Meaning —
⏳ The meaning of this text is being prepared (AI translation with an accuracy check). This usually takes a few minutes — this page will refresh when it is ready.
The meaning is ready. Show it.
The meaning could not be prepared right now.
A translation in is not yet available for this text.
The original text and transliteration are shown below.
अस्य श्रीशीतलास्तोत्रस्य महादेव ऋषिः अनुष्टुप् छन्दः शीतला देवता लक्ष्मीर्बीजं भवानी शक्तिः सर्वविस्फोटकनिवृत्यर्थे जपे विनियोगः ॥
ईश्वर उवाच ।
Verse 1
वन्देऽहं शीतलां देवीं रासभस्थां दिगम्बराम् ।
मार्जनीकलशोपेतां शूर्पालङ्कृतमस्तकाम् ॥ 1 ॥
मार्जनीकलशोपेतां शूर्पालङ्कृतमस्तकाम् ॥ 1 ॥
vande'haṃ śītalāṃ devīṃ rāsabhasthāṃ digambarām |
mārjanīkalaśopetāṃ śūrpālaṅkṛtamastakām || 1 ||
mārjanīkalaśopetāṃ śūrpālaṅkṛtamastakām || 1 ||
Verse 2
वन्देऽहं शीतलां देवीं सर्वरोगभयापहाम् ।
यामासाद्य निवर्तेत विस्फोटकभयं महत् ॥ 2 ॥
यामासाद्य निवर्तेत विस्फोटकभयं महत् ॥ 2 ॥
vande'haṃ śītalāṃ devīṃ sarvarogabhayāpahām |
yāmāsādya nivarteta visphoṭakabhayaṃ mahat || 2 ||
yāmāsādya nivarteta visphoṭakabhayaṃ mahat || 2 ||
Verse 3
शीतले शीतले चेति यो ब्रूयाद्दाहपीडितः ।
विस्फोटकभयं घोरं क्षिप्रं तस्य प्रणश्यति ॥ 3 ॥
विस्फोटकभयं घोरं क्षिप्रं तस्य प्रणश्यति ॥ 3 ॥
śītale śītale ceti yo brūyāddāhapīḍitaḥ |
visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ kṣipraṃ tasya praṇaśyati || 3 ||
visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ kṣipraṃ tasya praṇaśyati || 3 ||
Verse 4
यस्त्वामुदकमध्ये तु ध्यात्वा सम्पूजयेन्नरः ।
विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥ 4 ॥
विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥ 4 ॥
yastvāmudakamadhye tu dhyātvā sampūjayennaraḥ |
visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ gṛhe tasya na jāyate || 4 ||
visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ gṛhe tasya na jāyate || 4 ||
Verse 5
शीतले ज्वरदग्धस्य पूतिगन्धयुतस्य च ।
प्रणष्टचक्षुषः पुंसस्त्वामाहुर्जीवनौषधम् ॥ 5 ॥
प्रणष्टचक्षुषः पुंसस्त्वामाहुर्जीवनौषधम् ॥ 5 ॥
śītale jvaradagdhasya pūtigandhayutasya ca |
praṇaṣṭacakṣuṣaḥ puṃsastvāmāhurjīvanauṣadham || 5 ||
praṇaṣṭacakṣuṣaḥ puṃsastvāmāhurjīvanauṣadham || 5 ||
Verse 6
शीतले तनुजान् रोगान् नृणां हरसि दुस्त्यजान् ।
विस्फोटकविदीर्णानां त्वमेकाऽमृतवर्षिणी ॥ 6 ॥
विस्फोटकविदीर्णानां त्वमेकाऽमृतवर्षिणी ॥ 6 ॥
śītale tanujān rogān nṛṇāṃ harasi dustyajān |
