📚 Valmiki Ramayana · Aranya Kanda

3.71 অরণ্যকাণ্ড - একসপ্ততিতম সর্গঃ

Sarga 71

✍️ Author Maharishi Valmiki 🖋️ Bengali script 🔢 33 verses 26 views
📄 Download PDF
View: Text in this script too →
🖋️ Script: বাংলা ▾
⚠️ AI-generated translation — the Nepali meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.
Summary — Nepali
यो अरण्यकाण्डको एकसप्ततितम सर्गमा दनु नामक राक्षसले आफ्नो पूर्वरूप र शापको कथा रामलाई सुनाउँछ। महर्षि स्थूलशिराको शापका कारण उसले यो निन्दित रूप प्राप्त गरेको र रामले उसका दुई हात काटेर जलाएपछि शापबाट मुक्त हुनेछ भनी बताइएको छ। इन्द्रसँगको युद्धमा वज्रले घाइते भए पनि ब्रह्माजीको वरदानले उसले लामो आयु पाएको कुरा पनि उल्लेख छ। रामले सीतालाई कसले हरण गरेको हो भनी सोध्दा दनुले आफूलाई दिव्य ज्ञान नभएको र दग्ध भएपछि मात्र त्यो राक्षसलाई चिन्ने बताउँछ। अन्तमा उसले आफूलाई खाल्डोमा विधिपूर्वक जलाउन र त्यसपछि सीताको हरण गर्ने राक्षसको जानकारी दिने प्रस्ताव राख्छ।

AI-generated · not yet verified

The Nepali meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —
শ্রীমদ্বাল্মীকীয রামাযণে অরণ্যকাণ্ডম্ ।
অথ একসপ্ততিতমস্সর্গঃ ।
Shloka 1
পুরা রাম মহাবাহো মহাবলপরাক্রম ।
রূপমাসীন্মমা চিন্ত্যং ত্রিষু লোকেষু বিশ্রুতম্ ॥ 1 ॥
purā rāma mahābāho mahābalaparākrama |
rūpamāsīnmamā cintyaṃ triṣu lokeṣu viśrutam || 1 ||

हे महाबाहु, महाबलपराक्रम राम! पहिले मेरो रूप तीनै लोकमा प्रसिद्ध र चिन्तन गर्न योग्य थियो। AI

Shloka 2
যথা সোমস্য শক্রস্য সূর্যস্য চ যথা বপুঃ ।
সোঽহং রূপমিদং কৃত্বা লোকবিত্রাসনং মহত্ ॥ 2 ॥
yathā somasya śakrasya sūryasya ca yathā vapuḥ |
so'haṃ rūpamidaṃ kṛtvā lokavitrāsanaṃ mahat || 2 ||

जसरी चन्द्रमा, इन्द्र र सूर्यको शरीर हुन्छ, त्यसैगरी मैले यो लोकलाई त्रास दिने ठूलो रूप धारण गरेको छु। AI

Shloka 3
ঋষীন্বনগতান্রাম ত্রাসযামি ততস্ততঃ ।
ততস্স্থূলশিরা নাম মহর্ষিঃ কোপিতো মযা ॥ 3 ॥
ṛṣīnvanagatānrāma trāsayāmi tatastataḥ |
tatassthūlaśirā nāma maharṣiḥ kopito mayā || 3 ||

हे राम! त्यसपछि म वनमा गएका ऋषिहरूलाई यताउता त्रास दिन्थें। त्यसपछि स्थूलशिरा नामका महर्षि मबाट क्रोधित भए। AI

Shloka 4
সঞ্চিন্বন্বিবিধং বন্যং রূপেণানেন ধর্ষিতঃ ।
তেনাহমুক্তঃ প্রেক্ষ্যৈবং ঘোরশাপাভিধাযিনা ॥ 4 ॥
sañcinvanvividhaṃ vanyaṃ rūpeṇānena dharṣitaḥ |
tenāhamuktaḥ prekṣyaivaṃ ghoraśāpābhidhāyinā || 4 ||

विविध वन्य वस्तु सञ्चय गर्दै गर्दा यो रूपले आक्रान्त भएका उनले यसरी देखेर घोर शाप बताउँदै मलाई भने। AI

