Shri Radha Krishna Ashtakam — Bengali Script

যঃ শ্রীগোবর্ধনাদ্রিং সকলসুরপতীংস্তত্রগোগোপবৃন্দং

স্বীযং সংরক্ষিতুং চেত্যমরসুখকরং মোহযন্ সন্দধার ।

তন্মানং খণ্ডযিত্বা বিজিতরিপুকুলো নীলধারাধরাভঃ

কৃষ্ণো রাধাসমেতো বিলসতু হৃদযে সোঽস্মদীযে সদৈব ॥ 1 ॥

যং দৃষ্ট্বা কংসভূপঃ স্বকৃতকৃতিমহো সংস্মরন্মন্ত্রিবর্যান্

কিং বা পূর্বং মযেদং কৃতমিতি বচনং দুঃখিতঃ প্রত্যুবাচ ।

আজ্ঞপ্তো নারদেন স্মিতযুতবদনঃ পূরযন্সর্বকামান্

কৃষ্ণো রাধাসমেতো বিলসতু হৃদযে সোঽস্মদীযে সদৈব ॥ 2 ॥

যেন প্রোদ্যত্প্রতাপা নৃপতিকুলভবাঃ পাণ্ডবাঃ কৌরবাব্ধিং

তীর্ত্বা পারং তদীযং জগদখিলনৃণাং দুস্তরঞ্চেতি জগ্মুঃ ।

তত্পত্নীচীরবৃদ্ধিপ্রবিদিতমহিমা ভূতলে ভূপতীশঃ

কৃষ্ণো রাধাসমেতো বিলসতু হৃদযে সোঽস্মদীযে সদৈব ॥ 3 ॥

যস্মৈ চোদ্ধৃত্য পাত্রাদ্দধিযুতনবনীতং করৈর্গোপিকাভি-

র্দত্তং তদ্ভাবপূর্তৌ বিনিহিতহৃদযস্সত্যমেবং তিরোধাত্ ।

মুক্তাগুঞ্জাবলীভিঃ প্রচুরতমরুচিঃ কুণ্ডলাক্রান্তগণ্ডঃ

কৃষ্ণো রাধাসমেতো বিলসতু হৃদযে সোঽস্মদীযে সদৈব ॥ 4 ॥

যস্মাদ্বিশ্বাভিরামাদিহ জননবিধৌ সর্বনন্দাদিগোপাঃ

সংসারার্তের্বিমুক্তাঃ সকলসুখকরাঃ সম্পদঃ প্রাপুরেব ।

ইত্থং পূর্ণেন্দুবক্ত্রঃ কলকমলদৃশঃ স্বীযজন্ম স্তুবন্তঃ

কৃষ্ণো রাধাসমেতো বিলসতু হৃদযে সোঽস্মদীযে সদৈব ॥ 5 ॥

যস্য শ্রীনন্দসূনোঃ ব্রজযুবতিজনাশ্চাগতা ভর্তৃপুত্রাং-

স্ত্যক্ত্বা শ্রুত্বা সমীপে বিচকিতনযনাঃ সপ্রমোদাঃ স্বগেহে ।

রন্তুং রাসাদিলীলা মনসিজদলিতা বেণুনাদং চ রম্যং

কৃষ্ণো রাধাসমেতো বিলসতু হৃদযে সোঽস্মদীযে সদৈব ॥ 6 ॥

যস্মিন্ দৃষ্টে সমস্তে জগতি যুবতযঃ প্রাণনাথব্রতাযা-

স্তা অপ্যেবং হি নূনং কিমপি চ হৃদযে কামভাবং দধত্যঃ ।

তত্স্নেহাব্ধিং বপুশ্চেদবিদিতধরণৌ সূর্যবিম্বস্বরূপাঃ

কৃষ্ণো রাধাসমেতো বিলসতু হৃদযে সোঽস্মদীযে সদৈব ॥ 7 ॥

যঃ স্বীযে গোকুলেঽস্মিন্বিদিতনিজকুলোদ্ভূতবালৈঃ সমেতো

মাতর্যেবং চকার প্রসৃততমগুণান্বাললীলাবিলাসান্ ।

হত্বা বত্সপ্রলম্বদ্বিবিদবকখরান্গোপবৃন্দং জুগোপ

কৃষ্ণো রাধাসমেতো বিলসতু হৃদযে সোঽস্মদীযে সদৈব ॥ 8 ॥

কৃষ্ণারাধাষ্টকং প্রাতরুত্থায প্রপঠেন্নরঃ ।

য এবং সর্বদা নূনং স প্রাপ্নোতি পরাং গতিম্ ॥ 9 ॥

ইতি শ্রীরঘুনাথচার্য বিরচিতং শ্রীরাধাকৃষ্ণাষ্টকম্ ।

Roman (IAST) Transliteration

yaḥ śrīgovardhanādriṃ sakalasurapatīṃstatragogopabṛndaṃ

svīyaṃ saṃrakṣituṃ cetyamarasukhakaraṃ mohayan sandadhāra |

tanmānaṃ khaṇḍayitvā vijitaripukulo nīladhārādharābhaḥ

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 1 ||

yaṃ dṛṣṭvā kaṃsabhūpaḥ svakṛtakṛtimaho saṃsmaranmantrivaryān

kiṃ vā pūrvaṃ mayedaṃ kṛtamiti vacanaṃ duḥkhitaḥ pratyuvāca |

ājñapto nāradena smitayutavadanaḥ pūrayansarvakāmān

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 2 ||

yena prodyatpratāpā nṛpatikulabhavāḥ pāṇḍavāḥ kauravābdhiṃ

tīrtvā pāraṃ tadīyaṃ jagadakhilanṛṇāṃ dustarañceti jagmuḥ |

tatpatnīcīravṛddhipraviditamahimā bhūtale bhūpatīśaḥ

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 3 ||

yasmai coddhṛtya pātrāddadhiyutanavanītaṃ karairgopikābhi-

rdattaṃ tadbhāvapūrtau vinihitahṛdayassatyamevaṃ tirodhāt |

muktāguñjāvalībhiḥ pracuratamaruciḥ kuṇḍalākrāntagaṇḍaḥ

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 4 ||

yasmādviśvābhirāmādiha jananavidhau sarvanandādigopāḥ

