Shri Radha Krishna Ashtakam — Kannada Script

ಯಃ ಶ್ರೀಗೋವರ್ಧನಾದ್ರಿಂ ಸಕಲಸುರಪತೀಂಸ್ತತ್ರಗೋಗೋಪಬೃನ್ದಂ

ಸ್ವೀಯಂ ಸಂರಕ್ಷಿತುಂ ಚೇತ್ಯಮರಸುಖಕರಂ ಮೋಹಯನ್ ಸನ್ದಧಾರ ।

ತನ್ಮಾನಂ ಖಣ್ಡಯಿತ್ವಾ ವಿಜಿತರಿಪುಕುಲೋ ನೀಲಧಾರಾಧರಾಭಃ

ಕೃಷ್ಣೋ ರಾಧಾಸಮೇತೋ ವಿಲಸತು ಹೃದಯೇ ಸೋಽಸ್ಮದೀಯೇ ಸದೈವ ॥ 1 ॥

ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಂಸಭೂಪಃ ಸ್ವಕೃತಕೃತಿಮಹೋ ಸಂಸ್ಮರನ್ಮನ್ತ್ರಿವರ್ಯಾನ್

ಕಿಂ ವಾ ಪೂರ್ವಂ ಮಯೇದಂ ಕೃತಮಿತಿ ವಚನಂ ದುಃಖಿತಃ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ।

ಆಜ್ಞಪ್ತೋ ನಾರದೇನ ಸ್ಮಿತಯುತವದನಃ ಪೂರಯನ್ಸರ್ವಕಾಮಾನ್

ಕೃಷ್ಣೋ ರಾಧಾಸಮೇತೋ ವಿಲಸತು ಹೃದಯೇ ಸೋಽಸ್ಮದೀಯೇ ಸದೈವ ॥ 2 ॥

ಯೇನ ಪ್ರೋದ್ಯತ್ಪ್ರತಾಪಾ ನೃಪತಿಕುಲಭವಾಃ ಪಾಣ್ಡವಾಃ ಕೌರವಾಬ್ಧಿಂ

ತೀರ್ತ್ವಾ ಪಾರಂ ತದೀಯಂ ಜಗದಖಿಲನೃಣಾಂ ದುಸ್ತರಞ್ಚೇತಿ ಜಗ್ಮುಃ ।

ತತ್ಪತ್ನೀಚೀರವೃದ್ಧಿಪ್ರವಿದಿತಮಹಿಮಾ ಭೂತಲೇ ಭೂಪತೀಶಃ

ಕೃಷ್ಣೋ ರಾಧಾಸಮೇತೋ ವಿಲಸತು ಹೃದಯೇ ಸೋಽಸ್ಮದೀಯೇ ಸದೈವ ॥ 3 ॥

ಯಸ್ಮೈ ಚೋದ್ಧೃತ್ಯ ಪಾತ್ರಾದ್ದಧಿಯುತನವನೀತಂ ಕರೈರ್ಗೋಪಿಕಾಭಿ-

ರ್ದತ್ತಂ ತದ್ಭಾವಪೂರ್ತೌ ವಿನಿಹಿತಹೃದಯಸ್ಸತ್ಯಮೇವಂ ತಿರೋಧಾತ್ ।

ಮುಕ್ತಾಗುಞ್ಜಾವಲೀಭಿಃ ಪ್ರಚುರತಮರುಚಿಃ ಕುಣ್ಡಲಾಕ್ರಾನ್ತಗಣ್ಡಃ

ಕೃಷ್ಣೋ ರಾಧಾಸಮೇತೋ ವಿಲಸತು ಹೃದಯೇ ಸೋಽಸ್ಮದೀಯೇ ಸದೈವ ॥ 4 ॥

ಯಸ್ಮಾದ್ವಿಶ್ವಾಭಿರಾಮಾದಿಹ ಜನನವಿಧೌ ಸರ್ವನನ್ದಾದಿಗೋಪಾಃ

ಸಂಸಾರಾರ್ತೇರ್ವಿಮುಕ್ತಾಃ ಸಕಲಸುಖಕರಾಃ ಸಮ್ಪದಃ ಪ್ರಾಪುರೇವ ।

ಇತ್ಥಂ ಪೂರ್ಣೇನ್ದುವಕ್ತ್ರಃ ಕಲಕಮಲದೃಶಃ ಸ್ವೀಯಜನ್ಮ ಸ್ತುವನ್ತಃ

ಕೃಷ್ಣೋ ರಾಧಾಸಮೇತೋ ವಿಲಸತು ಹೃದಯೇ ಸೋಽಸ್ಮದೀಯೇ ಸದೈವ ॥ 5 ॥

ಯಸ್ಯ ಶ್ರೀನನ್ದಸೂನೋಃ ವ್ರಜಯುವತಿಜನಾಶ್ಚಾಗತಾ ಭರ್ತೃಪುತ್ರಾಂ-

ಸ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸಮೀಪೇ ವಿಚಕಿತನಯನಾಃ ಸಪ್ರಮೋದಾಃ ಸ್ವಗೇಹೇ ।