Shloka 5
এতদেব নৃশংসং তে রূপমস্তু বিগর্হিতম্ ।
স মযা যাচিতঃ ক্রুদ্ধশ্শাপস্যোন্তো ভবেদিতি ॥ 5 ॥
etadeva nṛśaṃsaṃ te rūpamastu vigarhitam |
sa mayā yācitaḥ kruddhaśśāpasyonto bhavediti || 5 ||

‘तेरो यही नृशंस रूप निन्दित होस्।’ मैले क्रोधित उनलाई शापको अन्त हुनेछ कि भनी याचना गरें। AI

Shloka 6
অভিশাপকৃতস্যেতি তেনেদং ভাষিতং বচঃ ।
যদা ছিত্ত্বা ভুজৌ রামস্ত্বাং দহেদ্বিজনে বনে ॥ 6 ॥
abhiśāpakṛtasyeti tenedaṃ bhāṣitaṃ vacaḥ |
yadā chittvā bhujau rāmastvāṃ dahedvijane vane || 6 ||

‘शापको कारण बनेको यो रूप...’ भनी तिनले यो वचन भने — ‘जब रामले तेरा दुई हात काटेर निर्जन वनमा तँलाई जलाउनेछन्।’ AI

Shloka 7
তদা ত্বং প্রাপ্স্যসে রূপং স্বমেব বিপুলং শুভম্ ।
শ্রিযা বিরাজিতং পুত্রং দনোস্ত্বং বিদ্ধি লক্ষ্মণ ॥ 7 ॥
tadā tvaṃ prāpsyase rūpaṃ svameva vipulaṃ śubham |
śriyā virājitaṃ putraṃ danostvaṃ viddhi lakṣmaṇa || 7 ||

हे लक्ष्मण! तब तँले आफ्नै विशाल र शुभ, श्रीले विराजित रूप प्राप्त गर्नेछस्। तँलाई दनुका पुत्र जान्। AI

Shloka 8
ইন্দ্রকোপাদিদং রূপং প্রাপ্তমেবং রণাজিরে ।
অহং হি তপসোগ্রেণ পিতামহমতোষযম্ ॥ 8 ॥
indrakopādidaṃ rūpaṃ prāptamevaṃ raṇājire |
ahaṃ hi tapasogreṇa pitāmahamatoṣayam || 8 ||

यो रूप मैले युद्धभूमिमा इन्द्रको कोपबाट यसैगरी प्राप्त गरें। मैले कठोर तपस्या गरेर पितामहलाई प्रसन्न गराएको थिएँ। AI

Shloka 9
দীর্ঘমাযুস্স মে প্রাদাত্ততো মাং বিভ্রমোঽস্পৃশত্ ।
দীর্ঘমাযুর্মযা প্রাপ্তং কিং মে শক্রঃ করিষ্যতি ॥ 9 ॥
dīrghamāyussa me prādāttato māṃ vibhramo'spṛśat |
dīrghamāyurmayā prāptaṃ kiṃ me śakraḥ kariṣyati || 9 ||

उस (ब्रह्माजी)ले मलाई दीर्घ आयु दिनुभयो, त्यसपछि मलाई कुनै भ्रमले छोएन। मैले दीर्घ आयु प्राप्त गरेँ, अब इन्द्रले मेरो के बिगार्न सक्छन्? AI

Shloka 10
ইত্যেবং বুদ্ধিমাস্থায রণে শক্রমধর্ষযম্ ।
তস্য বাহুপ্রযুক্তেন বজ্রেণ শতপর্বণা ॥ 10 ॥
ityevaṃ buddhimāsthāya raṇe śakramadharṣayam |
tasya bāhuprayuktena vajreṇa śataparvaṇā || 10 ||

यसरी बुद्धि बनाएर मैले युद्धमा इन्द्रलाई जितेँ। उनले आफ्ना बाहुले प्रयोग गरेको सय धार भएको वज्रले AI

Shloka 11
সক্থিনী চৈব মূর্ধা চ শরীরে সম্প্রবেশিতম্ ।
স মযা যাচ্যমানস্সন্নানযদ্যমসাদনম্ ॥ 11 ॥
sakthinī caiva mūrdhā ca śarīre sampraveśitam |
sa mayā yācyamānassannānayadyamasādanam || 11 ||

मेरा दुवै जाँघ र शिर शरीरभित्र पसाइदियो। यसरी मबाट याचना गरिँदा पनि उनले मलाई यमलोक पुर्‍याए। AI

