Summary — Nepali
AI-generated · not yet verified
The Nepali meaning of each verse is shown below the verse.
ரூபமாஸீந்மமா சிந்த்யம் த்ரிஷு லோகேஷு விஶ்ருதம் ॥ 1 ॥
rūpamāsīnmamā cintyaṃ triṣu lokeṣu viśrutam || 1 ||
हे महाबाहु, महाबलपराक्रम राम! पहिले मेरो रूप तीनै लोकमा प्रसिद्ध र चिन्तन गर्न योग्य थियो। AI
ஸோऽஹம் ரூபமிதம் க்ரு'த்வா லோகவித்ராஸநம் மஹத் ॥ 2 ॥
so'haṃ rūpamidaṃ kṛtvā lokavitrāsanaṃ mahat || 2 ||
जसरी चन्द्रमा, इन्द्र र सूर्यको शरीर हुन्छ, त्यसैगरी मैले यो लोकलाई त्रास दिने ठूलो रूप धारण गरेको छु। AI
ததஸ்ஸ்தூலஶிரா நாம மஹர்ஷிஃ கோபிதோ மயா ॥ 3 ॥
tatassthūlaśirā nāma maharṣiḥ kopito mayā || 3 ||
हे राम! त्यसपछि म वनमा गएका ऋषिहरूलाई यताउता त्रास दिन्थें। त्यसपछि स्थूलशिरा नामका महर्षि मबाट क्रोधित भए। AI
தேநாஹமுக்தஃ ப்ரேக்ஷ்யைவம் கோரஶாபாபிதாயிநா ॥ 4 ॥
tenāhamuktaḥ prekṣyaivaṃ ghoraśāpābhidhāyinā || 4 ||
विविध वन्य वस्तु सञ्चय गर्दै गर्दा यो रूपले आक्रान्त भएका उनले यसरी देखेर घोर शाप बताउँदै मलाई भने। AI
ஸ மயா யாசிதஃ க்ருத்தஶ்ஶாபஸ்யோந்தோ பவேதிதி ॥ 5 ॥
sa mayā yācitaḥ kruddhaśśāpasyonto bhavediti || 5 ||
‘तेरो यही नृशंस रूप निन्दित होस्।’ मैले क्रोधित उनलाई शापको अन्त हुनेछ कि भनी याचना गरें। AI
யதா சித்த்வா புஜௌ ராமஸ்த்வாம் தஹேத்விஜநே வநே ॥ 6 ॥
yadā chittvā bhujau rāmastvāṃ dahedvijane vane || 6 ||
‘शापको कारण बनेको यो रूप...’ भनी तिनले यो वचन भने — ‘जब रामले तेरा दुई हात काटेर निर्जन वनमा तँलाई जलाउनेछन्।’ AI
ஶ்ரியா விராஜிதம் புத்ரம் தநோஸ்த்வம் வித்தி லக்ஷ்மண ॥ 7 ॥
śriyā virājitaṃ putraṃ danostvaṃ viddhi lakṣmaṇa || 7 ||
हे लक्ष्मण! तब तँले आफ्नै विशाल र शुभ, श्रीले विराजित रूप प्राप्त गर्नेछस्। तँलाई दनुका पुत्र जान्। AI
அஹம் ஹி தபஸோக்ரேண பிதாமஹமதோஷயம் ॥ 8 ॥
ahaṃ hi tapasogreṇa pitāmahamatoṣayam || 8 ||
यो रूप मैले युद्धभूमिमा इन्द्रको कोपबाट यसैगरी प्राप्त गरें। मैले कठोर तपस्या गरेर पितामहलाई प्रसन्न गराएको थिएँ। AI
தீர்கமாயுர்மயா ப்ராப்தம் கிம் மே ஶக்ரஃ கரிஷ்யதி ॥ 9 ॥
dīrghamāyurmayā prāptaṃ kiṃ me śakraḥ kariṣyati || 9 ||
उस (ब्रह्माजी)ले मलाई दीर्घ आयु दिनुभयो, त्यसपछि मलाई कुनै भ्रमले छोएन। मैले दीर्घ आयु प्राप्त गरेँ, अब इन्द्रले मेरो के बिगार्न सक्छन्? AI
தஸ்ய பாஹுப்ரயுக்தேந வஜ்ரேண ஶதபர்வணா ॥ 10 ॥
tasya bāhuprayuktena vajreṇa śataparvaṇā || 10 ||
यसरी बुद्धि बनाएर मैले युद्धमा इन्द्रलाई जितेँ। उनले आफ्ना बाहुले प्रयोग गरेको सय धार भएको वज्रले AI
ஸ மயா யாச்யமாநஸ்ஸந்நாநயத்யமஸாதநம் ॥ 11 ॥
sa mayā yācyamānassannānayadyamasādanam || 11 ||
मेरा दुवै जाँघ र शिर शरीरभित्र पसाइदियो। यसरी मबाट याचना गरिँदा पनि उनले मलाई यमलोक पुर्याए। AI
