Summary — Marathi
AI-generated · not yet verified
The Marathi meaning of each verse is shown below the verse.
സമൂഢേ മഹാനന്ദപീഠേ നിഷണ്ണമ് ।
ധനുര്ബാണപാശാങ്കുശപ്രോതഹസ്തം
മഹസ്ത്രൈപുരം ശങ്കരാദ്വൈതമവ്യാത് ॥ 1 ॥
samūḍhe mahānandapīṭhe niṣaṇṇam |
dhanurbāṇapāśāṅkuśaprotahastaṃ
mahastraipuraṃ śaṅkarādvaitamavyāt || 1 ||
ब्रह्मा इत्यादी पाच लोकपालांनी वेढलेल्या महानंदपीठावर विराजमान, धनुष्य, बाण, पाश आणि अंकुश हातात धारण केलेल्या, महात्रिपुरसुंदरीला, शंकराच्या अद्वैतरूपिणीला, ती आमचे रक्षण करो. AI
ശിരഃപക്ഷപുച്ഛാത്മകൈരന്തരന്തഃ ।
നിഗൂഢേ മഹായോഗപീഠേ നിഷണ്ണം
പുരാരേരഥാന്തഃപുരം നൌമി നിത്യമ് ॥ 2 ॥
śiraḥpakṣapucchātmakairantarantaḥ |
nigūḍhe mahāyogapīṭhe niṣaṇṇaṃ
purārerathāntaḥpuraṃ naumi nityam || 2 ||
ज्याच्या अन्न इत्यादी पाच कोशांच्या समूहाने, जे डोके, पंख आणि शेपटी यांच्या स्वरूपात आतून आणि बाहेरून व्यापले आहे, अशा महायोगपीठात स्थित, पुरारी (शिव) याच्या अंतःपुराला मी नित्य नमन करतो. AI
സ്വതന്ത്രാ യദാ സ്വാത്മവിശ്രാന്തിരേഷാ ।
തദാ മാനമാതൃപ്രമേയാതിരിക്തം
പരാനന്ദമീഡേ ഭവാനി ത്വദീയമ് ॥ 3 ॥
svatantrā yadā svātmaviśrāntireṣā |
tadā mānamātṛprameyātiriktaṃ
parānandamīḍe bhavāni tvadīyam || 3 ||
ब्रह्मा इत्यादी स्वरूपांनी प्रपंचात विहार करून, जेव्हा ती स्वतंत्रपणे आपल्या आत्म्यात विश्रांती घेते, तेव्हा मान, मातृ आणि प्रमेय यांच्या पलीकडे असलेल्या तुझ्या परानंदाला, हे भवानी, मी स्तुति करतो. AI
ദ്വിധാ ദേവി ജീവഃ ശിവശ്ചേതി നാമ്നാ ।
ശിവസ്യാപി ജീവത്വമാപാദയന്തീ
പുനര്ജീവമേനം ശിവം വാ കരോഷി ॥ 4 ॥
dvidhā devi jīvaḥ śivaśceti nāmnā |
śivasyāpi jīvatvamāpādayantī
punarjīvamenaṃ śivaṃ vā karoṣi || 4 ||
हे देवी, एकाच चैतन्याला क्रीडेसाठी दोन भागांत विभागून, जीव आणि शिव अशा नावाने संबोधले जाते. शिवालाही जीवत्व प्राप्त करून देणारी तू, पुन्हा या जीवाला शिव करतोस. AI
മനോ ഭ്രൂബിലം പ്രാപയിത്വാ നിവൃത്താഃ ।
തതഃ സച്ചിദാനന്ദരൂപേ പദേ തേ
ഭവന്ത്യമ്ബ ജീവാഃ ശിവത്വേന കേചിത് ॥ 5 ॥
mano bhrūbilaṃ prāpayitvā nivṛttāḥ |
tataḥ saccidānandarūpe pade te
bhavantyamba jīvāḥ śivatvena kecit || 5 ||