Shloka 12
পিতামহবচস্সত্যং তদস্ত্বিতি মমাব্রবীত্ ।
অনাহারঃ কথং শক্তো ভগ্নসক্থিশিরোমুখঃ ॥ 12 ॥
pitāmahavacassatyaṃ tadastviti mamābravīt |
anāhāraḥ kathaṃ śakto bhagnasakthiśiromukhaḥ || 12 ||

ब्रह्माजीको वचन सत्य होस् भनी मलाई भने। जाँघ, शिर र मुख भाँचिएको म कसरी खान नपाई बाँच्न सक्छु? AI

Shloka 13
বজ্রেণাভিহতঃ কালং সুদীর্ঘমপি জীবিতুম্ ।
এবমুক্তস্তু মে শক্রো বাহূ যোজনমাযতৌ ॥ 13 ॥
vajreṇābhihataḥ kālaṃ sudīrghamapi jīvitum |
evamuktastu me śakro bāhū yojanamāyatau || 13 ||

वज्रले घाइते भए पनि धेरै लामो समयसम्म बाँच्न सक्नेछस् भनी इन्द्रले भनेपछि मेरा बाहु एक योजन लामा भए। AI

Shloka 14
প্রাদাদাস্যং চ মে কুক্ষৌ তীক্ষ্ণদংষ্ট্রমকল্পযত্ ।
সোঽহং ভুজাভ্যাং দীর্ঘাভ্যাং সঙ্কৃষ্যাস্মিন্বনে চরান্ ॥ 14 ॥
prādādāsyaṃ ca me kukṣau tīkṣṇadaṃṣṭramakalpayat |
so'haṃ bhujābhyāṃ dīrghābhyāṃ saṅkṛṣyāsminvane carān || 14 ||

उनले मलाई मुख दिए र मेरो पेटमा तीखा दाँत बनाइदिए। त्यसपछि मैले आफ्ना लामा बाहुले तानेर यस वनमा विचरण गर्ने AI

Shloka 15
সিংহব্দিপমৃগব্যাঘ্রান্ ভক্ষযামি সমন্ততঃ ।
স তু মামব্রবীদিন্দ্রো যদা রামস্সলক্ষ্মণঃ ॥ 15 ॥
siṃhavdipamṛgavyāghrān bhakṣayāmi samantataḥ |
sa tu māmabravīdindro yadā rāmassalakṣmaṇaḥ || 15 ||

सिंह, हात्ती, मृग र बाघहरूलाई चारैतिरबाट खाइरहेको छु। तब इन्द्रले मलाई भने—जब राम र लक्ष्मणले AI

Shloka 16
ছেত্স্যতে সমরে বাহূ তদা স্বর্গং গমিষ্যসি ।
অনেন বপুষা রাম বনেঽস্মিন্রাজসত্তম ॥ 16 ॥
chetsyate samare bāhū tadā svargaṃ gamiṣyasi |
anena vapuṣā rāma vane'sminrājasattama || 16 ||

युद्धमा तिम्रा बाहु काट्नेछन्, तब तिमी स्वर्ग जानेछौ। हे राम, हे राजश्रेष्ठ, यसै शरीरले यस वनमा AI

Shloka 17
যদ্যত্পশ্যামি সর্বস্য গ্রহণং সাধু রোচযে ।
অবশ্যং গ্রহণং রামো মন্যেঽহং সমুপৈষ্যতি ॥ 17 ॥
yadyatpaśyāmi sarvasya grahaṇaṃ sādhu rocaye |
avaśyaṃ grahaṇaṃ rāmo manye'haṃ samupaiṣyati || 17 ||

जे जे मैले देख्छु, ती सबैलाई ग्रहण गर्नु राम्रो लाग्छ । रामले अवश्य ग्रहण गर्नेछन् भनी म मान्दछु ॥ 17 ॥ AI

Shloka 18
ইমাং বুদ্ধিং পুরস্কৃত্য দেহন্যাসকৃতশ্রমঃ ।
স ত্বং রামোঽসি ভদ্রং তে নাহমন্যেন রাঘব ॥ 18 ॥
imāṃ buddhiṃ puraskṛtya dehanyāsakṛtaśramaḥ |
sa tvaṃ rāmo'si bhadraṃ te nāhamanyena rāghava || 18 ||