ರನ್ತುಂ ರಾಸಾದಿಲೀಲಾ ಮನಸಿಜದಲಿತಾ ವೇಣುನಾದಂ ಚ ರಮ್ಯಂ

ಕೃಷ್ಣೋ ರಾಧಾಸಮೇತೋ ವಿಲಸತು ಹೃದಯೇ ಸೋಽಸ್ಮದೀಯೇ ಸದೈವ ॥ 6 ॥

ಯಸ್ಮಿನ್ ದೃಷ್ಟೇ ಸಮಸ್ತೇ ಜಗತಿ ಯುವತಯಃ ಪ್ರಾಣನಾಥವ್ರತಾಯಾ-

ಸ್ತಾ ಅಪ್ಯೇವಂ ಹಿ ನೂನಂ ಕಿಮಪಿ ಚ ಹೃದಯೇ ಕಾಮಭಾವಂ ದಧತ್ಯಃ ।

ತತ್ಸ್ನೇಹಾಬ್ಧಿಂ ವಪುಶ್ಚೇದವಿದಿತಧರಣೌ ಸೂರ್ಯಬಿಮ್ಬಸ್ವರೂಪಾಃ

ಕೃಷ್ಣೋ ರಾಧಾಸಮೇತೋ ವಿಲಸತು ಹೃದಯೇ ಸೋಽಸ್ಮದೀಯೇ ಸದೈವ ॥ 7 ॥

ಯಃ ಸ್ವೀಯೇ ಗೋಕುಲೇಽಸ್ಮಿನ್ವಿದಿತನಿಜಕುಲೋದ್ಭೂತಬಾಲೈಃ ಸಮೇತೋ

ಮಾತರ್ಯೇವಂ ಚಕಾರ ಪ್ರಸೃತತಮಗುಣಾನ್ಬಾಲಲೀಲಾವಿಲಾಸಾನ್ ।

ಹತ್ವಾ ವತ್ಸಪ್ರಲಮ್ಬದ್ವಿವಿದಬಕಖರಾನ್ಗೋಪಬೃನ್ದಂ ಜುಗೋಪ

ಕೃಷ್ಣೋ ರಾಧಾಸಮೇತೋ ವಿಲಸತು ಹೃದಯೇ ಸೋಽಸ್ಮದೀಯೇ ಸದೈವ ॥ 8 ॥

ಕೃಷ್ಣಾರಾಧಾಷ್ಟಕಂ ಪ್ರಾತರುತ್ಥಾಯ ಪ್ರಪಠೇನ್ನರಃ ।

ಯ ಏವಂ ಸರ್ವದಾ ನೂನಂ ಸ ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಪರಾಂ ಗತಿಮ್ ॥ 9 ॥

ಇತಿ ಶ್ರೀರಘುನಾಥಚಾರ್ಯ ವಿರಚಿತಂ ಶ್ರೀರಾಧಾಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಕಮ್ ।