मूळाधाराला आकुंचन करून, हृदयात वायू स्थापित करून, मनाला भ्रूमध्यात आणून, जे निवृत्त होतात, ते हे अंबे, तुझ्या सच्चिदानंद स्वरूपाच्या पदाला प्राप्त होतात; त्यापैकी काही जीव शिवत्वाने युक्त होतात. AI
സദാഭീതിമൂലേ കലത്രേ ധനേ വാ ।
ന കശ്ചിദ്വിരജ്യത്യഹോ ദേവി ചിത്രം
കഥം ത്വത്കടാക്ഷം വിനാ തത്ത്വബോധഃ ॥ 6 ॥
sadābhītimūle kalatre dhane vā |
na kaścidvirajyatyaho devi citraṃ
kathaṃ tvatkaṭākṣaṃ vinā tattvabodhaḥ || 6 ||
अतिशय कष्टदायक शरीर, शत्रू, मुलांचा समूह, सदैव भीतीचे मूळ असलेली पत्नी किंवा धन यांपासून कोणीही विरक्त होत नाही; हे देवी, हे आश्चर्य आहे! तुझ्या कटाक्षाशिवाय तत्त्वबोध कसा होईल? AI
വിരക്തസ്യ സദ്ദേശികാദിഷ്ടബുദ്ധേഃ ।
യദാകസ്മികം ജ്യോതിരാനന്ദരൂപം
സമാധൌ ഭവേത്തത്ത്വമസ്യമ്ബ സത്യമ് ॥ 7 ॥
viraktasya saddeśikādiṣṭabuddheḥ |
yadākasmikaṃ jyotirānandarūpaṃ
samādhau bhavettattvamasyamba satyam || 7 ||
शरीर, धन, संतती आणि पत्नी यांपासून विरक्त असलेल्या, सद्गुरूंनी सांगितलेली बुद्धी असलेल्या मनुष्याला जेव्हा अकस्मात आनंदस्वरूप ज्योत समाधीत प्राप्त होते, तेव्हा हे अंबे, तेच 'तत्त्वमसि' हे सत्य आहे. AI
പരഃ പ്രാകൃതം ചാപരോ ബുദ്ധിമാത്രമ് ।
പ്രപഞ്ചം മിമീതേ മുനീനാം ഗണോഽയം
തദേതത്ത്വമേവേതി ന ത്വാം ജഹീമഃ ॥ 8 ॥
paraḥ prākṛtaṃ cāparo buddhimātram |
prapañcaṃ mimīte munīnāṃ gaṇo'yaṃ
tadetattvameveti na tvāṃ jahīmaḥ || 8 ||
हे मुनींच्या समूहाने, हा प्रपंच मिथ्या आहे, दुसरा मिथ्या आहे, परमेश्वर मिश्र आहे, दुसरा प्राकृत आहे आणि अपर बुद्धिमात्र आहे, असे मोजले जाते; तरीही तेच तत्त्व आहे, म्हणून आम्ही तुला सोडत नाही. AI
സ്തഥാ ശാന്ത്യതീതേതി പഞ്ചീകൃതാഭിഃ ।
കലാഭിഃ പരേ പഞ്ചവിംശാത്മികാഭി-
സ്ത്വമേകൈവ സേവ്യാ ശിവാഭിന്നരൂപാ ॥ 9 ॥
stathā śāntyatīteti pañcīkṛtābhiḥ |
kalābhiḥ pare pañcaviṃśātmikābhi-
stvamekaiva sevyā śivābhinnarūpā || 9 ||
निवृत्ती, प्रतिष्ठा, विद्या, शांती आणि शांतीतील — अशा पाच प्रकारच्या कलांनी युक्त, पंचवीस तत्त्वांचे स्वरूप असलेली, शिवापासून भिन्न नसलेली तू एकच सेवनीय आहेस. AI
കലത്രാദിഭാരേണ ഖിന്നം നിതാന്തമ് ।
മഹാമോഹപാശൌഘബദ്ധം ചിരാന്മാം
