Muka Pancha Shati 4 - Kataksha Shatakam — Kannada Script

ಮೋಹಾನ್ಧಕಾರನಿವಹಂ ವಿನಿಹನ್ತುಮೀಡೇ

ಮೂಕಾತ್ಮನಾಮಪಿ ಮಹಾಕವಿತಾವದಾನ್ಯಾನ್ ।

ಶ್ರೀಕಾಞ್ಚಿದೇಶಶಿಶಿರೀಕೃತಿಜಾಗರೂಕಾನ್

ಏಕಾಮ್ರನಾಥತರುಣೀಕರುಣಾವಲೋಕಾನ್ ॥1॥

ಮಾತರ್ಜಯನ್ತಿ ಮಮತಾಗ್ರಹಮೋಕ್ಷಣಾನಿ

ಮಾಹೇನ್ದ್ರನೀಲರುಚಿಶಿಕ್ಷಣದಕ್ಷಿಣಾನಿ ।

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕಲ್ಪಿತಜಗತ್ತ್ರಯರಕ್ಷಣಾನಿ

ತ್ವದ್ವೀಕ್ಷಣಾನಿ ವರದಾನವಿಚಕ್ಷಣಾನಿ ॥2॥

ಆನಙ್ಗತನ್ತ್ರವಿಧಿದರ್ಶಿತಕೌಶಲಾನಾಮ್

ಆನನ್ದಮನ್ದಪರಿಘೂರ್ಣಿತಮನ್ಥರಾಣಾಮ್ ।

ತಾರಲ್ಯಮಮ್ಬ ತವ ತಾಡಿತಕರ್ಣಸೀಮ್ನಾಂ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಖೇಲತಿ ಕಟಾಕ್ಷನಿರೀಕ್ಷಣಾನಾಮ್ ॥3॥

ಕಲ್ಲೋಲಿತೇನ ಕರುಣಾರಸವೇಲ್ಲಿತೇನ

ಕಲ್ಮಾಷಿತೇನ ಕಮನೀಯಮೃದುಸ್ಮಿತೇನ ।

ಮಾಮಞ್ಚಿತೇನ ತವ ಕಿಞ್ಚನ ಕುಞ್ಚಿತೇನ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ತೇನ ಶಿಶಿರೀಕುರು ವೀಕ್ಷಿತೇನ ॥4॥

ಸಾಹಾಯ್ಯಕಂ ಗತವತೀ ಮುಹುರರ್ಜನಸ್ಯ

ಮನ್ದಸ್ಮಿತಸ್ಯ ಪರಿತೋಷಿತಭೀಮಚೇತಾಃ ।

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪಾಣ್ಡವಚಮೂರಿವ ತಾವಕೀನಾ

ಕರ್ಣಾನ್ತಿಕಂ ಚಲತಿ ಹನ್ತ ಕಟಾಕ್ಷಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ॥5॥

ಅಸ್ತಂ ಕ್ಷಣಾನ್ನಯತು ಮೇ ಪರಿತಾಪಸೂರ್ಯಮ್

ಆನನ್ದಚನ್ದ್ರಮಸಮಾನಯತಾಂ ಪ್ರಕಾಶಮ್ ।

ಕಾಲಾನ್ಧಕಾರಸುಷುಮಾಂ ಕಲಯನ್ದಿಗನ್ತೇ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕೋಮಲಕಟಾಕ್ಷನಿಶಾಗಮಸ್ತೇ ॥6॥

ತಾಟಾಙ್ಕಮೌಕ್ತಿಕರುಚಾಙ್ಕುರದನ್ತಕಾನ್ತಿಃ

ಕಾರುಣ್ಯಹಸ್ತಿಪಶಿಖಾಮಣಿನಾಧಿರೂಢಃ ।

ಉನ್ಮೂಲಯತ್ವಶುಭಪಾದಪಮಸ್ಮದೀಯಂ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ತಾವಕಕಟಾಕ್ಷಮತಙ್ಗಜೇತನ್ದ್ರಃ ॥7॥

ಛಾಯಾಭರಣೇ ಜಗತಾಂ ಪರಿತಾಪಹಾರೀ

ತಾಟಙ್ಕರತ್ನಮಣಿತಲ್ಲಜಪಲ್ಲವಶ್ರೀಃ ।

ಕಾರುಣ್ಯನಾಮ ವಿಕಿರನ್ಮಕರನ್ದಜಾಲಂ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ರಾಜತಿ ಕಟಾಕ್ಷಸುರದ್ರುಮಸ್ತೇ ॥8॥

ಸೂರ್ಯಾಶ್ರಯಪ್ರಣಯಿನೀ ಮಣಿಕುಣ್ಡಲಾಂಶು-

ಲೌಹಿತ್ಯಕೋಕನದಕಾನನಮಾನನೀಯಾ ।

ಯಾನ್ತೀ ತವ ಸ್ಮರಹರಾನನಕಾನ್ತಿಸಿನ್ಧುಂ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ರಾಜತಿ ಕಟಾಕ್ಷಕಲಿನ್ದಕನ್ಯಾ ॥9॥

ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಯಂ ಸುಕೃತಿನಂ ತವ ಪಕ್ಷಪಾತಾತ್

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ವೀಕ್ಷಣವಿಲಾಸಕಲಾಪುರನ್ಧ್ರೀ ।

ಸದ್ಯಸ್ತಮೇವ ಕಿಲ ಮುಕ್ತಿವಧೂರ್ವೃಣೀತೇ

ತಸ್ಮಾನ್ನಿತಾನ್ತಮನಯೋರಿದಮೈಕಮತ್ಯಮ್ ॥10॥

ಯಾನ್ತೀ ಸದೈವ ಮರುತಾಮನುಕೂಲಭಾವಂ

ಭ್ರೂವಲ್ಲಿಶಕ್ರಧನುರುಲ್ಲಸಿತಾ ರಸಾರ್ದ್ರಾ ।

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕೌತುಕತರಙ್ಗಿತನೀಲಕಣ್ಠಾ

ಕಾದಮ್ಬಿನೀವ ತವ ಭಾತಿ ಕಟಾಕ್ಷಮಾಲಾ ॥11॥

ಗಙ್ಗಾಮ್ಭಸಿ ಸ್ಮಿತಮಯೇ ತಪನಾತ್ಮಜೇವ

ಗಙ್ಗಾಧರೋರಸಿ ನವೋತ್ಪಲಮಾಲಿಕೇವ ।

ವಕ್ತ್ರಪ್ರಭಾಸರಸಿ ಶೈವಲಮಣ್ಡಲೀವ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ರಾಜತಿ ಕಟಾಕ್ಷರುಚಿಚ್ಛಟಾ ತೇ ॥12॥

ಸಂಸ್ಕಾರತಃ ಕಿಮಪಿ ಕನ್ದಲಿತಾನ್ ರಸಜ್ಞ-

ಕೇದಾರಸೀಮ್ನಿ ಸುಧಿಯಾಮುಪಭೋಗಯೋಗ್ಯಾನ್ ।

ಕಲ್ಯಾಣಸೂಕ್ತಿಲಹರೀಕಲಮಾಙ್ಕುರಾನ್ನಃ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪಕ್ಷ್ಮಲಯತು ತ್ವದಪಾಙ್ಗಮೇಘಃ ॥13॥

ಚಾಞ್ಚಲ್ಯಮೇವ ನಿಯತಂ ಕಲಯನ್ಪ್ರಕೃತ್ಯಾ

ಮಾಲಿನ್ಯಭೂಃ ಶ್ರತಿಪಥಾಕ್ರಮಜಾಗರೂಕಃ ।

ಕೈವಲ್ಯಮೇವ ಕಿಮು ಕಲ್ಪಯತೇ ನತಾನಾಂ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಚಿತ್ರಮಪಿ ತೇ ಕರುಣಾಕಟಾಕ್ಷಃ ॥14॥

ಸಞ್ಜೀವನೇ ಜನನಿ ಚೂತಶಿಲೀಮುಖಸ್ಯ

ಸಮ್ಮೋಹನೇ ಶಶಿಕಿಶೋರಕಶೇಖರಸ್ಯ ।

ಸಂಸ್ತಮ್ಭನೇ ಚ ಮಮತಾಗ್ರಹಚೇಷ್ಟಿತಸ್ಯ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ವೀಕ್ಷಣಕಲಾ ಪರಮೌಷಧಂ ತೇ ॥15॥

ನೀಲೋಽಪಿ ರಾಗಮಧಿಕಂ ಜನಯನ್ಪುರಾರೇಃ

ಲೋಲೋಽಪಿ ಭಕ್ತಿಮಧಿಕಾಂ ದೃಢಯನ್ನರಾಣಾಮ್ ।

ವಕ್ರೋಽಪಿ ದೇವಿ ನಮತಾಂ ಸಮತಾಂ ವಿತನ್ವನ್

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ನೃತ್ಯತು ಮಯಿ ತ್ವದಪಾಙ್ಗಪಾತಃ ॥16॥

ಕಾಮದ್ರುಹೋ ಹೃದಯಯನ್ತ್ರಣಜಾಗರೂಕಾ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಚಞ್ಚಲದೃಗಞ್ಚಲಮೇಖಲಾ ತೇ ।

ಆಶ್ಚರ್ಯಮಮ್ಬ ಭಜತಾಂ ಝಟಿತಿ ಸ್ವಕೀಯ-

ಸಮ್ಪರ್ಕ ಏವ ವಿಧುನೋತಿ ಸಮಸ್ತಬನ್ಧಾನ್ ॥17॥

ಕುಣ್ಠೀಕರೋತು ವಿಪದಂ ಮಮ ಕುಞ್ಚಿತಭ್ರೂ-

ಚಾಪಾಞ್ಚಿತಃ ಶ್ರಿತವಿದೇಹಭವಾನುರಾಗಃ ।

ರಕ್ಷೋಪಕಾರಮನಿಶಂ ಜನಯಞ್ಜಗತ್ಯಾಂ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ರಾಮ ಇವ ತೇ ಕರುಣಾಕಟಾಕ್ಷಃ ॥18॥

ಶ್ರೀಕಾಮಕೋಟಿ ಶಿವಲೋಚನಶೋಷಿತಸ್ಯ

ಶೃಙ್ಗಾರಬೀಜವಿಭವಸ್ಯ ಪುನಃಪ್ರರೋಹೇ ।

ಪ್ರೇಮಾಮ್ಭಸಾರ್ದ್ರಮಚಿರಾತ್ಪ್ರಚುರೇಣ ಶಙ್ಕೇ

ಕೇದಾರಮಮ್ಬ ತವ ಕೇವಲದೃಷ್ಟಿಪಾತಮ್ ॥19॥

ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಶೇವಧಿರಸೌ ತವ ದುರ್ವಿಲಙ್ಘ್ಯ-

ಸಂಸಾರವಿನ್ಧ್ಯಗಿರಿಕುಣ್ಠನಕೇಲಿಚುಞ್ಚುಃ ।

ಧೈರ್ಯಾಮ್ಬುಧಿಂ ಪಶುಪತೇಶ್ಚುಲಕೀಕರೋತಿ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ವೀಕ್ಷಣವಿಜೃಮ್ಭಣಕುಮ್ಭಜನ್ಮಾ ॥20॥

ಪೀಯೂಷವರ್ಷವಶಿಶಿರಾ ಸ್ಫುಟದುತ್ಪಲಶ್ರೀ-

ಮೈತ್ರೀ ನಿಸರ್ಗಮಧುರಾ ಕೃತತಾರಕಾಪ್ತಿಃ ।

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಸಂಶ್ರಿತವತೀ ವಪುರಷ್ಟಮೂರ್ತೇಃ

ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾಯತೇ ಭಗವತಿ ತ್ವದಪಾಙ್ಗಮಾಲಾ ॥21॥

ಅಮ್ಬ ಸ್ಮರಪ್ರತಿಭಟಸ್ಯ ವಪುರ್ಮನೋಜ್ಞಮ್

ಅಮ್ಭೋಜಕಾನನಮಿವಾಞ್ಚಿತಕಣ್ಟಕಾಭಮ್ ।

ಭೃಙ್ಗೀವ ಚುಮ್ಬತಿ ಸದೈವ ಸಪಕ್ಷಪಾತಾ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕೋಮಲರುಚಿಸ್ತ್ವದಪಾಙ್ಗಮಾಲಾ ॥22॥

ಕೇಶಪ್ರಭಾಪಟಲನೀಲವಿತಾನಜಾಲೇ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕುಣ್ಡಲಮಣಿಚ್ಛವಿದೀಪಶೋಭೇ ।

ಶಙ್ಕೇ ಕಟಾಕ್ಷರುಚಿರಙ್ಗತಲೇ ಕೃಪಾಖ್ಯಾ

ಶೈಲೂಷಿಕಾ ನಟತಿ ಶಙ್ಕರವಲ್ಲಭೇ ತೇ ॥23॥

ಅತ್ಯನ್ತಶೀತಲಮತನ್ದ್ರಯತು ಕ್ಷಣಾರ್ಧಮ್

ಅಸ್ತೋಕವಿಭ್ರಮಮನಙ್ಗವಿಲಾಸಕನ್ದಮ್ ।

ಅಲ್ಪಸ್ಮಿತಾದೃತಮಪಾರಕೃಪಾಪ್ರವಾಹಮ್

ಅಕ್ಷಿಪ್ರರೋಹಮಚಿರಾನ್ಮಯಿ ಕಾಮಕೋಟಿ ॥24॥

ಮನ್ದಾಕ್ಷರಾಗತರಲೀಕೃತಿಪಾರತನ್ತ್ರ್ಯಾತ್

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಮನ್ಥರತರಾಂ ತ್ವದಪಾಙ್ಗಡೋಲಾಮ್ ।

ಆರುಹ್ಯ ಮನ್ದಮತಿಕೌತುಕಶಾಲಿ ಚಕ್ಷುಃ

ಆನನ್ದಮೇತಿ ಮುಹುರರ್ಧಶಶಾಙ್ಕಮೌಲೇಃ ॥25॥

ತ್ರೈಯಮ್ಬಕಂ ತ್ರಿಪುರಸುನ್ದರಿ ಹರ್ಮ್ಯಭೂಮಿ-

ರಙ್ಗಂ ವಿಹಾರಸರಸೀ ಕರುಣಾಪ್ರವಾಹಃ ।

ದಾಸಾಶ್ಚ ವಾಸವಮುಖಾಃ ಪರಿಪಾಲನೀಯಂ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ವಿಶ್ವಮಪಿ ವೀಕ್ಷಣಭೂಭೃತಸ್ತೇ ॥26॥

