Summary — Marathi
AI-generated · not yet verified
The Marathi meaning of each verse is shown below the verse.
সমূঢে মহানন্দপীঠে নিষণ্ণম্ ।
ধনুর্বাণপাশাঙ্কুশপ্রোতহস্তং
মহস্ত্রৈপুরং শঙ্করাদ্বৈতমব্যাত্ ॥ 1 ॥
samūḍhe mahānandapīṭhe niṣaṇṇam |
dhanurbāṇapāśāṅkuśaprotahastaṃ
mahastraipuraṃ śaṅkarādvaitamavyāt || 1 ||
ब्रह्मा इत्यादी पाच लोकपालांनी वेढलेल्या महानंदपीठावर विराजमान, धनुष्य, बाण, पाश आणि अंकुश हातात धारण केलेल्या, महात्रिपुरसुंदरीला, शंकराच्या अद्वैतरूपिणीला, ती आमचे रक्षण करो. AI
শিরঃপক্ষপুচ্ছাত্মকৈরন্তরন্তঃ ।
নিগূঢে মহাযোগপীঠে নিষণ্ণং
পুরারেরথান্তঃপুরং নৌমি নিত্যম্ ॥ 2 ॥
śiraḥpakṣapucchātmakairantarantaḥ |
nigūḍhe mahāyogapīṭhe niṣaṇṇaṃ
purārerathāntaḥpuraṃ naumi nityam || 2 ||
ज्याच्या अन्न इत्यादी पाच कोशांच्या समूहाने, जे डोके, पंख आणि शेपटी यांच्या स्वरूपात आतून आणि बाहेरून व्यापले आहे, अशा महायोगपीठात स्थित, पुरारी (शिव) याच्या अंतःपुराला मी नित्य नमन करतो. AI
স্বতন্ত্রা যদা স্বাত্মবিশ্রান্তিরেষা ।
তদা মানমাতৃপ্রমেযাতিরিক্তং
পরানন্দমীডে ভবানি ত্বদীযম্ ॥ 3 ॥
svatantrā yadā svātmaviśrāntireṣā |
tadā mānamātṛprameyātiriktaṃ
parānandamīḍe bhavāni tvadīyam || 3 ||
ब्रह्मा इत्यादी स्वरूपांनी प्रपंचात विहार करून, जेव्हा ती स्वतंत्रपणे आपल्या आत्म्यात विश्रांती घेते, तेव्हा मान, मातृ आणि प्रमेय यांच्या पलीकडे असलेल्या तुझ्या परानंदाला, हे भवानी, मी स्तुति करतो. AI
দ্বিধা দেবি জীবঃ শিবশ্চেতি নাম্না ।
শিবস্যাপি জীবত্বমাপাদযন্তী
পুনর্জীবমেনং শিবং বা করোষি ॥ 4 ॥
dvidhā devi jīvaḥ śivaśceti nāmnā |
śivasyāpi jīvatvamāpādayantī
punarjīvamenaṃ śivaṃ vā karoṣi || 4 ||
हे देवी, एकाच चैतन्याला क्रीडेसाठी दोन भागांत विभागून, जीव आणि शिव अशा नावाने संबोधले जाते. शिवालाही जीवत्व प्राप्त करून देणारी तू, पुन्हा या जीवाला शिव करतोस. AI
মনো ভ্রূবিলং প্রাপযিত্বা নিবৃত্তাঃ ।
ততঃ সচ্চিদানন্দরূপে পদে তে
ভবন্ত্যম্ব জীবাঃ শিবত্বেন কেচিত্ ॥ 5 ॥
mano bhrūbilaṃ prāpayitvā nivṛttāḥ |
tataḥ saccidānandarūpe pade te
bhavantyamba jīvāḥ śivatvena kecit || 5 ||
मूळाधाराला आकुंचन करून, हृदयात वायू स्थापित करून, मनाला भ्रूमध्यात आणून, जे निवृत्त होतात, ते हे अंबे, तुझ्या सच्चिदानंद स्वरूपाच्या पदाला प्राप्त होतात; त्यापैकी काही जीव शिवत्वाने युक्त होतात. AI
সদাভীতিমূলে কলত্রে ধনে বা ।
ন কশ্চিদ্বিরজ্যত্যহো দেবি চিত্রং
কথং ত্বত্কটাক্ষং বিনা তত্ত্ববোধঃ ॥ 6 ॥
sadābhītimūle kalatre dhane vā |
na kaścidvirajyatyaho devi citraṃ
