അസ്യ ശ്രീശീതലാസ്തോത്രസ്യ മഹാദേവ ഋഷിഃ അനുഷ്ടുപ് ഛന്ദഃ ശീതലാ ദേവതാ ലക്ഷ്മീര്ബീജം ഭവാനീ ശക്തിഃ സര്വവിസ്ഫോടകനിവൃത്യര്ഥേ ജപേ വിനിയോഗഃ ॥
ഈശ്വര ഉവാച ।
വന്ദേഽഹം ശീതലാം ദേവീം രാസഭസ്ഥാം ദിഗമ്ബരാമ് ।
മാര്ജനീകലശോപേതാം ശൂര്പാലങ്കൃതമസ്തകാമ് ॥ 1 ॥
വന്ദേഽഹം ശീതലാം ദേവീം സര്വരോഗഭയാപഹാമ് ।
യാമാസാദ്യ നിവര്തേത വിസ്ഫോടകഭയം മഹത് ॥ 2 ॥
ശീതലേ ശീതലേ ചേതി യോ ബ്രൂയാദ്ദാഹപീഡിതഃ ।
വിസ്ഫോടകഭയം ഘോരം ക്ഷിപ്രം തസ്യ പ്രണശ്യതി ॥ 3 ॥
യസ്ത്വാമുദകമധ്യേ തു ധ്യാത്വാ സമ്പൂജയേന്നരഃ ।
വിസ്ഫോടകഭയം ഘോരം ഗൃഹേ തസ്യ ന ജായതേ ॥ 4 ॥
ശീതലേ ജ്വരദഗ്ധസ്യ പൂതിഗന്ധയുതസ്യ ച ।
പ്രണഷ്ടചക്ഷുഷഃ പുംസസ്ത്വാമാഹുര്ജീവനൌഷധമ് ॥ 5 ॥
ശീതലേ തനുജാന് രോഗാന് നൃണാം ഹരസി ദുസ്ത്യജാന് ।
വിസ്ഫോടകവിദീര്ണാനാം ത്വമേകാഽമൃതവര്ഷിണീ ॥ 6 ॥
ഗലഗണ്ഡഗ്രഹാ രോഗാ യേ ചാന്യേ ദാരുണാ നൃണാമ് ।
ത്വദനുധ്യാനമാത്രേണ ശീതലേ യാന്തി സങ്ക്ഷയമ് ॥ 7 ॥
ന മന്ത്രോ നൌഷധം തസ്യ പാപരോഗസ്യ വിദ്യതേ ।
ത്വാമേകാം ശീതലേ ധാത്രീം നാന്യാം പശ്യാമി ദേവതാമ് ॥ 8 ॥
മൃണാലതന്തുസദൃശീം നാഭിഹൃന്മധ്യസംസ്ഥിതാമ് ।
യസ്ത്വാം സഞ്ചിന്തയേദ്ദേവി തസ്യ മൃത്യുര്ന ജായതേ ॥ 9 ॥
അഷ്ടകം ശീതലാദേവ്യാ യോ നരഃ പ്രപഠേത്സദാ ।
വിസ്ഫോടകഭയം ഘോരം ഗൃഹേ തസ്യ ന ജായതേ ॥ 10 ॥
ശ്രോതവ്യം പഠിതവ്യം ച ശ്രദ്ധാഭക്തിസമന്വിതൈഃ ।
ഉപസര്ഗവിനാശായ പരം സ്വസ്ത്യയനം മഹത് ॥ 11 ॥
ശീതലേ ത്വം ജഗന്മാതാ ശീതലേ ത്വം ജഗത്പിതാ ।
ശീതലേ ത്വം ജഗദ്ധാത്രീ ശീതലായൈ നമോ നമഃ ॥ 12 ॥
രാസഭോ ഗര്ദഭശ്ചൈവ ഖരോ വൈശാഖനന്ദനഃ ।
ശീതലാവാഹനശ്ചൈവ ദൂര്വാകന്ദനികൃന്തനഃ ॥ 13 ॥
ഏതാനി ഖരനാമാനി ശീതലാഗ്രേ തു യഃ പഠേത് ।
തസ്യ ഗേഹേ ശിശൂനാം ച ശീതലാരുങ് ന ജായതേ ॥ 14 ॥
ശീതലാഷ്ടകമേവേദം ന ദേയം യസ്യകസ്യചിത് ।
ദാതവ്യം ച സദാ തസ്മൈ ശ്രദ്ധാഭക്തിയുതായ വൈ ॥ 15 ॥
ഇതി ശ്രീസ്കാന്ദപുരാണേ ശീതലാഷ്ടകമ് ॥
Roman (IAST) Transliteration
asya śrīśītalāstotrasya mahādeva ṛṣiḥ anuṣṭup chandaḥ śītalā devatā lakṣmīrbījaṃ bhavānī śaktiḥ sarvavisphoṭakanivṛtyarthe jape viniyogaḥ ||
īśvara uvāca |
vande'haṃ śītalāṃ devīṃ rāsabhasthāṃ digambarām |
mārjanīkalaśopetāṃ śūrpālaṅkṛtamastakām || 1 ||
vande'haṃ śītalāṃ devīṃ sarvarogabhayāpahām |
yāmāsādya nivarteta visphoṭakabhayaṃ mahat || 2 ||
śītale śītale ceti yo brūyāddāhapīḍitaḥ |
visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ kṣipraṃ tasya praṇaśyati || 3 ||
yastvāmudakamadhye tu dhyātvā sampūjayennaraḥ |
visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ gṛhe tasya na jāyate || 4 ||
śītale jvaradagdhasya pūtigandhayutasya ca |
praṇaṣṭacakṣuṣaḥ puṃsastvāmāhurjīvanauṣadham || 5 ||