यो बुद्धिलाई अगाडि राखेर शरीर त्याग गर्ने श्रम गरेको तिमी नै राम हौ, तिम्रो कल्याण होस्; हे राघव, म अरू कोही होइन ॥ 18 ॥ AI

Shloka 19
শক্যো হন্তুং যথাতত্ত্বমেবমুক্তং মহর্ষিণা ।
অহং হি মতিসাচিব্যং করিষ্যামি নরর্ষভ ॥ 19 ॥
śakyo hantuṃ yathātattvamevamuktaṃ maharṣiṇā |
ahaṃ hi matisācivyaṃ kariṣyāmi nararṣabha || 19 ||

महर्षिले यसरी भनेको कुरा यथार्थ रूपमा बुझ्न सकिनेछ; हे नरश्रेष्ठ, म मन्त्रीको काम गर्नेछु ॥ 19 ॥ AI

Shloka 20
মিত্রং চৈবোপদেক্ষ্যামি যুবাভ্যাং সংস্কৃতোঽগ্নিনা ।
এবমুক্তস্তু ধর্মাত্মা দনুনা তেন রাঘবঃ ॥ 20 ॥
mitraṃ caivopadekṣyāmi yuvābhyāṃ saṃskṛto'gninā |
evamuktastu dharmātmā danunā tena rāghavaḥ || 20 ||

तिमी दुवैलाई अग्निद्वारा संस्कार गरिएको मित्रलाई पनि उपदेश दिनेछु । त्यसरी दनुले भनेपछि धर्मात्मा राघवले ॥ 20 ॥ AI

Shloka 21
ইদং জগাদ বচনং লক্ষ্মণস্যোপশৃণ্বতঃ ।
রাবণেন হৃতা ভার্যা মম সীতা যশস্স্বিনী ॥ 21 ॥
idaṃ jagāda vacanaṃ lakṣmaṇasyopaśṛṇvataḥ |
rāvaṇena hṛtā bhāryā mama sītā yaśassvinī || 21 ||

लक्ष्मण सुनिरहेको बेला यो वचन भने — रावणले मेरी यशस्विनी पत्नी सीतालाई हरण गरेको छ ॥ 21 ॥ AI

Shloka 22
নিষ্ক্রান্তস্য জনস্থানাত্সহভ্রাত্রা যথাসুখম্ ।
নামমাত্রং তু জানামি ন রূপং তস্য রক্ষসঃ ॥ 22 ॥
niṣkrāntasya janasthānātsahabhrātrā yathāsukham |
nāmamātraṃ tu jānāmi na rūpaṃ tasya rakṣasaḥ || 22 ||

भाइसहित जनस्थानबाट निस्किएपछि सुखअनुसार मैले त्यस राक्षसको नाममात्र जान्दछु, रूप जान्दिनँ ॥ 22 ॥ AI

Shloka 23
নিবাসং বা প্রভাবং বা বযং তস্য ন বিদ্মহে ।
শোকার্তানামনাথানামেবং বিপরিধাবতাম্ ॥ 23 ॥
nivāsaṃ vā prabhāvaṃ vā vayaṃ tasya na vidmahe |
śokārtānāmanāthānāmevaṃ viparidhāvatām || 23 ||

उसको निवास वा प्रभाव हामी जान्दैनौं; यसरी शोकले पीडित र अनाथ भएर यताउता दौडिरहेका हामीहरूका लागि ॥ 23 ॥ AI

Shloka 24
কারুণ্যং সদৃশং কর্তুমুপকারে চ বর্ততাম্ ।
কাষ্ঠান্যাদায শুষ্কাণি কালে ভগ্নানি কুঞ্জরৈঃ ॥ 24 ॥
kāruṇyaṃ sadṛśaṃ kartumupakāre ca vartatām |
kāṣṭhānyādāya śuṣkāṇi kāle bhagnāni kuñjaraiḥ || 24 ||

उपकारमा लागेका हामीप्रति उचित दया गर्नुहोस्; हात्तीहरूले भाँचेका सुक्खा काठहरू लिएर ॥ 24 ॥ AI

