Shri Radha Krishna Ashtakam — Malayalam Script

യഃ ശ്രീഗോവര്ധനാദ്രിം സകലസുരപതീംസ്തത്രഗോഗോപബൃന്ദം

സ്വീയം സംരക്ഷിതും ചേത്യമരസുഖകരം മോഹയന് സന്ദധാര ।

തന്മാനം ഖണ്ഡയിത്വാ വിജിതരിപുകുലോ നീലധാരാധരാഭഃ

കൃഷ്ണോ രാധാസമേതോ വിലസതു ഹൃദയേ സോഽസ്മദീയേ സദൈവ ॥ 1 ॥

യം ദൃഷ്ട്വാ കംസഭൂപഃ സ്വകൃതകൃതിമഹോ സംസ്മരന്മന്ത്രിവര്യാന്

കിം വാ പൂര്വം മയേദം കൃതമിതി വചനം ദുഃഖിതഃ പ്രത്യുവാച ।

ആജ്ഞപ്തോ നാരദേന സ്മിതയുതവദനഃ പൂരയന്സര്വകാമാന്

കൃഷ്ണോ രാധാസമേതോ വിലസതു ഹൃദയേ സോഽസ്മദീയേ സദൈവ ॥ 2 ॥

യേന പ്രോദ്യത്പ്രതാപാ നൃപതികുലഭവാഃ പാണ്ഡവാഃ കൌരവാബ്ധിം

തീര്ത്വാ പാരം തദീയം ജഗദഖിലനൃണാം ദുസ്തരഞ്ചേതി ജഗ്മുഃ ।

തത്പത്നീചീരവൃദ്ധിപ്രവിദിതമഹിമാ ഭൂതലേ ഭൂപതീശഃ

കൃഷ്ണോ രാധാസമേതോ വിലസതു ഹൃദയേ സോഽസ്മദീയേ സദൈവ ॥ 3 ॥

യസ്മൈ ചോദ്ധൃത്യ പാത്രാദ്ദധിയുതനവനീതം കരൈര്ഗോപികാഭി-

ര്ദത്തം തദ്ഭാവപൂര്തൌ വിനിഹിതഹൃദയസ്സത്യമേവം തിരോധാത് ।

മുക്താഗുഞ്ജാവലീഭിഃ പ്രചുരതമരുചിഃ കുണ്ഡലാക്രാന്തഗണ്ഡഃ

കൃഷ്ണോ രാധാസമേതോ വിലസതു ഹൃദയേ സോഽസ്മദീയേ സദൈവ ॥ 4 ॥

യസ്മാദ്വിശ്വാഭിരാമാദിഹ ജനനവിധൌ സര്വനന്ദാദിഗോപാഃ

സംസാരാര്തേര്വിമുക്താഃ സകലസുഖകരാഃ സമ്പദഃ പ്രാപുരേവ ।

ഇത്ഥം പൂര്ണേന്ദുവക്ത്രഃ കലകമലദൃശഃ സ്വീയജന്മ സ്തുവന്തഃ

കൃഷ്ണോ രാധാസമേതോ വിലസതു ഹൃദയേ സോഽസ്മദീയേ സദൈവ ॥ 5 ॥

യസ്യ ശ്രീനന്ദസൂനോഃ വ്രജയുവതിജനാശ്ചാഗതാ ഭര്തൃപുത്രാം-

സ്ത്യക്ത്വാ ശ്രുത്വാ സമീപേ വിചകിതനയനാഃ സപ്രമോദാഃ സ്വഗേഹേ ।

രന്തും രാസാദിലീലാ മനസിജദലിതാ വേണുനാദം ച രമ്യം

കൃഷ്ണോ രാധാസമേതോ വിലസതു ഹൃദയേ സോഽസ്മദീയേ സദൈവ ॥ 6 ॥

യസ്മിന് ദൃഷ്ടേ സമസ്തേ ജഗതി യുവതയഃ പ്രാണനാഥവ്രതായാ-

സ്താ അപ്യേവം ഹി നൂനം കിമപി ച ഹൃദയേ കാമഭാവം ദധത്യഃ ।

തത്സ്നേഹാബ്ധിം വപുശ്ചേദവിദിതധരണൌ സൂര്യബിമ്ബസ്വരൂപാഃ

കൃഷ്ണോ രാധാസമേതോ വിലസതു ഹൃദയേ സോഽസ്മദീയേ സദൈവ ॥ 7 ॥

യഃ സ്വീയേ ഗോകുലേഽസ്മിന്വിദിതനിജകുലോദ്ഭൂതബാലൈഃ സമേതോ

മാതര്യേവം ചകാര പ്രസൃതതമഗുണാന്ബാലലീലാവിലാസാന് ।

ഹത്വാ വത്സപ്രലമ്ബദ്വിവിദബകഖരാന്ഗോപബൃന്ദം ജുഗോപ

കൃഷ്ണോ രാധാസമേതോ വിലസതു ഹൃദയേ സോഽസ്മദീയേ സദൈവ ॥ 8 ॥

കൃഷ്ണാരാധാഷ്ടകം പ്രാതരുത്ഥായ പ്രപഠേന്നരഃ ।

യ ഏവം സര്വദാ നൂനം സ പ്രാപ്നോതി പരാം ഗതിമ് ॥ 9 ॥

ഇതി ശ്രീരഘുനാഥചാര്യ വിരചിതം ശ്രീരാധാകൃഷ്ണാഷ്ടകമ് ।

Roman (IAST) Transliteration

yaḥ śrīgovardhanādriṃ sakalasurapatīṃstatragogopabṛndaṃ

