Muchukunda Stutih — Gurmukhi Script

ਵਿਮੋਹਿਤੋऽਯਂ ਜਨ ਈਸ਼ ਮਾਯਯਾ

ਤ੍ਵਦੀਯਯਾ ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਭਜਤ੍ਯਨਰ੍ਥਦृਕ੍ ।

ਸੁਖਾਯ ਦੁਃਖਪ੍ਰਭਵੇषੁ ਸਜ੍ਜਤੇ

ਗृਹੇषੁ ਯੋषਿਤ੍ਪੁਰੁषਸ਼੍ਚ ਵਞ੍ਚਿਤਃ ॥ 1 ॥

ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਜਨੋ ਦੁਰ੍ਲਭਮਤ੍ਰ ਮਾਨੁषਂ

ਕਥਞ੍ਚਿਦਵ੍ਯਙ੍ਗਮਯਤ੍ਨਤੋऽਨਘ ।

ਪਾਦਾਰਵਿਨ੍ਦਂ ਨ ਭਜਤ੍ਯਸਨ੍ਮਤਿ-

ਰ੍ਗृਹਾਨ੍ਧਕੂਪੇ ਪਤਿਤੋ ਯਥਾ ਪਸ਼ੁਃ ॥ 2 ॥

ਮਮੈष ਕਾਲੋऽਜਿਤ ਨਿष੍ਫਲੋ ਗਤੋ

ਰਾਜ੍ਯਸ਼੍ਰਿਯੋਨ੍ਨਦ੍ਧਮਦਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇ ।

ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਤ੍ਮਬੁਦ੍ਧੇਃ ਸੁਤਦਾਰਕੋਸ਼ਭੂ-

ष੍ਵਾਸਜ੍ਜਮਾਨਸ੍ਯ ਦੁਰਨ੍ਤਚਿਨ੍ਤਯਾ ॥ 3 ॥

ਕਲੇਵਰੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਘਟਕੁਡ੍ਯਸਨ੍ਨਿਭੇ

ਨਿਰੂਢਮਾਨੋ ਨਰਦੇਵ ਇਤ੍ਯਹਮ੍ ।

ਵृਤੋ ਰਥੇਭਾਸ਼੍ਵਪਦਾਤ੍ਯਨੀਕਪੈਰ੍ਗਾਂ

ਪਰ੍ਯਟਂਸ੍ਤ੍ਵਾਗਣਯਨ੍ ਸੁਦੁਰ੍ਮਦਃ ॥ 4 ॥

ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਮੁਚ੍ਚੈਰਿਤਿ ਕृਤ੍ਯਚਿਨ੍ਤਯਾ

ਪ੍ਰਭੁਦ੍ਧਲੋਭਂ ਵਿषਯੇषੁ ਲਾਲਸਮ੍ ।

ਤ੍ਵਮਪ੍ਰਮਤ੍ਤਃ ਸਹਸਾऽਭਿਪਦ੍ਯਸੇ

ਕ੍षੁਲ੍ਲੇਲਿਹਾਨੋऽਹਿਰਿਵਾਖੁਮਨ੍ਤਕਃ ॥ 5 ॥

ਪੁਰਾ ਰਥੈਰ੍ਹੇਮਪਰਿष੍ਕृਤੈਸ਼੍ਚਰਨ੍

ਮਤਙ੍ਗਜੈਰ੍ਵਾ ਨਰਦੇਵਸਞ੍ਜ੍ਞਿਤਃ ।

ਸ ਏਵ ਕਾਲੇਨ ਦੁਰਤ੍ਯਯੇਨ ਤੇ

ਕਲੇਵਰੋ ਵਿਟ੍ਕृਮਿਭਸ੍ਮਸਞ੍ਜ੍ਞਿਤਃ ॥ 6 ॥

ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਦਿਕ੍ਚਕ੍ਰਮਭੂਤਵਿਗ੍ਰਹੋ

ਵਰਾਸਨਸ੍ਥਃ ਸਮਰਾਜਵਨ੍ਦਿਤਃ ।

ਗृਹੇषੁ ਮੈਥੁਨ੍ਯਸੁਖੇषੁ ਯੋषਿਤਾਂ

ਕ੍ਰੀਡਾਮृਗ ਪੂਰੁष ਈਸ਼ ਨੀਯਤੇ ॥ 7 ॥

ਕਰੋਤਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤਪਃਸੁ ਨਿष੍ਠਿਤੋ

ਨਿਵृਤ੍ਤਭੋਗਸ੍ਤਦਪੇਕ੍षਯਾ ਦਦਤ੍ ।

ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਭੂਯੇਯਮਹਂ ਸ੍ਵਰਾਡਿਤਿ

ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਤਰ੍षੋ ਨ ਸੁਖਾਯ ਕਲ੍ਪਤੇ ॥ 8 ॥

ਭਵਾਪਵਰ੍ਗੋ ਭ੍ਰਮਤੋ ਯਦਾ ਭਵੇ-

ਜ੍ਜਨਸ੍ਯ ਤਰ੍ਹ੍ਯਚ੍ਯੁਤ ਸਤ੍ਸਮਾਗਮਃ ।

ਸਤ੍ਸਙ੍ਗਮੋ ਯਰ੍ਹਿ ਤਦੈਵ ਸਦ੍ਗਤੌ

ਪਰਾਵਰੇਸ਼ੇ ਤ੍ਵਯਿ ਜਾਯਤੇ ਮਤਿਃ ॥ 9 ॥

ਮਨ੍ਯੇ ਮਮਾਨੁਗ੍ਰਹ ਈਸ਼ ਤੇ ਕृਤੋ

ਰਾਜ੍ਯਾਨੁਬਨ੍ਧਾਪਗਮੋ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ ।

ਯਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯਤੇ ਸਾਧੁਭਿਰੇਕਚਰ੍ਯਯਾ

ਵਨਂ ਵਿਵਿਕ੍षਦ੍ਭਿਰਖਣ੍ਡਭੂਮਿਪੈਃ ॥ 10 ॥

ਨ ਕਾਮਯੇऽਨ੍ਯਂ ਤਵ ਪਾਦਸੇਵਨਾਦ੍-

ਅਕਿਞ੍ਚਨਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯਤਮਾਦ੍ਵਰਂ ਵਿਭੋ ।

ਆਰਾਧ੍ਯ ਕਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਹ੍ਯਪਵਰ੍ਗਦਂ ਹਰੇ

ਵृਣੀਤ ਆਰ੍ਯੋ ਵਰਮਾਤ੍ਮਬਨ੍ਧਨਮ੍ ॥ 11 ॥

ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਸृਜ੍ਯਾਸ਼ਿष ਈਸ਼ ਸਰ੍ਵਤੋ

ਰਜਸ੍ਤਮਃਸਤ੍ਤ੍ਵਗੁਣਾਨੁਬਨ੍ਧਨਾਃ ।

ਨਿਰਞ੍ਜਨਂ ਨਿਰ੍ਗੁਣਮਦ੍ਵਯਂ ਪਰਂ

ਤ੍ਵਾਂ ਜ੍ਞਪ੍ਤਿਮਾਤ੍ਰਂ ਪੁਰੁषਂ ਵ੍ਰਜਾਮ੍ਯਹਮ੍ ॥ 12 ॥

ਚਿਰਮਿਹ ਵृਜਿਨਾਰ੍ਤਸ੍ਤਪ੍ਯਮਾਨੋऽਨੁਤਾਪੈਃ

ਅਵਿਤृषषਡਮਿਤ੍ਰੋ ਲਬ੍ਧਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ ਕਥਞ੍ਚਿਤ੍ ।

ਸ਼ਰਣਦ ਸਮੁਪੇਤਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪਦਾਬ੍ਜਂ ਪਰਾਤ੍ਮਨ੍