Shloka 25
ধক্ষ্যামস্ত্বাং বযং বীর শ্বভ্রে মহতি কল্পিতে ।
স ত্বং সীতাং সমাচক্ষ্ব যেন বা যত্র বা হৃতা ॥ 25 ॥
dhakṣyāmastvāṃ vayaṃ vīra śvabhre mahati kalpite |
sa tvaṃ sītāṃ samācakṣva yena vā yatra vā hṛtā || 25 ||

हे वीर! ठूलो खाल्डो तयार पारेर हामी तिमीलाई जलाउनेछौं। त्यसैले तिमी सीतालाई कसले र कहाँ लग्यो भनी बताऊ। AI

Shloka 26
কুরু কল্যাণমত্যর্থং যদি জানাসি তত্ত্বতঃ ।
এবমুক্তস্তু রামেণ বাক্যং দনুরনুত্তমম্ ॥ 26 ॥
kuru kalyāṇamatyarthaṃ yadi jānāsi tattvataḥ |
evamuktastu rāmeṇa vākyaṃ danuranuttamam || 26 ||

यदि तिमी सत्य रूपमा जान्दछौ भने अत्यन्त कल्याण गर। रामले यसरी भनेपछि त्यो राक्षसले उत्तम वचन बोल्यो। AI

Shloka 27
প্রোবাচ কুশলো বক্তুং বক্তারমপি রাঘবম্ ।
দিব্যমস্তি ন মে জ্ঞানং নাভিজানামি মৈথিলীম্ ॥ 27 ॥
provāca kuśalo vaktuṃ vaktāramapi rāghavam |
divyamasti na me jñānaṃ nābhijānāmi maithilīm || 27 ||

बोल्नमा निपुण त्यो राक्षसले राघव (राम) लाई भन्ने वक्तालाई पनि भन्यो — मलाई दिव्य ज्ञान छैन, म मैथिली (सीता) लाई चिन्दिनँ। AI

Shloka 28
যস্তাং জ্ঞাস্যতি তং বক্ষ্যে দগ্ধস্স্বং রূপমাস্থিতঃ ।
অদগ্ধস্য তু বিজ্ঞাতুং শক্তিরস্তি ন মে প্রভো ॥ 28 ॥
yastāṃ jñāsyati taṃ vakṣye dagdhassvaṃ rūpamāsthitaḥ |
adagdhasya tu vijñātuṃ śaktirasti na me prabho || 28 ||

जसले उनलाई चिन्नेछ, म त्यसलाई बताउनेछु; म दग्ध भएर आफ्नो रूप धारण गरेको छु। हे प्रभो! नदग्ध भएको अवस्थामा चाहिँ मलाई जान्ने शक्ति छैन। AI

Shloka 29
রাক্ষসং তং মহাবীর্যং সীতা যেন হৃতা তব ।
বিজ্ঞানং হি মম ভ্রষ্টং শাপদোষেণ রাঘব ॥ 29 ॥
rākṣasaṃ taṃ mahāvīryaṃ sītā yena hṛtā tava |
vijñānaṃ hi mama bhraṣṭaṃ śāpadoṣeṇa rāghava || 29 ||

हे राघव! जसले तिम्री सीतालाई हरे, त्यो महावीर्य राक्षस हो; शापको दोषले मेरो ज्ञान नष्ट भएको छ। AI

Shloka 30
স্বকৃতেন মযা প্রাপ্তং রূপং লোকবিগর্হিতম্ ।
কিং তু যাবন্ন যাত্যস্তং সবিতা শ্রান্তবাহনঃ ॥ 30 ॥
svakṛtena mayā prāptaṃ rūpaṃ lokavigarhitam |
kiṃ tu yāvanna yātyastaṃ savitā śrāntavāhanaḥ || 30 ||

मैले आफ्नै कर्मले लोकले निन्दा गरेको यो रूप प्राप्त गरेको हुँ। तर जबसम्म थाकेका वाहन भएका सूर्य अस्ताउँदैनन्। AI

Shloka 31
তাবন্মামবটে ক্ষিপ্ত্বা দহ রাম যথাবিধি ।
দগ্ধস্ত্বযাহমবটে ন্যাযেন রঘুনন্ধন ॥ 31 ॥
tāvanmāmavaṭe kṣiptvā daha rāma yathāvidhi |
dagdhastvayāhamavaṭe nyāyena raghunandhana || 31 ||