svīyaṃ saṃrakṣituṃ cetyamarasukhakaraṃ mohayan sandadhāra |

tanmānaṃ khaṇḍayitvā vijitaripukulo nīladhārādharābhaḥ

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 1 ||

yaṃ dṛṣṭvā kaṃsabhūpaḥ svakṛtakṛtimaho saṃsmaranmantrivaryān

kiṃ vā pūrvaṃ mayedaṃ kṛtamiti vacanaṃ duḥkhitaḥ pratyuvāca |

ājñapto nāradena smitayutavadanaḥ pūrayansarvakāmān

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 2 ||

yena prodyatpratāpā nṛpatikulabhavāḥ pāṇḍavāḥ kauravābdhiṃ

tīrtvā pāraṃ tadīyaṃ jagadakhilanṛṇāṃ dustarañceti jagmuḥ |

tatpatnīcīravṛddhipraviditamahimā bhūtale bhūpatīśaḥ

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 3 ||

yasmai coddhṛtya pātrāddadhiyutanavanītaṃ karairgopikābhi-

rdattaṃ tadbhāvapūrtau vinihitahṛdayassatyamevaṃ tirodhāt |

muktāguñjāvalībhiḥ pracuratamaruciḥ kuṇḍalākrāntagaṇḍaḥ

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 4 ||

yasmādviśvābhirāmādiha jananavidhau sarvanandādigopāḥ

saṃsārārtervimuktāḥ sakalasukhakarāḥ sampadaḥ prāpureva |

itthaṃ pūrṇenduvaktraḥ kalakamaladṛśaḥ svīyajanma stuvantaḥ

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 5 ||

yasya śrīnandasūnoḥ vrajayuvatijanāścāgatā bhartṛputrāṃ-

styaktvā śrutvā samīpe vicakitanayanāḥ sapramodāḥ svagehe |

rantuṃ rāsādilīlā manasijadalitā veṇunādaṃ ca ramyaṃ

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 6 ||

yasmin dṛṣṭe samaste jagati yuvatayaḥ prāṇanāthavratāyā-

stā apyevaṃ hi nūnaṃ kimapi ca hṛdaye kāmabhāvaṃ dadhatyaḥ |

tatsnehābdhiṃ vapuścedaviditadharaṇau sūryabimbasvarūpāḥ

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 7 ||

yaḥ svīye gokule'sminviditanijakulodbhūtabālaiḥ sameto

mātaryevaṃ cakāra prasṛtatamaguṇānbālalīlāvilāsān |

hatvā vatsapralambadvividabakakharāngopabṛndaṃ jugopa

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 8 ||

kṛṣṇārādhāṣṭakaṃ prātarutthāya prapaṭhennaraḥ |

ya evaṃ sarvadā nūnaṃ sa prāpnoti parāṃ gatim || 9 ||