śītale tanujān rogān nṛṇāṃ harasi dustyajān |
visphoṭakavidīrṇānāṃ tvamekā'mṛtavarṣiṇī || 6 ||
galagaṇḍagrahā rogā ye cānye dāruṇā nṛṇām |
tvadanudhyānamātreṇa śītale yānti saṅkṣayam || 7 ||
na mantro nauṣadhaṃ tasya pāparogasya vidyate |
tvāmekāṃ śītale dhātrīṃ nānyāṃ paśyāmi devatām || 8 ||
mṛṇālatantusadṛśīṃ nābhihṛnmadhyasaṃsthitām |
yastvāṃ sañcintayeddevi tasya mṛtyurna jāyate || 9 ||
aṣṭakaṃ śītalādevyā yo naraḥ prapaṭhetsadā |
visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ gṛhe tasya na jāyate || 10 ||
śrotavyaṃ paṭhitavyaṃ ca śraddhābhaktisamanvitaiḥ |
upasargavināśāya paraṃ svastyayanaṃ mahat || 11 ||
śītale tvaṃ jaganmātā śītale tvaṃ jagatpitā |
śītale tvaṃ jagaddhātrī śītalāyai namo namaḥ || 12 ||
rāsabho gardabhaścaiva kharo vaiśākhanandanaḥ |
śītalāvāhanaścaiva dūrvākandanikṛntanaḥ || 13 ||
etāni kharanāmāni śītalāgre tu yaḥ paṭhet |
tasya gehe śiśūnāṃ ca śītalāruṅ na jāyate || 14 ||
śītalāṣṭakamevedaṃ na deyaṃ yasyakasyacit |
dātavyaṃ ca sadā tasmai śraddhābhaktiyutāya vai || 15 ||
iti śrīskāndapurāṇe śītalāṣṭakam ||
Sanskrit — Devanagari (original)
अस्य श्रीशीतलास्तोत्रस्य महादेव ऋषिः अनुष्टुप् छन्दः शीतला देवता लक्ष्मीर्बीजं भवानी शक्तिः सर्वविस्फोटकनिवृत्यर्थे जपे विनियोगः ॥
ईश्वर उवाच ।
वन्देऽहं शीतलां देवीं रासभस्थां दिगम्बराम् ।
मार्जनीकलशोपेतां शूर्पालङ्कृतमस्तकाम् ॥ 1 ॥
वन्देऽहं शीतलां देवीं सर्वरोगभयापहाम् ।
यामासाद्य निवर्तेत विस्फोटकभयं महत् ॥ 2 ॥
शीतले शीतले चेति यो ब्रूयाद्दाहपीडितः ।
विस्फोटकभयं घोरं क्षिप्रं तस्य प्रणश्यति ॥ 3 ॥
यस्त्वामुदकमध्ये तु ध्यात्वा सम्पूजयेन्नरः ।
विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥ 4 ॥
शीतले ज्वरदग्धस्य पूतिगन्धयुतस्य च ।
प्रणष्टचक्षुषः पुंसस्त्वामाहुर्जीवनौषधम् ॥ 5 ॥
शीतले तनुजान् रोगान् नृणां हरसि दुस्त्यजान् ।
विस्फोटकविदीर्णानां त्वमेकाऽमृतवर्षिणी ॥ 6 ॥
गलगण्डग्रहा रोगा ये चान्ये दारुणा नृणाम् ।
त्वदनुध्यानमात्रेण शीतले यान्ति सङ्क्षयम् ॥ 7 ॥
न मन्त्रो नौषधं तस्य पापरोगस्य विद्यते ।
त्वामेकां शीतले धात्रीं नान्यां पश्यामि देवताम् ॥ 8 ॥
मृणालतन्तुसदृशीं नाभिहृन्मध्यसंस्थिताम् ।
यस्त्वां सञ्चिन्तयेद्देवि तस्य मृत्युर्न जायते ॥ 9 ॥
अष्टकं शीतलादेव्या यो नरः प्रपठेत्सदा ।
विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥ 10 ॥
श्रोतव्यं पठितव्यं च श्रद्धाभक्तिसमन्वितैः ।