ವಾಗೀಶ್ವರೀ ಸಹಚರೀ ನಿಯಮೇನ ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ

ಭ್ರೂವಲ್ಲರೀವಶಕರೀ ಭುವನಾನಿ ಗೇಹಮ್ ।

ರೂಪಂ ತ್ರಿಲೋಕನಯನಾಮೃತಮಮ್ಬ ತೇಷಾಂ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಯೇಷು ತವ ವೀಕ್ಷಣಪಾರತನ್ತ್ರೀ ॥27॥

ಮಾಹೇಶ್ವರಂ ಝಟಿತಿ ಮಾನಸಮೀನಮಮ್ಬ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಧೈರ್ಯಜಲಧೌ ನಿತರಾಂ ನಿಮಗ್ನಮ್ ।

ಜಾಲೇನ ಶೃಙ್ಖಲಯತಿ ತ್ವದಪಾಙ್ಗನಾಮ್ನಾ

ವಿಸ್ತಾರಿತೇನ ವಿಷಮಾಯುಧದಾಶಕೋಽಸೌ ॥28॥

ಉನ್ಮಥ್ಯ ಬೋಧಕಮಲಾಕಾರಮಮ್ಬ ಜಾಡ್ಯ-

ಸ್ತಮ್ಬೇರಮಂ ಮಮ ಮನೋವಿಪಿನೇ ಭ್ರಮನ್ತಮ್ ।

ಕುಣ್ಠೀಕುರುಷ್ವ ತರಸಾ ಕುಟಿಲಾಗ್ರಸೀಮ್ನಾ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ತಾವಕಕಟಾಕ್ಷಮಹಾಙ್ಕುಶೇನ ॥29॥

ಉದ್ವೇಲ್ಲಿತಸ್ತಬಕಿತೈರ್ಲಲಿತೈರ್ವಿಲಾಸೈಃ

ಉತ್ಥಾಯ ದೇವಿ ತವ ಗಾಢಕಟಾಕ್ಷಕುಞ್ಜಾತ್ ।

ದೂರಂ ಪಲಾಯಯತು ಮೋಹಮೃಗೀಕುಲಂ ಮೇ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಸ್ತವರಮನುಗ್ರಹಕೇಸರೀನ್ದ್ರಃ ॥30॥

ಸ್ನೇಹಾದೃತಾಂ ವಿದಲಿತೋತ್ಪಲಕನ್ತಿಚೋರಾಂ

ಜೇತಾರಮೇವ ಜಗದೀಶ್ವರಿ ಜೇತುಕಾಮಃ ।

ಮಾನೋದ್ಧತೋ ಮಕರಕೇತುರಸೌ ಧುನೀತೇ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ತಾವಕಕಟಾಕ್ಷಕೃಪಾಣವಲ್ಲೀಮ್ ॥31॥

ಶ್ರೌತೀಂ ವ್ರಜನ್ನಪಿ ಸದಾ ಸರಣಿಂ ಮುನೀನಾಂ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಸನ್ತತಮಪಿ ಸ್ಮೃತಿಮಾರ್ಗಗಾಮೀ ।

ಕೌಟಿಲ್ಯಮಮ್ಬ ಕಥಮಸ್ಥಿರತಾಂ ಚ ಧತ್ತೇ

ಚೌರ್ಯಂ ಚ ಪಙ್ಕಜರುಚಾಂ ತ್ವದಪಾಙ್ಗಪಾತಃ ॥32॥

ನಿತ್ಯಂ ಶ್ರೇತುಃ ಪರಿಚಿತೌ ಯತಮಾನಮೇವ

ನೀಲೋತ್ಪಲಂ ನಿಜಸಮೀಪನಿವಾಸಲೋಲಮ್ ।

ಪ್ರೀತ್ಯೈವ ಪಾಠಯತಿ ವೀಕ್ಷಣದೇಶಿಕೇನ್ದ್ರಃ

ಕಾಮಾಕ್ಷೀ ಕಿನ್ತು ತವ ಕಾಲಿಮಸಮ್ಪ್ರದಾಯಮ್ ॥33॥

ಭ್ರಾನ್ತ್ವಾ ಮುಹುಃ ಸ್ತಬಕಿತಸ್ಮಿತಫೇನರಾಶೌ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ವಕ್ತ್ರರುಚಿಸಞ್ಚಯವಾರಿರಾಶೌ ।

ಆನನ್ದತಿ ತ್ರಿಪುರಮರ್ದನನೇತ್ರಲಕ್ಷ್ಮೀಃ

ಆಲಮ್ಬ್ಯ ದೇವಿ ತವ ಮನ್ದಮಪಾಙ್ಗಸೇತುಮ್ ॥34॥

ಶ್ಯಾಮಾ ತವ ತ್ರಿಪುರಸುನ್ದರಿ ಲೋಚನಶ್ರೀಃ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕನ್ದಲಿತಮೇದುರತಾರಕಾನ್ತಿಃ ।

ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾವತೀ ಸ್ಮಿತರುಚಾಪಿ ಕಥಂ ತನೋತಿ

ಸ್ಪರ್ಧಾಮಹೋ ಕುವಲಯೈಶ್ಚ ತಥಾ ಚಕೋರೈಃ ॥35॥

ಕಾಲಾಞ್ಜನಂ ಚ ತವ ದೇವಿ ನಿರೀಕ್ಷಣಂ ಚ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಸಾಮ್ಯಸರಣಿಂ ಸಮುಪೈತಿ ಕಾನ್ತ್ಯಾ ।

ನಿಶ್ಶೇಷನೇತ್ರಸುಲಭಂ ಜಗತೀಷು ಪೂರ್ವ-

ಮನ್ಯತ್ತ್ರಿನೇತ್ರಸುಲಭಂ ತುಹಿನಾದ್ರಿಕನ್ಯೇ ॥36॥

ಧೂಮಾಙ್ಕುರೋ ಮಕರಕೇತನಪಾವಕಸ್ಯ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ನೇತ್ರರುಚಿನೀಲಿಮಚಾತುರೀ ತೇ ।

ಅತ್ಯನ್ತಮದ್ಭುತಮಿದಂ ನಯನತ್ರಯಸ್ಯ

ಹರ್ಷೋದಯಂ ಜನಯತೇ ಹರುಣಾಙ್ಕಮೌಲೇಃ ॥37॥

ಆರಭ್ಭಲೇಶಸಮಯೇ ತವ ವೀಕ್ಷಣಸ್ಸ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಮೂಕಮಪಿ ವೀಕ್ಷಣಮಾತ್ರನಮ್ರಮ್ ।

ಸರ್ವಜ್ಞತಾ ಸಕಲಲೋಕಸಮಕ್ಷಮೇವ

ಕೀರ್ತಿಸ್ವಯಂವರಣಮಾಲ್ಯವತೀ ವೃಣೀತೇ ॥38॥

ಕಾಲಾಮ್ಬುವಾಹ ಉವ ತೇ ಪರಿತಾಪಹಾರೀ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪುಷ್ಕರಮಧಃಕುರುತೇ ಕಟಾಖ್ಕ್ಷ್ಷಃ ।

ಪೂರ್ವಃ ಪರಂ ಕ್ಷಣರುಚಾ ಸಮುಪೈತಿ ಮೈತ್ರೀ-

ಮನ್ಯಸ್ತು ಸ.ತತರುಚಿಂ ಪ್ರಕಟೀಕರೋತಿ ॥39॥

ಸೂಕ್ಷ್ಮೇಽಪಿ ದುರ್ಗಮತರೇಽಪಿ ಗುರುಪ್ರಸಾದ-

ಸಾಹಾಯ್ಯಕೇನ ವಿಚರನ್ನಪವರ್ಗಮಾರ್ಗೇ ।

ಸಂಸಾರಪಙ್ಕನಿಚಯೇ ನ ಪತತ್ಯಮೂಂ ತೇ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಗಾಢಮವಲಮ್ಬ್ಯ ಕಟಾಕ್ಷಯಷ್ಟಿಮ್ ॥40॥

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಸನ್ತತಮಸೌ ಹರಿನೀಲರತ್ನ-

ಸ್ತಮ್ಭೇ ಕಟಾಕ್ಷರುಚಿಪುಞ್ಜಮಯೇ ಭವತ್ಯಾಃ ।

ಬದ್ಧೋಽಪಿ ಭಕ್ತಿನಿಗಲೈರ್ಮಮ ಚಿತ್ತಹಸ್ತೀ

ಸ್ತಮ್ಭಂ ಚ ಬನ್ಧಮಪಿ ಮುಞ್ಚತಿ ಹನ್ತ ಚಿತ್ರಮ್ ॥41॥

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕಾಷ್ಣರ್ಯಮಪಿ ಸನ್ತತಮಞ್ಜನಂ ಚ

ಬಿಭ್ರನ್ನಿಸರ್ಗತರಲೋಽಪಿ ಭವತ್ಕಟಾಕ್ಷಃ ।

ವೈಮಲ್ಯಮನ್ವಹಮನಞ್ಜನತಾ ಚ ಭೂಯಃ

ಸ್ಥೈರ್ಯಂ ಚ ಭಕ್ತಹೃದಯಾಯ ಕಥಂ ದದಾತಿ ॥42॥

ಮನ್ದಸ್ಮಿತಸ್ತಬಕಿತಂ ಮಣಿಕುಣ್ಡಲಾಂಶು-

ಸ್ತೋಮಪ್ರವಾಲರುಚಿರಂ ಶಿಶಿರೀಕೃತಾಶಮ್ ।

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ರಾಜತಿ ಕಟಾಕ್ಷರುಚೇಃ ಕದಮ್ಬಮ್

ಉದ್ಯಾನಮಮ್ಬ ಕರುಣಾಹರಿಣೇಕ್ಷಣಾಯಾಃ ॥43॥

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ತಾವಕಕಟಾಕ್ಷಮಹೇನ್ದ್ರನೀಲ-

ಸಿಂಹಾಸನಂ ಶ್ರಿತವತೋ ಮಕರಧ್ವಜಸ್ಯ ।

ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಮಙ್ಗಲವಿಧೌ ಮುಣಿಕುಣ್ಡಲಶ್ರೀಃ

ನೀರಾಜನೋತ್ಸವತರಙ್ಗಿತದೀಪಮಾಲಾ ॥44॥

ಮಾತಃ ಕ್ಷಣಂ ಸ್ನಪಯ ಮಾಂ ತವ ವೀಕ್ಷಿತೇನ

ಮನ್ದಾಕ್ಷಿತೇನ ಸುಜನೈರಪರೋಕ್ಷಿತೇನ ।

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕರ್ಮತಿಮಿರೋತ್ಕರಭಾಸ್ಕರೇಣ

ಶ್ರೇಯಸ್ಕರೇಣ ಮಧುಪದ್ಯುತಿತಸ್ಕರೇಣ ॥45॥

ಪ್ರೇಮಾಪಗಾಪಯಸಿ ಮಜ್ಜನಮಾರಚಯ್ಯ

ಯುಕ್ತಃ ಸ್ಮಿತಾಂಶುಕೃತಭಸ್ಮವಿಲೇಪನೇನ ।

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕುಣ್ಡಲಮಣಿದ್ಯುತಿಭಿರ್ಜಟಾಲಃ

ಶ್ರೀಕಣ್ಠಮೇವ ಭಜತೇ ತವ ದೃಷ್ಟಿಪಾತಃ ॥46॥

ಕೈವಲ್ಯದಾಯ ಕರುಣಾರಸಕಿಙ್ಕರಾಯ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕನ್ದಲಿತವಿಭ್ರಮಶಙ್ಕರಾಯ ।

ಆಲೋಕನಾಯ ತವ ಭಕ್ತಶಿವಙ್ಕರಾಯ

ಮಾತರ್ನಮೋಽಸ್ತು ಪರತನ್ತ್ರಿತಶಙ್ಕರಾಯ ॥47॥

ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಮಙ್ಗಲವಿಧೌ ಮಕರಧ್ವಜಸ್ಯ

ಲೋಲಾಲಕಾಲಿಕೃತತೋರಣಮಾಲ್ಯಶೋಭೇ ।

ಕಾಮೇಶ್ವರಿ ಪ್ರಚಲದುತ್ಪಲವೈಜಯನ್ತೀ-

ಚಾತುರ್ಯಮೇತಿ ತವ ಚಞ್ಚಲದೃಷ್ಟಿಪಾತಃ ॥48॥

ಮಾರ್ಗೇಣ ಮಞ್ಜುಕಚಕಾನ್ತಿತಮೋವೃತೇನ

ಮನ್ದಾಯಮಾನಗಮನಾ ಮದನಾತುರಾಸೌ ।

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ದೃಷ್ಟಿರಯತೇ ತವ ಶಙ್ಕರಾಯ

ಸಙ್ಕೇತಭೂಮಿಮಚಿರಾದಭಿಸಾರಿಕೇವ ॥49॥

ವ್ರೀಡನುವೃತ್ತಿರಮಣೀಕೃತಸಾಹಚರ್ಯಾ

ಶೈವಾಲಿತಾಂ ಗಲರುಚಾ ಶಶಿಶೇಖರಸ್ಯ ।

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕಾನ್ತಿಸರಸೀಂ ತ್ವದಪಾಙ್ಗಲಕ್ಷ್ಮೀಃ

ಮನ್ದಂ ಸಮಾಶ್ರಯತಿ ಮಜ್ಜನಖೇಲನಾಯ ॥50॥

ಕಾಷಾಯಮಂಶುಕಮಿವ ಪ್ರಕಟಂ ದಧಾನೋ

ಮಾಣಿಕ್ಯಕುಣ್ಡಲರುಚಿಂ ಮಮತಾವಿರೋಧೀ ।

ಶ್ರುತ್ಯನ್ತಸೀಮನಿ ರತಃ ಸುತರಾಂ ಚಕಾಸ್ತಿ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ತಾವಕಕಟಾಕ್ಷಯತೀಶ್ವರೋಽಸೌ ॥51॥