iti śrīraghunāthacārya viracitaṃ śrīrādhākṛṣṇāṣṭakam |

Sanskrit — Devanagari (original)

यः श्रीगोवर्धनाद्रिं सकलसुरपतींस्तत्रगोगोपबृन्दं

स्वीयं संरक्षितुं चेत्यमरसुखकरं मोहयन् सन्दधार ।

तन्मानं खण्डयित्वा विजितरिपुकुलो नीलधाराधराभः

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 1 ॥

यं दृष्ट्वा कंसभूपः स्वकृतकृतिमहो संस्मरन्मन्त्रिवर्यान्

किं वा पूर्वं मयेदं कृतमिति वचनं दुःखितः प्रत्युवाच ।

आज्ञप्तो नारदेन स्मितयुतवदनः पूरयन्सर्वकामान्

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 2 ॥

येन प्रोद्यत्प्रतापा नृपतिकुलभवाः पाण्डवाः कौरवाब्धिं

तीर्त्वा पारं तदीयं जगदखिलनृणां दुस्तरञ्चेति जग्मुः ।

तत्पत्नीचीरवृद्धिप्रविदितमहिमा भूतले भूपतीशः

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 3 ॥

यस्मै चोद्धृत्य पात्राद्दधियुतनवनीतं करैर्गोपिकाभि-

र्दत्तं तद्भावपूर्तौ विनिहितहृदयस्सत्यमेवं तिरोधात् ।

मुक्तागुञ्जावलीभिः प्रचुरतमरुचिः कुण्डलाक्रान्तगण्डः

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 4 ॥

यस्माद्विश्वाभिरामादिह जननविधौ सर्वनन्दादिगोपाः

संसारार्तेर्विमुक्ताः सकलसुखकराः सम्पदः प्रापुरेव ।

इत्थं पूर्णेन्दुवक्त्रः कलकमलदृशः स्वीयजन्म स्तुवन्तः

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 5 ॥

यस्य श्रीनन्दसूनोः व्रजयुवतिजनाश्चागता भर्तृपुत्रां-

स्त्यक्त्वा श्रुत्वा समीपे विचकितनयनाः सप्रमोदाः स्वगेहे ।

रन्तुं रासादिलीला मनसिजदलिता वेणुनादं च रम्यं

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 6 ॥

यस्मिन् दृष्टे समस्ते जगति युवतयः प्राणनाथव्रताया-

स्ता अप्येवं हि नूनं किमपि च हृदये कामभावं दधत्यः ।

तत्स्नेहाब्धिं वपुश्चेदविदितधरणौ सूर्यबिम्बस्वरूपाः

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 7 ॥

यः स्वीये गोकुलेऽस्मिन्विदितनिजकुलोद्भूतबालैः समेतो

मातर्येवं चकार प्रसृततमगुणान्बाललीलाविलासान् ।

हत्वा वत्सप्रलम्बद्विविदबकखरान्गोपबृन्दं जुगोप

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 8 ॥

कृष्णाराधाष्टकं प्रातरुत्थाय प्रपठेन्नरः ।

य एवं सर्वदा नूनं स प्राप्नोति परां गतिम् ॥ 9 ॥

इति श्रीरघुनाथचार्य विरचितं श्रीराधाकृष्णाष्टकम् ।