அநாஹாரஃ கதம் ஶக்தோ பக்நஸக்திஶிரோமுகஃ ॥ 12 ॥
anāhāraḥ kathaṃ śakto bhagnasakthiśiromukhaḥ || 12 ||
ब्रह्माजीको वचन सत्य होस् भनी मलाई भने। जाँघ, शिर र मुख भाँचिएको म कसरी खान नपाई बाँच्न सक्छु? AI
ஏவமுக்தஸ்து மே ஶக்ரோ பாஹூ யோஜநமாயதௌ ॥ 13 ॥
evamuktastu me śakro bāhū yojanamāyatau || 13 ||
वज्रले घाइते भए पनि धेरै लामो समयसम्म बाँच्न सक्नेछस् भनी इन्द्रले भनेपछि मेरा बाहु एक योजन लामा भए। AI
ஸோऽஹம் புஜாப்யாம் தீர்காப்யாம் ஸங்க்ரு'ஷ்யாஸ்மிந்வநே சராந் ॥ 14 ॥
so'haṃ bhujābhyāṃ dīrghābhyāṃ saṅkṛṣyāsminvane carān || 14 ||
उनले मलाई मुख दिए र मेरो पेटमा तीखा दाँत बनाइदिए। त्यसपछि मैले आफ्ना लामा बाहुले तानेर यस वनमा विचरण गर्ने AI
ஸ து மாமப்ரவீதிந்த்ரோ யதா ராமஸ்ஸலக்ஷ்மணஃ ॥ 15 ॥
sa tu māmabravīdindro yadā rāmassalakṣmaṇaḥ || 15 ||
सिंह, हात्ती, मृग र बाघहरूलाई चारैतिरबाट खाइरहेको छु। तब इन्द्रले मलाई भने—जब राम र लक्ष्मणले AI
அநேந வபுஷா ராம வநேऽஸ்மிந்ராஜஸத்தம ॥ 16 ॥
anena vapuṣā rāma vane'sminrājasattama || 16 ||
युद्धमा तिम्रा बाहु काट्नेछन्, तब तिमी स्वर्ग जानेछौ। हे राम, हे राजश्रेष्ठ, यसै शरीरले यस वनमा AI
அவஶ்யம் க்ரஹணம் ராமோ மந்யேऽஹம் ஸமுபைஷ்யதி ॥ 17 ॥
avaśyaṃ grahaṇaṃ rāmo manye'haṃ samupaiṣyati || 17 ||
जे जे मैले देख्छु, ती सबैलाई ग्रहण गर्नु राम्रो लाग्छ । रामले अवश्य ग्रहण गर्नेछन् भनी म मान्दछु ॥ 17 ॥ AI
ஸ த்வம் ராமோऽஸி பத்ரம் தே நாஹமந்யேந ராகவ ॥ 18 ॥
sa tvaṃ rāmo'si bhadraṃ te nāhamanyena rāghava || 18 ||
यो बुद्धिलाई अगाडि राखेर शरीर त्याग गर्ने श्रम गरेको तिमी नै राम हौ, तिम्रो कल्याण होस्; हे राघव, म अरू कोही होइन ॥ 18 ॥ AI
அஹம் ஹி மதிஸாசிவ்யம் கரிஷ்யாமி நரர்ஷப ॥ 19 ॥
ahaṃ hi matisācivyaṃ kariṣyāmi nararṣabha || 19 ||
महर्षिले यसरी भनेको कुरा यथार्थ रूपमा बुझ्न सकिनेछ; हे नरश्रेष्ठ, म मन्त्रीको काम गर्नेछु ॥ 19 ॥ AI
ஏவமுக்தஸ்து தர்மாத்மா தநுநா தேந ராகவஃ ॥ 20 ॥
evamuktastu dharmātmā danunā tena rāghavaḥ || 20 ||
तिमी दुवैलाई अग्निद्वारा संस्कार गरिएको मित्रलाई पनि उपदेश दिनेछु । त्यसरी दनुले भनेपछि धर्मात्मा राघवले ॥ 20 ॥ AI
ராவணேந ஹ்ரு'தா பார்யா மம ஸீதா யஶஸ்ஸ்விநீ ॥ 21 ॥
rāvaṇena hṛtā bhāryā mama sītā yaśassvinī || 21 ||
लक्ष्मण सुनिरहेको बेला यो वचन भने — रावणले मेरी यशस्विनी पत्नी सीतालाई हरण गरेको छ ॥ 21 ॥ AI
நாமமாத்ரம் து ஜாநாமி ந ரூபம் தஸ்ய ரக்ஷஸஃ ॥ 22 ॥
nāmamātraṃ tu jānāmi na rūpaṃ tasya rakṣasaḥ || 22 ||
भाइसहित जनस्थानबाट निस्किएपछि सुखअनुसार मैले त्यस राक्षसको नाममात्र जान्दछु, रूप जान्दिनँ ॥ 22 ॥ AI
ஶோகார்தாநாமநாதாநாமேவம் விபரிதாவதாம் ॥ 23 ॥