ಪಾಷಾಣ ಏವ ಹರಿನೀಲಮಣಿರ್ದಿನೇಷು

ಪ್ರಮ್ಲನತಾಂ ಕುವಲಯಂ ಪ್ರಕಟೀಕರೋತಿ ।

ನೌಮಿತ್ತಿಕೋ ಜಲದಮೇಚಕಿಮಾ ತತಸ್ತೇ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಶೂನ್ಯಮುಪಮನಮಪಾಙ್ಗಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾಃ ॥52॥

ಶೃಙ್ಗಾರವಿಭ್ರಮವತೀ ಸುತರಾಂ ಸಲಜ್ಜಾ

ನಾಸಾಗ್ರಮೌಕ್ತಿಕರುಚಾ ಕೃತಮನ್ದಹಾಸಾ ।

ಶ್ಯಾಮಾ ಕಟಾಕ್ಷಸುಷಮಾ ತವ ಯುಕ್ತಮೇತತ್

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಚುಮ್ಬತಿ ದಿಗಮ್ಬರವಕ್ತ್ರಬಿಮ್ಬಮ್ ॥53॥

ನೀಲೋತ್ಪಲೇನ ಮಧುಪೇನ ಚ ದೃಷ್ಟಿಪಾತಃ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ತುಲ್ಯ ಇತಿ ತೇ ಕಥಮಾಮನನ್ತಿ ।

ಶೈತ್ಯೇನ ನಿನ್ದಯತಿ ಯದನ್ವಹಮಿನ್ದುಪಾದಾನ್

ಪಾಥೋರುಹೇಣ ಯದಸೌ ಕಲಹಾಯತೇ ಚ ॥54॥

ಓಷ್ಠಪ್ರಭಾಪಟಲವಿದ್ರುಮಮುದ್ರಿತೇ ತೇ

ಭ್ರೂವಲ್ಲಿವೀಚಿಸುಭಗೇ ಮುಖಕಾನ್ತಿಸಿನ್ಧೌ ।

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ವಾರಿಭರಪೂರಣಲಮ್ಬಮಾನ-

ಕಾಲಾಮ್ಬುವಾಹಸರಣಿಂ ಲಭತೇ ಕಟಾಕ್ಷಃ ॥55॥

ಮನ್ದಸ್ಮಿತೈರ್ಧವಲಿತಾ ಮಣಿಕುಣ್ಡಲಾಂಶು-

ಸಮ್ಪರ್ಕಲೋಹಿತರುಚಿಸ್ತ್ವದಪಾಙ್ಗಧಾರಾ ।

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಮಲ್ಲಿಕುಸುಮೈರ್ನವಪಲ್ಲವೈಶ್ಚ

ನೀಲೋತ್ಪಲೈಶ್ಚ ರಚಿತೇವ ವಿಭಾತಿ ಮಾಲಾ ॥56॥

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಶೀತಲಕೃಪಾರಸನಿರ್ಝರಾಮ್ಭಃ-

ಸಮ್ಪರ್ಕಪಕ್ಷ್ಮಲರುಚಿಸ್ತ್ವದಪಾಙ್ಗಮಾಲಾ ।

ಗೋಭಿಃ ಸದಾ ಪುರರಿಪೋರಭಿಲಷ್ಯಮಾಣಾ

ದೂರ್ವಾಕದಮ್ಬಕವಿಡಮ್ಬನಮಾತನೋತಿ ॥57॥

ಹೃತ್ಪಙ್ಕಜಂ ಮಮ ವಿಕಾಸಯತು ಪ್ರಮುಷ್ಣ-

ನ್ನುಲ್ಲಾಸಮುತ್ಪಲರುಚೇಸ್ತಮಸಾಂ ನಿರೋದ್ಧಾ ।

ದೋಷಾನುಷಙ್ಗಜಡತಾಂ ಜಗತಾಂ ಧುನಾನಃ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ವೀಕ್ಷಣವಿಲಾಸದಿನೋದಯಸ್ತೇ ॥58॥

ಚಕ್ಷುರ್ವಿಮೋಹಯತಿ ಚನ್ದ್ರವಿಭೂಷಣಸ್ಯ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ತಾವಕಕಟಾಕ್ಷತಮಃಪ್ರರೋಹಃ ।

ಪ್ರತ್ಯಙ್ಮುಖಂ ತು ನಯನಂ ಸ್ತಿಮಿತಂ ಮುನೀನಾಂ

ಪ್ರಾಕಾಶ್ಯಮೇವ ನಯತೀತಿ ಪರಂ ವಿಚಿತ್ರಮ್ ॥59॥

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ವೀಕ್ಷಣರುಚಾ ಯುಧಿ ನಿರ್ಜಿತಂ ತೇ

ನೀಲೋತ್ಪಲಂ ನಿರವಶೇಷಗತಾಭಿಮಾನಮ್ ।

ಆಗತ್ಯ ತತ್ಪರಿಸರಂ ಶ್ರವಣವತಂಸ-

ವ್ಯೋಜೇನ ನೂನಮಭಯಾರ್ಥನಮಾತನೋತಿ ॥60॥

ಆಶ್ಚರ್ಯಮಮ್ಬ ಮದಾನಾಭ್ಯುದಯಾವಲಮ್ಬಃ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಚಞ್ಚಲನಿರೀಕ್ಷಣವಿಭ್ರಮಸ್ತೇ ।

ಧೈರ್ಯಂ ವಿಧೂಯ ತನುತೇ ಹೃದಿ ರಾಗಬನ್ಧಂ

ಶಮ್ಭೋಸ್ತದೇವ ವಿಪರೀತತಯಾ ಮುನೀನಾಮ್ ॥61॥

ಜನ್ತೋಃ ಸಕೃತ್ಪ್ರಣಮತೋ ಜಗದೀಡ್ಯತಾಂ ಚ

ತೇಜಾಸ್ವಿತಾಂ ಚ ನಿಶಿತಾಂ ಚ ಮತಿಂ ಸಭಾಯಾಮ್ ।

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಮಾಕ್ಷಿಕಝರೀಮಿವ ವೈಖರೀಂ ಚ

ಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ಚ ಪಕ್ಷ್ಮಲಯತಿ ಕ್ಷಣವೀಕ್ಷಣಂ ತೇ ॥62॥

ಕಾದಮ್ಬಿನೀ ಕಿಮಯತೇ ನ ಜಲಾನುಷಙ್ಗಂ

ಭೃಙ್ಗಾವಲೀ ಕಿಮುರರೀಕುರುತೇ ನ ಪದ್ಮಮ್ ।

ಕಿಂ ವಾ ಕಲಿನ್ದತನಯಾ ಸಹತೇ ನ ಭಙ್ಗಂ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ನಿಶ್ಚಯಪದಂ ನ ತವಾಕ್ಷಿಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ॥63॥

ಕಾಕೋಲಪಾವಕತೃಣೀಕರಣೇಽಪಿ ದಕ್ಷಃ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಬಾಲಕಸುಧಾಕರಶೇಖರಸ್ಯ ।

ಅತ್ಯನ್ತಶೀತಲತಮೋಽಪ್ಯನುಪಾರತಂ ತೇ

ಚಿತ್ತಂ ವಿಮೋಹಯತಿ ಚಿತ್ರಮಯಂ ಕಟಾಕ್ಷಃ ॥64॥

ಕಾರ್ಪಣ್ಯಪೂರಪರಿವರ್ಧಿತಮಮ್ಬ ಮೋಹ-

ಕನ್ದೋದ್ಗತಂ ಭವಮಯಂ ವಿಷಪಾದಪಂ ಮೇ ।

ತುಙ್ಗಂ ಛಿನತ್ತು ತುಹಿನಾದ್ರಿಸುತೇ ಭವತ್ಯಾಃ

ಕಾಞ್ಚೀಪುರೇಶ್ವರಿ ಕಟಾಕ್ಷಕುಠಾರಧಾರಾ ॥65॥

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಘೋರಭವರೋಗಚಿಕಿತ್ಸನಾರ್ಥ-

ಮಭ್ಯರ್ಥ್ಯ ದೇಶಿಕಕಟಾಕ್ಷಭಿಷಕ್ಪ್ರಸಾದಾತ್ ।

ತತ್ರಾಪಿ ದೇವಿ ಲಭತೇ ಸುಕೃತೀ ಕದಾಚಿ-

ದನ್ಯಸ್ಯ ದುರ್ಲಭಮಪಾಙ್ಗಮಹೌಷಧಂ ತೇ ॥66॥

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ದೇಶಿಕಕೃಪಾಙ್ಕುರಮಾಶ್ರಯನ್ತೋ

ನಾನಾತಪೋನಿಯಮನಾಶಿತಪಾಶಬನ್ಧಾಃ ।

ವಾಸಾಲಯಂ ತವ ಕಟಾಕ್ಷಮಮುಂ ಮಹಾನ್ತೋ

ಲಬ್ಧ್ವಾ ಸುಖಂ ಸಮಾಧಿಯೋ ವಿಚರನ್ತಿ ಲೋಕೇ ॥67॥

ಸಾಕೂತಸಂಲಪಿತಸಮ್ಭೃತಮುಗ್ಧಹಾಸಂ

ವ್ರೀಡಾನುರಾಗಸಹಚಾರಿ ವಿಲೋಕನಂ ತೇ ।

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕಾಮಪರಿಪನ್ಥಿನಿ ಮಾರವೀರ-

ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವಿಭ್ರಮದಶಾಂ ಸಫಲೀಕರೋತಿ ॥68॥

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ವಿಭ್ರಮಬಲೈಕನಿಧಿರ್ವಿಧಾಯ

ಭ್ರೂವಲ್ಲಿಚಾಪಕುಟಿಲೀಕೃತಿಮೇವ ಚಿತ್ರಮ್ ।

ಸ್ವಾಧೀನತಾಂ ತವ ನಿನಾಯ ಶಶಾಙ್ಕಮೌಲೇ-

ರಙ್ಗಾರ್ಧರಾಜ್ಯಸುಖಲಾಭಮಪಾಙ್ಗವೀರಃ ॥69॥

ಕಾಮಾಙ್ಕುರೈಕನಿಲಯಸ್ತವ ದೃಷ್ಟಿಪಾತಃ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಭಕ್ತಮನಸಾಂ ಪ್ರದದಾತು ಕಾಮಾನ್ ।

ರಾಗಾನ್ವಿತಃ ಸ್ವಯಮಪಿ ಪ್ರಕಟೀಕರೋತಿ

ವೈರಾಗ್ಯಮೇವ ಕಥಮೇಷ ಮಹಾಮುನೀನಾಮ್ ॥70॥

ಕಾಲಾಮ್ಬುವಾಹನಿವಹೈಃ ಕಲಹಾಯತೇ ತೇ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕಾಲಿಮಮದೇನ ಸದಾ ಕಟಾಕ್ಷಃ ।

ಚಿತ್ರಂ ತಥಾಪಿ ನಿತರಾಮಮುಮೇವ ದೃಷ್ಟ್ವಾ

ಸೋತ್ಕಣ್ಠ ಏವ ರಮತೇ ಕಿಲ ನೀಲಕಣ್ಠಃ ॥71॥

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಮನ್ಮಥರಿಪುಂ ಪ್ರತಿ ಮಾರತಾಪ-

ಮೋಹಾನ್ಧಕಾರಜಲದಾಗಮನೇನ ನೃತ್ಯನ್ ।

ದುಷ್ಕರ್ಮಕಞ್ಚುಕಿಕುಲಂ ಕಬಲೀಕರೋತು

ವ್ಯಾಮಿಶ್ರಮೇಚಕರುಚಿಸ್ತ್ವದಪಾಙ್ಗಕೇಕೀ ॥72॥

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಮನ್ಮಥರಿಪೋರವಲೋಕನೇಷು

ಕಾನ್ತಂ ಪಯೋಜಮಿವ ತಾವಕಮಕ್ಷಿಪಾತಮ್ ।

ಪ್ರೇಮಾಗಮೋ ದಿವಸವದ್ವಿಕಚೀಕರೋತಿ

ಲಜ್ಜಾಭರೋ ರಜನಿವನ್ಮುಕುಲೀಕರೋತಿ ॥73॥

ಮೂಕೋ ವಿರಿಞ್ಚತಿ ಪರಂ ಪುರುಷಃ ಕುರೂಪಃ

ಕನ್ದರ್ಪತಿ ತ್ರಿದಶರಾಜತಿ ಕಿಮ್ಪಚಾನಃ ।

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕೇವಲಮುಪಕ್ರಮಕಾಲ ಏವ

ಲೀಲಾತರಙ್ಗಿತಕಟಾಕ್ಷರುಚಃ ಕ್ಷಣಂ ತೇ ॥74॥

ನೀಲಾಲಕಾ ಮಧುಕರನ್ತಿ ಮನೋಜ್ಞನಾಸಾ-

ಮುಕ್ತಾರುಚಃ ಪ್ರಕಟಕನ್ದಬಿಸಾಙ್ಕುರನ್ತಿ ।

ಕಾರುಣ್ಯಮಮ್ಬ ಮಕರನ್ದತಿ ಕಾಮಕೋಟಿ

ಮನ್ಯೇ ತತಃ ಕಮಲಮೇವ ವಿಲೋಚನಂ ತೇ ॥75॥

ಆಕಾಙ್ಕ್ಷ್ಯಮಾಣಫಲದಾನವಿಚಕ್ಷಣಾಯಾಃ ।

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ತಾವಕಕಟಾಕ್ಷಕಕಾಮಧೇನೋಃ ।

ಸಮ್ಪರ್ಕ ಏವ ಕಥಮಮ್ಬ ವಿಮುಕ್ತಪಾಶ-

ಬನ್ಧಾಃ ಸ್ಫುಟಂ ತನುಭೃತಃ ಪಶುತಾಂ ತ್ಯಜನ್ತಿ ॥76॥

ಸಂಸಾರಘರ್ಮಪರಿತಾಪಜುಷಾಂ ನರಾಣಾಂ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಶೀತಲತರಾಣಿ ತವೇಕ್ಷಿತಾನಿ ।