സമുദ്ധര്തുമമ്ബ ത്വമേകൈവ ശക്താ ॥ 10 ॥
kalatrādibhāreṇa khinnaṃ nitāntam |
mahāmohapāśaughabaddhaṃ cirānmāṃ
samuddhartumamba tvamekaiva śaktā || 10 ||
या अगाध संसाररूपी चिखलात बुडालेल्या, पत्नी-पुत्रादिकांच्या भाराने अत्यंत दुःखी झालेल्या, महामोहाच्या पाशांच्या समूहाने बराच काळ बांधलेल्या मला उद्धार करण्यास हे अंबे, तू एकच समर्थ आहेस. AI
ഭവദ്ദിവ്യചക്രേശ്വരീധാമഭാജഃ ।
മഹാസിദ്ധിസങ്ഘാതകല്പദ്രുമാഭാ-
നവാപ്യാമ്ബ നാദാനുപാസ്തേ ച യോഗീ ॥ 11 ॥
bhavaddivyacakreśvarīdhāmabhājaḥ |
mahāsiddhisaṅghātakalpadrumābhā-
navāpyāmba nādānupāste ca yogī || 11 ||
मूळापासून आरंभ करून ब्रह्मचक्रापर्यंत गेलेला, तुझ्या दिव्य चक्रेश्वरीच्या धामाचा भाग असलेला, महासिद्धींच्या समूहरूपी कल्पवृक्षासारखा दिसणारा योगी, हे अंबे, नाद प्राप्त करून त्याची उपासना करतो. AI
തഥാ യോഗിനീരാശിപീഠൈരഭിന്നമ് ।
മഹാകാലമാത്മാനമാമൃശ്യ ലോകം
വിധത്സേ കൃതിം വാ സ്ഥിതിം വാ മഹേശി ॥ 12 ॥
tathā yoginīrāśipīṭhairabhinnam |
mahākālamātmānamāmṛśya lokaṃ
vidhatse kṛtiṃ vā sthitiṃ vā maheśi || 12 ||
गणेश आणि ग्रह, तसेच नक्षत्रांच्या रांगा आणि योगिनीराशी पीठे यांच्याशी अभिन्न अशा महाकालरूपी स्वतःला जाणून, हे महेशी, तू लोकाची निर्मिती किंवा स्थिती करतेस. AI
വഹന്തീം കരേ പുസ്തകം ചാക്ഷമാലാമ് ।
ശരച്ചന്ദ്രകോടിപ്രഭാഭാസുരാം ത്വാം
സകൃദ്ഭാവയന്ഭാരതീവല്ലഭഃ സ്യാത് ॥ 13 ॥
vahantīṃ kare pustakaṃ cākṣamālām |
śaraccandrakoṭiprabhābhāsurāṃ tvāṃ
sakṛdbhāvayanbhāratīvallabhaḥ syāt || 13 ||
चमकणाऱ्या ताऱ्यांच्या हारासारखी अत्यंत स्वच्छ वस्त्रे धारण करणारी, हातात पुस्तक आणि अक्षमाला धारण करणारी, शरदचंद्राच्या कोटीप्रमाणे प्रकाशमान अशी तुझे एकदा चिंतन करणारा भारतीवल्लभ (ब्रह्मा) होतो. AI
സ്വഭാസൈവ സിന്ദൂരിതാജാണ്ഡകോടിമ് ।
ധനുര്ബാണപാശാങ്കുശാന്ധാരയന്തീം
സ്മരന്തഃ സ്മരം വാപി സമ്മോഹയേയുഃ ॥ 14 ॥
svabhāsaiva sindūritājāṇḍakoṭim |
dhanurbāṇapāśāṅkuśāndhārayantīṃ
smarantaḥ smaraṃ vāpi sammohayeyuḥ || 14 ||
उगवणाऱ्या हजार सूर्यबिंबांसारखे मुख असलेली, स्वतःच्या तेजाने कोटी ब्रह्मांडांना सिंदूराने रंगविणारी, धनुष्य, बाण, पाश आणि अंकुश धारण करणारी तुझे स्मरण करणारे कामदेवालाही मोहित करू शकतात. AI