ਅਭਯਮਮृਤਮਸ਼ੋਕਂ ਪਾਹਿ ਮਾऽਪਨ੍ਨਮੀਸ਼ ॥ 13 ॥

ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਾਨ੍ਤਰ੍ਗਤਾ ਮੁਚੁਕੁਨ੍ਦਕृਤਾ ਸ਼੍ਰੀਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤੁਤਿਃ ਸਮਾਪ੍ਤਾ ।

Roman (IAST) Transliteration

vimohito'yaṃ jana īśa māyayā

tvadīyayā tvāṃ ca bhajatyanarthadṛk |

sukhāya duḥkhaprabhaveṣu sajjate

gṛheṣu yoṣitpuruṣaśca vañcitaḥ || 1 ||

labdhvā jano durlabhamatra mānuṣaṃ

kathañcidavyaṅgamayatnato'nagha |

pādāravindaṃ na bhajatyasanmati-

rgṛhāndhakūpe patito yathā paśuḥ || 2 ||

mamaiṣa kālo'jita niṣphalo gato

rājyaśriyonnaddhamadasya bhūpate |

martyātmabuddheḥ sutadārakośabhū-

ṣvāsajjamānasya durantacintayā || 3 ||

kalevare'smin ghaṭakuḍyasannibhe

nirūḍhamāno naradeva ityaham |

vṛto rathebhāśvapadātyanīkapairgāṃ

paryaṭaṃstvāgaṇayan sudurmadaḥ || 4 ||

pramattamuccairiti kṛtyacintayā

prabhuddhalobhaṃ viṣayeṣu lālasam |

tvamapramattaḥ sahasā'bhipadyase

kṣullelihāno'hirivākhumantakaḥ || 5 ||

purā rathairhemapariṣkṛtaiścaran

mataṅgajairvā naradevasañjñitaḥ |

sa eva kālena duratyayena te

kalevaro viṭkṛmibhasmasañjñitaḥ || 6 ||

nirjitya dikcakramabhūtavigraho

varāsanasthaḥ samarājavanditaḥ |

gṛheṣu maithunyasukheṣu yoṣitāṃ

krīḍāmṛga pūruṣa īśa nīyate || 7 ||

karoti karmāṇi tapaḥsu niṣṭhito

nivṛttabhogastadapekṣayā dadat |

punaśca bhūyeyamahaṃ svarāḍiti

prabuddhatarṣo na sukhāya kalpate || 8 ||

bhavāpavargo bhramato yadā bhave-

jjanasya tarhyacyuta satsamāgamaḥ |

satsaṅgamo yarhi tadaiva sadgatau

parāvareśe tvayi jāyate matiḥ || 9 ||

manye mamānugraha īśa te kṛto

rājyānubandhāpagamo yadṛcchayā |

yaḥ prārthyate sādhubhirekacaryayā

vanaṃ vivikṣadbhirakhaṇḍabhūmipaiḥ || 10 ||

na kāmaye'nyaṃ tava pādasevanād-

akiñcanaprārthyatamādvaraṃ vibho |

ārādhya kastvāṃ hyapavargadaṃ hare

vṛṇīta āryo varamātmabandhanam || 11 ||

tasmādvisṛjyāśiṣa īśa sarvato

rajastamaḥsattvaguṇānubandhanāḥ |

nirañjanaṃ nirguṇamadvayaṃ paraṃ

tvāṃ jñaptimātraṃ puruṣaṃ vrajāmyaham || 12 ||

ciramiha vṛjinārtastapyamāno'nutāpaiḥ

avitṛṣaṣaḍamitro labdhaśāntiḥ kathañcit |

śaraṇada samupetastvatpadābjaṃ parātman

abhayamamṛtamaśokaṃ pāhi mā'pannamīśa || 13 ||

iti śrīmadbhāgavatāntargatā mucukundakṛtā śrīviṣṇustutiḥ samāptā |

Sanskrit — Devanagari (original)