visphoṭakavidīrṇānāṃ tvamekā'mṛtavarṣiṇī || 6 ||
visphoṭakavidīrṇānāṃ tvamekā'mṛtavarṣiṇī || 6 ||
Verse 7
गलगण्डग्रहा रोगा ये चान्ये दारुणा नृणाम् ।
त्वदनुध्यानमात्रेण शीतले यान्ति सङ्क्षयम् ॥ 7 ॥
त्वदनुध्यानमात्रेण शीतले यान्ति सङ्क्षयम् ॥ 7 ॥
galagaṇḍagrahā rogā ye cānye dāruṇā nṛṇām |
tvadanudhyānamātreṇa śītale yānti saṅkṣayam || 7 ||
tvadanudhyānamātreṇa śītale yānti saṅkṣayam || 7 ||
Verse 8
न मन्त्रो नौषधं तस्य पापरोगस्य विद्यते ।
त्वामेकां शीतले धात्रीं नान्यां पश्यामि देवताम् ॥ 8 ॥
त्वामेकां शीतले धात्रीं नान्यां पश्यामि देवताम् ॥ 8 ॥
na mantro nauṣadhaṃ tasya pāparogasya vidyate |
tvāmekāṃ śītale dhātrīṃ nānyāṃ paśyāmi devatām || 8 ||
tvāmekāṃ śītale dhātrīṃ nānyāṃ paśyāmi devatām || 8 ||
Verse 9
मृणालतन्तुसदृशीं नाभिहृन्मध्यसंस्थिताम् ।
यस्त्वां सञ्चिन्तयेद्देवि तस्य मृत्युर्न जायते ॥ 9 ॥
यस्त्वां सञ्चिन्तयेद्देवि तस्य मृत्युर्न जायते ॥ 9 ॥
mṛṇālatantusadṛśīṃ nābhihṛnmadhyasaṃsthitām |
yastvāṃ sañcintayeddevi tasya mṛtyurna jāyate || 9 ||
yastvāṃ sañcintayeddevi tasya mṛtyurna jāyate || 9 ||
Verse 10
अष्टकं शीतलादेव्या यो नरः प्रपठेत्सदा ।
विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥ 10 ॥
विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥ 10 ॥
aṣṭakaṃ śītalādevyā yo naraḥ prapaṭhetsadā |
visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ gṛhe tasya na jāyate || 10 ||
visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ gṛhe tasya na jāyate || 10 ||
Verse 11
श्रोतव्यं पठितव्यं च श्रद्धाभक्तिसमन्वितैः ।
उपसर्गविनाशाय परं स्वस्त्ययनं महत् ॥ 11 ॥
उपसर्गविनाशाय परं स्वस्त्ययनं महत् ॥ 11 ॥
śrotavyaṃ paṭhitavyaṃ ca śraddhābhaktisamanvitaiḥ |
upasargavināśāya paraṃ svastyayanaṃ mahat || 11 ||
upasargavināśāya paraṃ svastyayanaṃ mahat || 11 ||
Verse 12
शीतले त्वं जगन्माता शीतले त्वं जगत्पिता ।
शीतले त्वं जगद्धात्री शीतलायै नमो नमः ॥ 12 ॥
शीतले त्वं जगद्धात्री शीतलायै नमो नमः ॥ 12 ॥
śītale tvaṃ jaganmātā śītale tvaṃ jagatpitā |
śītale tvaṃ jagaddhātrī śītalāyai namo namaḥ || 12 ||
śītale tvaṃ jagaddhātrī śītalāyai namo namaḥ || 12 ||
Verse 13
रासभो गर्दभश्चैव खरो वैशाखनन्दनः ।
शीतलावाहनश्चैव दूर्वाकन्दनिकृन्तनः ॥ 13 ॥
शीतलावाहनश्चैव दूर्वाकन्दनिकृन्तनः ॥ 13 ॥
rāsabho gardabhaścaiva kharo vaiśākhanandanaḥ |
śītalāvāhanaścaiva dūrvākandanikṛntanaḥ || 13 ||
śītalāvāhanaścaiva dūrvākandanikṛntanaḥ || 13 ||
Verse 14
एतानि खरनामानि शीतलाग्रे तु यः पठेत् ।