ಚನ್ದ್ರಾತಪನ್ತಿ ಘನಚನ್ದನಕರ್ದಮನ್ತಿ

ಮುಕ್ತಾಗುಣನ್ತಿ ಹಿಮವಾರಿನಿಷೇಚನನ್ತಿ ॥77॥

ಪ್ರೇಮಾಮ್ಬುರಾಶಿಸತತಸ್ನಪಿತಾನಿ ಚಿತ್ರಂ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ತಾವಕಕಟಾಕ್ಷನಿರೀಕ್ಷಣಾನಿ ।

ಸನ್ಧುಕ್ಷಯನ್ತಿ ಮುಹುರಿನ್ಧನರಾಶಿರೀತ್ಯಾ

ಮಾರದ್ರುಹೋ ಮನಸಿ ಮನ್ಮಥಚಿತ್ರಭಾನುಮ್ ॥78॥

ಕಾಲಾಞ್ಜನಪ್ರತಿಭಟಂ ಕಮನೀಯಕಾನ್ತ್ಯಾ

ಕನ್ದರ್ಪತನ್ತ್ರಕಲಯಾ ಕಲಿತಾನುಭಾವಮ್ ।

ಕಾಞ್ಚೀವಿಹಾರರಸಿಕೇ ಕಲುಷಾರ್ತಿಚೋರಂ

ಕಲ್ಲೋಲಯಸ್ವ ಮಯಿ ತೇ ಕರುಣಾಕಟಾಕ್ಷಮ್ ॥79॥

ಕ್ರಾನ್ತೇನ ಮನ್ಮಥದೇನ ವಿಮೋಹ್ಯಮಾನ-

ಸ್ವಾನ್ತೇನ ಚೂತತರುಮೂಲಗತಸ್ಯ ಪುಂಸಃ ।

ಕಾನ್ತೇನ ಕಿಞ್ಚಿದವಲೋಕಯ ಲೋಚನಸ್ಯ

ಪ್ರಾನ್ತೇನ ಮಾಂ ಜನನಿ ಕಾಞ್ಚಿಪುರೀವಿಭೂಷೇ ॥80॥

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕೋಽಪಿ ಸುಜನಾಸ್ತ್ವದಪಾಙ್ಗಸಙ್ಗೇ

ಕಣ್ಠೇನ ಕನ್ದಲಿತಕಾಲಿಮಸಮ್ಪ್ರದಾಯಾಃ ।

ಉತ್ತಂಸಕಲ್ಪಿತಚಕೋರಕುಟುಮ್ಬಪೋಷಾ

ನಕ್ತನ್ದಿವಸಪ್ರಸವಭೂನಯನಾ ಭವನ್ತಿ ॥81॥

ನೀಲೋತ್ಪಲಪ್ರಸವಕಾನ್ತಿನಿರ್ದಶನೇನ

ಕಾರುಣ್ಯವಿಭ್ರಮಜುಷಾ ತವ ವೀಕ್ಷಣೇನ ।

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕರ್ಮಜಲಧೇಃ ಕಲಶೀಸುತೇನ

ಪಾಶತ್ರಯಾದ್ವಯಮಮೀ ಪರಿಮೋಚನೀಯಾಃ ॥82॥

ಅತ್ಯನ್ತಚಞ್ಚಲಮಕೃತ್ರಿಮಮಞ್ಜನಂ ಕಿಂ

ಝಙ್ಕಾರಭಙ್ಗಿರಹಿತಾ ಕಿಮು ಭೃಙ್ಗಮಾಲಾ ।

ಧೂಮಾಙ್ಕುರಃ ಕಿಮು ಹುತಾಶನಸಙ್ಗಹೀನಃ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ನೇತ್ರರುಚಿನೀಲಿಮಕನ್ದಲೀ ತೇ ॥83॥

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ನಿತ್ಯಮಯಮಞ್ಜಲಿರಸ್ತು ಮುಕ್ತಿ-

ಬೀಜಾಯ ವಿಭ್ರಮಮದೋದಯಘೂರ್ಣಿತಾಯ ।

ಕನ್ದರ್ಪದರ್ಪಪುನರುದ್ಭವಸಿದ್ಧಿದಾಯ

ಕಲ್ಯಾಣದಾಯ ತವ ದೇವಿ ದೃಗಞ್ಚಲಾಯ ॥84॥

ದರ್ಪಾಙ್ಕುರೋ ಮಕರಕೇತನವಿಭ್ರಮಾಣಾಂ

ನಿನ್ದಾಙ್ಕುರೋ ವಿದಲಿತೋತ್ಪಲಚಾತುರೀಣಾಮ್ ।

ದೀಪಾಙ್ಕುರೋ ಭವತಮಿಸ್ರಕದಮ್ಬಕಾನಾಂ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪಾಲಯತು ಮಾಂ ತ್ವದಪಾಙ್ಗಪಾತಃ ॥85॥

ಕೈವಲ್ಯದಿವ್ಯಮಣಿರೋಹಣಪರ್ವತೇಭ್ಯಃ

ಕಾರುಣ್ಯನಿರ್ಝರಪಯಃಕೃತಮಞ್ಜನೇಭ್ಯಃ ।

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕಿಙ್ಕರಿತಶಙ್ಕರಮಾನಸೇಭ್ಯ-

ಸ್ತೇಭ್ಯೋ ನಮೋಽಸ್ತು ತವ ವೀಕ್ಷಣವಿಭ್ರಮೇಭ್ಯಃ ॥86॥

ಅಲ್ಪೀಯ ಏವ ನವಮುತ್ಪಲಮಮ್ಬ ಹೀನಾ

ಮೀನಸ್ಯ ವಾ ಸರಣಿರಮ್ಬುರುಹಾಂ ಚ ಕಿಂ ವಾ ।

ದೂರೇ ಮೃಗೀದೃಗಸಮಞ್ಜಸಮಞ್ಜನಂ ಚ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ವೀಕ್ಷಣರುಚೌ ತವ ತರ್ಕಯಾಮಃ ॥87॥

ಮಿಶ್ರೀಭವದ್ಗರಲಪಙ್ಕಿಲಶಙ್ಕರೋರಸ್-

ಸೀಮಾಙ್ಗಣೇ ಕಿಮಪಿ ರಿಙ್ಖಣಮಾದಧಾನಃ ।

ಹೇಲಾವಧೂತಲಲಿತಶ್ರವಣೋತ್ಪಲೋಽಸೌ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಬಾಲ ಇವ ರಾಜತಿ ತೇ ಕಟಾಕ್ಷಃ ॥88॥

ಪ್ರೌಢಿಕರೋತಿ ವಿದುಷಾಂ ನವಸೂಕ್ತಿಧಾಟೀ-

ಚೂತಾಟವೀಷು ಬುಧಕೋಕಿಲಲಾಲ್ಯಮಾನಮ್ ।

ಮಾಧ್ವೀರಸಂ ಪರಿಮಲಂ ಚ ನಿರರ್ಗಲಂ ತೇ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ವೀಕ್ಷಣವಿಲಾಸವಸನ್ತಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ॥89॥

ಕೂಲಙ್ಕಷಂ ವಿತನುತೇ ಕರುಣಾಮ್ಬುವರ್ಷೀ

ಸಾರಸ್ವತಂ ಸುಕೃತಿನಃ ಸುಲಭಂ ಪ್ರವಾಹಮ್ ।

ತುಚ್ಛೀಕರೋತಿ ಯಮುನಾಮ್ಬುತರಙ್ಗಭಙ್ಗೀಂ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕಿಂ ತವ ಕಟಾಕ್ಷಮಹಾಮ್ಬುವಾಹಃ ॥90॥

ಜಗರ್ತಿ ದೇವಿ ಕರುಣಾಶುಕಸುನ್ದರೀ ತೇ

ತಾಟಙ್ಕರತ್ನರುಚಿದಾಡಿಮಖಣ್ಡಶೋಣೇ ।

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ನಿರ್ಭರಕಟಾಕ್ಷಮರೀಚಿಪುಞ್ಜ-

ಮಾಹೇನ್ದ್ರನೀಲಮಣಿಪಞ್ಜರಮಧ್ಯಭಾಗೇ ॥91॥

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಸತ್ಕುವಲಯಸ್ಯ ಸಗೋತ್ರಭಾವಾ-

ದಾಕ್ರಾಮತಿ ಶ್ರುತಿಮಸೌ ತವ ದೃಷ್ಟಿಪಾತಃ ।

ಕಿಞ್ಚ ಸ್ಫುಟಂ ಕುಟಿಲತಾಂ ಪ್ರಕಟೀಕರೋತಿ

ಭ್ರೂವಲ್ಲರೀಪರಿಚಿತಸ್ಯ ಫಲಂ ಕಿಮೇತತ್ ॥92॥

ಏಷಾ ತವಾಕ್ಷಿಸುಷಮಾ ವಿಷಮಾಯುಧಸ್ಯ

ನಾರಾಚವರ್ಷಲಹರೀ ನಗರಾಜಕನ್ಯೇ ।

ಶಙ್ಕೇ ಕರೋತಿ ಶತಧಾ ಹೃದಿ ಧೈರ್ಯಮುದ್ರಾಂ

ಶ್ರೀಕಾಮಕೋಟಿ ಯದಸೌ ಶಿಶಿರಾಂಶುಮೌಲೇಃ ॥93॥

ಬಾಣೇನ ಪುಷ್ಪಧನುಷಃ ಪರಿಕಲ್ಪ್ಯಮಾನ-

ತ್ರಾಣೇನ ಭಕ್ತಮನಸಾಂ ಕರುಣಾಕರೇಣ ।

ಕೋಣೇನ ಕೋಮಲದೃಶಸ್ತವ ಕಾಮಕೋಟಿ

ಶೋಣೇನ ಶೋಷಯ ಶಿವೇ ಮಮ ಶೋಕಸಿನ್ಧುಮ್ ॥94॥

ಮಾರದ್ರುಹಾ ಮುಕುಟಸೀಮನಿ ಲಾಲ್ಯಮಾನೇ

ಮನ್ದಾಕಿನೀಪಯಸಿ ತೇ ಕುಟಿಲಂ ಚರಿಷ್ಣುಃ ।

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕೋಪರಭಸಾದ್ವಲಮಾನಮೀನ-

ಸನ್ದೇಹಮಙ್ಕುರಯತಿ ಕ್ಷಣಮಕ್ಷಿಪಾತಃ ॥95॥

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಸಂವಲಿತಮೌಕ್ತಿಕಕುಣ್ಡಲಾಂಶು-

ಚಞ್ಚತ್ಸಿತಶ್ರವಣಚಾಮರಚಾತುರೀಕಃ ।

ಸ್ತಮ್ಭೇ ನಿರನ್ತರಮಪಾಙ್ಗಮಯೇ ಭವತ್ಯಾ

ಬದ್ಧಶ್ಚಕಾಸ್ತಿ ಮಕರಧ್ವಜಮತ್ತಹಸ್ತೀ ॥96॥

ಯಾವತ್ಕಟಾಕ್ಷರಜನೀಸಮಯಾಗಮಸ್ತೇ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ತಾವದಚಿರಾನ್ನಮತಾಂ ನರಾಣಾಮ್ ।

ಆವಿರ್ಭವತ್ಯಮೃತದೀಧಿತಿಬಿಮ್ಬಮಮ್ಬ

ಸಂವಿನ್ಮಯಂ ಹೃದಯಪೂರ್ವಗಿರೀನ್ದ್ರಶೃಙ್ಗೇ ॥97॥

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕಲ್ಪವಿಟಪೀವ ಭವತ್ಕಟಾಕ್ಷೋ

ದಿತ್ಸುಃ ಸಮಸ್ತವಿಭವಂ ನಮತಾಂ ನರಾಣಾಮ್ ।

ಭೃಙ್ಗಸ್ಯ ನೀಲನಲಿನಸ್ಯ ಚ ಕಾನ್ತಿಸಮ್ಪ-

ತ್ಸರ್ವಸ್ವಮೇವ ಹರತೀತಿ ಪರಂ ವಿಚಿತ್ರಮ್ ॥98॥

ಅತ್ಯನ್ತಶೀತಲಮನರ್ಗಲಕರ್ಮಪಾಕ-

ಕಾಕೋಲಹಾರಿ ಸುಲಭಂ ಸುಮನೋಭಿರೇತತ್ ।

ಪೀಯೂಷಮೇವ ತವ ವೀಕ್ಷಣಮಮ್ಬ ಕಿನ್ತು

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ನೀಲಮಿದಮಿತ್ಯಯಮೇವ ಭೇದಃ ॥99॥

ಅಜ್ಞಾತಭಕ್ತಿರಸಮಪ್ರಸರದ್ವಿವೇಕ-

ಮತ್ಯನ್ತಗರ್ವಮನಧೀತಸಮಸ್ತಶಾಸ್ತ್ರಮ್ ।

ಅಪ್ರಾಪ್ತಸತ್ಯಮಸಮೀಪಗತಂ ಚ ಮುಕ್ತೇಃ

ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ನೈವ ತವ ಸ್ಪೃಹಯತಿ ದೃಷ್ಟಿಪಾತಃ ॥100॥

(ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಮಾಮವತು ತೇ ಕರುಣಾಕಟಾಕ್ಷಃ)