śokārtānāmanāthānāmevaṃ viparidhāvatām || 23 ||
उसको निवास वा प्रभाव हामी जान्दैनौं; यसरी शोकले पीडित र अनाथ भएर यताउता दौडिरहेका हामीहरूका लागि ॥ 23 ॥ AI
காஷ்டாந்யாதாய ஶுஷ்காணி காலே பக்நாநி குஞ்ஜரைஃ ॥ 24 ॥
kāṣṭhānyādāya śuṣkāṇi kāle bhagnāni kuñjaraiḥ || 24 ||
उपकारमा लागेका हामीप्रति उचित दया गर्नुहोस्; हात्तीहरूले भाँचेका सुक्खा काठहरू लिएर ॥ 24 ॥ AI
ஸ த்வம் ஸீதாம் ஸமாசக்ஷ்வ யேந வா யத்ர வா ஹ்ரு'தா ॥ 25 ॥
sa tvaṃ sītāṃ samācakṣva yena vā yatra vā hṛtā || 25 ||
हे वीर! ठूलो खाल्डो तयार पारेर हामी तिमीलाई जलाउनेछौं। त्यसैले तिमी सीतालाई कसले र कहाँ लग्यो भनी बताऊ। AI
ஏவமுக்தஸ்து ராமேண வாக்யம் தநுரநுத்தமம் ॥ 26 ॥
evamuktastu rāmeṇa vākyaṃ danuranuttamam || 26 ||
यदि तिमी सत्य रूपमा जान्दछौ भने अत्यन्त कल्याण गर। रामले यसरी भनेपछि त्यो राक्षसले उत्तम वचन बोल्यो। AI
திவ்யமஸ்தி ந மே ஜ்ஞாநம் நாபிஜாநாமி மைதிலீம் ॥ 27 ॥
divyamasti na me jñānaṃ nābhijānāmi maithilīm || 27 ||
बोल्नमा निपुण त्यो राक्षसले राघव (राम) लाई भन्ने वक्तालाई पनि भन्यो — मलाई दिव्य ज्ञान छैन, म मैथिली (सीता) लाई चिन्दिनँ। AI
அதக்தஸ்ய து விஜ்ஞாதும் ஶக்திரஸ்தி ந மே ப்ரபோ ॥ 28 ॥
adagdhasya tu vijñātuṃ śaktirasti na me prabho || 28 ||
जसले उनलाई चिन्नेछ, म त्यसलाई बताउनेछु; म दग्ध भएर आफ्नो रूप धारण गरेको छु। हे प्रभो! नदग्ध भएको अवस्थामा चाहिँ मलाई जान्ने शक्ति छैन। AI
விஜ்ஞாநம் ஹி மம ப்ரஷ்டம் ஶாபதோஷேண ராகவ ॥ 29 ॥
vijñānaṃ hi mama bhraṣṭaṃ śāpadoṣeṇa rāghava || 29 ||
हे राघव! जसले तिम्री सीतालाई हरे, त्यो महावीर्य राक्षस हो; शापको दोषले मेरो ज्ञान नष्ट भएको छ। AI
கிம் து யாவந்ந யாத்யஸ்தம் ஸவிதா ஶ்ராந்தவாஹநஃ ॥ 30 ॥
kiṃ tu yāvanna yātyastaṃ savitā śrāntavāhanaḥ || 30 ||
मैले आफ्नै कर्मले लोकले निन्दा गरेको यो रूप प्राप्त गरेको हुँ। तर जबसम्म थाकेका वाहन भएका सूर्य अस्ताउँदैनन्। AI
தக்தஸ்த்வயாஹமவடே ந்யாயேந ரகுநந்தந ॥ 31 ॥
dagdhastvayāhamavaṭe nyāyena raghunandhana || 31 ||
हे राम! तबसम्म मलाई खाल्डोमा फ्याँकेर विधिपूर्वक जलाऊ। हे रघुनन्दन! न्यायपूर्वक तिमीले मलाई खाल्डोमा दग्ध गरेपछि। AI
தேந ஸக்யம் ச கர்தவ்யம் ந்யாய்யவ்ரு'த்தேந ராகவ ॥ 32 ॥
tena sakhyaṃ ca kartavyaṃ nyāyyavṛttena rāghava || 32 ||
हे वीर! म त्यो राक्षसलाई बताउनेछु, जसले त्यसलाई चिन्नेछ। हे राघव! न्यायपूर्ण आचरण भएको उसँग मित्रता पनि गर्नुपर्नेछ। AI
ந ஹி தஸ்யாஸ்த்யவிஜ்ஞாதம் த்ரிஷு லேகேஷு ராகவ ॥ 33 ॥
na hi tasyāstyavijñātaṃ triṣu lekeṣu rāghava || 33 ||
हे राघव! प्रसन्न भएको, फुर्तिलो पराक्रम भएको उसले तिमीलाई सहायता गर्नेछ। हे राघव! तीनै लोकमा उसलाई अज्ञात कुनै कुरा छैन। AI