kathaṃ tvatkaṭākṣaṃ vinā tattvabodhaḥ || 6 ||
अतिशय कष्टदायक शरीर, शत्रू, मुलांचा समूह, सदैव भीतीचे मूळ असलेली पत्नी किंवा धन यांपासून कोणीही विरक्त होत नाही; हे देवी, हे आश्चर्य आहे! तुझ्या कटाक्षाशिवाय तत्त्वबोध कसा होईल? AI
বিরক্তস্য সদ্দেশিকাদিষ্টবুদ্ধেঃ ।
যদাকস্মিকং জ্যোতিরানন্দরূপং
সমাধৌ ভবেত্তত্ত্বমস্যম্ব সত্যম্ ॥ 7 ॥
viraktasya saddeśikādiṣṭabuddheḥ |
yadākasmikaṃ jyotirānandarūpaṃ
samādhau bhavettattvamasyamba satyam || 7 ||
शरीर, धन, संतती आणि पत्नी यांपासून विरक्त असलेल्या, सद्गुरूंनी सांगितलेली बुद्धी असलेल्या मनुष्याला जेव्हा अकस्मात आनंदस्वरूप ज्योत समाधीत प्राप्त होते, तेव्हा हे अंबे, तेच 'तत्त्वमसि' हे सत्य आहे. AI
পরঃ প্রাকৃতং চাপরো বুদ্ধিমাত্রম্ ।
প্রপঞ্চং মিমীতে মুনীনাং গণোঽযং
তদেতত্ত্বমেবেতি ন ত্বাং জহীমঃ ॥ 8 ॥
paraḥ prākṛtaṃ cāparo buddhimātram |
prapañcaṃ mimīte munīnāṃ gaṇo'yaṃ
tadetattvameveti na tvāṃ jahīmaḥ || 8 ||
हे मुनींच्या समूहाने, हा प्रपंच मिथ्या आहे, दुसरा मिथ्या आहे, परमेश्वर मिश्र आहे, दुसरा प्राकृत आहे आणि अपर बुद्धिमात्र आहे, असे मोजले जाते; तरीही तेच तत्त्व आहे, म्हणून आम्ही तुला सोडत नाही. AI
স্তথা শান্ত্যতীতেতি পঞ্চীকৃতাভিঃ ।
কলাভিঃ পরে পঞ্চবিংশাত্মিকাভি-
স্ত্বমেকৈব সেব্যা শিবাভিন্নরূপা ॥ 9 ॥
stathā śāntyatīteti pañcīkṛtābhiḥ |
kalābhiḥ pare pañcaviṃśātmikābhi-
stvamekaiva sevyā śivābhinnarūpā || 9 ||
निवृत्ती, प्रतिष्ठा, विद्या, शांती आणि शांतीतील — अशा पाच प्रकारच्या कलांनी युक्त, पंचवीस तत्त्वांचे स्वरूप असलेली, शिवापासून भिन्न नसलेली तू एकच सेवनीय आहेस. AI
কলত্রাদিভারেণ খিন্নং নিতান্তম্ ।
মহামোহপাশৌঘবদ্ধং চিরান্মাং
সমুদ্ধর্তুমম্ব ত্বমেকৈব শক্তা ॥ 10 ॥
kalatrādibhāreṇa khinnaṃ nitāntam |
mahāmohapāśaughabaddhaṃ cirānmāṃ
samuddhartumamba tvamekaiva śaktā || 10 ||
या अगाध संसाररूपी चिखलात बुडालेल्या, पत्नी-पुत्रादिकांच्या भाराने अत्यंत दुःखी झालेल्या, महामोहाच्या पाशांच्या समूहाने बराच काळ बांधलेल्या मला उद्धार करण्यास हे अंबे, तू एकच समर्थ आहेस. AI
ভবদ্দিব্যচক্রেশ্বরীধামভাজঃ ।
মহাসিদ্ধিসঙ্ঘাতকল্পদ্রুমাভা-
নবাপ্যাম্ব নাদানুপাস্তে চ যোগী ॥ 11 ॥
bhavaddivyacakreśvarīdhāmabhājaḥ |
mahāsiddhisaṅghātakalpadrumābhā-
navāpyāmba nādānupāste ca yogī || 11 ||
मूळापासून आरंभ करून ब्रह्मचक्रापर्यंत गेलेला, तुझ्या दिव्य चक्रेश्वरीच्या धामाचा भाग असलेला, महासिद्धींच्या समूहरूपी कल्पवृक्षासारखा दिसणारा योगी, हे अंबे, नाद प्राप्त करून त्याची उपासना करतो. AI
তথা যোগিনীরাশিপীঠৈরভিন্নম্ ।