ಪಾತೇನ ಲೋಚನರುಚೇಸ್ತವ ಕಾಮಕೋಟಿ

ಪೋತೇನ ಪತಕಪಯೋಧಿಭಯಾತುರಾಣಾಮ್ ।

ಪೂತೇನ ತೇನ ನವಕಾಞ್ಚನಕುಣ್ಡಲಾಂಶು-

ವೀತೇನ ಶೀತಲಯ ಭೂಧರಕನ್ಯಕೇ ಮಾಮ್ ॥101॥

॥ ಇತಿ ಕಟಾಕ್ಷಶತಕಂ ಸಮ್ಪೂರ್ಣಮ್ ॥

Roman (IAST) Transliteration

mohāndhakāranivahaṃ vinihantumīḍe

mūkātmanāmapi mahākavitāvadānyān |

śrīkāñcideśaśiśirīkṛtijāgarūkān

ekāmranāthataruṇīkaruṇāvalokān ||1||

mātarjayanti mamatāgrahamokṣaṇāni

māhendranīlaruciśikṣaṇadakṣiṇāni |

kāmākṣi kalpitajagattrayarakṣaṇāni

tvadvīkṣaṇāni varadānavicakṣaṇāni ||2||

ānaṅgatantravidhidarśitakauśalānām

ānandamandaparighūrṇitamantharāṇām |

tāralyamamba tava tāḍitakarṇasīmnāṃ

kāmākṣi khelati kaṭākṣanirīkṣaṇānām ||3||

kallolitena karuṇārasavellitena

kalmāṣitena kamanīyamṛdusmitena |

māmañcitena tava kiñcana kuñcitena

kāmākṣi tena śiśirīkuru vīkṣitena ||4||

sāhāyyakaṃ gatavatī muhurarjanasya

mandasmitasya paritoṣitabhīmacetāḥ |

kāmākṣi pāṇḍavacamūriva tāvakīnā

karṇāntikaṃ calati hanta kaṭākṣalakṣmīḥ ||5||

astaṃ kṣaṇānnayatu me paritāpasūryam

ānandacandramasamānayatāṃ prakāśam |

kālāndhakārasuṣumāṃ kalayandigante

kāmākṣi komalakaṭākṣaniśāgamaste ||6||

tāṭāṅkamauktikarucāṅkuradantakāntiḥ

kāruṇyahastipaśikhāmaṇinādhirūḍhaḥ |

unmūlayatvaśubhapādapamasmadīyaṃ

kāmākṣi tāvakakaṭākṣamataṅgajetandraḥ ||7||

chāyābharaṇe jagatāṃ paritāpahārī

tāṭaṅkaratnamaṇitallajapallavaśrīḥ |

kāruṇyanāma vikiranmakarandajālaṃ

kāmākṣi rājati kaṭākṣasuradrumaste ||8||

sūryāśrayapraṇayinī maṇikuṇḍalāṃśu-

lauhityakokanadakānanamānanīyā |

yāntī tava smaraharānanakāntisindhuṃ

kāmākṣi rājati kaṭākṣakalindakanyā ||9||

prāpnoti yaṃ sukṛtinaṃ tava pakṣapātāt

kāmākṣi vīkṣaṇavilāsakalāpurandhrī |

sadyastameva kila muktivadhūrvṛṇīte

tasmānnitāntamanayoridamaikamatyam ||10||

yāntī sadaiva marutāmanukūlabhāvaṃ

bhrūvalliśakradhanurullasitā rasārdrā |

kāmākṣi kautukataraṅgitanīlakaṇṭhā

kādambinīva tava bhāti kaṭākṣamālā ||11||

gaṅgāmbhasi smitamaye tapanātmajeva

gaṅgādharorasi navotpalamālikeva |

vaktraprabhāsarasi śaivalamaṇḍalīva

kāmākṣi rājati kaṭākṣarucicchaṭā te ||12||

saṃskārataḥ kimapi kandalitān rasajña-

kedārasīmni sudhiyāmupabhogayogyān |

kalyāṇasūktilaharīkalamāṅkurānnaḥ

kāmākṣi pakṣmalayatu tvadapāṅgameghaḥ ||13||

cāñcalyameva niyataṃ kalayanprakṛtyā

mālinyabhūḥ śratipathākramajāgarūkaḥ |

kaivalyameva kimu kalpayate natānāṃ

kāmākṣi citramapi te karuṇākaṭākṣaḥ ||14||

sañjīvane janani cūtaśilīmukhasya

sammohane śaśikiśorakaśekharasya |

saṃstambhane ca mamatāgrahaceṣṭitasya

kāmākṣi vīkṣaṇakalā paramauṣadhaṃ te ||15||

nīlo'pi rāgamadhikaṃ janayanpurāreḥ

lolo'pi bhaktimadhikāṃ dṛḍhayannarāṇām |

vakro'pi devi namatāṃ samatāṃ vitanvan

kāmākṣi nṛtyatu mayi tvadapāṅgapātaḥ ||16||

kāmadruho hṛdayayantraṇajāgarūkā

kāmākṣi cañcaladṛgañcalamekhalā te |

āścaryamamba bhajatāṃ jhaṭiti svakīya-

samparka eva vidhunoti samastabandhān ||17||

kuṇṭhīkarotu vipadaṃ mama kuñcitabhrū-

cāpāñcitaḥ śritavidehabhavānurāgaḥ |

rakṣopakāramaniśaṃ janayañjagatyāṃ

kāmākṣi rāma iva te karuṇākaṭākṣaḥ ||18||

śrīkāmakoṭi śivalocanaśoṣitasya

śṛṅgārabījavibhavasya punaḥprarohe |

premāmbhasārdramacirātpracureṇa śaṅke

kedāramamba tava kevaladṛṣṭipātam ||19||

māhātmyaśevadhirasau tava durvilaṅghya-

saṃsāravindhyagirikuṇṭhanakelicuñcuḥ |

dhairyāmbudhiṃ paśupateśculakīkaroti

kāmākṣi vīkṣaṇavijṛmbhaṇakumbhajanmā ||20||

pīyūṣavarṣavaśiśirā sphuṭadutpalaśrī-

maitrī nisargamadhurā kṛtatārakāptiḥ |

kāmākṣi saṃśritavatī vapuraṣṭamūrteḥ

jyotsnāyate bhagavati tvadapāṅgamālā ||21||

amba smarapratibhaṭasya vapurmanojñam

ambhojakānanamivāñcitakaṇṭakābham |

bhṛṅgīva cumbati sadaiva sapakṣapātā

kāmākṣi komalarucistvadapāṅgamālā ||22||

keśaprabhāpaṭalanīlavitānajāle

kāmākṣi kuṇḍalamaṇicchavidīpaśobhe |

śaṅke kaṭākṣaruciraṅgatale kṛpākhyā

śailūṣikā naṭati śaṅkaravallabhe te ||23||

atyantaśītalamatandrayatu kṣaṇārdham

astokavibhramamanaṅgavilāsakandam |

alpasmitādṛtamapārakṛpāpravāham

akṣiprarohamacirānmayi kāmakoṭi ||24||

mandākṣarāgataralīkṛtipāratantryāt

kāmākṣi mantharatarāṃ tvadapāṅgaḍolām |

āruhya mandamatikautukaśāli cakṣuḥ

ānandameti muhurardhaśaśāṅkamauleḥ ||25||

traiyambakaṃ tripurasundari harmyabhūmi-

raṅgaṃ vihārasarasī karuṇāpravāhaḥ |

dāsāśca vāsavamukhāḥ paripālanīyaṃ

kāmākṣi viśvamapi vīkṣaṇabhūbhṛtaste ||26||

vāgīśvarī sahacarī niyamena lakṣmīḥ

bhrūvallarīvaśakarī bhuvanāni geham |

rūpaṃ trilokanayanāmṛtamamba teṣāṃ

kāmākṣi yeṣu tava vīkṣaṇapāratantrī ||27||

māheśvaraṃ jhaṭiti mānasamīnamamba

kāmākṣi dhairyajaladhau nitarāṃ nimagnam |

jālena śṛṅkhalayati tvadapāṅganāmnā

vistāritena viṣamāyudhadāśako'sau ||28||

unmathya bodhakamalākāramamba jāḍya-

stamberamaṃ mama manovipine bhramantam |

kuṇṭhīkuruṣva tarasā kuṭilāgrasīmnā

kāmākṣi tāvakakaṭākṣamahāṅkuśena ||29||

udvellitastabakitairlalitairvilāsaiḥ

utthāya devi tava gāḍhakaṭākṣakuñjāt |

dūraṃ palāyayatu mohamṛgīkulaṃ me

kāmākṣi stavaramanugrahakesarīndraḥ ||30||

snehādṛtāṃ vidalitotpalakanticorāṃ

jetārameva jagadīśvari jetukāmaḥ |

mānoddhato makaraketurasau dhunīte

kāmākṣi tāvakakaṭākṣakṛpāṇavallīm ||31||

śrautīṃ vrajannapi sadā saraṇiṃ munīnāṃ

kāmākṣi santatamapi smṛtimārgagāmī |

kauṭilyamamba kathamasthiratāṃ ca dhatte

cauryaṃ ca paṅkajarucāṃ tvadapāṅgapātaḥ ||32||

nityaṃ śretuḥ paricitau yatamānameva

nīlotpalaṃ nijasamīpanivāsalolam |

prītyaiva pāṭhayati vīkṣaṇadeśikendraḥ

kāmākṣī kintu tava kālimasampradāyam ||33||

bhrāntvā muhuḥ stabakitasmitaphenarāśau

kāmākṣi vaktrarucisañcayavārirāśau |

ānandati tripuramardananetralakṣmīḥ

ālambya devi tava mandamapāṅgasetum ||34||

śyāmā tava tripurasundari locanaśrīḥ

kāmākṣi kandalitameduratārakāntiḥ |

jyotsnāvatī smitarucāpi kathaṃ tanoti

spardhāmaho kuvalayaiśca tathā cakoraiḥ ||35||

kālāñjanaṃ ca tava devi nirīkṣaṇaṃ ca

kāmākṣi sāmyasaraṇiṃ samupaiti kāntyā |

niśśeṣanetrasulabhaṃ jagatīṣu pūrva-

manyattrinetrasulabhaṃ tuhinādrikanye ||36||

dhūmāṅkuro makaraketanapāvakasya

kāmākṣi netrarucinīlimacāturī te |

atyantamadbhutamidaṃ nayanatrayasya

harṣodayaṃ janayate haruṇāṅkamauleḥ ||37||

ārabhbhaleśasamaye tava vīkṣaṇassa

kāmākṣi mūkamapi vīkṣaṇamātranamram |

sarvajñatā sakalalokasamakṣameva

kīrtisvayaṃvaraṇamālyavatī vṛṇīte ||38||

kālāmbuvāha uva te paritāpahārī

kāmākṣi puṣkaramadhaḥkurute kaṭākhkṣṣaḥ |

pūrvaḥ paraṃ kṣaṇarucā samupaiti maitrī-

manyastu sa.tataruciṃ prakaṭīkaroti ||39||

sūkṣme'pi durgamatare'pi guruprasāda-

sāhāyyakena vicarannapavargamārge |

saṃsārapaṅkanicaye na patatyamūṃ te

kāmākṣi gāḍhamavalambya kaṭākṣayaṣṭim ||40||

kāmākṣi santatamasau harinīlaratna-

stambhe kaṭākṣarucipuñjamaye bhavatyāḥ |

baddho'pi bhaktinigalairmama cittahastī

stambhaṃ ca bandhamapi muñcati hanta citram ||41||

kāmākṣi kāṣṇaryamapi santatamañjanaṃ ca

bibhrannisargataralo'pi bhavatkaṭākṣaḥ |

vaimalyamanvahamanañjanatā ca bhūyaḥ

sthairyaṃ ca bhaktahṛdayāya kathaṃ dadāti ||42||

mandasmitastabakitaṃ maṇikuṇḍalāṃśu-

stomapravālaruciraṃ śiśirīkṛtāśam |

kāmākṣi rājati kaṭākṣaruceḥ kadambam

udyānamamba karuṇāhariṇekṣaṇāyāḥ ||43||

kāmākṣi tāvakakaṭākṣamahendranīla-

siṃhāsanaṃ śritavato makaradhvajasya |

sāmrājyamaṅgalavidhau muṇikuṇḍalaśrīḥ

nīrājanotsavataraṅgitadīpamālā ||44||

mātaḥ kṣaṇaṃ snapaya māṃ tava vīkṣitena

mandākṣitena sujanairaparokṣitena |

kāmākṣi karmatimirotkarabhāskareṇa

śreyaskareṇa madhupadyutitaskareṇa ||45||

premāpagāpayasi majjanamāracayya

yuktaḥ smitāṃśukṛtabhasmavilepanena |

kāmākṣi kuṇḍalamaṇidyutibhirjaṭālaḥ

śrīkaṇṭhameva bhajate tava dṛṣṭipātaḥ ||46||

kaivalyadāya karuṇārasakiṅkarāya

kāmākṣi kandalitavibhramaśaṅkarāya |

ālokanāya tava bhaktaśivaṅkarāya

mātarnamo'stu paratantritaśaṅkarāya ||47||

sāmrājyamaṅgalavidhau makaradhvajasya

lolālakālikṛtatoraṇamālyaśobhe |

kāmeśvari pracaladutpalavaijayantī-

cāturyameti tava cañcaladṛṣṭipātaḥ ||48||

mārgeṇa mañjukacakāntitamovṛtena

mandāyamānagamanā madanāturāsau |

kāmākṣi dṛṣṭirayate tava śaṅkarāya

saṅketabhūmimacirādabhisārikeva ||49||

vrīḍanuvṛttiramaṇīkṛtasāhacaryā

śaivālitāṃ galarucā śaśiśekharasya |

kāmākṣi kāntisarasīṃ tvadapāṅgalakṣmīḥ

mandaṃ samāśrayati majjanakhelanāya ||50||

kāṣāyamaṃśukamiva prakaṭaṃ dadhāno

