Goddess Kali

श्री काली चालीसा

Shri Kali Chalisa

✍️ Unknown author 📂 Chalisa 🖋️ Devanagari script 39 views
📄 Download PDF
View: Text in this script too →
🖋️ Script: मराठी ▾
Meaning —
दोहा
dohā
जयकाली कलिमलहरण, महिमा अगम अपार ।
jayakālī kalimalaharaṇa, mahimā agama apāra |
महिष मर्दिनी कालिका , देहु अभय अपार ॥
mahiṣa mardinī kālikā , dehu abhaya apāra ||
अरि मद मान मिटावन हारी ।
ari mada māna miṭāvana hārī |
मुण्डमाल गल सोहत प्यारी ॥
muṇḍamāla gala sohata pyārī ||
अष्टभुजी सुखदायक माता ।
aṣṭabhujī sukhadāyaka mātā |
दुष्टदलन जग में विख्याता ॥
duṣṭadalana jaga meṃ vikhyātā ||
भाल विशाल मुकुट छविछाजै ।
bhāla viśāla mukuṭa chavichājai |
कर में शीश शत्रु का साजै ॥
kara meṃ śīśa śatru kā sājai ||
दूजे हाथ लिए मधु प्याला ।
dūje hātha lie madhu pyālā |
हाथ तीसरे सोहत भाला ॥
hātha tīsare sohata bhālā ||
चौथे खप्पर खड्ग कर पाञ्चे ।
cauthe khappara khaḍga kara pāñce |
छठे त्रिशूलशत्रु बल जाञ्चे ॥
chaṭhe triśūlaśatru bala jāñce ||
सप्तम करदमकत असि प्यारी ।
saptama karadamakata asi pyārī |
शोभा अद्भुत मात तुम्हारी ॥
śobhā adbhuta māta tumhārī ||
अष्टम कर भक्तन वर दाता ।
aṣṭama kara bhaktana vara dātā |
जग मनहरण रूप ये माता ॥
jaga manaharaṇa rūpa ye mātā ||
भक्तन में अनुरक्त भवानी ।
bhaktana meṃ anurakta bhavānī |
निशदिन रटेंॠषी-मुनि ज्ञानी ॥
niśadina raṭeṃṝṣī-muni jñānī ||
महशक्ति अति प्रबल पुनीता ।
mahaśakti ati prabala punītā |
तू ही काली तू ही सीता ॥
tū hī kālī tū hī sītā ||
पतित तारिणी हे जग पालक ।
patita tāriṇī he jaga pālaka |
कल्याणी पापीकुल घालक ॥
kalyāṇī pāpīkula ghālaka ||
शेष सुरेश न पावत पारा ।
śeṣa sureśa na pāvata pārā |
गौरी रूप धर्यो इक बारा ॥
gaurī rūpa dharyo ika bārā ||
तुम समान दाता नहिं दूजा ।
tuma samāna dātā nahiṃ dūjā |
विधिवत करें भक्तजन पूजा ॥
vidhivata kareṃ bhaktajana pūjā ||
रूप भयङ्कर जब तुम धारा ।
rūpa bhayaṅkara jaba tuma dhārā |
दुष्टदलन कीन्हेहु संहारा ॥
duṣṭadalana kīnhehu saṃhārā ||
नाम अनेकन मात तुम्हारे ।
nāma anekana māta tumhāre |
भक्तजनों के सङ्कट टारे ॥
bhaktajanoṃ ke saṅkaṭa ṭāre ||
कलि के कष्ट कलेशन हरनी ।
kali ke kaṣṭa kaleśana haranī |
भव भय मोचन मङ्गल करनी ॥
bhava bhaya mocana maṅgala karanī ||
महिमा अगम वेद यश गावैम् ।
mahimā agama veda yaśa gāvaim |
नारद शारद पार न पावैम् ॥
nārada śārada pāra na pāvaim ||
भू पर भार बढ्यौ जब भारी ।
bhū para bhāra baḍhyau jaba bhārī |
तब तब तुम प्रकटीं महतारी ॥
taba taba tuma prakaṭīṃ mahatārī ||
आदि अनादि अभय वरदाता ।
ādi anādi abhaya varadātā |
विश्वविदित भव सङ्कट त्राता ॥
viśvavidita bhava saṅkaṭa trātā ||
कुसमय नाम तुम्हारौ लीन्हा ।
kusamaya nāma tumhārau līnhā |
उसको सदा अभय वर दीन्हा ॥