মহাকালমাত্মানমামৃশ্য লোকং
বিধত্সে কৃতিং বা স্থিতিং বা মহেশি ॥ 12 ॥
tathā yoginīrāśipīṭhairabhinnam |
mahākālamātmānamāmṛśya lokaṃ
vidhatse kṛtiṃ vā sthitiṃ vā maheśi || 12 ||
गणेश आणि ग्रह, तसेच नक्षत्रांच्या रांगा आणि योगिनीराशी पीठे यांच्याशी अभिन्न अशा महाकालरूपी स्वतःला जाणून, हे महेशी, तू लोकाची निर्मिती किंवा स्थिती करतेस. AI
বহন্তীং করে পুস্তকং চাক্ষমালাম্ ।
শরচ্চন্দ্রকোটিপ্রভাভাসুরাং ত্বাং
সকৃদ্ভাবযন্ভারতীবল্লভঃ স্যাত্ ॥ 13 ॥
vahantīṃ kare pustakaṃ cākṣamālām |
śaraccandrakoṭiprabhābhāsurāṃ tvāṃ
sakṛdbhāvayanbhāratīvallabhaḥ syāt || 13 ||
चमकणाऱ्या ताऱ्यांच्या हारासारखी अत्यंत स्वच्छ वस्त्रे धारण करणारी, हातात पुस्तक आणि अक्षमाला धारण करणारी, शरदचंद्राच्या कोटीप्रमाणे प्रकाशमान अशी तुझे एकदा चिंतन करणारा भारतीवल्लभ (ब्रह्मा) होतो. AI
স্বভাসৈব সিন্দূরিতাজাণ্ডকোটিম্ ।
ধনুর্বাণপাশাঙ্কুশান্ধারযন্তীং
স্মরন্তঃ স্মরং বাপি সম্মোহযেযুঃ ॥ 14 ॥
svabhāsaiva sindūritājāṇḍakoṭim |
dhanurbāṇapāśāṅkuśāndhārayantīṃ
smarantaḥ smaraṃ vāpi sammohayeyuḥ || 14 ||
उगवणाऱ्या हजार सूर्यबिंबांसारखे मुख असलेली, स्वतःच्या तेजाने कोटी ब्रह्मांडांना सिंदूराने रंगविणारी, धनुष्य, बाण, पाश आणि अंकुश धारण करणारी तुझे स्मरण करणारे कामदेवालाही मोहित करू शकतात. AI
হরিত্পট্টবস্ত্রাং ত্বগুল্লাসিভূষাম্ ।
হৃদা ভাবযংস্তপ্তহেমপ্রভাং ত্বাং
শ্রিযো নাশযত্যম্ব চাঞ্চল্যভাবম্ ॥ 15 ॥
haritpaṭṭavastrāṃ tvagullāsibhūṣām |
hṛdā bhāvayaṃstaptahemaprabhāṃ tvāṃ
śriyo nāśayatyamba cāñcalyabhāvam || 15 ||
मण्यांनी गुंफलेल्या ताटंकांनी शोभणारे तांबूस ओठ असलेले मुखबिंब, हिरव्या रंगाचे वस्त्र, त्वचेवर चमकणारे आभूषण असे धारण करणारी, तप्त सुवर्णासारखा प्रकाश असलेली तुझे हृदयाने चिंतन करणारा, हे अंबे, लक्ष्मीचा चंचलपणा नष्ट करतो. AI
স্বতো ন্যস্তবিন্দু স্বযং ন্যস্তহার্দম্ ।
ভবদ্বক্ত্রবক্ষোজগুহ্যাভিধানং
স্বরূপং সকৃদ্ভাবযেত্স ত্বমেব ॥ 16 ॥
svato nyastabindu svayaṃ nyastahārdam |
bhavadvaktravakṣojaguhyābhidhānaṃ
svarūpaṃ sakṛdbhāvayetsa tvameva || 16 ||
महामंत्रराजाच्या अंतातील बीज, परा नावाचे, स्वतःहून स्थापित बिंदू असलेले, स्वतःहून हृदयात स्थापित, तुझ्या मुख, वक्ष आणि गुह्य यांच्या नावाने ओळखले जाणारे तुझे स्वरूप जो एकदा चिंतन करतो, तो तूच आहेस. AI
স্তদেকং সমাধায বিন্দুত্রযং তে ।
পরানন্দসন্ধানসিন্ধৌ নিমগ্নাঃ
পুনর্গর্ভরন্ধ্রং ন পশ্যন্তি ধীরাঃ ॥ 17 ॥
stadekaṃ samādhāya bindutrayaṃ te |
parānandasandhānasindhau nimagnāḥ
punargarbharandhraṃ na paśyanti dhīrāḥ || 17 ||