māṇikyakuṇḍalaruciṃ mamatāvirodhī |

śrutyantasīmani rataḥ sutarāṃ cakāsti

kāmākṣi tāvakakaṭākṣayatīśvaro'sau ||51||

pāṣāṇa eva harinīlamaṇirdineṣu

pramlanatāṃ kuvalayaṃ prakaṭīkaroti |

naumittiko jaladamecakimā tataste

kāmākṣi śūnyamupamanamapāṅgalakṣmyāḥ ||52||

śṛṅgāravibhramavatī sutarāṃ salajjā

nāsāgramauktikarucā kṛtamandahāsā |

śyāmā kaṭākṣasuṣamā tava yuktametat

kāmākṣi cumbati digambaravaktrabimbam ||53||

nīlotpalena madhupena ca dṛṣṭipātaḥ

kāmākṣi tulya iti te kathamāmananti |

śaityena nindayati yadanvahamindupādān

pāthoruheṇa yadasau kalahāyate ca ||54||

oṣṭhaprabhāpaṭalavidrumamudrite te

bhrūvallivīcisubhage mukhakāntisindhau |

kāmākṣi vāribharapūraṇalambamāna-

kālāmbuvāhasaraṇiṃ labhate kaṭākṣaḥ ||55||

mandasmitairdhavalitā maṇikuṇḍalāṃśu-

samparkalohitarucistvadapāṅgadhārā |

kāmākṣi mallikusumairnavapallavaiśca

nīlotpalaiśca raciteva vibhāti mālā ||56||

kāmākṣi śītalakṛpārasanirjharāmbhaḥ-

samparkapakṣmalarucistvadapāṅgamālā |

gobhiḥ sadā purariporabhilaṣyamāṇā

dūrvākadambakaviḍambanamātanoti ||57||

hṛtpaṅkajaṃ mama vikāsayatu pramuṣṇa-

nnullāsamutpalarucestamasāṃ niroddhā |

doṣānuṣaṅgajaḍatāṃ jagatāṃ dhunānaḥ

kāmākṣi vīkṣaṇavilāsadinodayaste ||58||

cakṣurvimohayati candravibhūṣaṇasya

kāmākṣi tāvakakaṭākṣatamaḥprarohaḥ |

pratyaṅmukhaṃ tu nayanaṃ stimitaṃ munīnāṃ

prākāśyameva nayatīti paraṃ vicitram ||59||

kāmākṣi vīkṣaṇarucā yudhi nirjitaṃ te

nīlotpalaṃ niravaśeṣagatābhimānam |

āgatya tatparisaraṃ śravaṇavataṃsa-

vyojena nūnamabhayārthanamātanoti ||60||

āścaryamamba madānābhyudayāvalambaḥ

kāmākṣi cañcalanirīkṣaṇavibhramaste |

dhairyaṃ vidhūya tanute hṛdi rāgabandhaṃ

śambhostadeva viparītatayā munīnām ||61||

jantoḥ sakṛtpraṇamato jagadīḍyatāṃ ca

tejāsvitāṃ ca niśitāṃ ca matiṃ sabhāyām |

kāmākṣi mākṣikajharīmiva vaikharīṃ ca

lakṣmīṃ ca pakṣmalayati kṣaṇavīkṣaṇaṃ te ||62||

kādambinī kimayate na jalānuṣaṅgaṃ

bhṛṅgāvalī kimurarīkurute na padmam |

kiṃ vā kalindatanayā sahate na bhaṅgaṃ

kāmākṣi niścayapadaṃ na tavākṣilakṣmīḥ ||63||

kākolapāvakatṛṇīkaraṇe'pi dakṣaḥ

kāmākṣi bālakasudhākaraśekharasya |

atyantaśītalatamo'pyanupārataṃ te

cittaṃ vimohayati citramayaṃ kaṭākṣaḥ ||64||

kārpaṇyapūraparivardhitamamba moha-

kandodgataṃ bhavamayaṃ viṣapādapaṃ me |

tuṅgaṃ chinattu tuhinādrisute bhavatyāḥ

kāñcīpureśvari kaṭākṣakuṭhāradhārā ||65||

kāmākṣi ghorabhavarogacikitsanārtha-

mabhyarthya deśikakaṭākṣabhiṣakprasādāt |

tatrāpi devi labhate sukṛtī kadāci-

danyasya durlabhamapāṅgamahauṣadhaṃ te ||66||

kāmākṣi deśikakṛpāṅkuramāśrayanto

nānātaponiyamanāśitapāśabandhāḥ |

vāsālayaṃ tava kaṭākṣamamuṃ mahānto

labdhvā sukhaṃ samādhiyo vicaranti loke ||67||

sākūtasaṃlapitasambhṛtamugdhahāsaṃ

vrīḍānurāgasahacāri vilokanaṃ te |

kāmākṣi kāmaparipanthini māravīra-

sāmrājyavibhramadaśāṃ saphalīkaroti ||68||

kāmākṣi vibhramabalaikanidhirvidhāya

bhrūvallicāpakuṭilīkṛtimeva citram |

svādhīnatāṃ tava nināya śaśāṅkamaule-

raṅgārdharājyasukhalābhamapāṅgavīraḥ ||69||

kāmāṅkuraikanilayastava dṛṣṭipātaḥ

kāmākṣi bhaktamanasāṃ pradadātu kāmān |

rāgānvitaḥ svayamapi prakaṭīkaroti

vairāgyameva kathameṣa mahāmunīnām ||70||

kālāmbuvāhanivahaiḥ kalahāyate te

kāmākṣi kālimamadena sadā kaṭākṣaḥ |

citraṃ tathāpi nitarāmamumeva dṛṣṭvā

sotkaṇṭha eva ramate kila nīlakaṇṭhaḥ ||71||

kāmākṣi manmatharipuṃ prati māratāpa-

mohāndhakārajaladāgamanena nṛtyan |

duṣkarmakañcukikulaṃ kabalīkarotu

vyāmiśramecakarucistvadapāṅgakekī ||72||

kāmākṣi manmathariporavalokaneṣu

kāntaṃ payojamiva tāvakamakṣipātam |

premāgamo divasavadvikacīkaroti

lajjābharo rajanivanmukulīkaroti ||73||

mūko viriñcati paraṃ puruṣaḥ kurūpaḥ

kandarpati tridaśarājati kimpacānaḥ |

kāmākṣi kevalamupakramakāla eva

līlātaraṅgitakaṭākṣarucaḥ kṣaṇaṃ te ||74||

nīlālakā madhukaranti manojñanāsā-

muktārucaḥ prakaṭakandabisāṅkuranti |

kāruṇyamamba makarandati kāmakoṭi

manye tataḥ kamalameva vilocanaṃ te ||75||

ākāṅkṣyamāṇaphaladānavicakṣaṇāyāḥ |

kāmākṣi tāvakakaṭākṣakakāmadhenoḥ |

samparka eva kathamamba vimuktapāśa-

bandhāḥ sphuṭaṃ tanubhṛtaḥ paśutāṃ tyajanti ||76||

saṃsāragharmaparitāpajuṣāṃ narāṇāṃ

kāmākṣi śītalatarāṇi tavekṣitāni |

candrātapanti ghanacandanakardamanti

muktāguṇanti himavāriniṣecananti ||77||

premāmburāśisatatasnapitāni citraṃ

kāmākṣi tāvakakaṭākṣanirīkṣaṇāni |

sandhukṣayanti muhurindhanarāśirītyā

māradruho manasi manmathacitrabhānum ||78||

kālāñjanapratibhaṭaṃ kamanīyakāntyā

kandarpatantrakalayā kalitānubhāvam |

kāñcīvihārarasike kaluṣārticoraṃ

kallolayasva mayi te karuṇākaṭākṣam ||79||

krāntena manmathadena vimohyamāna-

svāntena cūtatarumūlagatasya puṃsaḥ |

kāntena kiñcidavalokaya locanasya

prāntena māṃ janani kāñcipurīvibhūṣe ||80||

kāmākṣi ko'pi sujanāstvadapāṅgasaṅge

kaṇṭhena kandalitakālimasampradāyāḥ |

uttaṃsakalpitacakorakuṭumbapoṣā

naktandivasaprasavabhūnayanā bhavanti ||81||

nīlotpalaprasavakāntinirdaśanena

kāruṇyavibhramajuṣā tava vīkṣaṇena |

kāmākṣi karmajaladheḥ kalaśīsutena

pāśatrayādvayamamī parimocanīyāḥ ||82||

atyantacañcalamakṛtrimamañjanaṃ kiṃ

jhaṅkārabhaṅgirahitā kimu bhṛṅgamālā |

dhūmāṅkuraḥ kimu hutāśanasaṅgahīnaḥ

kāmākṣi netrarucinīlimakandalī te ||83||

kāmākṣi nityamayamañjalirastu mukti-

bījāya vibhramamadodayaghūrṇitāya |

kandarpadarpapunarudbhavasiddhidāya

kalyāṇadāya tava devi dṛgañcalāya ||84||

darpāṅkuro makaraketanavibhramāṇāṃ

nindāṅkuro vidalitotpalacāturīṇām |

dīpāṅkuro bhavatamisrakadambakānāṃ

kāmākṣi pālayatu māṃ tvadapāṅgapātaḥ ||85||

kaivalyadivyamaṇirohaṇaparvatebhyaḥ

kāruṇyanirjharapayaḥkṛtamañjanebhyaḥ |

kāmākṣi kiṅkaritaśaṅkaramānasebhya-

stebhyo namo'stu tava vīkṣaṇavibhramebhyaḥ ||86||

alpīya eva navamutpalamamba hīnā

mīnasya vā saraṇiramburuhāṃ ca kiṃ vā |

dūre mṛgīdṛgasamañjasamañjanaṃ ca

kāmākṣi vīkṣaṇarucau tava tarkayāmaḥ ||87||

miśrībhavadgaralapaṅkilaśaṅkaroras-

sīmāṅgaṇe kimapi riṅkhaṇamādadhānaḥ |

helāvadhūtalalitaśravaṇotpalo'sau

kāmākṣi bāla iva rājati te kaṭākṣaḥ ||88||

prauḍhikaroti viduṣāṃ navasūktidhāṭī-

cūtāṭavīṣu budhakokilalālyamānam |

mādhvīrasaṃ parimalaṃ ca nirargalaṃ te

kāmākṣi vīkṣaṇavilāsavasantalakṣmīḥ ||89||

kūlaṅkaṣaṃ vitanute karuṇāmbuvarṣī

sārasvataṃ sukṛtinaḥ sulabhaṃ pravāham |

tucchīkaroti yamunāmbutaraṅgabhaṅgīṃ

kāmākṣi kiṃ tava kaṭākṣamahāmbuvāhaḥ ||90||

jagarti devi karuṇāśukasundarī te

tāṭaṅkaratnarucidāḍimakhaṇḍaśoṇe |

kāmākṣi nirbharakaṭākṣamarīcipuñja-

māhendranīlamaṇipañjaramadhyabhāge ||91||

kāmākṣi satkuvalayasya sagotrabhāvā-

dākrāmati śrutimasau tava dṛṣṭipātaḥ |

kiñca sphuṭaṃ kuṭilatāṃ prakaṭīkaroti

bhrūvallarīparicitasya phalaṃ kimetat ||92||

eṣā tavākṣisuṣamā viṣamāyudhasya

nārācavarṣalaharī nagarājakanye |

śaṅke karoti śatadhā hṛdi dhairyamudrāṃ

śrīkāmakoṭi yadasau śiśirāṃśumauleḥ ||93||

bāṇena puṣpadhanuṣaḥ parikalpyamāna-

trāṇena bhaktamanasāṃ karuṇākareṇa |

koṇena komaladṛśastava kāmakoṭi

śoṇena śoṣaya śive mama śokasindhum ||94||

māradruhā mukuṭasīmani lālyamāne

mandākinīpayasi te kuṭilaṃ cariṣṇuḥ |

kāmākṣi koparabhasādvalamānamīna-

sandehamaṅkurayati kṣaṇamakṣipātaḥ ||95||

kāmākṣi saṃvalitamauktikakuṇḍalāṃśu-

cañcatsitaśravaṇacāmaracāturīkaḥ |

stambhe nirantaramapāṅgamaye bhavatyā

baddhaścakāsti makaradhvajamattahastī ||96||

yāvatkaṭākṣarajanīsamayāgamaste

kāmākṣi tāvadacirānnamatāṃ narāṇām |

āvirbhavatyamṛtadīdhitibimbamamba

saṃvinmayaṃ hṛdayapūrvagirīndraśṛṅge ||97||

kāmākṣi kalpaviṭapīva bhavatkaṭākṣo

ditsuḥ samastavibhavaṃ namatāṃ narāṇām |

bhṛṅgasya nīlanalinasya ca kāntisampa-

tsarvasvameva haratīti paraṃ vicitram ||98||

atyantaśītalamanargalakarmapāka-

kākolahāri sulabhaṃ sumanobhiretat |

pīyūṣameva tava vīkṣaṇamamba kintu

kāmākṣi nīlamidamityayameva bhedaḥ ||99||

ajñātabhaktirasamaprasaradviveka-

matyantagarvamanadhītasamastaśāstram |

aprāptasatyamasamīpagataṃ ca mukteḥ

kāmākṣi naiva tava spṛhayati dṛṣṭipātaḥ ||100||

(kāmākṣi māmavatu te karuṇākaṭākṣaḥ)

pātena locanarucestava kāmakoṭi

potena patakapayodhibhayāturāṇām |

pūtena tena navakāñcanakuṇḍalāṃśu-

vītena śītalaya bhūdharakanyake mām ||101||

|| iti kaṭākṣaśatakaṃ sampūrṇam ||

Sanskrit — Devanagari (original)