विमोहितोऽयं जन ईश मायया

त्वदीयया त्वां च भजत्यनर्थदृक् ।

सुखाय दुःखप्रभवेषु सज्जते

गृहेषु योषित्पुरुषश्च वञ्चितः ॥ 1 ॥

लब्ध्वा जनो दुर्लभमत्र मानुषं

कथञ्चिदव्यङ्गमयत्नतोऽनघ ।

पादारविन्दं न भजत्यसन्मति-

र्गृहान्धकूपे पतितो यथा पशुः ॥ 2 ॥

ममैष कालोऽजित निष्फलो गतो

राज्यश्रियोन्नद्धमदस्य भूपते ।

मर्त्यात्मबुद्धेः सुतदारकोशभू-

ष्वासज्जमानस्य दुरन्तचिन्तया ॥ 3 ॥

कलेवरेऽस्मिन् घटकुड्यसन्निभे

निरूढमानो नरदेव इत्यहम् ।

वृतो रथेभाश्वपदात्यनीकपैर्गां

पर्यटंस्त्वागणयन् सुदुर्मदः ॥ 4 ॥

प्रमत्तमुच्चैरिति कृत्यचिन्तया

प्रभुद्धलोभं विषयेषु लालसम् ।

त्वमप्रमत्तः सहसाऽभिपद्यसे

क्षुल्लेलिहानोऽहिरिवाखुमन्तकः ॥ 5 ॥

पुरा रथैर्हेमपरिष्कृतैश्चरन्

मतङ्गजैर्वा नरदेवसञ्ज्ञितः ।

स एव कालेन दुरत्ययेन ते

कलेवरो विट्कृमिभस्मसञ्ज्ञितः ॥ 6 ॥

निर्जित्य दिक्चक्रमभूतविग्रहो

वरासनस्थः समराजवन्दितः ।

गृहेषु मैथुन्यसुखेषु योषितां

क्रीडामृग पूरुष ईश नीयते ॥ 7 ॥

करोति कर्माणि तपःसु निष्ठितो

निवृत्तभोगस्तदपेक्षया ददत् ।

पुनश्च भूयेयमहं स्वराडिति

प्रबुद्धतर्षो न सुखाय कल्पते ॥ 8 ॥

भवापवर्गो भ्रमतो यदा भवे-

ज्जनस्य तर्ह्यच्युत सत्समागमः ।

सत्सङ्गमो यर्हि तदैव सद्गतौ

परावरेशे त्वयि जायते मतिः ॥ 9 ॥

मन्ये ममानुग्रह ईश ते कृतो

राज्यानुबन्धापगमो यदृच्छया ।

यः प्रार्थ्यते साधुभिरेकचर्यया

वनं विविक्षद्भिरखण्डभूमिपैः ॥ 10 ॥

न कामयेऽन्यं तव पादसेवनाद्-

अकिञ्चनप्रार्थ्यतमाद्वरं विभो ।

आराध्य कस्त्वां ह्यपवर्गदं हरे

वृणीत आर्यो वरमात्मबन्धनम् ॥ 11 ॥

तस्माद्विसृज्याशिष ईश सर्वतो

रजस्तमःसत्त्वगुणानुबन्धनाः ।

निरञ्जनं निर्गुणमद्वयं परं

त्वां ज्ञप्तिमात्रं पुरुषं व्रजाम्यहम् ॥ 12 ॥

चिरमिह वृजिनार्तस्तप्यमानोऽनुतापैः

अवितृषषडमित्रो लब्धशान्तिः कथञ्चित् ।

शरणद समुपेतस्त्वत्पदाब्जं परात्मन्

अभयममृतमशोकं पाहि माऽपन्नमीश ॥ 13 ॥

इति श्रीमद्भागवतान्तर्गता मुचुकुन्दकृता श्रीविष्णुस्तुतिः समाप्ता ।