तसेच इतर विकल्पांमध्ये निर्विण्ण झालेल्या चित्ताने, तुझ्या त्या एका बिंदूत्रयाचे समाधान करून, परमानंदाच्या संधानरूपी सिंधूमध्ये निमग्न झालेले धीर पुरुष पुन्हा गर्भरंध्र पाहत नाहीत. AI
ন্বিরিঞ্চ্যাদিকাংস্ত্বদ্গুণাম্ভোধিবিন্দূন্ ।
ভজন্তস্তিতীর্ষন্তি সংসারসিন্ধুং
শিবে তাবকীনা সুসম্ভাবনেযম্ ॥ 18 ॥
nviriñcyādikāṃstvadguṇāmbhodhibindūn |
bhajantastitīrṣanti saṃsārasindhuṃ
śive tāvakīnā susambhāvaneyam || 18 ||
तुझ्या उन्मेषलीलेच्या अनुबंधाचा अधिकार असलेले ब्रह्मादिक देव तुझ्या गुणांच्या समुद्रातील बिंदूंचे भजन करीत संसारसिंधू तरून जाण्याची इच्छा धरतात; हे शिवे, ही तुझी सुसंभावना (मोठी कृपा) आहे. AI
ভবাম্ভোধিমুত্তীর্য পূর্ণান্তরঙ্গঃ ।
নিমজ্জন্তমেনং দুরাশাবিষাব্ধৌ
সমালোক্য লোকং কথং পর্যুদাস্সে ॥ 19 ॥
bhavāmbhodhimuttīrya pūrṇāntaraṅgaḥ |
nimajjantamenaṃ durāśāviṣābdhau
samālokya lokaṃ kathaṃ paryudāsse || 19 ||
हे देवी, कधी तुझ्या चरणकमळरूपी होडीने लवकर भवसागर तरून, पूर्ण अंतरंगाने (समाधानाने), दुराशारूपी विषाच्या समुद्रात बुडणाऱ्या या लोकांना पाहून, तू (त्यांना) कसा दूर सोडशील? AI
কদা বা ন শত্রুর্ন মিত্রং ভবানি ।
কদা বা দুরাশাবিষূচীবিলোপঃ
কদা বা মনো মে সমূলং বিনশ্যেত্ ॥ 20 ॥
kadā vā na śatrurna mitraṃ bhavāni |
kadā vā durāśāviṣūcīvilopaḥ
kadā vā mano me samūlaṃ vinaśyet || 20 ||
हे भवानी, कधी माझी इंद्रिये समत्व पावतील? कधी शत्रू किंवा मित्र राहणार नाही? कधी दुराशारूपी विषूचिकेचा नाश होईल? कधी माझे मन मुळासकट नष्ट होईल? AI
ত্পদাম্ভোজযুগ্মায তিগ্মায গৌরি ।
বিরিঞ্চ্যাদিভাস্বত্কিরীটপ্রতোলী-
প্রদীপাযমানপ্রভাভাস্বরায ॥ 21 ॥
tpadāmbhojayugmāya tigmāya gauri |
viriñcyādibhāsvatkirīṭapratolī-
pradīpāyamānaprabhābhāsvarāya || 21 ||
हे गौरी, आम्ही तुझ्या चरणकमळयुग्माला नमस्कार करण्याची इच्छा धरतो; ते तीक्ष्ण आहे, ब्रह्मादिकांच्या तेजस्वी मुकुटांच्या रांगेला दीपासारखे प्रकाशमान करणारे आणि तेजाने उजळणारे आहे. AI
করে স্বাদুচাপং শরে ষট্পদৌঘম্ ।
স্মরামি স্মরারেরভিপ্রাযমেকং
মদাঘূর্ণনেত্রং মদীযং নিধানম্ ॥ 22 ॥
kare svāducāpaṃ śare ṣaṭpadaugham |
smarāmi smarārerabhiprāyamekaṃ
madāghūrṇanetraṃ madīyaṃ nidhānam || 22 ||
केशांमध्ये चंद्ररेखा, स्तनांवर ताऱ्यांचा हार, हातात गोड धनुष्य, बाणांमध्ये भुंग्यांचा समूह, मदाने घूर्णित नेत्र असलेली, स्मरारीची (शिवाची) एकच अभिप्राय असलेली, माझी निधी अशी तिला मी स्मरतो. AI
জপাপাটলে লোচনে তে স্বরূপে ।
ত্বগেষা ভবচ্চন্দ্রখণ্ডে শ্রবো মে
গুণে তে মনোবৃত্তিরম্ব ত্বযি স্যাত্ ॥ 23 ॥