usako sadā abhaya vara dīnhā ||
ध्यान धरें श्रुति शेष सुरेशा ।
dhyāna dhareṃ śruti śeṣa sureśā |
काल रूप लखि तुमरो भेषा ॥
kāla rūpa lakhi tumaro bheṣā ||
कलुआ भैंरों सङ्ग तुम्हारे ।
kaluā bhaiṃroṃ saṅga tumhāre |
अरि हित रूप भयानक धारे ॥
ari hita rūpa bhayānaka dhāre ||
सेवक लाङ्गुर रहत अगारी ।
sevaka lāṅgura rahata agārī |
चौसठ जोगन आज्ञाकारी ॥
causaṭha jogana ājñākārī ||
त्रेता में रघुवर हित आई ।
tretā meṃ raghuvara hita āī |
दशकन्धर की सैन नसाई ॥
daśakandhara kī saina nasāī ||
खेला रण का खेल निराला ।
khelā raṇa kā khela nirālā |
भरा मांस-मज्जा से प्याला ॥
bharā māṃsa-majjā se pyālā ||
रौद्र रूप लखि दानव भागे ।
raudra rūpa lakhi dānava bhāge |
कियौ गवन भवन निज त्यागे ॥
kiyau gavana bhavana nija tyāge ||
तब ऐसौ तामस चढ़ आयो ।
taba aisau tāmasa caḍha़ āyo |
स्वजन विजन को भेद भुलायो ॥
svajana vijana ko bheda bhulāyo ||
ये बालक लखि शङ्कर आए ।
ye bālaka lakhi śaṅkara āe |
राह रोक चरनन में धाए ॥
rāha roka caranana meṃ dhāe ||
तब मुख जीभ निकर जो आई ।
taba mukha jībha nikara jo āī |
यही रूप प्रचलित है माई ॥
yahī rūpa pracalita hai māī ||
बाढ्यो महिषासुर मद भारी ।
bāḍhyo mahiṣāsura mada bhārī |
पीड़इत किए सकल नर-नारी ॥
pīḍa़ita kie sakala nara-nārī ||
करूण पुकार सुनी भक्तन की ।
karūṇa pukāra sunī bhaktana kī |
पीर मिटावन हित जन-जन की ॥
pīra miṭāvana hita jana-jana kī ||
तब प्रगटी निज सैन समेता ।
taba pragaṭī nija saina sametā |
नाम पड़आ मां महिष विजेता ॥
nāma paḍa़ā māṃ mahiṣa vijetā ||
शुम्भ निशुम्भ हने छन माहीम् ।
śumbha niśumbha hane chana māhīm |
तुम सम जग दूसर कौ नाहीम् ॥
tuma sama jaga dūsara kau nāhīm ||
मान मथनहारी खल दल के ।
māna mathanahārī khala dala ke |
सदा सहायक भक्त विकल के ॥
sadā sahāyaka bhakta vikala ke ||
दीन विहीन करैं नित सेवा ।
dīna vihīna karaiṃ nita sevā |
पावैं मनवाञ्छित फल मेवा ॥
pāvaiṃ manavāñchita phala mevā ||
सङ्कट में जो सुमिरन करहीम् ।
saṅkaṭa meṃ jo sumirana karahīm |
उनके कष्ट मातु तुम हरहीम् ॥
unake kaṣṭa mātu tuma harahīm ||
प्रेम सहित जो कीरतिगावैम् ।
prema sahita jo kīratigāvaim |
भव बन्धन सों मुक्ती पावैम् ॥
bhava bandhana soṃ muktī pāvaim ||
काली चालीसा जो पढ़हीम् ।
kālī cālīsā jo paḍha़hīm |
स्वर्गलोक बिनु बन्धन चढ़हीम् ॥
svargaloka binu bandhana caḍha़hīm ||
दया दृष्टि हेरौ जगदम्बा ।
dayā dṛṣṭi herau jagadambā |
केहि कारणमां कियौ विलम्बा ॥
kehi kāraṇamāṃ kiyau vilambā ||
करहु मातु भक्तन रखवाली ।
karahu mātu bhaktana rakhavālī |
जयति जयति काली कङ्काली ॥
jayati jayati kālī kaṅkālī ||
सेवक दीन अनाथ अनारी।
sevaka dīna anātha anārī|
भक्तिभाव युति शरण तुम्हारी ॥
bhaktibhāva yuti śaraṇa tumhārī ||
दोहा
dohā
प्रेम सहित जो करे, काली चालीसा पाठ ।