saṃsārārtervimuktāḥ sakalasukhakarāḥ sampadaḥ prāpureva |

itthaṃ pūrṇenduvaktraḥ kalakamaladṛśaḥ svīyajanma stuvantaḥ

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 5 ||

yasya śrīnandasūnoḥ vrajayuvatijanāścāgatā bhartṛputrāṃ-

styaktvā śrutvā samīpe vicakitanayanāḥ sapramodāḥ svagehe |

rantuṃ rāsādilīlā manasijadalitā veṇunādaṃ ca ramyaṃ

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 6 ||

yasmin dṛṣṭe samaste jagati yuvatayaḥ prāṇanāthavratāyā-

stā apyevaṃ hi nūnaṃ kimapi ca hṛdaye kāmabhāvaṃ dadhatyaḥ |

tatsnehābdhiṃ vapuścedaviditadharaṇau sūryabimbasvarūpāḥ

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 7 ||

yaḥ svīye gokule'sminviditanijakulodbhūtabālaiḥ sameto

mātaryevaṃ cakāra prasṛtatamaguṇānbālalīlāvilāsān |

hatvā vatsapralambadvividabakakharāngopabṛndaṃ jugopa

kṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 8 ||

kṛṣṇārādhāṣṭakaṃ prātarutthāya prapaṭhennaraḥ |

ya evaṃ sarvadā nūnaṃ sa prāpnoti parāṃ gatim || 9 ||

iti śrīraghunāthacārya viracitaṃ śrīrādhākṛṣṇāṣṭakam |

Sanskrit — Devanagari (original)

यः श्रीगोवर्धनाद्रिं सकलसुरपतींस्तत्रगोगोपबृन्दं

स्वीयं संरक्षितुं चेत्यमरसुखकरं मोहयन् सन्दधार ।

तन्मानं खण्डयित्वा विजितरिपुकुलो नीलधाराधराभः

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 1 ॥

यं दृष्ट्वा कंसभूपः स्वकृतकृतिमहो संस्मरन्मन्त्रिवर्यान्

किं वा पूर्वं मयेदं कृतमिति वचनं दुःखितः प्रत्युवाच ।

आज्ञप्तो नारदेन स्मितयुतवदनः पूरयन्सर्वकामान्

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 2 ॥

येन प्रोद्यत्प्रतापा नृपतिकुलभवाः पाण्डवाः कौरवाब्धिं

तीर्त्वा पारं तदीयं जगदखिलनृणां दुस्तरञ्चेति जग्मुः ।

तत्पत्नीचीरवृद्धिप्रविदितमहिमा भूतले भूपतीशः

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 3 ॥

यस्मै चोद्धृत्य पात्राद्दधियुतनवनीतं करैर्गोपिकाभि-

र्दत्तं तद्भावपूर्तौ विनिहितहृदयस्सत्यमेवं तिरोधात् ।

मुक्तागुञ्जावलीभिः प्रचुरतमरुचिः कुण्डलाक्रान्तगण्डः

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 4 ॥

यस्माद्विश्वाभिरामादिह जननविधौ सर्वनन्दादिगोपाः

संसारार्तेर्विमुक्ताः सकलसुखकराः सम्पदः प्रापुरेव ।

इत्थं पूर्णेन्दुवक्त्रः कलकमलदृशः स्वीयजन्म स्तुवन्तः

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 5 ॥

यस्य श्रीनन्दसूनोः व्रजयुवतिजनाश्चागता भर्तृपुत्रां-

स्त्यक्त्वा श्रुत्वा समीपे विचकितनयनाः सप्रमोदाः स्वगेहे ।

रन्तुं रासादिलीला मनसिजदलिता वेणुनादं च रम्यं

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 6 ॥

यस्मिन् दृष्टे समस्ते जगति युवतयः प्राणनाथव्रताया-

स्ता अप्येवं हि नूनं किमपि च हृदये कामभावं दधत्यः ।

तत्स्नेहाब्धिं वपुश्चेदविदितधरणौ सूर्यबिम्बस्वरूपाः

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 7 ॥

यः स्वीये गोकुलेऽस्मिन्विदितनिजकुलोद्भूतबालैः समेतो

मातर्येवं चकार प्रसृततमगुणान्बाललीलाविलासान् ।

हत्वा वत्सप्रलम्बद्विविदबकखरान्गोपबृन्दं जुगोप

कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ 8 ॥

कृष्णाराधाष्टकं प्रातरुत्थाय प्रपठेन्नरः ।

य एवं सर्वदा नूनं स प्राप्नोति परां गतिम् ॥ 9 ॥

इति श्रीरघुनाथचार्य विरचितं श्रीराधाकृष्णाष्टकम् ।