Roman (IAST) Transliteration

yaḥ śrīgovardhanādriṃ sakalasurapatīṃstatragogopabṛndaṃ

svīyaṃ saṃrakṣituṃ cetyamarasukhakaraṃ mohayan sandadhāra |

tanmānaṃ khaṇḍayitvā vijitaripukulo nīladhārādharābhaḥ

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 1 ||

yaṃ dṛṣṭvā kaṃsabhūpaḥ svakṛtakṛtimaho saṃsmaranmantrivaryān

kiṃ vā pūrvaṃ mayedaṃ kṛtamiti vacanaṃ duḥkhitaḥ pratyuvāca |

ājñapto nāradena smitayutavadanaḥ pūrayansarvakāmān

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 2 ||

yena prodyatpratāpā nṛpatikulabhavāḥ pāṇḍavāḥ kauravābdhiṃ

tīrtvā pāraṃ tadīyaṃ jagadakhilanṛṇāṃ dustarañceti jagmuḥ |

tatpatnīcīravṛddhipraviditamahimā bhūtale bhūpatīśaḥ

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 3 ||

yasmai coddhṛtya pātrāddadhiyutanavanītaṃ karairgopikābhi-

rdattaṃ tadbhāvapūrtau vinihitahṛdayassatyamevaṃ tirodhāt |

muktāguñjāvalībhiḥ pracuratamaruciḥ kuṇḍalākrāntagaṇḍaḥ

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 4 ||

yasmādviśvābhirāmādiha jananavidhau sarvanandādigopāḥ

saṃsārārtervimuktāḥ sakalasukhakarāḥ sampadaḥ prāpureva |

itthaṃ pūrṇenduvaktraḥ kalakamaladṛśaḥ svīyajanma stuvantaḥ

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 5 ||

yasya śrīnandasūnoḥ vrajayuvatijanāścāgatā bhartṛputrāṃ-

styaktvā śrutvā samīpe vicakitanayanāḥ sapramodāḥ svagehe |

rantuṃ rāsādilīlā manasijadalitā veṇunādaṃ ca ramyaṃ

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 6 ||

yasmin dṛṣṭe samaste jagati yuvatayaḥ prāṇanāthavratāyā-

stā apyevaṃ hi nūnaṃ kimapi ca hṛdaye kāmabhāvaṃ dadhatyaḥ |

tatsnehābdhiṃ vapuścedaviditadharaṇau sūryabimbasvarūpāḥ

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 7 ||

yaḥ svīye gokule'sminviditanijakulodbhūtabālaiḥ sameto

mātaryevaṃ cakāra prasṛtatamaguṇānbālalīlāvilāsān |

hatvā vatsapralambadvividabakakharāngopabṛndaṃ jugopa

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 8 ||

kṛṣṇārādhāṣṭakaṃ prātarutthāya prapaṭhennaraḥ |

ya evaṃ sarvadā nūnaṃ sa prāpnoti parāṃ gatim || 9 ||

iti śrīraghunāthacārya viracitaṃ śrīrādhākṛṣṇāṣṭakam |

Sanskrit — Devanagari (original)

यः श्रीगोवर्धनाद्रिं सकलसुरपतींस्तत्रगोगोपबृन्दं

स्वीयं संरक्षितुं चेत्यमरसुखकरं मोहयन् सन्दधार ।

तन्मानं खण्डयित्वा विजितरिपुकुलो नीलधाराधराभः

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 1 ॥

यं दृष्ट्वा कंसभूपः स्वकृतकृतिमहो संस्मरन्मन्त्रिवर्यान्

किं वा पूर्वं मयेदं कृतमिति वचनं दुःखितः प्रत्युवाच ।

आज्ञप्तो नारदेन स्मितयुतवदनः पूरयन्सर्वकामान्

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 2 ॥

येन प्रोद्यत्प्रतापा नृपतिकुलभवाः पाण्डवाः कौरवाब्धिं

तीर्त्वा पारं तदीयं जगदखिलनृणां दुस्तरञ्चेति जग्मुः ।

तत्पत्नीचीरवृद्धिप्रविदितमहिमा भूतले भूपतीशः

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 3 ॥

यस्मै चोद्धृत्य पात्राद्दधियुतनवनीतं करैर्गोपिकाभि-

र्दत्तं तद्भावपूर्तौ विनिहितहृदयस्सत्यमेवं तिरोधात् ।

मुक्तागुञ्जावलीभिः प्रचुरतमरुचिः कुण्डलाक्रान्तगण्डः

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 4 ॥

यस्माद्विश्वाभिरामादिह जननविधौ सर्वनन्दादिगोपाः

संसारार्तेर्विमुक्ताः सकलसुखकराः सम्पदः प्रापुरेव ।

इत्थं पूर्णेन्दुवक्त्रः कलकमलदृशः स्वीयजन्म स्तुवन्तः

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 5 ॥

यस्य श्रीनन्दसूनोः व्रजयुवतिजनाश्चागता भर्तृपुत्रां-

स्त्यक्त्वा श्रुत्वा समीपे विचकितनयनाः सप्रमोदाः स्वगेहे ।

रन्तुं रासादिलीला मनसिजदलिता वेणुनादं च रम्यं

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 6 ॥

यस्मिन् दृष्टे समस्ते जगति युवतयः प्राणनाथव्रताया-

स्ता अप्येवं हि नूनं किमपि च हृदये कामभावं दधत्यः ।

तत्स्नेहाब्धिं वपुश्चेदविदितधरणौ सूर्यबिम्बस्वरूपाः

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 7 ॥

यः स्वीये गोकुलेऽस्मिन्विदितनिजकुलोद्भूतबालैः समेतो

मातर्येवं चकार प्रसृततमगुणान्बाललीलाविलासान् ।

हत्वा वत्सप्रलम्बद्विविदबकखरान्गोपबृन्दं जुगोप

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 8 ॥

कृष्णाराधाष्टकं प्रातरुत्थाय प्रपठेन्नरः ।

य एवं सर्वदा नूनं स प्राप्नोति परां गतिम् ॥ 9 ॥

इति श्रीरघुनाथचार्य विरचितं श्रीराधाकृष्णाष्टकम् ।