मोहान्धकारनिवहं विनिहन्तुमीडे

मूकात्मनामपि महाकवितावदान्यान् ।

श्रीकाञ्चिदेशशिशिरीकृतिजागरूकान्

एकाम्रनाथतरुणीकरुणावलोकान् ॥1॥

मातर्जयन्ति ममताग्रहमोक्षणानि

माहेन्द्रनीलरुचिशिक्षणदक्षिणानि ।

कामाक्षि कल्पितजगत्त्रयरक्षणानि

त्वद्वीक्षणानि वरदानविचक्षणानि ॥2॥

आनङ्गतन्त्रविधिदर्शितकौशलानाम्

आनन्दमन्दपरिघूर्णितमन्थराणाम् ।

तारल्यमम्ब तव ताडितकर्णसीम्नां

कामाक्षि खेलति कटाक्षनिरीक्षणानाम् ॥3॥

कल्लोलितेन करुणारसवेल्लितेन

कल्माषितेन कमनीयमृदुस्मितेन ।

मामञ्चितेन तव किञ्चन कुञ्चितेन

कामाक्षि तेन शिशिरीकुरु वीक्षितेन ॥4॥

साहाय्यकं गतवती मुहुरर्जनस्य

मन्दस्मितस्य परितोषितभीमचेताः ।

कामाक्षि पाण्डवचमूरिव तावकीना

कर्णान्तिकं चलति हन्त कटाक्षलक्ष्मीः ॥5॥

अस्तं क्षणान्नयतु मे परितापसूर्यम्

आनन्दचन्द्रमसमानयतां प्रकाशम् ।

कालान्धकारसुषुमां कलयन्दिगन्ते

कामाक्षि कोमलकटाक्षनिशागमस्ते ॥6॥

ताटाङ्कमौक्तिकरुचाङ्कुरदन्तकान्तिः

कारुण्यहस्तिपशिखामणिनाधिरूढः ।

उन्मूलयत्वशुभपादपमस्मदीयं

कामाक्षि तावककटाक्षमतङ्गजेतन्द्रः ॥7॥

छायाभरणे जगतां परितापहारी

ताटङ्करत्नमणितल्लजपल्लवश्रीः ।

कारुण्यनाम विकिरन्मकरन्दजालं

कामाक्षि राजति कटाक्षसुरद्रुमस्ते ॥8॥

सूर्याश्रयप्रणयिनी मणिकुण्डलांशु-

लौहित्यकोकनदकाननमाननीया ।

यान्ती तव स्मरहराननकान्तिसिन्धुं

कामाक्षि राजति कटाक्षकलिन्दकन्या ॥9॥

प्राप्नोति यं सुकृतिनं तव पक्षपातात्

कामाक्षि वीक्षणविलासकलापुरन्ध्री ।

सद्यस्तमेव किल मुक्तिवधूर्वृणीते

तस्मान्नितान्तमनयोरिदमैकमत्यम् ॥10॥

यान्ती सदैव मरुतामनुकूलभावं

भ्रूवल्लिशक्रधनुरुल्लसिता रसार्द्रा ।

कामाक्षि कौतुकतरङ्गितनीलकण्ठा

कादम्बिनीव तव भाति कटाक्षमाला ॥11॥

गङ्गाम्भसि स्मितमये तपनात्मजेव

गङ्गाधरोरसि नवोत्पलमालिकेव ।

वक्त्रप्रभासरसि शैवलमण्डलीव

कामाक्षि राजति कटाक्षरुचिच्छटा ते ॥12॥

संस्कारतः किमपि कन्दलितान् रसज्ञ-

केदारसीम्नि सुधियामुपभोगयोग्यान् ।

कल्याणसूक्तिलहरीकलमाङ्कुरान्नः

कामाक्षि पक्ष्मलयतु त्वदपाङ्गमेघः ॥13॥

चाञ्चल्यमेव नियतं कलयन्प्रकृत्या

मालिन्यभूः श्रतिपथाक्रमजागरूकः ।

कैवल्यमेव किमु कल्पयते नतानां

कामाक्षि चित्रमपि ते करुणाकटाक्षः ॥14॥

सञ्जीवने जननि चूतशिलीमुखस्य

सम्मोहने शशिकिशोरकशेखरस्य ।

संस्तम्भने च ममताग्रहचेष्टितस्य

कामाक्षि वीक्षणकला परमौषधं ते ॥15॥

नीलोऽपि रागमधिकं जनयन्पुरारेः

लोलोऽपि भक्तिमधिकां दृढयन्नराणाम् ।

वक्रोऽपि देवि नमतां समतां वितन्वन्

कामाक्षि नृत्यतु मयि त्वदपाङ्गपातः ॥16॥

कामद्रुहो हृदययन्त्रणजागरूका

कामाक्षि चञ्चलदृगञ्चलमेखला ते ।

आश्चर्यमम्ब भजतां झटिति स्वकीय-

सम्पर्क एव विधुनोति समस्तबन्धान् ॥17॥

कुण्ठीकरोतु विपदं मम कुञ्चितभ्रू-

चापाञ्चितः श्रितविदेहभवानुरागः ।

रक्षोपकारमनिशं जनयञ्जगत्यां

कामाक्षि राम इव ते करुणाकटाक्षः ॥18॥

श्रीकामकोटि शिवलोचनशोषितस्य

शृङ्गारबीजविभवस्य पुनःप्ररोहे ।

प्रेमाम्भसार्द्रमचिरात्प्रचुरेण शङ्के

केदारमम्ब तव केवलदृष्टिपातम् ॥19॥

माहात्म्यशेवधिरसौ तव दुर्विलङ्घ्य-

संसारविन्ध्यगिरिकुण्ठनकेलिचुञ्चुः ।

धैर्याम्बुधिं पशुपतेश्चुलकीकरोति

कामाक्षि वीक्षणविजृम्भणकुम्भजन्मा ॥20॥

पीयूषवर्षवशिशिरा स्फुटदुत्पलश्री-

मैत्री निसर्गमधुरा कृततारकाप्तिः ।

कामाक्षि संश्रितवती वपुरष्टमूर्तेः

ज्योत्स्नायते भगवति त्वदपाङ्गमाला ॥21॥

अम्ब स्मरप्रतिभटस्य वपुर्मनोज्ञम्

अम्भोजकाननमिवाञ्चितकण्टकाभम् ।

भृङ्गीव चुम्बति सदैव सपक्षपाता

कामाक्षि कोमलरुचिस्त्वदपाङ्गमाला ॥22॥

केशप्रभापटलनीलवितानजाले

कामाक्षि कुण्डलमणिच्छविदीपशोभे ।

शङ्के कटाक्षरुचिरङ्गतले कृपाख्या

शैलूषिका नटति शङ्करवल्लभे ते ॥23॥

अत्यन्तशीतलमतन्द्रयतु क्षणार्धम्

अस्तोकविभ्रममनङ्गविलासकन्दम् ।

अल्पस्मितादृतमपारकृपाप्रवाहम्

अक्षिप्ररोहमचिरान्मयि कामकोटि ॥24॥

मन्दाक्षरागतरलीकृतिपारतन्त्र्यात्

कामाक्षि मन्थरतरां त्वदपाङ्गडोलाम् ।

आरुह्य मन्दमतिकौतुकशालि चक्षुः

आनन्दमेति मुहुरर्धशशाङ्कमौलेः ॥25॥

त्रैयम्बकं त्रिपुरसुन्दरि हर्म्यभूमि-

रङ्गं विहारसरसी करुणाप्रवाहः ।

दासाश्च वासवमुखाः परिपालनीयं

कामाक्षि विश्वमपि वीक्षणभूभृतस्ते ॥26॥

वागीश्वरी सहचरी नियमेन लक्ष्मीः

भ्रूवल्लरीवशकरी भुवनानि गेहम् ।

रूपं त्रिलोकनयनामृतमम्ब तेषां

कामाक्षि येषु तव वीक्षणपारतन्त्री ॥27॥

माहेश्वरं झटिति मानसमीनमम्ब

कामाक्षि धैर्यजलधौ नितरां निमग्नम् ।

जालेन शृङ्खलयति त्वदपाङ्गनाम्ना

विस्तारितेन विषमायुधदाशकोऽसौ ॥28॥

उन्मथ्य बोधकमलाकारमम्ब जाड्य-

स्तम्बेरमं मम मनोविपिने भ्रमन्तम् ।

कुण्ठीकुरुष्व तरसा कुटिलाग्रसीम्ना

कामाक्षि तावककटाक्षमहाङ्कुशेन ॥29॥

उद्वेल्लितस्तबकितैर्ललितैर्विलासैः

उत्थाय देवि तव गाढकटाक्षकुञ्जात् ।

दूरं पलाययतु मोहमृगीकुलं मे

कामाक्षि स्तवरमनुग्रहकेसरीन्द्रः ॥30॥

स्नेहादृतां विदलितोत्पलकन्तिचोरां

जेतारमेव जगदीश्वरि जेतुकामः ।

मानोद्धतो मकरकेतुरसौ धुनीते

कामाक्षि तावककटाक्षकृपाणवल्लीम् ॥31॥

श्रौतीं व्रजन्नपि सदा सरणिं मुनीनां

कामाक्षि सन्ततमपि स्मृतिमार्गगामी ।

कौटिल्यमम्ब कथमस्थिरतां च धत्ते

चौर्यं च पङ्कजरुचां त्वदपाङ्गपातः ॥32॥

नित्यं श्रेतुः परिचितौ यतमानमेव

नीलोत्पलं निजसमीपनिवासलोलम् ।

प्रीत्यैव पाठयति वीक्षणदेशिकेन्द्रः

कामाक्षी किन्तु तव कालिमसम्प्रदायम् ॥33॥

भ्रान्त्वा मुहुः स्तबकितस्मितफेनराशौ

कामाक्षि वक्त्ररुचिसञ्चयवारिराशौ ।

आनन्दति त्रिपुरमर्दननेत्रलक्ष्मीः

आलम्ब्य देवि तव मन्दमपाङ्गसेतुम् ॥34॥

श्यामा तव त्रिपुरसुन्दरि लोचनश्रीः

कामाक्षि कन्दलितमेदुरतारकान्तिः ।

ज्योत्स्नावती स्मितरुचापि कथं तनोति

स्पर्धामहो कुवलयैश्च तथा चकोरैः ॥35॥

कालाञ्जनं च तव देवि निरीक्षणं च

कामाक्षि साम्यसरणिं समुपैति कान्त्या ।

निश्शेषनेत्रसुलभं जगतीषु पूर्व-

मन्यत्त्रिनेत्रसुलभं तुहिनाद्रिकन्ये ॥36॥

धूमाङ्कुरो मकरकेतनपावकस्य

कामाक्षि नेत्ररुचिनीलिमचातुरी ते ।

अत्यन्तमद्भुतमिदं नयनत्रयस्य

हर्षोदयं जनयते हरुणाङ्कमौलेः ॥37॥

आरभ्भलेशसमये तव वीक्षणस्स

कामाक्षि मूकमपि वीक्षणमात्रनम्रम् ।

सर्वज्ञता सकललोकसमक्षमेव

कीर्तिस्वयंवरणमाल्यवती वृणीते ॥38॥

कालाम्बुवाह उव ते परितापहारी

कामाक्षि पुष्करमधःकुरुते कटाख्क्ष्षः ।

पूर्वः परं क्षणरुचा समुपैति मैत्री-

मन्यस्तु स.ततरुचिं प्रकटीकरोति ॥39॥

सूक्ष्मेऽपि दुर्गमतरेऽपि गुरुप्रसाद-

साहाय्यकेन विचरन्नपवर्गमार्गे ।

संसारपङ्कनिचये न पतत्यमूं ते

कामाक्षि गाढमवलम्ब्य कटाक्षयष्टिम् ॥40॥

कामाक्षि सन्ततमसौ हरिनीलरत्न-

स्तम्भे कटाक्षरुचिपुञ्जमये भवत्याः ।

बद्धोऽपि भक्तिनिगलैर्मम चित्तहस्ती

स्तम्भं च बन्धमपि मुञ्चति हन्त चित्रम् ॥41॥

कामाक्षि काष्णर्यमपि सन्ततमञ्जनं च

बिभ्रन्निसर्गतरलोऽपि भवत्कटाक्षः ।

वैमल्यमन्वहमनञ्जनता च भूयः

स्थैर्यं च भक्तहृदयाय कथं ददाति ॥42॥

मन्दस्मितस्तबकितं मणिकुण्डलांशु-

स्तोमप्रवालरुचिरं शिशिरीकृताशम् ।

कामाक्षि राजति कटाक्षरुचेः कदम्बम्

उद्यानमम्ब करुणाहरिणेक्षणायाः ॥43॥

कामाक्षि तावककटाक्षमहेन्द्रनील-

सिंहासनं श्रितवतो मकरध्वजस्य ।

साम्राज्यमङ्गलविधौ मुणिकुण्डलश्रीः

नीराजनोत्सवतरङ्गितदीपमाला ॥44॥

मातः क्षणं स्नपय मां तव वीक्षितेन

मन्दाक्षितेन सुजनैरपरोक्षितेन ।

कामाक्षि कर्मतिमिरोत्करभास्करेण

श्रेयस्करेण मधुपद्युतितस्करेण ॥45॥

प्रेमापगापयसि मज्जनमारचय्य

युक्तः स्मितांशुकृतभस्मविलेपनेन ।

कामाक्षि कुण्डलमणिद्युतिभिर्जटालः

श्रीकण्ठमेव भजते तव दृष्टिपातः ॥46॥

कैवल्यदाय करुणारसकिङ्कराय

कामाक्षि कन्दलितविभ्रमशङ्कराय ।

आलोकनाय तव भक्तशिवङ्कराय

मातर्नमोऽस्तु परतन्त्रितशङ्कराय ॥47॥

साम्राज्यमङ्गलविधौ मकरध्वजस्य

लोलालकालिकृततोरणमाल्यशोभे ।

कामेश्वरि प्रचलदुत्पलवैजयन्ती-

चातुर्यमेति तव चञ्चलदृष्टिपातः ॥48॥

मार्गेण मञ्जुकचकान्तितमोवृतेन

मन्दायमानगमना मदनातुरासौ ।

कामाक्षि दृष्टिरयते तव शङ्कराय

सङ्केतभूमिमचिरादभिसारिकेव ॥49॥

व्रीडनुवृत्तिरमणीकृतसाहचर्या

शैवालितां गलरुचा शशिशेखरस्य ।

कामाक्षि कान्तिसरसीं त्वदपाङ्गलक्ष्मीः

मन्दं समाश्रयति मज्जनखेलनाय ॥50॥

काषायमंशुकमिव प्रकटं दधानो

माणिक्यकुण्डलरुचिं ममताविरोधी ।