japāpāṭale locane te svarūpe |
tvageṣā bhavaccandrakhaṇḍe śravo me
guṇe te manovṛttiramba tvayi syāt || 23 ||
हे अंबे, माझी नासिका बाणांमध्येच राहो, जीभ धनुष्यांमध्येच राहो, माझे नेत्र जपापाटल (जवासारखे लाल) तुझ्या स्वरूपात राहोत, माझी त्वचा तुझ्या चंद्रखंडात राहो, माझे कान तुझ्या गुणांमध्ये राहोत आणि माझ्या मनाची वृत्ती तुझ्यात राहो. AI
কুচন্যস্তহারাঙ্কৃপাসিন্ধুপূরান্ ।
ভবাম্ভোধিপারান্মহাপাপদূরান্
ভজে বেদসারাংশিবপ্রেমদারান্ ॥ 24 ॥
kucanyastahārāṅkṛpāsindhupūrān |
bhavāmbhodhipārānmahāpāpadūrān
bhaje vedasārāṃśivapremadārān || 24 ||
जगाच्या कर्मात धीर, वाणीने पोपटांनाही लाजवणारे, स्तनांवर हार धारण करणारे, कृपेच्या सिंधूचे पूर असलेले, भवसागराच्या पार, महापापांपासून दूर, वेदांचे सार, शिवप्रेमाचे दार अशा तिला मी भजतो. AI
সমুত্ফুল্লনীপে সুরত্রান্তরীপে ।
মণিব্যূহসালে স্থিতে হৈমশালে
মনোজারিবামে নিষণ্ণং মনো মে ॥ 25 ॥
samutphullanīpe suratrāntarīpe |
maṇivyūhasāle sthite haimaśāle
manojārivāme niṣaṇṇaṃ mano me || 25 ||
अमृताच्या सागराचा सार असलेल्या, चित्‌आनंदरूप जल असलेल्या, चांगल्या प्रकारे फुललेल्या नीपवृक्षांनी युक्त, देवांच्या उत्तम नगरीत राहणाऱ्या, मणींच्या समूहरूप प्रासादात स्थित, सुवर्णमय कक्षात राहणाऱ्या, कामदेवाच्या शत्रूच्या (शिवाच्या) डाव्या बाजूला विराजमान असलेल्या देवीमध्ये माझे मन लागो. AI
প্রপঞ্চেন্দ্রজালা বিপত্সিন্ধুকূলা ।
মুনিস্বান্তশালা নমল্লোকপালা
হৃদি প্রেমলোলামৃতস্বাদুলীলা ॥ 26 ॥
prapañcendrajālā vipatsindhukūlā |
munisvāntaśālā namallokapālā
hṛdi premalolāmṛtasvādulīlā || 26 ||
ज्यांच्या नेत्रांच्या कडेला चंचल, सुगंधी पुष्पमाला आहे, ज्या प्रपंचरूप इंद्रजालाची (मायेची) सीमा आहेत, संकटरूप सागराला किनारा आहेत, मुनींच्या अंतःकरणात निवास करणाऱ्या आहेत, ज्यांना लोकपाल नमन करतात, अशा प्रेमाने चंचल, अमृतासारख्या गोड लीला करणाऱ्या देवीचे दर्शन माझ्या हृदयात होवो. AI
ত্বমেবাদ্য যাসীন্দ্রিযৈরর্থজালম্ ।
ত্বমেকৈব কর্ত্রী ত্বমেকৈব ভোক্ত্রী
ন মে পুণ্যপাপে ন মে বন্ধমোক্ষৌ ॥ 27 ॥
tvamevādya yāsīndriyairarthajālam |
tvamekaiva kartrī tvamekaiva bhoktrī
na me puṇyapāpe na me bandhamokṣau || 27 ||
हे अंबे, हे सर्व जगरूप जाळे तूच निर्माण केले आहेस; तूच आता इंद्रियांद्वारे अर्थसमूह भोगत आहेस. तूच एकमेव कर्ती आहेस, तूच एकमेव भोक्ती आहेस; माझे पुण्य किंवा पाप नाही, माझे बंधन किंवा मोक्ष नाही. AI
ন বুধ্বৈব তত্ত্বং মদীযং ত্বদীযম্ ।
বিনোদায বালস্য মৌর্খ্যং হি মাতস্-
তদেতত্প্রলাপস্তুতিং মে গৃহাণ ॥ 28 ॥