तस्य गेहे शिशूनां च शीतलारुङ् न जायते ॥ 14 ॥
तस्य गेहे शिशूनां च शीतलारुङ् न जायते ॥ 14 ॥
etāni kharanāmāni śītalāgre tu yaḥ paṭhet |
tasya gehe śiśūnāṃ ca śītalāruṅ na jāyate || 14 ||
tasya gehe śiśūnāṃ ca śītalāruṅ na jāyate || 14 ||
Verse 15
शीतलाष्टकमेवेदं न देयं यस्यकस्यचित् ।
दातव्यं च सदा तस्मै श्रद्धाभक्तियुताय वै ॥ 15 ॥
दातव्यं च सदा तस्मै श्रद्धाभक्तियुताय वै ॥ 15 ॥
śītalāṣṭakamevedaṃ na deyaṃ yasyakasyacit |
dātavyaṃ ca sadā tasmai śraddhābhaktiyutāya vai || 15 ||
dātavyaṃ ca sadā tasmai śraddhābhaktiyutāya vai || 15 ||
इति श्रीस्कान्दपुराणे शीतलाष्टकम् ॥
Sanskrit — Devanagari (original)
अस्य श्रीशीतलास्तोत्रस्य महादेव ऋषिः अनुष्टुप् छन्दः शीतला देवता लक्ष्मीर्बीजं भवानी शक्तिः सर्वविस्फोटकनिवृत्यर्थे जपे विनियोगः ॥
ईश्वर उवाच ।
वन्देऽहं शीतलां देवीं रासभस्थां दिगम्बराम् ।
मार्जनीकलशोपेतां शूर्पालङ्कृतमस्तकाम् ॥ 1 ॥
वन्देऽहं शीतलां देवीं सर्वरोगभयापहाम् ।
यामासाद्य निवर्तेत विस्फोटकभयं महत् ॥ 2 ॥
शीतले शीतले चेति यो ब्रूयाद्दाहपीडितः ।
विस्फोटकभयं घोरं क्षिप्रं तस्य प्रणश्यति ॥ 3 ॥
यस्त्वामुदकमध्ये तु ध्यात्वा सम्पूजयेन्नरः ।
विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥ 4 ॥
शीतले ज्वरदग्धस्य पूतिगन्धयुतस्य च ।
प्रणष्टचक्षुषः पुंसस्त्वामाहुर्जीवनौषधम् ॥ 5 ॥
शीतले तनुजान् रोगान् नृणां हरसि दुस्त्यजान् ।
विस्फोटकविदीर्णानां त्वमेकाऽमृतवर्षिणी ॥ 6 ॥
गलगण्डग्रहा रोगा ये चान्ये दारुणा नृणाम् ।
त्वदनुध्यानमात्रेण शीतले यान्ति सङ्क्षयम् ॥ 7 ॥
न मन्त्रो नौषधं तस्य पापरोगस्य विद्यते ।
त्वामेकां शीतले धात्रीं नान्यां पश्यामि देवताम् ॥ 8 ॥
मृणालतन्तुसदृशीं नाभिहृन्मध्यसंस्थिताम् ।
यस्त्वां सञ्चिन्तयेद्देवि तस्य मृत्युर्न जायते ॥ 9 ॥
अष्टकं शीतलादेव्या यो नरः प्रपठेत्सदा ।
विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥ 10 ॥
श्रोतव्यं पठितव्यं च श्रद्धाभक्तिसमन्वितैः ।
उपसर्गविनाशाय परं स्वस्त्ययनं महत् ॥ 11 ॥
शीतले त्वं जगन्माता शीतले त्वं जगत्पिता ।
शीतले त्वं जगद्धात्री शीतलायै नमो नमः ॥ 12 ॥
रासभो गर्दभश्चैव खरो वैशाखनन्दनः ।
शीतलावाहनश्चैव दूर्वाकन्दनिकृन्तनः ॥ 13 ॥
एतानि खरनामानि शीतलाग्रे तु यः पठेत् ।
तस्य गेहे शिशूनां च शीतलारुङ् न जायते ॥ 14 ॥
शीतलाष्टकमेवेदं न देयं यस्यकस्यचित् ।
दातव्यं च सदा तस्मै श्रद्धाभक्तियुताय वै ॥ 15 ॥
इति श्रीस्कान्दपुराणे शीतलाष्टकम् ॥
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Devanagari script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.
It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.