हे राम! तबसम्म मलाई खाल्डोमा फ्याँकेर विधिपूर्वक जलाऊ। हे रघुनन्दन! न्यायपूर्वक तिमीले मलाई खाल्डोमा दग्ध गरेपछि। AI

Shloka 32
বক্ষ্যামি তমহং বীর যস্তং জ্ঞাস্যতি রাক্ষসম্ ।
তেন সখ্যং চ কর্তব্যং ন্যায্যবৃত্তেন রাঘব ॥ 32 ॥
vakṣyāmi tamahaṃ vīra yastaṃ jñāsyati rākṣasam |
tena sakhyaṃ ca kartavyaṃ nyāyyavṛttena rāghava || 32 ||

हे वीर! म त्यो राक्षसलाई बताउनेछु, जसले त्यसलाई चिन्नेछ। हे राघव! न्यायपूर्ण आचरण भएको उसँग मित्रता पनि गर्नुपर्नेछ। AI

Shloka 33
কল্পযিষ্যতি তে প্রীতস্সাহায্যং লঘুবিক্রমঃ ।
ন হি তস্যাস্ত্যবিজ্ঞাতং ত্রিষু লেকেষু রাঘব ॥ 33 ॥
kalpayiṣyati te prītassāhāyyaṃ laghuvikramaḥ |
na hi tasyāstyavijñātaṃ triṣu lekeṣu rāghava || 33 ||

हे राघव! प्रसन्न भएको, फुर्तिलो पराक्रम भएको उसले तिमीलाई सहायता गर्नेछ। हे राघव! तीनै लोकमा उसलाई अज्ञात कुनै कुरा छैन। AI

