Shri Radha Krishna Ashtakam — Oriya Script

ଯଃ ଶ୍ରୀଗୋଵର୍ଧନାଦ୍ରିଂ ସକଲସୁରପତୀଂସ୍ତତ୍ରଗୋଗୋପବୃନ୍ଦଂ

ସ୍ଵୀଯଂ ସଂରକ୍ଷିତୁଂ ଚେତ୍ଯମରସୁଖକରଂ ମୋହଯନ୍ ସନ୍ଦଧାର ।

ତନ୍ମାନଂ ଖଣ୍ଡଯିତ୍ଵା ଵିଜିତରିପୁକୁଲୋ ନୀଲଧାରାଧରାଭଃ

କୃଷ୍ଣୋ ରାଧାସମେତୋ ଵିଲସତୁ ହୃଦଯେ ସୋଽସ୍ମଦୀଯେ ସଦୈଵ ॥ 1 ॥

ଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କଂସଭୂପଃ ସ୍ଵକୃତକୃତିମହୋ ସଂସ୍ମରନ୍ମନ୍ତ୍ରିଵର୍ଯାନ୍

କିଂ ଵା ପୂର୍ଵଂ ମଯେଦଂ କୃତମିତି ଵଚନଂ ଦୁଃଖିତଃ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ।

ଆଜ୍ଞପ୍ତୋ ନାରଦେନ ସ୍ମିତଯୁତଵଦନଃ ପୂରଯନ୍ସର୍ଵକାମାନ୍

କୃଷ୍ଣୋ ରାଧାସମେତୋ ଵିଲସତୁ ହୃଦଯେ ସୋଽସ୍ମଦୀଯେ ସଦୈଵ ॥ 2 ॥

ଯେନ ପ୍ରୋଦ୍ଯତ୍ପ୍ରତାପା ନୃପତିକୁଲଭଵାଃ ପାଣ୍ଡଵାଃ କୌରଵାବ୍ଧିଂ

ତୀର୍ତ୍ଵା ପାରଂ ତଦୀଯଂ ଜଗଦଖିଲନୃଣାଂ ଦୁସ୍ତରଞ୍ଚେତି ଜଗ୍ମୁଃ ।

ତତ୍ପତ୍ନୀଚୀରଵୃଦ୍ଧିପ୍ରଵିଦିତମହିମା ଭୂତଲେ ଭୂପତୀଶଃ

କୃଷ୍ଣୋ ରାଧାସମେତୋ ଵିଲସତୁ ହୃଦଯେ ସୋଽସ୍ମଦୀଯେ ସଦୈଵ ॥ 3 ॥

ଯସ୍ମୈ ଚୋଦ୍ଧୃତ୍ଯ ପାତ୍ରାଦ୍ଦଧିଯୁତନଵନୀତଂ କରୈର୍ଗୋପିକାଭି-

ର୍ଦତ୍ତଂ ତଦ୍ଭାଵପୂର୍ତୌ ଵିନିହିତହୃଦଯସ୍ସତ୍ଯମେଵଂ ତିରୋଧାତ୍ ।

ମୁକ୍ତାଗୁଞ୍ଜାଵଲୀଭିଃ ପ୍ରଚୁରତମରୁଚିଃ କୁଣ୍ଡଲାକ୍ରାନ୍ତଗଣ୍ଡଃ

କୃଷ୍ଣୋ ରାଧାସମେତୋ ଵିଲସତୁ ହୃଦଯେ ସୋଽସ୍ମଦୀଯେ ସଦୈଵ ॥ 4 ॥

ଯସ୍ମାଦ୍ଵିଶ୍ଵାଭିରାମାଦିହ ଜନନଵିଧୌ ସର୍ଵନନ୍ଦାଦିଗୋପାଃ

ସଂସାରାର୍ତେର୍ଵିମୁକ୍ତାଃ ସକଲସୁଖକରାଃ ସମ୍ପଦଃ ପ୍ରାପୁରେଵ ।

ଇତ୍ଥଂ ପୂର୍ଣେନ୍ଦୁଵକ୍ତ୍ରଃ କଲକମଲଦୃଶଃ ସ୍ଵୀଯଜନ୍ମ ସ୍ତୁଵନ୍ତଃ

କୃଷ୍ଣୋ ରାଧାସମେତୋ ଵିଲସତୁ ହୃଦଯେ ସୋଽସ୍ମଦୀଯେ ସଦୈଵ ॥ 5 ॥

ଯସ୍ଯ ଶ୍ରୀନନ୍ଦସୂନୋଃ ଵ୍ରଜଯୁଵତିଜନାଶ୍ଚାଗତା ଭର୍ତୃପୁତ୍ରାଂ-

ସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସମୀପେ ଵିଚକିତନଯନାଃ ସପ୍ରମୋଦାଃ ସ୍ଵଗେହେ ।