prema sahita jo kare, kālī cālīsā pāṭha |
तिनकी पूरन कामना, होय सकल जग ठाठ ॥
tinakī pūrana kāmanā, hoya sakala jaga ṭhāṭha ||
Sanskrit — Devanagari (original)
दोहा
जयकाली कलिमलहरण, महिमा अगम अपार ।
महिष मर्दिनी कालिका , देहु अभय अपार ॥
अरि मद मान मिटावन हारी ।
मुण्डमाल गल सोहत प्यारी ॥
अष्टभुजी सुखदायक माता ।
दुष्टदलन जग में विख्याता ॥
भाल विशाल मुकुट छविछाजै ।
कर में शीश शत्रु का साजै ॥
दूजे हाथ लिए मधु प्याला ।
हाथ तीसरे सोहत भाला ॥
चौथे खप्पर खड्ग कर पाञ्चे ।
छठे त्रिशूलशत्रु बल जाञ्चे ॥
सप्तम करदमकत असि प्यारी ।
शोभा अद्भुत मात तुम्हारी ॥
अष्टम कर भक्तन वर दाता ।
जग मनहरण रूप ये माता ॥
भक्तन में अनुरक्त भवानी ।
निशदिन रटेंॠषी-मुनि ज्ञानी ॥
महशक्ति अति प्रबल पुनीता ।
तू ही काली तू ही सीता ॥
पतित तारिणी हे जग पालक ।
कल्याणी पापीकुल घालक ॥
शेष सुरेश न पावत पारा ।
गौरी रूप धर्यो इक बारा ॥
तुम समान दाता नहिं दूजा ।
विधिवत करें भक्तजन पूजा ॥
रूप भयङ्कर जब तुम धारा ।
दुष्टदलन कीन्हेहु संहारा ॥
नाम अनेकन मात तुम्हारे ।
भक्तजनों के सङ्कट टारे ॥
कलि के कष्ट कलेशन हरनी ।
भव भय मोचन मङ्गल करनी ॥
महिमा अगम वेद यश गावैम् ।
नारद शारद पार न पावैम् ॥
भू पर भार बढ्यौ जब भारी ।
तब तब तुम प्रकटीं महतारी ॥
आदि अनादि अभय वरदाता ।
विश्वविदित भव सङ्कट त्राता ॥
कुसमय नाम तुम्हारौ लीन्हा ।
उसको सदा अभय वर दीन्हा ॥
ध्यान धरें श्रुति शेष सुरेशा ।
काल रूप लखि तुमरो भेषा ॥
कलुआ भैंरों सङ्ग तुम्हारे ।
अरि हित रूप भयानक धारे ॥
सेवक लाङ्गुर रहत अगारी ।
चौसठ जोगन आज्ञाकारी ॥
त्रेता में रघुवर हित आई ।
दशकन्धर की सैन नसाई ॥
खेला रण का खेल निराला ।
भरा मांस-मज्जा से प्याला ॥
रौद्र रूप लखि दानव भागे ।
कियौ गवन भवन निज त्यागे ॥
तब ऐसौ तामस चढ़ आयो ।
स्वजन विजन को भेद भुलायो ॥
ये बालक लखि शङ्कर आए ।
राह रोक चरनन में धाए ॥
तब मुख जीभ निकर जो आई ।
यही रूप प्रचलित है माई ॥
बाढ्यो महिषासुर मद भारी ।
पीड़इत किए सकल नर-नारी ॥
करूण पुकार सुनी भक्तन की ।
पीर मिटावन हित जन-जन की ॥
तब प्रगटी निज सैन समेता ।
नाम पड़आ मां महिष विजेता ॥
शुम्भ निशुम्भ हने छन माहीम् ।
तुम सम जग दूसर कौ नाहीम् ॥
मान मथनहारी खल दल के ।
सदा सहायक भक्त विकल के ॥
दीन विहीन करैं नित सेवा ।
पावैं मनवाञ्छित फल मेवा ॥
सङ्कट में जो सुमिरन करहीम् ।
उनके कष्ट मातु तुम हरहीम् ॥
प्रेम सहित जो कीरतिगावैम् ।
भव बन्धन सों मुक्ती पावैम् ॥
काली चालीसा जो पढ़हीम् ।
स्वर्गलोक बिनु बन्धन चढ़हीम् ॥
दया दृष्टि हेरौ जगदम्बा ।
केहि कारणमां कियौ विलम्बा ॥
करहु मातु भक्तन रखवाली ।
जयति जयति काली कङ्काली ॥
सेवक दीन अनाथ अनारी।
भक्तिभाव युति शरण तुम्हारी ॥
दोहा
प्रेम सहित जो करे, काली चालीसा पाठ ।
तिनकी पूरन कामना, होय सकल जग ठाठ ॥
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Devanagari script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.
🕉 InfoLyter.in