

क्रीडामृग पूरुष ईश नीयते ॥ 7 ॥

करोति कर्माणि तपःसु निष्ठितो

निवृत्तभोगस्तदपेक्षया ददत् ।

पुनश्च भूयेयमहं स्वराडिति

प्रबुद्धतर्षो न सुखाय कल्पते ॥ 8 ॥

भवापवर्गो भ्रमतो यदा भवे-

ज्जनस्य तर्ह्यच्युत सत्समागमः ।

सत्सङ्गमो यर्हि तदैव सद्गतौ

परावरेशे त्वयि जायते मतिः ॥ 9 ॥

मन्ये ममानुग्रह ईश ते कृतो

राज्यानुबन्धापगमो यदृच्छया ।

यः प्रार्थ्यते साधुभिरेकचर्यया

वनं विविक्षद्भिरखण्डभूमिपैः ॥ 10 ॥

न कामयेऽन्यं तव पादसेवनाद्-

अकिञ्चनप्रार्थ्यतमाद्वरं विभो ।

आराध्य कस्त्वां ह्यपवर्गदं हरे

वृणीत आर्यो वरमात्मबन्धनम् ॥ 11 ॥

तस्माद्विसृज्याशिष ईश सर्वतो

रजस्तमःसत्त्वगुणानुबन्धनाः ।

निरञ्जनं निर्गुणमद्वयं परं

त्वां ज्ञप्तिमात्रं पुरुषं व्रजाम्यहम् ॥ 12 ॥

चिरमिह वृजिनार्तस्तप्यमानोऽनुतापैः

अवितृषषडमित्रो लब्धशान्तिः कथञ्चित् ।

शरणद समुपेतस्त्वत्पदाब्जं परात्मन्

अभयममृतमशोकं पाहि माऽपन्नमीश ॥ 13 ॥

इति श्रीमद्भागवतान्तर्गता मुचुकुन्दकृता श्रीविष्णुस्तुतिः समाप्ता ।