उपसर्गविनाशाय परं स्वस्त्ययनं महत् ॥ 11 ॥
शीतले त्वं जगन्माता शीतले त्वं जगत्पिता ।
शीतले त्वं जगद्धात्री शीतलायै नमो नमः ॥ 12 ॥
रासभो गर्दभश्चैव खरो वैशाखनन्दनः ।
शीतलावाहनश्चैव दूर्वाकन्दनिकृन्तनः ॥ 13 ॥
एतानि खरनामानि शीतलाग्रे तु यः पठेत् ।
तस्य गेहे शिशूनां च शीतलारुङ् न जायते ॥ 14 ॥
शीतलाष्टकमेवेदं न देयं यस्यकस्यचित् ।
दातव्यं च सदा तस्मै श्रद्धाभक्तियुताय वै ॥ 15 ॥
इति श्रीस्कान्दपुराणे शीतलाष्टकम् ॥
asya śrīśītalāstotrasya mahādeva ṛṣiḥ anuṣṭup chandaḥ śītalā devatā lakṣmīrbījaṃ bhavānī śaktiḥ sarvavisphoṭakanivṛtyarthe jape viniyogaḥ ||
īśvara uvāca |
vande'haṃ śītalāṃ devīṃ rāsabhasthāṃ digambarām |
mārjanīkalaśopetāṃ śūrpālaṅkṛtamastakām || 1 ||
vande'haṃ śītalāṃ devīṃ sarvarogabhayāpahām |
yāmāsādya nivarteta visphoṭakabhayaṃ mahat || 2 ||
śītale śītale ceti yo brūyāddāhapīḍitaḥ |
visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ kṣipraṃ tasya praṇaśyati || 3 ||
yastvāmudakamadhye tu dhyātvā sampūjayennaraḥ |
visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ gṛhe tasya na jāyate || 4 ||
śītale jvaradagdhasya pūtigandhayutasya ca |
praṇaṣṭacakṣuṣaḥ puṃsastvāmāhurjīvanauṣadham || 5 ||
śītale tanujān rogān nṛṇāṃ harasi dustyajān |
visphoṭakavidīrṇānāṃ tvamekā'mṛtavarṣiṇī || 6 ||
galagaṇḍagrahā rogā ye cānye dāruṇā nṛṇām |
tvadanudhyānamātreṇa śītale yānti saṅkṣayam || 7 ||
na mantro nauṣadhaṃ tasya pāparogasya vidyate |
tvāmekāṃ śītale dhātrīṃ nānyāṃ paśyāmi devatām || 8 ||
mṛṇālatantusadṛśīṃ nābhihṛnmadhyasaṃsthitām |
yastvāṃ sañcintayeddevi tasya mṛtyurna jāyate || 9 ||
aṣṭakaṃ śītalādevyā yo naraḥ prapaṭhetsadā |
visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ gṛhe tasya na jāyate || 10 ||
śrotavyaṃ paṭhitavyaṃ ca śraddhābhaktisamanvitaiḥ |
upasargavināśāya paraṃ svastyayanaṃ mahat || 11 ||
śītale tvaṃ jaganmātā śītale tvaṃ jagatpitā |
śītale tvaṃ jagaddhātrī śītalāyai namo namaḥ || 12 ||
rāsabho gardabhaścaiva kharo vaiśākhanandanaḥ |
śītalāvāhanaścaiva dūrvākandanikṛntanaḥ || 13 ||
etāni kharanāmāni śītalāgre tu yaḥ paṭhet |
tasya gehe śiśūnāṃ ca śītalāruṅ na jāyate || 14 ||
śītalāṣṭakamevedaṃ na deyaṃ yasyakasyacit |
dātavyaṃ ca sadā tasmai śraddhābhaktiyutāya vai || 15 ||
iti śrīskāndapurāṇe śītalāṣṭakam ||
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.