श्रुत्यन्तसीमनि रतः सुतरां चकास्ति

कामाक्षि तावककटाक्षयतीश्वरोऽसौ ॥51॥

पाषाण एव हरिनीलमणिर्दिनेषु

प्रम्लनतां कुवलयं प्रकटीकरोति ।

नौमित्तिको जलदमेचकिमा ततस्ते

कामाक्षि शून्यमुपमनमपाङ्गलक्ष्म्याः ॥52॥

शृङ्गारविभ्रमवती सुतरां सलज्जा

नासाग्रमौक्तिकरुचा कृतमन्दहासा ।

श्यामा कटाक्षसुषमा तव युक्तमेतत्

कामाक्षि चुम्बति दिगम्बरवक्त्रबिम्बम् ॥53॥

नीलोत्पलेन मधुपेन च दृष्टिपातः

कामाक्षि तुल्य इति ते कथमामनन्ति ।

शैत्येन निन्दयति यदन्वहमिन्दुपादान्

पाथोरुहेण यदसौ कलहायते च ॥54॥

ओष्ठप्रभापटलविद्रुममुद्रिते ते

भ्रूवल्लिवीचिसुभगे मुखकान्तिसिन्धौ ।

कामाक्षि वारिभरपूरणलम्बमान-

कालाम्बुवाहसरणिं लभते कटाक्षः ॥55॥

मन्दस्मितैर्धवलिता मणिकुण्डलांशु-

सम्पर्कलोहितरुचिस्त्वदपाङ्गधारा ।

कामाक्षि मल्लिकुसुमैर्नवपल्लवैश्च

नीलोत्पलैश्च रचितेव विभाति माला ॥56॥

कामाक्षि शीतलकृपारसनिर्झराम्भः-

सम्पर्कपक्ष्मलरुचिस्त्वदपाङ्गमाला ।

गोभिः सदा पुररिपोरभिलष्यमाणा

दूर्वाकदम्बकविडम्बनमातनोति ॥57॥

हृत्पङ्कजं मम विकासयतु प्रमुष्ण-

न्नुल्लासमुत्पलरुचेस्तमसां निरोद्धा ।

दोषानुषङ्गजडतां जगतां धुनानः

कामाक्षि वीक्षणविलासदिनोदयस्ते ॥58॥

चक्षुर्विमोहयति चन्द्रविभूषणस्य

कामाक्षि तावककटाक्षतमःप्ररोहः ।

प्रत्यङ्मुखं तु नयनं स्तिमितं मुनीनां

प्राकाश्यमेव नयतीति परं विचित्रम् ॥59॥

कामाक्षि वीक्षणरुचा युधि निर्जितं ते

नीलोत्पलं निरवशेषगताभिमानम् ।

आगत्य तत्परिसरं श्रवणवतंस-

व्योजेन नूनमभयार्थनमातनोति ॥60॥

आश्चर्यमम्ब मदानाभ्युदयावलम्बः

कामाक्षि चञ्चलनिरीक्षणविभ्रमस्ते ।

धैर्यं विधूय तनुते हृदि रागबन्धं

शम्भोस्तदेव विपरीततया मुनीनाम् ॥61॥

जन्तोः सकृत्प्रणमतो जगदीड्यतां च

तेजास्वितां च निशितां च मतिं सभायाम् ।

कामाक्षि माक्षिकझरीमिव वैखरीं च

लक्ष्मीं च पक्ष्मलयति क्षणवीक्षणं ते ॥62॥

कादम्बिनी किमयते न जलानुषङ्गं

भृङ्गावली किमुररीकुरुते न पद्मम् ।

किं वा कलिन्दतनया सहते न भङ्गं

कामाक्षि निश्चयपदं न तवाक्षिलक्ष्मीः ॥63॥

काकोलपावकतृणीकरणेऽपि दक्षः

कामाक्षि बालकसुधाकरशेखरस्य ।

अत्यन्तशीतलतमोऽप्यनुपारतं ते

चित्तं विमोहयति चित्रमयं कटाक्षः ॥64॥

कार्पण्यपूरपरिवर्धितमम्ब मोह-

कन्दोद्गतं भवमयं विषपादपं मे ।

तुङ्गं छिनत्तु तुहिनाद्रिसुते भवत्याः

काञ्चीपुरेश्वरि कटाक्षकुठारधारा ॥65॥

कामाक्षि घोरभवरोगचिकित्सनार्थ-

मभ्यर्थ्य देशिककटाक्षभिषक्प्रसादात् ।

तत्रापि देवि लभते सुकृती कदाचि-

दन्यस्य दुर्लभमपाङ्गमहौषधं ते ॥66॥

कामाक्षि देशिककृपाङ्कुरमाश्रयन्तो

नानातपोनियमनाशितपाशबन्धाः ।

वासालयं तव कटाक्षममुं महान्तो

लब्ध्वा सुखं समाधियो विचरन्ति लोके ॥67॥

साकूतसंलपितसम्भृतमुग्धहासं

व्रीडानुरागसहचारि विलोकनं ते ।

कामाक्षि कामपरिपन्थिनि मारवीर-

साम्राज्यविभ्रमदशां सफलीकरोति ॥68॥

कामाक्षि विभ्रमबलैकनिधिर्विधाय

भ्रूवल्लिचापकुटिलीकृतिमेव चित्रम् ।

स्वाधीनतां तव निनाय शशाङ्कमौले-

रङ्गार्धराज्यसुखलाभमपाङ्गवीरः ॥69॥

कामाङ्कुरैकनिलयस्तव दृष्टिपातः

कामाक्षि भक्तमनसां प्रददातु कामान् ।

रागान्वितः स्वयमपि प्रकटीकरोति

वैराग्यमेव कथमेष महामुनीनाम् ॥70॥

कालाम्बुवाहनिवहैः कलहायते ते

कामाक्षि कालिममदेन सदा कटाक्षः ।

चित्रं तथापि नितराममुमेव दृष्ट्वा

सोत्कण्ठ एव रमते किल नीलकण्ठः ॥71॥

कामाक्षि मन्मथरिपुं प्रति मारताप-

मोहान्धकारजलदागमनेन नृत्यन् ।

दुष्कर्मकञ्चुकिकुलं कबलीकरोतु

व्यामिश्रमेचकरुचिस्त्वदपाङ्गकेकी ॥72॥

कामाक्षि मन्मथरिपोरवलोकनेषु

कान्तं पयोजमिव तावकमक्षिपातम् ।

प्रेमागमो दिवसवद्विकचीकरोति

लज्जाभरो रजनिवन्मुकुलीकरोति ॥73॥

मूको विरिञ्चति परं पुरुषः कुरूपः

कन्दर्पति त्रिदशराजति किम्पचानः ।

कामाक्षि केवलमुपक्रमकाल एव

लीलातरङ्गितकटाक्षरुचः क्षणं ते ॥74॥

नीलालका मधुकरन्ति मनोज्ञनासा-

मुक्तारुचः प्रकटकन्दबिसाङ्कुरन्ति ।

कारुण्यमम्ब मकरन्दति कामकोटि

मन्ये ततः कमलमेव विलोचनं ते ॥75॥

आकाङ्क्ष्यमाणफलदानविचक्षणायाः ।

कामाक्षि तावककटाक्षककामधेनोः ।

सम्पर्क एव कथमम्ब विमुक्तपाश-

बन्धाः स्फुटं तनुभृतः पशुतां त्यजन्ति ॥76॥

संसारघर्मपरितापजुषां नराणां

कामाक्षि शीतलतराणि तवेक्षितानि ।

चन्द्रातपन्ति घनचन्दनकर्दमन्ति

मुक्तागुणन्ति हिमवारिनिषेचनन्ति ॥77॥

प्रेमाम्बुराशिसततस्नपितानि चित्रं

कामाक्षि तावककटाक्षनिरीक्षणानि ।

सन्धुक्षयन्ति मुहुरिन्धनराशिरीत्या

मारद्रुहो मनसि मन्मथचित्रभानुम् ॥78॥

कालाञ्जनप्रतिभटं कमनीयकान्त्या

कन्दर्पतन्त्रकलया कलितानुभावम् ।

काञ्चीविहाररसिके कलुषार्तिचोरं

कल्लोलयस्व मयि ते करुणाकटाक्षम् ॥79॥

क्रान्तेन मन्मथदेन विमोह्यमान-

स्वान्तेन चूततरुमूलगतस्य पुंसः ।

कान्तेन किञ्चिदवलोकय लोचनस्य

प्रान्तेन मां जननि काञ्चिपुरीविभूषे ॥80॥

कामाक्षि कोऽपि सुजनास्त्वदपाङ्गसङ्गे

कण्ठेन कन्दलितकालिमसम्प्रदायाः ।

उत्तंसकल्पितचकोरकुटुम्बपोषा

नक्तन्दिवसप्रसवभूनयना भवन्ति ॥81॥

नीलोत्पलप्रसवकान्तिनिर्दशनेन

कारुण्यविभ्रमजुषा तव वीक्षणेन ।

कामाक्षि कर्मजलधेः कलशीसुतेन

पाशत्रयाद्वयममी परिमोचनीयाः ॥82॥

अत्यन्तचञ्चलमकृत्रिममञ्जनं किं

झङ्कारभङ्गिरहिता किमु भृङ्गमाला ।

धूमाङ्कुरः किमु हुताशनसङ्गहीनः

कामाक्षि नेत्ररुचिनीलिमकन्दली ते ॥83॥

कामाक्षि नित्यमयमञ्जलिरस्तु मुक्ति-

बीजाय विभ्रममदोदयघूर्णिताय ।

कन्दर्पदर्पपुनरुद्भवसिद्धिदाय

कल्याणदाय तव देवि दृगञ्चलाय ॥84॥

दर्पाङ्कुरो मकरकेतनविभ्रमाणां

निन्दाङ्कुरो विदलितोत्पलचातुरीणाम् ।

दीपाङ्कुरो भवतमिस्रकदम्बकानां

कामाक्षि पालयतु मां त्वदपाङ्गपातः ॥85॥

कैवल्यदिव्यमणिरोहणपर्वतेभ्यः

कारुण्यनिर्झरपयःकृतमञ्जनेभ्यः ।

कामाक्षि किङ्करितशङ्करमानसेभ्य-

स्तेभ्यो नमोऽस्तु तव वीक्षणविभ्रमेभ्यः ॥86॥

अल्पीय एव नवमुत्पलमम्ब हीना

मीनस्य वा सरणिरम्बुरुहां च किं वा ।

दूरे मृगीदृगसमञ्जसमञ्जनं च

कामाक्षि वीक्षणरुचौ तव तर्कयामः ॥87॥

मिश्रीभवद्गरलपङ्किलशङ्करोरस्-

सीमाङ्गणे किमपि रिङ्खणमादधानः ।

हेलावधूतललितश्रवणोत्पलोऽसौ

कामाक्षि बाल इव राजति ते कटाक्षः ॥88॥

प्रौढिकरोति विदुषां नवसूक्तिधाटी-

चूताटवीषु बुधकोकिललाल्यमानम् ।

माध्वीरसं परिमलं च निरर्गलं ते

कामाक्षि वीक्षणविलासवसन्तलक्ष्मीः ॥89॥

कूलङ्कषं वितनुते करुणाम्बुवर्षी

सारस्वतं सुकृतिनः सुलभं प्रवाहम् ।

तुच्छीकरोति यमुनाम्बुतरङ्गभङ्गीं

कामाक्षि किं तव कटाक्षमहाम्बुवाहः ॥90॥

जगर्ति देवि करुणाशुकसुन्दरी ते

ताटङ्करत्नरुचिदाडिमखण्डशोणे ।

कामाक्षि निर्भरकटाक्षमरीचिपुञ्ज-

माहेन्द्रनीलमणिपञ्जरमध्यभागे ॥91॥

कामाक्षि सत्कुवलयस्य सगोत्रभावा-

दाक्रामति श्रुतिमसौ तव दृष्टिपातः ।

किञ्च स्फुटं कुटिलतां प्रकटीकरोति

भ्रूवल्लरीपरिचितस्य फलं किमेतत् ॥92॥

एषा तवाक्षिसुषमा विषमायुधस्य

नाराचवर्षलहरी नगराजकन्ये ।

शङ्के करोति शतधा हृदि धैर्यमुद्रां

श्रीकामकोटि यदसौ शिशिरांशुमौलेः ॥93॥

बाणेन पुष्पधनुषः परिकल्प्यमान-

त्राणेन भक्तमनसां करुणाकरेण ।

कोणेन कोमलदृशस्तव कामकोटि

शोणेन शोषय शिवे मम शोकसिन्धुम् ॥94॥

मारद्रुहा मुकुटसीमनि लाल्यमाने

मन्दाकिनीपयसि ते कुटिलं चरिष्णुः ।

कामाक्षि कोपरभसाद्वलमानमीन-

सन्देहमङ्कुरयति क्षणमक्षिपातः ॥95॥

कामाक्षि संवलितमौक्तिककुण्डलांशु-

चञ्चत्सितश्रवणचामरचातुरीकः ।

स्तम्भे निरन्तरमपाङ्गमये भवत्या

बद्धश्चकास्ति मकरध्वजमत्तहस्ती ॥96॥

यावत्कटाक्षरजनीसमयागमस्ते

कामाक्षि तावदचिरान्नमतां नराणाम् ।

आविर्भवत्यमृतदीधितिबिम्बमम्ब

संविन्मयं हृदयपूर्वगिरीन्द्रशृङ्गे ॥97॥

कामाक्षि कल्पविटपीव भवत्कटाक्षो

दित्सुः समस्तविभवं नमतां नराणाम् ।

भृङ्गस्य नीलनलिनस्य च कान्तिसम्प-

त्सर्वस्वमेव हरतीति परं विचित्रम् ॥98॥

अत्यन्तशीतलमनर्गलकर्मपाक-

काकोलहारि सुलभं सुमनोभिरेतत् ।

पीयूषमेव तव वीक्षणमम्ब किन्तु

कामाक्षि नीलमिदमित्ययमेव भेदः ॥99॥

अज्ञातभक्तिरसमप्रसरद्विवेक-

मत्यन्तगर्वमनधीतसमस्तशास्त्रम् ।

अप्राप्तसत्यमसमीपगतं च मुक्तेः

कामाक्षि नैव तव स्पृहयति दृष्टिपातः ॥100॥

(कामाक्षि मामवतु ते करुणाकटाक्षः)

पातेन लोचनरुचेस्तव कामकोटि

पोतेन पतकपयोधिभयातुराणाम् ।

पूतेन तेन नवकाञ्चनकुण्डलांशु-

वीतेन शीतलय भूधरकन्यके माम् ॥101॥

॥ इति कटाक्षशतकं सम्पूर्णम् ॥