ରନ୍ତୁଂ ରାସାଦିଲୀଲା ମନସିଜଦଲିତା ଵେଣୁନାଦଂ ଚ ରମ୍ଯଂ

କୃଷ୍ଣୋ ରାଧାସମେତୋ ଵିଲସତୁ ହୃଦଯେ ସୋଽସ୍ମଦୀଯେ ସଦୈଵ ॥ 6 ॥

ଯସ୍ମିନ୍ ଦୃଷ୍ଟେ ସମସ୍ତେ ଜଗତି ଯୁଵତଯଃ ପ୍ରାଣନାଥଵ୍ରତାଯା-

ସ୍ତା ଅପ୍ଯେଵଂ ହି ନୂନଂ କିମପି ଚ ହୃଦଯେ କାମଭାଵଂ ଦଧତ୍ଯଃ ।

ତତ୍ସ୍ନେହାବ୍ଧିଂ ଵପୁଶ୍ଚେଦଵିଦିତଧରଣୌ ସୂର୍ଯବିମ୍ବସ୍ଵରୂପାଃ

କୃଷ୍ଣୋ ରାଧାସମେତୋ ଵିଲସତୁ ହୃଦଯେ ସୋଽସ୍ମଦୀଯେ ସଦୈଵ ॥ 7 ॥

ଯଃ ସ୍ଵୀଯେ ଗୋକୁଲେଽସ୍ମିନ୍ଵିଦିତନିଜକୁଲୋଦ୍ଭୂତବାଲୈଃ ସମେତୋ

ମାତର୍ଯେଵଂ ଚକାର ପ୍ରସୃତତମଗୁଣାନ୍ବାଲଲୀଲାଵିଲାସାନ୍ ।

ହତ୍ଵା ଵତ୍ସପ୍ରଲମ୍ବଦ୍ଵିଵିଦବକଖରାନ୍ଗୋପବୃନ୍ଦଂ ଜୁଗୋପ

କୃଷ୍ଣୋ ରାଧାସମେତୋ ଵିଲସତୁ ହୃଦଯେ ସୋଽସ୍ମଦୀଯେ ସଦୈଵ ॥ 8 ॥

କୃଷ୍ଣାରାଧାଷ୍ଟକଂ ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ପ୍ରପଠେନ୍ନରଃ ।

ଯ ଏଵଂ ସର୍ଵଦା ନୂନଂ ସ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ପରାଂ ଗତିମ୍ ॥ 9 ॥