ഹരിത്പട്ടവസ്ത്രാം ത്വഗുല്ലാസിഭൂഷാമ് ।
ഹൃദാ ഭാവയംസ്തപ്തഹേമപ്രഭാം ത്വാം
ശ്രിയോ നാശയത്യമ്ബ ചാഞ്ചല്യഭാവമ് ॥ 15 ॥
haritpaṭṭavastrāṃ tvagullāsibhūṣām |
hṛdā bhāvayaṃstaptahemaprabhāṃ tvāṃ
śriyo nāśayatyamba cāñcalyabhāvam || 15 ||
मण्यांनी गुंफलेल्या ताटंकांनी शोभणारे तांबूस ओठ असलेले मुखबिंब, हिरव्या रंगाचे वस्त्र, त्वचेवर चमकणारे आभूषण असे धारण करणारी, तप्त सुवर्णासारखा प्रकाश असलेली तुझे हृदयाने चिंतन करणारा, हे अंबे, लक्ष्मीचा चंचलपणा नष्ट करतो. AI
സ്വതോ ന്യസ്തബിന്ദു സ്വയം ന്യസ്തഹാര്ദമ് ।
ഭവദ്വക്ത്രവക്ഷോജഗുഹ്യാഭിധാനം
സ്വരൂപം സകൃദ്ഭാവയേത്സ ത്വമേവ ॥ 16 ॥
svato nyastabindu svayaṃ nyastahārdam |
bhavadvaktravakṣojaguhyābhidhānaṃ
svarūpaṃ sakṛdbhāvayetsa tvameva || 16 ||
महामंत्रराजाच्या अंतातील बीज, परा नावाचे, स्वतःहून स्थापित बिंदू असलेले, स्वतःहून हृदयात स्थापित, तुझ्या मुख, वक्ष आणि गुह्य यांच्या नावाने ओळखले जाणारे तुझे स्वरूप जो एकदा चिंतन करतो, तो तूच आहेस. AI
സ്തദേകം സമാധായ ബിന്ദുത്രയം തേ ।
പരാനന്ദസന്ധാനസിന്ധൌ നിമഗ്നാഃ
പുനര്ഗര്ഭരന്ധ്രം ന പശ്യന്തി ധീരാഃ ॥ 17 ॥
stadekaṃ samādhāya bindutrayaṃ te |
parānandasandhānasindhau nimagnāḥ
punargarbharandhraṃ na paśyanti dhīrāḥ || 17 ||
तसेच इतर विकल्पांमध्ये निर्विण्ण झालेल्या चित्ताने, तुझ्या त्या एका बिंदूत्रयाचे समाधान करून, परमानंदाच्या संधानरूपी सिंधूमध्ये निमग्न झालेले धीर पुरुष पुन्हा गर्भरंध्र पाहत नाहीत. AI
ന്വിരിഞ്ച്യാദികാംസ്ത്വദ്ഗുണാമ്ഭോധിബിന്ദൂന് ।
ഭജന്തസ്തിതീര്ഷന്തി സംസാരസിന്ധും
ശിവേ താവകീനാ സുസമ്ഭാവനേയമ് ॥ 18 ॥
nviriñcyādikāṃstvadguṇāmbhodhibindūn |
bhajantastitīrṣanti saṃsārasindhuṃ
śive tāvakīnā susambhāvaneyam || 18 ||
तुझ्या उन्मेषलीलेच्या अनुबंधाचा अधिकार असलेले ब्रह्मादिक देव तुझ्या गुणांच्या समुद्रातील बिंदूंचे भजन करीत संसारसिंधू तरून जाण्याची इच्छा धरतात; हे शिवे, ही तुझी सुसंभावना (मोठी कृपा) आहे. AI
ഭവാമ്ഭോധിമുത്തീര്യ പൂര്ണാന്തരങ്ഗഃ ।
നിമജ്ജന്തമേനം ദുരാശാവിഷാബ്ധൌ
സമാലോക്യ ലോകം കഥം പര്യുദാസ്സേ ॥ 19 ॥
bhavāmbhodhimuttīrya pūrṇāntaraṅgaḥ |