ইত্যার্ষে শ্রীমদ্রামাযণে বাল্মীকীয আদিকাব্যে অরণ্যকাণ্ডে একসপ্ততিতমস্সর্গঃ ॥
Sanskrit — Devanagari (original)
श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे अरण्यकाण्डम् ।
अथ एकसप्ततितमस्सर्गः ।
पुरा राम महाबाहो महाबलपराक्रम ।
रूपमासीन्ममा चिन्त्यं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥ 1 ॥
यथा सोमस्य शक्रस्य सूर्यस्य च यथा वपुः ।
सोऽहं रूपमिदं कृत्वा लोकवित्रासनं महत् ॥ 2 ॥
ऋषीन्वनगतान्राम त्रासयामि ततस्ततः ।
ततस्स्थूलशिरा नाम महर्षिः कोपितो मया ॥ 3 ॥
सञ्चिन्वन्विविधं वन्यं रूपेणानेन धर्षितः ।
तेनाहमुक्तः प्रेक्ष्यैवं घोरशापाभिधायिना ॥ 4 ॥
एतदेव नृशंसं ते रूपमस्तु विगर्हितम् ।
स मया याचितः क्रुद्धश्शापस्योन्तो भवेदिति ॥ 5 ॥
अभिशापकृतस्येति तेनेदं भाषितं वचः ।
यदा छित्त्वा भुजौ रामस्त्वां दहेद्विजने वने ॥ 6 ॥
तदा त्वं प्राप्स्यसे रूपं स्वमेव विपुलं शुभम् ।
श्रिया विराजितं पुत्रं दनोस्त्वं विद्धि लक्ष्मण ॥ 7 ॥
इन्द्रकोपादिदं रूपं प्राप्तमेवं रणाजिरे ।
अहं हि तपसोग्रेण पितामहमतोषयम् ॥ 8 ॥
दीर्घमायुस्स मे प्रादात्ततो मां विभ्रमोऽस्पृशत् ।
दीर्घमायुर्मया प्राप्तं किं मे शक्रः करिष्यति ॥ 9 ॥
इत्येवं बुद्धिमास्थाय रणे शक्रमधर्षयम् ।
तस्य बाहुप्रयुक्तेन वज्रेण शतपर्वणा ॥ 10 ॥
सक्थिनी चैव मूर्धा च शरीरे सम्प्रवेशितम् ।
स मया याच्यमानस्सन्नानयद्यमसादनम् ॥ 11 ॥
पितामहवचस्सत्यं तदस्त्विति ममाब्रवीत् ।
अनाहारः कथं शक्तो भग्नसक्थिशिरोमुखः ॥ 12 ॥
वज्रेणाभिहतः कालं सुदीर्घमपि जीवितुम् ।
एवमुक्तस्तु मे शक्रो बाहू योजनमायतौ ॥ 13 ॥
प्रादादास्यं च मे कुक्षौ तीक्ष्णदंष्ट्रमकल्पयत् ।
सोऽहं भुजाभ्यां दीर्घाभ्यां सङ्कृष्यास्मिन्वने चरान् ॥ 14 ॥
सिंहव्दिपमृगव्याघ्रान् भक्षयामि समन्ततः ।
स तु मामब्रवीदिन्द्रो यदा रामस्सलक्ष्मणः ॥ 15 ॥
छेत्स्यते समरे बाहू तदा स्वर्गं गमिष्यसि ।
अनेन वपुषा राम वनेऽस्मिन्राजसत्तम ॥ 16 ॥
यद्यत्पश्यामि सर्वस्य ग्रहणं साधु रोचये ।
अवश्यं ग्रहणं रामो मन्येऽहं समुपैष्यति ॥ 17 ॥
इमां बुद्धिं पुरस्कृत्य देहन्यासकृतश्रमः ।
स त्वं रामोऽसि भद्रं ते नाहमन्येन राघव ॥ 18 ॥
शक्यो हन्तुं यथातत्त्वमेवमुक्तं महर्षिणा ।
अहं हि मतिसाचिव्यं करिष्यामि नरर्षभ ॥ 19 ॥
मित्रं चैवोपदेक्ष्यामि युवाभ्यां संस्कृतोऽग्निना ।
एवमुक्तस्तु धर्मात्मा दनुना तेन राघवः ॥ 20 ॥
इदं जगाद वचनं लक्ष्मणस्योपशृण्वतः ।
रावणेन हृता भार्या मम सीता यशस्स्विनी ॥ 21 ॥
निष्क्रान्तस्य जनस्थानात्सहभ्रात्रा यथासुखम् ।
नाममात्रं तु जानामि न रूपं तस्य रक्षसः ॥ 22 ॥
निवासं वा प्रभावं वा वयं तस्य न विद्महे ।
शोकार्तानामनाथानामेवं विपरिधावताम् ॥ 23 ॥
कारुण्यं सदृशं कर्तुमुपकारे च वर्तताम् ।
काष्ठान्यादाय शुष्काणि काले भग्नानि कुञ्जरैः ॥ 24 ॥
धक्ष्यामस्त्वां वयं वीर श्वभ्रे महति कल्पिते ।
स त्वं सीतां समाचक्ष्व येन वा यत्र वा हृता ॥ 25 ॥
कुरु कल्याणमत्यर्थं यदि जानासि तत्त्वतः ।
एवमुक्तस्तु रामेण वाक्यं दनुरनुत्तमम् ॥ 26 ॥
प्रोवाच कुशलो वक्तुं वक्तारमपि राघवम् ।
दिव्यमस्ति न मे ज्ञानं नाभिजानामि मैथिलीम् ॥ 27 ॥
यस्तां ज्ञास्यति तं वक्ष्ये दग्धस्स्वं रूपमास्थितः ।
अदग्धस्य तु विज्ञातुं शक्तिरस्ति न मे प्रभो ॥ 28 ॥
राक्षसं तं महावीर्यं सीता येन हृता तव ।
विज्ञानं हि मम भ्रष्टं शापदोषेण राघव ॥ 29 ॥
स्वकृतेन मया प्राप्तं रूपं लोकविगर्हितम् ।
किं तु यावन्न यात्यस्तं सविता श्रान्तवाहनः ॥ 30 ॥
तावन्मामवटे क्षिप्त्वा दह राम यथाविधि ।
दग्धस्त्वयाहमवटे न्यायेन रघुनन्धन ॥ 31 ॥
वक्ष्यामि तमहं वीर यस्तं ज्ञास्यति राक्षसम् ।
तेन सख्यं च कर्तव्यं न्याय्यवृत्तेन राघव ॥ 32 ॥
कल्पयिष्यति ते प्रीतस्साहाय्यं लघुविक्रमः ।
न हि तस्यास्त्यविज्ञातं त्रिषु लेकेषु राघव ॥ 33 ॥
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये अरण्यकाण्डे एकसप्ततितमस्सर्गः ॥
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Bengali script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.
🕉 InfoLyter.in