ଇତି ଶ୍ରୀରଘୁନାଥଚାର୍ଯ ଵିରଚିତଂ ଶ୍ରୀରାଧାକୃଷ୍ଣାଷ୍ଟକମ୍ ।

Roman (IAST) Transliteration

yaḥ śrīgovardhanādriṃ sakalasurapatīṃstatragogopabṛndaṃ

svīyaṃ saṃrakṣituṃ cetyamarasukhakaraṃ mohayan sandadhāra |

tanmānaṃ khaṇḍayitvā vijitaripukulo nīladhārādharābhaḥ

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 1 ||

yaṃ dṛṣṭvā kaṃsabhūpaḥ svakṛtakṛtimaho saṃsmaranmantrivaryān

kiṃ vā pūrvaṃ mayedaṃ kṛtamiti vacanaṃ duḥkhitaḥ pratyuvāca |

ājñapto nāradena smitayutavadanaḥ pūrayansarvakāmān

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 2 ||

yena prodyatpratāpā nṛpatikulabhavāḥ pāṇḍavāḥ kauravābdhiṃ

tīrtvā pāraṃ tadīyaṃ jagadakhilanṛṇāṃ dustarañceti jagmuḥ |

tatpatnīcīravṛddhipraviditamahimā bhūtale bhūpatīśaḥ

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 3 ||

yasmai coddhṛtya pātrāddadhiyutanavanītaṃ karairgopikābhi-

rdattaṃ tadbhāvapūrtau vinihitahṛdayassatyamevaṃ tirodhāt |

muktāguñjāvalībhiḥ pracuratamaruciḥ kuṇḍalākrāntagaṇḍaḥ

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 4 ||

yasmādviśvābhirāmādiha jananavidhau sarvanandādigopāḥ

saṃsārārtervimuktāḥ sakalasukhakarāḥ sampadaḥ prāpureva |

itthaṃ pūrṇenduvaktraḥ kalakamaladṛśaḥ svīyajanma stuvantaḥ

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 5 ||

yasya śrīnandasūnoḥ vrajayuvatijanāścāgatā bhartṛputrāṃ-

styaktvā śrutvā samīpe vicakitanayanāḥ sapramodāḥ svagehe |

rantuṃ rāsādilīlā manasijadalitā veṇunādaṃ ca ramyaṃ

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 6 ||

yasmin dṛṣṭe samaste jagati yuvatayaḥ prāṇanāthavratāyā-

stā apyevaṃ hi nūnaṃ kimapi ca hṛdaye kāmabhāvaṃ dadhatyaḥ |

tatsnehābdhiṃ vapuścedaviditadharaṇau sūryabimbasvarūpāḥ

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 7 ||

yaḥ svīye gokule'sminviditanijakulodbhūtabālaiḥ sameto

mātaryevaṃ cakāra prasṛtatamaguṇānbālalīlāvilāsān |

hatvā vatsapralambadvividabakakharāngopabṛndaṃ jugopa

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 8 ||

kṛṣṇārādhāṣṭakaṃ prātarutthāya prapaṭhennaraḥ |

ya evaṃ sarvadā nūnaṃ sa prāpnoti parāṃ gatim || 9 ||

iti śrīraghunāthacārya viracitaṃ śrīrādhākṛṣṇāṣṭakam |

Sanskrit — Devanagari (original)

यः श्रीगोवर्धनाद्रिं सकलसुरपतींस्तत्रगोगोपबृन्दं

स्वीयं संरक्षितुं चेत्यमरसुखकरं मोहयन् सन्दधार ।

तन्मानं खण्डयित्वा विजितरिपुकुलो नीलधाराधराभः

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 1 ॥

यं दृष्ट्वा कंसभूपः स्वकृतकृतिमहो संस्मरन्मन्त्रिवर्यान्

किं वा पूर्वं मयेदं कृतमिति वचनं दुःखितः प्रत्युवाच ।

आज्ञप्तो नारदेन स्मितयुतवदनः पूरयन्सर्वकामान्

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 2 ॥

येन प्रोद्यत्प्रतापा नृपतिकुलभवाः पाण्डवाः कौरवाब्धिं

तीर्त्वा पारं तदीयं जगदखिलनृणां दुस्तरञ्चेति जग्मुः ।

तत्पत्नीचीरवृद्धिप्रविदितमहिमा भूतले भूपतीशः

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 3 ॥

यस्मै चोद्धृत्य पात्राद्दधियुतनवनीतं करैर्गोपिकाभि-

र्दत्तं तद्भावपूर्तौ विनिहितहृदयस्सत्यमेवं तिरोधात् ।

मुक्तागुञ्जावलीभिः प्रचुरतमरुचिः कुण्डलाक्रान्तगण्डः

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 4 ॥

यस्माद्विश्वाभिरामादिह जननविधौ सर्वनन्दादिगोपाः

संसारार्तेर्विमुक्ताः सकलसुखकराः सम्पदः प्रापुरेव ।

इत्थं पूर्णेन्दुवक्त्रः कलकमलदृशः स्वीयजन्म स्तुवन्तः

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 5 ॥

यस्य श्रीनन्दसूनोः व्रजयुवतिजनाश्चागता भर्तृपुत्रां-

स्त्यक्त्वा श्रुत्वा समीपे विचकितनयनाः सप्रमोदाः स्वगेहे ।

रन्तुं रासादिलीला मनसिजदलिता वेणुनादं च रम्यं

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 6 ॥

यस्मिन् दृष्टे समस्ते जगति युवतयः प्राणनाथव्रताया-

स्ता अप्येवं हि नूनं किमपि च हृदये कामभावं दधत्यः ।

तत्स्नेहाब्धिं वपुश्चेदविदितधरणौ सूर्यबिम्बस्वरूपाः

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 7 ॥

यः स्वीये गोकुलेऽस्मिन्विदितनिजकुलोद्भूतबालैः समेतो

मातर्येवं चकार प्रसृततमगुणान्बाललीलाविलासान् ।

हत्वा वत्सप्रलम्बद्विविदबकखरान्गोपबृन्दं जुगोप

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 8 ॥

कृष्णाराधाष्टकं प्रातरुत्थाय प्रपठेन्नरः ।

य एवं सर्वदा नूनं स प्राप्नोति परां गतिम् ॥ 9 ॥

इति श्रीरघुनाथचार्य विरचितं श्रीराधाकृष्णाष्टकम् ।