nimajjantamenaṃ durāśāviṣābdhau
samālokya lokaṃ kathaṃ paryudāsse || 19 ||
हे देवी, कधी तुझ्या चरणकमळरूपी होडीने लवकर भवसागर तरून, पूर्ण अंतरंगाने (समाधानाने), दुराशारूपी विषाच्या समुद्रात बुडणाऱ्या या लोकांना पाहून, तू (त्यांना) कसा दूर सोडशील? AI
കദാ വാ ന ശത്രുര്ന മിത്രം ഭവാനി ।
കദാ വാ ദുരാശാവിഷൂചീവിലോപഃ
കദാ വാ മനോ മേ സമൂലം വിനശ്യേത് ॥ 20 ॥
kadā vā na śatrurna mitraṃ bhavāni |
kadā vā durāśāviṣūcīvilopaḥ
kadā vā mano me samūlaṃ vinaśyet || 20 ||
हे भवानी, कधी माझी इंद्रिये समत्व पावतील? कधी शत्रू किंवा मित्र राहणार नाही? कधी दुराशारूपी विषूचिकेचा नाश होईल? कधी माझे मन मुळासकट नष्ट होईल? AI
ത്പദാമ്ഭോജയുഗ്മായ തിഗ്മായ ഗൌരി ।
വിരിഞ്ച്യാദിഭാസ്വത്കിരീടപ്രതോലീ-
പ്രദീപായമാനപ്രഭാഭാസ്വരായ ॥ 21 ॥
tpadāmbhojayugmāya tigmāya gauri |
viriñcyādibhāsvatkirīṭapratolī-
pradīpāyamānaprabhābhāsvarāya || 21 ||
हे गौरी, आम्ही तुझ्या चरणकमळयुग्माला नमस्कार करण्याची इच्छा धरतो; ते तीक्ष्ण आहे, ब्रह्मादिकांच्या तेजस्वी मुकुटांच्या रांगेला दीपासारखे प्रकाशमान करणारे आणि तेजाने उजळणारे आहे. AI
കരേ സ്വാദുചാപം ശരേ ഷട്പദൌഘമ് ।
സ്മരാമി സ്മരാരേരഭിപ്രായമേകം
മദാഘൂര്ണനേത്രം മദീയം നിധാനമ് ॥ 22 ॥
kare svāducāpaṃ śare ṣaṭpadaugham |
smarāmi smarārerabhiprāyamekaṃ
madāghūrṇanetraṃ madīyaṃ nidhānam || 22 ||
केशांमध्ये चंद्ररेखा, स्तनांवर ताऱ्यांचा हार, हातात गोड धनुष्य, बाणांमध्ये भुंग्यांचा समूह, मदाने घूर्णित नेत्र असलेली, स्मरारीची (शिवाची) एकच अभिप्राय असलेली, माझी निधी अशी तिला मी स्मरतो. AI
ജപാപാടലേ ലോചനേ തേ സ്വരൂപേ ।
ത്വഗേഷാ ഭവച്ചന്ദ്രഖണ്ഡേ ശ്രവോ മേ
ഗുണേ തേ മനോവൃത്തിരമ്ബ ത്വയി സ്യാത് ॥ 23 ॥
japāpāṭale locane te svarūpe |
tvageṣā bhavaccandrakhaṇḍe śravo me
guṇe te manovṛttiramba tvayi syāt || 23 ||
हे अंबे, माझी नासिका बाणांमध्येच राहो, जीभ धनुष्यांमध्येच राहो, माझे नेत्र जपापाटल (जवासारखे लाल) तुझ्या स्वरूपात राहोत, माझी त्वचा तुझ्या चंद्रखंडात राहो, माझे कान तुझ्या गुणांमध्ये राहोत आणि माझ्या मनाची वृत्ती तुझ्यात राहो. AI
കുചന്യസ്തഹാരാങ്കൃപാസിന്ധുപൂരാന് ।
ഭവാമ്ഭോധിപാരാന്മഹാപാപദൂരാന്
ഭജേ വേദസാരാംശിവപ്രേമദാരാന് ॥ 24 ॥
kucanyastahārāṅkṛpāsindhupūrān |
bhavāmbhodhipārānmahāpāpadūrān
bhaje vedasārāṃśivapremadārān || 24 ||
जगाच्या कर्मात धीर, वाणीने पोपटांनाही लाजवणारे, स्तनांवर हार धारण करणारे, कृपेच्या सिंधूचे पूर असलेले, भवसागराच्या पार, महापापांपासून दूर, वेदांचे सार, शिवप्रेमाचे दार अशा तिला मी भजतो. AI
സമുത്ഫുല്ലനീപേ സുരത്രാന്തരീപേ ।
മണിവ്യൂഹസാലേ സ്ഥിതേ ഹൈമശാലേ
മനോജാരിവാമേ നിഷണ്ണം മനോ മേ ॥ 25 ॥
samutphullanīpe suratrāntarīpe |
maṇivyūhasāle sthite haimaśāle
manojārivāme niṣaṇṇaṃ mano me || 25 ||
अमृताच्या सागराचा सार असलेल्या, चित्‌आनंदरूप जल असलेल्या, चांगल्या प्रकारे फुललेल्या नीपवृक्षांनी युक्त, देवांच्या उत्तम नगरीत राहणाऱ्या, मणींच्या समूहरूप प्रासादात स्थित, सुवर्णमय कक्षात राहणाऱ्या, कामदेवाच्या शत्रूच्या (शिवाच्या) डाव्या बाजूला विराजमान असलेल्या देवीमध्ये माझे मन लागो. AI
പ്രപഞ്ചേന്ദ്രജാലാ വിപത്സിന്ധുകൂലാ ।
മുനിസ്വാന്തശാലാ നമല്ലോകപാലാ
ഹൃദി പ്രേമലോലാമൃതസ്വാദുലീലാ ॥ 26 ॥
prapañcendrajālā vipatsindhukūlā |
munisvāntaśālā namallokapālā
hṛdi premalolāmṛtasvādulīlā || 26 ||
ज्यांच्या नेत्रांच्या कडेला चंचल, सुगंधी पुष्पमाला आहे, ज्या प्रपंचरूप इंद्रजालाची (मायेची) सीमा आहेत, संकटरूप सागराला किनारा आहेत, मुनींच्या अंतःकरणात निवास करणाऱ्या आहेत, ज्यांना लोकपाल नमन करतात, अशा प्रेमाने चंचल, अमृतासारख्या गोड लीला करणाऱ्या देवीचे दर्शन माझ्या हृदयात होवो. AI
ത്വമേവാദ്യ യാസീന്ദ്രിയൈരര്ഥജാലമ് ।
ത്വമേകൈവ കര്ത്രീ ത്വമേകൈവ ഭോക്ത്രീ
ന മേ പുണ്യപാപേ ന മേ ബന്ധമോക്ഷൌ ॥ 27 ॥
tvamevādya yāsīndriyairarthajālam |
tvamekaiva kartrī tvamekaiva bhoktrī
na me puṇyapāpe na me bandhamokṣau || 27 ||
हे अंबे, हे सर्व जगरूप जाळे तूच निर्माण केले आहेस; तूच आता इंद्रियांद्वारे अर्थसमूह भोगत आहेस. तूच एकमेव कर्ती आहेस, तूच एकमेव भोक्ती आहेस; माझे पुण्य किंवा पाप नाही, माझे बंधन किंवा मोक्ष नाही. AI
ന ബുധ്വൈവ തത്ത്വം മദീയം ത്വദീയമ് ।
വിനോദായ ബാലസ്യ മൌര്ഖ്യം ഹി മാതസ്-
തദേതത്പ്രലാപസ്തുതിം മേ ഗൃഹാണ ॥ 28 ॥